← Κύπρος

Επί της αφορώσι τον Δημήτριο Ζήνωνα Πιερίδη, Αρ. Αίτησης: 44/09, 30 Απριλίου, 2009

Επί της αφορώσι τον Δημήτριο Ζήνωνα Πιερίδη, Αρ. Αίτησης: 44/09, 30 Απριλίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον:- Τ. Καρακάννα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 44/09 Επί της αφορώσι τον Δημήτριο Ζήνωνα Πιερίδη 30 Απριλίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους αιτητές: Ο κ. Κλ.Στυλιανού. (κα Ε.Ελευθερίου για να ακούσει απόφαση) Για τον καθ΄ ου η αίτηση: Η κα Η. Ιωάννου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ. κατεχώρησε την 14.1.09 αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον του Δημητράκη Ζ. Πιερίδη εκ Λευκωσίας, που θα αναφέρεται μετά ως «ο οφειλέτης». Στην αίτηση επισυνάπτεται η απόφαση που εκδόθηκε εκ συμφώνου εναντίον του οφειλέτη και του Οίκου Ζ.Δ. Πιερίδης Λτδ., με την οποία διετάχθησαν οι δύο εναγόμενοι ομού και ή κεχωρισμένα όπως καταβάλουν το ποσό των Λ.Κ.80.406.21 (€137.382,17), με τόκο 11.5% ετησίως από 1.7.06 μέχρι εξοφλήσεως, με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30 Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου κάθε χρόνου, πλέον €3.643,83 έξοδα και τόκο. Η εκτέλεση της απόφασης ανεστάλη μέχρι 31.12.
  2. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης εκδόθηκε την 14.1.09 και επιδόθηκε στον οφειλέτη την 20.1.
  3. Με την πιο πάνω ειδοποίηση ο χρεώστης εκαλείτο όπως εντός επτά ημερών από την επίδοση της, πληρώσει στον εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ., που θα αναφέρεται μετά ως «Εθνική Τράπεζα» το εξ αποφάσεως χρέος, ή να εξασφαλίσει τα πιο πάνω ποσά προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ή να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση ή συμψηφισμό ή ανταξίωση εναντίον της Εθνικής Τράπεζας που ισούται ή υπερβαίνει τα απαιτούμενα ποσά. Ο οφειλέτης με την υπό εξέταση αίτηση ζητά τα πιο κάτω: "Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον παραμερισμό της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτησης για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης.» Παράλληλα ζητά παράταση του χρόνου των επτά ημερών, αναφορικά με την υποχρέωση πληρωμής του επιδίκου ποσού, μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην παρούσα διαδικασία. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του οφειλέτη στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι είναι ιδιοκτήτης μεγάλης συλλογής έργων τέχνης, η εκτιμημένη αξία των οποίων υπολογίσθηκε το 2005, σε €1.738.100, τα οποία προσέφερε στην Εθνική Τράπεζα για εξόφληση του χρέους του. Παράλληλα είναι κάτοχος του 80% του μετοχικού κεφαλαίου της Salamis Holdings Ltd, ιδιοκτήτριας ακίνητης περιουσίας στο Βαρώσι η αξία της οποίας εκτιμήθηκε το 2004 σε Λ.Κ.14.300.000 (€24.433.000) και ακίνητης περιουσίας στη Λεμεσό, η αξία της οποίας υπερβαίνει το ποσό των €6.000.
  4. Την 20.4.07, στα πλαίσια κάποιας αγωγής διατάχθηκε η πώληση της περιουσίας στη Λεμεσό, δια δημοσίου πλειστηριασμού. Το ποσό που θα εισπραχθεί από την πώληση της περιουσίας θα ικανοποιήσει, σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα, την αξίωση της Εθνικής Τράπεζας. Ο οφειλέτης αναφέρει επίσης τα πιο κάτω, τα οποία θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια: «Η απόφαση η οποία εξεδόθη εναντίον μου στις 16.9.08 είχε αναστολή εκτέλεσης μέχρι και την 31.12.
  5. Μετά την εν λόγω ημερομηνία η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κυπρου) Λτδ. ουδέν μέτρο εκτέλεσης έλαβε ούτως ώστε να εκτελέσει την απόφαση ούτε εναντίον μου προσωπικά αλλά ούτε και εναντίον της εναγομένης 2 στην εν λόγω αγωγή παρά μόνο καταχώρησε μέσω των δικηγόρων της την ειδοποίηση πτώχευσης. Ευσεβάστως υποβάλλω ότι η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ. χρησιμοποιεί τη διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης εκδικητικά και/ή καταχρηστικά δηλαδή ως μέτρο εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 16.9.08.» Τέλος, ισχυρίζεται ότι η περιουσία του, που είναι άνω των €50.000.000 και που βρίσκεται στην κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου, αποτελεί επαρκή εξασφάλιση ή/και εγγύηση της οφειλής. Η Εθνική Τράπεζα κατεχώρησε ένσταση στην οποία ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, παράτυπα και καταχρηστικά και είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. Η αίτηση γίνεται κακόπιστα και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου καθότι ο οφειλέτης γνωρίζει ότι δεν είναι σε θέση να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης και σκοπό έχει να καθυστερήσει τη διαδικασία. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αδάμου Κκαφά στην οποία απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι η εκτίμηση των έργων τέχνης είναι δύσκολη και ότι η Εθνική Τράπεζα είναι συλλέκτης έργων τέχνης. Ο οφειλέτης καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε απάντηση των ισχυρισμών αυτών. Παρά το γεγονός ότι και τα δύο μέρη αναλώνουν μεγάλο μέρος των ενόρκων δηλώσεων τους στο θέμα αυτό, δεν κρίνω σκόπιμο να το εξετάσω καθότι δεν αποτελεί κρίσιμο σημείο κατά πόσο η Εθνική Τράπεζα είναι συλλέκτης έργων τέχνης και κατά πόσο θα μπορούσε να προβεί σε εκτίμηση των έργων αυτών. Η Εθνική Τράπεζα ισχυρίζεται επίσης ότι η ακίνητη περιουσία, την οποία αναφέρει ο οφειλέτης στην αίτηση του και η οποία βρίσκεται στη Λεμεσό, δεν ανήκει στον ίδιο αλλά στην εταιρεία AMAZON ENTERPRISES LTD. Ο πιο πάνω ισχυρισμός δεν έχει αμφισβητηθεί και ως εκ τούτου θα αγνοηθεί από το Δικαστήριο η δήλωση του οφειλέτη ότι είναι ιδιοκτήτης περιουσίας στη Λεμεσό. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης μπορεί να παραμερισθεί και για λόγους άλλους από αυτούς που αναγράφονται στον Κανονισμό 40

(2)των Πτωχευτικών Θεσμών, σε τέτοια περίπτωση καταχωρείται ξεχωριστή αίτηση, όπως έγινε και στη συγκεκριμένη περίπτωση, σύμφωνα με τον Κανονισμό 16 των πιο πάνω Θεσμών. Στην αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης μπορούν να προβληθούν διάφοροι λόγοι όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της Ειδοποίησης ως επίσης και ισχυρισμός για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Σε περίπτωση που καταχωρηθεί αίτηση η χρονική περίοδος των επτά ημερών παύει να ισχύει. Ενόψει τούτου η πρώτη θεραπεία που ζητά ο χρεώστης, ήτοι παράταση του χρόνου των επτά ημερών καθίσταται άνευ αντικειμένου. Στο σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω[1]: «The debtor may apply by motion (i.e. not by the summary affidavit procedure of B.R.139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc., the time limit of seven days does not apply to such applications." Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι ο Κανονισμός 40 των Πτωχευτικών Θεσμών που ισχύουν στην Κύπρο είναι σχεδόν πανομοιότυπος με τον Κανονισμό 139 των αντίστοιχων Αγγλικών Πτωχευτικών Θεσμών. To κύριο επιχείρημα του χρεώστη στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι η διαδικασία της Ειδοποίησης Πτώχευσης χρησιμοποιείται εκδικητικά και ή καταχρηστικά ως μέτρο εκτέλεσης της απόφασης. Είναι καλά γνωστό νομολογιακά ότι η διαδικασία πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης και δεν εμπίπτει στα μέτρα εκτέλεσης που προνοεί το άρθρο 14 του ΚΕΦ.
  1. Το διάταγμα παραλαβής εκδίδεται για την προστασία της περιουσίας του χρεώστη. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Πτωχεύσεως Νόμου ΚΕΦ.5, ένας χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε μια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους (α) μέχρι (ι) του εδαφίου 1 του ιδίου άρθρου. Μια από τις περιπτώσεις αυτές είναι σε περίπτωση που ο χρεώστης δεν έχει συμμορφωθεί με Ειδοποίηση Πτώχευσης[2]. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης, η οποία καταχωρείται σύμφωνα με συγκεκριμένο τύπο, καλεί το χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος ή να εξασφαλίσει το χρέος ή να συμβιβάσει αυτό κατά τρόπο που να ικανοποιεί τον πιστωτή ή το Δικαστήριο και εκθέτει τις συνέπειες που θα προκύψουν σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο οφειλέτης ισχυρίζεται ότι είναι κάτοχος κινητής και ακίνητης περιουσίας αξίας άνω των €50.000.
  2. Από τη μαρτυρία όμως που έχει τεθεί ενώπιον μου φαίνεται ότι η περιουσία του οφειλέτη περιορίζεται σε κάποια έργα τέχνης και σε μετοχές εταιρείας που είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης περιοχής στην κατεχόμενη Αμμόχωστο. Εναπόκειται στον ίδιο τον οφειλέτη να διαθέσει την περιουσία του ή μέρος αυτής για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέος ή να εξασφαλίσει το χρέος αυτό. Το γεγονός ότι εκδόθηκε Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν τον εμποδίζει, αν αυτός επιθυμεί να εξοφλήσει το χρέος του. Παρενθετικά αναφέρω ότι η εκτέλεσης της συγκεκριμένης απόφασης είχε ανασταλεί για περίοδο σχεδόν τριών μηνών από την ημερομηνία έκδοσης της, προφανώς για να δώσει την ευκαιρία στον οφειλέτη να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος, προτού ληφθούν εναντίον του οποιαδήποτε άλλα μέτρα. Το γεγονός ότι η Εθνική Τράπεζα καταχώρησε εναντίον του οφειλέτη αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης, ενώ ο οφειλέτης είναι ιδιοκτήτης κάποιας περιουσίας που θα μπορούσε να διατεθεί για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, από μόνο του δεν ισοδυναμεί με κατάχρηση της διαδικασίας. Στην απόφαση της πτωχευτικής αίτησης Αναφορικά με τη Σούλλα Παλάοντα διαβάζουμε τα πιο κάτω, σε σχέση με το δικαίωμα ενός εξ αποφάσεως πιστωτή να καταχωρήσει αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης: «. Οποιοδήποτε προγενέστερο στάδιο ανήκει στη διαδικασία ή την προσπάθεια ενός πιστωτή να κηρύξει ένα χρεώστη πτωχεύσαντα, και δεν μπορεί η νομότυπη αυτή προσπάθεια να χαρακτηρίζεται ως κατάχρηση, εφόσον ανήκει στην σφαίρα των δικαιωμάτων του πιστωτή, με την προϋπόθεση ότι δεν καταχωρείται για αλλότριους σκοπούς. Μια τέτοια κατάχρηση διαδικασίας θα μπορούσε να θεωρηθεί ή κατ΄ εξακολούθηση εισαγωγή αίτησης πτώχευσης με αλλότριο κίνητρο την «αποδοχή» εκ μέρους του χρεώστη αυξημένων μηνιαίων δόσεων στα πλαίσια παράλληλης δικαστικής διαδικασίας. Ο τρόπος χρησιμοποίησης των διαδικασιών γενικά μπορεί να ελεγχθεί δικαστικώς.» Ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Πτώχευσης για κατάχρηση διαδικασίας χωρεί μόνο εφόσον απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του οφειλέτη. Η δικαιοδοσία αυτή για καταστολή και η αναστολή κάποιας διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση, δεν έχει οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση αλλά είναι σύμφυτη, πρόκειται για μια εξουσία αυτονόητη, απαραίτητη για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Στην απόφαση Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου[3] διαβάζουμε τα πιο κάτω: «.. Με την πάροδο του χρόνου, η σύμφυτη δικαστική εξουσία εμπεδώθηκε σε διαφορετικούς κλάδους του δικαίου. Ένα παράδειγμα στο οποίο εκδηλώθηκε είναι και η καταχρηστική προσφυγή στις διαδικασίες. Είναι πια εμπεδωμένο ότι επιβάλλεται η περιστολή της χρήσης διαδικασίας όταν διαστρεβλώνεται ο σκοπός ύπαρξης της.» Ο Πικής Π. στην υπόθεση Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο[4] διέγραψε το χαρακτηριστικά γνωρίσματα της εξουσίας καταστολής του Δικαστηρίου για κατάχρηση της διαδικασίας τονίζοντας ότι: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσβάλουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Η κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα των δικών της πραγματικών περιστατικών. Το Δικαστήριο πρέπει να βεβαιώνεται σε κάθε περίπτωση ότι η διαδικασία είναι τόσο καθαρά και έντονα καταχρηστικής φύσεως ώστε να δικαιολογείται η καταστολή της με το κατάλληλο διάταγμα[5]. H άσκηση κάποιου δικαιώματος μπορεί να περιοριστεί οποτεδήποτε ασκείται για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο παρέχεται από το νόμο, κυρίως όταν αποβλέπει στην εξασφάλιση παρεμφερούς πλεονεκτήματος[6] ή για σκοπό που απολήγει σε καταπιεστικό μέτρο. Στην υπό εξέταση υπόθεση η ενέργεια της Εθνικής Τράπεζας να καταχωρήσει αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης αποτελεί νομότυπη ενέργεια που ανήκει στη σφαίρα των δικαιωμάτων κάποιου πιστωτή. Το γεγονός δε ότι ο οφειλέτης είναι κάτοχος περιουσίας από μόνο του δεν μπορεί να προσδώσει στην αίτηση καταπιεστικό και ή εκδικητικό χαρακτήρα. Εξάλλου, απώτερος σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία αυτής της περιουσίας του οφειλέτη. Με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η καταχώρηση εκ μέρους της Εθνικής Τράπεζας, της αίτησης για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο χρόνος, για σκοπούς πράξης πτώχευσης, αρχίζει από σήμερα. Τ.Καρακάννα, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. [1] 19η έκδοση σελ.
  3. Βλέπετε επίσης Re Costas Luca
(1986)2 J.S.C. 365, The Debtor v. Harman
(1957)2 All E.R. 216 και Λαίκή Τράπεζα Λτδ και Δ.Δημητρίου Π.Ε.278/06, ημερομηνίας 17.4.08. [2] Παράγραφος (ζ) του εδαφίου
(1)του άρθρου 3. [3] Πτωχευτική αίτηση 348/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου [4]
(1995)1 Α.Α.Δ.
  1. [5] Βλέπεται σχετικά Walpole v. Partridge and Wilson [1994] 1 All E.R. 385 και D.P.P. v. Humphrys [1977] A.C.
  2. [6] Church of Scientology v. DHSS [1979] 3 All E.R. 97 και Goldsmith Sperrings Ltd. [1977] 2 All E.R. 97, 566 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.