΄Αλκη Αντωνιάδη κ.α. ν. Αριστοφάνη Γεωργίου κ.α., Αρ. Αγ.: 2983/07, 28 Μαΐου, 2009

΄Αλκη Αντωνιάδη κ.α. ν. Αριστοφάνη Γεωργίου κ.α., Αρ. Αγ.: 2983/07, 28 Μαΐου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A69 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 2983/07 Μεταξύ:

1. ΄Αλκη Αντωνιάδη
2. Χριστόφορου (Christopher) Ηλιάδη
3. Άγγελου Βαρνάβα Εναγόντων και
4. Αριστοφάνη Γεωργίου προσωπικά και ως εκτελεστή της διαθήκης της αποβιωσάσης Παναγιώτας Κιρκοριάν
5. Ανδρέα Ζαχαρίου προσωπικά και ως εκτελεστή της διαθήκης του αποβιώσαντα Κιρκόρ Κιρκοριάν
6. Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ) Εναγομένων Αίτηση για διαγραφή ημερομηνίας 10.3.2009 Ημερομηνία: 28 Μαΐου,
7. Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 2 - Αιτητή: κα Α. Ζαχαρίου για ν΄ ακούσει απόφαση για κα Γ. Ζαχαρίου και κο Γ. Σαββίδη. Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ ων η αίτηση: κα Η. Ιωάννου για ν΄ ακούσει απόφαση για κα Ε. Ανδρέου. Ενδιάμεση Απόφαση Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγόντων όπως φαίνονται στην Έκθεση Απαίτησης η θεία τους Παναγιώτα Κιρκοριάν απεβίωσε στις 23.2.2006 καταλείποντας ως μόνους εν ζωή συγγενείς και νόμιμους κληρονόμους τους ίδιους και το σύζυγο της, Κιρκόρ Κιρκοριάν που απεβίωσε στις 10.5.
8. Η Παναγιώτα όμως όρισε με διαθήκη το ΑΚΕΛ (εναγόμενους 3) ως το μόνο κληροδόχο της, ορίζοντας παράλληλα τον Αριστοφάνη Γεωργίου (εναγόμενο 1) ως εκτελεστή της διαθήκης. Ο Κιρκόρ είχε φέρει ένσταση στην παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης στον εναγόμενο 1 αλλά στη συνέχεια, πριν επικυρωθεί η διαθήκη, προχώρησε σε συμφωνία με το ΑΚΕΛ δυνάμει της οποίας συμφωνήθηκε η διανομή της περιουσίας της Παναγιώτας μεταξύ του Κιρκόρ και του ΑΚΕΛ. Ο δε εναγόμενος 1 προχώρησε, ως διαχειριστής πλέον, σε τέτοια διανομή παραβλέποντας τα δικαιώματα των εναγόντων ως νομίμων κληρονόμων της Παναγιώτας. Οι ενάγοντες με τη γενική οπισθογράφηση ζητούν όπως η εν λόγω διαθήκη κυρηχθεί άκυρη επειδή η Παναγιώτα κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε ψυχική ικανότητα και ή τελούσε υπό ψυχική πίεση και ή απάτη και ή ψευδείς παραστάσεις από τους εναγόμενους
9. Ζητούν δε σειρά από άλλες θεραπείες που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως επακόλουθες της ακύρωσης της διαθήκης όπως η ακύρωση του παραχωρητηρίου προς τον εναγόμενο 1, η ακύρωση της συμφωνίας ΑΚΕΛ - Κιρκόρ και η ακύρωση οποιασδήποτε διανομής που στο μεταξύ έχει γίνει. Ζητούνται και άλλες θεραπείες που συνιστούν μάλιστα την ουσία στην παρούσα αίτηση στις οποίες θα επανέλθω. Στη συνέχεια οι ενάγοντες ζήτησαν τροποποίηση της γενικής οπισθογράφησης ώστε να προσθέσουν αξίωση για αναγνωριστική απόφαση ότι η κληροδοσία που αναφέρεται στη διαθήκη είναι άκυρη καθότι παραβιάζει τις πρόνοιες του Κεφ. 195 (περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμος). Το αίτημα τους απερρίφθη με το σκεπτικό ότι η απαιτούμενη επαλήθευση, που συνιστά αναγκαία προηγούμενη προϋπόθεση (condition precedent) για την έγκυρη έναρξη μιας "αγωγής για επικύρωση διαθήκης" (probate action)[1], αφορούσε ισχυρισμούς για ακύρωση της διαθήκης λόγω ανικανότητας ή ψυχικής πίεσης και ότι δεν μπορούσε να προστεθεί με τροποποίηση, θέση ή ισχυρισμός πέραν της αρχικής επαλήθευσης. Όμως στην Έκθεση Απαίτησης που ακολούθησε περιλαμβάνονται ισχυρισμοί σε σχέση με πρόνοιες του "Νόμου" και του Κεφ. 195 ως ακολούθως: "Παράγραφος 15 Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η υπό αμφισβήτηση διαθήκη η οποία φαίνεται να υπογράφηκε από την Παναγιώτα στις 7.2.2004 στην παρουσία ως επιβεβαιούντων μαρτύρων τον αξιωματούχο των εναγομένων 3 - Θεοφάνη Χριστοδούλου και κάποιας Παναγιώτας Καζαμία δεν είναι νόμιμη και/ή είναι άκυρη και/ή στερείται νομικής ισχύος και/ή το κληροδότημα των εναγομένων 3 είναι άκυρο και/ή δεν είναι έγκυρο το επίδικο κληροδότημα και/ή δεν πληρεί τις πρόνοιες ή/και τις προϋποθέσεις του Νόμου και/ή εν πάση περιπτώσει οι εναγόμενοι 3 δεν δικαιούνται υπό τις περιστάσεις. Παράγραφος 21 Διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι σε περίπτωση που απορριφθούν οι ισχυρισμοί των εναγόντων που αναφέρονται πιο πάνω, το κληροδότημα των εναγομένων 3 δεν είναι νόμιμο και/ή υπερβαίνει το διαθέσιμο υπό τις περιστάσεις κληρονομικό μερίδιο που δικαιούνται οι εναγόμενοι
10. Οι ενάγοντες ως νόμιμοι κληρονόμοι της Παναγιώτας δικαιούνται κληρονομικό μερίδιο σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46 του Κεφ. 195 και ως εκ τούτου αξιώνουν σχετική απόφαση του Δικαστηρίου περί τούτου." Περιπλέον, οι ενάγοντες προβάλλουν τη θέση περί ακυρότητας της συμφωνίας ΑΚΕΛ - Κιρκόρ και προσβάλλουν τη διανομή μεταξύ ΑΚΕΛ - Κιρκόρ ως ακολούθως: "Παράγραφος 22 Ο ενάγοντας 1 περί τον Οκτώβριο 2007 πληροφορήθηκε την ύπαρξη της επίδικης διαθήκης από τον επιβεβαιούντα μάρτυρα Φανή Χριστοδούλου ο οποίος του έδωσε κάποιες πληροφορίες για διαφορές που προέκυψαν μεταξύ των εναγομένων 3 και του συζύγου της Παναγιώτας, Κιρκόρ Κιρκοριάν ο οποίος με σχετική διαδικασία έφερε ένσταση στην έκδοση παραχωρητηρίου στον εναγόμενο
11. Στα πλαίσια «διευθέτησης» της εν λόγω διαφοράς και/ή απαιτήσεων του Κιρκόρ και πριν επικυρωθεί η υπό αμφισβήτηση διαθήκη και/ή εκδοθεί το επίδικο παραχωρητήριο, οι εναγόμενοι 3 δια αξιωματούχων και/ή μελών τους και ο Κιρκόρ Κιρκοριάν, υπέγραψαν μία συμφωνία ημερ 15.12.2006 δυνάμει της οποίας συμφωνήθηκε η «διανομή» της περιουσίας της Παναγιώτας μεταξύ των εναγομένων 3 και του Κιρκόρ. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η δήθεν ... συμφωνία διανομής είναι υπό τις περιστάσεις άκυρη και στερείται νομικής ισχύος και ως εκ τούτου οι ενάγοντες αξιώνουν απόφαση δυνάμει της οποίας κηρύσσεται άκυρη και στερούμενης νομικής ισχύος. Παράγραφος 23 Οι ενάγοντες χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω αξιώσεων τους, ισχυρίζονται ότι ο εναγόμενος 1 κατά παράβαση των καθηκόντων του παρέλειψε να αναφέρει στην αίτηση του με αρ. 249/06 Ε. Δ. Λάρνακας, για επικύρωση της διαθήκης και/ή έκδοσης παραχωρητηρίου σε αυτόν όλα τα πραγματικά γεγονότα και/ή παρέλειψε να αναφέρει στην αίτηση του ότι η Παναγιώτα πέραν του συζύγου της άφηκεν τους ενάγοντες ως νόμιμους κληρονόμους της. Περαιτέρω δε οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο εναγόμενος 1 κατά παράβαση των νομίμων καθηκόντων του προέβη σε διανομή περιουσίας και/ή κινητών μεταξύ των εναγομένων 3 και του Κιρκόρ. Ως εκ τούτου οι ενάγοντες αξιώνουν την ακύρωση και/ή επιστροφή οποιασδήποτε κινητής περιουσίας της Παναγιώτας έχει διανεμηθεί κατά παράβαση των καθηκόντων του εναγόμενου 1 και ή της προαναφερόμενης "συμφωνίας διανομής" που υπεγράφη μεταξύ των εναγομένων 3 και του Κιρκόρ στις 15.12.2006." Είναι η θέση του εναγόμενου 2 ότι παρά την απόρριψη της τροποποίησης οι ενάγοντες, προσπαθώντας με τρόπο έντεχνο και έμμεσο να παρακάμψουν την ενδιάμεση εκείνη απόφαση, επανέρχονται με έκθεση απαίτησης στην οποία γίνεται αναφορά σε ακυρότητα της επίδικης διαθήκης για λόγους άλλους από τους επαληθευθέντες και συγκεκριμένα με θέσεις και ισχυρισμούς που έχουν σχέση με τις πρόνοιες του Κεφ.
12. Επί αυτής του της θέσης τώρα ο εναγόμενος 2 ζητά διαγραφή των παραγράφων 15, 21, 22 και 23 ή, διαζευκτικά σε σχέση με τις παραγράφους 22 και 23, διαγραφή των φράσεων που φαίνονται ανωτέρω με τονισμένους χαρακτήρες. Ισχυρίζεται ότι οι παράγραφοι αυτοί είναι "σκανδαλώδεις και/ή επιπόλαιες και/ή καταχρηστικές και/ή ενοχλητικές και/ή εκδικητικές και/ή κατά παράβαση του διατάγματος ημερομηνίας 11.4.2008"[2]. Η ευπαίδευτη δικηγόρος του εισηγήθηκε ότι "εάν δεν διαγραφούν τα εν λόγω σημεία θα προκληθεί σύγχυση και αχρείαστη περιπλοκή αφού θα υπάρξει σοβαρό θέμα ως προς ποια είναι τα επίδικα θέματα, τι μαρτυρία θα δοθεί, θα εισαχθούν θέματα πέραν της οπισθογράφησης και επιβεβαίωσης ...". Οι ενάγοντες έχουν ένσταση. Κατ΄ αρχή λέγουν ότι λόγω της καθυστέρησης και των δικονομικών διαβημάτων στο μεταξύ του αιτητή, αυτός κωλύεται να ζητά σ΄ αυτό το στάδιο διαγραφή. Επί της ουσίας εισηγούνται ότι οι παράγραφοι 22 και 23 καλύπτονται από τις παραγράφους (Δ), (Ε) και (Ζ) της οπισθογράφησης όπως έχει επαληθευθεί και έχουν δίκαιο. Οι παράγραφοι (Δ), (Ε) και (Ζ) έχουν ως ακολούθως: "(Δ) Απόφαση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία διανομής που υπεγράφη μεταξύ των εναγομένων 3 και του αποβιώσαντα Κιρκόρ Κιρκοριάν ημερ. 15.12.2006 είναι άκυρη εξ υπαρχής και χωρίς νομική ισχύ και / ή δεν δεσμεύει την περιουσία της αποβιωσάσης Παναγιώτας Κιρκοριάν. (Ε) Αναγνωριστική απόφαση του Δικαστηρίου ότι η οποιαδήποτε διάθεση και / ή εγγραφή και / ή μεταβίβαση και / ή αποξένωση και / ή δωρεά και / ή επιβάρυνση και / ή εκχώρηση και / ή απόσυρση και / ή πληρωμή οποιουδήποτε μέρους της περιουσίας της αποβιωσάσης Παναγιώτας Κιρκοριάν είναι άκυρη εξ υπαρχής, νομικά ανύπαρκτη και ανίσχυρη. (Ζ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται οποιαδήποτε διανομή και/ή διάθεση και/ή εγγραφή και/ή μεταβίβαση και/ή αποξένωση και/ή δωρεά και/ή επιβάρυνση και/ή εκχώρηση οποιουδήποτε μέρους της περιουσίας της αποβιωσάσης Παναγιώτας Κιρκοριάν." Για τις παραγράφους 15 και 21 οι ενάγοντες εισηγούνται ότι επίσης καλύπτονται από την οπισθογράφηση όπως επαληθεύτηκε υποδεικνύοντας ότι στην οπισθογράφηση περιλαμβάνονταν, εκτός από τα όσα έχουν σχέση με τους ισχυρισμούς περί ανικανότητας και ψυχικής πίεσης, και οι ακόλουθες αξιώσεις: "(Η) Αναγνωριστική Απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι οι ενάγοντες ως συγγενείς τρίτου βαθμού είναι νόμιμοι κληρονόμοι στην περιουσία της αποβιώσασας Παναγιώτας Κιρκοριάν, τέως από τη Λάρνακα, και δικαιούχοι κληρονομικού μεριδίου στην περιουσία της. (Θ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διανομή της περιουσίας της αποβιωσάσης Παναγιώτας Κιρκοριάν με βάση τα κληρονομικά μερίδια όπως καθορίζονται στο Κεφ. 195." Στα πλαίσια της αίτησης για τροποποίηση της οπισθογράφησης δεν επεσύρθη η προσοχή του δικαστηρίου στις αξιώσεις υπό (Η) και (Θ). Εν πάση περιπτώσει, κριτήριο δεν είναι εκείνη η ενδιάμεση απόφαση. Ούτε ο σκοπός τώρα είναι, όπως δεν υπάρχει δυνατότητα, να αναθεωρηθεί. Το ερώτημα είναι το κατά πόσο οι ενάγοντες έχουν συμπεριλάβει στην έκθεση απαίτησης ισχυρισμούς που δεν καλύπτονται από την επαλήθευση. Αν έτσι είχαν τα πράγματα δεν θα τους βοηθούσε το δεύτερο τους επιχείρημα, ότι δηλαδή μπορούσαν, με βάση τις πρόνοιες της Δ.20, κ. 1 Α[3], να τροποποιήσουν και να επεκτείνουν τις αξιώσεις τους χωρίς τροποποίηση της οπισθογράφησης. Το δικαίωμα αυτό δεν αναιρεί και δεν μπορεί να ασκηθεί αντίθετα από την υποχρέωση για εξαρχής επαλήθευση. Όμως η κατάληξη είναι ότι οι παρ. 15 και 21 καλύπτονται όντως από τις εν λόγω παρ. (Η) και (Θ). Βέβαια η ευπαίδευτη δικηγόρος του αιτητή αναφερόμενη στις παραγράφους αυτές εισηγήθηκε ότι: "Η αναφορά στο αιτητικό στην οπισθογράφηση στο Η και Θ ότι ζητούν αναγνωριστική απόφαση ότι οι ενάγοντες είναι νόμιμοι κληρονόμοι στην περιουσία της αποβιώσασας και / ή με το να ζητούν να γίνει διανομή σύμφωνα με το Κεφ. 195 ΔΕΝ το καθιστούν αυτό μέρος της απαίτησης τους ούτε και καθίσταται λόγος για τον οποίο ζητούν ακύρωση. Οι ενάγοντες απλά ζητούν ακύρωση της διαθήκης λόγω του ότι καταρτίστηκε χωρίς ελεύθερη βούληση και/ή κατόπιν ψυχικής πίεσης κλπ και ΑΝ το Δικαστήριο θεωρούσε ότι όντως έτσι έγινε, τότε θα έπρεπε να γίνει διανομή της περιουσίας βάση του Κεφ.
13. Είναι δηλαδή παρεμφερής θεραπεία, στην οποία θα δικαιούντο οι ενάγοντες αν το Δικαστήριο αποδεκτεί τις θέσεις τους και δεν αποτελεί άλλο λόγο ακύρωσης της διαθήκης και/ή της κληροδοσίας." Όμως είναι σαφές ότι με τις εν λόγω παραγράφους ζητείται αναγνώριση του κληρονομικού δικαιώματος των εναγόντων και διανομή με βάση τα κληρονομικά μερίδια όπως καθορίζονται στο Κεφ. 195 ανάλογα με την κατάληξη που θα έχει το πρώτο ζήτημα (περί ακυρότητας της διαθήκης) το οποίο θα καθορίσει αν πρόκειται για εξ αδιαθέτου ή μη διαδοχή. Μάλιστα, για τη δεύτερη περίπτωση, με τις παραγράφους (Η) και (Θ) της οπισθογράφησης και την παρ. 21 της Έκθεσης Απαίτησης το ζήτημα τίθεται ορθά ως ζήτημα υπέρβασης του διαθεσίμου μεριδίου και διόρθωσης ώστε οι ενάγοντες να λάβουν τα μερίδια που κατ΄ ισχυρισμόν τους δικαιούνται εκ του νόμου, ενώ με την απορριφθείσα τροποποίηση εζητείτο η εξ ολοκλήρου ακυρότητα της κληροδοσίας. Ως εκ των άνω, δεν στοιχειοθετείται λόγος διαγραφής. Έτσι είναι περιττό να εξεταστεί η εισήγηση σε σχέση με την καθυστέρηση η οποία, άλλωστε, τέθηκε χωρίς αναφορά σε νομολογία. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου 2 ως εκτελεστή της διαθήκης του Κιρκόρ Κιρκοριάν. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, να είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) .................................... Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Δ.2, κ. 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, Demetriou v. Prodromou