ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟΝ ΜΑΡΙΝΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αίτηση Εταιρειών (Petition) αρ. 16/2006, 30 Ιανουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A18 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε. Δ. Αίτηση Εταιρειών (Petition) αρ. 16/2006 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 - και - ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟΝ ΜΑΡΙΝΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Η Αίτηση υποβάλλεται από την Μαρίνα Θρασυβούλου-Σάββα ΑΙΤΗΤΡΙΑ Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου 2009 Εμφανίσεις Για την Αιτήτρια: Ο κ. Ανδρέας Θεοφίλου (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Σκορδής) Για την Καθ΄ης η Αίτηση Εταιρεία: Ο κ. Α. Ποιητής (Για να ακούσει απόφαση η κα Γιακουμεττή) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η εταιρεία ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟΝ ΜΑΡΙΝΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, η οποία στη συνέχεια θα καλείται η ΕΤΑΙΡΕΙΑ, συστάθηκε και ενεγράφη στις 8.10.1990 (με αριθμό εγγραφής 41560) ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
- Το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στην Λεωφόρο Θεσσαλονίκης 99, Δροσιά στη Λάρνακα. Το ονομαστικό κεφάλαιο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ είναι ΛΚ.10.000= διαιρεμένο σε 10.000= μετοχές αξίας ΛΚ.1= η κάθε μία. Το εκδοθέν κεφάλαιο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ είναι 4.000= μετοχές οι οποίες κατέχονται εξίσου κατά 50% από τους Κύπρο Σάββα και Μαρίνα Θρασυβούλου-Σάββα οι οποίοι είναι και οι δύο διευθυντές της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Οι κυριώτεροι σκοποί για τους οποίους συστάθηκε η ΕΤΑΙΡΕΙΑ είναι, σύμφωνα με το Ιδρυτικό Έγγραφο της, οι εξής: "(α) Η λειτουργία κλινικής μαιευτηρίου και ή παροχή ιατρικών υπηρεσιών, διάγνωση ασθενειών και παθήσεων, νοσηλείας, περίθαλψης και θεραπεία ασθενειών και παθήσεων, εγχειρήσεων και οποιωνδήποτε άλλων ιατρικών υπηρεσιών και φροντίδων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα ιατρών, μαιευτήρων, χειρούργων και γυναικολόγων. (β) Να διεξάγει στην Κύπρο και στο εξωτερικό την επιχείρηση ιδιωτικού νοσοκομείου και/ή πολυκλινικής σε όλους τους τομείς και κλάδους της ιατρικής. (γ) Να παρέχει υπηρεσίες προς ιατρούς με την παραχώρηση της χρήσης των χώρων του νοσοκομείου και/ή πολυκλινικής, των εγκαταστάσεων, μηχανημάτων, εργαστηρίων, χειρουργείων και παροχής των υπηρεσιών του παραϊατρικού προσωπικού. (δ) Να παρέχει πάσης φύσεως ιατρικές και παραϊατρικές υπηρεσίες και συμβουλές και οποιασδήποτε άλλης φύσης συναφών υπηρεσιών, αναγκαίων για την επίτευξη και προώθηση των σκοπών της Εταιρείας και να δημιουργεί κέντρα ιατρικών και άλλων ερευνών, όπως επίσης κέντρα ακτινολογικού ελέγχου, μικροβιολογικού εργαστηρίου, φυσιοθεραπείας, ραδιοϊσοτόπων, υπερήχων και οποιαδήποτε άλλα κέντρα θα κριθούν ως αναγκαία για τη λειτουργία της Εταιρείας. (ε) Να προσλαμβάνει, διορίζει ή συμβάλλεται με ιατρικό και παραϊατρικό και άλλο προσωπικό, υπαλλήλους και αντιπροσώπους για σκοπούς των εργασιών της Εταιρείας και να αποκτά δυνάμει αγοράς, δωρεάς, εκχώρησης, αδείας, ενοικιαγοράς ή αλλιώτικα τα μηχανήματα, επιστημονικό εξοπλισμό, εργαλεία, οικιακά σκεύη, έπιπλα και γενικώς οτιδήποτε είναι ή θεωρείται αναγκαίο ή χρήσιμο για την επίτευξη ή προώθηση των σκοπών της Εταιρείας." Με την υπό κρίση Αίτηση η ΑΙΤΗΤΡΙΑ (Μαρίνα Θρασυβούλου-Σάββα) διεκδικεί τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Όπως η ΕΤΑΙΡΕΙΑ διαλυθεί από το Δικαστήριο, σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 202 και 211(στ) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Β. Διαζευκτικά όπως εκδοθεί Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Καθ' ων η Αίτηση όπως αγοράσουν τις μετοχές της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ σε τιμή που θα καθορίσει ανεξάρτητος εκτιμητής και Γ. Περαιτέρω ή διαζευκτικά όπως εκδοθεί οποιοδήποτε Διάταγμα που το Δικαστήριο θα έκρινε ορθό και δίκαιο κάτω από τις περιστάσεις. Στην Αίτηση παρατίθενται όλα τα γεγονότα στη βάση των οποίων καταχωρήθηκε και διεκδικούνται οι προαναφερόμενες θεραπείες. Στην παράγραφο 8 της Αίτησης αναφέρονται αυτολεξεί τα εξής: "
- Παρά το γεγονός που το κεφάλαιο της Εταιρείας κατέχεται σε ποσοστό 50% από την Αιτήτρια Μαρίνα Θρασυβούλου-Σάββα και σε ποσοστό 50% από τον Κύπρο Σάββα, ο Κύπρος Σάββα, με την ιδιότητα του συζύγου της Μαρίνας Θρασυβούλου-Σάββα, ανέλαβε, χωρίς οποιαδήποτε άμεση συγκατάθεση της Αιτήτριας, όλες τις ευθύνες διοίκησης της Εταιρείας, αυτοδιορισθείς ως Πρόεδρος και/ή Διευθύνων Διοικητικός Σύμβουλος, όλες δε οι οικονομικές καταστάσεις ελέγχονταν και ελέγχονται πλήρως από αυτόν και γενικά έχει τον απόλυτο έλεγχο της Διοίκησης αρνούμενος να συγκαλέσει είτε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου είτε Γενική Συνέλευση, Ετήσια ή άλλη με αποτέλεσμα να υπάρχει κακή και/ή απρογραμμάτιστη διαχείριση των δραστηριοτήτων της Εταιρείας". Στην παράγραφο 9 της Αίτησης παρατίθενται παραδείγματα της κατ' ισχυρισμόν, κακής και/ή απρογραμμάτιστης διαχείρισης των θεμάτων της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η Αιτήτρια προσέφερε ως σύμβουλος τις υπηρεσίες της στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ από την ίδρυση της μέχρι και τις 14.5.2005, χωρίς να της δοθεί οποιαδήποτε αμοιβή. Παρόλο που σε μη εξελεγμένο ισολογισμό της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, που ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Κύπρου Σάββα την 1.11.1990, αναφέρεται κάτω από τον τίτλο "ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΜΕΤΟΧΩΝ" ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ οφείλει στην ΑΙΤΗΤΡΙΑ το ποσό των ΛΚ.6.300=, η τελευταία ουδέποτε εισέπραξε το ποσό αυτό ή οποιοδήποτε άλλο ποσό. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ισχυρίζεται επίσης τα εξής: (α) Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ μετά την ίδρυση της απέκτησε δια αγοράς ένα διώροφο κτίριο που βρίσκεται στην οδό Ελευθερίας αρ. 4 στη Λάρνακα, όπου στο ισόγειο στεγάστηκε και λειτούργησε Γυναικολογική και Μαιευτική Κλινική με την επωνυμία "Μαιευτήριο Μαρίνα" και στον πρώτο όροφο στεγάστηκε η οικογένεια της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ, δηλαδή η ίδια, ο σύζυγος της Κύπρος Σάββα και τα παιδιά τους. Δύο χρόνια μετά η οικογένεια στεγάστηκε σ΄άλλο σπίτι και ο πρώτος όροφος της οικοδομής μετατράπηκε σε στέγη ενηλίκων με την επωνυμία "Στέγη Ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ", φιλοξενώντας διάφορα άτομα της τρίτης ηλικίας. (β) Η Στέγη Ενηλίκων τελούσε κάτω από την προσωπική της ευθύνη και φροντίδα και η ίδια σπαταλούσε όλο τον αναγκαίο χρόνο για την σωστή και άψογη φροντίδα των προσώπων που φιλοξενούντο σ' αυτή. Ο Κύπρος Σάββα ελάχιστο χρόνο διέθετε και ο χρόνος αυτός χρησιμοποιείτο για την ετοιμασία των λογαριασμών και των οικονομικών καταστάσεων για τα οποία ουδέποτε της έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση. (γ) Σταδιακά οι εργασίες της Γυναικολογικής και Μαιευτικής Κλινικής που προϊστατο ο Κύπρος Σάββα συρρικνώνοντο λόγω του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς του προς τις ασθενείς του, ενώ αντίθετα οι εργασίες της Στέγης Ενηλίκων αυξάνοντο με αποτέλεσμα ολόκληρο το κτίριο της οδού Ελευθερίας να μετατραπεί σταδιακά σε στέγη ενηλίκων και να εγκαταλειφθεί πλήρως η Γυναικολογική και Μαιευτική Κλινική. Ο Κύπρος Σάββα όμως σε καμμία περίπτωση έδωσε οποιαδήποτε πληροφόρηση στην ΑΙΤΗΤΡΙΑ εάν και κατά πόσον οι εργασίες που διεξάγοντο ως "στέγη ενηλίκων", αποτελούσαν ή όχι "μέρος της επιχειρηματικότητας της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ". Η αντίληψη όμως που είχε η ίδια από την γενική συμπεριφορά του Κύπρου Σάββα ήταν ότι η επιχείρηση της "στέγης ενηλίκων" αποτελούσε επέκταση και μέρος των εργασιών της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Ουδέποτε επίσης της δόθηκε εξήγηση ή πληροφορία εάν η επωνυμία "Στέγη Ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ" (που χρησιμοποιείται ως η επωνυμία της στέγης ενηλίκων από την εποχή που πρωτολειτούργησε μέχρι και σήμερα) είναι επίσημα εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών. (δ) Από της ίδρυσης της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ μέχρι και την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, δεν ετοιμάστηκαν οποιοιδήποτε ελεγμένοι ή άλλοι λογαριασμοί για την ΕΤΑΙΡΕΙΑ ή εάν ετοιμάστηκαν δεν δόθηκαν στην ΑΙΤΗΤΡΙΑ οποιεσδήποτε πληροφορίες γι αυτούς. Δεν της δόθηκαν επίσης οποιεσδήποτε πληροφορίες αναφορικά με τα "οικονομικά δρώμενα" της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, παρά το ότι επανειλημμένα ζητήθηκαν από αυτήν. (ε) Παρά το γεγονός ότι η Αιτήτρια ήταν η ψυχή της επιχείρησης της στέγης ενηλίκων και σ' αυτήν οφειλόταν η επιτυχία της, η ίδια δεν είχε οποιαδήποτε εισοδήματα ούτε και γνωρίζει εάν ο σύζυγος της και πρόεδρος της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Κύπρος Σάββα, την "πίστωνε" με οποιουσδήποτε μισθούς ή άλλα εισοδήματα. (στ) Σ' αντίθεση με τα προαναφερόμενα φαίνεται ότι ο εκτελών καθήκοντα προέδρου της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ από της ίδρυσης της Κύπρος Σάββα, αύξησε τα περιουσιακά του στοιχεία χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για τους πόρους του εισοδήματος του αφού αυτός δεν ασκεί οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα. (ζ) Από την ίδρυση της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ μέχρι και την καταχώρηση της Αίτησης δεν συγκλήθηκε σε καμμία περίπτωση είτε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου είτε Ετήσια Γενική Συνέλευση είτε Έκτακτη Γενική Συνέλευση ούτε υποβλήθηκαν (εξ' όσων η ίδια η ΑΙΤΗΤΡΙΑ γνώριζε) ελεγμένοι λογαριασμοί είτε στον Έφορο Εταιρειών είτε στον Έφορο Φόρου Εισοδήματος. Αν φαίνεται οπουδήποτε, οποιοδήποτε πρακτικό συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, είναι στις περιπτώσεις που η τελευταία αποτάθηκε σε χρηματοδοτικό οργανισμό για παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων και το εν λόγω πρακτικό ετοιμάστηκε από τον χρηματοδοτικό οργανισμό και υπογράφτηκε χωρίς την σύγκληση συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου. (η) Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ επανειλημμένως ζήτησε από τον Κύπρο Σάββα να συνεδριάσουν ως Διοικητικό Συμβούλιο και να αναθέσουν στους ελεγκτές της ΕΤΑΙΡΕΑΣ την ετοιμασία ελεγμένων λογαριασμών που θα υποβάλλοντο στον Έφορο Φόρου Εισοδήματος για καθορισμό των φορολογικών επιπτώσεων από τις επαγγελματικές δραστηριότητες της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, όπως επίσης και τον καθορισμό των απολαβών τόσο της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ όσο και του ιδίου (ενεργούντος ως πρόεδρου της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ) πλην όμως δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση εκ μέρους του. (θ) Οι προσωπικές σχέσεις της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ με τον Κύπρο Σάββα διασαλεύθηκαν σοβαρά και γύρω στα τέλη Μαίου ή αρχές Ιουνίου 2005, η ίδια παύθηκε και/ή υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει την εργασία της, χωρίς οποιαδήποτε αποζημίωση για τις υπηρεσίες που προσέφερε. (ι) Ο Κύπρος Σάββα (πρόεδρος της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ) εξέφρασε, με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 14.12.2005, την πρόθεση του να μην λειτουργήσει πλέον την ΕΤΑΙΡΕΙΑ. (κ) Σύμφωνα με πληροφορίες που περισυνέλεξε η ΑΙΤΗΤΡΙΑ, ο Κύπρος Σάββα χωρίς την έγκριση ή συγκατάθεση της, δημιούργησε νέα δική του εταιρεία και/ή άλλη επιχείρηση στην οποία μεταβίβασε το "επιχειρησιακό μέρος" της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, ζημιώνοντας ανεπανόρθωτα με τον τρόπο αυτό την ΕΤΑΙΡΕΙΑ και έμμεσα την ΑΙΤΗΤΡΙΑ. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ, η οποία υιοθετεί τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Αίτηση, για τους οποίους αναφέρει ότι είναι ορθοί και αληθείς. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση στην Αίτηση, η οποία βασίζεται στον περί Εταιρειών Διαδικαστικό Κανονισμό, Θεσμοί 3, 4, 6 και 8 και στους περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμούς 1933-1938, Κανονισμό 92, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Διαταγή 48, Θεσμοί 1, 4, 5, 6 και 9 και Διαταγή 30, Θεσμοί 1, 2, 3, 4 και 5, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρο 214 και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται σε Ένορκη Δήλωση του Κύπρου Σάββα, που την συνοδεύει. Στην Ένορκη του Δήλωση ο Κύπρος Σάββα αρνείται τους ισχυρισμούς της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ και ισχυρίζεται τα ακόλουθα. Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ η οποία συνεστήθη με πρωτοβουλία του ιδίου, θα ανελάμβανε και πράγματι ανέλαβε το μαιευτήριο "ΜΑΡΙΝΑ". Το εν λόγω μαιευτήριο ανήκε αποκλειστικά στον ίδιο, που είναι γιατρός με ειδικότητα μαιευτήρα γυναικολόγου ενώ αντίθετα η ΑΙΤΗΤΡΙΑ δεν είχε τέτοια ή οποιαδήποτε άλλη ειδικότητα και ως εκ τούτου δεν εδικαιούτο να ασκήσει το επάγγελμα του μαιευτήρα-γυναικολόγου ή να έχει οποιαδήποτε έσοδα από αυτό. Παρόλα αυτά, ο ίδιος της παραχώρησε το 50% των μετοχών της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ και την διόρισε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου απλώς και μόνο επειδή υπολόγισε ότι η ΑΙΤΗΤΡΙΑ θα έμενε για πάντα μαζί του. Αρνείται ότι αυτοδιορίστηκε Πρόεδρος ή Διευθύνων Διοικητικός Σύμβουλος της ΕΤΑΙΡΕΙΑ και ισχυρίζεται ότι τούτο απεφασίσθη τόσο από τον ίδιο όσο και από την ΑΙΤΗΤΡΙΑ καθότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ θα ανελάμβανε τις υποχρεώσεις του μαιευτηρίου. Ισχυρίζεται επίσης τα εξής: (α) Ότι η αναφορά στον "ΑΡΧΙΚΟ ΜΗ ΕΞΕΛΕΓΜΕΝΟ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 1ΗΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1990" (που η ΑΙΤΗΤΡΙΑ επισύναψε ως Τεκμήριο στην ΑΙΤΗΣΗ) ότι "οι σύμβουλοι θα παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ", προστέθηκε για να δικαιολογεί έσοδα και για την ΑΙΤΗΤΡΙΑ έτσι ώστε η τελευταία να είναι εξασφαλισμένη σε περίπτωση θανάτου του ιδίου. Όπως ισχυρίζεται, η ΑΙΤΗΤΡΙΑ δεν προσέφερε οποιεσδήποτε υπηρεσίες προς την ΕΤΑΙΡΕΙΑ αλλά συνεχώς ασχολείτο με επισκέψεις στις φίλες, στα κομμωτήρια και στα γυμναστήρια. (β) Ότι το ποσό των ΛΚ.6.300= ανελήφθη και εδόθη έναντι των εξόδων για τις σπουδές των τριών παιδιών τους. (γ) Ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ αγόρασε το διώροφο κτίριο στην οδό Ελευθερίας στη Λάρνακα έναντι του τιμήματος των ΛΚ.70.000=. Το ποσό ΛΚ.15.000= δόθηκε από τον πατέρα του, ΛΚ.10.000= δόθηκαν από την πώληση πατρικού του κτήματος και το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε από δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου. (δ) Ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ χρωστούσε στις 8.3.2006 (ημερομηνία καταχώρησης της Ένστασης) ΛΚ.100.000= περίπου. Ειδικώτερα, χρωστούσε ΛΚ.12.530,20 στην Τράπεζα Κύπρου, ΛΚ.73.739.46 επίσης στην Τράπεζα Κύπρου και ΛΚ.5.227,32 στην ΣΠΕ Μακράσυκας. (ε) Ότι η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ουδέποτε εφρόντισε με οποιοδήποτε τρόπο είτε την Στέγη Ενηλίκων είτε το Μαιευτήριο, ενώ αντίθετα ο ίδιος ως ο μόνος γιατρός παρείχε τις επαγγελματικές του υπηρεσίες. Τα δε έσοδα τα διέθεταν για τα τρέχοντα έξοδα και για τις σπουδές των παιδιών τους. (στ) Ότι ετοιμάστηκαν, εδόθησαν στους ελεγκτές της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ και υπεβλήθησαν στον Έφορο Φόρου Εισοδήματος, Οικονομικές Καταστάσεις της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ για τα έτη 1998, 1999, 2000, 2001, 2002 και
- Τέλος αρνείται ότι αύξησε τα περιουσιακά του στοιχεία και δηλώνει ότι δεν επιθυμεί την συνέχιση των εργασιών της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. H ΑΙΤΗΤΡΙΑ κατέθεσε δια ζώσης στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της Αίτησης της. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της κατέθεσε γραπτή κατάθεση (Τεκμήριο 1). Σ' αυτή αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής. Το διώροφο κτίριο στην οδό Ελευθερίας αρ. 4 στην Λάρνακα, το αγόρασε από κοινού με τον Κύπρο Σάββα στις 6 Αυγούστου 1990 έναντι του ποσού των ΛΚ.70.000= (φωτοαντίγραφο του Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου κατατέθηκε ως Τεκμήριο Ε1). Ο Κύπρος Σάββα πλήρωσε την προκαταβολή (ΛΚ.10.000=). Το υπόλοιπο ποσό πληρώθηκε με δάνειο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ και υποθήκη του ακινήτου για ΛΚ.70.000=. Η ίδια πλήρωσε στον Κύπρο Σάββα 14.000.00 Αγγλικές Στερλίνες για την αξία των μετοχών που της παραχωρήθηκαν. Το εν λόγω ακίνητο μεταβιβάστηκε επ΄ ονόματι της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ στις 9 Ιανουαρίου 1991 (φωτοαντίγραφο της Δήλωσης Μεταβίβασης κατατέθηκε ως Τεκμήριο Ε2). Στο ισόγειο του ακινήτου η ΕΤΑΙΡΕΙΑ στέγασε και λειτούργησε στις 25.11.1990 Γυναικολογική και Μαιευτική Κλινική με την επωνυμία "Μαιευτήριο Μαρίνα". Το ποσό των 14.000,00 Στερλινών χρησιμοποιήθηκε για την μετατροπή του γκαράζ του ακινήτου σε χειρουργείο για το μαιευτήριο. Τον Μάρτιο του 1992 η ΕΤΑΙΡΕΙΑ λειτούργησε στον 1ον όροφο του ακινήτου, στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της, επιχείρηση παροχής στέγης και περιποίησης ηλικιωμένων ατόμων με την επωνυμία "Στέγη Ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ". Η λειτουργία της Στέγης Ενηλίκων έγινε μετά από δική της εισήγηση. Η αξία του ακινήτου εκτιμήθηκε από τους εκτιμητές κκ. Αντώνης Λοίζου και Συνεργάτες στις 30.3.
- Σύμφωνα με την εν λόγω Εκτίμηση (φωτοαντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο Ζ), η αγοραία αξία του ακινήτου "κατά την 6.10.2005" ήταν ΛΚ.470.000=. Τον Δεκέμβριο του 2004, ο Κύπρος Σάββα της επιτέθηκε και χειροδίκησε εναντίον της. Λόγω αυτού του γεγονότος εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον συζυγικό οίκο και την εργασία της και να φύγει προσωρινά στην Αγγλία. Μετά την επάνοδο της στην Κύπρο ο σύζυγος της αρνείτο να εγκαταλείψει τον συζυγικό οίκο και έτσι η ίδια αναγκάστηκε στις 14.5.2005 να εγκατασταθεί σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Ο γάμος της με τον Κύπρο Σάββα λύθηκε στις 7.3.2007 με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Παρά το γεγονός ότι το κεφάλαιο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ κατέχεται σε ποσοστό 50% από την ίδια και 50% από τον Κύπρο Σάββα, ο τελευταίος εκμεταλλεύτηκε την ιδιότητα του ως σύζυγος της και το ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ιδρύθηκε στην προσπάθεια τους να περισώσουν τον γάμο τους, και ανέλαβε χωρίς οποιαδήποτε άμεση συγκατάθεση της την διοίκηση της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Η ίδια δεν κλήθηκε ποτέ να λάβει μέρος είτε σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, είτε σε γενική συνέλευση των μετόχων. Ο Κύπρος Σάββα συνήθιζε μόνο να της επιβεβαιώνει ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ "πήγαινε καλά". Το 2004 η ίδια ζητούσε επανειλημμένα από τον Κύπρο Σάββα όπως συνεδριάσουν ως Διοικητικό Συμβούλιο και ως μέτοχοι και όπως αναθέσουν στους ελεγκτές της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, την ετοιμασία Ελεγμένων Λογαριασμών για καθορισμό των απολαβών και των δικαιωμάτων τους, αλλά δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση εκ μέρους του. Τα ίδια αιτήματα τα ζήτησε αργότερα και με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 13.12.2005 (αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως Τεκμήριο Ι). Ο Κύπρος Σάββα συνέχιζε να ασκεί με τον ίδιο τρόπο την διοίκηση της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ και κατά τα έτη 2004, 2005 και
- Μετά την αποχώρηση της από την συζυγική εστία τον Μάιο του 2005, ο Κύπρος Σάββα απέσπασε από τις δραστηριότητες της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ την επιχείρηση της Στέγης Ενηλίκων και την λειτουργεί και την εκμεταλλεύεται ως δική του επιχείρηση. Από τα κέρδη που εισέπραττε από την λειτουργία της Στέγης Ενηλίκων κάλυπτε τα έξοδα λειτουργίας της φάρμας του και από το 2005 και μετά πληρώνει με δόσεις, επίσης από τα κέρδη, το τίμημα αγοράς μιας κατοικίας στο Λειβάδια Λάρνακας, αξίας ΛΚ.160.000= την οποία ενέγραψε επ' ονόματι των θυγατέρων τους, διατηρώντας όμως για τον εαυτό του το δικαίωμα εκμετάλλευσης της όσο ζει. Τον Δεκέμβριο του 2005 ο Κύπρος Σάββα υπέβαλε χωρίς η ίδια να το γνωρίζει, δήλωση στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ σταμάτησε να έχει δραστηριότητες ενώ η "Στέγη Ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ" εξακολουθεί να λειτουργεί μέχρι και σήμερα στον ίδιο χώρο στο ακίνητο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Στις 18.5.2007 από έλεγχο που η ίδια διενήργησε επί τόπου, στη Στέγη Ενηλίκων διέμεναν 28 "ασθενείς". Προς υποστήριξη των όσων ανέφερε, κατέθεσε ως Τεκμήριο Κ, Βεβαίωση από το Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων Λάρνακας σύμφωνα με την οποία η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ήταν δραστηριοποιημένη στον τομέα "νοσοκομειακές δραστηριότητες" και απασχολούσε 7 εργοδοτουμένους μέχρι 31.12.05 ενώ από 1.1.06 δεν απασχολεί κανένα εργοδοτούμενο. Παρά το ότι η ίδια εργαζόταν συνεχώς στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ, ο Κύπρος Σάββα φρόντισε ώστε για τα έτη 1990, 1991 και από το 1993 μέχρι 1997 περιλαμβανομένων, να μην καταβάλλονται στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων εισφορές για την εργοδότηση της (ως Τεκμήριο Μ κατέθεσε σχετικό Πιστοποιητικό του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων). Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ, της οφείλει μισθούς για τα χρόνια που εργαζόταν, αρχικά ΛΚ.7.000= ετησίως μέχρι και το 2000 και ΛΚ.8.000= ετησίως από το 2001 μέχρι και το 2004 καθώς επίσης και για τον μισό χρόνο του
- Ουδέποτε εισέπραξε οποιοδήποτε ποσό είτε έναντι είτε προς εξόφληση των μισθών που της οφείλονται. Αντεξεταζόμενη επέμενε στη θέση και στην εκδοχή της. Για την ΑΙΤΗΤΡΙΑ κατέθεσαν οι Γεώργιος Πιερίδης (ΜΑ.2), Μαρίτσα Γερολέμου (ΜΑ.3), Patricia Hutchinson (ΜΑ.4), Άλκηστις Δημητριάδου (ΜΑ.5), Ανδρέας Κοντοβούρκης (ΜΑ.6), Χριστάκης Σάββα (ΜΑ.7) και Νίκη Παντελή (ΜΑ.8). Ο Γεώργιος Πιερίδης (ΜΑ.2) λογιστής-ελεγκτής στο Ελεγκτικό γραφείο Σ. Αναστασίου & Σία, κατέθεσε ότι κατόπιν οδηγιών της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ ετοίμασε Εκτίμηση της αξίας των μετοχών της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ για συγκεκριμένη ημερομηνία (7.2.2006), την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Σ' αυτήν αναγράφονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Η εκτίμηση βασίζεται στην προϋπόθεση ότι η Εταιρεία υφίστατο στις 7.2.06 ως δρώσα οικονομική μονάδα και είχε στις δραστηριότητες της την στέγη ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ. Υπάρχουν διάφορες κοινά αποδεχτές μέθοδοι εκτίμησης των μετοχών μιας εταιρείας. Η επιλογή μας βασίστηκε στις ιδιαιτερότητες και συνθήκες της συγκεκριμένης Εταιρείας. Λόγω του μεγέθους και των διαθέσιμων πληροφοριών της Εταιρείας, πιστεύουμε ότι η πιο κατάλληλη μέθοδος εκτίμηση των μετοχών της Εταιρείας είναι η μέθοδος των κερδών πέραν του αναμενομένου (ή υπερκέρδη) - super profits method. Η μέθοδος αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι τα κέρδη προέρχονται από δύο πηγές. Η πρώτη πηγή είναι η αναμενόμενη απόδοση στο κεφάλαιο μετόχων της Εταιρείας και η δεύτερη είναι τα κέρδη της Εταιρείας πέραν του αναμενομένου (ή υπερκέρδη). Η δημιουργία κερδών πέραν του αναμενομένου (υπερκέρδη) πηγάζει από την ύπαρξη Φήμης και Πελατείας. Η αξία της Φήμης και Πελατείας υπολογίζεται με την κεφαλαιοποίηση των κερδών αυτών (υπερκερδών) που η Εταιρεία έχει τη δυνατότητα να παράγει. Το ποσοστό κεφαλαιοποίησης που χρησιμοποιήθηκε είναι το αναμενόμενο ποσοστό απόδοσης κεφαλαίου σε επιχειρήσεις παρόμοιας φύσης εργασιών και παρόμοιου επιπέδου κινδύνου (risk level). Στη συγκεκριμένη περίπτωση η Εταιρεία ταξινομείται στην κατηγορία μεσαίου κινδύνου (medium risk). Ως εκ τούτου, σαν ποσοστό κεφαλοποίησης κερδών χρησιμοποιήθηκε το 15%. Συνεπώς, η αξία των μετοχών της Εταιρείας αποτελείται από το κεφάλαιο των μετόχων και την αξία της Φήμης και Πελατείας. Με βάση τα πιο πάνω, η αξία των εκδομένων μετοχών της Εταιρείας υπολογίζεται σε ΛΚ.721.
- Η αξία της κάθε μετοχής υπολογίζεται σε ΛΚ.180,25 σέντ (βλέπε παράρτημα 1)". Ο ΜΑ.2 κατέθεσε επίσης ότι προέβη σε εκτίμηση της μετοχής της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ στην περίπτωση που στην Στέγη Ενηλίκων διέμεναν 28 άτομα. Εάν τα έξοδα διατροφής του κάθε ατόμου ήταν ΛΚ.40= μηνιαίως τότε η αξία της κάθε μετοχής της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ υπολογίζεται σε ΛΚ.171.50 (Αντίγραφο της σχετικής Εκτίμησης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3). Σε περίπτωση που στη στέγη διέμεναν 23 άτομα και τα έξοδα διατροφής του κάθε ατόμου ήταν και πάλι ΛΚ.40= μηνιαίως τότε η αξία της κάθε μετοχής υπολογίζεται σε ΛΚ.142.50 (Αντίγραφο της Εκτίμησης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4). Σε περίπτωση τέλος που στη στέγη διέμεναν και πάλι 23 άτομα αλλά τα συνολικά μηνιαία έξοδα διατροφής και για τα 23 άτομα ήταν ΛΚ.650=, τότε η αξία της μετοχής υπολογίζεται σε ΛΚ.147.25 (Αντίγραφο της Εκτίμησης κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5). Η ΜΑ.3 Μαρίτσα Γερολέμου, Επιθεωρήτρια Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κατέθεσε Καταστάσεις Αποδοχών των Εργοδοτουμένων της ΕΤΑΙΡΕΑΣ για τα έτη 2004 και 2005 (Τεκμήρια 6 και 7 αντίστοιχα). Όπως κατέθεσε, το 2006 η ΕΤΑΙΡΕΙΑ δεν εργοδοτούσε υπαλλήλους. Η εργοδότηση των υπαλλήλων της τερματίστηκε στις 31.12.
- Την 1.1.2006 έγινε εγγραφή της εταιρείας ΚΥΠΡΟΣ ΣΑΒΒΑ ΛΤΔ. Η ίδια δεν είχε λεπτομέρειες για τους μετόχους και διευθυντές της προαναφερόμενης εταιρείας αλλά όπως κατέθεσε, ένας από αυτούς πρέπει να είναι ο Κύπρος Σάββα, καθότι για να γίνει εγγραφή της εταιρείας, θα έπρεπε να είχαν Πιστοποιητικό Διευθυντών και Μετόχων της εταιρείας από τον Έφορο Εταιρειών. Η εταιρεία ΚΥΠΡΟΣ ΣΑΒΒΑ ΛΤΔ, δραστηριοποιείται στον τομέα των ιατρικών δραστηριοτήτων όπως και η εταιρεία ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟΝ ΜΑΡΙΝΑ ΛΤΔ. Ένας εκ των υπαλλήλων της εταιρείας ΚΥΠΡΟΣ ΣΑΒΒΑ ΛΤΔ είναι και ο Κύπρος Σάββα. Η ΜΑ.3 κατέθεσε ως Τεκμήρια 8 και 9, Καταστάσεις Αποδοχών των εργοδοτουμένων της εταιρείας ΚΥΠΡΟΣ ΣΑΒΒΑ ΛΤΔ, για τα έτη 2006 και
- Η μάρτυρας δεν γνώριζε ποιος κατέθεσε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων την σχετική δήλωση ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟΝ ΜΑΡΙΝΑ ΛΤΔ) δεν εργοδοτούσε υπαλλήλους μετά το
- Όπως είπε, αυτό καταγράφεται στις Καταστάσεις Πληρωμών που καταχωρούνται από την εταιρεία και συνήθως υπογράφει ο εργοδότης ή ο λογιστής. Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ήταν καταχωρημένη μεν στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων χωρίς όμως εργοδοτουμένους από το
- Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ σύμφωνα με τις σχετικές Καταστάσεις που υποβάλλοντο στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, εργοδοτείτο για την περίοδο 1.3.1998 μέχρι 30.6.1999 από τον Κύπρο Σάββα και μετά μέχρι και την 31.5.2005 στην εταιρεία ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟΝ ΜΑΡΙΝΑ ΛΤΔ. Η ΜΑ.4 Patricia Hutschinson κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι ήταν φίλη και εκτελεστής της διαθήκης του ζεύγους Johnston. Ο Peter Johnston διέμενε στη "Στέγη Ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ" για 7 χρόνια περίπου. Δύο εβδομάδες προ του θανάτου του μετακόμισε σε διαμέρισμα στη Λάρνακα. Για την διαμονή του στον οίκο ευγηρίας πλήρωνε ΛΚ.1.300= μηνιαίως. Πλήρωνε σε μετρητά και κάποτε με επιταγή. Η επιταγή εκδιδόταν προσωπικά στο όνομα του Κύπρου Σάββα. Η ίδια δεν βρήκε αποδείξεις για τις εν λόγω πληρωμές, στα έγγραφα του. Το ζεύγος Johnston δεν είχε παιδιά. Η ίδια τους επισκεπτόταν πολύ συχνά στον οίκο ευγηρίας. Γνώριζε ότι ο κ. Johnston είχε τον προσωπικό του γιατρό. Ήταν ο κ. Οικονομίδης. Ο μακαρίτης Johnston άφησε στη διαθήκη του ΛΚ.2.000= στην ΑΙΤΗΤΡΙΑ. Η ίδια ως εκτελεστής της διαθήκης του υπέγραψε την σχετική επιταγή, φωτοαντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Η ΜΑ.5 Άλκηστις Δημητριάδου, υπάλληλος στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ στη Λάρνακα, κατέθεσε ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ κατά την περίοδο 2004-2005, διατηρούσε τον τρεχούμενο λογαριασμό με αριθμό 0556-11-003039 και τον λογαριασμό δανείου με αριθμό 0556-13-
- Στις 31.12.2004, ο τρεχούμενος λογαριασμός είχε χρεωστικό υπόλοιπο ΛΚ.10.105,92 (Κατάσταση Λογαριασμού για το 2004 κατατέθηκε ως Τεκμήριο 11), ενώ ο λογαριασμός δανείου είχε χρεωστικό υπόλοιπο ΛΚ.83.559,
- Στις 31.12.2005, ο τρεχούμενος λογαριασμός είχε χρεωστικό υπόλοιπο ΛΚ.9.792,62 (Κατάσταση Λογαριασμού κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12) και ο λογαριασμός δανείου υπόλοιπο ΛΚ.66.714,72, επίσης χρεωστικό. Στις 31.1.2006 το υπόλοιπο του τρεχούμενου λογαριασμού ήταν ΛΚ.10.611,69 χρεωστικό και του δανείου ΛΚ.62.825,74, επίσης χρεωστικό. Όπως κατέθεσε η μάρτυρας, οποιεσδήποτε καταθέσεις εγίνοντο για λογαριασμό της εταιρείας επιστώνοντο στον τρεχούμενο λογαριασμό και από εκεί με γραπτές οδηγίες για αυτόματη μεταφορά, επληρώνοντο οι δόσεις του δανείου. Στις 29.11.2004 χορηγήθηκε στην εταιρεία δάνειο ύψους ΛΚ.85.000= με το οποίο εξοφλήθηκε παλαιότερο δάνειο (ύψους ΛΚ.64.616,38) και το υπόλοιπο ποσό των ΛΚ.18.108,06 κατατέθηκε τον Νοέμβριο του 2004 στον τρεχούμενο λογαριασμό της εταιρείας. Στις 14.6.2006 η ΕΤΑΙΡΕΙΑ εξέδωσε Εγγυητική Επιστολή, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 13, προς όφελος του Λειτουργού Μετανάστευσης για τα έξοδα επαναπατρισμού της Jovy Remiendo Rodriguez. Το 2007 η ΕΤΑΙΡΕΙΑ εξέδωσε και πάλι Εγγυητική Επιστολή προς όφελος του Λειτουργού Μετανάστευσης για τα έξοδα επαναπατρισμού του Hanwellage Don Asanka Dusmantha, (αντίγραφο της οποίας επίσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Και στις δύο περιπτώσεις αιτητή για την έκδοση των Εγγυητικών Επιστολών ήταν η ΕΤΑΙΡΕΙΑ και τα έξοδα για την έκδοση τους χρεώθηκαν στον τρεχούμενο λογαριασμό της. Ο ΜΑ.6 Αντρέας Κοντοβούρκης, υπάλληλος στο υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου στη Λάρνακα, κατέθεσε ως Τεκμήριο 15, Βεβαίωση της Τράπεζας στην οποία εμφαίνονται μεταφορές χρημάτων από τον λογαριασμό του Κώστα Θρασυβούλου, πατέρα της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ, στον λογαριασμό της τελευταίας. Και οι δύο λογαριασμοί ετηρούντο σε Αγγλικές Λίρες (Στερλίνες). Σύμφωνα με τον μάρτυρα, στις 19.1.1988 μεταφέρθηκε από τον λογαριασμό του Κώστα Θρασυβούλου, στον λογαριασμό της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ το ποσό των 20.000= στερλινών το οποίο αντιστοιχούσε σε ΛΚ.16.427,
- Στις 31.10.1989 μεταφέρθησαν 1650= στερλίνες, στις 27.1.1990, 450= και στις 4.11.2002 50.000= στερλίνες. Η πρώτη πληρωμή, των 20.000= στερλινών, έγινε σε μετρητά ενώ οι υπόλοιπες είναι μεταφορές λογιστικές από τον ένα λογαριασμό στον άλλο. Ο ΜΑ.7 Χριστάκης Σάββα κατέθεσε ότι η μητέρα του εφιλοξενείτο στην Στέγη Ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ για 4 χρόνια περίπου. Ο ίδιος την επισκεπτόταν συχνά. Στον όροφο που διέμενε η μητέρα του, διέμεναν ακόμη 10-12 άτομα. Κατά τις επισκέψεις του έβλεπε και 3-4 άτομα που ανήκαν στο προσωπικό. Έβλεπε ακόμη και τον Κύπρο Σάββα ο οποίος ήταν ο γιατρός του γηροκομείου. Η ΜΑ.8 Νίκη Παντελή, δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο του κ. Ανδρέα Χρ. Θεοφίλου, δικηγόρου της Αιτήτριας, κατέθεσε Γραπτή Δήλωση (Τεκμήριο 16). Σ' αυτήν αναφέρει ότι στις 11.3.2008 διενήργησε έρευνα στον φάκελλο της εταιρείας ΚΥΠΡΟΣ Κ. ΣΑΒΒΑ ΛΙΜΙΤΕΔ που τηρείται στον Έφορο Εταιρειών. Από την έρευνα προέκυψαν τα ακόλουθα. Η εταιρεία γράφτηκε στις 30.12.2005 σαν ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές. Το ονομαστικό κεφάλαιο της εταιρείας ήταν ΛΚ.10.000= και το εκδομένο κεφάλαιο επίσης ΛΚ.10.000=. Το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στην Λεωφόρο Ελευθερίας αρ. 4 στη Λάρνακα. Διευθυντές της εταιρείας στις 11.3.2008, ήταν οι Κύπρος Σάββα και Αλέξανδρος Σάββα. Γραμματέας ήταν η Φωτεινή Σάββα. Μέτοχοι της εταιρείας ήταν, οι Κύπρος Σάββα με 9997 μετοχές, Ελένη Σάββα, Αλέξανδρος Σάββα και Φωτεινή Σάββα με 1 μετοχή έκαστος. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ τέλος κλήτευσε με κλήση παρουσίασης εγγράφων (subpoena duces tecum) τον Κύπρο Σάββα για να καταθέσει συγκεκριμένα έγγραφα. Ως Τεκμήριο 17, κατατέθηκαν οι Οικονομικές Καταστάσεις της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ για το έτος που έληξε στις 31.12.
- Ως Τεκμήριο 18 οι Φορολογικές Καταστάσεις της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ για το έτος
- Ως Τεκμήριο 19, οι μηνιαίες καταστάσεις Εισπράξεων και Εξόδων της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ για τα έτη 2004-
- Ως Τεκμήριο 20 Κατάλογος Εργοδοτουμένων της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ για το έτος 2004 και ως Τεκμήριο 21, Κατάλογος Εργοδοτουμένων για το έτος
- Οι Καθ' ων η Αίτηση από την πλευρά τους, κλήτευσαν ως μάρτυρα την Άλκηστη Δημητριάδου η οποία κλητεύθηκε επίσης από την ΑΙΤΗΤΡΙΑ. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι η ΑΙΤΗΤΡΙΑ διατηρούσε στην Τράπεζα Κύπρου λογαριασμό σε στερλίνες, με αριθμό 0556-42-011005-
- Ο λογαριασμός ανοίχθηκε στις 4.11.2002 και έκλεισε στις 28.12.
- Στον εν λόγω λογαριασμό εμβάζοντο διάφορα ποσά. Ως Τεκμήριο 22 κατατέθηκε Κατάσταση Λογαριασμού για την περίοδο 4.11.2002 (ημερομηνία που ανοίχθηκε ο λογαριασμός) μέχρι 28.12.2007 (ημερομηνία που ο λογαριασμός έκλεισε). Για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, κατέθεσε επίσης ο Αντρέας Χαραλάμπους (ΜΥ.2), εγκεκριμένος λογιστής και συνέταιρος στο ελεγκτικό γραφείο Δ. Μαρίνου & Σία. Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ, όπως κατέθεσε ο μάρτυρας, είναι πελάτες του γραφείου τους από το
- Ως Τεκμήριο 23, κατέθεσε Εκτίμηση της αξίας της μετοχής της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, στις 26.1.
- Την σχετική μελέτη την ετοίμασε ο ίδιος κατόπιν οδηγιών που έλαβε από τον κ. Κύπρο Σάββα. Για την ετοιμασία της έλαβε υπόψη του, όπως ανέφερε, τους ελεγμένους λογαριασμούς για το έτος 1998, τους λογαριασμούς για τα έτη 1999-2000 (οι οποίοι είχαν ελεγχθεί από το γραφείο τους αλλά δεν είχαν υποβληθεί στον Έφορο Φόρου Εισοδήματος καθότι δεν είχαν εγκριθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ) καθώς επίσης και τους μη ελεγμένους λογαριασμούς για τα έτη 2004-
- Σύμφωνα με τον μάρτυρα η αξία της κάθε μετοχής της εταιρείας στις 26.1.2006 ήταν ΛΚ.82.
- Κατά τις αγορεύσεις ο κ. Ποιητής εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, υπεστήριξε ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπό κρίση Αίτηση. Η διαφορά των μερών τόνισε ο κ. Ποιητής είναι περιουσιακή διαφορά (εφόσον οι μέτοχοι της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ υπήρξαν σύζυγοι και ο γάμος τους έχει εν τω μεταξύ διαλυθεί) και ως εκ τούτου αρμόδιο Δικαστήριο να επιληφθεί της διαφοράς είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Θεοφίλου εκ μέρους της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ. Η υπό εκδίκαση Αίτηση τόνισε, "δεν άπτεται θεμάτων αύξησης περιουσίας συζύγων κατά την διάρκεια του γάμου και της συνεισφοράς εκάστου εξ' αυτών, αλλά αφορά μόνο την άσκηση νομίμων δικαιωμάτων της Αιτήτριας που έχουν σχέση με την λειτουργία της Εταιρείας". Όσον αφορά την ουσία της Αίτησης, ο κ. Θεοφίλου κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει αξιόπιστη την Αιτήτρια και τους μάρτυρες της και τόνισε ότι η Αιτήτρια κατάφερε να αποδείξει την υπόθεση της στον απαιτούμενο βαθμό. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με πολλή προσοχή όλους τους μάρτυρες που έδωσαν μαρτυρία κατά την ακροαματική διαδικασία και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Κατέθετε με αμεσότητα, συνοχή και χωρίς υπεκφυγές. Ηταν θετική και κατηγορηματική στους ισχυρισμούς της και η μαρτυρία της όσον αφορά τα ουσιώδη και επίδικα θέματα, δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Απάντησε σε ό,τι της ζητήθηκε με ευθύτητα, χωρίς δισταγμούς και αμφιταλαντεύσεις. Εδωσε πειστικότατες εξηγήσεις επί όλων των σημείων της εκδοχής της χωρίς να αφήσει οτιδήποτε διφορούμενο ή ασαφές. Δέχομαι την μαρτυρία της στο σύνολο της. Τα όσα κατέθεσε συνιστούν ταυτόχρονα και τα ευρήματα μου. Οι μάρτυρες της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ Μαρίτσα Γερολέμου (ΜΑ.3) και Ανδρέας Κοντοβούρκης (ΜΑ.6) ήταν ανεξάρτητοι μάρτυρες. Αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Τα όσα κατέθεσαν συνιστούν και τα ευρήματα μου. Η μάρτυρας (ΜΑ.5) Άλκηστη Δημητριάδου η οποία κλήθηκε τόσο από την ΑΙΤΗΤΡΙΑ όσο και από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, ήταν επίσης ανεξάρτητη μάρτυρας. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε τα οποία συνιστούν και τα ευρήματα μου. Οι μάρτυρες της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ Patricia Hutchinson (ΜΑ.4) και Χριστάκης Σάββα (ΜΑ.7) μου έδωσαν την εικόνα μαρτύρων της αλήθειας. Η μαρτυρία τους δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσαν τα οποία συνιστούν ταυτόχρονα και τα ευρήματα μου. Τόσο ο μάρτυρας Γιώργος Πιερίδης (ΜΑ.2) που κατέθεσε για την πλευρά της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ όσο και ο Αντρέας Χαραλάμπους (ΜΥ.2) που κατέθεσε για τους Καθ' ων η Αίτηση, κλήθηκαν να καταθέσουν στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονες. Είναι γνωστές οι αρχές που καλύπτουν το ζήτημα της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων. Αυτοί προμηθεύουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να αξιολογηθεί η ορθότητα των συμπερασμάτων τους. Το Δικαστήριο στόχο έχει, αφού εφαρμόσει αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία, να εξάξει τα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Αυτά μπορούν να συμφωνούν ή όχι με την μαρτυρία που δόθηκε. Αναντίλεκτα η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σ' ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και στη πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ' αυτό. Η πείρα αλλά και τα προσόντα και των δύο μαρτύρων όπως τα εξέθεσαν στο Δικαστήριο τους προσδίδουν αυτή την ιδιότητα. Παρακολούθησα με προσοχή και τους δύο μάρτυρες και μελέτησα με επιμέλεια τις καταθέσεις των. Δεν μπορώ όμως, για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, να αποδεκτώ τις Εκτιμήσεις στις οποίες κατέληξαν. Ο Γιώργος Πιερίδης (ΜΑ.2) που κλήθηκε από την ΑΙΤΗΤΡΙΑ, κατέθεσε ότι ετοίμασε την Εκτίμηση του βάσει κάποιων στοιχείων (Γραπτή Δήλωση) που του δόθηκαν από την ΑΙΤΗΤΡΙΑ καθώς επίσης και των λογαριασμών για το οικονομικό έτος που έληξε στις 31.12.1998 που υποβλήθηκαν στον Έφορο Φόρου Εισοδήματος. Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι θα ήταν ορθότερο για σκοπούς εκτίμησης να λαμβάνοντο υπόψη και οι λογαριασμοί για τα επόμενα έτη, δηλαδή από το 1999 και μετά. Παραδέχτηκε επίσης ότι εάν τα δεδομένα που έλαβε υπόψη του διαφοροποιούντο, διαφορετική θα ήταν και η κατάληξη του ως προς την Εκτίμηση που ετοίμασε. Βάσει των απαντήσεων που έδωσε ο κ. Πιερίδης κρίνω ότι τα δεδομένα που έλαβε υπόψη του δεν ήσαν και τόσο αντικειμενικά ώστε να καταλήξει σε εύρημα ότι η τιμή της αξίας της μετοχής της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ στις 7.2.2006 ανερχόταν σε ΛΚ180.
- Ως εκ τούτου απορρίπτω την θέση και την Εκτίμηση του. Τα όσα ανέφερα για τον κ. Πιερίδη, ισχύουν απόλυτα και για τον Ανδρέα Χαραλάμπους (ΜΥ.2) που κλήθηκε από τους Καθ΄ων η Αίτηση. Όπως κατέθεσε ο μάρτυρας, για να καταλήξει στο αποτέλεσμα της δικής του Εκτίμησης βασίστηκε επίσης στους ελεγμένους λογαριασμούς της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ για το έτος 1999-2000 (οι οποίοι όμως δεν υπεβλήθησαν στο γραφείο Φόρου Εισοδήματος επειδή δεν είχαν εγκριθεί από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ) καθώς επίσης και σε μη ελεγμένους λογαριασμούς για τα έτη 2004-
- Επεξήγησε ότι με τον όρο "μη ελεγμένοι λογαριασμοί" εννοούσε τους λογαριασμούς "όπως βγαίνουν από τα λογιστικά βιβλία της εταιρείας χωρίς να γίνει έλεγχος των αριθμών που χρησιμοποιούμε για να βγάλουμε την κερδοφορία της εταιρείας ή πιστοποίηση της εταιρείας, ή χρεώσεων ή εισοδημάτων ή εξόδων". Από τις πιο πάνω απαντήσεις του μάρτυρα φαίνεται ότι τα δεδομένα που έλαβε υπόψη του για να καταλήξει στην δική του Εκτίμηση δεν ήσαν αντικειμενικά επίσης. Για τους ίδιους λόγους που απέρριψα την Εκτίμηση του Γιώργου Πιερίδη, απορρίπτω και την Εκτίμηση του Ανδρέα Χαραλάμπους. Με βάση την αποδεχθείσα μαρτυρία και την αξιολόγηση στην οποία έχω προβεί, τα ευρήματα μου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ και ο Κύπρος Σάββα νυμφεύθηκαν στις 30.7.1978 και από τον γάμο τους απέκτησαν 3 παιδιά. Οι προσωπικές τους σχέσεις κλονίστηκαν σοβαρά από το 1983 και ο γάμος τους τελικά διαλύθηκε στις 7.3.2007, με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακος. Στα μέσα του 1990 η ΑΙΤΗΤΡΙΑ και ο Κύπρος Σάββα, στα πλαίσια των προσπαθειών που έκαναν για να σώσουν τον γάμο τους, συμφώνησαν να συνενώσουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες ιδρύοντας μία εταιρεία στην οποία θα συμμετείχαν εξ' ίσου και θα ήσαν οι διευθυντές. Ετσι προχώρησαν στην ίδρυση της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ (ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟΝ ΜΑΡΙΝΑ ΛΤΔ). Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ συστάθηκε και ενεγράφη στις 8.10.1990 (με αριθμό εγγραφής 41560) ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Το ονομαστικό κεφάλαιο είναι ΛΚ.10.000= διαιρεμένο σε 10.000= μετοχές αξίας ΛΚ.1= η κάθε μία και το εκδοθέν κεφάλαιο είναι 4.000= μετοχές. Μέτοχοι και διευθυντές της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ είναι η ΑΙΤΗΤΡΙΑ, Μαρίνα Θρασυβούλου-Σάββα και ο Κύπρος Σάββα. Οι μετοχές κατέχονται εξίσου κατά 50% από τους μετόχους. Το εγγεγραμμένο γραφείο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ βρίσκεται στην Λεωφόρο Θεσσαλονίκης αρ. 99, Δροσιά, στη Λάρνακα. Οι σκοποί για τους οποίους συστάθηκε η ΕΤΑΙΡΕΙΑ καταγράφονται στο Ιδρυτικό Έγγραφο το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ πλήρωσε τις μετοχές που κατέχει πληρώνοντας στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ μέσω του Κύπρου Σάββα, το ποσό των 14.000 Στερλινών το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την δημιουργία χειρουργείου στο κτίριο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Ο Κύπρος Σάββα πλήρωσε συνολικά ΛΚ.10.000=. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ και ο Κύπρος Σάββα παραχώρησαν στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ τα δικαιώματα τους επί ακινήτου στην οδό Ελευθερίας αρ. 4 στη Λάρνακα, που αγόρασαν στις 6 Αυγούστου 1990 και το οποίο ενεγράφη επ' ονόματι της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Η αγοραία αξία του ακινήτου έχει εκτιμηθεί στις 30.3.2006 από τους εκτιμητές Αντώνης Λοίζου και Συνεργάτες, σε ΛΚ.470.000,
- Τόσο η ΑΙΤΗΤΡΙΑ όσο και ο Κύπρος Σάββα αποδέχθηκαν την εν λόγω εκτίμηση ως ορθή και ισχύουσα, δηλώνοντας τούτο στο Δικαστήριο. Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ λειτούργησε αρχικά από τις 25.11.1990, στο ισόγειο του ακινήτου της Γυναικολογική και Μαιευτική Κλινική με την επωνυμία "Μαιευτήριο Μαρίνα". Δύο χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1992, λόγω μείωσης των εργασιών του Κύπρου Σάββα, η ΕΤΑΙΡΕΙΑ λειτούργησε στον 1ον όροφο του ακινήτου, στέγη ενηλίκων με την Επωνυμία "Στέγη Ενηλίκων Αγιος Ραφαήλ". Το 1994 σταμάτησαν οι εργασίες της Γυναικολογικής και Μαιευτικής Κλινικής και ολόκληρο το ακίνητο χρησιμοποιήθηκε για την στέγη ενηλίκων. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ εργαζόταν για την ΕΤΑΙΡΕΙΑ από της ίδρυσης της. Αρχικά στην Γυναικολογική και Μαιευτική Κλινική και στη συνέχεια στην "Στέγη Ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ". Στην Αιτήτρια οφειλόταν ουσιαστικά η λειτουργία και η επιτυχία της στέγης η οποία τελούσε κάτω από την προσωπική της ευθύνη και φροντίδα. Παρά το γεγονός ότι το κεφάλαιο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ κατέχεται σε ποσοστό 50% από την ΑΙΤΗΤΡΙΑ και σε ποσοστό 50% από τον Κύπρο Σάββα, ο τελευταίος εκμεταλλεύτηκε την ιδιότητα του ως σύζυγος της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ και ανέλαβε χωρίς την άμεση συγκατάθεση της την διοίκηση της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ από την ίδρυση της, έχοντας τον απόλυτο έλεγχο της διοίκησης της. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ουδέποτε κλήθηκε από τον Κύπρο Σάββα να λάβει μέρος είτε σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, είτε σε γενική συνέλευση των μετόχων της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Δεν γνώριζε επίσης μέχρι τα τέλη του 2005, εάν ετοιμάστηκαν οποιοιδήποτε ελεγμένοι ή άλλοι λογαριασμοί της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Ακόμη και στις περιπτώσεις που ετοιμάστηκαν κάποιοι λογαριασμοί, αυτοί ετοιμάστηκαν μόνο από τον Κύπρο Σάββα. Στην ΑΙΤΗΤΡΙΑ ουδέποτε δόθησαν πληροφορίες για τα οικονομικά δρώμενα της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Η μόνη πληροφόρηση που είχε ήταν από την εργασία της στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Γνώριζε γενικά ότι η επιχείρηση ήταν κερδοφόρα. Στην ΑΙΤΗΤΡΙΑ ουδέποτε πληρώθηκαν μισθοί ή μέρισμα από τα κέρδη της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Στις αρχές του 2004 οι προσωπικές σχέσεις της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ με τον Κύπρο Σάββα κλονίστηκαν ανεπανόρθωτα. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ επανειλημμένως ζητούσε από αυτόν να συνεδριάσουν ως Διοικητικό Συμβούλιο και ως μέτοχοι της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ώστε να πληροφορηθεί για την οικονομική κατάσταση της τελευταίας. Ζητούσε επίσης να αναθέσουν στους ελεγκτές της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ την ετοιμασία ελεγμένων λογαριασμών για καθορισμό των απολαβών του καθενός πλήν όμως δεν υπήρχε οποιαδήποτε ανταπόκριση. Ο Κύπρος Σάββα συνέχιζε να διευθύνει μόνος του την ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ μέχρι και το 2005 εργοδοτούσε 7 υπαλλήλους. Στις 31.12.2005 υπεβλήθη στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων Δήλωση ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ τερμάτιζε την εργοδότηση των υπαλλήλων της. Από την 1.1.2006 η ΕΤΑΙΡΕΙΑ δεν απασχολεί κανένα εργοδοτούμενο. Ο Κύπρος Σάββα ως πρόεδρος της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, με επιστολή του δικηγόρου του (ημερομηνίας 14.12.2005) προς τον δικηγόρο της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ εξέφρασε την πρόθεση του να μην λειτουργήσει πλέον την ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Στις 30.12.2005 ενεγράφη ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η εταιρεία ΚΥΠΡΟΣ Κ. ΣΑΒΒΑ ΛΙΜΙΤΕΔ η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα των ιατρικών δραστηριοτήτων. Το ονομαστικό κεφάλαιο της εταιρείας είναι ΛΚ.10.000= και το εκδομένο κεφάλαιο επίσης ΛΚ.10.000=. Το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας βρίσκεται στην Λεωφόρο Ελευθερίας αρ. 4 στην Λάρνακα. Διευθυντές της εταιρείας ήταν στις 11.3.2008 οι Κύπρος Σάββα και Αλέξανδρος Σάββα. Μέτοχοι της εταιρείας ήταν ο Κύπρος Σάββα με 9997 μετοχές και οι Αλέξανδρος Σάββα, Φωτεινή Σάββα και Ελένη Σάββα με 1 μετοχή έκαστος. Η "Στέγη Ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ" εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να λειτουργεί στον ίδιο χώρο στο ακίνητο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Στις 18.5.2007, στην στέγη διέμεναν 28 "ασθενείς". Το πρώτο θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί, είναι κατά πόσον το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει ή όχι δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπό κρίση Αίτηση. Ο κ. Ποιητής όπως έχω προαναφέρει εισηγήθηκε ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να επιληφθεί της Αίτησης. Η δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου ρυθμίζεται από το άρθρο 11 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Νόμος 23/90). Το εν λόγω άρθρο το οποίο τροποποιήθηκε με τον Νόμο 26
(1)/98 έχει ως ακολούθως: "11
(1)Τα οικογενειακά δικαστήρια έχουν τη δικαιοδοσία και ασκούν τις εξουσίες που τους ανατίθενται δυνάμει του Άρθρου 111 του Συντάγματος, του παρόντος Νόμου και οποιουδήποτε άλλου νόμου.
(2)Χωρίς να επηρεάζεται η γενικότητα του εδαφίου
(1), τα οικογενειακά δικαστήρια έχουν ειδικότερα την εξουσία να επιλαμβάνονται υποθέσεων που αφορούν- (α) .................... (β) .................... (γ) .................... (δ) ................... (ε) Θέματα γονικής μέριμνας, διατροφής, αναγνώρισης τέκνου, υιοθεσίας, περιουσιακών σχέσεων των συζύγων και οποιαδήποτε άλλη γαμική ή οικογενειακή διαφορά, εφόσον οι διάδικοι ή ένας από αυτούς έχουν τη διαμονή τους στη Δημοκρατία". Ο όρος "περιουσιακές σχέσεις" ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του τροποποιητικού Νόμου 26
(1)/98. Σύμφωνα με την ερμηνεία που δίδεται: "περιουσιακές σχέσεις" σημαίνει τις σχέσεις που αφορούν κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία που αποκτήθηκε με την προοπτική του γάμου πριν ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους σύμφωνα με τις διατάξεις των περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμων του 1991 έως 1998". Η δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου έχει ερμηνευθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Λογγίνου ν. Λογγίνου
(2000)1 ΑΑΔ 1347, Αρίστη Φιλίππου ν. Ιάκωβου Φιλίππου
(2003)1 ΑΑΔ 1343, Μαρία Σωτήρη Ανδρέου ν. Σωτήρη Ανδρέου κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 896). Σύμφωνα με ό,τι έχει νομολογηθεί, το Οικογενειακό Δικαστήριο έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να επιλαμβάνεται όλων ανεξαίρετα των περιουσιακών διαφορών μεταξύ συζύγων σε σχέση με ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από τον γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά την σύναψη του γάμου, από οποιοδήποτε από τους συζύγους, ανεξάρτητα από το ποια είναι η βάση της αγωγής. Στην προκειμένη περίπτωση, η επίδικη διαφορά μεταξύ των μερών δεν είναι "περιουσιακή διαφορά". Είναι μία διαφορά μεταξύ των μετόχων της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ σε σχέση με την παραβίαση των κανόνων λειτουργίας της όπως καθορίζονται από το Καταστατικό της και από τον περί ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ Νόμο. Μία εταιρεία είναι ένα νομικό πρόσωπο διαφορετικό από τα φυσικά πρόσωπα που είναι οι μέτοχοι της. Η επίδικη διαφορά δεν αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ δεν ισχυρίζεται ότι οι μετοχές του Κύπρου Σάββα της ανήκουν ή το αντίστροφο. Παρενθετικά αναφέρω στο σημείο αυτό ότι οι μετοχές δεν είναι η περιουσία της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ αλλά είναι οι μετοχές που ανήκουν στους μετόχους της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ (βλ. Ρούσος ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 1401 ημερομηνίας 5.11.1996). Το γεγονός ότι οι μέτοχοι της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ είναι σύζυγοι δεν εντάσσει την επίδικη διαφορά στις "περιουσιακές σχέσεις". Η επίδικη διαφορά (Αίτηση Διάλυσης της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ) και οι αιτούμενες θεραπείες που ζητούνται διαζευκτικά μπορούν να αποφασιστούν μόνο βάσει του περί Εταιρειών Νόμου. Εκείνο που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει εν προκειμένω είναι εάν με βάση τα γεγονότα που έχει ενώπιον του η ΕΤΑΙΡΕΙΑ θα πρέπει να διαλυθεί ή όχι. Επαναλαμβάνω ότι η εταιρεία έχει ανεξάρτητη οντότητα, διαφορετική από εκείνη των μετόχων της. Δεν είναι ούτε αντιπρόσωπος ούτε εμπιστευματοδόχος ή εκπρόσωπος των μετόχων της (βλ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων, Αναφορά 2/96, ημερομηνίας 29.1.1997). Ως εκ τούτου κρίνω ότι αρμόδιο Δικαστήριο να επιληφθεί της υπό κρίση Αίτησης είναι το Επαρχιακό και όχι το Οικογενειακό Δικαστήριο. Η θέση του κ. Ποιητή δεν με βρίσκει σύμφωνη και απορρίπτεται. Θα προχωρήσω τώρα στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης. Οι θεραπείες που ζητούνται από την ΑΙΤΗΤΡΙΑ εδράζονται στα άρθρα 211(στ) και 202 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Το άρθρο 211 (στ) έχει ως ακολούθως: 211. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν (α) ............ (β) ............ (γ) ............ (δ) ............ (ε) ............ (στ) Το Δικαστήριο έχει τη γνώμη ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία. Κάτω από τον τίτλο "ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ" και με παράτιτλο "Εναλλακτική θεραπεία για εκκαθάριση σε περιπτώσεις καταπίεσης" το άρθρο 202 προνοεί τα ακόλουθα: "202.
(1)Οποιοδήποτε μέλος εταιρείας που παραπονείται ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται με τρόπο καταπιεστικό μέρους των μελών (περιλαμβανομένου του ιδίου), ή, σε περίπτωση που εμπίπτει στο εδάφιο
(3)του άρθρου 163, το Υπουργικό Συμβούλιο, δύναται να μεριμνήσει για την υποβολή αίτησης στο Δικαστήριο για διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο αυτό.
(2)Αν σε τέτοια αίτηση το Δικαστήριο έχει τη γνώμη- (α) ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται όπως προαναφέρθηκε∙ και (β) ότι η εκκαθάριση της εταιρείας θα επηρέαζε δυσμενώς εκείνο το μέρος των μελών, αλλά διαφορετικά, τα γεγονότα θα δικαιολογούσαν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης για το λόγο ότι ήταν δίκαιο και σύμφωνα με τους κανόνες της επιείκειας όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί, Το δικαστήριο δύναται, για το σκοπό επίλυσης των θεμάτων αναφορικά με εκείνα που υποβλήθηκε παράπονο, να εκδώσει τέτοιο διάταγμα που θεωρεί σωστό, είτε για τη ρύθμιση της μελλοντικής διεξαγωγής των υποθέσεων της εταιρείας ή για την αγορά των μετοχών οποιωνδήποτε μελών της εταιρείας από άλλα μέλη της εταιρείας ή από την εταιρεία και, σε περίπτωση αγοράς από την εταιρεία, για την ανάλογη μείωση του κεφαλαίου της εταιρείας, ή διαφορετικά." Η πρόνοια του άρθρου 211(στ) είναι πανομοιότυπη με την πρόνοια του άρθρου 222(f) του Αγγλικού περί Εταιρειών Νόμου του 1948 και γι΄αυτό καθοδήγηση μπορεί να αντλήσει κάποιος από την αγγλική νομολογία και αυθεντίες. Από την διατύπωση του άρθρου 211(στ) είναι φανερό ότι με αυτό εισάγονται οι αρχές του δικαίου της επιείκειας αφού χρησιμοποιούνται οι λέξεις "δίκαιο" και "επιεικές" και ότι το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται Αίτησης που στηρίζεται στο άρθρο αυτό πρέπει να λάβει υπόψη τους κανόνες επιείκειας για να κρίνει κατά πόσο είναι δίκαιο και επιεικές να διαλυθεί η Εταιρεία. Οι αρχές του δικαίου της επιείκειας εφαρμόζονται στο δικονομικό μας σύστημα βάσει των προνοιών του Άρθρου 29
(1)(γ) του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60). Το εν λόγω άρθρο καθιστά εφαρμόσιμες τις αρχές της επιείκειας στο σύνολο τους, εκτός εάν υπάρχει άλλη πρόβλεψη στο νόμο. Είναι καλά εδραιωμένο ότι το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει την Αίτηση σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται σ' αυτή και αποδεικνύονται κατά την ακρόαση (βλ. Fildes Bros Ltd
(1970)1 All E.R. 923). Από τις αποφάσεις Re Jermyn Street Turkish Baths Ltd
(1971)3 All E.R. 184, Re Cuthbert Cooper & Sons Ltd
(1937)2 All E.R. 466, Re Lundie Brothers Ltd
(1965)2 All E.R. 692 και Re Fildes Brothers Ltd
(1970)1 All E.R: 923, φαίνεται ότι το Δικαστήριο που καλείται να αποφασίσει εάν είναι δίκαιο και επιεικές να διαλυθεί μια εταιρεία δυνάμει του άρθρου 211(στ), λόγω του ότι η μειοψηφία καταπιέζεται και δικαιούται σε θεραπεία, πρέπει να αποφασίσει με βάση τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του κατά τον ουσιώδη χρόνο της ακρόασης. Όμως ο αιτητής περιορίζεται στους λόγους των παραπόνων του (Heads of Complaint) που προβάλλονται στην αίτηση του (βλ. Re Fildes Bros Ltd
(1970)1 All E.R. 923). Αυθεντία και θεμελιακή υπόθεση επί του θέματος που εξετάζουμε αποτελεί η υπόθεση Ebrahimi v. Westborn Callories Ltd
(1972)2 All E.R. 492, της οποίας τα γεγονότα έχουν ως ακολούθως. Από το 1945 περίπου, ο Ebrahimi και ο Nazar ήταν συνέταιροι κατά 50% έκαστος σε μια επιχείρηση. Περί το 1958 ίδρυσαν ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και έκαστος έλαβε από 500 μετοχές. Και οι δύο ήσαν διευθυντές της εταιρείας. Να λεχθεί ότι η εταιρεία συνέχισε τις εργασίες της κοινής επιχείρησης που είχαν. Λίγο αργότερα νομότυπα έγινε διευθυντής ο γιος του Ναζάρ ονόματι Γεώργιος και έκαστος εκ των δύο μετόχων έδωσαν στον Γεώργιο από 100 μετοχές. Η εταιρεία έβαινε καλώς και τα κέρδη διανέμοντο ως αμοιβή των διευθυντών. Δεν κατεβλήθησαν ποτέ μερίσματα. Το 1969 μετά από διαφωνία του Ebrahimi και των Nazars, με συνηθισμένο ψήφισμα οι Nazars έπαυσαν τον Ebrahimi από διευθυντή. Ο Ebrahimi αποτάθηκε στο Δικαστήριο για θεραπεία με βάση το άρθρο 210 του Αγγλικού Νόμου περί Εταιρειών και ζήτησε, είτε να αγοράσουν τις μετοχές του οι Nazars είτε να του πουλήσουν τις δικές τους μετοχές. Διαζευκτικά ζήτησε την διάλυση της εταιρείας με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 222(f), δηλαδή της αρχής του δικαίου της επιείκειας. Ο δικαστής Plowman αρνήθηκε να εκδώσει διάταγμα βάσει του άρθρου 210 αλλά έκρινε ότι οι Nazars αδίκησαν τον Ebrahimi με το να τον αποκλείσουν από την συμμετοχή του στην διαχείριση της επιχείρησης την οποία άρχισαν μαζί στη βάση του ότι όλοι θα συμμετείχαν σε αυτή, και ότι αυτό αποτελούσε κατάχρηση εξουσίας και παράβαση καθήκοντος καλής πίστης που όφειλαν ως συνεταίροι να έχουν ο ένας προς τον άλλο. Ετσι, ο δικαστής Plowman αποφάσισε ότι ο Ebrahimi απέδειξε ότι η περίπτωση ήταν κατάλληλη για να διαλυθεί η εταιρεία και διέταξε την διάλυση της σύμφωνα με το άρθρο 222(f). Οι Nazars εφεσίβαλαν την απόφαση και το Εφετείο (Court of Appeal) έκανε αποδεκτή την έφεση. Ο Ebrahimi εφεσίβαλε την εν λόγω απόφαση στην Βουλή των Λόρδων. Η έφεση του έγινε αποδεκτή και στην απόφαση που εκδόθηκε αναπτύχθηκαν οι λόγοι οι οποίοι θα αναφερθούν κατωτέρω. Στην Κυπριακή νομολογία το θέμα αναλύεται διεξοδικά στην υπόθεση Karaoglanian and Sons and others v. Karaoglanian and another
(1977)4 J.S.C. 488 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Στην υπόθεση αυτή γίνεται εκτεταμένη ανάλυση της έννοιας των όρων "καταπίεση" (oppression) και "δίκαιη και εύλογη" (just and equitable) στο πλαίσιο των σχετικών διατάξεων του Κεφ. 113 καθώς επίσης και της αγγλικής νομολογίας και των πράξεων που μπορεί να στοιχειοθετούν καταπίεση της μειοψηφίας. Η υπόθεση Karaoglanian (ανωτέρω) υιοθετήθηκε στην υπόθεση In Re Pelmaco Developments Ltd v. In Re The Companies Law, Cap. 113
(1991)1 ΑΑΔ σελίδα 246, η οποία αφορούσε αίτηση διαγραφής της Αίτησης για διάλυση της εταιρείας, ως μη αποκαλύπτουσα αγώγιμο δικαίωμα και ως επιπόλαια και ενοχλητική. Στην τελευταία υπόθεση γίνεται αναφορά και στο θέμα της καταπίεσης της μειοψηφίας από την πλειοψηφία. Η υπόθεση Karaoglanian αναφέρεται επίσης και στην υπόθεση Re Pelmako Development Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 8966, ημερομηνίας 16.9.1999, στην οποία αναλύεται το άρθρο 202 του περί Εταιρειών Νόμου, κεφ. 113. Στις υποθέσεις Ebrahimi και Karaoglanian αναφέρεται ότι η πρόνοια του άρθρου 211(στ) δεν πρέπει να διαβάζεται και να ερμηνεύεται ejusdem generis με τα προηγούμενα εδάφια του άρθρου 211 αλλά πρέπει να διαβάζεται μόνη της ως ανεξάρτητη νομική πρόνοια η οποία παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την διάλυση μιας εταιρείας σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο το κρίνει δίκαιο και επιεικές. Η ευρεία έννοια των λέξεων "δίκαιο και επιεικές" δεν πρέπει να περιοριστεί σε κατηγορίες μέσα στις οποίες μια υπόθεση πρέπει να καταταχθεί για να εφαρμοστεί η πρόνοια και ούτε περιορίζεται η εφαρμογή της σε περιπτώσεις που αιτητής επηρεάζεται από την ιδιότητα του σαν μέτοχος (βλέπε Ebrahimi και Halsbury´s Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 7, παράγραφος 1000, σελίδες 594-595) αλλά έχει το δικαίωμα να βασιστεί σε οποιαδήποτε περίσταση επηρεάζει την σχέση του με την εταιρεία ή τους άλλους μετόχους. Επίσης στην υπόθεση Ebrahimi τονίστηκε ότι δεν είναι αναγκαίο για τον Αιτητή να αποδείξει κακοπιστία εκ μέρους άλλων μελών της εταιρείας. Ακόμη ο περιορισμός της αρχής του "δικαίου και επιεικούς" σε αποδεδειγμένες περιπτώσεις κακής πίστης (mala fides) θα ισοδυναμούσε με εξουδετέρωση της γενικότητας των λέξεων. Όμως το γεγονός ότι οι λέξεις "δίκαιο και επιεικές" χρησιμοποιούνταν στον Αγγλικό περί Ομορρύθμων Εταιρειών Νόμο του 1890, άρθρο 35(f) (Partnership Act 1890) σαν λόγος για την διάλυση συνεταιρισμού, δείχνει ότι υπάρχει σύνδεση με τις αρχές της επιείκειας που αναπτύχθηκαν σε σχέση με υποθέσεις συνεταιρισμών (βλ. Ebrahimi). Στην βάση των αρχών της επιείκειας αναγνωρίζεται ότι μπορούν να υπάρξουν περιπτώσεις στις οποίες αμοιβαία δικαιώματα των μελών δεν καθορίζονται εξαντλητικά από το Ιδρυτικό και Καταστατικό Έγγραφο της εταιρείας, όπως για παράδειγμα εκεί που τα μέλη της εταιρείας την συνέστησαν στη βάση μιας προσωπικής σχέσης η οποία συνεπάγετο αμοιβαία εμπιστοσύνη και κατανόηση όσον αφορά την έκταση στην οποία κάθε ένα από τα μέλη της θα ελάμβανε μέρος στην διαχείριση των εργασιών της εταιρείας. Με άλλα λόγια η αρχή του "δικαίου και επιεικούς" αναγνωρίζει ότι μια τέτοια εταιρεία δεν είναι μόνο απλή νομική οντότητα αλλά κάτι περισσότερο που πίσω από αυτή υπάρχουν άτομα με δικαιώματα, υποχρεώσεις και προσδοκίες μεταξύ τους που δεν έχουν κατ' ανάγκη ενταχθεί μέσα στην δομή της εταιρείας. Γι αυτό η αρχή "του δικαίου και επιεικούς" παρέχει δικαίωμα στο Δικαστήριο να υποβάλει την άσκηση νομικών δικαιωμάτων σε παράγοντες της επιείκειας, δηλαδή παράγοντες προσωπικής φύσης που αναφύονται μεταξύ των μελών της εταιρείας που μπορεί να καθιστούσαν άδικη και ανεπιεική την επιμονή στην εφαρμογή νομικών δικαιωμάτων ή στην άσκηση τους με συγκεκριμένο τρόπο. Οι αρχές της επιείκειας που αναπτύχθηκαν σε σχέση με συνεταιρισμούς εφαρμόζονται κατ΄αναλογία και σε ορισμένες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης που θεωρούνται σαν οιωνεί συνεταιρισμοί (quasi - partnerships). Όμως οι αρχές αυτές δεν εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση που η εταιρεία είναι μικρή ή ιδιωτική. Η εφαρμογή των αρχών της επιείκειας γενικά απαιτεί την ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων από τα εξής στοιχεία: (α) Την ύπαρξη ενός συνδέσμου που δημιουργείται ή συνεχίζεται πάνω στη βάση της προσωπικής σχέσης που εμπεριέχει ή και συνεπάγεται αμοιβαία εμπιστοσύνη (το στοιχείο αυτό συνήθως υπάρχει όταν μια ομόρρυθμος εταιρεία μετατρέπεται σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης). (β) Την ύπαρξη συμφωνίας ή συνεννόησης ότι όλοι ή μερικοί από τους μετόχους θα λαμβάνουν μέρος στην διεξαγωγή της επιχείρησης. (γ) Περιορισμό στην μεταβίβαση των συμφερόντων των μελών στην εταιρεία. Στην υπόθεση Re Yenidje Tobacco Company Ltd
(1916)2 Ch 426 όπου έγινε ανάλυση της φύσης της ιδιωτικής εταιρεία η οποία είναι μεν νομική οντότητα αλλά έχει και αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με τον συνεταιρισμό, αναφέρθηκε ότι ιδιωτική εταιρεία η οποία έχει τη φύση συνεταιρισμού πρέπει να διαλύεται κατά τον ίδιο τρόπο που διαλύεται και ο συνεταιρισμός. Στην Karaoglanian (ανωτέρω) σελ. 505 επισημαίνεται ότι το σκεπτικό της υπόθεσης Re Yenidje (ανωτέρω) είναι ότι μια ιδιωτική εταιρεία πρέπει να διαλύεται σε όλες τις περιπτώσεις όπου πρωταρχικά είναι το αποτέλεσμα διευθέτησης συνεταιρισμού μεταξύ των μελών της και έχει επέλθει αδιέξοδο στην διεύθυνση των υποθέσεων της. Ακόμη και στις περιπτώσεις που εταιρεία θεωρείται οιωνεί-συνεταιρισμός και υπάρχει συμφωνία για συμμετοχή στην διοίκηση η οποία έχει αθετηθεί, το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια μπορεί να διατάξει την διάλυση της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211(στ) (βλ. Re A. and B.C. Chewing Gum Ltd
(1975)1 W.L.R. 579 και Palmer σελίδα 1173). Ο αιτητής όμως που ζητεί από το Δικαστήριο επιείκεια στηριζόμενος στο άρθρο 211(στ) πρέπει να έρθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και αν η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ του και των άλλων μερών φαίνεται να έχει προκύψει εξ' αιτίας της δικής του κακής συμπεριφοράς (misconduct) τότε δεν μπορεί να εμμένει στην διάλυση της εταιρείας αν οι άλλοι θέλουν να συνεχίσουν (βλ. Ebrahimi σελ. 507). Επεξήγηση του άρθρου 222(f) γίνεται στο σύγγραμμα Palmer´s Company Law, Τόμος 1, 24η έκδοση στις σελίδες 1370-1374. Δυνάμει των πιο πάνω αναφερθέντων προνοιών και χωρίς να περιορίζεται η γενικότητα της αρχής του "δικαίου και επιεικούς" καταγράφονται κατωτέρω μερικές υποθέσεις στις οποίες εκδόθηκαν διατάγματα διαλύσεως εταιρειών: 1) Όταν το υπόβαθρο της εταιρείας επί του οποίου στερεώθηκε η εταιρεία έπαυσε να υφίσταται ή έχει καταστεί μη πρακτικό (impracticable) (βλ. Eastern Telegraph Co
(1947)1 All E.R. 104 και re Suburban Hotel Co
(1867)2 Ch. App. 737). 2) Όπου υπήρχε πλήρες αδιέξοδο (βλ. Yenidje ανωτέρω και American Ploner Leather Co
(1918)1 Ch. 556). 3) Όταν ο αιτητής αποκλείσθηκε από κάθε συμμετοχή στην επιχείρηση (βλ. Re Lundie Brothers Ltd
(1965)1 W.L.R. 1051 και Ebrahimi). 4) Όταν ένας από τους κύριους μετόχους αρνείται να παρουσιάσει λογαριασμούς ή να πληρώσει μερίσματα και αυτός έχει την πλειοψηφία (βλ. Loch v. John Blackwood Ltd
(1924)A.C. 783 και Re Newman and Howard Ltd
(1962)Ch. 257). 5) Οπου πλήρης έρευνα ήταν αναγκαία (βλ. Re Peruvian Amazon Co
(1913)29 T.L.R. 384). 6) Όταν μικρή ιδιωτική εταιρεία στην ουσία είναι συνεταιρισμός και τα γεγονότα δικαιολογούν διάλυση του συνεταιρισμού (βλ. Yenidje, Ebrahimi και A. and B.c. ανωτέρω). 7) Όταν η εταιρεία είναι χίμαιρα (bubble) (βλ. Re London and County Co.
(1867)L.R. 3 E.q. 355). 8) Όταν η εταιρεία δημιουργήθηκε για σκοπούς απάτης (βλ. Re T.E. Brinsmead and Sons
(1897)1 Ch. 45, on appeal
(1897)1 Ch. 406). 9) Όταν προβλέπεται στο Καταστατικό διάλυση της εταιρείας όταν συμβεί κάποιο γεγονός το οποίο συμβαίνει (βλ. American ανωτέρω). Στην προκειμένη περίπτωση βάσει των γεγονότων όπως αυτά έχουν αναφερθεί ανωτέρω και με οδηγό την νομολογία στην οποία αναφέρθηκα, διαπιστώνω τα ακόλουθα. Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ συστάθηκε στην κοινή προσπάθεια της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ και του πρώην συζύγου της να σώσουν τον γάμο τους. Στα πλαίσια των προσπαθειών τους προς αυτή την κατεύθυνση συμφώνησαν να ιδρύσουν την ΕΤΑΙΡΕΙΑ στην οποία θα συμμετείχαν εξ' ίσου και θα ήσαν και οι δύο διευθυντές. Η συμμετοχή της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ στην ΕΤΑΙΡΕΙΑ, περιελάμβανε την συμμετοχή της στην διεύθυνση, διαχείριση και λήψη αποφάσεων της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Έχοντας αυτά κατά νου, καθώς επίσης και όλα τα άλλα στοιχεία όπως αυτά έχουν καταγραφεί πιο πάνω, κρίνω ότι η ΕΤΑΙΡΕΙΑ είχε τα χαρακτηριστικά εκείνα βάσει των οποίων μπορεί να συγκαταλεγεί σ' αυτές που βασίζονται και στηρίζονται στις προσωπικές σχέσεις και εμπεριέχουν το στοιχείο της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και επομένως τυγχάνουν εφαρμογής οι αρχές που εφαρμόστηκαν σε τέτοιες εταιρείες. Η ανάληψη από τον Κύπρο Σάββα (ο οποίο εκμεταλλεύτηκε την ιδιότητα του ως σύζυγος της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ) του απόλυτου ελέγχου της διοίκησης της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ χωρίς την ρητή συγκατάθεση της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ, πέραν του ότι έπληξε τα δικαιώματα της, δεν αφήνει περιθώριο ότι πρόκειται για πράξη που σκοπούσε στην εξουδετέρωση της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ από τα δρώμενα της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Η μη πληρωμή μισθών ή μερισμάτων στην ΑΙΤΗΤΡΙΑ, παρόλα που τα οικονομικά της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ήταν ανθηρά, έπληξαν τα συμφέροντα της. Η πρόθεση του Κύπρου Σάββα (με επιστολή του ημερομηνίας 14.12.2005) να μην συνεχίσει να λειτουργεί πλέον την ΕΤΑΙΡΕΙΑ, και η σχεδόν ταυτόχρονη ίδρυση της εταιρείας ΚΥΠΡΟΣ Κ. ΣΑΒΒΑ ΛΙΜΙΤΕΔ (στην οποία ο Κύπρος Σάββα είναι ο κύριος μέτοχος με 9997 μετοχές και διευθυντής) είχε ως σκοπό και στόχο να πλήξει τα δικαιώματα της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ και κατ' επέκταση της ίδιας της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Με δεδομένο την προαναφερόμενη πρόθεση του Κύπρου Σάββα, η συνέχιση της λειτουργίας της "Στέγης Ενηλίκων Άγιος Ραφαήλ" μέχρι και σήμερα στο ακίνητο της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, συνιστά εκμετάλλευση της περιουσίας της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ από τον Κύπρο Σάββα. Η μη κλήση της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, είτε σε Γενική ή Έκτακτη Συνεδρίαση των μετόχων συνιστούσε αποκλεισμό της από το δικαίωμα της να γνωρίζει τα δρώμενα της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Δεν έχω καμμία αμφιβολία και κρίνω ότι ο Κύπρος Σάββα έχει παραβεί τους κανόνες καλής πίστης που όφειλε προς την ΑΙΤΗΤΡΙΑ (ως αποτέλεσμα των προσωπικών σχέσεων του μαζί της που συνεπάγοντο και σχέσεις εμπιστοσύνης) και ενήργησε άδικα έναντι της. Δεν υπάρχει αμφιβολία επίσης ότι υπήρξε κατάχρηση της εξουσία του Κύπρου Σάββα ως διευθυντή και εκμετάλλευση από αυτόν της περιουσίας της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν έχω εντοπίσει ή επισημάνει οτιδήποτε που να έπραξε η ΑΙΤΗΤΡΙΑ και να έβλαψε την ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Αντίθετα η εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ έχει απωλεσθεί εξ' υπαιτιότητος του Κύπρου Σάββα. Βάσει των όσων έχω αναφέρει μέχρι τώρα κρίνω ότι η καταπίεση που υφίσταται η ΑΙΤΗΤΡΙΑ από το άλλο μέλος της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, τον Κύπρο Σάββα, έχει αποδειχθεί πέρα για πέρα χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφιβολίας. Επομένως η ΑΙΤΗΤΡΙΑ δικαιούται σε Διάταγμα Διάλυσης της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ζητά διαζευκτικά θεραπεία δυνάμει των προνοιών του άρθρου 202 του Κεφ. 113 (εξαγορά των μετοχών από την πλειοψηφία). Όπως έχει ήδη αναφερθεί όταν η πλειοψηφία καταπιέζει την μειοψηφία, η μειοψηφία δικαιούται εκ του Νόμου να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει διάλυση της εταιρείας βάσει του άρθρου 211(στ) του Κεφ. 113. Επειδή η διάλυση της εταιρείας συνεπάγεται σε αρκετές περιπτώσεις επιζήμιες επιπτώσεις επί των συμφερόντων της μειοψηφίας που υφίσταται την καταπίεση, ο Νόμος παρέχει στην καταπιεζόμενη μειοψηφία άλλη εναλλακτική θεραπεία, αυτή του άρθρου 202 του Νόμου, ως διαζευκτική της αναγκαστικής διάλυσης. Η θεραπεία που προνοείται στο άρθρο 202, παρέχεται εφόσον διαπιστωθεί ότι συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις οι οποίες ακολουθούν μεταξύ τους σειρά λογικής αλληλουχίας: (α) Η διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας γίνεται κατά τρόπο καταπιεστικό για κάποιο από τους μετόχους ή για μερίδα των μετόχων. (β) Το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να εκδώσει Διάταγμα διάλυσης της εταιρείας με βάση το άρθρο 211(στ). (γ) Πλην όμως η έκδοση ενός τέτοιου Διατάγματος θα ήταν επιζήμια και θα επηρέαζε άδικα τους ίδιους τους μετόχους που υφίστανται την καταπίεση. Το άρθρο 202 του Κεφ. 113 εκτός από κάποιες τυπικές και λεκτικές διαφορές αποτελεί αντιγραφή του άρθρου 210 του Αγγλικού Company´s Act 1748 και επομένως μπορεί να αντληθεί καθοδήγηση από την αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση Laboratories Ltd
(1951)1 All E.R. 110, αποφασίστηκε ότι το παρακλητικό (prayer) της Αίτησης πρέπει να εμπεριέχει αρκετές λεπτομέρειες ώστε να μην δημιουργείται αμφιβολία για ό,τι ο Αιτητής επιθυμεί να πράξει το Δικαστήριο. Εν προκειμένω εξειδικεύεται στο παρακλητικό της Αίτησης, η θεραπεία που διαζευκτικά ζητείται. Η ΑΙΤΗΤΡΙΑ ζητά όπως οι Καθ' ων η Αίτηση διαταχθούν να αγοράσουν τις μετοχές της σε τιμή που θα καθορίσει ανεξάρτητος εκτιμητής. Βάσει όμως των ευρημάτων στα οποία κατέληξα, κρίνω ότι ενώ ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση όπως αυτές έχουν παρατεθεί ανωτέρω. Με την προσκομισθείσα εκ μέρους της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ μαρτυρία, δεν παρατέθηκαν ικανοποιητικά στοιχεία και εξηγήσεις ότι με την διάλυση της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ θα υπάρχουν επιζήμιες επιπτώσεις σε βάρος της. Σημειώνω ότι η εξουσία του Δικαστηρίου για παρέμβαση στις υποθέσεις της εταιρείας με βάσει της πρόνοιες του άρθρου 202 του Νόμου, δεν είναι απεριόριστη. Όμως, σε ορισμένες περιπτώσεις, δυνητικά μπορεί να προσλάβει διαστάσεις ανάλογες του όγκου των υποθέσεων της εταιρείας που εκκρεμούν, της πολυπλοκότητας που παρουσιάζουν, κλπ. Τούτο ελέχθη στην υπόθεση Re Pelmako Develompent Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 8966, ημερομηνίας 16.9.1999, η οποία διαπραγματεύεται το ίδιο θέμα. Ως εκ τούτου κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να δώσει την θεραπεία που διαζευκτικά επιζητεί η ΑΙΤΗΤΡΙΑ με βάση το άρθρο 202, για αγορά των μετοχών της από τον Κύπρο Σάββα ή την εταιρεία, αίτημα το οποίο απορρίπτεται. Ακόμη όμως και να αποφάσιζα το αντίθετο, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία για την αξία της μετοχής της εταιρείας και ως εκ τούτου δεν θα ήταν πρόσφορο, κατά την κρίση μου, να εκδοθεί ένα τέτοιο Διάταγμα. Διά ταύτα εκδίδεται Διάταγμα διάλυσης της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ δυνάμει του άρθρου 211(στ) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Δίδονται οδηγίες όπως αντίγραφο του Διατάγματος αποσταλεί αμέσως από την ΑΙΤΗΤΡΙΑ στον Επίσημο Παραλήπτη ο οποίος διορίζεται ως προσωρινός εκκαθαριστής της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ και σε βάρος της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι δε πληρωτέα από την περιουσία της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. (Υπ.) ..................... Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΣΚ/ΜΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο