ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΗ ΑΤΜΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΑ (ΠΥΛΑ) ΛΤΔ ν. ΚΟΣΜΑ ΚΟΥΡΗ, Αρ. Αγωγής: 22 / 2006, 24 Φεβρουαρίου, 2009

ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΗ ΑΤΜΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΑ (ΠΥΛΑ) ΛΤΔ ν. ΚΟΣΜΑ ΚΟΥΡΗ, Αρ. Αγωγής: 22 / 2006, 24 Φεβρουαρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 22 / 2006 Μεταξύ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΗ ΑΤΜΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΑ (ΠΥΛΑ) ΛΤΔ Εναγόντων - και - ΚΟΣΜΑ ΚΟΥΡΗ Εναγόμενου __________ Ημερομηνία: 24 Φεβρουαρίου, 2009 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κα Ραφαήλ για κ. Α. Ζ. Μυλωνά Για τον εναγόμενο: κ. Α. Γεωργίου για Πολάκης Σαρρής και Σία ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΙ ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ: Οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του εναγομένου το ποσό των Λ.Κ.9.971,86σ. με νόμιμο τόκο δυνάμει υπόλοιπου λογαριασμού και/ ή δυνάμει τιμολογίων και / ή άλλως πως για προσφερθείσες υπηρεσίες προς τον εναγόμενο. Όπως ισχυρίζονται κατά τον ουσιώδη χρόνο διατηρούσαν ατμοκαθαριστήριο και πλυντήριο στο χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακας και παρείχαν συναφείς υπηρεσίες. Όπως περαιτέρω ισχυρίζονται ο εναγόμενος καθ΄όλον τον ουσιώδη χρόνο ήταν διευθυντής και/ ή διαχειριστής και /ή υπεύθυνος του ξενοδοχείου Amorgos που βρίσκεται στη Λάρνακα και ήταν πελάτης των εναγόντων σε σχέση με υπηρεσίες που προσέφεραν καθαρίσματος ρούχων του εν λόγω ξενοδοχείου. Σημειώνω ότι σε κανένα σημείο της εκθέσεως απαιτήσεως των εναγόντων δεν καθορίζεται ο ουσιώδης χρόνος της αγωγής, δηλαδή για πόσο διήρκεσε η επίδικη συμφωνία παροχής υπηρεσιών εκ μέρους των εναγόντων προς τον εναγόμενο από την οποία προέκυπτε η αξίωση των εναγόντων εναντίον του εναγόμενου πριν από το τέλος του

1. Ο εναγόμενος διατηρούσε τρεχούμενο λογαριασμό με τους ενάγοντες αναφορικά με τις πιο πάνω προσφερθείσες υπηρεσίες στις οποίες επιφυλάχθηκαν να αναφερθούν με λεπτομέρεια κατά τη δικάσιμο. Ο λογαριασμός αυτός κατά το τέλος του 2004 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο Λ.Κ.9.971,86σ. το οποίο παρά τις συνεχείς οχλήσεις προς τον εναγόμενο από τους ενάγοντες ή εκ μέρους τους, αυτός αρνήθηκε και ή παρέλειψε να τον εξοφλήσει. Ο εναγόμενος στην έκθεση υπερασπίσεως του πλην της γενικής άρνησης των ισχυρισμών των εναγόντων σε σχέση με την ισχυριζόμενη συνεργασία τους, ισχυρίζεται ότι ουδέποτε είχε συνάψει προσωπικά οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες ή ανέλαβε οποιαδήποτε δέσμευση απέναντι τους με τη προσωπική του ιδιότητα. Παραδέχεται ότι διετέλεσε για κάποιο χρονικό διάστημα εκ των διευθυντών του ξενοδοχείου Amorgos όταν όμως τη διαχείριση του ξενοδοχείου είχε αναλάβει η εταιρεία EROS AVIATION LTD και για οποιεσδήποτε υπηρεσίες είχαν προσφέρει οι ενάγοντες πληρώθηκαν από την εν λόγω εταιρεία. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι ενάγοντες ήγειραν προηγουμένως άλλη αγωγή διεκδικώντας το ίδιο ποσό εναντίον της πιο πάνω εταιρείας η οποία ακόμα εκκρεμούσε όταν είχε καταχωρηθεί η υπεράσπιση στη παρούσα αγωγή. Επομένως οι ενάγοντες εμποδίζονταν από του να αξιώνουν το ίδιο ποσό από αυτόν εφόσον το αξίωναν και από άλλο πρόσωπο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Για τους ενάγοντες κατέθεσε ο διευθυντής τους κ. Μιχάλης Παναγή (Μ.Ε.). Για την υπεράσπιση κατέθεσε ο ίδιος ο εναγόμενος ως Μ.Υ.1 και η κ. Σταυρούλλα Μούζουρα η οποία εργάζεται στο λογιστήριο της εταιρείας του ως Μ.Υ.
2. Με την προφορική και έγγραφη μαρτυρία που παρουσιάστηκε υποστηρίχθηκαν οι εκατέρωθεν δικογραφημένοι ισχυρισμοί. Κάποιες μικρές αποκλίσεις που παρατηρήθηκαν δεν επηρεάζουν τις θέσεις των δύο πλευρών, της προβολής δηλαδή από τη μια αξιώσεως εκ μέρους των εναγόντων για υπόλοιπο λογαριασμού που τηρούσαν με τον εναγόμενο και από την άλλη της άρνησης του εναγομένου ότι οφείλει στους ενάγοντες υπό την προσωπική του ιδιότητα οποιοδήποτε ποσό. Κατά τη παράθεση της μαρτυρίας των εναγόντων υπήρξε περιορισμός της αξίωσης και από το ποσό των Λ.Κ.9.971,86σ. που διεκδικούσαν αρχικά με την έκθεση απαιτήσεως τους την περιόρισαν στο ποσό των Λ.Κ.8.677,36σ. Η εκδοχή των εναγόντων όπως αναπτύχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τον διευθυντή τους κ. Παναγή, σε γενικές γραμμές είναι ότι για το χρονικό διάστημα από το 2001 μέχρι και το 2004 συμπεριλαμβανομένου, παρείχαν υπηρεσίες της ειδικότητας τους προσωπικά στον εναγόμενο οι οποίες βέβαια προορίζονταν και εξυπηρετούσαν τις ανάγκες του ξενοδοχείου Amorgos στη Λάρνακα. Υποστήριξε περαιτέρω ότι στο εν λόγω ξενοδοχείο ο εναγόμενος ήταν διευθυντής κα ποτέ δεν τους είχε αποκαλύψει ή φανερώσει ότι ενεργούσε ή εργαζόταν ή αντιπροσώπευε οποιανδήποτε εταιρεία. Ήταν ο άνθρωπος που πάντοτε τους πλήρωνε έναντι των υπηρεσιών που του προσέφεραν και έναντι του λογαριασμού που διατηρούσαν. Οι ενάγοντες, όπως επανειλημμένα λέχθηκε από τον εν λόγω μάρτυρα, καθ΄ όλο αυτό το χρονικό διάστημα δηλαδή τα έτη 2001 μέχρι και το 2004 συμπεριλαμβανομένου, δεν ήξεραν κανένα άλλον εκτός από τον εναγόμενο. Με τον τερματισμό της εν λόγω συνεργασίας τους για την οποία τηρούσαν χρεωπιστωτικό λογαριασμό παρέμεινε υπόλοιπο το ποσό των Λ.Κ.8.677,36σ. Η εκδοχή από την άλλη του εναγόμενου είναι ότι πράγματι είναι ο ιδιοκτήτης του εν λόγω ξενοδοχείου το οποίο απέκτησε κατά ή περί το τέλος του 2000 αλλά το είχε ενοικιάσει σε κάποια εταιρεία με το όνομα CONTRY WARE LTD η οποία και ανέλαβε τη διαχείριση του για τα έτη 2001 μέχρι και το 2003 συμπεριλαμβανομένου. Η εταιρεία EROS AVIATION LTD της οποίας ήταν ο διευθυντής είχε αναλάβει τη διαχείριση του ξενοδοχείου μόλις το 2004 οπότε και παραδέχεται ότι είχαν εκείνη τη χρονιά συνεργασία με τους ενάγοντες. Ο λογαριασμός της εταιρείας αυτής σε σχέση με τη διαχείριση του υπό αναφορά ξενοδοχείου για τις υπηρεσίες που προσέφεραν οι ενάγοντες δείχνει σήμερα το ποσό των Λ.Κ.118,06σ. ως υπόλοιπο, το οποίο αναγνωρίζουν ότι οφείλει η εν λόγω εταιρεία τους. Ισχυρίστηκε ότι όταν τερμάτισαν την συνεργασία τους με τους ενάγοντες, και ο λόγος ήταν ότι δεν έμεναν ευχαριστημένοι από την ποιότητα της δουλειάς τους, ο Μ.Ε. που ήταν και ο διευθυντής των εναγόντων έθεσε για πρώτη φορά υπόψη του αυτή την αξίωση τους και μάλιστα αξίωνε κατά εκβιαστικό τρόπο το δήθεν υπόλοιπο λογαριασμού για τα έτη 2001 έως και το 2003 από αυτόν προσωπικά. Ο ίδιος όμως δεν είχε ούτε διευθυντική θέση σε αυτή την εταιρεία που διαχειριζόταν μέχρι το τέλος του 2003 το ξενοδοχείο αλλά ούτε και ήταν μέτοχος της. Γι΄ αυτούς τους λόγους όταν οι ενάγοντες μέσω του Μ.Ε. πρόβαλαν τις αξιώσεις τους τους παρέπεμψε στην εν λόγω εταιρεία για να εισπράξουν το λαβείν τους. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τον μάρτυρα των εναγόντων όπως και τον εναγόμενο και τη μάρτυρα που κατέθεσε γι΄αυτόν. Έχω συγκρίνει και αντιπαραβάλει μεταξύ τους τις προφορικές μαρτυρίες και τις παραδοχές τους σε συσχετισμό με την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, την οποία διεξήλθα μετά προσοχής. Τέλος, λαμβάνω υπόψη μου τις επισημάνσεις που έγιναν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων κατά τις τελικές τους εμπεριστατωμένες αγορεύσεις όπου αναλύουν τόσο την μαρτυρία και δίδουν τη δική τους ερμηνεία σε αυτή, όσο και τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νουν αισθάνομαι ότι είμαι έτοιμος για την αξιολόγηση της μαρτυρίας και για την κατάληξη μου σε ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με την επίδικη διαφορά. Ο διευθυντής των εναγόντων εξέφρασε την απόλυτη θέση ότι από την αρχή είχε συμφωνήσει και γνώριζε τον εναγόμενο ως τον άνθρωπο που είχε την ευθύνη και την υποχρέωση για την εκπλήρωση των μεταξύ τους συμβατικών υποχρεώσεων οι οποίες αφορούσαν τις υπηρεσίες που οι ενάγοντες πρόσφεραν στο ξενοδοχείο Amorgos. Είναι παραδεκτό ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία. Σε αυτό το γεγονός οφείλονται κατά την άποψη μου και όλες οι διαφορές και αμφισβητήσεις που προέκυψαν και οδήγησαν την υπόθεση στο Δικαστήριο. Πρόκειται για πρακτική η οποία δυστυχώς ακόμα διέπει εμπορικές συναλλαγές στον τόπο μας και δεν είναι λίγες οι φορές όπου λόγω των εγγενών αδυναμιών των συμφωνιών αυτής της μορφής, ζητήματα που προκύπτουν από αυτές οδηγούνται ενώπιον των Δικαστηρίων προς επίλυση τους, τα οποία άλλως πως θα αποφεύγονταν. Το περί συμβάσεων δίκαιο μας όμως, δεν περιορίζει τον τύπο που μπορεί να προσλάβει μια συμφωνία και έτσι ακόμα και οι προφορικές συμφωνίες είναι έγκυρες και δεσμευτικές. Έτσι και στη προκείμενη περίπτωση μια μακροχρόνια συνεργασία, κατά τον ισχυρισμό βέβαια των εναγόντων, λειτούργησε χωρίς ποτέ να προσλάβει μορφή γραπτής συμφωνίας και χωρίς να έχουν παρουσιαστεί οποιαδήποτε πειστικά γραπτά τεκμήρια τα οποία θα ενίσχυαν τουλάχιστον τη θέση της πλευράς των εναγόντων η οποία είχε και το βάρος της απόδειξης των ισχυρισμών της, στο απαιτούμενο πάντοτε επίπεδο απόδειξης σε αστικές αγωγές όπως η παρούσα. Οι ενάγοντες παρουσίασαν τέσσερις καταστάσεις λογαριασμού, όπως τιτλοφορούνται (Τεκμήριο 1 (Α - Δ), οι οποίες αφορούν τα αντίστοιχα έτη της συνεργασίας τους, δηλαδή από το 2001 μέχρι και το
3. Είναι αναμφισβήτητο γεγονός και υπήρξε σχετική παραδοχή εκ μέρους του Μ.Ε. ότι αυτές συντάχθηκαν ενόψει της δικαστικής διαδικασίας που θα ακολουθούσε και επομένως η όποια χρονική ανακολουθία τους σε σχέση με τον αριθμό της κάθε κατάστασης δεν είναι περίεργη εφόσον είναι φανερό ότι με αυτές οι ενάγοντες προσπάθησαν να δημιουργήσουν μαρτυρία με σκοπό να την παρουσιάσουν στο Δικαστήριο. Ο λογιστής που τις συνέταξε δεν κλήθηκε για να καταθέσει και να εξηγήσει σε ποια στοιχεία βασίστηκε για να τις ετοιμάσει αν και σε αυτόν είχε επιρριφθεί και η ευθύνη της ανακολουθίας που παρατηρήθηκε στη χρονολογική τους σειρά σε σχέση με τους αριθμούς αυτών των καταστάσεων όταν η κατάσταση λογαριασμού του έτους 2002 φέρει αριθμό 869 ενώ αυτών των ετών 2003 και 2004 φέρουν αριθμούς 867 και
4. Η μελέτη αυτών των καταστάσεων φανερώνει βέβαια που οφείλεται η διαφορά του ποσού που αρχικά αξιωνόταν με αυτό που έχει προκύψει μετά τον περιορισμό της απαίτησης και δεν είναι άλλη από τον υπολογισμό δύο φορές του υπόλοιπου ποσού που είχε προκύψει για το έτος
5. Παρόλα αυτά προκλήθηκε αμηχανία στον Μ.Ε. όταν του ζητήθηκε να δώσει μια εξήγηση ακόμα και γι΄αυτό το απλό ζήτημα για το που οφειλόταν δηλαδή αυτή η διαφορά, χωρίς να τα καταφέρει και πάλι παρέπεμψε στο λογιστή του. Παρόλα αυτά δεν θα προσδώσω ιδιαίτερη σημασία σε αυτό το ζήτημα. Είναι όμως σημαντικό το γεγονός ότι οι καταστάσεις αυτές δεν φέρουν υπογραφές ούτε αναφέρονται σε αυτές οι αριθμοί των τιμολογίων ή έστω αποδείξεων με βάσει τις οποίες ετοιμάστηκαν. Ούτε παρουσιάστηκαν αυτά τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου τα οποία θα φανέρωναν ποιος παραλάμβανε και για ποιόν τα ρούχα μετά τον καθαρισμό τους από τους ενάγοντες. Ενώ στη δεύτερη από τις καταστάσεις (Τεκμήριο 1 (Β) φαίνεται η μεταφορά του υπολοίπου από τη προηγούμενη κατάσταση η οποία εμφανίζει υπόλοιπο, κατά περίεργο τρόπο αυτό δεν γίνεται στις δύο επόμενες καταστάσεις. Ο μάρτυρας των εναγόντων παραδέχθηκε ότι όλες οι πληρωμές γίνονταν με επιταγές όπως ήταν και η θέση της υπεράσπισης. Δεν φρόντισαν όμως να παρουσιάσουν μια δική τους κατάσταση ενός τραπεζικού τους λογαριασμού η οποία να δείχνει τις επιταγές ή έστω και κάποιες από αυτές ή έστω ένα αντίγραφο μιας τέτοιας επιταγής το οποίο να έδειχνε από ποιόν και πότε κάθε φορά εκδίδονταν, γεγονός που θα αποκάλυπτε και ποιος πράγματι πλήρωνε και ειδικότερα για τα έτη που αμφισβητούνται. Σε αυτές καταγράφονται μόνο οι μηνιαίες χρεώσεις για υπηρεσίες που προσέφεραν στο ξενοδοχείο Amorgos. Παραμένει αναμφισβήτητο γεγονός η έγερση της αγωγής από τους ενάγοντες με αριθμό 1886/2005 στις 17.06.2005 εναντίον της εταιρείας EROS AVIATION LTD, εταιρείας του εναγόμενου, η οποία αφορούσε ακριβώς την ίδια αξίωση με ταυτόσημο περιεχόμενο (Τεκμήριο 2). Η αγωγή αυτή όπως αναφέρθηκε αποσύρθηκε σε κάποιο στάδιο χωρίς όμως να φανεί με μαρτυρία υπό ποιες συνθήκες και με ποιο σκεπτικό. Επομένως δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω η σχετική ένσταση που προβλήθηκε η οποία εξάλλου δεν προωθήθηκε. Η επιλογή όμως των εναγόντων να προωθήσουν και άλλη αγωγή εναντίον εκείνης της εταιρείας σίγουρα δεν μπορεί να παραγνωριστεί ως προς τη συνέπεια γενικά που επέδειξαν στην διεκδίκηση των αξιώσεων τους οι ενάγοντες η οποία φανερώνει ότι δεν είχαν σαφή άποψη ή εικόνα με ποιους συναλλάσσονταν ακόμα και όταν αποφάσισαν να προσφύγουν ενώπιον της δικαιοσύνης. Στην έκθεση απαιτήσεως δεν προσδιορίζεται χρονικά πότε έλαβε χώρα αυτή η συνεργασία και πόσο διήρκεσε, γεγονός που αποδεικνύει και πάλι με πόσο πρόχειρο τρόπο χειρίζονταν τις υποθέσεις τους οι ενάγοντες. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο Μ.Ε. παραδέχθηκε ότι το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να εισπράξουν τα χρήματα τους και δεν είχε σημασία γι΄ αυτούς από ποιόν θα τα εισέπρατταν, γι΄ αυτό καταχώρησαν και δύο αγωγές. Η ενέργεια τους όμως αυτή καταδεικνύει την προχειρότητα με την οποία χειρίζονταν τις υποθέσεις τους και τις δοσοληψίες τους εφόσον ούτε καν γνώριζαν ποιος εξέδιδε τις επιταγές με τις οποίες πληρώνονταν. Η κατάσταση λογαριασμού του έτους 2004 την οποία παρουσίασαν οι ενάγοντες δεν παρουσιάζει τα ποσά των τεσσάρων επιταγών ύψους Λ.Κ.1.400= (Τεκμήριο 3 (α-δ), για πληρωμές που έγιναν κατά τη διάρκεια αυτού του έτους οι οποίες αντίθετα φαίνονται στη κατάσταση λογαριασμού αυτής της χρονιάς που παρουσίασε ο εναγόμενος. Ούτε παρουσιάζονται και τα ποσά των υπόλοιπων επιταγών όπως αυτά αναγράφονται στη κατάσταση λογαριασμού της εταιρείας PONTIS DEVELOPMENT LTD που ανήκει επίσης στον εναγόμενο, συνολικού ύψους Λ.Κ.4.482,00 έναντι υπηρεσιών που δέχθηκαν κατά το 2004 από τους ενάγοντες συνολικού ποσού Λ.Κ.4.600,06σ. και οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν. Επομένως αυτή η μαρτυρία αποκαλύπτει την ανακολουθία που χαρακτηρίζει τη μαρτυρία των εναγόντων και ειδικότερα στο ζήτημα του υπόλοιπου για το έτος
6. Παραμένει το ερώτημα σε τι αποσκοπούσε η απόκρυψη των πιο πάνω πληρωμών από τη κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασαν οι ενάγοντες για το έτος 2004 (Τεκμήριο 1 Δ) για την οποία όφειλαν κατά την άποψη μου να έδιδαν κάποια εξήγηση. Πέραν των πιο πάνω είναι και η εντύπωση που προκάλεσαν στο Δικαστήριο οι μάρτυρες με τη παρουσία τους στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Ο Μ.Ε. προκάλεσε πτωχή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν εμφανής η αμηχανία και η σύγχυση του σε πολλά σημεία της αντεξέτασης του. Πέραν αυτού ήταν φανερός ο εκνευρισμός του, αδικαιολόγητος κατά την άποψη μου, και αυτό φαινόταν από την ερυθρότητα στο χρώμα του προσώπου του όταν του υποβάλλονταν εύλογα ερωτήματα τα οποία δεν απαντούσε ευθέως. Ήταν εύκολη η καταφυγή του σε υπεκφυγές και όποτε βρισκόταν σε αδιέξοδο δεν παρέλειπε να επαναλαμβάνει, κατά φορτικό τρόπο, ότι τον μόνο που γνώριζε για όλα τα χρόνια της συνεργασίας τους ήταν τον εναγόμενο και ότι με αυτόν αποκλειστικά και προσωπικά συναλλασσόταν. Αυτή βέβαια η θέση του συγκρούεται με άλλη παραδοχή του ότι τις επιταγές για την πληρωμής τις παραλάμβανε πάντοτε από το Reception του ξενοδοχείου όπου και παρέδιδε τον ρουχισμό και σε συνδυασμό της άλλης του παραδοχής ότι το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να πληρώνονταν για τις υπηρεσίες τους, φανερώνει επίδειξη αμέλειας ή αδιαφορίας να μάθουν με ποιόν κάθε φορά συναλλάσσονταν. Επομένως η θέση του Μ.Ε. ότι τον μόνο που ήξερε ήταν τον εναγόμενο με τον οποίο αποκλειστικά και προσωπικά συναλλασσόταν καταρρίπτεται. Σημειώνω ότι την ίδια πρακτική παραδέχθηκε ότι ακολουθούσε και για τα προηγούμενα χρόνια που προσέφερε υπηρεσίες στο υπό αναφορά ξενοδοχείο, παραλάμβανε δηλαδή τα ρούχα από το Reception και μέσω αυτής της υπηρεσίας πληρωνόταν. Εντύπωση προκάλεσε η απάντηση του σε σχέση με το που οφειλόταν η έγερση της παρούσας αγωγής ενώ εκκρεμούσε και άλλη με το ίδιο αντικείμενο, ότι δηλαδή οφειλόταν στη διαπίστωση ότι δεν θα μπορούσαν να εισπράξουν το λαβείν τους με την αγωγή 1886/
7. Η αδυναμία είσπραξης από αυτή την εταιρεία είναι κατανοητή εφόσον μόλις είχε ιδρυθεί τον Δεκέμβρη του 2003 (βλ. Τεκμήριο 4), και αξιωνόταν υπόλοιπο λογαριασμού που ξεκινούσε από το
8. Πιθανόν να παρέμεινε πράγματι υπόλοιπο στον λογαριασμό που τηρούσαν οι ενάγοντες με τους προηγούμενους διαχειριστές του ξενοδοχείου Amorgos για υπηρεσίες που τους προσέφεραν και αφορούσε τα έτη 2001 μέχρι το 2003 συμπεριλαμβανομένου, πριν δηλαδή αναλάβει τη διαχείριση του η εταιρεία του εναγόμενου. Την ύπαρξη υπολοίπου αν υπήρχε δεν την έθεσαν υπόψη του εναγόμενου εξ αρχής και άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν και μόλις μετά τον τερματισμό της συνεργασίας τους με πρωτοβουλία του εναγόμενου, αποκάλυψαν την ύπαρξη υπόλοιπου, αξιώνοντας το από τον εναγόμενο προσωπικά. Ο εναγόμενος κατά πειστικό τρόπο εξήγησε ότι δεν είχε οποιανδήποτε σχέση είτε διευθυντική είτε μετόχου στην εταιρεία που διαχειριζόταν για εκείνη την περίοδο το ξενοδοχείο. Καταλήγω ότι η μαρτυρία που παρουσίασαν οι ενάγοντες σε σχέση με υπόλοιπο λογαριασμού για τα έτη που προηγήθηκαν του 2004 δεν είναι ικανοποιητική και προς τούτο συνηγορεί και το παράδοξο γεγονός ότι ενώ, κατ΄ ισχυρισμό τους, ετοιμάστηκαν από λογιστή οι καταστάσεις λογαριασμού που παρουσίασαν ως τεκμήρια, εντούτοις, ακόμα και όπως αυτές ετοιμάστηκαν και εκ των υστέρων όπως είναι εύρημα μου, δεν γινόταν μεταφορά του υπολοίπου που παρέμενε από την μια χρονιά στην άλλη, μια συνήθης πρακτική και επιβεβλημένη από λογιστικής άποψης. Ο εναγόμενος και η μάρτυρας του κατέθεσαν ήρεμα, νηφάλια με ειρμό στη σκέψη και κατά συγκροτημένο τρόπο και αυτά που υποστήριξαν στηρίζονται στα γραπτά τεκμήρια που κατατέθηκαν έχουν συνοχή και υποστηρίζουν τη θέση τους. Δέχομαι όσα είπε ο εναγόμενος σε σχέση με τις ελάχιστες και τυχαίες συναντήσεις που είχε με τον διευθυντή των εναγόντων και σε καμιά περίπτωση μετά από προηγούμενη τους συνεννόηση. Δέχομαι επίσης ότι όλες οι πληρωμές που έγιναν προς τους ενάγοντες είχαν γίνει με επιταγές εταιρειών του εναγόμενου. Για δε το χρόνο που διήρκεσε η συνεργασία τους αυτές φαίνονται στην κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 5) που παρουσίασαν. Αυτή ετοιμάστηκε από την Μ.Υ. 2 υπάλληλο στο λογιστήριο της εταιρείας του κατά τη συνήθη λογιστική εργασία. Πράγματι η Μ.Υ.2 ανέφερε ότι είχαν ετοιμάσει κατάσταση λογαριασμού μόνο για το έτος 2004 και αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι δεν τηρούσαν οποιονδήποτε λογαριασμό που αφορούσε το ξενοδοχείο Anorgos για τα προηγούμενα χρόνια εφόσον δεν το διαχειρίζονταν και εφόσον δεν το διαχειρίζονταν δεν τηρούσαν οποιονδήποτε λογαριασμό για υπηρεσίες που τους πρόσφεραν οι ενάγοντες. Δέχομαι στην ολότητα της την μαρτυρία της Μ.Υ. 2 η οποία επίσης μου προκάλεσε καλή εντύπωση. Με ειλικρίνεια και οι δύο παραδέχθηκαν ότι η εταιρεία τους χρωστούσε στους ενάγοντες ως υπόλοιπο το ποσό των Λ.Κ.118,06σ. το οποίο οφείλει μέχρι και σήμερα και το οποίο δεν κατέβαλαν λόγω των υπερβολικών αξιώσεων των εναγόντων μετά τον τερματισμό της συνεργασίας τους. Επομένως, εφόσον δέχομαι την μαρτυρία του εναγόμενου και της μάρτυρος του, καταλήγω ότι η μόνη χρονική περίοδος κατά την οποία συνεργάστηκε ο εναγόμενος ως διευθυντής της εταιρείας EROS AVIATION LTD με τους ενάγοντες ήταν το έτος
9. Κατά τη διάρκεια αυτού του έτους οι ενάγοντες προσέφεραν σε αυτή την εταιρεία υπηρεσίες συνολικού ποσού Λ.Κ.4.600,06σ. και έναντι αυτού του ποσού πληρώθηκαν Λ.Κ.4.482,00, έτσι παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο το ποσό των Λ.Κ.118,06σ. Το ζήτημα που θα με απασχολήσει στη συνέχεια είναι το κατά πόσο με τη μαρτυρία και τα δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον μου οι ενάγοντες είχαν δικαίωμα να διεκδικήσουν οποιοδήποτε υπόλοιπο του ως άνω λογαριασμού προσωπικά από τον εναγόμενο και επομένως το πιο πάνω ποσό το οποίο παραδέχεται ως υπόλοιπο η πλευρά της υπεράσπισης. Ο εναγόμενος παραδέχθηκε ότι ουδέποτε ανέφερε στον διευθυντή των εναγόντων ή πληροφόρησε με οποιονδήποτε τρόπο τους ενάγοντες ότι διέθετε εταιρεία την οποία αντιπροσώπευε ή ότι εν πάση περιπτώσει ήταν η εταιρεία του που διαχειριζόταν το ξενοδοχείο Amorgos. Σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι δεν τον είχαν ρωτήσει σχετικά οι ενάγοντες και ο ίδιος δεν έκρινε σκόπιμο να τους ενημερώσει. Τον αρκούσε, όπως ανέφερε, ότι τους πλήρωνε με επιταγές εταιρειών του, γεγονός που θα έπρεπε να κάνει τους ενάγοντες να αντιληφθούν ότι είχαν να κάμουν με εταιρεία. Στην υπόθεση Γεωργιάδης v. The Bernoulli Trading Co. Ltd