Χριστάκη Γεωργιάδη ν. Χρυστάλλα Ταμπούλη Θεοδώρου κ.α., Αρ. Αγωγής:1180/ 06, 20 Μαΐου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1180/ 06 Μεταξύ: Χριστάκη Γεωργιάδη Ενάγοντος και
- Χρυστάλλα Ταμπούλη Θεοδώρου και άλλων (βλέπε κατάλογο στη τελευταία σελίδα της απόφασης) Εναγομένων __________ Ημερομηνία: 20 Μαΐου, 2009 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: κ. Παπαθανασίου για Δειλινός, Παπαθανασίου, Σύζινος Για τους εναγόμενους: κ. Γ. Βασιλείου ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας, εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης, αξιώνει εναντίον των εναγομένων το ποσό των Λ.Κ.18.000,00 το οποίο αντιστοιχεί σε €30.754,83σ. πλέον 15% Φ.Π.Α. επί αυτού του ποσού και νόμιμο τόκο. Ισχυρίζεται ότι το ποσό αυτό προέρχεται από συμφωνηθείσα κατά ή περί τα μέσα του 2005 αμοιβή ή προμήθεια σε ποσοστό 3% επί της τιμής πώλησης του κτήματος τους με αριθμό εγγραφής 10033 Φ/Σχ. L/19 τεμ. 254 στο χωριό Αλεθρικό της Επαρχίας Λάρνακας (στη συνέχεια το κτήμα), η πώληση του οποίου έγινε μετά από διαμεσολάβηση του. Οι εναγόμενοι αρνούνται ότι υπήρξε διαμεσολάβηση εκ μέρους του ενάγοντα όταν πράγματι πώλησαν το συγκεκριμένο κτήμα τους σε κάποια εταιρεία και ως εκ τούτου δεν δικαιούται την αμοιβή ή προμήθεια που διεκδικεί. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ : Η εκδοχή της πλευράς του ενάγοντος είναι ότι ένας εκ των εναγομένων, ο κ. Θεοδώρου - εναγόμενος αρ. 21, παρουσιάστηκε ως αντιπρόσωπος των υπόλοιπων συνιδιοκτητών του κτήματος σε επίσκεψη του περί τον Μάιο του 2005 στο κτηματομεσιτικό γραφείο του ενάγοντος στη Λάρνακα όπου συνάντησε τον κ. Παφίτη υπάλληλο ή διευθυντή στο εν λόγω γραφείο του ενάγοντος ο οποίος ενεργούσε εκ μέρους του ενάγοντας τον οποίο και αντιπροσώπευε. Κατά την εν λόγω επίσκεψη συμφώνησαν για την διαμεσολάβηση τους με σκοπό την εξεύρεση ενδιαφερόμενων αγοραστών για κτήμα των εναγομένων το οποίο διέθεταν προς πώληση. Κατά τη πρώτη επίσκεψη του ο κ. Θεοδώρου είχε προσκομίσει αντίγραφα του τίτλου ιδιοκτησίας και τοπογραφικού σχεδίου του κτήματος (Τεκμήρια 1 και 3 αντίστοιχα). Όταν διαπιστώθηκε ότι το κτήμα ήταν συνιδιόκτητο, του ζητήθηκε πληρεξούσιο έγγραφο από τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες οπότε σε δεύτερη επίσκεψη του προσκόμισε αντίγραφο ενός τέτοιου πληρεξουσίου (Τεκμήριο 2). Με σκοπό την διεκπεραίωση της εντολής που έλαβαν άρχισαν να διαφημίζουν το κτήμα και να ενημερώνουν σχετικά γνωστούς τους ενδιαφερόμενους και πελάτες τους. Μεταξύ αυτών τους κ.κ. Λ. Σιακαλλή και Α. Πετρούδη οι οποίοι επέδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Με αυτούς διεξήχθη διαπραγμάτευση η οποία διήρκεσε περίπου 6 - 7 εβδομάδες. Οι ιδιοκτήτες είχαν καθορίσει ως αρχική τιμή για το κτήμα τους το ποσό των Λ.Κ.700.000,00 το οποίο απέρριψαν εξ αρχής οι πιο πάνω ενδιαφερόμενοι. Στη συνέχεια και κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων είχαν καταλήξει στο σημείο οι μεν ιδιοκτήτες να ζητούν Λ.Κ.630.000,00 οι δε ενδιαφερόμενοι αγοραστές να προσφέρουν Λ.Κ.600.000,
- Οι διαπραγματεύσεις είχαν σταματήσει σε εκείνο το σημείο με σκοπό να συμβουλευτούν εκτιμητές ακινήτων. Καθ΄ όλο το διάστημα των διαπραγματεύσεων από ό,τι γνώριζε ο κ. Παφίτης που ενεργούσε πάντοτε εκ μέρους του ενάγοντος ως διαμεσολαβητής, παρόλο ότι γνώριζε η μια πλευρά την άλλη, εντούτοις, δεν είχαν έρθει σε προσωπική επαφή μεταξύ τους. Η συζήτηση και ανταλλαγή των προτάσεων γίνονταν μέσω του κ. Παφίτη. Αργότερα είχαν πληροφορηθεί ότι το συγκεκριμένο κτήμα πωλήθηκε και αγοράστηκε από εταιρεία στην οποία από σχετική έρευνα που διενήργησαν διαπίστωσαν ότι είχαν συμφέροντα οι κ.κ. Λ. Σιακαλλής και Α. Πετρούδης. Γι΄ αυτό και αξίωσαν από τους εναγόμενους την προμήθεια τους και όταν δεν βρήκαν ανταπόκριση ήγειραν την παρούσα αγωγή. Οι εναγόμενοι δεν παρουσίασαν κάποια διαφορετική εκδοχή από όσα πιο πάνω προβλήθηκαν από την πλευρά του ενάγοντος. Η γραμμή της υπεράσπισης τους σε γενικές γραμμές παρουσιάζει τρεις βασικές παραμέτρους. Η πρώτη μπορεί να διαχωριστεί σε τρία επί μέρους σημεία: (α) Ότι η όποια διαμεσολάβηση έγινε από τον κ. Παφίτη (Μ.Ε.2) αυτή έγινε υπό την προσωπική του ιδιότητα ή έστω για την εταιρεία G.C. Property Estates Ltd οι οποίοι δεν είναι κτηματομεσίτες και άρα δεν δικαιούνται να αξιώνουν αμοιβή υπό μορφή προμήθειας, (β) ότι είναι εκ των υστέρων που παρουσιάζεται ο κ. Παφίτης ως αντιπρόσωπος του ενάγοντος και (γ) ότι εν πάση περιπτώσει η όποια προσπάθεια για πώληση του κτήματος η οποία έγινε από αυτόν δεν τελεσφόρησε. Η δεύτερη, ότι η πώληση του κτήματος τους τελικά έγινε σε κάποια εταιρεία MIRACLE VILLAS LTD, εταιρεία άσχετη με αυτούς με τους οποίους διαπραγματεύτηκε το κτήμα ο κ. Παφίτης. Τέλος, η τρίτη αφορά διάφορα ζητήματα που αφορούν την εγκυρότητα του πληρεξούσιου εγγράφου του Τεκμηρίου 2 για το οποίο προβλήθηκε ότι δεν παρείχε εξουσία ανάθεσης σε κτηματομεσίτη εντολής μεσολάβησης για την εξεύρεση ενδιαφερόμενων αγοραστών ή ότι αυτό υπογράφτηκε πριν την μεταβίβαση επ΄ ονόματι κάποιων από τους συνιδιοκτήτες του μεριδίου τους και επομένως δεν είχαν δικαίωμα να υπογράψουν το εν λόγω πληρεξούσιο έγγραφο. Η πλευρά των εναγομένων όπως γίνεται φανερό από την πιο πάνω συνοπτική παρουσίαση της εκδοχής τους δεν παρουσίασε μαρτυρία που να αντικρούει την υπό του ενάγοντος ισχυριζόμενη ανάθεση εντολής διαμεσολάβησης στο γραφείο του ούτε την ισχυριζόμενη συμφωνία για την αμοιβή του αλλά ούτε και ότι είχαν διαπραγματευθεί τη πώληση του κτήματος για χρονική περίοδο περίπου 6 -7 εβδομάδων μέσω του γραφείου του ενάγοντος με τους κ.κ. Λ. Σιακαλλή και Α. Πετρούδη. Επομένως τα πιο πάνω γεγονότα που χαρακτηρίζουν την εκδοχή της πλευράς του ενάγοντος παρέμειναν αναμφισβήτητα. Προς απόδειξη της υπόθεσης από πλευράς του ενάγοντος κατάθεσε ο ίδιος και ακόμα δύο μάρτυρες (Μ.Ε.), ο δικηγόρος κ. Δ. Σύζινος (Μ.Ε. 1) και ο κ. Γεώργιος Παφίτης (Μ.Ε. 2). Η μαρτυρία από την πλευρά των εναγομένων προήλθε από την κ. Μ. Γερολέμου του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Μ.Υ.1) η μαρτυρία της οποίας αποσκοπούσε στο να παρουσιάσει στοιχεία αναφορικά με την ιδιότητα με την οποία παρουσιάζονταν κατά τον επίδικο χρόνο για σκοπούς καταβολής εισφορών Κοινωνικών Ασφαλίσεων ο ενάγοντας και ο κ. Παφίτης και εάν υπήρχε υπαλληλική σχέση μεταξύ τους ή με την εταιρεία G.C. Property Estates Ltd. Η μαρτυρία του κ. Κώστα Ξυδιά (Μ.Υ.2) αποσκοπούσε στο να καταδείξει ότι η πώληση του επίδικου κτήματος έγινε τελικά μετά από δική του αφιλόκερδη, όπως την παρουσίασε, μεσολάβηση. Δηλώθηκαν κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας σειρά από παραδεκτά γεγονότα και παρουσιάστηκαν από κοινού ή χωρίς ένσταση και για την αλήθεια του περιεχομένου τους διάφορα έγγραφα τα οποία σημειώθηκαν ως τεκμήρια. Τα έγγραφα που σχετίζονται με τη μεταβίβαση του κτήματος για τα οποία θα γίνει αναφορά στη συνέχεια είχε κληθεί Λειτουργός του Κτηματολογίου να τα καταθέσει. Μετά όμως από δήλωση ότι αυτά δεν θα αμφισβητούνταν, κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως τεκμήρια εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Αφορούν έγγραφα για την κατ΄αρχή κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου του επίδικου κτήματος για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης σύμφωνα με το Κεφ. 232 και φέρει αριθμό Φακ. Πωλ. 1953/2005 και ημερομηνία 14.11.
- Το πωλητήριο έγγραφο φέρει ημερομηνία 4.11.
- Η συμφωνία αυτή για την πώληση του κτήματος είχε γίνει μεταξύ των συνιδιοκτητών του κτήματος δηλαδή τους εναγόμενους με την εταιρεία MIRACLE VILLAS LTD και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 6 (α-δ). Τα τεκμήρια 6 (ε-η) αφορούν πιστοποιητικά διευθυντών, γραμματέα, μετόχων και εγγεγραμμένου γραφείου της πιο πάνω εταιρείας. Το Τεκμήριο 7 δείχνει τις διάφορες μεταβιβάσεις που έγιναν για το εν λόγω κτήμα οι οποίες κατέληξαν στους 21 συνιδιοκτήτες - εναγόμενους στη παρούσα υπόθεση, το μερίδιο του καθενός και την ημερομηνία που ενεγράφησαν ως συνιδιοκτήτες τα οποία δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα. Προκύπτει από την δήλωση αυτού του γεγονότος ότι 11 από αυτούς, οι τελευταίοι στη σειρά όπως παρατίθενται τα ονόματα τους, ενεγράφησαν ως συνιδιοκτήτες στις 8.07.2005 γεγονός που θα με απασχολήσει στη συνέχεια σε σχέση με την ημερομηνία που φέρει το πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο παρουσίασε ο εναγόμενος 21 στο γραφείο του ενάγοντος γεγονός που σχολιάστηκε από το συνήγορο των εναγομένων. Το Τεκμήριο 8 είναι το πιστοποιητικό εγγραφής του επίδικου κτήματος που ισχύει σήμερα όπου ιδιοκτήτρια φαίνεται η εταιρεία ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΚΕΗΝ ΛΙΜΙΤΕΔ το οποίο εξέδωσε ο εν λόγω Λειτουργός ενόψει της μαρτυρίας του ενώπιον του δικαστηρίου. Το Τεκμήριο 9 είναι η δήλωση μεταβίβασης (έντυπο Ν. 270) με τα συνημμένα έγγραφα της η οποία υπογράφτηκε από τους συνιδιοκτήτες του επίδικου κτήματος μέσω του πληρεξουσίου αντιπροσώπου τους προς την εταιρεία ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΚΕΗΝ ΛΙΜΙΤΕΔ η οποία έγινε δεκτή από το Κτηματολόγιο Λάρνακας την 1.02.
- Δηλώθηκαν περαιτέρω τα ακόλουθα ως κοινά παραδεκτά γεγονότα με την συνεπακόλουθη κατάθεση διαφόρων εγγράφων ως τεκμηρίων που τα υποστηρίζουν:
- Ότι μέχρι τις 10.11.2005 Διευθυντής της εταιρείας MIRACLE VILLAS LTD ήταν ο δικηγόρος κ. Μ. Χ¨ Χριστοφής και Γραμματέας της η κ. Κίκα Θωμά, γραμματέας στο δικηγορικό γραφείο του κ. Μ. Χ¨ Χριστοφή. Επίσης όλες οι μετοχές της εν λόγω εταιρείας μέχρι την ημερομηνία αυτή ήταν εγγεγραμμένες στο όνομα του κ. Μ. Χ¨ Χριστοφή.
- Στις 10.11.2005 ο κ. Μ. Χ¨ Χριστοφής και η κ. Κ. Θωμά παραιτούνται από Διευθυντής και Γραμματέας αντίστοιχα της εταιρείας MIRACLE VILLAS LTD και ως Διευθυντές και Γραμματέας διορίζονται - αναλαμβάνουν τα κάτωθι πρόσωπα: (α) Διευθυντές: Λοίζος Σιακαλλής, Χαλκίδος 19, Λάρνακα, Αντώνης Πετρούδης, Πλατεία Δημητρίου 8, Λάρνακα, Μίλτος Φιλώτας, Παύλου Λιασίδη 19, Λάρνακα και Φώτης Ιωαννίδης, Αρχιμήδους 8, Αγλαντζιά. (β) Γραμματέας ο Λοϊζος Σιακαλλής, Χαλκίδος 19, Λάρνακα. Σχετικό είναι το έντυπο Η.Ε.4 του Εφόρου Εταιρειών (Κοινοποίηση αλλαγής αξιωματούχων ή αλλαγής στα στοιχεία τους) που καταχωρήθηκε στον Έφορο Εταιρειών στις 17.11.2005 το οποίο κατατέθηκε εκ συμφώνου και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Στις 21.10.2005, όλες οι μετοχές της εταιρείας MIRACLE VILLAS LTD, που μέχρι τότε ήταν εγγεγραμμένες στο όνομα του κ. Μ. Χ¨ Χριστοφή μεταβιβάστηκαν στα κάτωθι αναφερόμενα πρόσωπα: (α) Μ. Φιλώτας Εκτιμήσεις Λτδ, αρ. εγγραφής 117096, Παύλου Λιασίδη 19, Λάρνακα (250 συνήθεις μετοχές), (β) Pantaros Properties Ltd, αριθμός εγγραφής 14416, Χαλκίδος 19, Λάρνακα (250 συνήθεις μετοχές), (γ) Αντώνης Πετρούδης, Πλατεία Δημητρίου 8, Λάρνακα (125 συνήθεις μετοχές), (δ) Μαρία Πετρούδη, Πλατεία Δημητρίου 8, Λάρνακα (125 συνήθεις μετοχές) και (ε) Ακίνητα Θάλεια Λτδ αρ. εγγραφής 104455, Μαυροϊδή, Λάρνακα (250 συνήθεις μετοχές). Σχετικό είναι το έντυπο ΗΕ 57 του Εφόρου Εταιρειών (Μεταβίβαση Μετοχών Ιδιωτικής Εταιρείας) που καταχωρήθηκε στον Έφορο Εταιρειών στις 17.11.05, το οποίο κατατέθηκε εκ συμφώνου και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Στις 21.10.2005, το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας αλλάζει και μεταφέρεται στη διεύθυνση Χαλκίδος 19, Λάρνακα. Σχετικό είναι το έντυπο ΗΕ2 του Εφόρου Εταιρειών (Κοινοποίηση Διεύθυνσης του Εγγεγραμμένου Γραφείου Εταιρείας ή Αλλαγής της) που καταχωρήθηκε στον Έφορο Εταιρειών στις 17.11.2005 το οποίο κατατέθηκε εκ συμφώνου και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Στις 23.11.2005 η εταιρεία MIRACLE VILLAS LTD άλλαξε το όνομα της και μετονομάστηκε σε ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΚΕΗΝ ΛΤΔ. Σχετικό πιστοποιητικό αλλαγής ονόματος του Εφόρου Εταιρειών κατατέθηκε εκ συμφώνου και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Δηλώθηκαν ως διευθυντές και μέτοχοι της εταιρείας Pantaros Properties Ltd, αρ. εγγραφής 14416, η οποία εταιρεία είναι μέτοχος της εταιρείας ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΚΕΗΝ ΛΤΔ όπως έχει μετονομαστεί η εταιρεία MIRACLE VILLAS LTD, οι ακόλουθοι: (α) Διευθυντές Λοίζος Σιακαλλής και Νάσω Καραβή, (β) Γραμματέας Λοϊζος Σιακαλλής και (γ) Μέτοχοι οι Νικόλας Σιακαλλής, Στέλιος Σιακαλλής και Μαρία Ελένη Σιακαλλή. Τα σχετικά πιστοποιητικά Διευθυντών, Γραμματέα και Μετόχων της πιο πάνω εταιρείας κατατέθηκαν εκ συμφώνου και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 14 και 15 αντίστοιχα. Αναφορά σε λεπτομέρειες επί της προφορικής μαρτυρίας και σχόλια επί της έγγραφης μαρτυρίας που κατατέθηκε όπως και στα παραδεκτά γεγονότα θα γίνει στη συνέχεια της απόφασης μου στο στάδιο της αξιολόγησης και της κατάληξης μου σε ευρήματα και συμπεράσματα. Κρίνω σκόπιμο σ΄αυτό το σημείο να καταγράψω όπως προκύπτει από τα έγγραφα του Τεκμηρίου 9 τα μερίδια που κατείχε κάθε ένας από τους εναγόμενους:
- Χρυστάλλα Ταμπούλη 4/33,
- Γεωργία θεοδώρου 2/33,
- Σωτήρης Ανδρέου 2/33,
- Μαρίνα Τουμάζου 2/33,
- Χριστάκης Τουμάζου 2/33,
- Ευαγγελία Ευαγγέλου 2/33,
- Χρυστάλλα Δημητρίου 2/33,
- Αθανασία Πτωχοπούλου 1/33,
- Θεογνωσία Πτωχοπούλου 1/33,
- Ελένη Πτωχοπούλου 1/33,
- Γεώργιος Πτωχόπουλος 1/33,
- Ανδρούλλα Τσουρή 1/33,
- Λοϊζος Τσουρή 1/33,
- Ανδρέας Τσουρή 1/33,
- Παναγιώτα Λοϊζου 1/33,
- Θεόδωρος Δημητρίου 1/33,
- Αναστασία Δημητρίου 1/22,
- Μαρία Δημητρίου 1/22,
- Δημήτρης Δημητρίου 1/66,
- Χαράλαμπος Δημητρίου 1/66,
- Σωτήρης Θεοδώρου 4/
- ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους σχολίασαν σε έκταση τη μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου δίδοντας ο καθένας ερμηνεία σε όσα τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου σύμφωνα με την δική του αντίληψη. Σε σημεία επί των εισηγήσεων τους θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο στη συνέχεια της απόφασης μου στο στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Επί της νομικής πτυχής της διαφοράς υπάρχει πλούσια αγγλική όπως και δική μας νομολογία. Δύο είναι τα βασικά ερωτήματα τα οποία κατ΄αρχή θα πρέπει να απαντηθούν για να καταδειχθεί κατά πόσο δημιουργήθηκε νομική σχέση μεταξύ του ενάγοντος και των εναγομένων (βλ. Χριστοφίδης v. Σαββίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 733 στη σελ. 737): Κατά πόσο υπήρξε συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων με βάση την οποία ο ενάγοντας έλαβε εντολή από τους εναγόμενους να τους βρει αγοραστή ή αγοραστές για το κτήμα που ήθελαν να πωλήσουν με την καταβολή σε αυτόν προμήθειας. Αν η συγκεκριμένη πώληση που πραγματοποιήθηκε ήταν το αποτέλεσμα των ενεργειών του ενάγοντος μεταξύ των εναγομένων και του αγοραστή του κτήματος. Στην υπόθεση Orphanides v. Michailides
(1967)1 C.L.R. 309, αναφέρεται στη σελ. 317 το εξής απόσπασμα από την απόφαση του Lord Atkinson στην υπόθεση James T. Burchell v. Gowrie and Blockhouse Collieries Ltd
(1910)A.C. 614 Privy Council: " It was admitted that, in the words of Erle C.J. in Green v. Bartelett , " if the relation of buyer and seller is really brought about by the act of the agent, he is entitled to commission although the actual sale has not been effected by him". Or in the words of the later authorities, the plaintiff must show that some act of his was the causa causans of the sale (Tribe v. Taylor) or was an efficient cause of the sale (Millar v. Radford)¨. Εξάλλου στην υπόθεση J.F. Aho et Fils and another v. Photos Photiades & Co
(1968)1 C.L.R. 477 γίνεται αναφορά στην υπόθεση Orphanides v.Michaelides (πιο πάνω) και παρατίθεται στη σελ. 494 το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Pallock and Mulla's Indian Contract and Specific Relief Acts, 8η έκδοση σελ. 679: ¨Βut in Order to establish a claim for commission the agent must show that the transaction in respect of which the claim is made was a direct result of his agency. It is not sufficient to show that the transaction would not have been entered into but for his introduction. He must go further and show that the introduction was the direct cause of the transaction". Το γεγονός ότι μεσολάβησε ένα χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής εισαγωγής του αγοραστή από τον ενάγοντα και της πώλησης δεν επηρεάζει τη σχέση που δημιουργείται Schiza v. Pampoulos
(1979)1 C.L.R. 373). Η συμφωνία μεταξύ ενός μεσίτη και ενός πωλητή με βάση την οποία ο πρώτος αναλαμβάνει να εξεύρει αγοραστή για την πώληση εμπορευμάτων ή υπηρεσιών ή ακίνητης περιουσίας που ανήκουν στον πωλητή και με βάση την οποία ο τελευταίος αναλαμβάνει να πληρώσει αμοιβή στον μεσίτη που καθορίζεται με βάση ποσοστό πάνω στη τιμή πώλησης, προμήθεια, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια σύμβαση αντιπροσωπείας επ΄αμοιβή και οι αρχές που διέπουν αυτή τη σύμβαση δεν είναι άλλες από τις αρχές που διέπουν την κατάρτιση οποιαδήποτε άλλης μορφής συμφωνίας (βλ. Luxor (Eastbourne) Ltd v. Cooper
(1941)A.C. 108 και Kalisperas v. Papadopoulos
(1969)1 C.L.R. 480). Αν αποφασιστεί με βάσει τις αρχές που έχουν αναφερθεί πιο πάνω ότι ο ενάγων έχει αποδείξει ότι μεταξύ του και των εναγομένων καταρτίσθηκε έγκυρη συμφωνία τότε θα πρέπει να απαντηθεί το επόμενο ερώτημα. Αν δηλαδή ο ενάγων έχει εκτελέσει την εντολή που ανάλαβε ώστε να δικαιούται την συμφωνηθείσα αμοιβή ως προμήθεια για τη διαμεσολάβηση του να επιτευχθεί η πώληση. Ο μεσίτης αντιπρόσωπος τότε μόνο θα δικαιούται να πάρει την αμοιβή του αν η πράξη που ανέλαβε να διεκπεραιώσει, πραγματοποιηθεί σαν αποτέλεσμα δικών του ενεργειών. Στην Christie Owen of Davies v. Papacioli
(1974)2 All E.R. 311 λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: ¨It seems to me that the trend of the authorities supports the three propositions enunciated by counsel for the plaintiffs.
(1)The decision whether the commission is payable depends on the terms of the contract and on ordinary rules of construction,
(2)When the agreement between principal and agent is for commission to be payable on the introduction is payable if a sale actually results, but may become payable when the transaction becomes abortive,
(3)Commission is payable when a person who is able to purchase is introduced and expresses readiness and willingness by an unqualified offer to purchase, though such offer has not been accepted and could be withdrawn". Επομένως από τη στιγμή που αποφασίζεται ότι με βάση τους όρους της συγκεκριμένης συμφωνίας η κρίσιμη ενέργεια του μεσίτη είναι να επιτύχει τη σύναψη πώλησης μεταξύ αγοραστού και πωλητού τότε για να επιτύχει ο μεσίτης στην αξίωση του για προμήθεια θα πρέπει να αποδείξει ότι η δική του ενέργεια ήταν η αποφασιστική και άμεση αιτία για τη σύναψη της πώλησης (βλ. Orphanides v. Michailides και Pollock and Mulla's Indian Contract and Specific Relief Acts 8η έκδοση σελ. 679 (πιο πάνω). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τον ενάγοντα και τους μάρτυρες του όπως και τους δύο μάρτυρες που κατάθεσαν για τους εναγόμενους να καταθέτουν στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Παρακολούθησα τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό μνημονικό τους και γενικά τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα (βλ. C&A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 1273, στις σελ. 1280-1281). Έχω περαιτέρω υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 ότι δηλαδή η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έχω συγκρίνει και αντιπαραβάλει μεταξύ τους τη προφορική μαρτυρία και τις παραδοχές που έγιναν σε συσχετισμό με την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου υπό τη μορφή παραδεκτών γεγονότων και την έγγραφη μαρτυρία την οποία διεξήλθα μετά προσοχής. Τέλος, λαμβάνω υπόψη μου τις επισημάνσεις που έγιναν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων κατά τις τελικές τους αγορεύσεις όπου αναλύουν τόσο την μαρτυρία και δίδουν τη δική τους ερμηνεία σε αυτή, όσο και τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νουν αισθάνομαι ότι είμαι έτοιμος για την αξιολόγηση της μαρτυρίας και για την κατάληξη μου σε ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με την επίδικη διαφορά. Δεν υπάρχει καμιά δυσκολία στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Δ. Σύζινου (Μ.Ε.1), εφόσον αντικείμενο της ήταν τα όσα προέκυψαν από την έρευνα που διεξήγαγε στον Έφορο Εταιρειών σε σχέση με την εταιρεία ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΚΕΗΝ ΛΤΔ τα οποία έγιναν στη συνέχεια παραδεκτά γεγονότα και υποστηρίζονται από τα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν. Επομένως κρίνω ότι τα όσα ανέφερε ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα και αποδέχομαι τη μαρτυρία του η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη στην ολότητα της. Ο κ. Γ. Παφίτης (Μ.Ε.2) μου προκάλεσε εξαιρετική εντύπωση κατά την παρουσία στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατάθεσε με φυσικό τρόπο και κρίνω ότι αναφέρθηκε με ειλικρίνεια για τη σχέση του με τον ενάγοντα ακόμα και την συγγενική όπως και με την εταιρεία G.C. Property Estates LTD και τη σχέση που δημιουργήθηκε με τους εναγομένους με σταθερό και πειστικό τρόπο. Παρέμεινε ήρεμος καθ΄ όλη τη διάρκεια της κατάθεσης του και κυρίως κατά τη διάρκεια της έντονης αντεξέτασης του. Δεν αμφισβητήθηκαν τα όσα ανάφερε σε σχέση με την επίσκεψη που δέχθηκε από τον κ. Θεοδώρου, εναγόμενο αρ. 21, στο γραφείο το οποίο λειτουργούσε ως κτηματομεσιτικό με υπάλληλο - διευθυντή τον ενάγοντα και όπου ο κ. Θεοδώρου του ανάθεσε την διαμεσολάβηση για την εξεύρεση ενδιαφερόμενων αγοραστών. Ο κ. Θεοδώρου ο οποίος του παρουσιάστηκε ότι αντιπροσώπευε και τους υπόλοιπους 20 συνιδιοκτήτες του ακινήτου είχε αναθέσει στο γραφείο του ενάγοντος, αδειούχου κτηματομεσίτη το οποίο και έλαβε την εντολή και όχι ο ίδιος προσωπικά, εφόσον ο ίδιος εργαζόταν στο εν λόγω γραφείο του ενάγοντος λαμβάνοντας μάλιστα καθορισμένο μισθό. Δέχομαι ότι πέραν της συμφωνίας που έγινε και της εντολής που τους έδωσε ο κ. Θεοδώρου υπήρξε και συμφωνία για την αμοιβή που θα είχε τη μορφή προμήθειας σε ποσοστό 3% επί του τιμήματος που θα συμφωνείτο σε περίπτωση που βρισκόταν ενδιαφερόμενος αγοραστής και κατέληγαν σε συμφωνία. Ο κ. Παφίτης που χειρίστηκε την υπόθεση εκ μέρους του γραφείου του ενάγοντος και εν γνώσει του ως αντιπρόσωπος του, είχε τις επαφές με τους κ.κ. Θεοδώρου και Σιακαλλή για την πώληση του συγκεκριμένου κτήματος. Δέχομαι όσα ανάφερε σχετικά με το αρχικό τίμημα που επιζητούσαν οι εναγόμενοι, τη διαφορά που τους χώριζε όταν κάποια στιγμή αποφάσισαν ότι δεν κατέληγαν και ανέστειλαν τις διαπραγματεύσεις με σκοπό να αναθέσουν και σε εκτιμητές την διενέργεια εκτίμησης του ακινήτου. Δέχομαι τη θέση του ότι πολιτική του γραφείου τους ήταν να μη καθίστανται πιεστικοί ή και ενοχλητικοί με πελάτες τους και ως εκ τούτου μέχρι που έμαθαν ότι πωλήθηκε το κτήμα μεσολάβησε κάποιο χρονικό διάστημα όπου οι διαπραγματεύσεις είχαν διακοπεί. Δέχομαι ακόμα τα όσα ανέφερε για το πως τυχαία πληροφορήθηκε ότι τελικά αγοράστηκε το κτήμα από τα πρόσωπα που ουσιαστικά ήταν ο ίδιος που είχε εξεύρει και στα οποία υπέδειξε το κτήμα. Είναι γεγονός ότι ο Μ.Ε. 2 σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του δεν ήταν αρκούντως ενήμερος και η μαρτυρία του παρουσίασε κάποια σύγχιση και αφορούσε τα θέματα της εργοδότησης του είτε από τον ενάγοντα είτε από την εταιρεία τους την G.C. Property Estates Ltd, ποιος του κατέβαλλε για διάφορα χρονικά διαστήματα που ρωτήθηκε Κοινωνικές Ασφαλίσεις ή αν κατέβαλλε τέτοιες εισφορές ως αυτοτελώς εργαζόμενος κ.λ.π.. Επίσης για τα θέματα που αφορούσαν τις αλλαγές στις οποίες προέβησαν κατά καιρούς στον τρόπο λειτουργίας του κτηματομεσιτικού γραφείου ανάλογα με το πως αντιλαμβάνονταν τις αλλαγές που επήλθαν σε σχέση με τη δυνατότητα λειτουργίας κτηματομεσιτικού γραφείου από εταιρεία και ποια θα έπρεπε να ήταν η σύνθεση της για να εκπληρώνει τις προϋποθέσεις του νόμου και να μπορούν να λειτουργούν σύμφωνα με τον νόμο. Πιστώνεται με ειλικρίνεια ο μάρτυρας καθώς δεν θα πρέπει να παραγνωριστεί ότι γνώριζε πως ήταν πολύ εύκολο να διαπιστωθούν από επίσημα στοιχεία των αρμοδίων υπηρεσιών τα όσα έλεγε ή όσα τυχόν θα απέκρυβε εφόσον αυτή ήταν και η γραμμή αντεξέτασης του, επομένως δεν βρίσκω ότι σκόπιμα υπέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση σε αυτά τα θέματα ή ότι ηθελημένα θέλησε να αποκρύψει την αλήθεια. Διαφάνηκε ότι το γεγονός ότι δεν θυμόταν λεπτομέρειες για τα πιο πάνω θέματα και δεν ακριβολόγησε οφειλόταν στο ότι είχαν κατά την αντίληψη τους και από ότι πληροφορούνταν από τον Σύνδεσμο Κτηματομεσιτών επέλθει τροποποιήσεις στη νομοθεσία που ρύθμιζε αυτά τα θέματα και κάποια σύγχυση λόγω της μη έγκαιρης ενημέρωσης τους από τον εν λόγω Σύνδεσμο. Χαρακτηριστική ήταν η παραδοχή του, γεγονός που προσδίδει πίστη στην ειλικρίνεια του, όταν του υποβλήθηκε ότι δεν ήταν ακριβή τα όσα έλεγε παραδεχόμενος ότι εάν τα επίσημα στοιχεία παρουσίαζαν διαφορετική εικόνα τότε ο ίδιος δεν θα αντέλεγε. Κρίνω ότι στο επίμαχο σημείο του κατά πόσο ενεργούσε ο ίδιος από μόνος του ως κτηματομεσίτης κάτω από την ομπρέλα του ενάγοντος - ξαδέλφου του και καλυπτόμενος από αυτόν ο οποίος διέθετε άδεια κτηματομεσίτη ήταν ειλικρινής, ότι δηλαδή ο ίδιος εργαζόταν ως υπάλληλος και λάμβανε για τις ενέργειες του οδηγίες από το ενάγοντα καθορισμένο μισθό. Αυτό συνάγεται και από τις πινακίδες που ευρίσκονταν έξω από το γραφείο τους με το όνομα του ενάγοντος και με τον αριθμό μητρώου εγγραφής του στο κατάλογο των κτηματομεσιτών η ύπαρξη των οποίων δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση και τα οποία είναι στοιχεία που θα είχε αντιληφθεί ο εναγόμενος 21 κ. Θεοδώρου κατά τις δύο τουλάχιστον επισκέψεις του στο εν λόγω γραφείο. Κατά την άποψη μου, αν και δόθηκε αρκετή μαρτυρία επ΄αυτού, δεν ενέχει ιδιαίτερη σημασία η διεύθυνση που λειτουργούσε κάθε φορά το εν λόγω γραφείο του ενάγοντος, σε ποιόν ανήκε η ιδιοκτησία του και εάν καταβαλλόταν ενοίκιο και από ποιον καταβαλλόταν. Δέχομαι τα όσα είπε ότι ενεργούσε ως υπάλληλος του ενάγοντος και κάτω από τις οδηγίες και την καθοδήγηση του κατά τον επίδικο χρόνο. Κρίνω ότι υπήρξε ειλικρινής και όταν ακόμα παραδέχθηκε, αφού έτσι είχαν τα πράγματα, ότι στη σκέψη τους με τον ενάγοντα ήταν να λειτουργήσουν την εταιρεία G.C. Property Estates Ltd ως κτηματομεσιτική και σε αυτό αποσκοπούσαν οι αλλαγές στις οποίες προέβαιναν. Η μαρτυρία του για όσα συμφώνησε με τον κ. Θεοδώρου στην ουσία παρέμεινε αναντίλεκτη και έτσι κρίνω ότι όσα ανάφερε για αυτή τη συμφωνία ανταποκρίνονται στην αλήθεια και τα αποδέχομαι. Με τον ίδιο φακό αντικρίζω και τη μαρτυρία του ενάγοντος η οποία επί των ουσιωδών ζητημάτων δεν διέφερε από αυτή του Μ.Ε.
- Πρόκειται για εντύπωση που μου δημιουργήθηκε η οποία όμως σε καμιά περίπτωση δεν υπονοεί προσυνεννόηση εφόσον διέκρινα και σε αυτόν ειλικρίνεια όταν περιέγραφε για το πως λειτουργούσε το γραφείο του και τα γεγονότα που σχετίζονται με τη παρούσα υπόθεση. Το ότι ήταν εγγεγραμμένος και αδειούχος κτηματομεσίτης κατά τον επίδικο χρόνο δεν αμφισβητήθηκε, αυτό έχει αποδειχθεί εξάλλου και με την κατάθεση του Τεκμηρίου 16 που ήταν η άδεια που ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο. Ήταν ειλικρινής και πειστικός στα όσα ανάφερε σε σχέση με τη γνώση του για τη συγκεκριμένη εντολή που του δόθηκε στο γραφείο του για την αναζήτηση ενδιαφερόμενων αγοραστών για το κτήμα των εναγομένων. Δέχομαι αυτά που ανέφερε σε σχέση με τις σκέψεις και ενέργειες που έκαναν με τον Μ.Ε.2 για λειτουργία κτηματομεσιτικής εταιρείας και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν εφόσον δεν ήταν, όπως οι ίδιοι το αντιλαμβάνονταν, ξεκαθαρισμένο το σκηνικό σε σχέση με τις δυνατότητες που τους παρείχε ο νόμος εκείνη τη περίοδο το οποίο ξεκαθάρισε αργότερα με σχετική τροποποίηση της νομοθεσίας. Σημαντικό γεγονός είναι ότι ο ίδιος προσωπικά ποτέ δεν έπαυσε να είναι ο εγγεγραμμένος και αδειούχος κτηματομεσίτης και ότι ο Μ.Ε. 2 ενεργούσε εκ μέρους του, πάντοτε εν γνώση του και με την καθοδήγηση και τις συμβουλές του. Είναι γεγονός ότι και αυτός δεν ακριβολόγησε σε σχέση με τις ημερομηνίες κατά τις οποίες εργοδοτούσε είτε ο ίδιος είτε η εταιρεία που είχαν ιδρύσει με τον κ. Παφίτη τον ίδιο τον κ. Παφίτη και παρέπεμψε και αυτός στα επίσημα στοιχεία που τηρούνται στην αρμόδια υπηρεσία. Θα αποδεχθώ την γενική θέση του με την οποία ολοκληρώθηκε και η μαρτυρία του ότι ήταν προσωπικά ο ίδιος που πάντοτε κατείχε την άδεια κτηματομεσίτη και ο κ. Παφίτης ενεργούσε εκ μέρους του και αντιπροσωπεύοντας τον είτε αυτό συνέβαινε όσο νόμιζαν ότι μπορούσαν να λειτουργήσουν ως εταιρεία είτε άλλως πως. Η κ. Γερολέμου (Μ.Υ. 1) κρίνεται ως ανεξάρτητη μάρτυρας και αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας της η οποία παρέμεινε αναμφισβήτητη. Με σαφήνεια παρέθεσε στο Δικαστήριο προφορικά αλλά και με έγγραφα όλα τα στοιχεία που αφορούν την εργοδοσία του κ. Παφίτη είτε από τον ενάγοντα είτε από την εταιρεία τους την G.C. Property Estates Ltd αλλά και του ίδιου του ενάγοντα είτε ως αυτοεργοδοτούμενου κτηματομεσίτη είτε ως υπαλλήλου (Τεκμήρια 21-28). Η μαρτυρία της θα μπορούσα να πω ότι ενισχύει τη θέση του ενάγοντος και του κ. Παφίτη ότι είχαν κάμει σκέψεις και προσπάθειες να λειτουργήσουν ως εταιρεία και προς τούτο χρησιμοποίησαν την εταιρεία G.C. Property Estates Ltd η οποία είχε εγγραφεί ως εργοδότρια εταιρεία την 1.11.2004 με οικονομική δραστηριότητα ¨Μεσιτικά Γραφεία Ακινήτων¨. Γι΄αυτό και οι τόσες αλλαγές που φαίνονται ως προς τον ρόλο που είχε ο καθένας. Είχε ως εργοδοτούμενο της τον διευθυντή της Γεώργιο Παφίτη από 1.11.2004 μέχρι 31.08.2006 και από 1.09.2006 μέχρι 30.10.
- Ενδιάμεσα υπάλληλος της εταιρείας δηλώθηκε και κάποια κ. Κωνσταντινίδου (Τεκμήρια 21,22,23). Η εταιρεία παρέμεινε ενεργός και από 1.11.2006 φαίνεται ως υπάλληλος της ο κ. Χριστάκης Γεωργιάδης ως αυτοεργοδοτούμενος κτηματομεσίτης (Τεκμήρια 24, 25, 26 και 27) και με υπάλληλο μεταξύ άλλων και τον κ. Παφίτη. Σε σχέση με τον κ. Παφίτη ανέφερε δεν είχε τα στοιχεία μαζί της για πόσο μισθό λάμβανε και ότι αυτός δεν παρουσιάζεται πουθενά ως εργοδότης αλλά από την 1.11.2004 είναι εγγεγραμμένος διευθυντής της πιο πάνω εταιρείας ιδιότητα που αρκούσε για την υπηρεσία της για να γνωρίζουν τους κατά νόμο υπεύθυνους της εταιρείας. Ως Τεκμήριο 28 κατέθεσε κατάσταση όπου εμφαίνονται όλες οι περιπτώσεις εργοδότησης του ενάγοντος όπου φαίνεται ότι από την 1.01.2004 φαίνεται ότι εργοδοτείται και από κάποια εταιρεία C.M.A. BANGO BOUTIQUE LIMITED η οποία διαθέτει κατάστημα κεραμικών καθώς όπως εξήγησε και ο ίδιος ο ενάγοντας όταν κατάθετε ότι δεν μπορούσε να βασίζεται πάντοτε αποκλειστικά στα εισοδήματα του που προέρχονταν από το επάγγελμα του κτηματομεσίτη καθώς υπάρχουν περίοδοι που δεν είχαν καθόλου δουλειά. Ο κ. Ξυδιάς (Μ.Υ.2) παρουσιάστηκε ως ο μεσάζων μεταξύ των εναγομένων και του κ. Λ. Σιακαλλή για την αγορά του επίδικου κτήματος. Ανέφερε ότι ο εναγόμενος 21 κ. Θεοδώρου, ο οποίος αντιπροσώπευε τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες του κτήματος, χωρίς να του πει ότι προϋπήρξε ανάθεση και εντολή σε κτηματομεσίτη για την εξεύρεση ενδιαφερόμενων αγοραστών, τον παρακάλεσε να τον φέρει σε επαφή με ενδιαφερόμενους αγοραστές. Προκαλεί εντύπωση ότι τους μόνους ενδιαφερόμενους που παρουσίασε ο μάρτυρας ήταν τους κ.κ. Λ. Σιακαλλή και Α. Πετρούδη, τα ίδια πρόσωπο δηλαδή με τα οποία διεξήγαγε διαπραγματεύσεις ο κ. Θεοδώρου μέσω του γραφείου του ενάγοντος και τα οποία γνώριζε κατά τον ισχυρισμό του κ. Παφίτη ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε. Δεν παραμένει καμιά αμφιβολία στο μυαλό μου ότι ο μάρτυρας αυτός, άνθρωπος του ¨παζαρκού¨, όπως δέχθηκε τον χαρακτηρισμό, χρησιμοποιήθηκε από τον κ. Θεοδώρου με απώτερο σκοπό να παρουσιάσει μια άλλη εκδοχή σε σχέση με τη γνωριμία του με τον κ. Λ. Σιακαλλή και έτσι να απεκδυθεί των υποχρεώσεων του έναντι του ενάγοντος όταν αποφάσισε να πωλήσει το κτήμα στην τιμή όπου είχαν σχεδόν καταλήξει και οι διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση του γραφείου του ενάγοντος. Έστω και αν ο μάρτυρας είχε πράγματι λάβει χαριστικά το ποσό των Λ.Κ.3.000,00 από τον κ. Θεοδώρου, όπως είπε, αυτό δεν αλλάζει την εικόνα εφόσον η μεσολάβηση του έναντι αμοιβής δεν ενομιμοποιείτο. Κρίνω ότι ο μάρτυρας αυτός δεν είπε στο δικαστήριο την αλήθεια γιατί θεωρώ ότι αν πράγματι ο κ. Θεοδώρου δεν του αποκάλυψε την προηγηθείσα διαπραγμάτευση του κτήματος μέσω κτηματομεσίτη με τον κ.Λ. Σιακαλλή, τότε πως πήγε απευθείας σε αυτό το πρόσωπο. Καταλήγω ότι αυτός θέλησε να εμπλακεί, αν πράγματι έτσι έγινε, με την προοπτική να αποφύγει ο κ. Θεοδώρου και οι συνιδιοκτήτες του την καταβολή προμήθειας στον ενάγοντα και έτσι να υπάρξει συμφωνία εφόσον οι μέχρι τότε διαπραγματεύσεις με την εμπλοκή του κ. Παφίτη είχαν φτάσει σε εκείνο το οριακό σημείο. Δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του καθώς ήταν φανερό ότι δεν έλεγε την αλήθεια όπως προκύπτει και από σχετική απάντηση σε ερώτηση για το τι συζήτησαν ο κ. Λ. Σιακαλλής με τον κ. Θεοδώρου όταν τους έφερε σε επαφή απαντώντας ότι την τιμή του κτήματος δεν τη συζήτησαν στην παρουσία του. Εύλογα γεννιέται το ερώτημα τι ήταν που συζήτησαν στην παρουσία του εάν δεν είχαν συζητήσει το πιο ουσιαστικό ζήτημα που θα απασχολούσε μια τέτοια συνάντηση, δηλαδή την τιμή που πωλούσαν οι ιδιοκτήτες του κτήμα και την τιμή που πρόσφερε ο ενδιαφερόμενος. Για όλους αυτούς τους λόγους που συνοψίζοντας τους είναι η σύμπτωση στα ίδια ενδιαφερόμενα πρόσωπα, η απόκρυψη σημαντικών γεγονότων είτε από τον κ. Θεοδώρου προς τον μάρτυρα είτε του ίδιου του μάρτυρος από τους ενδιαφερόμενους αγοραστές, το ζήτημα της αφιλοκερδούς εμπλοκής του στην όλη πράξη που δεν πείθει, όταν παραδέχθηκε ότι είναι άνθρωπος του ¨παζαρκού¨ στην κυπριακή καθομιλουμένη με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει, ότι με το ζόρι ο κ. Θεοδώρου του έδωσε χαριστικά το ποσό των Λ.Κ.3.000,00 και ότι ο ίδιος αγνοούσε το τίμημα με το οποίο τελικά πωλήθηκε το ακίνητο με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν είπε στο δικαστήριο την αλήθεια και εξ αυτού του λόγου να μη αποδεχθώ τη μαρτυρία του η οποία είναι φανερό ότι αποσκοπούσε απλά και μόνο να βοηθήσει την πλευρά των εναγομένων στην παρούσα διαφορά για να αποφύγουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις απέναντι στον ενάγοντα. Με αυτά ως δεδομένα καταλήγω χωρίς κανένα ενδοιασμό ότι υπήρξε ανάθεση και εντολή προς τον ενάγοντα και προς αυτό συνηγορεί και η παράδοση στον κ. Παφίτη που ενεργούσε εκ μέρους του ενάγοντος των τεκμηρίων 1,2 και
- Διαφορετική εξήγηση δεν δόθηκε γι΄αυτό το ζήτημα και αξιοσημείωτη είναι η μη κατάθεση εκ μέρους του κ. Θεοδώρου για να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της πλευράς του ενάγοντος όταν αυτός παρευρισκόταν σε όλες τις δικάσιμους ενώπιον του δικαστηρίου. Από την άλλη, είναι αναμφισβήτητο ότι ο ενάγοντας μέσω του κ. Παφίτη στην ουσία σύστησαν στους εναγόμενους τους προτιθέμενους αγοραστές μέσω των κ.κ. Λ. Σιακαλλή και Α.Πετρούδη. Απέρριψα πιο πάνω τον ισχυρισμό περί μεσολάβησης του Μ.Υ.2 για την πώληση του κτήματος και παραμένει αναμφισβήτητο γεγονός ότι η συναλλαγή που επακολούθησε μεταξύ των εναγομένων μαζί με την εταιρεία όπου συμφέρον άμεσο ή έμμεσο είχαν τόσο ο κ. Λ. Σιακαλλής όσο και ο κ. Α. Πετρούδης, οφειλόταν στην συμβολή του ενάγοντος τους οποίους και είχε φέρει έμμεσα σε επαφή μεταξύ τους. Με αυτά τα δεδομένα οι εναγόμενοι είναι υπόλογοι για την καταβολή προμήθειας στη βάση της προφορικής συμφωνίας που εσύναψαν με τον ενάγοντα όπως περιγράφηκε πιο πάνω. Είναι βασική υποχρέωση κάθε ενάγοντα να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία τα βασικά γεγονότα πάνω στα οποία επέλεξε να βασίσει την απαίτηση του, με τη μορφή που ο ίδιος τα καθόρισε στα δικόγραφα του. Στην έκθεση απαιτήσεως του ο ενάγων βασίζει την απαίτηση του πάνω σε ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία η οποία καλύπτει τόσο την ανάθεση σε αυτόν μέσω του αντιπροσώπου του στο γραφείο του τη διαμεσολάβηση του για την εξεύρεση ενδιαφερόμενου αγοραστή του κτήματος των εναγομένων όσο και την αμοιβή του η οποία συμφωνήθηκε σε ποσοστό 3% επί του τιμήματος πώλησης. Αυτή είναι και η εκδοχή που παρουσίασε η πλευρά του ενάγοντος και στην οποία επέμενε χωρίς να υπάρξει αμφισβήτηση της. Σύμφωνα με το Παράρτημα ΙΙ των περί Κτηματομεσιτών Κανονισμών του 1988 όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα (Κ.Δ. Π. 131/1988 ημερ. 29.04.1988), η προμήθεια κτηματομεσίτη σε σχέση με την πώληση ακινήτου μπορεί να ανέρχεται μέχρι ποσοστό 3% πάνω στη τιμή πώλησης ή μέχρι ποσοστό 5% αν υπάρχει σχετική γραπτή συμφωνία. Επομένως η επιδίκαση ποσοστού 3% προμήθειας σύμφωνα με τη προφορική μαρτυρία κρίνεται εύλογη. Η μαρτυρία που προέρχεται από τα έγγραφα που κατατέθηκαν εκ συμφώνου και από τα παραδεκτά γεγονότα όπως είναι αυτή που προέρχεται από στοιχεία που τηρούνται στο κτηματολόγιο ή στον Έφορο Εταιρειών σε σχέση με τις εμπλεκόμενες στην συναλλαγή εταιρείες, καταδεικνύουν την επελθούσα και μη αμφισβητηθείσα μεταβολή στην ιδιοκτησία του κτήματος κατά την 1.02.2006 με δηλωθέν τίμημα το ποσό των Λ.Κ. 600.000,00 (Τεκμήρια 7,9) και αγοράστρια εταιρεία την ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΚΕΗΝ ΛΙΜΙΤΕΔ με διευθυντές της τους Μίλτο Φιλώτα, Φώτη Ιωαννίδη, Αντώνη Πετρούδη και τον Λοϊζο Σιακαλλή ο οποίος ενεργούσε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της αγοράστριας εταιρείας (Τεκμήρια 7 και 9). Οι υπόλοιπες επελθούσες μεταβολές στις εταιρείες που ενεπλάκησαν κατά κάποιο τρόπο στην εν λόγω αγοραπωλησία και οι οποίες φαίνονται σε σειρά από τεκμήρια είτε αυτά είναι ενσωματωμένα στο Τεκμήριο 9 είτε παρουσιάζονται στα Τεκμήρια 10 - 15 ή ακόμα δηλώθηκαν με παραδεκτά γεγονότα, δεν αλλάζουν την κρυστάλλινη, κατά την άποψη μου, εικόνα όπως παρουσιάζεται και η οποία καταδεικνύει όπως είναι και εύρημα μου τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισαν στην όλη συναλλαγή οι κ.κ. Λ. Σιακαλλής και Α. Πετρούδης οι οποίοι ήταν τα πρόσωπα με τα οποία είχε επαφή ο κ. Παφίτης και αυτοί που είχαν λάβει ενεργό μέρος στις διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση του για την αγορά του κτήματος των εναγομένων και οι οποίοι στο τέλος έχουν είτε προσωπικό είτε έμμεσο συμφέρον στην εταιρεία στην οποία κατέληξε το κτήμα. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης προσομοιάζουν εν πολλοίς με αυτά της Πιτσιλλίδης v. Πανγαία Λίμιτεδ
(2005)1 Α.Α.Δ. σελ. 363 η οποία στηρίχθηκε κυρίως στο ζήτημα της αξιοπιστίας των μαρτύρων που κατέθεσαν από τις δύο πλευρές όπου από τα στοιχεία της μαρτυρίας που κατατέθηκαν για την ενάγουσα κρίθηκε ότι κάλυπταν ικανοποιητικά την αξίωση της για προμήθεια ως κτηματομεσίτη όπου η ενέργεια του κτηματομεσίτη θα πρέπει να είναι όπως αναφέρθηκε ¨The effective cause¨ δηλαδή η αποτελεσματική αιτία για την πώληση που πραγματοποιείται, και βεβαίως να ενεργήσει μέσα στα πλαίσια της εντολής τόσο χρονικά όσο και σύμφωνα με τους όρους πώλησης ¨. Είναι εύρημα μου ότι όταν ο εναγόμενος 21 επισκέφθηκε το γραφείο του ενάγοντος το οποίο διέθετε όλες τις αναγκαίες πινακίδες και πληροφόρηση για το κοινό που καταδείκνυε την ιδιότητα τους ως εγγεγραμμένου και αδειούχου κτηματομεσίτη, ότι πήγε εκεί επί σκοπού για να του αναθέσει την διαμεσολάβηση του για την εξεύρεση ενδιαφερόμενου ή ενδιαφερόμενων αγοραστών για την αγορά του κτήματος των εναγομένων τους οποίους παρουσιάστηκε ότι αντιπροσώπευε. Προς τούτο παρέδωσε στο εν λόγω γραφείο αντίγραφα του τίτλου ιδιοκτησίας και τοπογραφικού σχεδίου του κτήματος, όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, στη συνέχεια δε όταν του ζητήθηκε προσκόμισε και πληρεξούσιο έγγραφο από όλους τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες οι οποίοι είχαν αναθέσει σ΄αυτόν την πώληση του κτήματος τους. Αφού δόθηκε αυτή η εντολή το γραφείο του ενάγοντος μέσω του κ. Παφίτη ο οποίος εργαζόταν ως υπάλληλος - διευθυντής του γραφείου, ανέλαβε την υπόθεση. Με διάφορες ενέργειες τους οι οποίες συνίσταντο σε διαφήμιση και σύσταση του πωλούμενου κτήματος με διάφορους τρόπους σε γνωστούς και πελάτες τους βρήκαν μεταξύ άλλων και τους κ.κ. Λ. Σιακαλλή και Α. Πετρούδη οι οποίοι επέδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για την αγορά του κτήματος. Υπήρξε διαπραγμάτευση του τιμήματος που την διεξήγαγε ο κ. Παφίτης. Όταν πλέον η διαφορά τους είχε σμικρυνθεί στις Λ.Κ.30.000,00 κατά τον Σεπτέμβριο του 2005 οι διαπραγματεύσεις σταμάτησαν με σκοπό να αναζητήσουν οι πλευρές γνώμη εκτιμητών. Στη συνέχεια αφού παρακάμφτηκε ο ενάγοντας, αυτοί συμφώνησαν την αγοραπωλησία αρχές του Νοεμβρίου του 2005 και η μεταβίβαση του κτήματος επετεύχθη αρχές του 2006 επ΄ονόματι εταιρείας όπου ως διοικητικοί σύμβουλοι ή μέτοχοι είχαν άμεσο ή έμμεσο συμφέρον μεταξύ άλλων τόσο ο κ. Λ. Σιακαλλής όσο και ο κ. Α. Πετρούδης. Επομένως με αυτά τα δεδομένα ο ισχυρισμός της υπεράσπισης ότι οι κ.κ. Λ. Σιακαλλής και Α. Πετρούδης είναι άσχετα πρόσωπα με την εταιρεία που αγόρασε το κτήμα έχει καταρριφθεί. Στη παρούσα περίπτωση όπως είναι και το εύρημα μου ο πρώτος που είχε φέρει σε επαφή τις δύο πλευρές με σκοπό την αγοραπωλησία του συγκεκριμένου κτήματος ήταν ο ενάγοντας μέσω του κ. Παφίτη και οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών είχαν διαρκέσει για 6-7 εβδομάδες και σε αυτό το χρονικό διάστημα η μια πλευρά γνώριζε την άλλη έστω και αν δεν ήρθαν σε προσωπική επαφή. Η πράξη τελικά επετεύχθη και μάλιστα με δηλωθέν τίμημα, όσο ήταν αυτό που συζητιόταν όταν σταμάτησε η διαπραγμάτευση με σκοπό να αποταθούν οι δύο πλευρές σε εκτιμητές ακινήτων, δηλαδή Λ.Κ.600.000,00 που ήταν το ποσό που πρόσφεραν οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές κ.κ. Λ. Σιακαλλής και Α. Πετρούδης. Επομένως κατά την άποψη μου έχει αποδειχθεί άμεση και αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης και κρίνω ότι αυτή ήταν και ο αποφασιστικός παράγοντας για τη διενέργεια της πώλησης (βλ. G. Roussos Leisure Ind. κ.ά. v. Χ¨Σωτηρίου κ.ά.
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 379). Έχοντας αποφασίσει τα δύο πιο πάνω ουσιώδη σημεία που εξετάζονται σε τέτοιας φύσης υποθέσεις ότι υπήρξε πράγματι ανάθεση και δόθηκε εντολή στον ενάγοντα για την εξεύρεση ενδιαφερόμενων αγοραστών και ότι υπήρξε αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης που έγινε εκ μέρους του γραφείου του ενάγοντος και της πώλησης που τελικά επετεύχθη, θα με απασχολήσουν στη συνέχεια όσα από τα θέματα που έθιξε η πλευρά της Υπεράσπισης κρίνονται ότι δεν ξεφεύγουν των δικογράφων καθώς όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί, τα δικόγραφα αποτελούν τα θεμέλια της δίκης και το Δικαστήριο λαμβάνει πάντα υπόψη και αξιολογεί τη μαρτυρία που συνάδει με αυτά. Όπως έχει τονιστεί χαρακτηριστικά από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην υπόθεση Παπαγεωργίου v. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. σελ. 24: ¨Οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία, δηλαδή ο προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του. Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά ανάφερε ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Βασιλειάδης στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, (βλέπε επίσης Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134) κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τραίνο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής.¨ Για το ζήτημα με ποιον τελικά είχε συναφθεί η συμφωνία ανάθεσης διαμεσολάβησης, όπως ανέφερα και πιο πάνω, δεν έχει προσαφθεί αντίθετη μαρτυρία από αυτή που παρουσίασε η πλευρά του ενάγοντος, αλλά και όπως αυτή φαίνεται από την μαρτυρία της κ. Γερολέμου του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων συνηγορεί υπέρ της θεώρησης ότι την άδεια κτηματομεσίτη την είχε πάντοτε ο ενάγοντας και ποτέ δεν μεταβιβάστηκε επ΄ ονόματι κάποιας εταιρείας οπότε και θα απαιτείτο για την λειτουργία κτηματομεσιτικής εταιρείας η εκπλήρωση κάποιων προϋποθέσεων που θέτει ο ίδιος ο νόμος. Προέκυψε από τη μαρτυρία που αποδέχθηκα ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο κ. Παφίτης εργαζόταν ως διευθυντής του κτηματομεσιτικού γραφείου του ενάγοντος λαμβάνοντας μισθό και ενεργούσε σύμφωνα με οδηγίες του ενάγοντα ο οποίος ήταν ο αδειούχος κτηματομεσίτης. Δόθηκαν, κατά την άποψη μου, αρκούντως ικανοποιητικές εξηγήσεις για το πώς προέκυψε το ζήτημα της εμπλοκής του ονόματος της εταιρείας G.C. Property Estates Ltd στην όλη συναλλαγή και της αντίληψης που είχαν ο ενάγοντας και ο Μ.Ε.2 γι΄αυτό το ζήτημα από όπου προέκυψε η επιστολή Τεκμήριο 5 και ακολούθως η επιστολή Τεκμήριο 17 προς τον εναγόμενο με τις οποίες αξίωνε την καταβολή προμήθειας. Δόθηκαν ικανοποιητικές εξηγήσεις πως προέκυψε να εμπλέξουν την εν λόγω εταιρεία όπως και όταν είχε χρησιμοποιήσει ο κ Παφίτης την επαγγελματική κάρτα (Τεκμήριο 4), σημεία από τα οποία καταπιάστηκε η πλευρά των εναγομένων για να προβάλει την παράνομη ιδιότητα με την οποία παρουσιάστηκε ο κ. Παφίτης και έτσι να απεκδυθεί των υποχρεώσεων της. Βρίσκω ότι η συμφωνία την οποία αποδέχθηκα ότι εσύναψαν οι δύο πλευρές έγινε από τον εναγόμενο αρ. 21 από το ένα μέρος ο οποίος εκπροσωπούσε όλους τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες του κτήματος και από την άλλη από τον ενάγοντα μέσω του κ Παφίτη ο οποίος τον αντιπροσώπευε στο γραφείο του. Ο εναγόμενος 21 επί σκοπού είχε επισκεφθεί το κτηματομεσιτικό γραφείο του ενάγοντος που διέθετε σχετικές ενημερωτικές πινακίδες με τα στοιχεία του ενάγοντος ως κτηματομεσίτη και γι΄αυτό προσκόμισε τα Τεκμήρια 1,2, και 3 στο εν λόγω γραφείο παραδίδοντας τα στον κ. Παφίτη τον οποίο συνάντησε εκεί εκπροσωπώντας τον ενάγοντα και ως προς τούτο διακρίνεται η υπόθεση αυτή από την Karis v. Africanos Real Estate Ltd
(2006)1 (Α) A.A.Δ. σελ. 517 στην οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων και δεν συντρέχει όπως είναι τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής καταστρατήγηση της ερμηνείας που δόθηκε στην υπόθεση Υπουργού Εσωτερικών v. Συνδέσμου Κτηματομειτών Επιχειρηματιών Κύπρου κ.ά Α.Ε. 3904, ημερ. 11.05.2006 η οποία μνημονεύεται στην πιο πάνω απόφαση ¨της δυνατότητας δηλαδή κτηματομεσίτη να εργοδοτεί υπαλλήλους οι οποίοι, υπό την άμεση καθοδήγηση και επίβλεψη του, να ασχολούνται ¨περί την κτηματομεσιτικήν εργασίαν ¨ όχι όμως με την καθαυτό κτηματομεσιτική εργασία¨. Τα γεγονότα της υπόθεσης καταδεικνύουν ότι έστω και αν ο κ Παφίτης παρουσιάζει τον εαυτό του ως διευθυντή του γραφείου δεν παύει να είναι υπό τον άμεσο έλεγχο και καθοδήγηση του ενάγοντος και δεν συντρέχει περίπτωση καταστρατήγησης των διατάξεων του νόμου εφόσον πάντοτε τελούσε υπό την άμεση εποπτεία του ενάγοντος και δεν ενεργούσε από μόνος του ή έστω κάτω από την ομπρέλα του. Ισχυρισμός περί παράνομης συμφωνίας δεν έχει δικογραφηθεί, όπως θα απαιτείτο υπό τις περιστάσεις σύμφωνα με τη Δ.19 Θ. 13, (βλ. Ayia Napa Nissi Ltd κ.ά. v. Παπαμιχαήλ
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 549 και Μιχαηλίδης και Ζαβαλλής v. X" Ηροδότου
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1609) εφόσον οι εναγόμενοι αρνήθηκαν την ύπαρξη μιας τέτοιας συμφωνίας και εν πάση περιπτώσει η έκθεση υπεράσπισης δεν περιέχει οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία να στηρίζουν τον ισχυρισμό για ύπαρξη παρανομίας ούτε και υπήρξε οποιοδήποτε διάβημα για διόρθωση αυτής της παράλειψης. Κατά την άποψη μου δεν τίθεται ζήτημα για το νόμιμο συμφέρον που είχαν οι 11 από τους συνιδιοκτήτες του κτήματος για την παραχώρηση πληρεξουσιότητας στον εναγόμενο 21 καθώς παρατηρώ ότι σύμφωνα με την ¨έκθεση των λεπτομερειών του ακινήτου¨ η οποία είναι μέρος του τεκμηρίου 9, η ημερομηνία του φακέλου εγγραφής και καταχώρησης της εγγραφής σε όλες τις περιπτώσεις είναι προγενέστερες της ημερομηνίας που φέρει το πληρεξούσιο έγγραφο, ανεξάρτητα αν η καταχώρηση της εγγραφής έγινε λίγες ημέρες αργότερα της υπογραφής του πληρεξουσίου και εξ αυτού του γεγονότος δεν δημιουργείται οποιοδήποτε κώλυμα. Επομένως δεν διακρίνω κάποιο πρόβλημα ως προς την νομιμοποίηση όσων υπέγραψαν το Τεκμήριο 2 έστω και εάν η ημερομηνία καταχώρησης της εγγραφής είχε γίνει μεταγενέστερα εφόσον ήδη είχαν γίνει αποδεκτές οι σχετικές δηλώσεις τους και είχαν καταχωρηθεί στα σχετικά μητρώα του Κτηματολογίου και ό, τι απέμενε ήταν το τυπικό μέρος. Από την άλλη το ίδιο το πληρεξούσιο έγγραφο αν και δεν καθορίζει συγκεκριμένα την εξουσία του πληρεξουσίου αντιπροσώπου - εναγόμενου 21 να δώσει εντολή εξεύρεσης ενδιαφερόμενων αγοραστών σε κτηματομεσίτη εντούτοις, από τις ευρείες εξουσίες που του αναθέτει μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι είχε αυτή την εξουσιοδότηση εφόσον μεταξύ άλλων τον εξουσιοδοτούσαν όπως ¨μεταβιβάσει και εγγράψει το κτήμα στο όνομα οιουδήποτε τρίτου αγοραστού για οιονδήποτε ποσό, δυνάμει πωλήσεως ή/ και δι΄ άλλην νόμιμον αιτίαν¨. Όταν έδιδαν μια τέτοια ευρεία εξουσία αυτή δεν απέκλειε αυτόν από του να αποταθεί και σε κτηματομεσίτη, όπως και το έκαμε, επιδεικνύοντας αυτό το πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο ο ίδιος παρουσίασε όταν του ζητήθηκε ότι του παρείχε την εξουσία να δώσει αυτή την εντολή. ¨Όλες δε οι πράξεις και ενέργειες του ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου τους θα είναι έγκυρες και δεσμευτικές ως εάν να ετελέσθησαν από τους ίδιους τους πληρεξουσιοδοτούντες προσωπικά σύμφωνα με τις εντολές τους που του παρείχαν με το έγγραφο αυτό¨. Η εντολή που έδωσε ο κ. Θεοδώρου σύμφωνα με τα πιο πάνω, καθόλου δεν υπερβαίνει τις εξουσίες που είχε και οι οποίες προνοούσαν μια καθαρή εντολή πώλησης του ακινήτου με οποιονδήποτε τίμημα. Τα πιο πάνω δεν μου φαίνονται ότι αντιβαίνουν σε όσα προνοεί ο νόμος (Κεφ. 149 Άρθρο 182)*. Επομένως οποιεσδήποτε αιτιάσεις επ΄αυτού του ζητήματος προβάλλονται εκ των υστέρων με μοναδικό σκοπό να απεκδυθούν οι εναγόμενοι τις υποχρεώσεις τους απέναντι στον ενάγοντα. * Άρθρο 182: ¨Ο αντιπροσωπευόμενος υποχρεούται να καλύψει τον αντιπρόσωπο για τις συνέπειες όλων των νόμιμων πράξεων, που τελούνται από τον αντιπρόσωπο κατά την άσκηση της πληρεξουσιότητας που παραχωρήθηκε σε αυτόν ¨. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές στις οποίες έκαμα αναφορά πιο πάνω και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, καταλήγω συνοψίζοντας ότι υπήρξε έγκυρη και δεσμευτική συμφωνία μεταξύ του ενάγοντος και των εναγομένων 1-21 τους πρώτους είκοσι εκ των οποίων αντιπροσώπευε ο εναγόμενος αρ. 21 που ενεργούσε και για δικό του λογαριασμό. Ο ενάγων είχε λάβει εντολή στο γραφείο του μέσω του κ. Παφίτη από τους εναγόμενους να βρει αγοραστή ή αγοραστές για το κτήμα που διέθεταν προς πώληση έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής υπό μορφή προμήθειας 3% πάνω στο τίμημα πώλησης. Η συμφωνία αυτή είχε καταρτισθεί κατά ή περί τον Μάιο του 2005 και η εντολή που δόθηκε στον ενάγοντα σε καμιά περίπτωση δεν ανακλήθηκε. Η εισαγωγή του ενάγοντος και οι ενέργειες του μέσω του κ. Παφίτη ήταν αποφασιστικό γεγονός για την επίτευξη της πώλησης στην εταιρεία MIRACLE VILLAS LTD η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΚΕΗΝ ΛΤΔ στην οποία άμεσα ή έμμεσα είχαν συμφέροντα οι κ.κ. Λ. Σιακαλλής και Α. Πετρούδης η οποία ολοκληρώθηκε με τη μεταβίβαση του κτήματος αρχές του 2006. Το γεγονός ότι η πώληση δεν επιτεύχθηκε αμέσως αλλά λίγο αργότερα αυτό δεν αλλάζει καθόλου την κατάσταση εφόσον το αποτέλεσμα προκλήθηκε κατ΄ευθεία από τις ενέργειες του ενάγοντα. Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κατά την ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα ευρήματα στα οποία κατέληξα, είναι προφανές ότι ο ενάγοντας κατάφερε να αποδείξει την απαίτηση του εναντίον των εναγόμενων και δικαιούται απόφαση σύμφωνα με την αξίωση του δηλαδή ποσοστό 3% ως αμοιβή ή προμήθεια επί της τιμής πώλησης του κτήματος ενόψει απουσίας γραπτής συμφωνίας για πληρωμή οποιουδήποτε άλλου ποσοστού η οποία κρίνεται δίκαιη και είναι σύμφωνη με τους περί Κτηματομεσιτών Κανονισμούς (Κ.Δ.Π. 131/1988 Παράρτημα ΙΙ). Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον των εναγομένων 1-21 σε ανάλογο ποσοστό που ο καθένας είχε επί του ακινήτου, όπως περιγράφεται πιο πάνω στη σελίδα 7 της απόφασης, για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.18.000,00 (αντίστοιχο σε Ευρώ €30.754,83σ.) πλέον νόμιμο τόκο από 5.05.2006 ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως πλέον τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Κατάλογος των ονομάτων των εναγομένων 2 έως 21: 2. Γεωργία Θεοδώρου, 3. Σωτήρης Ανδρέου, 4. Μαρίνα Τουμάζου, 5. Χριστάκης Τουμάζου, 6. Ευαγγελία Ευαγγέλου,7 Χρυστάλλα Δημητρίου, 8. Αθανασία Πτωχοπούλου, 9. Θεογνωσία Πτωχοπούλου, 10. Ελένη Πτωχοπούλου, 11. Γιώργος Πτωχοπούλου, 12. Ανδρούλλα Τσουρή, 13. Λοίζος Τσουρή, 14. Ανδρέας Τσουρή, 15. Παναγιώτα Λοϊζου, 16. Θεόδωρος Δημητρίου, 17. Αναστασία Δημητρίου, 18. Μαρία Δημητρίου, 19. Δημήτρης Δημητρίου, 20. Χαράλαμπος Δημητρίου, 21. Σωτήρης Θεοδώρου. (Υπογρ.)........ Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο