Επί τοις αφορώσι τον Χρίστο Κασίνο, Αίτηση Πτώχευσης αρ. : 249/08, 25 Ιουνίου 2009

(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεων Νόμου, Κεφ.5, η έκδοση Διατάγματος Παραλαβής της περιουσίας του Καθ΄ ου η Αίτηση που έχει ως βάση (όπως συνάγεται από την παράγραφο 3 της Αίτησης) την εκ μέρους του διάπραξη πράξης πτώχευσης λόγω μη συμμόρφωσης του με την Ειδοποίηση Πτώχευσης με Αρ. 368/07. Η ΑΙΤΗΣΗ Στην Αίτηση Πτώχευσης ημερομηνίας 31.10.2008, ως Αιτητής - Πιστωτής παρουσιάζεται η LOMBARD NATWEST LTD η οποία, όπως αναφέρεται στην Αίτηση, από 30.9.1998 έχει μετονομαστεί σε ALPHA ASSET FINANCE LTD, από 4.12.2006 έχει αναδιαρθρωθεί και συγχωνευθεί με την ALPHA BANK LTD και από 20.12.2006 έχει μετονομασθεί σε ALPHA BANK CYPRUS LTD. Στην Αίτηση αναφέρονται επίσης τα εξής: (α) ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε την διαμονή του, για το μεγαλύτερο μέρος των έξι

(6)μηνών των αμέσως προηγηθέντων της υποβολής της Αίτησης, στη Λάρνακα. (β) ότι ο Καθ' ου η Αίτηση οφείλει στους Αιτητές, δυνάμει απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος, η οποία εκδόθηκε την 27.1.1995 στην Αγωγή με αρ. 379/94, το ποσό των €12.335.79 (ΛΚ7.219.82) με τόκο προς 6% ετησίως από 27.1.1995 μέχρι εξόφλησης, πλέον €479.35 (ΛΚ280.55) έξοδα, με τόκο προς 6% ετησίως επί του ποσού των €461.32 (ΛΚ270=) από 27.1.1995 μέχρι εξόφλησης. Το σημερινό οφειλόμενο υπόλοιπο ανέρχεται στο ποσό των €24.313,33 με τόκο προς 6% ετησίως από 15.10.2008 μέχρι εξόφλησης, πλέον δικηγορικά έξοδα. (γ) ότι δεν κατέχεται από τους Αιτητές, ούτε από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό τους, οποιαδήποτε ασφάλεια επί της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση ή μέρος αυτής, για την πληρωμή του οφειλομένου ποσού. (δ) ότι ο Καθ' ου η Αίτηση τέλεσε κατά την 3.10.2008 (σύμφωνα με Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος, η οποία εκδόθηκε στην Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 368/07) πράξη πτώχευσης εφόσον παρέλειψε να συμμορφωθεί με την εν λόγω Ειδοποίηση. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Εύης Αποστόλου - Κυπριανού, ευρισκόμενη στην υπηρεσία των Αιτητών (όπως η ίδια λέγει) η οποία επιβεβαιώνει τα όσα αναφέρονται στην Αίτηση. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε Ένσταση στην οποία καταγράφονται ως συγκεκριμένοι λόγοι Ένστασης, οι εξής: "

1. Η αίτηση του αιτητή δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και/ή η νομική βάση είναι ελλιπής.
2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση Διατάγματος πτώχευσης.
3. Δεν αναφέρονται στην αίτηση όλα τα πραγματικά γεγονότα καθώς και τα πραγματικά ποσά μετά την έκδοση της απόφασης.
4. Οι αιτητές έχουν προβεί στα ενδεδειγμένα μέτρα εκτέλεσης πριν την έναρξη της παρούσας διαδικασίας με τρόπο ώστε να μην τηρείται η νομική διαδικαστική διαδικασία. Οι αιτητές ενεργούν αδικαιολόγητα με το να ζητούν να πτωχεύσει αντί να αναζητήσουν άλλη ενδεικνυόμενη θεραπεία.
5. Η καταχώρηση της παρούσας αποτελεί κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους των αιτητών.
6. Ο χρεώστης είναι φερέγγυο άτομο και δύναται να ξοφλήσει τα χρέη του. Το παρόν πρόβλημα εισροής χρημάτων το οποίο τον εμποδίζει να ρυθμίσει τα χρέη του κατά αυτόν το χρόνο δεν είναι απόδειξη αφερεγγυότητας εκ μέρους του αλλά εστιάζεται σε απρόσμενα οικονομικά προβλήματα τα οποία θα λυθούν εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος.
7. Η αίτηση πτώχευσης θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι ο χρεώστης έχει όλα τα μέσα και/ή εργασία και/ή δυνατότητα και/ή την ευχέρεια εξόφλησης των χρεών του.
8. Είναι ασφαλιστής και είναι σε θέση να πληρώνει μηνιαίες δόσεις έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του ". Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του ίδιου του Καθ' ου η Αίτηση ο οποίος επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους Ένσταση. Είναι η θέση του ότι το ποσό που αναφέρεται στην Αίτηση είναι υπερβολικό και ότι αυτό αποτελεί προϊόν παράνομου χρέους, που οι Αιτητές επιδιώκουν να εισπράξουν με την παρούσα διαδικασία. Περαιτέρω προβάλλει ότι ολόκληρο το εξ' αποφάσεως χρέος στην αγωγή αρ.379/94, περιλαμβανομένων τόκων και εξόδων, έχει εξοφληθεί. Υποστηρίζει ότι οι πιστωτές έχουν προχωρήσει με μέτρα εκτέλεσης εναντίον του, εξασφαλίζοντας Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων και ως εκ τούτου «η παρούσα αίτηση είναι εκδικητική και εκβιαστική και αποτελεί κατάχρηση των εξουσιών του Δικαστηρίου». Υποστηρίζει επίσης ότι οι Αιτητές δεν έλαβαν μέτρα εκτέλεσης εναντίον του πρωτοφειλέτη (εναγομένου αρ.1 στην αγωγή 379/04) και των άλλων εναγομένων αλλά επέλεξαν να προχωρήσουν εναντίον του με την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης θέλοντας να τον εκβιάσουν για να πετύχουν πιο εύκολα την είσπραξη του χρέους καθότι ο ίδιος εργαζόμενος ως ασφαλιστής ενδέχεται, εάν πτωχεύσει, να «χάσει» την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατέθεσαν ενόρκως εκ μέρους των Αιτητών η Ελένη Θεοδοσίου (ΜΑ1), υπεύθυνη του τμήματος Πτωχεύσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος και η Εύη Αποστόλου (ΜΑ2), υπεύθυνη του τμήματος δικαστικών υποθέσεων της ALPHA BANK CYPRUS LTD. Η Ελένη Θεοδοσίου (ΜΑ1) κατέθεσε τον φάκελο της Ειδοποίησης Πτώχευσης με αριθμό 368/07 (Τεκμήριο 1). Ανέφερε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήγειρε ένσταση στην Ειδοποίηση Πτώχευσης η οποία όμως απερρίφθη από το Δικαστήριο στις 3.10.
9. Η Εύη Αποστόλου (ΜΑ2) η οποία υπέγραψε την υπό κρίση Αίτηση εκ μέρους των Αιτητών, υιοθέτησε το περιεχόμενο της Ένορκη της Δήλωσης η οποία υποστηρίζει την Αίτηση. Κατέθεσε ότι από την ημερομηνία της καταχώρησης της Αίτησης μέχρι και σήμερα, δεν επήλθε οποιαδήποτε αλλαγή στο οφειλόμενο ποσό, εκτός από τους τόκους οι οποίοι αυξήθηκαν. Πρόσθεσε ότι οι Αιτητές δεν είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές, δεν έχουν δηλαδή εγγράψει ΜΕΜΟ ή υποθήκες επί της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση. Αντεξεταζόμενη κατέθεσε ότι εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση εκδόθηκε Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων από τον Ιούνιο του 1996, σύμφωνα με το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση όφειλε να πληρώνει ΛΚ50= μηνιαίως προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους. Συνολικά πληρώθηκε μέχρι σήμερα, το ποσό των ΛΚ700=. Η τελευταία πληρωμή έγινε τον Μάϊο του
10. Παραδέχθηκε επίσης ότι η απόφαση στην αγωγή με αριθμό 379/94 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος εκδόθηκε αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα εναντίον ακόμη δύο προσώπων οι οποίοι στο παρόν στάδιο είναι πτωχεύσαντες. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν κατέθεσε ο ίδιος και ούτε προσκόμισε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Και οι δύο πλευρές δήλωσαν από κοινού το εξής Παραδεκτό Γεγονός. Η Αίτηση Πτώχευσης με αριθμό 249/08 που καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος στις 31.10.2008 επεδόθη προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση στις 8.11.
11. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο κ. Σκορδής εκ μέρους των Αιτητών εισηγήθηκε στην αγόρευση του ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και ότι θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Αναφερόμενος στην Ένσταση του Καθ'ου η Αίτηση υπεστήριξε ότι αυτή δεν στοιχειοθετεί οποιοδήποτε πραγματικό ή νομικό λόγο που να συνηγορεί κατά της έκδοσης του αιτουμένου Διατάγματος. Ήταν η θέση του τέλος ότι η πράξη πτώχευσης έχει διαπραχθεί με την έκδοση της απόφασης στην Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ.368/
12. Αντίθετη ήταν η θέση της κας. Κώστα εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση. Εισηγήθηκε ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο σχετικός Νόμος και οι Κανονισμοί και ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Τόνισε ιδιαίτερα ότι οι Αιτητές δεν κατάφεραν να αποδείξουν το χρέος που οφείλει ο Καθ' ου η Αίτηση σ' αυτούς, εφόσον δεν κατέθεσαν οποιαδήποτε Κατάσταση Λογαριασμού που να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς τους. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η Ελένη Θεοδοσίου (ΜΑ1) δεν αντεξετάστηκε και τα όσα κατέθεσε παρέμειναν αναντίλεκτα. Η Εύη Αποστόλου (ΜΑ2) μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Τα όσα κατέθεσε κατά την κυρίως εξέταση της δεν αμφισβητήθηκαν ουσιαστικά κατά την αντεξέταση της. Αποδέχομαι την μαρτυρία της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ο περί Πτωχεύσεων Νόμος Κεφ. 5, είναι στη ουσία αντιγραφή του αγγλικού Bankruptcy Act
13. H πτώχευση έχει χαρακτήρα οιονεί ποινικό και αποτελεί δυσμενή εξέλιξη στην υπόσταση του χρεώστη (βλ. Αρέστης v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. σελ. 1258. Σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας, όπως τονίστηκε στην υπόθεση London Clubs Ltd κ.ά. v. Παπαδόπουλου

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1699 είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών. Σύμφωνα με το Άρθρο 5

(1)του Κεφ. 5 και το αντίστοιχο αγγλικό 4

(1), η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει "εκτός" (unless), αν προϋπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις. Η λέξη "εκτός" προδικάζει ότι θα πρέπει να συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Williams & Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση στη σελ. 44, πρέπει να θεωρείται ως η νομική αρχή που επιβάλλει το βάρος απόδειξης της κάθε μιας (προϋπόθεσης) στον πιστωτή. Οι προϋποθέσεις που τίθενται από την παρ. 1 του Άρθρου 5 του περί Πτωχεύσεων Νόμου, Κεφ. 5 είναι οι ακόλουθες: Το χρέος που οφείλεται από τον οφειλέτη προς τον πιστωτή να ανέρχεται τουλάχιστον σε Λ.Κ.500 (σε Ευρώ €854,30σ.). Το χρέος να είναι εκκαθαρισμένο ποσό και άμεσα πληρωτέο. Η πράξη πτώχευσης στην οποία εδράζεται η αίτηση να τελέστηκε εντός τριών μηνών προ της καταχώρησης της αίτησης πτώχευσης, και Ο οφειλέτης να κατοικεί στη Κύπρο, ή μέσα σε περίοδο ενός χρόνου πριν από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης, να είχε τη συνήθη διαμονή του ή να είχε τόπο διαμονής ή τόπο εργασίας στην Κύπρο ή να διεξάγει εργασίες στην Κύπρο προσωπικά ή με αντιπρόσωπο. Όπως περαιτέρω προσδιορίζεται στο ίδιο πιο πάνω σύγγραμμα στις σελ. 44 - 45, το χρέος θα πρέπει να έχει δημιουργηθεί πριν από την πράξη πτώχευσης. Να ήταν πληρωτέο πριν την πράξη πτώχευσης και πρέπει να οφείλεται μέχρι το στάδιο της ακρόασης της αίτησης πτώχευσης και ακόμα στο στάδιο έκδοσης του διατάγματος παραλαβής (βλ. Re Stables, Ex parte Smith & Sons

(1894)1 Mans 68). Αν στο μεταξύ το χρέος πληρωθεί, δεν εκδίδεται διάταγμα, όπως τονίζεται στη σελ. 45 του πιο πάνω συγγράμματος. Τέλος, η ύπαρξη διαδικαστικών κανονισμών διέπουν και ρυθμίζουν τη διαδικασία της πτώχευσης όπως στη προκείμενη περίπτωση οι περί Πτωχεύσεων Κανονισμοί που είναι δημοσιευμένοι στο Κεφ. 6 της δευτερογενούς μας νομοθεσίας (Subsidiary Legislation of Cyprus Vol. ΙΙ) (βλ. Μαρκίδης v. Επίσημος Παραλήπτης,

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1874. Προτού προχωρήσω με τους λόγους ένστασης αναφέρω ότι η απόδειξη των ισχυρισμών της Αίτησης, πρέπει από την στιγμή που αμφισβητούνται, να αποδειχθούν. Οι περί Πτωχεύσεων Κανονισμοί, Καν. 60

(2), επιτακτικά το προκαθορίζουν χρησιμοποιώντας τις λέξεις "Shall be proved". Στο σύγγραμμα Ηalsbury's Laws of England 3η έκδοση τόμος 2 στη σελ. 309, προσδιορίζεται ότι οι προβληθέντες με την Αίτηση ισχυρισμοί πρέπει να υποστηρίζονται από μαρτυρία, περαιτέρω των ενόρκων δηλώσεων, με στόχο τη στοιχειοθέτηση της Αίτησης Πτώχευσης. Επομένως και αν υπάρχει διαφοροποίηση μεταξύ της Αιτήσεως και της ένορκης μαρτυρίας, το Δικαστήριο αντλεί τα στοιχεία που θα το οδηγήσουν στη διαπίστωση της ικανοποίησης των προϋποθέσεων του νόμου, από την ένορκη μαρτυρία και μετά από αξιολόγηση καταλήγει στα ευρήματα του. Η εισήγηση της κας. Κώστα ότι δεν αποδείχθηκε ικανοποιητικά η οφειλή εφόσον δεν κατατέθηκε εκ μέρους των Αιτητών οποιαδήποτε Κατάσταση Λογαριασμού που να δεικνύει το οφειλόμενο ποσό, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι Αιτητές αναφέρουν στην Αίτηση ότι το σημερινό υπόλοιπο του χρέους ανέρχεται σε €24,313.33 με τόκο προς 6% ετησίως από 15.12.2008 μέχρι εξόφλησης, πλέον τα δικηγορικά έξοδα. Η Εύη Αποστόλου (ΜΑ2) καταθέτοντας ενόρκως ανέφερε ότι μέχρι την ημέρα της ακροαματικής διαδικασίας δεν επήλθε οποιαδήποτε αλλαγή στο οφειλόμενο ποσό, πλήν των τόκων οι οποίοι αυξήθηκαν. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε επί του σημείου τούτου, ούτε και της ετέθη οποιαδήποτε άλλη θέση που να αμφισβητεί τα λεγόμενα της. Επαναλαμβάνω ότι ο νόμος προϋποθέτει ότι η οφειλή θα πρέπει να ξεπερνά το ποσό των ΛΚ500 - (αντίστοιχο σε €854.30). Στα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας δεν είναι δυνατή η αμφισβήτηση του εξ' αποφάσεως χρέους. Αφ' ης στιγμής εκδόθηκε η δικαστική απόφαση και δεν παραμερίστηκε ή ανατράπηκε, το εξ' αποφάσεως χρέος είναι όπως προκύπτει μετά την έκδοση της απόφασης και όπως στο μεταξύ διαμορφώνεται από τυχόν πληρωμές ή έξοδα και τόκους. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας (Αίτησης Πτώχευσης) δεν διερευνά την ορθότητα, ακρίβεια ή εγκυρότητα του επιδικασθέντος με την απόφαση χρέους. (Re a Debtor (30 of 1956)

(1957)Ch381 Halsbury´s Laws of England, 3rd Edítion Vol.2, page 282). Η υποβολή θέσεων περί εξόφλησης ή μη οφειλής του χρέους χωρίς τεκμηρίωση και στοιχειοθέτηση τους δεν είναι αρκετή. Επομένως κρίνω ότι το εξ' αποφάσεως χρέος που οφείλεται στους Αιτητές ξεπερνά το κατώτατο όριο το οποίο προβλέπεται στο νόμο για το οποίο μπορεί να υποβληθεί αίτηση για έκδοση Διατάγματος Παραλαβής της περιουσίας ενός οφειλέτη. Εν προκειμένω δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι πρόκειται για ξεκαθαρισμένο χρέος εφόσον προέρχεται από δικαστική απόφαση και γι' αυτό είναι άμεσα πληρωτέο. Ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει στην Ένσταση του ότι η Αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και/ή η νομική βάση είναι ελλιπής. Δεν εξειδικεύεται όμως ούτε στην Ένσταση ούτε στην Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει, ποια είναι η ορθή νομική βάση ή για ποιο λόγο η νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση, είναι ελλιπής. Ούτε και στο στάδιο των αγορεύσεων η συνήγορος του χρεώστη ανέλυσε την εν λόγω θέση, ούτε και την τεκμηρίωσε με αποτέλεσμα ο εν λόγω ισχυρισμός να παραμένει γενικός, αόριστος και ατεκμηρίωτος. Εν προκειμένω η Αίτηση συνάδει με το Πτωχευτικό Έντυπο Αρ.7 του Πίνακα Α των Πτωχευτικών Κανονισμών. Πέραν τούτου στην Αίτηση αναφέρεται, εκ του περισσού θα έλεγα, η νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται. Σύμφωνα με τον σχετικό Νόμο και τους Κανονισμούς δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά σε νομική βάση της αίτησης στο κείμενο. Το τι αποτελεί θεμελιώδες και σημαντικό μέρος μιας αίτησης πτώχευσης είναι τα ουσιαστικά γεγονότα που θεμελιώνουν και ενδεχόμενα δικαιολογούν την έκδοση Διατάγματος Πτώχευσης (βλ. Τρύφωνος v. Παγκυπριακή

(1993)1ΑΑΔ 706). Στην προαναφερόμενη απόφαση λέχθηκε ότι η αίτηση για έκδοση Διατάγματος Παραλαβής δεν συνιστά ενδιάμεση αλλά πρωτογενή διαδικασία, προσδιοριστική των επιδίκων θεμάτων που τίθενται προς εξέταση. Ακόμη όμως και εάν υπήρχε οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στην αναγραφή των Κανονισμών, που επαναλαμβάνω δεν υπάρχει, δεν είναι λόγος για να απορριφθεί η Αίτηση. Ο Κανονισμός 2 των Πτωχευτικών Κανονισμών καθώς επίσης και το άρθρο 102 του Περί Πτωχεύσεων Νόμου Κεφ.5, επεξηγούν την προσφερόμενη δυνατότητα θεραπείας οποιασδήποτε μη συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς (Williams and Hunter on Bankruptcy, 19η Έκδοση, σελ.492). Ως εκ τούτου και αυτός ο λόγος Ένστασης, απορρίπτεται. Στους λόγους Ένστασης προβάλλεται επίσης ότι οι Πιστωτές έχουν ήδη λάβει μέτρα εκτέλεσης εναντίον του Χρεώστη, εξασφαλίζοντας Διάταγμα Μηνιαίων Δόσεων εναντίον του. Στον Περί Πτωχεύσεων Νόμο δεν τίθεται καμμία προϋπόθεση για την εκ των προτέρων χρησιμοποίηση των προβλεπόμενων από την Πολιτική Δικονομία μέτρων εκτέλεσης. Στην υπόθεση Πετράκης v. Κίμωνος

(2006)1 (Β) Α.Α.Δ, αποφασίστηκε ότι το γεγονός πως ο πιστωτής επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει την διαδικασία των μηνιαίων δόσεων για την ικανοποίηση της απόφασης και το ότι δεν χρησιμοποίησε την διαδικασία της έκδοσης εντάλματος κινητών, δεν συνιστούσαν εμπόδιο στην υποβολή και εξέταση αίτησης για την έκδοση Διατάγματος Παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη με βάση τον Περί Πτωχεύσεων Νόμο. Οι μέθοδοι εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης, καθορίζονται στο Άρθρο 14 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, το οποίο δεν περιλαμβάνει την διαδικασία πτώχευσης. Άσχετα από αυτό, αρχή για την μη επιδίωξη από τον εξ' αποφάσεως πιστωτή διαφορετικών τρόπων εκτέλεσης τυγχάνει εφαρμογής μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που οι διάφοροι τρόποι εκτέλεσης στρέφονται εναντίον του ίδιου χρεώστη. Δεν υπάρχει τέτοιος περιορισμός αναφορικά με εκτέλεση απόφασης που εκδίδεται ομού και/ή κεχωρισμένως. Σε τέτοια περίπτωση ο εξ' αποφάσεως πιστωτής, είναι ελεύθερος να επιδιώξει την ταυτόχρονη εκτέλεση της απόφασης εναντίον όλων των χρεωστών (βλ. Οικονομίδης v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ σελ.1255). Όπως ελέχθη και στην υπόθεση Αρέστη v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (ανωτέρω) η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης μιας απόφασης, ούτε αποσκοπεί σε εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του. Συνεπώς και ο λόγος αυτός Ένστασης απορρίπτεται. Ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει επίσης ότι η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Επί του θέματος τούτου έχω να πω τα εξής: Είναι γεγονός ότι κάθε Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να παρεμποδίσει κατάχρηση οποιασδήποτε διαδικασίας. Όπως εξηγείται στην υπόθεση Constantinides v. Vima Ltd

(1983)1 C.L.R., η δικαιοδοσία είναι σύμφυτη και αποβλέπει σε τελευταία ανάλυση στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η διαδικασία μπορεί να κατασταλεί και όταν πηγάζει από δικαίωμα το οποίο παρέχεται για την προσεπίκληση της οποτεδήποτε μολύνεται από αλλότρια κίνητρα (βλ. μεταξύ άλλων Βασιλείου v. Μακρίδη,

(2000)2 Α.Α.Δ. σελ. 133 και M & M Loizou Ltd v. Jumbo Investments Ltd,

(2000)2 Α.Α.Δ. σελ. 717). Ανατρέχοντας σε αγγλικές αποφάσεις που διέπουν το ζήτημα προκύπτει ότι για να γίνει δεκτή εισήγηση για «κατάχρηση διαδικασίας» θα πρέπει τα γεγονότα να αποκαλύπτουν πραγματική καταπίεση και εξαναγκασμό του χρεώστη από μέρους του πιστωτή, στην προσπάθεια του τελευταίου να αποκτήσει χρήματα ή άλλο παρεμφερές πλεονέκτημα (βλ. Re a Debtor

(1955)2 All E.R. p. 656 (C.A.), στην δε υπόθεση Re a Judgement Summons

(1953)1 All E.R. 424 αναφέρεται, ότι δεν είναι παραδεκτή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης όπου τούτο θα αποτελούσε μέσο καταπιεστικό για τα δικαιώματα του χρεώστη. Εφόσον στοιχειοθετείται καταπίεση, η διαδικασία αναστέλλεται προς διαφύλαξη του σκοπού για τον οποίο παρέχεται το δικονομικό μέτρο (βλ. επίσης τις υποθέσεις Re Shaw

(1928)Ch. 206) και Re Suderland

(1911)2 KB 658). Εν προκειμένω δεν υπάρχει οτιδήποτε ενώπιον μου από το οποίο να φαίνεται ότι οι Αιτητές - Πιστωτές, χρησιμοποιούν την διαδικασία αυτή κατ' αθέμιτο τρόπο, με στόχο άλλο από εκείνο που προβλέπεται από τον Νόμο και κατά τρόπο (καταπιεστικό ή εκδικητικό για τον χρεώστη. Όπως λέχθηκε στην Mερκής v. Intertobecco Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 131/2005, ημερομηνίας 8.9.2006 (στην οποία έγινε αναφορά και στην υπόθεση London Clubs Ltd): «Δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που παραπέμπει η πιο πάνω απόφαση. (βλ. σχετικά και την Χαραλαμπίδης v. Κωμοδρόμου

(2002)2 ΑΑΔ 522).» Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχω διαγνώσει προσπάθεια από μέρους των Πιστωτών να επωμισθούν αλλότρια οφέλη από την αίτηση τους. Συνεπώς απορρίπτεται και αυτός ο λόγος ένστασης. Όπως έχω προαναφέρει o Αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς της Αίτησης. Το άρθρο 6 παράγραφος 2 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5 προνοεί τα εξής: "Άρθρο 6

(2)Κατά την ακρόαση της αίτησης, το Δικαστήριο θα απαιτεί απόδειξη του χρέους που οφείλεται προς τον αιτούντα πιστωτή, της επίδοσης της αίτησης και της πράξης πτωχεύσεως..". Στην προκειμένη περίπτωση όπως έχω προναφέρει το εξ' αποφάσεως οφειλόμενο χρέος ξεπερνά το κατώτατο προβλεπόμενο στο νόμο όριο, για το οποίο μπορεί να υποβληθεί αίτηση για έκδοση Διατάγματος Παραλαβής. Άρα η προϋπόθεση αυτή του Νόμου ικανοποιείται. Καταλυτικός παράγοντας ως προς την πορεία της Αίτησης είναι και η απόδειξη της επίδοσης της. Εν προκειμένω είναι αποδεκτό γεγονός ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος στις 31.10.2008 και επεδόθη στον Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά, στις 8.11.

1. Όσον αφορά την Ειδοποίηση Πτώχευσης έχω να πω τα εξής. Εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση - Χρεώστη καταχωρήθηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης με αριθμό 368/07 η οποία επεδόθη προσωπικά σ΄ αυτόν στις 21.6.
2. Ο τελευταίος ήγειρε Ένσταση και το Δικαστήριο ύστερα από ακροαματική διαδικασία απεφάσισε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση - Χρεώστης, διέπραξε πράξη πτώχευσης η οποία θεωρήθηκε ότι διεπράχθη με την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου στις 3.10.
3. Τέλος αναφέρω ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε την 31.10.2008, εντός της προθεσμίας των τριών

(3)μηνών όπως προβλέπεται στην παράγραφο (γ) του Άρθρου 5 του Νόμου. Με γνώμονα τα πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι οι Αιτητές έχουν ικανοποιήσει πλήρως όλες τις πρόνοιες του Άρθρου 5 του Περί Πτωχεύσεων Νόμου Κεφ.6, και ότι η Αίτηση θα πρέπει να επιτύχει αφού ο Καθ' ου η Αίτηση έχει διαπράξει πράξη πτώχευσης. Συνακόλουθα εκδίδεται Διάταγμα Παραλαβής της περιουσίας του. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται προσωρινός διαχειριστής της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση. Ο τελευταίος διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία, αμέσως μετά την επίδοση σ' αυτόν αντιγράφου του παρόντος Διατάγματος. Τα έξοδα της Αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. (Υπ.) ..................... Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο