← Κύπρος

ΑΒΡΑΑΜ ΑΒΡΑΑΜ κ.α. ν. ΘΕΚΛΑ ΠΑΥΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 643/08, 13 Φεβρουαρίου, 2009

ΑΒΡΑΑΜ ΑΒΡΑΑΜ κ.α. ν. ΘΕΚΛΑ ΠΑΥΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 643/08, 13 Φεβρουαρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ. Ι. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 643/08

  1. ΑΒΡΑΑΜ ΑΒΡΑΑΜ
  2. ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΒΡΑΑΜ
  3. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΒΡΑΑΜ Ενάγοντες και ΘΕΚΛΑ ΠΑΥΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ Εναγομένη __________________________________________________________ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 27 ΜΑΡΤΙΟΥ, 2008 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ Ημερομηνία: 13 Φεβρουαρίου, 2009 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες / Αιτητές: κ. Μιχ. Κυριακίδης. Για Εναγομένη /Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Γ. Κουκούνης. __________________________________________________________ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν της πιο πάνω Μονομερούς Αίτησης οι Αιτητές εξασφάλισαν αυθημερόν την έκδοση Ενδιάμεσου Διατάγματος το οποίο "Διατάττει και εμποδίζει την Εναγομένη από του να πωλήσει, διαθέσει, μεταβιβάσει, δωρίσει, υποθηκεύσει, επιβαρύνει ή/και καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει την ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη επ΄ονόματι της με αριθμό εγγραφής ΑΚ42, τεμάχιο 62 τμήμα ΑΚ Φ/ΣΧ XL/62.E.11/E1 στην τοποθεσία Δημηρτζιές, στην Αραδίππου της επαρχίας Λάρνακας (στο εξής Ακίνητο) ή και να διατάττει τη μεσεγγύηση του Ακινήτου." Νομικό έρεισμα για την Αίτηση αποτελούν το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60, τα Άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, καθώς και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, θθ. 1-4, 8 και
  4. Η Καθ΄ ης καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση και η υπόθεση προχώρησε με αντεξέταση της και Αγορεύσεις των δύο πλευρών. ΘΕΣΕΙΣ ΑΙΤΗΤΩΝ Η Αίτηση των Αιτητών υποστηρίζεται από Ε.Δ. του Μιχάλη Αβραάμ, Αιτητή 2, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα:
  5. Δυνάμει γραπτού Πωλητήριου Εγγράφου ημερ. 27/6/07 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α στην Ε.Δ. του), η Καθ΄ ης, που είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του πιο πάνω Ακινήτου (στο εφεξής "το Ακίνητο"), συμφώνησε να πωλήσει στους Ενάγοντες - Αιτητές το εν λόγω Ακίνητο έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος των ₤135.000 (€230.661,19σ).
  6. Το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης θα καταβαλλόταν ως ακολούθως: (α) ₤10.000 (€17.086,01 σ) - Προκαταβολή ποσό που καταβλήθηκε στην Καθ΄ ης, (β) ₤50.000 (€85.430,07 σ) - ταυτόχρονα με την υπογραφή του Τεκμ. Α, ποσό το οποίο επίσης καταβλήθηκε, (γ) ₤75.000 (€128.145,11σ) - το υπόλοιπο με τη μεταβίβαση του Ακινήτου, όχι αργότερο της 7ης Ιουλίου,
  8. Το Πωλητήριο Έγγραφο χαρτοσημάνθηκε δεόντως και κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας στις 27/7/07 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β) στην Ε.Δ. των Αιτητών), πριν από την πάροδο των 2 μηνών από την ημερομηνία σύναψης του.
  9. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Αιτητών προς την Καθ΄ ης για εκτέλεση των υποχρεώσεων της για μεταβίβαση του Ακινήτου, αυτή αρνήθηκε να το πράξει, επικαλούμενη οικονομική αδυναμία να ξοφλήσει εμπράγματα βάρη και υποχρεώσεις που βαρύνουν το Ακίνητο. Το Ακίνητο βαρύνετο ήδη με δύο Υποθήκες και 2 Μέμο.
  10. Στις 12/2/08 επιδόθηκε στην Καθ΄ ης Επιστολή του Δικηγόρου των Αιτητών της ίδιας ημερομηνίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ στην Ε.Δ των Αιτητών) με την οποία τη καλούσαν όπως παρευρεθεί στις 28 Φεβρουαρίου, 2008 και ώρα 9:00 π.μ. ενώπιον του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας για να αποδεχθεί το συμφωνημένο αντάλλαγμα και ταυτόχρονα να διευθετήσει την ολοκλήρωση της μεταβίβασης του Ακινήτου. Η Καθ΄ ης δεν συμμορφώθηκε και σύμφωνα με τους Αιτητές, επικαλέστηκε αναληθείς και ανυπόστατες προφάσεις που αποτελούν εκ των υστέρων επινοήσεις προς αποφυγή των υποχρεώσεών της. Οι ισχυρισμοί της αυτοί περιέχονται σε επιστολή ημερ. 26/2/08 του Δικηγόρου της (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ στην Ε.Δ. των Αιτητών). ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΘ΄ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ Η Καθ΄ ης με την Ένστασή της προβάλλει συνολικά 26 λόγους ένστασης οι οποίοι όμως περιστρέφονται γύρω από τους ίδιους άξονες που περιληπτικά είναι οι ακόλουθοι:
  11. Το επίδικο Πωλητήριο Έγγραφο είναι άκυρο εξ υπαρχής ως παράνομο αφού η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία προνοεί, επιπρόσθετα των γραπτών όρων του Πωλητηρίου, ως τίμημα πωλήσεως ₤155.000 αντί ₤135.000, δηλ. ₤20.000 περισσότερα απ΄ αυτά που εμπεριέχονται σ΄ αυτό, ποσό το οποίο θα πληρωνόταν "κάτω από το τραπέζι" και ως αποτέλεσμα θα είχε την εξαπάτηση του δημοσίου αφού, μεταξύ άλλων, θα καταβάλλονταν λιγότεροι φόροι.
  12. Οι Αιτητές απέκρυψαν το γεγονός αυτό κάτι που αποτελεί απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων.
  13. Οι Αιτητές δεν δικαιούνται στις θεραπείες που επιζητούν, αφού δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες του Περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ.232, επομένως ούτε καλή βάση Αγωγής υπάρχει, ούτε πληρούνται οι άλλες προϋποθέσεις για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος.
  14. Η Καθ΄ ης δεν προτίθεται να επιβαρύνει περαιτέρω το Ακίνητο, γι΄ αυτό οι σχετικοί ισχυρισμοί που προβάλλουν οι Αιτητές αποτελούν ψεύδος.
  15. Σε περίπτωση που το Διάταγμα παραμένει σε ισχύ, επηρεάζει δυσμενώς δικαιώματα τρίτων που προϋπήρχαν των δικαιωμάτων των Αιτητών. Στην Ε.Δ. της που συνοδεύει την Ένσταση, η Καθ΄ ης, αφού υιοθετεί τις πιο πάνω θέσεις, αναφέρει ότι ο Αιτητής 2 απέκρυψε το γεγονός ότι μετά που έλαβε γνώση της Επιστολής του Δικηγόρου της ημερ. 26/2/08, πήρε τηλέφωνο το Δικηγόρο της και του επιβεβαίωσε ότι το τίμημα είναι όντως ₤155.000 και ότι οι Αιτητές προτίθενται να καταβάλουν τα μετρητά "κάτω από το τραπέζι". Κατά την αντεξέτασή της η Καθ΄ ης επέμεινε στις θέσεις της και κατέθεσε ότι παρά το γεγονός ότι στον Όρο 3 του Πωλητηρίου αναφέρει ρητά ότι το Ακίνητο ούτε υποθηκευμένο είναι, ούτε βαρύνεται με άλλου είδους εμπράγματο βάρος, οι υπάρχουσες Υποθήκες και Μέμο είχαν αποκαλυφθεί στους Αιτητές. Παρατήρησα ότι κατά την αντεξέταση της η Καθ΄ ης δεν απαντούσε αμέσως αλλά δίσταζε. Μάλιστα ενώ στην αρχή είχε αναφέρει ότι είχε προσωπική ανάμειξη στις ενέργειες που είχαν γίνει μέχρι την υπογραφή του Πωλητηρίου μετά ανασκεύασε και παραδέχθηκε ότι το θέμα το χειριζόταν ο σύζυγος της και ότι αυτή είχε δει για πρώτη φορά τον Αιτητή 2 κατά την υπογραφή του Πωλητηρίου, ενώ δεν ήταν παρούσα κατά την πληρωμή της προκαταβολής των ₤10.000 που είχε προηγηθεί. Δεν μου διαφεύγει φυσικά ότι το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να δει μόνο την Καθ΄ ης να αντεξετάζεται, αλλ΄ ούτε και το γεγονός ότι σε τέτοιου είδους διαδικασίες το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να αξιολογεί τη μαρτυρία και να προβαίνει σε ευρήματα αναφορικά με την αξιοπιστία. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξακριβώνει τα αναγκαία εκείνα στοιχεία τα οποία θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων για έκδοση Ενδιάμεσου Διατάγματος, βλ. Κυρίλλου ν. Λάμπρου

(2004)1 (Γ) ΑΑΔ 1528, 1533, Μιχαηλίδης ν. Παπακυριακού
(2004)1(Α) ΑΑΔ 209, 216. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση το Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60 όπως αυτό επεξηγήθηκε και διασαφηνίστηκε σε σειρά Αποφάσεων οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για έκδοση Ενδιάμεσου Διατάγματος είναι οι ακόλουθες: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία, (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Επιπρόσθετα στην υπόθεση Κούνουνα ν. C & A Simons Ltd,
(2002)1(B) AAΔ.1361, αναφέρθηκε ότι η ύπαρξη απλώς των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει ένα τέτοιο Διάταγμα. Προϋποθέσεις (α) και (β) πιο πάνω: Η θέση της Καθ΄ ης στηριζόμενη στους πιο πάνω λόγους Ένστασης είναι ότι δεν πληρούνται οι δύο αυτές προϋποθέσεις για τους ακόλουθους λόγους: (
  1. i)Το επίδικο Πωλητήριο Έγγραφο είναι παράνομο και ως εκ τούτου άκυρο εξ υπαρχής (
  2. ii)δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ. 232. (
  3. i)Παρανομία Συμφωνίας: Όπως έχει αναφερθεί, ο ισχυρισμός της Καθ΄ ης είναι ότι η μεταξύ των διαδίκων Συμφωνία προνοεί, επιπρόσθετα των γραπτών όρων του Πωλητηρίου, ₤20.000 περισσότερα, ποσό το οποίο θα πληρωνόταν "κάτω από το τραπέζι" με αποτέλεσμα την εξαπάτηση του δημοσίου. Ο ισχυρισμός αυτός είναι πολύ σοβαρός αλλά αμφισβητούμενος. Στην υπόθεση Φετοκάκης ν. Χριστοφή κ.α.
(2006)1(Β) ΑΑΔ 800, είχαν σε παρόμοια διαδικασία εγερθεί ισχυρισμοί για παρανομία της επίδικης συμφωνίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου, αποφάνθηκε ότι η νομική φύση της διαδικασίας είναι θέμα το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας της Αγωγής και δεν θα μπορούσε να εξεταστεί μέσα στα περιορισμένα πλαίσια τα οποία πaρέχονται κατά την εκδίκαση μιας Αίτησης (Ηλιάδης, Δ. σελ. 805). Βλ. επίσης Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ
  1. Εξάλλου, χωρίς να υπεισέρχομαι σε θέματα αξιολόγησης της μαρτυρίας της Καθ΄ ης ούτε και σε συμπεράσματα περί της αξιοπιστίας της, το τι αναφέρω πιο πάνω σχετικά με την περιορισμένη ανάμειξή της στο τι είχε προηγηθεί της υπογραφής του Πωλητηρίου, δεν φαίνεται να έχουν κλονίσει στο βαθμό που απαιτείται την εκδοχή του Αιτητή 2, όπως αυτή περιέχεται στην Ε.Δ. του. Η θέση αυτή του Δικαστηρίου, παρασύρει μαζί της και τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης περί απόκρυψης ουσιώδους γεγονότος, δηλαδή αυτού της καταβολής ποσού "κάτω από το τραπέζι". Υπάρχει όμως και ακόμη κάτι: η πληρωμή ποσού "κάτω από το τραπέζi" δεν συνεπάγεται χωρίς άλλο παρανομία η οποία καθιστά την επίδικη συμφωνία άκυρη εξ υπαρχής. Υπάρχουν πολλές παράμετροι στο θέμα οι οποίες μπορούν να εξεταστούν και να εξαχθούν συμπεράσματα μόνο κατά τη διάρκεια της ακρόασης της κύριας υπόθεσης και αφού ακουστεί η μαρτυρία και επιχειρήματα αμφοτέρων των πλευρών. (ii) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Κεφ. 232: Η Καθ΄ ης προβάλλει ως επιχείρημα ότι ούτε το Τίμημα καταβλήθηκε μήτε η μεταβίβαση πραγματοποιήθηκε μέσα στα χρονικά πλαίσια των 6 μηνών που καθορίζονται από το Κεφ.
  2. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, το Δικαστήριο σε τέτοιου είδους διαδικασίες πρέπει να αποφεύγει να υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας της Αγωγής. Παρόλα αυτά, στην Σκορδής ν. Λάντου κ.α., Π.Ε.79/07, ημερ. 15//7/08, στην οποία στην κύρια Αγωγή επιζητείτο η θεραπεία της Ειδικής Εκτέλεσης, σε διαδικασία Ενδιάμεσου Διατάγματος, το Πρωτόδικο Δικαστήριο προχώρησε και εξέτασε κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του Κεφ.
  3. Η Πρωτόδικη Απόφαση επικυρώθηκε κατ΄ Έφεση. Στην παρούσα περίπτωση όντως, από μία εκ πρώτης όψεως εξέταση φαίνεται ότι το Πωλητήριο Έγγραφο προνοούσε μεταβίβαση του επίδικου Ακινήτου μέχρι τις 7/7/07 το αργότερο, ημερομηνία που θα καταβάλλετο και το υπόλοιπο τίμημα των ₤75.
  4. Ενώ όμως εμφαίνεται μία προθυμία των Αιτητών να καταβάλουν το υπόλοιπο τίμημα πωλήσεως (Επιστολή ημερ. 12/2/08, Τεκμ. Γ στην Ε.Δ. του Αιτητή 2), η Αγωγή καταχωρίστηκε στις 27/3/08, δηλ. πέραν των 6 μηνών από τις 7/7/
  5. Φυσικά εδώ θα πρέπει και πάλι να επαναληφθεί ότι σε τέτοιες διαδικασίες είναι παρακινδυνευμένο το Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπεράσματα πριν από την κύρια δίκη. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η περίοδος των 6 μηνών με βάση το λεκτικό του Άρθρου 2(δ) του Κεφ. 232 δεν είναι απόλυτη, αλλά εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Εξάλλου δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι, ενώ με το Κλητήριο Ένταλμα οι Ενάγοντες επιδιώκουν ως πρώτιστη θεραπεία, την Ειδική Εκτέλεση του επίδικου Πωλητηρίου, ταυτόχρονα προβάλλουν ως διαζευκτική θεραπεία απαίτηση για αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας, επομένως τυχόν παράλειψή τους να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του Κεφ. 232 δεν θα ήταν κατ΄ ανάγκη μοιραίο για την Αγωγή τους. Με βάση όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν. 14/60 αφού η κατ΄ ισχυρισμό παράβαση του Πωλητηρίου Εγγράφου αποτελεί ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, ενώ υπάρχει πιθανότητα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία, είτε αυτή είναι ειδική εκτέλεση, είτε αποζημιώσεις. Προϋπόθεση (γ): δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η Καθ΄ ης, αρνούμενη τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί πιθανότητας αποξένωσης του επίδικου Ακινήτου το οποίο αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, ισχυρίζεται ότι δεν έχει τέτοια πρόθεση. Στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιϊα "Λεωνίκ" Λτδ
(2005)1(Β) ΑΑΔ 785, αναφέρθηκε ότι δεν είναι αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του Εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η δικαστική Απόφαση που ενδεχομένως θα εκδοθεί, αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (Κωνσταντινίδης, Δ. σελ. 789-790). Η ίδια αρχή επαναλήφθηκε μεταξύ άλλων και στην Φετοκάκης
(2006), πιο πάνω (Ηλιάδης, Δ. σελ. 806). Στην παρούσα περίπτωση είναι παραδεκτό ότι το επίδικο Ακίνητο βαρύνεται με δύο προγενέστερες Υποθήκες και δύο προγενέστερα Μέμο. Άλλη περιουσία την οποία διαθέτει η Καθ΄ ης φαίνεται να βαρύνεται επίσης με Υποθήκη. Οι ισχυρισμοί της Καθ΄ ης ότι η αξία των δύο Ακινήτων της παρέχει την ευχέρεια να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις της είναι γενικοί και αόριστοι. Κατά συνέπεια είναι ορατός ο κίνδυνος μη ικανοποίησης τυχόν Δικαστικής Απόφασης. Επηρεασμός Δικαιωμάτων Τρίτων Προσώπων. Ο Δικηγόρος της Καθ΄ ης υποστήριξε ότι τυχόν διατήρηση του Διατάγματος σε ισχύ θα επηρεάσει προϋπάρχοντα δικαιώματα τρίτων (δυνάμει υποθηκών και μέμο). Διαφωνώ με τη θέση αυτή. Το Διάταγμα απευθύνεται προς την Καθ΄ ης - Εναγομένη, και αυτήν θα διατάσσει και σ΄ αυτήν θα υπαγορεύει να κάμει ο,τιδήποτε που θα επιβαρύνει περαιτέρω ή θα αποξενώσει το Ακίνητο. Τα δικαιώματα τρίτων, εφόσον αυτά αντλούνται μέσα από νόμιμες διαδικασίες δεν θα επηρεαστούν. Θα ασκηθούν μέσω των προνοιών της σχετικής Νομοθεσίας είτε αυτή είναι ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος 9/65, είτε ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, είτε ο Περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος, Κεφ. 232, είτε άλλη Νομοθεσία. To δε άλλο επιχείρημα του κ. Κουκούνη ότι τυχόν Διάταγμα δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό, αφού με τις ήδη υπάρχουσες επιβαρύνσεις η Καθ΄ ης εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να προβεί σε οιαδήποτε δοσοληψία για το Ακίνητο και πάλι δεν ευσταθεί. Μπορεί να είναι μεν δύσκολο να το αποξενώσει αφού θα χρειαστεί και την έγκριση των ενυπόθηκων δανειστών και των άλλων επηρεαζομένων αλλά δεν είναι αδύνατο. Εξάλλου με το Διάταγμα ζητείται να διατηρηθεί η σημερινή κατάσταση, δηλαδή να μην υπάρξουν άλλες επιβαρύνσεις. Τονίζεται ότι δεν υπάρχει περιορισμός στον αριθμό των επιβαρύνσεων που δύναται να εγγραφούν φτάνει να υπάρχει η συναίνεση όλων των επηρεαζομένων. Αυτό ακριβώς επιζητούν και οι Αιτητές για να μην περιπλακεί περαιτέρω η κατάσταση και για να διαφυλαχθεί το Ακίνητο το οποίο είναι και το αντικείμενο της Αγωγής. Με βάση όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας για διατήρηση του Διατάγματος σε ισχύ. Έχω περαιτέρω εξετάσει και τη νομική θέση που προβλήθηκε στην Κούνουνα
(2002), πιο πάνω, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει ένα τέτοιο Διάταγμα και έχω καταλήξει να υιοθετήσω και αυτήν την άποψη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους το Ενδιάμεσο Διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στις 27/3/08, καθίσταται απόλυτο και θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι το πέρας όλης της διαδικασίας στην κύρια υπόθεση. Επιδικάζονται Έξοδα υπέρ των Αιτητών και σε βάρος της Καθ΄ ης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ....................................... Χ. Ι. Πογιατζής Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής /κχ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.