← Κύπρος

JOHN BRENAN ν. ANTHIMOS DEMETRIOY-BONDED WAREHOUSE LTD, Αρ. Αγωγής: 1592/05, 12 Μαϊου, 2009

JOHN BRENAN ν. ANTHIMOS DEMETRIOY-BONDED WAREHOUSE LTD, Αρ. Αγωγής: 1592/05, 12 Μαϊου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A58 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1592/05 Μεταξύ: JOHN BRENAN, από Λεμεσό Ενάγοντα - και - ANTHIMOS DEMETRIOY-BONDED WAREHOUSE LTD, από Λάρνακα Εναγομένη - και - INTERPLANET LOGISTICS LTD Τριτοδιαδίκου ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ

  1. 9.2008 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΟΔΗΓΙΩΝ ΤΡΙΤΟΔΙΑΔΙΚΟΥ Ημερομηνία: 12 Μαϊου,
  2. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κος Φράγκος Για Τριτοδιάδικο - Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Ζαχαρίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα καταχώρισε την αγωγή στις 26/5/05 και η εναγομένη-Αιτήτρια (στο εξής Αιτήτρια) καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης στις 10/6/05, ως προκύπτει από την αίτηση ημερομηνίας 13/10/05 για απόφαση λόγω μη καταχώρισης έκθεσης υπεράσπισης, εφόσον δεν αναγράφεται η ημερομηνία στο σημείωμα εμφάνισης. Στη συνέχεια καταχώρισε έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης στις 23/1/
  3. Απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 21/2/
  4. Η ενάγουσα την ίδια ημέρα που καταχώρισε το δικόγραφο ημερομηνίας 21/2/06, ζήτησε με επιστολή της, η οποία καταχωρήθηκε και στο φάκελο του Δικαστηρίου περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες. Η Αιτήτρια με επιστολή της ημερομηνίας 8/3/06 ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της ενάγουσας και έδωσε περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες. Η επιστολή αυτή καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου. Η αγωγή ορίσθηκε, μετά από αίτημα της ενάγουσας, για οδηγίες στις 5/5/
  5. Κατά την ημέρα αυτή ορίσθηκε για ακρόαση στις 2/11/06 και ακολούθως στις 9/2/07 και 11/6/
  6. Όμως στις 7/6/07 υποβλήθηκε αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης η οποία ορίσθηκε στις 11/6/07 που ήταν ορισμένη για ακρόαση η αγωγή και προφανώς γι' αυτό το λόγο αναβλήθηκε η ακρόαση της αγωγής ενώ η αίτηση ορίσθηκε για οδηγίες στις 3/7/
  7. Αν και καταχωρήθηκε ένσταση στις 5/7/07, τελικά στις 2/10/07 που ήταν ορισμένη για ακρόαση η αίτηση, προφανώς με συγκατάθεση της ενάγουσας, εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης η οποία καταχωρήθηκε στις 8/11/07 ενώ απάντηση στην τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 24/1/
  8. Δεν ήταν όμως γραφτό να αρχίσει η ακρόαση της αγωγής γιατί υποβλήθηκε νέα αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης στις 8/4/08 η οποία ορίσθηκε στις 17/4/
  9. Αφού δεν υπήρχε ένσταση στην αίτηση καταχωρήθηκε η για δεύτερη φορά τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης στις 18/4/
  10. Την ίδια ημερομηνία, δηλαδή στις 18/4/08, υποβλήθηκε μονομερής αίτηση από την Αιτήτρια για άδεια του Δικαστηρίου για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στην καθ' ης η αίτηση, η οποία ορίσθηκε στις 12/5/
  11. Κατ' αυτή την ημερομηνία εκδόθηκε το αναφερθέν διάταγμα από το Δικαστήριο του οποίου η σύνθεση ήταν άλλο από το παρόν Δικαστήριο. Αφού η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου επιδόθηκε στην Καθ' ης η αίτηση στις 3/7/08 αυτή καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 14/7/
  12. Έτσι ακολούθησε η υποβολή της παρούσας υπό εξέταση αίτησης για έκδοση οδηγιών τριτοδιαδίκου. Η ΑΙΤΗΣΗ Η αίτηση εδράζεται στη Δ.10 Κ.7 και 8 και στη Δ.48 Κ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση αιτείται όπως παραδώσει την έκθεση απαίτησης της στην Καθ' ης η αίτηση σε χρόνο που θα καθορίσει το Δικαστήριο και η Καθ' ης η αίτηση να απαντήσει σε χρόνο που και πάλι θα καθορίσει το Δικαστήριο. Επίσης αιτείται όπως επιτραπεί στην Καθ' ης η αίτηση να εμφανισθεί κατά την εκδίκαση της αγωγής και συμμετάσχει κατά τρόπο που θα καθορισθεί από το Δικαστήριο και δεσμευθεί από το αποτέλεσμα της δίκης. Ακόμη αιτείται όπως το ζήτημα της ευθύνης της Καθ΄ ης η αίτηση να αποζημιώσει την Αιτήτρια και /ή να συνεισφέρει σ' αυτήν στην έκταση που ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο προς την απαίτηση της ενάγουσας, εκδικασθεί κατά την εκδίκαση της αγωγής ή αμέσως μετά απ' αυτή ως ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Άνθιμου Δημητρίου ο οποίος είναι ένας εκ των διευθυντών της Αιτήτριας. Δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά ή και από πληροφορίες που έλαβε από υπαλλήλους της Αιτήτριας ή/και από τους δικηγόρους της και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση του. Συνεχίζει και αναφέρει ότι το Δικαστήριο στις 12/5/08 εξέδωσε διάταγμα με το οποίο εδίδετο άδεια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και ότι η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε εμφάνιση στις 14/7/
  13. Δίκαια δε η Καθ' ης η αίτηση συνενώθηκε με την Αιτήτρια, στην αγωγή, καθότι δικαιούται σε θεραπεία ή αποζημίωση σε σχέση με το αρχικό θέμα της αγωγής. Τα ζητήματα που σχετίζονται με το επίδικο αντικείμενο της αγωγής είναι ουσιαστικά τα ίδια που αναφύονται μεταξύ της ενάγουσας και της Αιτήτριας και θα πρέπει να αποφασισθούν όχι μόνο μεταξύ της ενάγουσας και της Αιτήτριας αλλά και της Καθ' ης η αίτηση. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ένσταση στηρίζεται στην Δ.10 Κ. 1, 2, 3-6, 8, 9 και 10, στη Δ.48 Κ.2, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
  14. Η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη.
  15. Η άδεια για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου είναι παράτυπη, εκπρόθεσμη και αντικανονική.
  16. Η άδεια για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου είναι λανθασμένη. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Κατερίνας Βουρή η οποία είναι υπάλληλος των δικηγόρων της Καθ' ης η αίτηση και τα γεγονότα τα γνωρίζει από τον φάκελο της αγωγής, τα στοιχεία που της έδωσε η καθ' ης η αίτηση και τις νομικές συμβουλές των δικηγόρων της Καθ' ης η αίτηση. Ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης με περισσότερες λεπτομέρειες ήτοι, ότι η υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 23/1/06 και η αίτηση για άδεια έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου δεν καταχωρήθηκε εντός ενός μηνός όπως προνοείται στην Δ.10 Κ1

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά δύο και πλέον χρόνια μετά. Η δεύτερη αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης που έγινε, και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα στις 17/4/08, είχε ως μοναδικό σκοπό να δοθεί η δυνατότητα καταχώρησης της μονομερούς αίτησης για άδεια έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου αφού η Αιτήτρια δεν το κατόρθωσε αυτό την πρώτη φορά που της δόθηκε διάταγμα τροποποίησης. Εν πάση περιπτώσει το διάταγμα εκδόθηκε κατόπιν παραπλάνησης του Δικαστηρίου καθώς και κατάχρησης της διαδικασίας και ως εκ τούτου η άδεια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου είναι παράτυπη και αντικανονική και πρέπει να ακυρωθεί. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο δικηγόρος της Αιτήτριας στην αγόρευση του εισηγήθηκε, αφού παραδέχθηκε ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση αίτησης έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, της οποίας η δικαιολογία διαφαίνεται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις δύο αιτήσεις τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης, ότι από μόνη της η καθυστέρηση δεν πρέπει να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη της παρούσας αίτησης αφού δεν επηρεάζεται κανένα δικαίωμα της Καθ' ης η αίτηση. Ακόμη ο ενάγοντας δήλωσε ότι δεν έχει καμία ένσταση στην προσεπίκληση τριτοδιαδίκου. Στη συνέχεια όμως της αγόρευσής του ο κος Φράγκος ξέφυγε από την αρχική του θέση ότι υπάρχει καθυστέρηση και διατύπωσε τη θέση ότι η προθεσμία που προνοείται για καταχώριση αίτησης για άδεια έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στην Δ.10 Κ.1
(2)εντός ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρησης της υπεράσπισης αρχίζει από την ημερομηνία της καταχώρησης της δεύτερης τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης ήτοι την 18/4/08. Τέλος ανάφερε ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν απέσεισε το βάρος με το οποίο ήταν επιφορτισμένη να αποδείξει πως επηρεάζεται από την διαδικασία τριτοδιαδίκου. Η συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση στη δική της αγόρευση επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στα ακόλουθα σημεία. (α) Ο χρόνος του ενός μηνός, για καταχώριση αίτησης για άδεια έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου, που προνοείται στην Δ.10 Κ.1
(2)αρχίζει από την ημέρα καταχώρισης της αρχικής υπεράσπισης. (β) Τόσο η πρώτη τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης όσο και η δεύτερη ανατρέχουν στην αρχική έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης ωσάν να ήταν μέρος της αρχικής με ισχύ από την ημέρα καταχώρησης της αρχικής. (γ) Η μη ένσταση του ενάγοντα στην διαδικασία τριτοδιαδίκου ουδεμία σημασία έχει αφού αυτή αφορά μόνο την Αιτήτρια και την Καθ' ης η αίτηση. (δ) Δεν ζητήθηκε ούτε κατά την πρώτη αίτηση για άδεια έκδοσης και επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ούτε με την παρούσα διάταγμα παράτασης της προθεσμίας καταχώρισης της αίτησης για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. (ε) Η Καθ' ης η αίτηση επηρεάζεται αφού προκαλείται ζημιά από την μη εκδίκαση εντός εύλογου χρόνου που ορίζει το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κύριο νομικό στήριγμα της αίτησης είναι η Δ.10 K.7 και 8. Χρειάζεται όμως να καταγραφεί και η Δ.10 Κ.1
(2), η οποία προνοεί: Δ.10 Κ.1
(2)"The Court or Judge may give leave to issue and serve a "therd-party notice" on an ex parte application supported by affidavit, or, where the Court or Judge directs a summons to the plaintiff to be issued, upon the hearing of the summons" "Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης υπεράσπισης" Σε μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να δώσει άδεια να εκδοθεί και επιδοθεί «ειδοποίηση τριτοδιαδίκου» με αίτηση άνευ ειδοποιήσεως (EX PARTE) υποστηριζόμενη με ένορκο δήλωση, ή όταν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δίδει οδηγίες για έκδοση κλήσεως στον Ενάγοντα κατόπιν ακροάσεως της κλήσεως ». Η Δ.10 Κ.7 έχει ως ακολούθως: «7.-
(1)If the third party enters an appearance the defendant giving notice may, after serving notice of the intended application upon the plaintiff, the third party and any other defendant, apply to the Court or a Judge for directions, and the Court or Judge may- (
  1. a)Where the liability of the third party to the defendant giving the notice is established on the hearing of the application, order such judgment as the nature of the case may require to be entered against the third party in favour of the defendant giving the notice, or (
  2. b)If satisfied that there is a question or issue proper to be tried as between the plaintiff and the defendant and the third party or between any or either of them as to the liability of the defendant to the plaintiff or as to the liability of the third party to make any contribution or indemnity claimed, in whole or in part or as to any other relief or remedy claimed in the notice by the defendant, or that a question or issue stated in the notice should be determined not only as between the plaintiff and the defendant, but as between the plaintiff, the defendant and the third party or any or either of them, order such question or issue to be tried in such manner as the Court or Judge may direct, or (
  3. c)Dismiss the application.
(2)Any directions given pursuant to this rule may be given either before or after any judgment has been obtained by the plaintiff against the defendant in the action, and may be varied from time to time and may be rescinded.
(3)The third party proceedings may at any time be set aside by the Court or Judge. Σε μετάφραση: «7.-
(1)Αν ο Τριτοδιάδικος καταχωρήσει εμφάνιση ο Εναγόμενος που δίδει ειδοποίηση μπορεί αφού επιδόσει ειδοποίηση της προτιθέμενης αίτησης στον Ενάγοντα, στον Τριτοδιάδικο και οιονδήποτε άλλο Εναγόμενο να ζητήσει από το Δικαστήριο ή Δικαστή οδηγίες και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί: (α) ΄Οπου η ευθύνη του Τριτοδιαδίκου προς τον Εναγόμενον που δίδει την ειδοποίηση αποδεικνύεται κατά την ακρόαση της αίτησης, να διατάξει όπως τέτοια απόφαση ανάλογα με τη φύση της υπόθεσης εκδοθεί εναντίον του Τριτοδιαδίκου και προς όφελος του Εναγομένου που δίδει την ειδοποίηση, (β) Αν ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ζήτημα ικανόν προς εκδίκαση μεταξύ Ενάγοντα, Εναγόμενου και Τριτοδιαδίκου ή μεταξύ οιουδήποτε εξ αυτών ως προς την ευθύνη ή μεταξύ οιουδήποτε εξ αυτών ως προς την ευθύνη του Εναγομένου προς τον Ενάγοντα ή ως προς την ευθύνη του Τριτοδιαδίκου για συνεισφορά που απαιτείται, ολόκληρη ή μερική ή ως προς οιανδήποτε άλλη θεραπεία που απαιτείται στην ειδοποίηση, ή ότι ζήτημα που αναφέρεται στην ειδοποίηση πρέπει να αποφασισθεί όχι μόνο μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγομένου αλλά μεταξύ Ενάγοντα, Εναγομένου και Τριτοδιαδίκου ή οιουδήποτε εξ αυτών, να διατάξει όπως τέτοιο ζήτημα εκδικασθεί κατά τέτοιο τρόπο που το Δικαστήριο ή Δικαστής ήθελε διατάξει ή, (γ) να απορρίψει την αίτηση.
(2)Οιεσδήποτε οδηγίες δίδονται σύμφωνα με αυτό τον κανονισμό μπορούν να δοθούν είτε πριν είτε μετά από οιανδήποτε απόφαση που ζητήθηκε από τον Ενάγοντα εναντίον του Εναγομένου στην αγωγή και θα μπορούν να τροποποιούνται από καιρού εις καιρό και μπορούν να ακυρωθούν.
(3)Η διαδικασία Τριτοδιαδίκου μπορεί οιανδήποτε στιγμή να παραμερισθεί από το Δικαστήριο ή Δικαστή. Η Δ.10 Κ.8 προβλέπει τα εξής: «8. The Court or Judge upon the hearing of the application for directions may, if it shall appear desirable to do so, give the third party liberty to defend the action, either alone or jointly with the original defendant, upon such terms as may be just, or to appear at the trial and take such part therein as may be just, and generally may order such proceedings to be taken, pleadings or documents to be delivered, or amendments to be made, and give such directions as to the Court or Judge shall appear proper for having the question and the rights and liabilities of the parties most conveniently determined and enforced and as to the mode and extent in or to which the third party shall be bound or made liable by the decision or judgment in the action." Σε μετάφραση: «Το Δικαστήριον ή Δικαστής αφού ακούσει την αίτηση για οδηγίες μπορεί, αν φανεί επιθυμητό, να δώσει άδεια τον Τριτοδιάδικο να υπερασπισθεί την αγωγή είτε μόνος ή μαζί με τον Εναγόμενον με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι, ή να εμφανισθεί στην ακρόαση και να λάβει τέτοιο μέρος που θα ήθελε φανεί δίκαιο και γενικά μπορεί να διατάξει να γίνει τέτοια διαδικασία, δικόγραφα ή έγγραφα να παραδοθούν ή να γίνουν τροποποιήσεις και να δώσει τέτοιες οδηγίες που θα ήθελαν φανεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή πρέπουσες για να εκδικασθούν και εφαρμοσθούν όσο το δυνατόν πιο ομαλά τα ζητήματα, δικαιώματα και ευθύνες των διαδίκων και επίσης ως προς το μέγεθος που θα δεσμευθεί ο Τριτοδιάδικος ή θα καταστεί υπεύθυνος από την απόφαση στην αγωγή.» Η Δ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθορίζει τη διαδικασία με βάση την οποία εισάγεται τριτοδιάδικος στην υφιστάμενη αγωγή ενάγοντος εναντίον εναγομένου. Σύμφωνα με την πρόνοια της Δ.10 Κ.1
(2), το αργότερο που μπορεί να υποβληθεί αίτηση για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου είναι πριν την πάροδο ενός
(1)μηνός από την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης. Κατά την Καθ' ης η αίτηση η έκθεση υπεράσπισης καταχωρήθηκε στις 23/1/06, ενώ κατά την Αιτήτρια στις 18/4/08, ημέρα καταχώρισης της δεύτερης τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης και έτσι, εισηγείται, ανανεώθηκε και ο χρόνος έναρξης της προθεσμίας του ενός
(1)μηνός που προβλέπει η Δ.10 Κ.1
(2)και κατ΄ επέκταση η αίτηση ημερομηνίας 18/4/08 για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου ήταν εμπρόθεσμη. Στο σημείο αυτό κρίνω ορθό όπως, πριν εξετασθούν τα διάφορα ζητήματα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, να γίνει μία ανάλυση και σκιαγράφηση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου και του νομικού καθεστώτος του τροδιαδίκου στην αγωγή για να καταστούν ευκολότερες και πιο αντιληπτές οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσουν. Η έρευνα μου με οδήγησε στην υπόθεση Νικήτα ν. Medcon Construction Ltd κ.α.
(1997)1 (Β) ΑΑΔ 646 επ. από την οποία παραθέτω τα πιο κάτω αποσπάσματα: "Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου αντλεί την προέλευση της από τη Δ.16 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, των οποίων οι βασικές πρόνοιες είναι όμοιες με τις πρόνοιες της δικής μας Δ.10. Η διαδικασία αυτή δημιουργήθηκε στην Αγγλία με το Νόμο Judicature Act 1873 και θεωρήθηκε ότι ήταν μια διαδικασία ανάλογη με αγωγή, που καταχωρείτο από τον εναγόμενο σε υπάρχουσα αγωγή εναντίον του τριτοδιάδικου. Ο εναγόμενος σε τέτοια περίπτωση εθεωρείτο ενάγων και ο τριτοδιάδικος εναγόμενος. Επομένως, η Ειδοποίηση Τριτοδιάδικου υπέχει μορφή αγωγής του εναγόμενου εναντίον του τριτοδιάδικου (βλ. McCheane v. Jyles
(1902)1 Ch.D. 287). Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης Τριτοδιάδικου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπισή του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R. 534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.). Σκοπός της Διαδικασίας Τριτοδιάδικου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιάδικου με το αποτέλεσμα αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιάδικου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωσή του εναντίον του τριτοδιάδικου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Η αρχή αυτή διατυπώθηκε στη σημαντική για την εποχή απόφαση στην υπόθεση Barclays Bank v. Tom [1923] 1 KB 221 στη σελ. 226. Αυτή η αρχή ακολουθήθηκε αργότερα από την The Normar [1968] 1 All E.R. 753 και την Chatsworth Investments v. Amoco Ltd [1968] 3 All E.R. 357." Τα πιο πάνω επαναλήφθηκαν, αλλά για άλλο ζήτημα απ' αυτό που τώρα το Δικαστήριο εξετάζει, και στην υπόθεση The Continental Insurance Company of Hampshire v. Sac Eugene O' Regan
(1998)1 ΑΑΔ 1087, 1091. Στην υπόθεση Χρυσοχού κ.α. ν. Kosmo-plast Ltd v. Cyems Co. Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 546 η οποία αφορούσε έφεση από τον τριτοδιάδικο κατά της διαταγής του πρωτόδικου Δικαστηρίου που δόθηκε στις 15/2/91 (έχει σημασία η ημερομηνία) για επίδοση από τον ενάγοντα ειδοποίησης τριτοδιαδίκου όπου υπήρχε ανταπαίτηση από τον εναγόμενο εναντίον του λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 549 και 550: "Η Δ.10 θ.1
(2)πριν το 1976 προνοούσε ότι η αίτηση για άδεια έκδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου θα έπρεπε να εγίνετο μαζί με την καταχώρηση του σημειώματος εμφανίσεως. Η πρόνοια αυτή καταργήθηκε το 1976, αλλά το 1993 ο θεσμός αυτός τροποποιήθηκε και πάλιν προνοώντας ότι η αίτηση θα πρέπει να υποβάλλεται το αργότερο εντός ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης. Έτσι, στην υπό εξέταση υπόθεση δεν υπήρχε περιορισμός στην ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης, παρόλον τούτο όμως είναι φανερόν ότι ο παράγοντας χρόνος είναι ουσιώδης σε αιτήσεις αυτής της φύσεως. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1958 Vol.1 στη σελ.382 η αίτηση πρέπει να γίνεται "within the time for delivering the defence, or if made by the plaintiff as defendant to the counterclaim for delivering reply, but the Court may extend the time". Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Birmingham Land Co ν. L. & N.W.Ry., 56 L.T. 702, κατά κανόνα η αίτηση απορρίπτεται όπου δεν υποβάλλεται μέχρι τη συμπλήρωση των δικογράφων. Η αίτηση για διάταγμα ειδοποίησης τριτοδιαδίκων έγινε πέραν του ενός έτους μετά την ημερομηνία της καταχώρησης της υπεράσπισης και ανταπαίτησης των εναγομένων και λίγες μέρες πριν την ακρόαση της αγωγής. Με βάση το γεγονός αυτό οι εφεσείοντες ανέπτυξαν τα επιχειρήματα τους αναφορικά με την εισήγηση ότι η αίτηση δεν θα έπρεπε να είχε γίνει αποδεκτή. Στην υπόθεση Chrysostomou and Another v. Plovidba and Others
(1981)1 C.L.R. 130 το Δικαστήριο υιοθέτησε τις παρατηρήσεις που έγιναν στην υπόθεση Photiou v. Azevedo & Guimaraes Ltd
(1980)1 C.L.R. 536 στη σελ.542, τις οποίες και παραθέτω: "Even if I were to accept that a prima facie case has been made out by the material placed before me, I would still refuse this application on the principle that this application has been made too late as same should have been made promptly and as a general rule within the time limited for delivering the defence and at the latest before the close of the pleadings. (See The Birmingham and District Land Company Limited v. The London and North-Western Railway Company, No.2(a) [1887] Vol. 56 L.T.R. pp.702-703)". Όπως δε προκύπτει και από την υπόθεση Associated Home Co v. Whichcord [1878] Vol.38 The Law Times, 602, η καθυστέρηση μπορεί να θεωρηθεί ως αρκετός λόγος για απόρριψη τέτοιας αίτησης." Στη συγκεκριμένη περίπτωση η αγωγή καταχωρήθηκε με κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο (Δ.2 Θ.6) όπου η έκθεση απαίτησης ενσωματώνεται σ΄ αυτήν σ΄ αντίθεση με το κλητήριο ένταλμα γενικά οπισθογραφημένο (Δ.2 Θ.1) όπου η έκθεση απαίτησης καταχωρείται σε μεταγενέστερο στάδιο. Έτσι το επόμενο διάβημα μετά την εμφάνιση του εναγομένου είναι η εκ μέρους του καταχώρηση έκθεσης υπεράσπισης. Η οποιαδήποτε προθεσμία που προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ή άλλο νόμο ή κανονισμό σε σχέση με οποιοδήποτε διάβημα, όπως η έκθεση υπεράσπισης ή άλλο δικόγραφο, χωρίς ρητή πρόνοια περί τούτου, δηλαδή του θέματος της προθεσμίας, σχετικά με την οποιαδήποτε τροποποίηση δεν μπορεί παρά να εννοείται ως έναρξη του χρόνου προθεσμίας η ημερομηνία καταχώρησης του αρχικού δικογράφου που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η ημερομηνία 23/1/06 ότε κατεχωρήθη η αρχική έκθεση υπεράσπισης. Διαφορετική ερμηνεία θα ανέτρεπε όλες τις προθεσμίες που τάσσονται από τους θεσμούς και σκοπό έχουν την τελεσιδικία, επιφέροντας μια ατέρμονη διαδικασία χωρίς τέλος αφού έντεχνα ο κάθε διάδικος θα μπορούσε να τους χρησιμοποιήσει για αλλότριους σκοπούς και όχι για το σκοπό που έχουν ταχθεί και δεν είναι άλλος από αυτό που ανέφερα πιο πάνω. Στην υπόθεση Σοφοκλέους κ.α. ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 81, 90 το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας παρόμοιο θέμα (εκεί επρόκειτο για τροποποίηση έκθεσης απαίτησης), με αναφορά σε αγγλική νομολογία αλλά και της υπόθεσης Ναυτοδικείου All Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia" κ.ά., Αρ. Υπόθεσης 70/88 ημερομηνίας 28/11/90, αποφάσισε ότι η τροποποίηση ανατρέχει στο χρόνο κατάρτισης του αρχικού δικογράφου, το οποίο δεν καταργείται αλλά τροποποιείται. Στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1999)1 Α.Α.Δ. 1833, 1843, που τέθηκε και πάλι τέτοιο θέμα, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας την υπόθεση Σοφοκλέους, ανωτέρω, επαναβεβαίωσε ότι η τροποποίηση ανατρέχει στο χρόνο καταχώρισης του αρχικού δικογράφου, το ποίο δεν καταργείται αλλά τροποποιείται. Επομένως, χωρίς αμφιβολία, η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 18/4/08 για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου που υπέβαλε η Αιτήτρια δύο
(2)χρόνια και δύο
(2)μήνες μετά την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης της ημερομηνίας 23/1/06 ήταν εκπρόθεσμη. Σημειώνω εδώ, απλά ως γεγονός, ότι εκτός του ότι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη, δεν ζητήθηκε ούτε και παράταση του χρόνου καταχώρισης της αίτησης και ως εκ τούτου θα ήταν αδύνατο να εκδοθεί διάταγμα προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου, και εάν ακόμη συνέτρεχαν περιστάσεις τέτοιες, που δεν συντρέχουν στην περίπτωση μας, που να δικαιολογούσαν την καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Το ερώτημα που αναδύεται, σύμφωνα με τις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, είναι εάν παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να ακυρώσει τη διαδικασία τριτοδιάδικου στα πλαίσια αίτησης για έκδοση οδηγιών τριτοδιάδικου. Στην υπόθεση Asimenos κ.α. ν. Chrysostomou κ.α. v. Amathus Navigation Company Ltd
(1982)1 CLR 145 αναφέρεται η δυνατότητα του τριτοδιαδίκου είτε να υποβάλει αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος ειδοποίησης τριτοδιαδίκου είτε να φέρει ένσταση στην έκδοση οδηγιών για τη συμμετοχή του στη διαδικασία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η Καθ' ης η αίτηση δεν υπέβαλε αίτηση παραμερισμού του διατάγματος έκδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου δυνάμει της Δ.48 Κ.8
(4)αλλά καταχώρησε ένσταση δυνάμει της Δ.48 Κ.4 στην αίτηση για οδηγίες τριτοδιαδίκου ημερομηνίας 23/9/08. Χωρίς δισταγμό και αμφιβολία το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει τέτοια εξουσία η οποία πηγάζει από τη Δ.10 Κ.7
(1)(γ), στην οποία αναφέρεται ότι το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αίτηση και από τη Δ.10 Κ.7
(3)στην οποία προνοείται ότι η διαδικασία τριτοδιάδικου μπορεί οιαδήποτε στιγμή να παραμερισθεί από το Δικαστήριο. Νομολογιακά επιβεβαιώνεται τούτο από την απόφαση Ασημένος, ανωτέρω, στην οποία αναφέρεται ότι το Δικαστήριο αφού πετύχει η ένσταση και απορριφθεί η αίτηση το Δικαστήριο τερματίζει τη διαδικασία τριτοδιάδικου. Σημειώνω εδώ ότι στην υπόθεση Κουμουλή ν. Yasmingh ν. Κωνσταντίνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 323, κατά την οποία η ενάγουσα υπέβαλε αίτηση για τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος για να προστεθούν οι τριτοδιάδικοι 1 και 2 ως εναγόμενοι και η οποία θεωρήθηκε ότι επεδίωκε την ακύρωση της διαδικασίας τριτοδιάδικου, κρίθηκε ότι το Δικαστήριο είχε εξουσία ακύρωσης της διαδικασίας δυνάμει της Δ.10 Κ.7
(3). Αν και με την πιο πάνω κατάληξη μου έχει κριθεί η αίτηση ως απορριπτέα εξετάζοντας και τις άλλες εισηγήσεις του κου Φράγκου διαφαίνεται ότι έχει παρερμηνεύσει βασικές αρχές δικαίου ή και βρίσκεται σε σύγχυση. Έτσι σε περίπτωση που θα μπορούσε να εξεταστεί το θέμα καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης για ειδοποίηση τριτοδιαδίκου, το βάρος δικαιολόγησης της καθυστέρησης το φέρει η Αιτήτρια. Επίσης η διαδικασία τριτοδιαδίκου, ως πιο πάνω στην απόφαση Νικήτα εξηγείται, αποτελεί δικαστική διαδικασία η οποία αφορά τον εναγόμενο και τον τριτοδιάδικο, δηλαδή στην περίπτωση μας την Αιτήτρια και την Καθ' ης η αίτηση, η οποία λειτουργεί ως αγωγή από την Αιτήτρια εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, εκτός αν ο ενάγοντας αποφασίσει να τον καταστήσει συνεναγόμενο. Ως εκ τούτου η θέση που έλαβε η ενάγουσα δεν έχει τη σημασία που προσδίδει σ΄ αυτήν ο κ. Φράγκος. Ούτε βέβαια η καθυστέρηση στην καταχώριση αίτησης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου αφορά τον ενάγοντα, ως ήταν μία άλλη θέση του κου Φράγκου, αφού η διαδικασία τριτοδιαδίκου αφορά, όπως ήδη έχει λεχθεί, τον εναγόμενο και τον τριτοδιάδικο. Τέλος ούτε η θέση του δικηγόρου της Αιτήτριας ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν απέσεισε το βάρος να αποδείξει ότι δεν επηρεάζονται τα δικαιώματά της αν λάβει μέρος στη δικαστική διαδικασία ως τριτοδιάδικος βρίσκει έρεισμα, αφού τούτο θα είχε νόημα εάν ήταν εμπρόθεσμη η αίτηση της ή δίνετο παράταση στο εκπρόθεσμο της αίτησής της. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω κρίνω ότι η Αιτήτρια απέτυχε στην αίτησή της. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται και η διαδικασία τριτοδιαδίκου τερματίζεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.