Κώστα Φωτίου ν. Χαράλαμπου Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής:55/ 06, 8 Ιουλίου,2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A82 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:55/ 06 Μεταξύ: Κώστα Φωτίου Ενάγοντος και Χαράλαμπου Χαραλάμπους Εναγόμενου ______ Ημερομηνία: 8 Ιουλίου,2009 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: κ. Αλέξανδρος Κουκούνης για Ανδρέας Κουκούνης & Σία στην εκφώνηση της απόφασης ο κ. Κωνσταντίνου Για τον εναγόμενο: κα Χαρά Σούρπη για Α. Χ¨ Σέργη στην εκφώνηση της απόφασης η κ. Οικονόμου ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΙ ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ: Ο ενάγοντας με την αγωγή του την οποία καταχώρησε στις 10.01.2006 και όπως αυτή στη συνέχεια τροποποιήθηκε αξιώνει εναντίον του εναγόμενου αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ. 2.850,00 ποσό το οποίο απαιτήθηκε για την κατασκευή και τοποθέτηση αλουμινοκατασκευών τις οποίες ο εναγόμενος παρέλειψε να κατασκευάσει και τοποθετήσει στην οικία του στο Αλεθρικό Λάρνακας κατά το έτος 2002 και/ ή ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας ή/και ως αποζημιώσεις λόγω αμέλειας του εναγόμενου ή/ και ως ποσό με το οποίο ο εναγόμενος κατέστη αδικαιολόγητα πλουσιότερος. Επιπρόσθετα αξιώνει το ποσό των Λ.Κ.2.700,00 το οποίο όπως ισχυρίζεται θα απαιτηθεί για την επιδιόρθωση κακοτεχνιών σε αλουμίνια που κατασκεύασε και τοποθέτησε για λογαριασμό του ο εναγόμενος στην υπό ανέγερση κατοικία του στο χωριό Αλεθρικό κατά ή περί το 2002 ή το ίδιο πιο πάνω ποσό ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας ή / και ως αποζημιώσεις λόγω αμέλειας του εναγόμενου ή/και ως ποσό με το οποίο ο εναγόμενος κατέστη άδικα πλουσιότερος. Τέλος, αξιώνει και το ποσό των Λ.Κ.136,00 ως υπόλοιπο ποσό από τις Λ.Κ.4.000,00 που πληρώθηκαν στον εναγόμενο αλλά για το οποίο υπόλοιπο ποσό δεν έκανε τη δουλειά ή /και ως αποζημιώσεις λόγω αμέλειας του εναγόμενου ή/και ως ποσό με το οποίο ο εναγόμενος κατέστη άδικα πλουσιότερος. Περαιτέρω αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για την ταλαιπωρία που ο ενάγοντας υπέστη για την κατασκευή και τοποθέτηση αυτών των αλουμινοκατασκευών από άλλο κατασκευαστή, για την ταλαιπωρία που θα υποστεί για την επιδιόρθωση των κακοτεχνιών και για την παράβαση συμφωνίας από τον εναγόμενο, νόμιμο τόκο από τον Οκτώβριο του 2002 μέχρι εξοφλήσεως και έξοδα. Στην έκθεση απαιτήσεως ισχυρίζεται ότι συνήψε προφορική συμφωνία με τον εναγόμενο η οποία διαλάμβανε την έναντι τιμήματος Λ.Κ.5.503,10σ. συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α., κατασκευή αλουμινοκατασκευών (πόρτες, παράθυρα και φεγγίτες). Η συμφωνία είχε συναφθεί τον Ιούλιο του 2002 και ο εναγόμενος θα έπρεπε να τοποθετούσε τα αλουμίνια περί τα τέλη του Σεπτέμβρη του
- Προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς για το πως εξελίχθηκε στη πορεία η μεταξύ τους συνεργασία που αποσκοπούσε στην υλοποίηση της συμφωνίας τους με την καταβολή στον εναγόμενο προκαταβολικά του ποσού των Λ.Κ.4.000,00 και προβάλλει λεπτομέρειες της αμέλειας ή και παράβασης της σύμβασης εκ μέρους του εναγόμενου. Ο εναγόμενος με την υπεράσπιση του δεν παραδέχεται και αντικρούει την πιο πάνω προβαλλόμενη απαίτηση του ενάγοντος ότι δηλαδή δεν κατασκεύασε όλες τις αλουμινοκατασκευές που είχαν συμφωνηθεί, ότι υπήρξε αμελής και ότι οι κατασκευές που παρέδωσε στον ενάγοντα παρουσίασαν κακοτεχνίες. Σε σχέση με την μη συμπλήρωση της συμφωνηθείσας εργασίας με την τοποθέτηση των υπόλοιπων αλουμινοκατασκευών που είχαν συμφωνηθεί ισχυρίζεται ότι αυτό οφείλεται στην συμπεριφορά του ενάγοντος ο οποίος τον εκδίωξε από την οικία του όπου εκτελούσε την εργασία του με αποτέλεσμα να μην την συμπληρώσει και να υποστεί και ο ίδιος ζημιά εφόσον είχε κατασκευάσει όλα τα αλουμίνια που είχαν συμφωνηθεί αλλά δεν τα τοποθέτησε εξαιτίας της συμπεριφοράς του ενάγοντα προς το πρόσωπο του. Διαφωνεί ως προς το ποσό που εισέπραξε προκαταβολικά από τον ενάγοντα και ισχυρίζεται ότι εισέπραξε πράγματι ως προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.3.000,00 και ότι στη συνέχεια εισέπραξε ακόμα ένα ποσό Λ.Κ.1.000,00 έναντι του συνολικού συμφωνηθέντος τιμήματος και γι΄αυτό ανταπαιτεί το υπόλοιπο που ανέρχεται στις Λ.Κ.1.503,10σ. πλέον νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως και έξοδα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ : Ο ενάγοντας κατάθεσε ο ίδιος και κάλεσε ακόμα ένα μάρτυρα (Μ.Ε.) για την απόδειξη των αξιώσεων του και προς υποστήριξη της εκδοχής του που συνιστούσε και την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση του εναγομένου. Ο εναγόμενος κατάθεσε επίσης ο ίδιος και κάλεσε ακόμα δύο μάρτυρες (Μ.Υ.1 και 2) προς αντίκρουση των ισχυρισμών του ενάγοντος και της απαίτησης του και απόδειξη της δικής του ανταπαίτησης υποστηρίζοντας την δική του εκδοχή ως προς τα γεγονότα που είχαν λάβει χώρα κατά τον επίδικο χρόνο. Παρέμεινε αναμφισβήτητο ότι ο ενάγοντας τον Ιούλιο του 2002 είχε ζητήσει προσφορά από τον εναγόμενο για την κατασκευή και τοποθέτηση των αλουμινοκατασκευών του σπιτιού που ανήγειρε τότε στο χωριό Αλεθρικό. Ο εναγόμενος αντί προσφοράς στις 16.07.2002 του παρουσίασε το τιμολόγιο (Τεκμήριο 1) το οποίο εκλήφθηκε ως προσφορά η οποία ανερχόταν σε Λ.Κ.5.503,10σ. Στη βάση αυτής της αναλυτικής προσφοράς επακολούθησε συμφωνία για την κατασκευή και τοποθέτηση των αλουμινίων. Την ίδια ημέρα της συμφωνίας κατέβαλε στον εναγόμενο ως προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.3.000,00 και προς τούτο ο εναγόμενος εξέδωσε απόδειξη (Τεκμήριο 2). Στις 25.09.2002 ο ενάγοντας κατέβαλε στον εναγόμενο ακόμα Λ.Κ.1.000,00 και προς τούτο εξεδόθη απόδειξη (Τεκμήριο 3) η οποία αν και δεν φέρει ημερομηνία δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι αυτή εξεδόθη την ίδια ημέρα. Στις 26.09.2002 πράγματι ο εναγόμενος εκπληρώνοντας την υπόσχεση του άρχισε να τοποθετεί τα αλουμίνια. Ο ενάγοντας με έκπληξη του είχε προσέξει τον εναγόμενο με κάποιο άλλο πρόσωπο που τον βοηθούσε και το οποίο γνώριζε ότι επαγγελόταν τον πωλητή παγωτού, να τοποθετούν τα αλουμίνια ¨κτυπώντας τα για να εφαρμόσουν με σφυρί¨ όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, επειδή οι διαστάσεις τους δεν ταίριαζαν γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να προκαλείται ζημιά στα αλουμίνια. Όταν ο ενάγοντας έκαμε παρατήρηση στον εναγόμενο γι΄αυτό το γεγονός, ο εναγόμενος εκνευρίστηκε, του πέταξε τα εργαλεία που κρατούσε, τον ύβρισε και έφυγε από τον χώρο. Ο ενάγοντας τηλεφώνησε τότε στον αρχιτέκτονα και επιβλέποντα μηχανικό του έργου τον κ. Φωτίου, ο οποίος μετέβη επί τόπου την ίδια ημέρα. Διαπίστωσε γδαρσίματα πάνω στα αλουμίνια που ήδη είχαν τοποθετηθεί και κακή τοποθέτηση τους όπως στο ισόγειο της οικίας, στον 1ο όροφο και σε παράθυρο του μηχανοστασίου. Μετά από αυτά, ο επιβλέπων μηχανικός του έργου απέστειλε στον ενάγοντα με το ταχυδρομείο επιστολή με ημερομηνία 4.11.2002 (Τεκμήριο 4) με την οποία τον πληροφορούσε ότι ήδη είχε ζητήσει με επιστολή του από τον εναγόμενο να τον πληροφορήσει κατά πόσο θα συμπλήρωνε τη δουλειά με τα υπόλοιπα αλουμίνια. Για το ζήτημα της καθυστέρησης στην τοποθέτηση τους και τις κακοτεχνίες ειδικά στους φεγγίτες του υπογείου τον συμβούλευε να αποταθεί στο δικηγόρο του. Τα αλουμίνια που δεν είχαν τοποθετηθεί ήταν η συρόμενη πόρτα του κυρίως υπνοδωματίου, η πόρτα της κουζίνας, τέσσερα παράθυρα με καμάρα (δύο με γυαλί και δύο χωρίς γυαλί), δύο πόρτες εξαερισμού στο υπόγειο, το παράθυρο εξαερισμού στο μπόιλερ του νερού και μία πόρτα για τα καλώδια της ΑΗΚ. Όταν είχαν πάρει την επιστολή του κ. Φωτίου και αφού συζήτησαν το θέμα με τη γυναίκα του αποφάσισαν να επισκεφθεί τον εναγόμενο η γυναίκα του ενάγοντος για να διερευνήσει κατά πόσο προτίθετο να συμπληρώσει τη δουλειά. Ο εναγόμενος ήταν αρνητικός και δεν επέδειξε τέτοια προθυμία ή για να επιδιορθώσει τις κακοτεχνίες. Μετά από αυτή τη διαπίστωση και αφού συζήτησαν το θέμα και με τον μηχανικό τους αυτός τους προέτρεψε να αναθέσουν σε άλλο κατασκευαστή αλουμινίων τη συμπλήρωση της δουλειάς. Αποτάθηκε σε διάφορους κατασκευαστές αλουμινίων μερικοί από τους οποίους του είχαν δώσει πολύ ψηλές τιμές και άλλοι του είπαν ότι δεν ήθελαν να ανακατευτούν σε μια ήδη μισοτελειωμένη δουλειά. Τελικά ανέλαβε να συμπληρώσει τη δουλειά κάποιος Σταύρος Πολυδώρου ο οποίος μετά την αποπεράτωση της του εξέδωσε τιμολόγιο (Τεκμήριο 5) και σύμφωνα με αυτό του κατέβαλε το συνολικό ποσό των Λ.Κ.2.150,00 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Τις κακοτεχνίες που παρουσίαζαν τα ήδη τοποθετημένα αλουμίνια δεν τις επιδιόρθωσε ποτέ λόγω οικονομικής στενότητας αλλά και γιατί, όπως ανέφερε, ανέμενε από τον εναγόμενο να αναλάβει τις ευθύνες του επικαλούμενος τη συνείδηση του, όπως είπε, και ήταν γι΄αυτούς τους λόγους που παρήλθε τόσο χρονικό διάστημα για να εγείρει την παρούσα αγωγή. Κατά την αντεξέταση του ο ενάγοντας μετά από σχετικές υποβολές αρνήθηκε ότι εξεδίωξε τον εναγόμενο από το σπίτι του ή ότι τον απείλησε. Ο λόγος που δεν του κατέβαλε το υπόλοιπο ποσό της συμφωνίας τους ήταν γιατί αυτός δεν συμπλήρωσε τις εργασίες που είχαν συμφωνήσει και γιατί σε αλουμίνια που είχε τοποθετήσει παρουσιάζονταν ελαττώματα. Απέρριψε ισχυρισμό ότι τάχα ο εναγόμενος είχε έτοιμα και τα υπόλοιπα παραγγελθέντα αλουμίνια επικαλούμενος προς τούτο δύο λόγους, ο πρώτος ήταν ότι όταν του έδωσε το ποσό των Λ.Κ.1.000,00 στο τέλος Σεπτεμβρίου, ο εναγόμενος του είχε πει ότι χρειαζόταν ακόμα 2-3 μήνες για να παραγγείλει αλουμίνια και να κατασκευάσει τα υπόλοιπα παραγγελθέντα και αμέσως μετά επήλθε η διαφωνία τους και επομένως εκ των πραγμάτων δεν είχε τον χρόνο για την κατασκευή τους και ο δεύτερος λόγος ήταν ότι ποτέ ο εναγόμενος δεν είχε πάει για να συμπληρώσει την εργασία που υπολειπόταν ούτε και εξέφρασε τέτοια πρόθεση. Η αστυνομία ποτέ δεν τον ενόχλησε και έτσι δεν ξέρει εάν ο εναγόμενος είχε κάμει οποιοδήποτε παράπονο εναντίον του. Ποτέ δεν είχε συναντηθεί μεταγενέστερα με τον εναγόμενο και ούτε συμφώνησε οτιδήποτε άλλο μαζί του. Την ύπαρξη κακοτεχνιών την είχε διαπιστώσει από πολύ νωρίς ο μηχανικός του έργου και το ανέφερε στην επιστολή του (Τεκμήριο 4). Την εκτίμηση των κακοτεχνιών την ανέθεσε σε εμπειρογνώμονα ο οποίος υπολόγισε τη ζημιά που υπέστη συνεπεία αυτών. Για το ζήτημα των κακοτεχνιών παρέπεμψε και σε παραδοχή του εναγόμενου στην υπεράσπιση του για ύπαρξη μικροπροβλημάτων τα οποία όμως δεν φρόντισε να επιδιορθώσει αν και ανέμενε ότι θα το έκαμνε κάποια στιγμή. Αρνήθηκε υποβολές ότι προφασιζόμενος τάχα κακοτεχνίες και ελαττωματικότητα εργασιών, αρνήθηκε να καταβάλει το υπόλοιπο οφειλόμενο στον εναγόμενο τον οποίο απειλούσε και δεν τον άφησε να συμπληρώσει την εργασία του. Σε αυτό το στάδιο υπήρξε δήλωση για μείωση της αξίωσης για τις μη εκτελεσθείσες εργασίες από Λ.Κ.2.850,00 σε Λ.Κ.2.150,
- Ο Νεοκλής Θεοχαρίδης (Μ.Ε.) κατέθεσε ότι είναι εκτιμητής ακινήτων μέλος του ΕΤΕΚ και εργάζεται στον Δανός & Σία. Εξήγησε τον τομέα απασχόλησης του στο εν λόγω γραφείο το οποίο ειδικεύεται σε εκτιμήσεις και τη μέθοδο που ακολούθησε για να προβεί στην εκτίμηση για κακοτεχνίες που του υπέδειξε ο ενάγοντας. Ετοίμασε έκθεση την οποία παρουσίασε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Είχε πάρει 8 φωτογραφίες των αλουμινίων που παρουσίαζαν κακοτεχνίες και τα οποία του ζητήθηκε να εκτιμήσει, τις κατέθεσε και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο 7(α-η) και εξήγησε τι απεικονίζει η κάθε μια από αυτές υποδεικνύοντας τις κακοτεχνίες που διαπίστωσε σε κάθε ένα από αυτά και πως κατέληξε στο ποσό που αναφέρει στην έκθεση του, δηλαδή στο ποσό των €.6.417,
- Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι υπάρχει κάποια φυσική φθορά στις αλουμινοκατασκευές αλλά κατά την εκτίμηση του τις είχε λάβει υπόψη του όπως κάποια σκουριά που φαίνεται στη Φ. 7(α), όπου η σκουριά προκλήθηκε σίγουρα λόγω της παρόδου του χρόνου από της κατασκευής του. Διερωτήθηκε πως μπορούν να ζαβώσουν τα παράθυρα και να μη κλειδώνουν με τη πάροδο του χρόνου καθώς τέτοιες ζημιές δεν μπορούν να αναχθούν σε φυσική φθορά και στη μη συντήρηση τους παρόλο ότι είχαν περάσει επτά σχεδόν χρόνια από τότε μέχρι που τα είχε επιθεωρήσει. Υποστήριξε ότι ούτε η διαφορετική απόχρωση στην ίδια αλουμινοκατασκευή όπως αυτή απεικονίζεται στη Φ. 7(β) δεν προέρχεται από φυσική φθορά λόγω της παρόδου τόσων χρόνων. Σε υποβολή ότι με τη πάροδο του χρόνου αλλοιώνεται ο χρωματισμός ενός αλουμινίου και γι΄αυτό η κατασκευάστρια εταιρεία MUSKITA δίδει εγγύηση για τον χρωματισμό μόνο για ένα χρόνο, ανέφερε ότι αυτό που απεικονίζεται στη Φ. 7 (β) είναι το εσωτερικό του αλουμινίου που δεν επηρεάζεται από τον ήλιο και έτσι δεν θα μπορούσε να είχε αλλοιωθεί το χρώμα του λόγω της παρόδου του χρόνου. Υπέδειξε στο παράθυρο που απεικονίζεται στη Φ. 7(γ) γδαρσίματα τα οποία όπως του είχε πει ο ενάγοντας υπήρχαν ήδη από της τοποθέτησης τους. Είχε διαπιστώσει επίσης κτυπήματα τα οποία προκλήθηκαν κατά την τοποθέτηση τους και τα οποία δεν διακρίνονται στις φωτογραφίες καθώς έχουν μπογιατιστεί από πάνω. Στη Φ. 7(ε) διαπίστωσε κακή τοποθέτηση του αλουμινίου από το οποίο λείπει και κάποιο εξάρτημα και γι΄αυτό δεν εφάρμοζε καλά. Η Φ. 7(στ) απεικονίζει φεγγίτη στον υπόγειο χώρο ο οποίος δεν κλειδώνει λόγω λανθασμένης εφαρμογής και υπάρχει αλλοίωση του. Στη Φ. 7(η) απεικονίζεται παράθυρο το οποίο δεν εφαρμόζει καλά και δεν κλείνει λόγω κακοτεχνίας ή λόγω μη ολοκλήρωσης της εργασίας. Υπάρχουν όπως εξήγησε κακοτεχνίες οι οποίες δεν διακρίνονται στις φωτογραφίες αλλά θα πρέπει να τις δει κάποιος από κοντά όπως π.χ. το να μη κλείνει καλά ένα παράθυρο. Ο εναγόμενος αναφέρθηκε στη συμφωνία που έκαμε με τον ενάγοντα τον Ιούλιο του 2002 μετά την οποία άρχισε τις εργασίες έτσι που τον Σεπτέμβριο, μετά τις θερινές άδειες, άρχισε να τοποθετεί τα αλουμίνια στη οικία του ενάγοντα. Όταν ο ενάγοντας με την οικογένεια του τον επισκέφθηκαν όταν εργαζόταν με την εφαρμογή των αλουμινίων, του είπε να προχωρήσει και του έδωσε ακόμα Λ.Κ.1.000,
- Μεσολάβησε Σαββατοκύριακο και αμέσως μετά ο ενάγοντας τον πήρε τηλέφωνο και άρχισε να τον βρίζει και να του λέγει ότι τον κατέστρεψε. Όταν την επόμενη Δευτέρα πήγε μαζί με τον γαμπρό του και τον πατέρα του για να συνεχίσει την δουλειά, με την τοποθέτησε κασιωμάτων και φύλλων αλουμινίων, εκδιώχθηκε από τον ενάγοντα χωρίς να ρεγουλάρει τα ήδη τοποθετηθέντα αλουμίνια για να είναι έτοιμα για παράδοση. Αναγκάστηκε να φύγει καθώς ο ενάγοντας τον εξύβριζε και του επιτέθηκε και δεν κατόρθωσε να τον κτυπήσει όταν ο γαμπρός του μπήκε στη μέση τους. Έκαμε παράπονο στον αστυνομικό σταθμό Ζυγίου όπου έδωσε κατάθεση η οποία όπως του ανέφεραν, όταν πρόσφατα αποτάθηκε για να ζητήσει να την παρουσιάσουν στο δικαστήριο, ότι έχει καταστραφεί και ο μόνος ο οποίος θα μπορούσε να καταθέσει στο δικαστήριο για το παράπονο του ήταν ο αστυνομικός στον οποίο έδωσε κατάθεση αν θυμόταν την περίπτωση. Ο λόγος που δεν συμπλήρωσε την δουλειά που είχε αναλάβει στην οικία του ενάγοντα ήταν η άσχημη συμπεριφορά που επέδειξε προς το πρόσωπο του όταν ήταν μόλις 23 χρονών τότε. Ισχυρίστηκε ότι ένα βράδυ είχε πάει η σύζυγος του ενάγοντα με το παιδί τους και κάποιο τρίτο πρόσωπο με άγριες διαθέσεις και με σκοπό να τον δείρουν στο εστιατόριο του πατέρα του όπου βρισκόταν. Τελικά μετά από φιλονικία που είχαν συμφώνησαν να άφηναν τα πράγματα μεταξύ τους μέχρι εκεί που έφτασαν και να τερμάτιζαν τη συνεργασία τους. Έτσι ο εναγόμενος δεν θα συμπλήρωνε τη δουλειά και να ζημιώσει για τις υπόλοιπες κατασκευές που έκαμε και ο ενάγοντας θα είχε την δυνατότητα να αποταθεί σε άλλον κατασκευαστή αλουμινίων για να συμπληρώσει τη δουλειά. Διερωτήθηκε πως ο ενάγοντας μετά από τέσσερα χρόνια και αφού προηγήθηκε αυτή η δεύτερη συμφωνία τους έρχεται και διεκδικεί τώρα από αυτόν αποζημιώσεις. Είχε μιλήσει με τον μηχανικό του ενάγοντα από το τηλέφωνο από τον οποίο δεν είχε πάρει καμιά επιστολή και στον οποίο είπε ότι λόγω της συμπεριφοράς που επέδειξε απέναντι του ο ενάγοντας δεν θα αποπεράτωνε την εργασία. Διερωτήθηκε ακόμα γιατί ο ενάγοντας του ανάθεσε την εργασία εάν τον θεωρούσε μικρό στην ηλικία και δεν τον εμπιστευόταν. Δεν είχε δώσει εγγύηση στον ενάγοντα για την εργασία που του έκαμε καθώς αυτή δεν είχε συμπληρωθεί, όπως συμφώνησαν αργότερα και η οποία εν πάση περιπτώσει θα ίσχυε για ένα μόνο χρόνο και όχι για τέσσερα. Σχολιάζοντας τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 7 ανέφερε ότι εκείνο που παρουσιάζουν είναι ασυντήρητα παράθυρα και φυσικές φθορές και σε σχέση με την αλλοίωση του χρωματισμού σε ένα από αυτά ανέφερε ότι αυτό οφείλεται στη πάροδο του χρόνου γι΄ αυτό και το εργοστάσιο δίδει μόνο για ένα χρόνο εγγύηση όπως και οι κατασκευαστές. Για τα γδαρσίματα ανέφερε ότι αυτά οφείλονταν επίσης σε φυσική φθορά αλλά και γιατί ο ενάγοντας είχε μικρά παιδιά και τα γδαρσίματα δεν θεωρούνται κακοτεχνίες. Τα υπόλοιπα που παρουσιάζονται ως κακοτεχνίες οφείλονται στο γεγονός ότι δεν τον άφησε ο ενάγοντας να συμπληρώσει την εργασία του αφού τον εκδίωξε και πρόκειται στην ουσία για ατέλειωτες κατασκευές με τις ατέλειες που μπορούν να έχουν αυτές. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι όταν θα άρχιζε την κατασκευή των αλουμινίων είχε μεταβεί ξανά και έλαβε ακριβείς διαστάσεις των πλαισίων όπου θα τα τοποθετούσε καθώς όταν είχε δώσει την προσφορά στον ενάγοντα είχε πάρει ενδεικτικές διαστάσεις εφόσον δεν είχαν ολοκληρωθεί ακόμα τότε τα σοβατίσματα των τοίχων. Αρνήθηκε ότι εκβιαστικά έλαβε το τελευταίο ποσό των Λ.Κ.1.000,00 από τον ενάγοντα καθώς διαφορετικά δεν θα προχωρούσε με την συμπλήρωση των εργασιών. Τον μηχανικό του έργου δεν τον είχε γνωρίσει προσωπικά και επέμενε ότι δεν είχε πάρει οποιανδήποτε επιστολή από αυτόν. Παραδέχθηκε όμως ότι όταν τον πήρε τηλέφωνο για να τον ρωτήσει αν θα συμπλήρωνε τη δουλειά του είχε πει ότι δεν θα το έκαμνε λόγω της συμπεριφοράς που επέδειξε απέναντι του ο ενάγοντας και καθώς κινδύνευε η ζωή του. Προτίμησε να σταματήσει ως εκεί, έστω και στη ζημιά του, γι΄ αυτό και δεν κίνησε αγωγή εναντίον του ενάγοντα για το υπόλοιπο το οποίο ανταξιώνει με την ανταπαίτηση του. Ο λόγος που είχε πάει στην αστυνομία ήταν γιατί φοβήθηκε. Δεν είχε ζητήσει να ανοίξουν υπόθεση στη αστυνομία εναντίον του ενάγοντα αλλά να του κάμουν παρατήρηση γιατί τον απειλούσε και φοβόταν να συνεχίσει την δουλειά στο σπίτι του. Επέμενε ότι είχε τελειώσει τις αλουμινοκατασκευές που προορίζονταν για το σπίτι του ενάγοντα τις οποίες όμως δεν μπορούσε εκ των πραγμάτων να τοποθετήσει και για τις οποίες υφίσταται ζημιά. Διερωτήθηκε γιατί του έδωσε ακόμα Λ.Κ.1.000,00 ο ενάγοντας εάν δεν ήταν ευχαριστημένος με τη δουλειά που είχε ήδη κάμει. Ασχολείτο με τις αλουμινοκατασκευές από πολύ μικρή ηλικία και είχε τελειώσει και τεχνική σχολή σε αυτό τον κλάδο. Μετά τον στρατό άρχισε να αναλαμβάνει από μόνος του δουλειές και τον βοηθούσε σε αυτές και ο γαμπρός του σε βοηθητικές δουλειές έστω και εάν αυτός έκαμνε δεύτερη δουλειά, αυτή του πωλητή παγωτών. Δεν χρειάζεται κάποιο εξειδικευμένο άτομο για βοηθητικές δουλειές κατά την κατασκευή και τοποθέτηση αλουμινίων εφόσον μάστρος είναι ο ίδιος. Θα ήταν πρόθυμος να απέσυρε την ανταπαίτηση του νοουμένου ότι και ο ενάγοντας θα απέσυρε και αυτός με τη σειρά του τις αξιώσεις του εναντίον του και έτσι να έληγε ως εδώ το ζήτημα. Στην επανεξέταση του ανέφερε ότι ο μηχανικός του ενάγοντος όταν τον πήρε τηλέφωνο δεν του είχε αναφέρει ύπαρξη κακοτεχνιών αλλά τον ρώτησε εάν σκόπευε να συμπληρώσει τις εργασίες. Ο Μ.Υ.1 ήταν Λάμπρος Λοίζου και η εταιρεία που είχε με τον αδελφό του είχε αναλάβει την ανέγερση της οικίας του ενάγοντα. Ανέφερε ότι ήταν παρών στην οικία του ενάγοντος όταν ο εναγόμενος τοποθετούσε τα αλουμίνια. Από ότι θυμόταν αλουμίνια είχαν τοποθετηθεί την μια ημέρα και ήταν άλλη ημέρα που είχε αντιληφθεί τους διαδίκους να φιλονικούν και άκουσε τον ενάγοντα να φωνάζει και να βρίζει τον εναγόμενο οπόταν είχε αντιληφθεί ότι είχαν διαφωνήσει για τη δουλειά που είχε γίνει των αλουμινοκατασκευών. Περιέγραψε τη συμπεριφορά του ενάγοντος ως πολύ επιθετική και ότι εξύβριζε τον εναγόμενο. Είχε αντιληφθεί τον ενάγοντα να επιτίθεται στον εναγόμενο με ένα σκεπάρνι αλλά μπήκε στη μέση κάποιος Νίκος και τον απέτρεψε. Στην αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι ήταν καθημερινά στο εργοτάξιο αν και αναλάμβανε και τις άλλες εργασίες που αφορούσαν την εταιρεία τους όπως τις επαφές με πελάτες, την ετοιμασία προσφορών, τις επαφές και δοσοληψίες με τράπεζες και τα διάφορα κυβερνητικά τμήματα. Αν και παραδέχθηκε ότι υπήρξε κάποια δικαστική διαφορά μεταξύ της εταιρείας τους και του ενάγοντος στη παρούσα υπόθεση εντούτοις στο δικαστήριο είπε την αλήθεια για όσα είχε αντιληφθεί. Ο Μ.Υ.2 Αγγελής Κολοβός κλήθηκε για να καταθέσει σε σχέση με την τυχαία παρουσία του στο εστιατόριο του πατέρα του εναγομένου όταν είχε μεταβεί εκεί η σύζυγος του ενάγοντος και υπήρξε κάποια συζήτηση της με τον εναγόμενο. Ανέφερε ότι είχε προσέξει μια κυρία μαζί με κάποιον άνδρα οι οποίοι εισήλθαν στο εστιατόριο κρατώντας δύο μωρά φωνάζοντας και απειλώντας. Αναγνώρισε αυτή την κυρία στην αίθουσα του δικαστηρίου ως τη σύζυγο του ενάγοντα. Όταν η γυναίκα ηρέμησε είχε ακούσει να συμφωνούν με τον εναγόμενο να μη ξαναπάει στη δουλειά λέγοντας τη φράση ¨ό,τι έδωσες, ό,τι πήρα¨. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι κάποια στιγμή είχαν αφήσει τα μωρά που κρατούσαν. Όταν είχαν ηρεμήσει άκουσε να λέγεται η φράση: ¨ότι έδωσες εσύ δέχομαι τα και να μη ξανάρθεις¨ Αρνήθηκε υποβολές ότι δεν είπε την αλήθεια αλλά ήρθε στο δικαστήριο επί σκοπού και καθοδηγημένος. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών στις εκτενείς αλλά εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους σχολίασαν σε έκταση τη μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου δίδοντας ο καθένας ερμηνεία σε όσα τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου σύμφωνα με την δική του αντίληψη καλώντας το δικαστήριο να δεχθεί την αντίστοιχη εκδοχή που πρόβαλε ο δικός του πελάτης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τον ενάγοντα και τον μάρτυρα που κάλεσε όπως και τον εναγόμενο και τους δύο μάρτυρες που κατάθεσαν για αυτόν να καταθέτουν στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Παρακολούθησα τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό μνημονικό τους και γενικά τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα (βλ. C&A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 1273, στις σελ. 1280-1281). Έχω περαιτέρω υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, ότι δηλαδή η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έχω συγκρίνει και αντιπαραβάλει μεταξύ τους τη προφορική μαρτυρία, τις παραδοχές που έγιναν σε συσχετισμό με την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και την έγγραφη μαρτυρία την οποία διεξήλθα μετά προσοχής. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις επισημάνσεις που έγιναν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων κατά τις τελικές τους αγορεύσεις όπου αναλύουν την μαρτυρία και δίδουν τη δική τους ερμηνεία σε αυτή. Τέλος, λαμβάνω υπόψη μου την νομική πτυχή της υπόθεσης. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νουν αισθάνομαι ότι είμαι έτοιμος για την αξιολόγηση της μαρτυρίας και για την κατάληξη μου σε ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με την επίδικη διαφορά. Ο ενάγοντας μου προκάλεσε εξαιρετική εντύπωση. Κατάθεσε νηφάλια και με φυσικό τρόπο. Εξέθεσε στο δικαστήριο με πειστικότητα τα όσα συνέβησαν από τη στιγμή που αντιλήφθηκε ότι ο εναγόμενος δεν επιδείκνυε επαγγελματισμό σε σχέση με την ποιότητα της εργασίας που ανέλαβε να εκτελέσει. Δέχομαι τη θέση του ότι όταν ο εναγόμενος άρχισε να τοποθετηθεί τα αλουμίνια στην υπό ανέγερση οικία του αναγκάστηκε να του δώσει ακόμα το ποσό των Λ.Κ.1.000,00 με σκοπό να κατασκευάσει και τοποθετήσει και τα υπόλοιπα αλουμίνια που παρέμεναν. Εξάλλου το ποσό αυτό καταβλήθηκε στις 25.09.2002 όπως είναι παραδεκτό γεγονός ενώ τα αλουμίνια άρχισε ο εναγόμενος να τα εφαρμόζει στις 26.09.
- Σε κάθε περίπτωση αυτή η ενέργεια του ενάγοντα δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ότι αποδέχθηκε και ταυτόχρονα την εργασία που είχε κάμει μέχρι εκείνη τη στιγμή ο εναγόμενος και αυτό καθίσταται φανερό από το γεγονός ότι αμέσως μετά, κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου που μεσολάβησε, όταν φαίνεται ήλεγξε τα τοποθετηθέντα ήδη αλουμίνια με μεγαλύτερη προσοχή διαπίστωσε κακοτεχνίες. Εξάλλου η διαφωνία τους είχε προηγηθεί. Ενημέρωσε όπως αναμενόταν τον μηχανικό του έργου ο οποίος μετέβη επί τόπου και μετά από έλεγχο διαπίστωσε και αυτός κακοτεχνίες κυρίως στους φεγγίτες του υπογείου. Όταν ο εναγόμενος αρνήθηκε να επιδιορθώσει τις κακοτεχνίες και να συμπληρώσει τις υπόλοιπες εργασίες ανέθεσε σε άλλο κατασκευαστή αλουμινίων την κατασκευή και τοποθέτηση των υπόλοιπων εφόσον επειγόταν να συμπληρωθούν οι εργασίες και να μετακομίσει στο σπίτι του. Επομένως η θέση του εναγόμενου ότι υπήρξε αποδοχή και παραλαβή της δουλειάς του εξ αιτίας του γεγονότος ότι του έδωσε το ποσό των Λ.Κ.1.000,00 καταρρίπτεται. Ο ενάγοντας στη συνέχεια είχε ρωτήσει διάφορους κατασκευαστές, κάποιοι από τους οποίους του έδωσαν πολύ ψηλότερες τιμές και έτσι κατέληξε στον Σταύρο Πολυδώρου ο οποίος τον χρέωσε με το ποσό των Λ.Κ.1.903,00 πλέον Φ.Π.Α. προς 13% σύνολο Λ.Κ.2.150,
- Αντιπαραβάλλοντας αυτές τις κατασκευές όπως αναλυτικά περιγράφονται και κοστολογούνται στο τιμολόγιο του εναγομένου (Τεκμήριο 1), διαπιστώνεται ότι ο εναγόμενος είχε χρεώσει τον ενάγοντα για τις ίδιες κατασκευές με το ποσό των Λ.Κ.1.365,00 πλέον Λ.Κ.177,45σ. Φ.Π.Α. επί του πιο πάνω ποσού, συνολικά Λ.Κ.1.542,
- Διαπιστώνεται μια διαφορά Λ.Κ.607,58σ. στη χρέωση του εναγόμενου από αυτή που εξασφάλισε ο ενάγοντας. Εξετάζοντας τις επείγουσες συνθήκες που ανάγκασαν τον ενάγοντα να ψάξει και να βρει άλλον κατασκευαστή για να συμπληρώσει τη δουλειά, λαμβάνοντας υπόψη ότι αναζήτησε προσφορές από διάφορους και απέρριψε τις ψηλότερες, όπως ανέφερε, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις ο ενάγοντας ενήργησε καλόπιστα και εύλογα και κατά τρόπο που μείωσε κατά το δυνατό τη ζημιά στην οποία θα υποβαλλόταν αλλά και για την οποία θα είχε δικαίωμα να διεκδικούσε αποζημιώσεις από τον εναγόμενο για την μη εκπλήρωση των συμβατικών του υποχρεώσεων. Είναι κοινή θέση και των δύο πλευρών ότι από το αρχικά συμφωνηθέν ποσό παρέμεινε υπόλοιπο προς όφελος του εναγομένου το ποσό των Λ.Κ.1.503,10σ. Επομένως αφαιρώντας το ποσό που επιβαρύνθηκε ο ενάγοντας με την ανάθεση σε άλλο κατασκευαστή της συμπλήρωσης των αλουμινοκατασκευών που όφειλε να είχε κατασκευάσει ο εναγόμενος, το ποσό δηλαδή των Λ.Κ.1.503,10σ. από το ποσό των Λ.Κ. 2.150,00 προκύπτει μια διαφορά Λ.Κ.646,90σ. Ο κ. Θεοχαρίδης κατάθεσε ως εμπειρογνώμονας και την μαρτυρία του την αποδέχομαι ως μαρτυρία προερχόμενη από ειδικό εμπειρογνώμονα - εκτιμητή. Παρουσίασε στο δικαστήριο την μελέτη - έκθεση του η οποία συνοδευόταν από φωτογραφίες για να καταδείξει με πιο παραστατικό τρόπο τα ευρήματα του (Τεκμήρια 6 και 7). Λαμβάνεται υπόψη ότι αυτή έγινε εντελώς πρόσφατα μετά από έξι και πλέον χρόνια από την τοποθέτηση των αλουμινίων και σύμφωνα με το τι του υποδείχθηκε από τον ενάγοντα. Θα πρέπει να πω ότι τα συμπεράσματα του σε σχέση με τις κακοτεχνίες που διαπίστωσε είναι υπερβολικά καθώς η εκτίμηση του είναι πέραν και της αξίας των επιμέρους κατασκευών οι οποίες παρουσιάζουν κακοτεχνίες ενώ πλείστες από αυτές θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν επιδιορθωθεί με ελάχιστο κόστος και μάλιστα εάν ο ενάγοντας επιδείκνυε εύλογη επιμέλεια με σκοπό να μείωνε κατά το δυνατόν την ζημιά του σε σχέση με αυτές. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στα διαλαμβανόμενα στη παράγραφο υπό τον τίτλο ¨Ειδικές παρατηρήσεις - λεπτομέρειες κακοτεχνιών¨ της έκθεσης του όπου υπάρχουν ατέλειες οι οποίες θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν επιδιορθωθεί αμέσως μετά που ο εναγόμενος κατέστησε σαφές στο μηχανικό του έργου και στη σύζυγο του ενάγοντα όταν τον συνάντησε, ότι δεν επρόκειτο να συμπληρώσει τις εργασίες ή να αποκαταστήσει τις κακοτεχνίες. Επομένως καταλήγω ότι σε σχέση με τις κακοτεχνίες ο ενάγοντας θα εδικαιούτο στην αντικατάσταση του γδαρμένου παραθύρου και αυτού που παρουσίαζε διχρωμία η αξία των οποίων μπορεί να υπολογιστεί σύμφωνα με τις τιμές που ο εναγόμενος χρέωσε τον ενάγοντα και φαίνονται στο Τεκμήριο 1 δηλαδή Λ.Κ.130,00 για το καθένα ξεχωριστά. Κρίνω ότι ο εναγόμενος υπερέβαλλε όταν περιέγραψε την αντίδραση του ενάγοντος όταν αντιλήφθηκε τον τρόπο με τον οποίο τοποθετούσε τα αλουμίνια και του έκαμε σχετική παρατήρηση. Ήταν επόμενο ότι θα διαμαρτυρόταν ο ενάγοντας όταν είδε ότι για να μπορέσουν να εφαρμόσουν τα φύλλα αλουμινίων τα χτυπούσαν με σφυρί έτσι που δεν αποκλειόταν η πρόκληση ζημιάς σε αυτά. Αυτός όμως δεν ήταν λόγος ο εναγόμενος να εκνευριστεί, να πετάξει τα εργαλεία του, να εξυβρίσει τον ενάγοντα και να εγκαταλείψει την εργασία του και να αρνείται στη συνέχεια να συμπληρώσει την υπόλοιπη εργασία ή να επιδιορθώσει τις κακοτεχνίες. Θα απορρίψω την εκδοχή που πρόβαλε γι΄αυτό το επεισόδιο για τον λόγο ότι εάν πράγματι ο ενάγοντας είχε ενεργήσει κατά τον τρόπο που του απέδωσε ο εναγόμενος και εφόσον ο τελευταίος είχε αποφασίσει να μην επανέλθει και να συμπληρώσει την δουλειά, διερωτώμαι γιατί να μη προχωρήσει σε καταγγελία του ενάγοντος στην αστυνομία και να περιοριστεί απλώς να ζητήσει να του γίνει παρατήρηση αφού φοβήθηκε ακόμα και για τη ζωή του από τον τρόπο που αντέδρασε ο ενάγοντας. Δεν με έπεισε ακόμα ότι προέβη σε οποιοδήποτε παράπονο με όσα είπε σε σχέση με την καταστροφή του αρχείου της αστυνομίας. Ούτε κρίνεται ειλικρινής ο ισχυρισμός του ότι είχε κατασκευάσει και το υπόλοιπο των αλουμινίων τα οποία παρέμειναν στο μαγαζί του και έτσι υπέστη ζημιά. Εάν είχε συμβεί αυτό θα ανέμενε κάποιος να ανταποκριθεί αμέσως όταν είχε παρέμβει ο μηχανικός του έργου και όχι να αρνείται να συμπληρώσει τις εργασίες ή ακόμα όταν αργότερα τον επισκέφθηκε η σύζυγος του ενάγοντος για να διερευνήσει τις προθέσεις του. Η αντίθετη εμμονή του στο να μη συμπληρώσει τις εργασίες δεν συνάδει με τη θέση του ότι είχε ετοιμάσει οποιαδήποτε από τα υπόλοιπα αλουμίνια. Καμιά ειδοποίηση και καμιά κίνηση εκ μέρους του δεν φανερώνει ότι πράγματι είχε κατασκευάσει τις υπόλοιπες αλουμινοκατασκευές. Εξάλλου εφόσον το τελευταίο ποσό των Λ.Κ.1.000,00 που είχε εισπράξει ημέρα Παρασκευή το είχε εισπράξει με σκοπό να αγοράσει το αλουμίνιο που χρειαζόταν για να προχωρήσει στην κατασκευή των υπόλοιπων, γεννάται εύλογα το ερώτημα πότε πρόλαβε να ετοιμάσει άλλη δουλειά όταν την επόμενη Δευτέρα επήλθε η διαφωνία του με τον ενάγοντα. Σίγουρα επ΄αυτού του σημείου ο εναγόμενος δεν είπε την αλήθεια όπως δεν είπε την αλήθεια και στο ζήτημα ότι είχε συναφθεί σε μεταγενέστερο χρόνο μια άλλη συμφωνία για επίλυση της διαφοράς που προέκυψε. Ισχυρισμός εξάλλου ο οποίος δεν δικογραφείται στην έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του και εφόσον εκφεύγει των δικογράφων και για πρώτη φορά προβλήθηκε κατά την ακρόαση σίγουρα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Παραδέχθηκε ότι ουδέποτε έκτοτε συνάντησε τον ενάγοντα. Η συνάντηση που είχε με τη σύζυγο του ενάγοντα δεν θα μπορούσε να επιλύσει κατά τον τρόπο που τον παρουσίασε την διαφορά που προέκυψε. Δέχομαι επί του προκειμένου ότι η συνάντηση αυτή που επιδιώχθηκε από πλευράς του ενάγοντα αποσκοπούσε κατ΄ αρχή στο να διευκρινιστεί εάν αυτός σκόπευε να συμπληρώσει τη δουλειά και κατά δεύτερο να ζητηθεί από αυτόν να επιδιορθώσει τις κακοτεχνίες που παρουσίαζαν τα αλουμίνια που είχε ήδη τοποθετήσει. Στάθηκε απόλυτα αρνητικός και στα δύο αυτά εκκρεμούντα ζητήματα. Επομένως κρίνω ότι καμιά μεταγενέστερη συμφωνία δεν έγινε και μάλιστα με τον ενάγοντα με τον οποίο δεν συναντήθηκε ποτέ αφότου διαφώνησαν. Κρίνω την μαρτυρία του Μ.Υ. 1 ως φανερά προκατειλημμένη και καθοδηγημένη. Ο μάρτυρας απέδωσε στον ενάγοντα άγριες διαθέσεις εναντίον του εναγόμενου, σημειώνω όμως αυτό που είπε, ότι δηλαδή αντιλήφθηκε και τους δύο να φιλονικούν για τη δουλειά που είχε κάμει ο εναγόμενος, επομένως ο εναγόμενος δεν παρέμεινε σιωπηλός όταν ο ενάγοντας διαμαρτυρήθηκε για τον τρόπο που ο εναγόμενος εφάρμοζε τα αλουμίνια, αντέδρασε και αυτός δυναμικά. Αυτή η μαρτυρία έρχεται σε αντίφαση με όσα υποστήριξε ο εναγόμενος ότι δηλαδή η δουλειά που ήδη είχε τοποθετήσει εγκρίθηκε από τον ενάγοντα και γι΄αυτό του έδωσε το ποσό των Λ.Κ.1.000,
- Δεν μου διαφεύγει ότι η εργοληπτική εταιρεία που είχε με τον αδελφό του και ήταν αυτή που ανήγειρε την οικία του ενάγοντα, όπως παραδέχθηκε, είχε και αυτή διαφορές με τον ενάγοντα για τις οποίες είχαν επίσης καταλήξει στο δικαστήριο. Επομένως είχε κάθε λόγο να είναι προκατειλημμένος εναντίον του ενάγοντα και γι΄αυτό θα απορρίψω την μαρτυρία του ως κατασκευασμένη. Κατά τον ίδιο τρόπο αντικρίζω και την μαρτυρία του Μ.Υ. 2 ο οποίος μου φάνηκε και αυτός ότι ήταν φανερά καθοδηγημένος. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι μετά από έξι και πλέον χρόνια θυμόταν λεπτομέρειες στις οποίες αναφέρθηκε, για ένα περιστατικό το οποίο τυχαία αντιλήφθηκε και το οποίο δεν τον αφορούσε. Θυμόταν ακριβείς φράσεις που λέχθηκαν μεταξύ των φιλονικούντων μετά από τόσα χρόνια. Από την άλλη προκαλεί απορία η περιγραφή της συμπεριφοράς της συζύγου του ενάγοντα και του τρίτου προσώπου να πηγαίνουν δηλαδή στο εστιατόριο του πατέρα του εναγόμενου με σκοπό να τον δείρουν, όπως ο ίδιος ο εναγόμενος ισχυρίστηκε, να έχουν άγριες διαθέσεις όπως ο μάρτυρας ανέφερε και να έχουν μαζί τους δύο μικρά παιδιά. Θέλησε βέβαια ο μάρτυρας να διασκεδάσει αυτή την εντύπωση λέγοντας ότι κάπου είχαν αφήσει τα δύο παιδιά μετά που εισήλθαν στο εστιατόριο. Δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του την οποία βρίσκω εντελώς καθοδηγημένη και φτιαγμένη κατά τρόπο που θα εξυπηρετούσε την εκδοχή του εναγόμενου. Εξάλλου όπως ανέφερα και πιο πάνω κατά την ανάλυση της μαρτυρίας του εναγόμενου εκείνο το οποίο επιχειρήθηκε με την προσκόμιση της μαρτυρίας αυτού του μάρτυρα είναι η απόδειξη ισχυρισμού ο οποίος δεν έχει δικογραφηθεί, της ύπαρξης δηλαδή μιας μεταγενέστερης συμφωνίας, ο οποίος ασφαλώς δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, είναι γνωστό το αξίωμα ότι το δικαστήριο ενεργεί με βάση νομικά επιτρεπτή μαρτυρία. Μαρτυρία νομικά μη επιτρεπτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο έστω και αν προσφερθεί χωρίς ένσταση (βλ. Δήμος Λεμεσού v. Χριστοφίδη κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. σελ. 206). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το Άρθρο 73 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149 προνοεί τα ακόλουθα στις παρ. 1 και 3: ¨
(1)Σε περίπτωση παράβασης της σύμβασης, ο συμβαλλόμενος που ζημιώνεται από την εν λόγω παράβαση έχει δικαίωμα αποζημίωσης από τον υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο, για τη ζημιά ή απώλεια που υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προξενήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης.
(3)Κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας η οποία προκλήθηκε συνεπεία της μη εκτέλεσης της σύμβασης¨. Ο ενάγοντας αξιώνει εναντίον του εναγόμενου αποζημιώσεις καθώς υπήρξε αμελής και παραβίασε την συμφωνία τους και με βάση τον αδικαιολόγητο πλουτισμό (unjust enrichment). Το αστικό αδίκημα της αμέλειας εμπεριέχεται στο άρθρο 51 εδάφιο 1 του Κεφ. 148 το οποίο έχει ως ακολούθως: ¨Αμέλεια συνίσταται - (α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε, ή (β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, Και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής: Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζημίωσης μόνο το πρόσωπο έναντι του οποίου ο υπαίτιος της αμέλειας υπείχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να μην επιδείξει αμέλεια¨. Τα συστατικά στοιχεία που πρέπει να αποδειχθούν σε κάθε αγωγή για αμέλεια είναι τα ακόλουθα:
(1)αμελής πράξη ή παράλειψη,
(2)υποχρέωση επιμέλειας προς το ζημιωθέν πρόσωπο και
(3)πρόκληση ζημιάς. Ο εναγόμενος για να υπέχει ευθύνη πληρωμής αποζημιώσεων για το αστικό αδίκημα της αμέλειας πρέπει να αποδειχθεί ότι: (α) απέτυχε να επιδείξει επιμέλεια, (β) υπείχε υποχρέωση επιμέλειας προς το ζημιωθέν πρόσωπο και (γ) η αποτυχία του να επιδείξει επιμέλεια ήταν η αιτία που προκάλεσε τη ζημιά. Στην υπόθεση Σοφοκλέους v. Καλογήρου
(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 369 στη σελ. 374 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: ¨Σε αγωγή για αμέλεια το βάρος απόδειξης το φέρει ο ενάγοντας. Στο σύγγραμμα Charlesworth & Percy on Negligence, 8η έκδοση παρ. 5-22, το ζήτημα του βάρους απόδειξης τίθεται ως πιο κάτω: ¨In an action for negligence, as in every other action, the burden of proof falls upon the plaintiff alleging it to establish each element of the tort. Hence it is for the plaintiff to give evidence of the facts, on which he bases his claim for damages. His evidence must consist of facts, either provided or admitted, and, after it is concluded, two questions arise,
(1)whether, on that evidence, negligence may be reasonably inferred and
(2)whether assuming it may be reasonably inferred, negligence is in fact inferred¨. ¨Σε αγωγή για αμέλεια το βάρος απόδειξης το φέρει ο Ενάγοντας, ο οποίος ισχυρίζεται αμέλεια, να αποδείξει το κάθε ένα από τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος. Εναπόκειται επομένως στον ενάγοντα να δώσει μαρτυρία περί των γεγονότων επί των οποίων βασίζει την αξίωση του για αποζημιώσεις. Η μαρτυρία του πρέπει να αποτελείται από γεγονότα είτε αποδειχθέντα ή αποδεκτά, και μετά την συμπλήρωση της εγείρονται δύο ζητήματα:
(1)κατά πόσο με βάση εκείνη τη μαρτυρία μπορεί εύλογα να συναχθεί αμέλεια, και
(2)κατά πόσο, υποθέτοντας ότι μπορεί εύλογα να συναχθεί, πράγματι συνάγεται αμέλεια¨. Ο ενάγοντας στη παρ. 7 της έκθεσης απαίτησης του προβάλλει ισχυρισμούς και δίδει λεπτομέρειες της αμέλειας που επέδειξε ο εναγόμενος, περιγράφονται ελαττώματα και ζημιές που παρουσιάζουν διάφορα αλουμίνια που έχει τοποθετήσει ο εναγόμενος στην οικία του. Αποδεχόμενος τη μαρτυρία του ενάγοντος καταλήγω ότι έχει αποδειχθεί αμέλεια και παράλειψη επίδειξης δεξιότητας ή επιμέλειας εκ μέρους του εναγόμενου τόσο με την μη συμπλήρωση της δουλειάς κατά παράβαση της συμφωνίας του με τον ενάγοντα όσο και σε σχέση με την ποιότητα της εργασίας που είχε προσφέρει στον ενάγοντα η οποία παρουσίαζε ελαττώματα. Η αρχή του αδικαιολόγητου πλουτισμού η οποία διαμορφώθηκε στο αγγλικό δίκαιο εφαρμοζόταν ως μέτρο φυσικής δικαιοσύνης και επιείκειας εναντίον κάποιου, επιβάλλοντας την επιστροφή χρημάτων που καταβλήθηκαν άδικα. Στην υπόθεση Moses v. Macferlan
(1760)2 Burr 1005 λέχθηκε: ¨. in one word, the gist of this kind of action is that the defendant, upon the circumstances of the case, is obliged by the ties of natural justice and equity to refund money¨. Η αρχή της υποχρέωσης απόδοσης ωφέλειας, με βάση τον αδικαιολόγητο πλουτισμό έχει αναγνωριστεί νομολογικά σύμφωνα με την αρχή της αποκατάστασης (restitution). Στο δικό μας δικαιϊκό σύστημα ισχύουν οι κανόνες του κοινοδικαίου καθώς και οι κανόνες του δικαίου της επιείκειας, σύμφωνα με το άρθρο 29 του περί Δικαστηρίου Νόμου 14/1960, υπό την αίρεση να μην αντιτίθενται προς τις πρόνοιες του κυπριακού Συντάγματος και της νομοθεσίας. Οι αρχές αυτές ισχύουν σαν αναπόσπαστο μέρος του κυπριακού δικαίου χωρίς κανένα περιορισμό ως προς το χρόνο διαμόρφωσης τους (βλ. το σύγγραμμα του Γ. Πική το Αγγλικό Κοινό Δίκαιο, ¨Οι Κανόνες της Επιείκειας και η Εφαρμογή τους στη Κύπρο¨ σελ. 75 επ.). Η αρχή του αδικαιολόγητου πλουτισμού εξυπακούει τρία στοιχεία: (α) ότι ο εναγόμενος κατέστη πλουσιότερος διά της λήψης ενός οφέλους ή μιας ωφέλειας (benefit), (β) ότι έχει καταστεί κατ΄αυτόν τον τρόπο πλουσιότερος εις βάρος του ενάγοντα (at the plaintiff´s expense) και (γ) ότι θα ήταν άδικο να επιτραπεί στον εναγόμενο να διατηρήσει το όφελος (retention of the benefit would be unjust) (βλ. Goff and Jones the Law of Restitution, 2η έκδοση σελ. 11 - 45, Chitty on Contracts,25η έκδοση , σελ. 1072, παρ. 1942 και Χρίστου v. Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 454). Σε σχέση με το πρώτο στοιχείο η λήψη χρημάτων πάντοτε αποτελεί όφελος στον εναγόμενο και επομένως εμπίπτει στον ανωτέρω ορισμό του οφέλους. Σε σχέση με το δεύτερο στοιχείο στις περισσότερες περιπτώσεις η ζημιά του ενάγοντα είναι ίση σε αξία με το όφελος που έχει προσποριστεί ο εναγόμενος. Τέλος, σε σχέση με το τρίτο στοιχείο το αγγλικό δίκαιο της αποκατάστασης (English Law of Restitution) έχει ωριμάσει επαρκώς, ώστε τα δικαιώματα να αναγνωρίζουν ένα γενικευμένο δικαίωμα ανάκλησης (recovery), οπουδήποτε ένα πρόσωπο έχει αδιαμφισβήτητα ωφεληθεί εις βάρος άλλου (βλ. Goff and Jones (πιο πάνω) σελ. 24). Η αρχή τυγχάνει εφαρμογής σε περιπτώσεις λήψης χρημάτων με υπέρμετρο επηρεασμό, με ψυχική πίεση, με απειλές, κατά λάθος και γενικά σε εκείνες τις περιπτώσεις που οι κανόνες φυσικής δικαιοσύνης και επιείκειας επιβάλλουν την επιστροφή των χρημάτων. Αποκατάσταση (restitution) δεν διατάσσεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
- Όπου ο ενάγοντας παρείχε το όφελος σαν έγκυρο δώρο ή προς εκπλήρωση κάποιας έγκυρης υποχρέωσης που είχε προς τον εναγόμενο, δυνάμει του κοινού δικαίου, του δικαίου της επιείκειας ή Νόμου.
- Όπου ο εναγόμενος παρείχε το όφελος υποκύπτοντας ή συμβιβάζοντας μια έννομη αξίωση του εναγόμενου.
- Όπου ο εναγόμενος παρείχε το όφελος εκτελώντας υποχρέωση την οποία όφειλε σε τρίτο πρόσωπο ή ενεργώντας εκούσια προς εξυπηρέτηση του δικού του συμφέροντος.
- Όπου ο ενάγοντας ενήργησε εκούσια παρέχοντας όφελος στον εναγόμενο ο οποίος ούτε ζήτησε ούτε εξέφρασε επιθυμία για το όφελος που πήρε (the plaintiff acted officiously).
- Όπου ο εναγόμενος δεν μπορεί να αποκατασταθεί στην αρχική του θέση ή όταν είναι καλόπιστος αγοραστής.
- Όπου λόγοι δημοσίου συμφέροντος (public policy) αποκλείουν την αποκατάσταση (βλ.Goff and Jones (πιο πάνω) σελ. 24 και Chitty on Contracts σελ. 1069 - 1070, παρ. 1939). Στο δικό μας δίκαιο η αρχή ευρίσκεται κωδικοποιημένη στο άρθρο 70 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149 το οποίο έχει ως εξής: ¨Αν κάποιος πράξει κάτι νόμιμα για λογαριασμό άλλου ή παραδώσει σε αυτόν οτιδήποτε, χωρίς πρόθεση να το πράξει χαριστικά, ο τελευταίος εφόσον ήθελε προσπορισθεί όφελος, υποχρεούται να αποζημιώσει τον πρώτο σε σχέση με την πράξη που διενεργήθηκε ή να επιστρέψει το πράγμα που παραδόθηκε¨. Το Άρθρο 72 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨Πρόσωπο στο οποίο καταβλήθηκαν χρήματα ή παραδόθηκε οτιδήποτε συνεπεία πλάνης ή εξαναγκασμού οφείλει να τα επιστρέψει¨ Όπως συνάγεται από τη διατύπωση του Άρθρου 70, η αρχή είναι πολύ γενική και η εφαρμογή της πλατιά. Στην υπόθεση Ismini Kyriakou H¨ Loizi and Others v. Irini Iona
(1962)2 Α.Α.Δ. σελ. 11, αποφασίστηκε πως για την επίκληση του άρθρου 70 του Κεφ. 149 πρέπει να τηρούνται οι εξής τέσσερις προϋποθέσεις: α. Η πράξη να είναι νόμιμη, β. πρέπει να γίνεται για άλλο πρόσωπο, γ. πρέπει να γίνεται από πρόσωπο το οποίο δεν έχει πρόθεση να ενεργεί χαριστικώς, και δ. το πρόσωπο για το οποίο η πράξη γίνεται πρέπει να απολαμβάνει το όφελος από αυτή. Εάν πληρούνται ή όχι οι ανωτέρω προϋποθέσεις εξαρτάται πάντοτε από τα γεγονότα και τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης (βλ. εκτενή ανάλυση στην υπόθεση Minerva Finance & Investments Ltd v. Γεωργιάδη
(1998)1 Α.Α.Δ. σελ. 2173, Α.Ι. Καρπασίτης & Υιοί Λτδ κ.ά v. Ευγενία Καραφωκά κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 1980). Δεν παραμένει αμφιβολία στο μυαλό μου ότι το ποσό των Λ.Κ.646,90σ. (αντίστοιχο σε €1.105,29σ.) ο εναγόμενος το κατακρατούσε από τότε που υπήρξε παράβαση της συμφωνίας του με τον εναγόμενο με υπαιτιότητα του εφόσον ήδη είχε εισπράξει το ποσό των Λ.Κ.4.000,00 και δεν είχε εκπληρώσει όλες του τις συμφωνηθείσες υποχρεώσεις απέναντι στον εναγόμενο ο οποίος αναγκάστηκε να καταφύγει σε άλλο κατασκευαστή για να μειώσει την ζημιά του καταβάλλοντας επιπλέον το πιο πάνω ποσό. Επομένως και δυνάμει των πιο πάνω αρχών περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, οι οποίες κρίνω ότι εφαρμόζονται στη παρούσα περίπτωση και του οποίου πληρούνται όλες προϋποθέσεις όπως τις κατέγραψα πιο πάνω, ο ενάγοντας δικαιούται σε αποκατάσταση για το πιο πάνω ποσό το οποίο επωφελείται έκτοτε ο εναγόμενος. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Μετά την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου και έχοντας υπόψη τη νομική πτυχή της υπόθεσης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Τον Ιούλιο του 2002 οι διάδικοι σύναψαν προφορική συμφωνία με βάση αναλυτική προσφορά που έδωσε ο εναγόμενος προς τον ενάγοντα για την κατασκευή και τοποθέτηση των αλουμινοκατασκευών στην υπό ανέγερση οικία του ενάγοντα στο χωριό Αλεθρικό έναντι συνολικού τιμήματος Λ.Κ.5.503,10σ. Ο ενάγοντας κατέβαλε ως προκαταβολή στον εναγόμενο την ίδια ημέρα της συμφωνίας το ποσό των Λ.Κ.3.000,00 και στη συνέχεια όταν τον Σεπτέμβριο ο εναγόμενος θα άρχιζε να τοποθετεί τα αλουμίνια του έδωσε ακόμα Λ.Κ.1.000,00 έτσι που παρέμεινε ως υπόλοιπο προς εξόφληση το ποσό των Λ.Κ.1.503,10σ. Όταν ο ενάγοντας ήλεγξε τα πρώτα αλουμίνια που τοποθέτησε ο εναγόμενος και ανησυχώντας για τον τρόπο εφαρμογής τους - χτυπούσε σε αυτά με σφυρί προκαλώντας τους ανάλογη ζημιά - διαμαρτυρήθηκε στον εναγόμενο. Αυτός αντέδρασε και αφού πέταξε τα εργαλεία του και φιλονίκησε με τον ενάγοντα εγκατέλειψε το χώρο χωρίς έκτοτε να επανέλθει. Ο μηχανικός του έργου κ. Φωτίου αφού ειδοποιήθηκε από τον ενάγοντα διαπίστωσε προσωπικά κακοτεχνίες και με επιστολή του προς τον εναγόμενο τον καλούσε να ξεκαθαρίσει κατά πόσο θα συμπλήρωνε τις υπόλοιπες εργασίες. Ο εναγόμενος αρνήθηκε την συνέχιση των εργασιών με την τοποθέτηση των υπόλοιπων αλουμινίων και την επιδιόρθωση των κακοτεχνιών. Θεώρησε ότι εάν παρέμεναν τα πράγματα όπως είχαν διαμορφωθεί μέχρι τότε με τις πληρωμές που έγιναν και την τοποθέτηση κάποιων από τα αλουμίνια εκ μέρους του, η διαφορά τους θα επιλυόταν κατ΄αυτόν τον τρόπο. Αυτό φαίνεται είχε ζητήσει από την σύζυγο του ενάγοντος κατά την επίσκεψη της στο εστιατόριο του πατέρα του η οποία αποσκοπούσε στο να διερευνήσει αυτή τις προθέσεις του για τη συνέχιση ή όχι των εργασιών. Ο ενάγοντας για την συμπλήρωση των αλουμινοκατασκευών αναγκάστηκε να αποταθεί σε άλλο κατασκευαστή και επιβαρύνθηκε με το συνολικό ποσό των Λ.Κ.2.150,
- Ο εναγόμενος δεν προχώρησε στην επιδιόρθωση των αλουμινίων που παρουσίαζαν κακοτεχνίες και ο ενάγοντας αναμένοντας τον εναγόμενο ότι θα το έκαμνε, επικαλούμενος τη συνείδηση του, δεν προχώρησε στην επιδιόρθωση τους καθώς αντιμετώπιζε και οικονομική στενότητα την περίοδο εκείνη η οποία του ήταν αποτρεπτική και στο να αποταθεί νωρίτερα και σε δικηγόρο για να προχωρήσει με νομικές διαδικασίες εναντίον του εναγόμενου και να διεκδικήσει τα οφειλόμενα από αυτόν. Όταν αφαιρεθεί από το ποσό που κατέβαλε ο ενάγοντας για τη συμπλήρωση των εργασιών το υπόλοιπο του τιμήματος που είχε συμφωνηθεί προκύπτει μια διαφορά Λ.Κ.646,90σ. ποσό το οποίο βρίσκω ότι ο εναγόμενος οφείλει στον ενάγοντα λόγω της μη εκπλήρωσης της συμβατικής του υποχρέωσης να κατασκευάσει και τοποθετήσει όλες τις συμφωνηθείσες αλουμινοκατασκευές. Πέραν των πιο πάνω βρίσκω ότι ο εναγόμενος ευθύνεται για κακοτεχνίες στα αλουμίνια που τοποθέτησε οι οποίες όπως προέκυψε από τη μαρτυρία θα μπορούσαν με την επίδειξη εύλογης επιμέλειας από τον ενάγοντα να είχαν μειωθεί δραστικά και να είχαν παύσει να τον ταλαιπωρούν για τόσα χρόνια και η πρόκληση περαιτέρω ζημιών στα αλουμίνια όπως ήταν η στρέβλωση κάποιου από αυτά με ρεγουλάρισμα του. Αποδεχόμενος την μαρτυρία του ενάγοντος βρίσκω εντούτοις ότι υπάρχουν κάποιες ζημιές που παρουσίαζαν τα αλουμίνια και οφείλονταν στη μη επίδειξη εύλογης επιμέλειας εκ μέρους του εναγόμενου όπως γδαρσίματα σε ένα από αυτά και διχρωμία σε κάποιο άλλο τα οποία μπορεί υπό την αυστηρή έννοια του όρου να μην εμπίπτουν στον ορισμό των κακοτεχνιών εντούτοις όμως σίγουρα αυτά δεν ανταποκρίνονταν στην ποιότητα την οποία ανέμενε ο ενάγοντας να έχουν αυτά τα αλουμίνια και επομένως κρίνω ότι ο ενάγοντας θα ήταν δίκαιο να αποζημιωνόταν για την αξία των δύο αυτών αλουμινίων, του παραθύρου του ισογείου που παρουσιάζει διχρωμία, Φ. 7(β) και του παραθύρου του ορόφου που παρουσιάζει γδαρσίματα Φ. 7(γ) τα οποία όπως προανέφερα ανέρχονται σε Λ.Κ.260,00 σύμφωνα με τη χρέωση του εναγόμενου όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από το Τεκμήριο
- Ο ενάγοντας δεν παρουσίασε μαρτυρία για οποιανδήποτε άλλη ζημιά υπέστη συνεπεία της καθυστέρησης δύο περίπου μηνών, μέχρι δηλαδή τον Νοέμβριο του 2002, στην συμπλήρωση της εργασίας από τον νέο κατασκευαστή. Η αξίωση υπό το στοιχείο Γ του αιτητικού για Λ.Κ.136,00 αντιλαμβάνομαι ότι συμπεριλαμβάνεται και καλύπτεται από το Α και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Το εύρημα μου ότι εάν είχε επιδείξει εύλογη επιμέλεια για την επιδιόρθωση των υπόλοιπων κακοτεχνιών που επικαλείται τον στερεί και από το δικαίωμα να διεκδικήσει άλλες αποζημιώσεις οι οποίες αξιώνονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας κατά νου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, τις νομικές αρχές που διέπουν την υπόθεση και τα ευρήματα στα οποία κατέληξα είναι προφανές ότι ο ενάγοντας κατάφερε να αποδείξει μέρος της απαίτησης του και ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου ως ακολούθως: (α) Για ποσό Λ.Κ.646,90σ. (αντίστοιχο σε €1.105,29σ. που αφορά ποσό που επωφελήθηκε ο εναγόμενος και με το οποίο ζημίωσε ο ενάγοντας συνεπεία παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων του εναγόμενου και/ ή επιδειχθείσας αμέλειας και/ ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού. (β) Για ποσό Λ.Κ 260,00 (αντίστοιχο σε €444,24σ.) για επιδειχθείσα αμέλεια ή μη επίδειξη εύλογης επιμέλειας κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης των εργασιών και την παρουσία κακοτεχνιών σε παραδοθέντα αλουμίνια -παράθυρα. Το πιο πάνω συνολικό επιδικασθέν ποσό των €1.549,53σ. θα φέρει νόμιμο τόκο από την 10.01.2006 ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντος στην ανάλογη κλίμακα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου είναι προφανές ότι ο εναγόμενος δεν κατάφερε να αποδείξει ότι δικαιούται οτιδήποτε σε σχέση με την ανταπαίτηση του η οποία απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ.)........ Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο