← Κύπρος

Πίτσας Γεωργίου Είκοσι κ.α. ν. Βύρωνα Αργυρού Αργυρίδη κ.α., Αίτηση/Έφεση αρ.: 6/03, 13 Φεβρουαρίου  2009

Πίτσας Γεωργίου Είκοσι κ.α. ν. Βύρωνα Αργυρού Αργυρίδη κ.α., Αίτηση/Έφεση αρ.: 6/03, 13 Φεβρουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Αίτηση/Έφεση αρ.: 6/03 Επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμον, Κεφ. 224, Άρθρο 80 Μεταξύ:

  1. Πίτσας Γεωργίου Είκοσι, εκ Λευκωσίας, Αρσινόης 81, Διαμ. 6
  2. Μαρίας Γεωργίου Είκοσι μέσω της πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Πίτσας Γεωργίου Είκοσι, εκ Λευκωσίας
  3. Γκλόριας Γεωργίου Είκοσι μέσω της πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Πίτσας Γεωργίου Είκοσι, εκ Λευκωσίας
  4. Κικής Γεωργίου Είκοσι μέσω της πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Πίτσας Γεωργίου Είκοσι, εκ Λευκωσίας Εφεσείουσες-Αιτήτριες - και -
  5. Βύρωνα Αργυρού Αργυρίδη, εκ Πάνω Λευκάρων, Τιμίου Σταυρού 67
  6. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας εκ Λευκωσίας
  7. Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας, εκ Λάρνακος Εφεσιβλήτων-Καθ΄ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 19.5.2008 για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης Ημερομηνία: 13 Φεβρουαρίου 2009 Εμφανίσεις: Για την Εφεσείουσα Αρ. 1-Αιτήτρια: Εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για τον Εφεσίβλητο Αρ. 1-Καθ' ου η Αίτηση: κ. Α. Πλουτάρχου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Αίτηση η Εφεσείουσα Αρ. 1-Αιτήτρια αρ. 1 αιτείται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να παρατείνεται ο χρόνος καταχώρησης έφεσης στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.1.
  8. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35, θ.2 και θ.17, Δ.57 θ.2, Δ.64, στις συμφυείς εξουσίες και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της ίδιας της Αιτήτριας η οποία αναφέρει επί λέξει τα εξής: "Εγώ η υπογεγραμμένη Πίτσα Γεωργίου Είκοσι από την Λευκωσία ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
  9. Είμαι η αιτήτρια στην υπό τον ως άνω υπόθεση και γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα ώστε να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση.
  10. Οι λόγοι οι οποίοι δεν καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα η έφεση στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.01.2008 είναι οι εξής: α. Η απόφαση του Δικαστηρίου μου κοινοποιήθηκε προ ολίγων ημερών λόγω απουσίας μου στο εξωτερικό. β. Έχω μελετήσει προσεκτικά την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.01.2008 και επιθυμώ να καταχωρήσω έφεση.
  11. Η απόφαση του Δικαστηρίου παρερμηνεύει τα γεγονότα και τα τεκμήρια που τέθηκαν ενώπιον του.
  12. Δεν υπάρχει νομολογία για τα θέματα που εγέρθησαν με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.01.2008
  13. Ενόψει των ανωτέρω, ευσεβάστως θεωρώ ότι είναι ορθό και/ή δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα." Η Αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς (Ex-Parte). Την ημέρα που η Αίτηση ήταν ορισμένη, η Αιτήτρια εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και ζήτησε όπως της δοθεί άδεια να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση στην οποία να εκθέσει τους λόγους που η έφεση δεν καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα. Στο σημείο αυτό παρενθετικά αναφέρω ότι η Αιτήτρια από την αρχή μέχρι το τέλος της υπό κρίση διαδικασίας εμφανιζόταν η ίδια στο Δικαστήριο χωρίς να εκπροσωπείται από δικηγόρο. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα της Αιτήτριας και παράλληλα διέταξε όπως η υπό κρίση Αίτηση επιδοθεί τόσο στον Εφεσίβλητο Αρ. 1-Καθ΄ου η Αίτηση, όσο και στο Κτηματολόγιο Λάρνακας. Στην Συμπληρωματική Ένορκη της Δήλωση η Αιτήτρια αναφέρει τα εξής: "Ο λόγος για τον οποίο δεν καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα η έφεση στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.01.2008 είναι ότι δεν κατατοπίστηκα για την έκδοση της απόφασης έγκαιρα. Παραθέτω τις λεπτομέρειες σύμφωνα με οδηγίες του σεβαστού Δικαστηρίου. α. Λόγω υπερβολικής καθυστέρησης στην έκδοση της απόφασης στην ως άνω αίτηση είχα επανειλημμένα εκφράσει την ανησυχία μου και είχα ζητήσει από τους συνηγόρους μου να επιδιώξουν την έκδοση της απόφασης το ταχύτερο δυνατό. β. Απουσίασα στις ΗΠΑ μεταξύ της 23ης Δεκεμβρίου 2007 και 29ης Ιανουαρίου
  14. γ. Μετά την επιστροφή μου από τις ΗΠΑ επικοινώνησα τηλεφωνικώς περί τα μέσα Φεβρουαρίου και αρχές Απριλίου με το γραφείο του συνηγόρου μου κου Νικολάου και εζήτησα να έλθει σε επαφή μαζί μου. δ. Την 24η Απριλίου ο κος Νικολάου επέστρεψε τα τηλεφωνήματα μου και μου κοινοποίησε την απόφαση του Δικαστηρίου. ε. Αφού μελέτησα την απόφαση ειδοποίησα τους συνηγόρους μου ότι επιθυμώ να εφεσιβάλω. στ. Οι συνήγοροι μου με πληροφόρησαν ότι δεν χειρίζονται υποθέσεις στο εφετείο και ότι η περίοδος εντός της οποίας ήταν δυνατό να υποβληθεί έφεση είχε παρέλθει. ζ. Οι συνήγοροι μου προβάλλουν το δικαιολογητικό ότι απέτυχαν να με κατατοπίσουν εγκαίρως γιατί είχαν την εντύπωση ότι απουσίαζα στις ΗΠΑ. θ. Περί την εβδόμη Μαίου ο Δικαστικός Παραλήπτης μου κοινοποίησε διάταγμα Δικαστηρίου για δικηγορικά έξοδα και με πληροφόρησε ότι έχει ένταλμα παραλαβής κινητών. Δεν μου ζητήθηκαν τα έξοδα από τον δικηγόρο του αντιδίκου προηγουμένως και δεν μου έχει δοθεί η ευκαιρία να κατατοπιστώ για τον τρόπο υπολογισμού τους. Θεωρώ ότι το διάταγμα με επιβαρύνει αδίκως με τόκους για καθυστερήσεις για τις οποίες ουδεμία ευθύνη φέρω". Ο Εφεσίβλητος Αρ.1-Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία βασίζεται στο ίδιο με την Αίτηση, θεσμικό πλαίσιο. Ως συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι: "
  15. Η αίτηση της αιτήτριας είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  16. Η αιτήτρια δεν προβάλλει, δια του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων της που συνοδεύουν την αίτηση της, κανένα βάσιμο ή/και ουσιαστικό λόγο που να δικαιολογεί το αίτημα της.
  17. Η ως άνω αίτηση δεν υποβάλλεται εντός ευλόγου χρόνου από της εκπνοής του χρόνου για υποβολή εφέσεως εναντίον της αποφάσεως του Δικαστηρίου.
  18. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της αιτήτριας είναι ψευδές και/ή ανυπόστατο.
  19. Η αιτήτρια δεν έχει καμία εξουσιοδότηση από τις υπόλοιπες αιτήτριες-εφεσείουσες για καταχώρηση της παρούσης αιτήσεως.
  20. Η αιτήτρια κατά την εκδίκαση της ως άνω αίτησης/έφεσης είχε δύο συνηγόρους οι οποίοι και την πληροφόρησαν έγκαιρα και/ή αμέσως μετά την έκδοση της αποφάσεως του Δικαστηρίου.
  21. Η αίτηση της αιτήτριας παραγνωρίζει την αρχή της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων". Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του εφεσίβλητου αρ. 1, ο οποίος αναφέρει τα εξής: "
  22. Είμαι ο καθ' ου η αίτηση στην ως άνω αίτηση-Έφεση τα γεγονότα της οποίας γνωρίζω καλώς και προσωπικώς.
  23. Την 30.06.2008 μου επεδόθη μονομερής αίτηση της κας Πίτσας Γεωργίου Είκοσι ημερομηνίας 19.05.2008 συνοδευομένη από ένορκη της δήλωση ιδίας ημερομηνίας και την συμπληρωματική ένορκη της δήλωση ημερομηνίας 17.06.
  24. Έχω διαβάσει το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της αιτήτριας και αρνούμαι και απορρίπτω όλους τους περιεχομένους σ' αυτούς ισχυρισμούς ως αναληθείς και ανυπόστατους.
  25. Η αιτήτρια στις ένορκες δηλώσεις της προβάλλει απλώς γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς οι οποίοι αποτελούν καθαρά ψέματα καθώς και αντιφατικούς ισχυρισμούς οι οποίοι δεν μπορούν να θεμελιώσουν ή υποστηρίξουν το αίτημά της.
  26. Ενώ η αιτήτρια αναφέρει ότι ευρισκόταν στην Κύπρο από 29.01.2008 εν τούτοις ουδέν έπραξε για να ασκήσει έγκαιρα έφεση εναντίον της αποφάσεως του Δικαστηρίου.
  27. Επίσης αναληθής είναι και ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι δεν ειδοποιήθηκε έγκαιρα από τους δικηγόρους της για την έκδοση της αποφάσεως λόγω απουσίας της στο εξωτερικό.
  28. Η αιτήτρια, από όσα αναφέρει στις ένορκες δηλώσεις της, δεν αιτιολογεί καθόλου την απραξία της να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης του Δικαστηρίου εντός της προβλεπομένης προθεσμίας και δεν πείθει ότι δεν ενημερώθηκε έγκαιρα από τους δικηγόρους της. Η αίτηση της αιτήτριας δεν υποβάλλεται εντός ευλόγου χρόνου από της εκπνοής του χρόνου για καταχώρηση Εφέσεως εναντίον της αποφάσεως του Δικαστηρίου.
  29. Ισχυρίζομαι ότι η αίτηση της αιτήτριας ημερομηνίας 19.05.2008 δεν γίνεται καλόπιστα και ούτε η αιτήτρια προβάλλει σοβαρό ή εύλογο λόγο για την παράλειψη της να καταχωρήσει έφεση στην απόφαση του Δικαστηρίου εντός της προβλεπομένης προθεσμίας.
  30. Από το περιεχόμενο της αιτήσεως ημερομηνίας 19.05.2008 και των ενόρκων δηλώσεων που την συνοδεύουν φαίνεται ότι η αιτήτρια ουδεμίαν εξουσιοδότηση έχει από τις υπόλοιπες εφεσείουσες-αιτήτριες για καταχώρηση της εν λόγω αιτήσεως." Η πλευρά του Εφεσίβλητου αρ. 1 - Καθ' ου η Αίτηση, αντεξέτασε την Αιτήτρια επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων της. Η Αιτήτρια αντεξεταζόμενη κατέθεσε ότι η απόφαση του Δικαστηρίου επεφυλάχθη στις αρχές του
  31. Λόγω του ότι καθυστερούσε η έκδοση της η ίδια επικοινώνησε τον Οκτώβριο 2007, με ένα εκ των δικηγόρων της και συγκεκριμένα τον κ. Ιωάννου και του ζήτησε να υποβάλει "αίτηση για επίσπευση της έκδοσης της απόφασης" πλήν όμως ο κ. Ιωάννου ήταν πολύ αρνητικός και έτσι στη συνέχεια η ίδια μιλούσε αποκλειστικά με τον δεύτερο δικηγόρο της κ. Νικολάου. Η ίδια απουσίαζε στην Αμερική από τις 23.12.2007 μέχρι και τις 29.1.2008 όπου επέστρεψε στην Κύπρο. Παρόλο που είχε ενδιαφέρον για την υπόθεση της και είχε επικοινωνήσει δύο φορές με το γραφείο του κ. Νικολάου μία φορά τον Φεβρουάριο του 2008 και την δεύτερη λίγο αργότερα, εντούτοις ο κ. Νικολάου δεν την ενημέρωσε για την έκδοση της απόφασης. Στις 24.4.2008 (Μεγάλη Παρασκευή) επικοινώνησε μαζί της τηλεφωνικώς για άλλο θέμα και όταν η ίδια τον ρώτησε σχετικά, την πληροφόρησε ότι είχε εκδοθεί η απόφαση. Εφοδιάστηκε με αντίγραφο της απόφασης, την μελέτησε για 1-2 μέρες και επικοινώνησε με τους δικηγόρους της ζητώντας από αυτούς να την εφεσιβάλουν. Οι τελευταίοι τότε την ενημέρωσαν ότι η προθεσμία για καταχώρηση έφεσης παρήλθε. Η ίδια στη συνέχεια αποτάθηκε στο πρωτοκολλητείο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ενημερώθηκε για το τι έπρεπε να κάμει και έτσι από μόνη της καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση. Το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από τις 24.4.2008 (ημερομηνία που πληροφορήθηκε την έκδοση της απόφασης) μέχρι την 19.5.2008 (ημερομηνία καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης) οφειλόταν αφενός μεν στις διακοπές του Πάσχα και αφετέρου στα προαναφερόμενα συμβάντα. Η Αιτήτρια με την σύμφωνο γνώμη της άλλης πλευράς και ύστερα από άδεια του Δικαστηρίου καταχώρησε Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση στην οποία ορκίζεται ο Παναγιώτης Νικολάου ο οποίος αναφέρει τα εξής: "α. Είμαι ένας από τους δύο

(2)δικηγόρους της κ. Πίτσας Γεωργίου Είκοσι, αιτήτριας στην πιο πάνω αίτηση-έφεση. β. Κατά ή περί την 24.04.2008 κοινοποίησα την απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου στην κ. Πίτσα Γεωργίου Είκοσι, αιτήτρια στην πιο πάνω αίτηση-έφεση. γ. Καθυστέρησα να πληροφορήσω έγκαιρα την αιτήτρια γιατί είχα την εντύπωση ότι απουσίαζε στο εξωτερικό. δ. Εν όψει των ανωτέρω, ευσεβάστως θεωρώ ότι είναι ορθό και/ή δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα." H Διαταγή 35 θ. 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τάσσει προθεσμία 6 εβδομάδων για την άσκηση έφεσης κατά τελικής απόφασης του Δικαστηρίου. Η εν λόγω προθεσμία μπορεί να παραταθεί σύμφωνα με την Διαταγή 57 θ. 2 των Διαδικαστικών Κανονισμών. Όπως αναφέρεται στην νομολογία ο σκοπός της Δ.57 είναι για να δώσει στο Δικαστήριο την διακριτική ευχέρεια να παρατείνει το χρόνο που προβλέπεται στου θεσμούς ή σε οποιοδήποτε διάταγμα, ώστε να αποφεύγεται αδικία στους διαδίκους. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη, εκτός από τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης και πολλούς και διάφορους παράγοντες (βλ. Λυσιώτη ν. Κυπριακή Δημοκρατία
(2000)1 ΑΑΔ. 364). Στην ουσία γίνεται στάθμιση δεδομένων με απώτερο σκοπό την αποφυγή αδικίας. Συνήθως το Δικαστήριο καλείται να σταθμίσει δύο αντικρουόμενους παράγοντες. Από την μια το δικαίωμα του ενός διαδίκου να προχωρήσει με τη διαδικασία π.χ. να καταχωρήσει έφεση, όπως είναι και η προκειμένη περίπτωση. Από την άλλη θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα δικαιώματα του αντιδίκου σε συνδυασμό με την ανάγκη ότι η αντιδικία θα πρέπει να έχει ένα τέλος (βλ. Ewdards v. Edwards
(1967)2 All E.R. 1032, Neophytou v. Patchia & Another
(1980)1 J.S.C 186, στη σελ. 188 και Φυλακτού ν. Μιχαήλ
(1982)1 CLR 204, στη σελ. 210). Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι "οι προθεσμίες που τίθενται από τους θεσμούς οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Η τήρηση τους εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης". Όπως εξηγείται στην προαναφερομένη υπόθεση "το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης". Βέβαια όπως τονίστηκε στην υπόθεση Μαίρη Αθανασιάδη ν. Ηρώς Αλεξάνδρου
(1991)1 ΑΑΔ 945, στη σελ. 952, η παρέλευση μιας προθεσμίας που προβλέπουν οι κανονισμοί δεν είναι αυτόματα και μοιραία. Στην προκειμένη περίπτωση έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις και έχω σταθμίσει όλες τις περιστάσεις που περιβάλλουν την ουσία της αίτησης. Κατά την κρίση μου η πλάστιγγα κλείνει υπερ της Αιτήτριας και θα εξηγήσω το σκεπτικό μου. Ενώ η απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε στις 23.1.2008 η Αιτήτρια το πληροφορήθηκε στις 24.4.
  1. Το γεγονός αυτό είναι αναντίλεκτο εφόσον ο Παναγιώτης Νικολάου (ένας εκ των δύο δικηγόρων της Αιτήτριας) δεν αντεξετάστηκε επί του περιεχομένου της Ενόρκου Δηλώσεως του. Το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την έκδοση της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, θα έλεγα ότι ναι είναι μεγάλο αλλά κατά την άποψη μου θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το χρονικό διάστημα από τις 24.4.2008, (που η Αιτήτρια πληροφορήθηκε την έκδοση της απόφασης) μέχρι τις 19.5.2008 (που καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση). Και το χρονικό αυτό διάστημα δεν είναι μεγάλο δεδομένου του ότι αφενός μεν μεσολάβησαν οι διακοπές του Πάσχα και αφετέρου η Αιτήτρια ενεργούσε από μόνη της χωρίς την βοήθεια δικηγόρου. Εάν οι δικηγόροι της Αιτήτριας την πληροφορούσαν έγκαιρα, ως όφειλαν, για την έκδοση της απόφασης, η Αιτήτρια θα ενεργούσε ανάλογα και μέσα στις προθεσμίες που τάσσει η Διαταγή Δ.35 θ.
  2. Τούτο προκύπτει αβίαστα τόσο από το περιεχόμενο των Ενόρκων Δηλώσεων της όσο και από την αντεξέταση της. Η Αιτήτρια δεν αδιαφορούσε αλλά πάντοτε ενδιαφερόταν για την υπόθεση της. Εξ' ου και ζήτησε τον Οκτώβριο του 2007 από τον δικηγόρο της κ. Ιωάννου, να υποβάλει αίτηση "για επίσπευση της απόφασης". Δεν παραγνωρίζω σε καμμία περίπτωση τα δικαιώματα και τις δυσμενείς επιπτώσεις που θα επέλθουν στα συμφέροντα του Εφεσίβλητου Αρ.
  3. Όμως συνεκτιμώντας όλα τα γεγονότα και αντισταθμίζοντας τις πιο πάνω επιπτώσεις, κρίνω ότι το αίτημα της Αιτήτριας είναι και βάσιμο και δικαιολογημένο και ότι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης επιβάλλουν όπως αυτό εγκριθεί. Δια ταύτα η Αίτηση εγκρίνεται. Ο χρόνος καταχώρησης Έφεσης παρατείνεται για περίοδο 10 ημερών από της σύνταξης του παρόντος Διατάγματος. Οσον αφορά τα έξοδα, ο κανόνας είναι ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Όμως στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι θα ήταν άδικο για τον Εφεσίβλητο Αρ. 1 να επωμιστεί τα έξοδα της υπό κρίση διαδικασίας. Τα έξοδα είναι ορθόν και δίκαιον να βαρύνουν την Αιτήτρια. Δια ταύτα η Αίτηση εγκρίνεται ως η παράγραφος (α). Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται σε βάρος της Εφεσείουσας και υπέρ του Εφεσίβλητου Αρ.
  4. (Υπ.) ................... Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΚ/ΜΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.