Άντρης Μιχαήλ Παλλήκαρου ν. Νέλλης Βασίλεβα Ανδρέου, Αρ. Αγωγής: 2248/05, 15/4/2009

Άντρης Μιχαήλ Παλλήκαρου ν. Νέλλης Βασίλεβα Ανδρέου, Αρ. Αγωγής: 2248/05, 15/4/2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2248/05 Μεταξύ: Άντρης Μιχαήλ Παλλήκαρου Ενάγουσας και Νέλλης Βασίλεβα Ανδρέου Εναγομένης Αρ. Αγωγής: 2249/05 Μεταξύ: Δέσποινας Μιχαήλ, ανηλίκου δια των γονέων αυτής των ασκούντων την γονική μέριμνα Μιχάλη Μιχαήλ και Άντρης Μιχαήλ Εναγόντων και Νέλλης Βασίλεβα Ανδρέου Εναγομένης Ημερομηνία: 15/4/2009 Εμφανίσεις: Για τις ενάγουσες: κος Δράκος Για την εναγομένη: κος Ανδρέου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγουσες με τις συνενωμένες αγωγές τους αξιώνουν εναντίον της εναγομένης γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές, τις οποίες υπέστησαν συνεπεία αυτοκινητικού δυστυχήματος, το οποίο επεσύνεβη κατά την 19ην/5/2003, για την πρόκληση του οποίου καθιστούν υπεύθυνη την εναγόμενη. Η ενάγουσα στην αγωγή υπ' αριθμό 2248/05 (στο εξής θα αναφέρεται ως η ενάγουσα) ήταν η οδηγός του αυτοκινήτου υπ' αριθμό εγγραφής HPT583 το οποίο συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο υπ' αριθμό εγγραφής CAM529 το οποίο οδηγείτο από την εναγόμενη. Η ενάγουσα στην αγωγή υπ' αριθμό 2249/05 (στο εξής θα αναφέρεται ως η επιβάτης) ηλικίας 18 μηνών κατά το χρόνο του δυστυχήματος, επέβαινε του αυτοκινήτου που οδηγούσε η μητέρα της - ενάγουσα και ήταν προσδεδεμένη σε ειδικό κάθισμα, το οποίο βρισκόταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Σύμφωνα με το κοινά παραδεκτό υπόβαθρο γεγονότων το δυστύχημα επεσυνέβη στην συμβολή της οδού Βούλλας με την οδό Βουλιαγμένης, στη περιοχή «Καμάρες» στη Λάρνακα. Η οδός Βούλλας είναι πάροδος της οδού Βουλιαγμένης, επί της οποίας και καταλήγει. Η ενάγουσα οδηγούσε το ως άνω αυτοκίνητό της επί της οδού Βούλλας με πρόθεση να εισέλθει στην οδό Βουλιαγμένης, που ήταν ο κύριος δρόμος. Η εναγομένη οδηγούσε το ως άνω αυτοκίνητο της επί της οδού Βουλιαγμένης από αριστερά προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία της ενάγουσας. Σε κάποιο σημείο της οδού Βουλιαγμένης, απέναντι περίπου από την συμβολή της με την οδό Βούλλας, βρισκόταν σταθμευμένο το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΜΕ465 εντός της πορείας που οδηγούσε η εναγόμενη. Η εναγόμενη για να αποφύγει το ως άνω σταθμευμένο όχημα κινήθηκε δεξιότερα. Οι οδηγοί των ενεχόμενων στο δυστύχημα οχημάτων διαφώνησαν ως προς το σημείο στο οποίο έγινε η σύγκρουση και η κάθε μια προέβαλε τη δική της εκδοχή. Η εκδοχή της ενάγουσας ήταν ότι ενώ ήταν ακινητοποιημένη στη γραμμή του αλτ, εντός της οδού Βούλλας κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο της εναγόμενης, η οποία κινήθηκε προς το μέρος που βρισκόταν το αυτοκίνητο της. Η θέση της εναγομένης ήταν ότι η σύγκρουση επεσυνέβη σε σημείο του δρόμου εντός της οδού Βουλιαγμένης, συνεπεία του ότι η ενάγουσα εισήλθε στον κύριο δρόμο με αριστερή κατεύθυνση χωρίς να σταματήσει στο αλτ της οδού Βούλλας, αποκόπτοντας κατ' αυτό τον τρόπο την πορεία της. Η ευθύνη Προς απόδειξη της αμέλειας της εναγομένης έδωσαν μαρτυρία η ενάγουσα, ο εξεταστής του δυστυχήματος, αστυνομικός 2269 Νεοπτόλεμος Γεωργίου (ΜΕ2), ο Ανδρέας Σωτηρίου (ΜΕ6), ο Αντώνης Μπορκ (ΜΕ7), ο Αντώνης Νόνης (ΜΕ8) και η πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας-Αμμοχώστου, Μαρία Τσιάππα (ΜΕ1). Η ΜΕ1 κατέθεσε ότι έχει στην κατοχή της το φάκελο της ποινικής υπόθεσης υπ' αριθμό 2863/04 η οποία κατεχωρήθη από τον Αστυνομικό Διευθυντή Λάρνακος εναντίον της ενάγουσας και αφορά τα αδικήματα της αμελούς οδήγησης και της παράλειψης συμμόρφωσης σε σήμα τροχαίας. Η ενάγουσα, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας απηλλάγη και των δύο κατηγοριών. Από τον φάκελο της υπόθεσης κατέθεσε την απόφαση η οποία εξεδόθη στην ως άνω υπόθεση (βλ. το τεκμήριο 2), πιστόν αντίγραφο του σχεδιαγράμματος της σκηνής του δυστυχήματος (βλ. το τεκμήριο 1), την γραπτή κατάθεση της ενάγουσας προς την αστυνομία (βλ. το τεκμήριο 3) και την γραπτή κατάθεση της Κλάρας Σαββίδου (ΜΥ1) προς την αστυνομία (βλ. το τεκμήριο 4). Η ενάγουσα κατέθεσε ότι κατά τη μέρα του δυστυχήματος ξεκίνησε από το σπίτι της περί η ώρα 7:40π.μ. για να πάει στη δουλειά της στο Καλό Χωριό. Φθάνοντας στο αλτ της οδού Βούλλας σταμάτησε για να ελέγξει τον κύριο δρόμο. Στα δεξιά της ο δρόμος ήταν καθαρός. Από αριστερά της είδε να έρχεται ένα κόκκινο σαλούν αυτοκίνητο (το αυτοκίνητο της εναγόμενης), το οποίο περίμενε να περάσει για να εισέλθει στον κύριο δρόμο. Ακριβώς απέναντι από το αλτ ήταν σταθμευμένο το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο. Ενώ το αυτοκίνητο της εναγομένης φαινόταν να πηγαίνει κανονικά στην πορεία του, λόγω του ότι το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο εμπόδιζε την πορεία του κινήθηκε δεξιότερα με αποτέλεσμα να έρθει προς το μέρος της και να κτυπήσει με το δεξιό μπροστινό μέρος του στην μπροστινή δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου της. Από την σύγκρουση ένοιωσε ότι το αυτοκίνητο της κινήθηκε πιο μπροστά και ακολούθως ανέβηκε επί του πεζοδρομίου που υπήρχε στα αριστερά της. Από την σύγκρουση το αυτοκίνητο της υπέστη αρκετές ζημιές. Μεταξύ άλλων έσπασε ο ανεμοθώρακας του, το πίσω αριστερό ελαστικό και τέθηκαν σε λειτουργία οι αερόσακοι του αυτοκινήτου. Μετά τη σύγκρουση είδε δύο παιδιά που προσπαθούσαν να ανοίξουν την πόρτα του αυτοκινήτου της για να κατεβεί. Αμέσως μόλις κατέβηκε από το αυτοκίνητο τα παιδιά προσπάθησαν και έβγαλαν από το αυτοκίνητο το μωρό της. Ήρθε και κάποιος γείτονας στην σκηνή και της πρόσφερε νερό. Τα παιδιά της έδωσαν το κινητό τους τηλέφωνο για να επικοινωνήσει με την οικογένειας της. Ειδοποίησε τη μητέρα της η οποία έφθασε στη σκηνή μέσα σε λίγα λεπτά. Τα παιδιά ειδοποίησαν ασθενοφόρο, όμως επειδή αργούσε να έρθει το ασθενοφόρο την μετέφερε στο νοσοκομείο η μητέρα της μαζί με το μωρό της. Την επόμενη μέρα του δυστυχήματος ο σύζυγος της την μετέφερε στην τροχαία Λάρνακας, όπου έδωσε κατάθεση. Ο αστυνομικός της είχε κάμει ένα πρόχειρο σχέδιο, με το οποίο συμφώνησε όσον αφορά τις τελικές θέσεις των ενεχόμενων αυτοκινήτων, διαφώνησε όμως με το σημείο συγκρούσεως, το οποίο της υπέδειξε ο αστυνομικός. Το σημείο συγκρούσεως που της υπέδειξε ο αστυνομικός ήταν πολύ πιο μπροστά από την συμβολή των δύο δρόμων. Η ίδια δεν είχε προλάβει να εισέλθει στον κύριο δρόμο. Επίσης διαφώνησε με τα ίχνη τροχοπέδησης, τα οποία της υπέδειξε ο αστυνομικός. Κατά την στιγμή της σύγκρουσης το αυτοκίνητο της ήταν ακινητοποιημένο στο αλτ και δεν υπήρχε λόγος να εφαρμόσει τα φρένα του αυτοκινήτου της. Ο ΜΕ2 κατέθεσε ότι στις 19/5/2003 περί ώρα 8:15π.μ. επισκέφθηκε την σκηνή του επίδικου δυστυχήματος. Οι οδηγοί των ενεχόμενων οχημάτων απουσίαζαν από την σκηνή. Βρήκε τα δύο ενεχόμενα στο δυστύχημα αυτοκίνητα στις τελικές τους θέσεις καθώς και το σταθμευμένο διπλοκάμπινο αυτοκίνητο. Έκαμε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος και ακολούθως με βάση το πρόχειρο έκαμε το συμμετρικό σχέδιο (βλ. το τεκμήριο 1). Στην έξοδο της οδού Βούλλας προς την οδό Βουλιαγμένης υπάρχει πινακίδα τροχαίας «στοπ» και επί της ασφάλτου υπάρχει μισοσβησμένη γραμμή αλτ. Στην αριστερή πλευρά της οδού Βούλλας σε σχέση με την πορεία της ενάγουσας υπάρχουν κυπαρίσσια ύψους 1μ., τα οποία δεν εμποδίζουν την ορατότητα του οδηγού από το σημείο της γραμμής του αλτ. Η ορατότητα από την οδό Βούλλας προς την κατεύθυνση που ερχόταν η εναγομένη είναι 50μ. Καθόρισε το σημείο συγκρούσεως (Χ) με βάση τα ευρήματα, τα οποία υπήρχαν στην σκηνή. Στο σημείο Χ υπήρχαν κομματάκια από σπασμένο φανάρι αυτοκινήτου και σκόνη από τα αυτοκίνητα. Η εναγόμενη συμφώνησε με το σημείο συγκρούσεως (Χ). Η ενάγουσα του υπέδειξε το δικό της σημείο συγκρούσεως, το οποίο σημείωσε επί του σχεδίου ως Χ1. Τα ίχνη τροχοπέδησης τα οποία εντόπισε επί της ασφάλτου και σημείωσε στο σχέδιο του ως Α1 δεν καταλήγουν στην τελική θέση του αυτοκινήτου της ενάγουσας. Κατά την αντεξέτασή του διευκρίνισε ότι δεν ειδικεύτηκε στην εξέταση τροχαίων δυστυχημάτων. Πρότεινε στην ενάγουσα να επισκεφθούν μαζί την σκηνή του δυστυχήματος και να του υποδείξει το σημείο συγκρούσεως, στο οποίο κατά την εκδοχή της επεσυνέβη το δυστύχημα, όμως η ενάγουσα αρνήθηκε. Του υπέδειξε το κατά την εκδοχή της σημείο συγκρούσεως (Χ1) επί του πρόχειρου σχεδίου το οποίο είχε ετοιμάσει πριν η ενάγουσα δώσει την κατάθεσή της. Στο σημείο συγκρούσεως το οποίο του υπέδειξε η ενάγουσα δεν υπήρχε οτιδήποτε, με βάση το οποίο μπορούσε να καθορίσει το σημείο εκείνο ως το σημείο συγκρούσεως. Μετά από ερώτηση του δικαστηρίου διευκρίνισε ότι τα ίχνη τροχοπέδησης τα οποία βρήκε επί της ασφάλτου πιστεύει ότι ανήκουν στο αυτοκίνητο της ενάγουσας βάσει των ευρημάτων του επί της σκηνής του δυστυχήματος και συγκεκριμένα του σπασμένου φαναριού, του trafficator και της σκόνης από τα οχήματα. Ο ΜΕ6 κατέθεσε ότι κατοικεί στην γωνία της οδού Βούλλας με την οδό Βουλιαγμένης, στον πρώτο όροφο. Το πρωί της 19ης/5/2003 ενώ βρισκόταν στην βεράντα του σπιτιού του άκουσε τον θόρυβο του επίδικου δυστυχήματος και κατέβηκε στο δρόμο για να προσφέρει βοήθεια. Στη σκηνή υπήρχαν ακόμα δύο παιδιά. Μέχρι να κατέβει από το σπίτι του τα παιδιά είχαν βοηθήσει την ενάγουσα να βγει από το αυτοκίνητό της και έβγαλαν επίσης από το αυτοκίνητο το μωρό της. Μετά από πάροδο 5-6 λεπτών ήρθε στο μέρος ακόμα μια γυναίκα, η οποία συνομίλησε με την οδηγό του άλλου αυτοκινήτου (εναγόμενη). Κατά την αντεξέτασή του διευκρίνισε ότι δεν είδε πως έγινε το δυστύχημα. Δεν γνωρίζει αν το αυτοκίνητο της ενάγουσας ήταν μέσα στην οδό Βουλιαγμένης. Το αυτοκίνητο της εναγόμενης δεν ακολουθείτο από άλλο αυτοκίνητο. Μετά που κατέβηκε στο δρόμο είδε την άλλη κοπέλα που ήρθε στη σκηνή και στάθμευσε το αυτοκίνητό της πίσω από το αυτοκίνητο της εναγομένης. Δεν γνωρίζει αν η άλλη κοπέλα που ήρθε στη σκηνή ακολουθούσε με το αυτοκίνητό της το αυτοκίνητο της εναγομένης πριν το δυστύχημα. Ο ΜΕ7 κατέθεσε ότι το πρωί της 19ης/5/2003 οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην οδό Βουλιαγμένης και είχε πρόθεση να εισέλθει στην οδό Βούλλας για να κατευθυνθεί προς τη δουλειά του. Μόλις έστριψε στην οδό Βούλλας αντιλήφθηκε το δυστύχημα, όμως δεν είδε την σύγκρουση. Είδε τα αυτοκίνητα που ήταν κτυπημένα. Μόλις έστριψε στην οδό Βούλλας σταμάτησε το αυτοκίνητο του και κατέβηκε. Τον ακολουθούσε με το αυτοκίνητο του ο συνέταιρος του (ΜΕ8). Αμέσως άνοιξαν με τον συνέταιρο του την πόρτα του αυτοκινήτου της ενάγουσας και την έβγαλαν από το αυτοκίνητο. Στη συνέχεια έβγαλαν από το αυτοκίνητο και το μωρό της ενάγουσας. Η άλλη κοπέλα (η εναγόμενη) ήταν ακουμπισμένη στο καπό του αυτοκινήτου της. Τηλεφώνησαν στην αστυνομία και στο νοσοκομείο για ασθενοφόρο. Μετά από πάροδο 5-6 λεπτών ήρθε στη σκηνή κάποια άλλη κοπέλα με το αυτοκίνητο της. Κατά την αντεξέτασή του διευκρίνισε ότι όταν η αστυνομία πήγε στη σκηνή του δυστυχήματος ο ίδιος δεν ήταν εκεί. Δεν έδωσε κατάθεση στην αστυνομία γιατί δεν του το ζήτησε κανένας. Ενόσω ήταν στην σκηνή η ενάγουσα δεν του παραπονέθηκε για τις συνθήκες του δυστυχήματος. Το αυτοκίνητο της εναγομένης δεν ακολουθείτο από κανένα αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο της ενάγουσας ήταν λίγο πιο μέσα από την διαχωριστική γραμμή της οδού Βούλλας. Ο ΜΕ8 κατέθεσε ότι το πρωί της 19ης/5/2003 πήγαινε στη δουλειά του και ακολουθούσε το αυτοκίνητο του συνεταίρου του (ΜΕ7). Μόλις πλησίασε τη σκηνή του επίδικου δυστυχήματος είδε τον ΜΕ7 να βγάζει από το αυτοκίνητο την ενάγουσα. Βοήθησε τον ΜΕ7 να βγάλει από το αυτοκίνητο το μωρό της ενάγουσας. Ακολούθως ήρθε στη σκηνή κάποιος ηλικιωμένος που έμενε κοντά και μία άλλη κοπέλα. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο ΜΕ7 βρίσκονταν στη σκηνή του δυστυχήματος όταν ήρθε η αστυνομία. Δεν θυμόταν αν ο αστυνομικός τους είχε ρωτήσει να του πουν τα ονόματά τους ή οτιδήποτε άλλο. Δεν θυμόταν τι ακριβώς είχε συνομιλήσει με τον αστυνομικό. Για την υπεράσπιση έδωσαν μαρτυρία η εναγόμενη και η Κλάρα Σάββα (ΜΥ1). Η εναγόμενη κατέθεσε ότι το πρωί της 19ης/5/2003 περί ώρα 7:40π.μ. οδηγούσε το αυτοκίνητο υπ' αριθμό εγγραφής CAM529 στην οδό Βουλιαγμένης, ευθεία προς την οδό Πειραιώς. Η ταχύτητά της ήταν περί τα 30ΧΑΩ. Στην πορεία της υπήρχε σταθμευμένο ένα διπλοκάμπινο αυτοκίνητο, το οποίο την έκαμε να κινηθεί δεξιότερα για να το αποφύγει. Μόλις έφθασε κοντά στο διπλοκάμπινο κινήθηκε δεξιότερα λιγότερο από 1 μέτρο. Τότε είδε το αυτοκίνητο της ενάγουσας να βγαίνει από την δεξιά πάροδο χωρίς να σταματήσει στο αλτ και να κτυπά στην μπροστινή δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου της. Δεν πρόλαβε να πάρει οποιαδήποτε μέτρα επειδή δεν περίμενε ότι η ενάγουσα θα έβγαινε από την πάροδο χωρίς να σταματήσει στο αλτ. Όταν έγινε το δυστύχημα την ακολουθούσε κάποιο αυτοκίνητο. Αμέσως μετά το δυστύχημα κατέβηκε η οδηγός του αυτοκινήτου που την ακολουθούσε και την ρώτησε αν ήταν «εντάξει». Η ενάγουσα της είχε αναφέρει ότι βιαζόταν πολύ. Κατά την αντεξέτασή της διαφώνησε με υποβολή ότι πλησίασε στην πάροδο της οδού Βούλλας είτε για να εισέλθει σε αυτή είτε γιατί δεν είδε το αυτοκίνητο της ενάγουσας. Επίσης διαφώνησε με υποβολή ότι κινήθηκε δεξιότερα από το σταθμευμένο αυτοκίνητο σε απόσταση πέραν των 4μ. Η ΜΥ1 κατέθεσε ότι περί ώρα 7:40π.μ. της 19ης/5/2003 ξεκίνησε από το σπίτι της για να πάει στη δουλειά της οδηγώντας το αυτοκίνητό της. Ενώ οδηγούσε στην οδό Βουλιαγμένης ακολουθούσε ένα κόκκινο αυτοκίνητο μάρκας BMW (το αυτοκίνητο της εναγομένης). Ξαφνικά είδε ένα άσπρο αυτοκίνητο (το αυτοκίνητο της ενάγουσας) να βγαίνει από την οδό Βούλλας και να στρίβει αριστερά προς το μέρος τους, χωρίς να σταματήσει στο αλτ. Πριν από την σύγκρουση το αυτοκίνητο της εναγομένης κινήθηκε 1-1½ μ. περίπου πιο δεξιά για να αποφύγει το σταθμευμένο αυτοκίνητο που βρισκόταν εντός της πορείας τους, όμως δεν εισήλθε στην οδό Βούλλας. Αμέσως μετά τη σύγκρουση σταμάτησε, κατέβηκε από το αυτοκίνητό της και πήγε κοντά στο αυτοκίνητο της εναγόμενης για να δει αν χρειαζόταν βοήθεια. Ακολούθως πήγε προς το αυτοκίνητο της ενάγουσας, η οποία είχε ήδη βγει από το αυτοκίνητό της. Στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου της ενάγουσας είδε το μωρό που βρισκόταν στο ειδικό κάθισμα. Κατά την αντεξέτασή της διευκρίνισε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο της σε απόσταση 15μ. περίπου πίσω από το αυτοκίνητο της εναγομένης. Αξιολόγηση - ευρήματα Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Ο εξεταστής του δυστυχήματος (ΜΕ3) άφησε θετική εντύπωση στο δικαστήριο. Κρίνεται ως αντικειμενικός, αμερόληπτος, ανεξάρτητος. Θα πρέπει επίσης να τονίσω ότι αξιοπιστία του δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς υπεράσπισης. Παρά το ότι δεν είχε εκπαιδευτεί στην εξέταση τροχαίων δυστυχημάτων, εντούτοις τεκμηρίωσε κατά τρόπο επιστημονικά ορθό την άποψη του ότι το πραγματικό σημείο συγκρούσεως μεταξύ των δύο οχημάτων βρίσκεται στο σημείο Χ όπως το καθόρισε επί του σχεδίου του, άποψη την οποία αποδέχομαι χωρίς κανένα δισταγμό. Επεξήγησε επίσης με πειστικότητα τον λόγο για τον οποίο δεν συμφώνησε με το σημείο συγκρούσεως (Χ1) το οποίο του υπεδείχθη από την ενάγουσα. Φυσικά θα πρέπει να υποδείξω την παράλειψη του να αναφέρει στο δικαστήριο την απόσταση μεταξύ του σημείου συγκρούσεως (Χ) και της γραμμής του αλτ (Δ) της οδού Βούλλας. Δεν χωρεί όμως αμφιβολία ότι το σημείο αυτό βρίσκεται εντός της οδού Βουλιαγμένης. Όπως προκύπτει από το σχέδιο του (τεκμήριο 1) το σημείο συγκρούσεως Χ βρίσκεται μπροστά από την μισοσβησμένη γραμμή του αλτ (Δ) καθώς και από την νοητή διακεκομμένη γραμμή η οποία εκτείνεται από την άκρια του αριστερού πεζοδρομίου της οδού Βούλλας. Επιπλέον έχοντας κατά νου τις αδιαμφισβήτητες μετρήσεις του, ειδικώτερον το πλάτος του σταθμευμένου αυτοκινήτου (1,50μ.), την απόσταση μεταξύ του σταθμευμένου αυτοκινήτου και του σημείου συγκρούσεως Χ (4,70μ.) καθώς επίσης το πλάτος της οδού Βουλιαγμένης (6,80μ.) κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το σημείο συγκρούσεως θα πρέπει να απέχει περί τα 6,20μ. (1,50μ. + 4,70μ.) από την αριστερή άκρια της ασφάλτου της οδού Βουλιαγμένης σε σχέση με την πορεία της εναγομένης. Φυσικά θα πρέπει να τονίσω ότι δεν θα μπορούσα να ήμουν ακριβής στον καθορισμό της ως άνω απόστασης για το λόγο ότι δεν γνωρίζω την απόσταση του σταθμευμένου αυτοκινήτου μέχρι το πεζοδρόμιο της αριστερής άκριας της ασφάλτου σε σχέση με την πορεία της εναγομένης. Θα πρέπει ακόμα να αναφέρω ότι η ίδια η ενάγουσα στη μαρτυρία της τοποθέτησε το σημείο συγκρούσεως Χ πολύ πιο μπροστά από τη συμβολή της οδού Βούλλας με την οδό Βουλιαγμένης. Από τα ευρήματα του δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ τη θέση του ότι τα ίχνη τροχοπέδησης τα οποία εντόπισε επί της ασφάλτου (Α1) αφέθηκαν από τα ελαστικά του αυτοκινήτου της ενάγουσας. Δεν έχω ικανοποιηθεί για την ορθότητα του τρόπου με τον οποίο κατέληξε στο ως άνω εύρημα του. Έχοντας αποδεχθεί την ορθότητα της πραγματικής μαρτυρίας, όπως την περιέγραψε στο δικαστήριο ο εξεταστής του δυστυχήματος, θεωρώ ότι μπορώ να την χρησιμοποιήσω ως γνώμονα για την κρίση μου επί της αξιοπιστίας της μαρτυρίας των ενεχόμενων στο δυστύχημα προσώπων (βλ. Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ