AZZOPARDI FISHERIES ν. ST FISH LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2413/07, 11/2/2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. ΘΩΜΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2413/07 Μεταξύ: AZZOPARDI FISHERIES Εναγόντων και S.T. FISH LIMITED Εναγομένων _________________ Αίτηση ημερομηνίας 14.1.2009 Ημερομηνία: 11/2/2009 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες-αιτητές: κος Τριλίδης Για τους εναγόμενους-καθ΄ων η αίτηση: κος Κουμής Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες-αιτητές καταχώρησαν μονομερώς την υπό εξέταση αίτηση με την οποία ζητούν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να παρατείνεται ο χρόνος για την καταχώρηση του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος για περίοδο 10 ημερών από της συντάξεως του διατάγματος. Η αίτηση, κατόπιν οδηγιών του δικαστηρίου επιδόθηκε στους εναγομένους, οι οποίοι εναντιώθηκαν στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Πριν προχωρήσω στην παράθεση των εκατέρωθεν θέσεων θεωρώ χρήσιμο να καταγράψω τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα τα οποία προκύπτουν από το φάκελο του δικαστηρίου: α) Το δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 3/12/2008 επέτρεψε τις τροποποιήσεις τις οποίες ζητούσαν οι ενάγοντες, όπως του τίτλου της αγωγής και της έκθεσης απαίτησης. β) Αναφορικά με τον χρόνο καταχώρησης του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος καθορίστηκε στην απόφαση ότι θα ακολουθηθούν οι θεσμοί οι οποίου θα ισχύουν από την ημερομηνία συντάξεως του διατάγματος. γ) Το διάταγμα τροποποίησης συντάχθηκε από το πρωτοκολλητείο στις 9/12/
- Το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα δεν κατεχωρήθη εντός της προθεσμίας που προβλέπουν οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί, ειδικότερον η Δ.25 Θ.
- Η αίτηση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του Χρίστου Κωνσταντίνου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο της κας Χρυσαυγής Αργυρού, το οποίο συνεργάζεται με το γραφείο των δικηγόρων των εναγόντων. Στην ένορκη δήλωσή του αναφέρει ότι στις 12/12/2008 κατόπιν οδηγιών των δικηγόρων των εναγόντων ζήτησε από το πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας το υπό αναφορά διάταγμα τροποποίησης. Σχεδόν καθημερινά ζητούσαν από το πρωτοκολλητείο να μάθουν κατά πόσο το διάταγμα είχε συνταχθεί, λαμβάνοντας κάθε φορά αρνητική απάντηση. Το διάταγμα τους παραδόθηκε τελικά στις 13/1/
- Λόγω του ότι το εκδοθέν διάταγμα δεν ετοιμάστηκε και /ή δεν τους δόθηκε και /ή δεν τοποθετήθηκε στη θυρίδα του γραφείου τους και /ή παρέπεσε δεν κατέστη δυνατή η καταχώρηση του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος εντός της ταχθείσας στο διάταγμα προθεσμίας. Οι εναγόμενοι δεν έχουν ακόμη καταχωρήσει την υπεράσπιση τους και συνεπώς δεν θα υποστούν καμία ζημιά από την έγκριση της αίτησης. Οι εναγόμενοι στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασής τους προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Μετά την εκπνοή του χρόνου καταχώρησης του διατάγματος τροποποίησης του τίτλου και της έκθεσης απαίτησης ημερ. 3/12/2008, το ρηθέν διάταγμα κατέστη άκυρο αφ' εαυτού (ipso facto void).
- Μετά την εκπνοή της προθεσμίας που καθορίζεται στο διάταγμα για καταχώρηση του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος δεν υπάρχει εξουσία στο δικαστήριο για παράταση της προθεσμίας.
- Οι φερόμενοι ως ενάγοντες-αιτητές όπως εμφαίνονται και περιγράφονται στον τίτλο της αγωγής είναι ανύπαρκτα νομικά πρόσωπα και ανύπαρκτοι διάδικοι και /ή στερούνται νομικής οντότητας και δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και αίτησης.
- Η αίτηση των εναγόντων-αιτητών είναι εκπρόθεσμη και εξ υπαρχής άκυρη, αντικανονική και ανυπόστατη. Νομική βάση της αίτησης αποτελούν οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Θεσμοί Δ.48 Θ2, 8 και 9, Δ.20 Θ.1, Δ.25 Θ2 και Δ.
- Η βασική εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών ήταν ότι η τελευταία τροποποίηση της Δ.64 των θεσμών πολιτικής δικονομίας έχει καταργήσει την διάκριση μεταξύ άκυρου (void) και παράτυπου (irregular) δικονομικού μέτρου. Κανένα δικονομικό μέτρο, κατά την εισήγησή του, δεν θεωρείται πλέον άκυρο. Κατ' επέκταση και η παράλειψη καταχώρησης του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος εντός της προθεσμίας που προνοείται στους θεσμούς δεν καθιστά το διάταγμα τροποποίησης άκυρο. Η ισχύς του μπορεί, κατά την άποψή του, να παραταθεί από το δικαστήριο. Η Δ.25 Θ2 προνοεί τα ακόλουθα: "Αν ένας διάδικος που ζήτησε άδεια για διάταγμα για τροποποίηση δεν τροποποιήσει ανάλογα εντός του χρόνου που θα καθορίζεται γι' αυτό το σκοπό από το διάταγμα, ή αν δεν καθορίζεται χρόνος, τότε εντός δεκαπέντε ημερών από την ημερομηνία του διατάγματος, τέτοιο διάταγμα τροποποίησης αφού εκπνεύσει ο χρόνος που καθορίζεται όπως πιο πάνω ή οι δεκαπέντε ημέρες, ανάλογα με την περίπτωση θα καθίσταται άκυρο εκτός αν ο χρόνος παραταθεί από το Δικαστήριο ή το Δικαστή." Έχω μελετήσει με προσοχή το υλικό το οποίο υπάρχει ενώπιον μου. Στο επίδικο διάταγμα τροποποίησης δεν καθορίζεται χρόνος για την καταχώρηση του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος. Αυτό το οποίο αναφέρεται είναι "να ακολουθηθούν οι θεσμοί οι οποίοι θα ισχύουν από την ημερομηνία συντάξεως του διατάγματος". Είναι λοιπόν φανερό ότι με βάση τη Δ.25 Θ.2 ο χρόνος τον οποίο είχαν οι ενάγοντες για να καταχωρήσουν το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα ήταν 15 ημέρες, οι οποίες θα ξεκινούσαν από την ημερομηνία συντάξεως του διατάγματος. Το υπό αναφορά διάταγμα τροποποίησης, το οποίο ας σημειωθεί συντάχθηκε και βρίσκεται στο φάκελο του δικαστηρίου, αναφέρει ως ημερομηνία συντάξεως του την 9η/12/
- Οι ενάγοντες όμως για τους λόγους που επεξηγούν στην ένορκη δήλωσή τους δεν καταχώρησαν εμπρόθεσμα το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα. Το ερώτημα το οποίο εγείρεται είναι κατά πόσο το δικαστήριο έχει την εξουσία να παρατείνει το χρόνο ισχύος του διατάγματος τροποποίησης μετά την λήξη της προθεσμίας για την καταχώρηση του τροποποιημένου κλητήριου εντάλματος. Είμαι της άποψης ότι η απάντηση στο ερώτημα θα πρέπει να είναι αρνητική. Παρόμοιο ζήτημα με αυτό της παρούσας υπόθεσης εξετάστηκε στην υπόθεση Ελένη Σάββα Σάκκουλα κ.α. ν. Ελπίδας Αρέστη
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 355. Είναι πιστεύω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση αυτή. "Το ερώτημα που πρόσθετα προβάλλεται στην υπό κρίση έφεση είναι κατά πόσο το Δικαστήριο δικαιούται να παρατείνει το χρόνο που προβλέπεται στον Κανονισμό 2 της Διάταξης 25, ή το χρόνο που το ίδιο το Δικαστήριο έχει καθορίσει, μετά τη λήξη του, όπως έγινε στην παρούσα υπόθεση. Κατά τη γνώμη μας το Δικαστήριο δεν έχει τέτοια εξουσία και αυτό φαίνεται καθαρά από τη σχετική φράση του Κανονισμού "Θα ... ... ... ... ... καθίσταται αφεαυτού (ipso facto) άκυρο, εκτός εάν ο χρόνος παραταθεί ... ... ... ... ... κ.λ.π." Μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος των 15 ημερών, ή αυτού που ορίζει το Δικαστήριο, το διάταγμα καθίσταται άκυρο, αν δεν γίνει η τροποποίηση. Η εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει το χρόνο υφίσταται μόνο πριν την λήξη των 15 ημερών, ή του χρόνου που το ίδιο ορίζει, και όχι μετά που το διάταγμα καθίσταται ανενεργό, όταν το διάταγμα καταστεί άκυρο." Στην υπόθεση Σάκκουλα (ανωτέρω) υιοθετείται η απόφαση Costas Evagorou v. Kokos Christodoulou & another
(1982)1 CLR 771. Στην τελευταία υπόθεση γίνεται διάκριση μεταξύ άκυρης (void) και παράτυπης (irregular) διαδικασίας. Αναφέρεται ότι ακυρότητα υπάρχει οποτεδήποτε το σφάλμα είναι θεμελιώδες και πλήττει το υπόβαθρο της διαδικασίας. Ως παράδειγμα θεμελιώδους σφάλματος το οποίο δεν μπορεί να θεραπευτεί ή να δικαιολογηθεί αναφέρεται η περίπτωση της Δ.25 Θ.2 όταν το τροποποιημένο δικόγραφο δεν καταχωρείται εντός του χρόνου που καθορίζεται στο διάταγμα τροποποίησης ή εντός 15 ημερών, οπόταν το διάταγμα καθίσταται άκυρο (ipso facto void). Είναι λοιπόν φανερό ότι η δικαιολογία που προσφέρουν οι αιτητές στην ένορκη δήλωσή τους που συνοδεύει την αίτηση για την παράλειψη τους να καταχωρήσουν εμπρόθεσμα το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα δεν θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο για την παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας. Στο σημείο όμως αυτό θα ήθελα να προσθέσω ότι εφόσον οι καθημερινές τους επισκέψεις στο πρωτοκολλητείο δεν απέφεραν αποτέλεσμα θα μπορούσαν να προσέφευγαν στο ίδιο το δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα, ζητώντας οδηγίες για το τι έπρεπε να πράξουν. Αντ' αυτού άφησαν να παρέλθουν 40 και πλέον ημέρες από την έκδοση του διατάγματος χωρίς να κάμουν οτιδήποτε εκτός από του να ζητούν το διάταγμα από το πρωτοκολλητείο. Δεν θα συμφωνούσα με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών ότι η τελευταία τροποποίηση της Δ.64 έχει καταργήσει τα άκυρα δικονομικά διαβήματα, εις τρόπο ώστε όλα να καθίστανται πλέον θεραπεύσιμα. Η Δ.64 όπως έχει τροποποιηθεί έχει εξεταστεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση MI Holdings Public Ltd ν. Τασούλα Γεωργίου Παναγή
(2004)1 ΑΑΔ 298 αναφέρθηκε ότι η Δ.64 δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφόσον αυτές είναι θεραπεύσιμες. Στην υπόθεση Μαγδαληνή Κυριάκου Κωνσταντίνου κ.α. ν. Χρυσήλιου Ιωάννου Νικολάου
(2005)1 ΑΑΔ 634 αναφέρθηκε ότι με την τροποποίηση της Δ.64 καταργήθηκε η διάκριση μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου και κάθε μορφή παρέκκλισης από τους θεσμούς εξισώνεται με αντικανονικότητα ή παρατυπία που μπορεί να θεραπευτεί. Άκυρο ή ανυπόστατο δικονομικό μέτρο δεν εκπίπτει ούτε και διαγράφεται αυτοδικαίως εκτός εάν οι θεσμοί ειδικά διαλαμβάνουν τέτοια πρόβλεψη. Είμαι της άποψης ότι η Δ.25 Θ.2 εμπίπτει στις περιπτώσεις όπου η παρέκκλιση από τους θεσμούς δεν θα μπορούσε να διασωθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο, ενόψει του ότι ρητά καθορίζεται σ' αυτόν ότι το διάταγμα τροποποίησης θα καθίσταται άκυρο εφόσον εκπνεύσει ο χρόνος που καθορίζεται σ' αυτό ή 15 ημέρες από την ημερομηνία του διατάγματος, εάν δεν καθορίζεται χρόνος. Για τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω οποιονδήποτε λόγο απόκλισης από το γενικό κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............ Θ. Θωμά, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο