Σταύρος Φραγκούδης ν. Κατίνα Χ"Γαβριήλ, Aρ. Αγωγής: 4039/05., 19 Φεβρουαρίου, 2009

Σταύρος Φραγκούδης ν. Κατίνα Χ"Γαβριήλ, Aρ. Αγωγής: 4039/05., 19 Φεβρουαρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον: Τ. Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 4039/

1. Μεταξύ: Σταύρος Φραγκούδης, Ενάγοντα, και Κατίνα Χ"Γαβριήλ, Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 14.1.09 για επιτόπια εξέταση. 19 Φεβρουαρίου,
2. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον αιτητή-ενάγοντα: Ο κ. Α.Ζαχαρίου. Για την καθ΄ ης η αίτηση-εναγομένη: Ο κ. Aντ. Μιχαηλίδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας αξιοί τις πιο κάτω θεραπείες: «A. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η οικία που βρίσκεται στο ακίνητο υπ΄ αρ. Εγγραφής 9870, Φ/Σχ. XLI/26, τεμάχιο 515, στην τοποθεσία Κοτσιάς, στην Ορόκλινη ανήκει στον ενάγοντα και ότι η εν λόγω οικία κατέχεται και/ή χρησιμοποιείται υπό της εναγομένης ως καταπιστευματοδόχου (Trustee). B. Διάταγμα του Δικαστηρίου ότι ο ενάγων είναι δυνάμει των αρχών του νόμου και της επιεικείας απόλυτος κάτοχος και/ή δικαιούχος και/ή επικαρπωτής της εν λόγω οικίας και/ή ιδιοκτήτης. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την εναγομένη όπως καταβάλει στον ενάγοντα ποσόν εκ Λ.Κ.55,000.- που είναι η αξία της εν λόγω οικίας ΚΑΙ/Η ΔΙΑΖΕΥΚΤΙΚΑ Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την εναγομένη όπως μεταβιβάσει στον ενάγοντα την εν λόγω οικία.» Η αγωγή καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο την 26.10.2005 και η Εκθεση Απαίτησης την 9.6.
3. Μετά την συμπλήρωση των δικογράφων η υπόθεση ορίσθηκε για ακρόαση, σε τέσσερις διαφορετικές ημερομηνίες, αναβλήθηκε όμως μετά από αίτημα της υπεράσπισης. Η ακρόαση της υπόθεσης είναι ορισμένη την 2.4.
4. Την 14.1.09 ο ενάγοντας κατεχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά τις πιο κάτω θεραπείες: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους εκτιμητές Αντώνης Λοίζου και Συνεργάτες όπως επισκεφτούν και προβούν σε επιτόπια εξέταση της κατοικίας που βρίσκεται στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 9870, Φ/Σχ XLI/26 τεμάχιο 515, στην τοποθεσία Κοτσιάς εντός 10 ημερών από την έκδοση του παρόντος διατάγματος. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εναγόμενη και/ή οποιοσδήποτε υπάλληλος και/ή αντιπρόσωπος και/ή ενοικιαστής και/ή αδειούχος αυτής όπως επιτρέψει στους εκτιμητές Αντώνης Λοίζου και Συνεργάτες να επισκεφτούν και επιθεωρήσουν την κατοικία που βρίσκεται στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 9870, Φ/Σχ XLI/26 στην τοποθεσία Κοτσιάς εντός 10 ημερών από την έκδοση του παρόντος διατάγματος.» Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η επιθεώρηση της κατοικίας από τους εκτιμητές είναι αναγκαία, για να μπορέσουν να ετοιμάσουν έκθεση σε σχέση με την αξία της κατοικίας, ουσιώδες στοιχείο για την έκβαση της αγωγής. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα προκληθεί στον ενάγοντα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, «ανεπανόρθωτη αδικία και ζημιά» καθότι δεν θα είναι σε θέση να προσκομίσει μαρτυρία για το ουσιώδες αυτό θέμα. Ο ενάγοντας αναφέρει επίσης στην ένορκη δήλωση του ότι τον Μάϊο του 2008 είχε ζητήσει από θυγατέρα της εναγομένης, που διαμένει στην επίδικη οικία, να επιτρέψει στον εκτιμητή του να την επιθεωρήσει, το αίτημα όμως απορρίφθηκε. Εκτοτε ο ενάγοντας ανέμενε ότι η υπόθεση θα διευθετείτο και δεν ήθελε να «δυναμιτίσει την κατάσταση», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, αυτός ήταν και ο λόγος που δεν κατεχώρησε αίτηση νωρίτερα. Η εναγομένη κατεχώρησε ένσταση στην αίτηση, στην οποία ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση «έγινε πολύ καθυστερημένα, αφού έκλεισαν τα δικόγραφα» και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Η μεγάλη καθυστέρηση στην προώθηση μιας διαδικασίας, δεν επιφέρει αυτόματα την απόρριψη της, στις περιπτώσεις όπου δεν προνοείται χρονικός περιορισμός. Ουσιαστικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι κατά πόσο έχουν επηρεασθεί τα δικαιώματα του εναγομένου για δίκαιη δίκη. Καμία μαρτυρία και ή στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης κατά το συγκεκριμένο χρόνο επηρέασε με οποιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα της άλλης πλευράς για δίκαιη δίκη. Εξάλλου το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την καθυστέρηση που έχει προκληθεί μέχρι σήμερα στην εκδίκαση της υπόθεσης φέρει η ίδια η εναγομένη καθ΄ ης η αίτηση. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 56 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, το οποίο προνοεί τα πιο κάτω: «
5. Εις οιανδήποτε πολιτικήν διαδικασίαν, θα είναι νόμιμον όπως το δικαστήριο, τη αιτήσει εκατέρου των διαδίκων ή αυτεπαγγέλτως, εκδώσει διάταγμα δια την υπό του δικαστηρίου, των διαδίκων ή των μαρτύρων αυτοψίαν οιασδήποτε κινητής ή ακινήτου ιδιοκτησίας, η αυτοψία της οποίας δυνατόν να είναι ουσιώδης δια την λήψιν ορθής αποφάσεως επί του υπό συζήτησιν ζητήματος, και να δώσει τοιαύτας οδηγίας σχετικώς με την τοιαύτην αυτοψίαν οιας το δικαστήριο θα εθεώρει πρέπον.» Σκοπός της επιτόπιας εξέτασης είναι να βοηθηθεί το Δικαστήριο να παρακολουθήσει και να αντιληφθεί τη μαρτυρία που προσάγεται ενώπιον του, για να λάβει «ορθή απόφαση»[1]. Στην απόφαση Χειμώνα ν. Γεωργίου[2] διαβάζουμε χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: «. Η επιτόπια εξέταση που διενεργεί το ίδιο το Δικαστήριο σκοπό έχει την πληρέστερη και καλύτερη αντίληψη της ενώπιον της παρουσιαζόμενης μαρτυρίας.» Σκοπός του άρθρου 56 δεν είναι να υποβοηθήσει τους δύο διαδίκους να εξασφαλίσουν πληροφορίες και ή μαρτυρία, για δικούς τους σκοπούς, ως επιχειρεί να πράξει ο ενάγοντας στην υπό εξέταση περίπτωση. Αν αυτή ήταν η πρόθεση του νομοθέτη θα υπήρχε ρητή πρόνοια περί τούτου. Στους Αγγλικούς Θεσμούς περιλαμβάνεται ειδική πρόνοια για επιθεώρηση περιουσίας για σκοπούς συλλογής πληροφοριών και ή λήψης μαρτυρίας. Στο Annual Practice του 1966 διαβάζουμε σχετικά[3]: «
6. It shall be lawful for the Court or a Judge, upon the application of any party to a cause or matter, and upon such terms as may be just, to make any order for the detention, preservation or inspection of any property or thing, being the subject of such cause or matter, or as to which any cause may arise thein, and for all or any of the purpose aforesaid, to authorize any person to enter upon or into any land or building in the prossession of any party to such cause or matter, and for all or any of the purpose aforesaid to authorize any samples to be taken, or any observation to be made or experiment to be tried, which may be necessary or expedient for the purpose of obtaining full information or evidence."[4] Με βάση το Αγγλικό Δίκαιο[5] επιθεώρηση περιουσίας μπορεί να γίνει πριν καν καταχωρηθεί η αγωγή, για σκοπούς λήψης μαρτυρίας, νοουμένου ότι υπάρχει προοπτική η περιουσία αυτή να αποτελέσει αντικείμενο σε μεταγενέστερη διαδικασία. Σε τέτοια περίπτωση, ο αιτητής καταχωρεί κλητήριο ένταλμα με εναγόμενο το πρόσωπο, εναντίον του οποίου στρέφεται το διάταγμα. Το Κυπριακό δίκαιο δεν παρέχει εξουσία σε δικαστή, στα πλαίσια πολιτικής διαδικασίας, να διατάξει την επιθεώρηση οποιασδήποτε περιουσίας κινητής ή ακίνητης, για σκοπούς λήψης πληροφοριών και ή μαρτυρίας. Εξαίρεση αποτελούν τα έγγραφα για τα οποία υπάρχει ρητή πρόνοια στους θεσμούς. Παρά ταύτα, αναγνωρίζω ότι σε κάποιες περιπτώσεις, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, θα ήταν ορθό και δίκαιο για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης να διδόταν εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την επιθεώρηση περιουσίας, κινητής ή ακίνητης που αποτελεί ή ενδεχομένως να αποτελέσει τεκμήριο στη διαδικασία και ή αντικείμενο αντιπαράθεσης μεταξύ των διαδίκων. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι στην υπό εξέταση υπόθεση η κάτοχος του επιδίκου ακινήτου, που είναι άλλη από την εναγομένη, δεν είναι διάδικος στη διαδικασία και κατά συνέπεια αυτή δεν είχε την ευκαιρία να εκθέσει τις απόψεις της σε σχέση με το αιτούμενο διάταγμα. Με βάση δε το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του αιτητή προκύπτει ότι λίγους μήνες προηγουμένως, το Μάιο του 2008, η κάτοχος της κατοικίας απέρριψε αίτημα του αιτητή να επιθεωρήσει το πιο πάνω ακίνητο, γεγονός που φανερώνει ότι δεν συγκατατίθεται στην επιθεώρηση της κατοικίας της. Στην Αγγλική υπόθεση Penfold v. Pearlberg[6], το Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη ότι το ακίνητο ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στην κατοχή της δημοτικής αρχής, που δεν ήταν διάδικος στη διαδικασία, εξέδωσε διάταγμα επιθεώρησης υπό την προϋπόθεση ότι η δημοτική αρχή θα έδιδε τη συγκατάθεση της. Η πιο πάνω προσέγγιση στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπου η θέση της κατόχου είναι ήδη γνωστή στο Δικαστήριο, δεν θα εξυπηρετούσε οποιονδήποτε σκοπό. Πέραν τούτου θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η έκδοση τέτοιας φύσης διατάγματος, χωρίς τη συγκατάθεση του κατόχου του ακινήτου και χωρίς να δοθεί σ΄ αυτόν η ευκαιρία να ακουστεί, πιθανόν να εγείρει θέμα παραβίασης των δικαιωμάτων του κατόχου, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος του απαραβιάστου της κατοικίας[7]. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Σε σχέση με τα έξοδα, αφού έλαβα υπόψη ότι η αίτηση απορρίφθηκε για λόγους άλλους από αυτούς που προβάλλονται στην ένσταση, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επιβαρυνθεί με τα δικά της έξοδα. Τ.Καρακάννα, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. [1] Βλέπετε σχετικά Δημητρίου ν. Εγγλέζου