Χριστάκη Γεωργίου ν. Lefkaritis Industries Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 435/2008, 15.9.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A84 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον Φ. Ν. Ζωμενή, Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής 435/2008 Μεταξύ: Χριστάκη Γεωργίου Ενάγοντα -και-
- Lefkaritis Industries Ltd
- Lefkaritis Bros Ltd Εναγομένων. Ημερομηνία: 15.9.2009 Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Λουκαΐδης Για τον Εναγόμενο - Καθ΄ ού η Αίτηση: κα Γ. Ζαχαρίου (Αίτηση ημερομηνίας 1.6.2009 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση αυτή ο ενάγων ζητά περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με συγκεκριμένους ισχυρισμούς που διατυπώνονται στην Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγομένων. Στην αγωγή ο ενάγων αξιώνει ειδικές κι γενικές αποζημιώσεις για ζημιά που όπως ισχυρίζεται έχει υποστεί σαν αποτέλεσμα τραυματισμού του στα πλαίσια της εργασίας του ενώ ήταν εργοδοτούμενος των εναγομένων στη προσπάθεια του να τρυπήσει μια λαμαρίνα χρησιμοποιώντας ηλεκτρικό τρυπάνι. Αποδίδει τον τραυματισμό του σε αμέλεια ή παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων των εναγομένων ή των υπαλλήλων τους. Με την Έκθεση Υπεράσπισης τους οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι ευθύνονται για τον τραυματισμό του Εναγομένου και υποστηρίζουν ότι αυτός οφείλεται στη δική του αμέλεια. Μεταξύ άλλων προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι:
- «Ο ενάγοντας λειτούργησε την αρίδα χωρίς να λάβει τα αναγκαία προστατευτικά μέτρα που γνώριζε και/ή του είχαν υποδειχθεί» (Παράγραφος 4(α) της Έκθεσης Υπεράσπισης)
- «Ενώ ήταν έμπειρος συγκολλητής και γνώστης των μέτρων ασφαλείας παρέλειψε να τηρήσει τα εν λόγω μέτρα και/ή το ασφαλές σύστημα εργασίας που γνώριζε και/ή του είχε υποδειχθεί ενανελειμμένα.» (Παράγραφος 4(γ) της Έκθεσης Υπεράσπισης)
- «Παρέλειψε να εφαρμόσει και/ή να τηρήσει τα γνωστά και/ή υποδειχθέντα μέτρα ασφάλειας.» (Παράγραφος 4(δ) της Έκθεσης Υπεράσπισης) Με την αίτηση του ο ενάγων ζητά περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σχετικά με τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Πιο συγκεκριμένα για τον ισχυρισμό της παραγράφου 4(α) ζητά από τους εναγόμενους να διευκρινίσουν «ποια ήταν τα αναγκαία προστατευτικά μέτρα» και για τους ισχυρισμούς των παραγράφων 4(γ) και 4(δ) κατά πόσο αναφέρονται στα ίδια μέτρα όπως και η παράγραφος 4(α). Λεπτομέρειες ζητούνται σχετικά και με τον ισχυρισμό που διατυπώνεται στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ότι δηλαδή οι εναγόμενοι προσέφεραν στον ενάγοντα «εργασία με μηνιαίο μισθό €1.200.» την οποία όμως ο ίδιος δεν αποδέχθηκε. Σε σχέση με αυτό τον ισχυρισμό ζητείται να δοθούν λεπτομέρειες ως προς το είδος της εργασίας, τις καθαρές απολαβές και το χρονικό διάστημα για το οποίο προσφέρθηκε η εργασία. Όπως υποστήριξε ο συνήγορος του αιτητή στην αγόρευση του, οι ζητούμενες λεπτομέρειες είναι απαραίτητες και η παροχή τους θα εξυπηρετήσει τους σκοπούς τους οποίους προορίζεται να εξυπηρετήσει η παροχή λεπτομερειών, τους οποίους και ανέλυσε με αναφορά στη σχετική νομολογία. Από πλευράς εναγομένων δεν υπάρχει ουσιαστική διαφωνία ως προς τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα. Όπως όμως ανέπτυξε η συνήγορος των εναγομένων στην δική της αγόρευση η εφαρμογή των σχετικών αρχών στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης θα πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης. Η βασική τοποθέτηση των εναγομένων είναι ότι η αίτηση αποσκοπεί στην αποκάλυψη η ακόμα κι στο «ψάρεμα» μαρτυρίας, ενώ οι λεπτομέρειες που ζητούνται βρίσκονται στο πεδίο της γνώσης του ενάγοντα. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι από τη στιγμή που η αίτηση δε συνοδεύεται από ένορκη δήλωση παραμένει χωρίς οποιοδήποτε πραγματικό υπόβαθρο και συνεπώς είναι αστήρικτη και παράτυπη και θα πρέπει να απορριφθεί. Στην ένσταση των εναγομένων προβάλλεται επίσης η θέση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. Η θέση αυτή δεν προωθήθηκε κατά την ακρόαση της αίτησης. Μπορεί ωστόσο να λεχθεί με συντομία πως δεν διακρίνεται ζήτημα κατάχρησης διαδικασίας. Για να καταλήξει το δικαστήριο σε εύρημα ότι ο διάδικος που επικαλείται τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι υπαίτιος κατάχρησης διαδικασίας θα πρέπει να διαφανεί ότι αυτός ενεργεί κακόπιστα. Η υποβολή μιας αίτησης με την οποία επιζητείται συζητήσιμη θεραπεία την οποία ο αιτητής εν τέλει δεν δικαιούται δεν αποτελεί από μόνη της κατάχρηση της διαδικασίας. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, και αν ακόμα θεωρηθεί ότι η αίτηση είναι αβάσιμη, δεν διακρίνεται οτιδήποτε που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι με την καταχώρηση αυτής της αίτησης ο ενάγων ενεργεί κακόπιστα ή επιδιώκει την εξυπηρέτηση οποιουδήποτε σκοπού άλλου από εκείνο για τον οποίο παρέχεται το συγκεκριμένο δικονομικό μέτρο. Η θέση ότι υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας δεν γίνεται δεκτή. Δεν μπορεί επίσης να γίνει δεκτή η θέση ότι επειδή η αίτηση δε συνοδεύεται από ένορκη δήλωση είναι παράτυπη ή χωρίς πραγματικό υπόβαθρο. Η αίτηση για παροχή περαιτέρω και καλυτέρων λεπτομερειών συμπεριλαμβάνεται στις αιτήσεις που σύμφωνα με τη Δ. 48 θ. 9 δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση. (βλ. Δ. 48 θ. 9 (i)).[1] Συνεπώς δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η υποβολή της αίτησης χωρίς αυτή να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση αποτελεί παρατυπία. Ούτε και παραμένει οποιοδήποτε κενό στα όσα θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του δικαστηρίου για να μπορεί να αποφασίσει τα επίδικα θέματα αυτής της διαδικασίας, αφού το ζήτημα κρίνεται πρωτίστως με βάση τους ισχυρισμούς που είναι διατυπωμένοι στα δικόγραφα και την επάρκεια τους σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα της αγωγής. Θα παραθέσω με συντομία τις αρχές που διέπουν το υπό εξέταση θέμα, ενώ στη συνέχεια θα προχωρήσω στην εξέταση κάθε ενός από τα στοιχεία λεπτομερειών που ζητά ο ενάγων. Ο σκοπός των δικογράφων είναι να θέσουν κατά τρόπο περιοριστικό τα πλαίσια μέσα στα οποία θα κινηθεί η διαδικασία (βλ. Κούρτης -ν- Ιασωνίδης
(1970)1 C.L.R. 180) δίνοντας ταυτόχρονα στην κάθε πλευρά σαφή εικόνα των ισχυρισμών της άλλης τους οποίους θα αντιμετωπίσει στη δίκη. Όπου οι ισχυρισμοί στα δικόγραφα της άλλης πλευράς είναι ανεπαρκώς διατυπωμένοι παρέχεται στο διάδικο η ευχέρεια να αποταθεί για την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Αίας Λτδ -ν- Χατζηκώστα
(1990)1 Α.Α.Δ. 244: "Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα - και όχι μαρτυρία -δίδονται για σκοπούς διασάφησης των γενομένων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασάφηση υπαγορεύεται για διάφορους λόγους, μεταξύ των οποίων και η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς περί της φύσης της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς την μαρτυρία που θα χρειαστεί η άλλη πλευρά." Σχετική είναι και η υπόθεση Ευδόκιος Σάββα -ν- Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ,
(1992)1 Α.Α.Δ. 1152 όπου λέχθηκε ότι: "Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται τη διευκρίνιση των επιδίκων θεμάτων όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή όπως αναγνωρίζει η νομολογία η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα στα οποία γίνεται αναφορά στα δικόγραφα." Ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι και η ανάλυση του θέματος στο σύγγραμμα Bullen & Leake, Precedents of Pleadings, 12η Έκδοση, σελ. 112 όπου τονίζεται ότι ο σκοπός της παροχής λεπτομερειών είναι πολυδιάστατος. Αποσκοπεί στο να πληροφορήσει την άλλη πλευρά σχετικά με το ποια θα είναι η φύση της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, σε αντιδιαστολή όμως με τον τρόπο που ο αντίδικος θα την αποδείξει. Με την παροχή των καταλλήλων λεπτομερειών αποφεύγεται το ενδεχόμενο η άλλη πλευρά να βρεθεί προ εκπλήξεως, κάτι που θα μπορούσε να έχει σαν αποτέλεσμα αχρείαστα έξοδα, σε περίπτωση για παράδειγμα που η υπόθεση παίρνει διαφορετική τροπή από εκείνη που ήταν λογικά αναμενόμενη και η άλλη πλευρά αναγκάζεται να ζητήσει αναβολή. Ακριβώς, εάν στα δικόγραφα περιλαμβάνονται επαρκείς λεπτομέρειες έτσι που ο κάθε διάδικος να γνωρίζει ποιους ισχυρισμούς θα έχει να αντιμετωπίσει, η κάθε πλευρά θα γνωρίζει εκ των προτέρων ποια μαρτυρία θα πρέπει να είναι έτοιμη να παρουσιάσει για να αντικρούσει την υπόθεση της άλλης πλευράς. Μια άλλη πτυχή του θέματος είναι ο περιορισμός της γενικότητας που συχνά παρατηρείται στα δικόγραφα και ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων τόσο για σκοπούς εκδίκασης της υπόθεσης όσο για σκοπούς αποκάλυψης εγγράφων. Επίσης η παροχή λεπτομερειών αποσκοπεί στο να δεσμεύσει την κάθε πλευρά έτσι που να μην μπορεί να επεκταθεί σε θέματα που δεν περιλαμβάνονται στις λεπτομέρειες, ενώ αντίθετα, στερεί από το διάδικο που παράλειψε να ζητήσει λεπτομέρειες (εκεί που θα έπρεπε να είχαν δοθεί) το δικαίωμα να εμποδίσει την άλλη πλευρά να δώσει μαρτυρία προς υποστήριξη γενικών ισχυρισμών στα δικόγραφα. Αυτή είναι μια σημαντική πτυχή της διαδικασίας για παροχή λεπτομερειών και αποτελεί απάντηση στην θέση που συχνά προβάλλεται ότι δεν χρειάζεται να δοθούν καλύτερες λεπτομέρειες σε περίπτωση που ο διάδικος που τις ζητά στην πραγματικότητα γνωρίζει τα γεγονότα. Τέλος ο βαθμός λεπτομέρειας που θεωρείται επαρκής στην κάθε περίπτωση εξαρτάται από την φύση και τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Bullen & Leake, υποθ. Αίας -ν- Χατζηκώστα). Στη συγκεκριμένη περίπτωση με την Έκθεση Υπεράσπισης αποδίδεται στον ενάγοντα η παράλειψη του να λάβει τα «αναγκαία προστατευτικά μέτρα που γνώριζε και/ή που του είχαν υποδειχθεί». Πρόκειται για ένα πολύ γενικό ισχυρισμό ο οποίος αφήνει τον ενάγοντα στο σκοτάδι σε σχέση με το τι ακριβώς πρόκειται να ισχυριστεί η άλλη πλευρά. Ο καθορισμός των προστατευτικών μέτρων κατά τρόπο συγκεκριμένο είναι επιθυμητός έτσι που να γνωρίζει ο ενάγων τι θα αντιμετωπίσει στη δίκη. Δεν πρόκειται για μαρτυρία αλλά για βασικό ισχυρισμό η συγκεκριμενοποίηση του οποίου θα συμβάλει στην καλύτερη διεξαγωγή της διαδικασίας. Δικαιολογείται η έκδοση σχετικού διατάγματος σε σχέση με τον ισχυρισμό της παραγράφου 4(α) και κατ' επέκταση και των παραγράφων 4(γ) και 4(δ). Σε σχέση με τον ισχυρισμό της παραγράφου 7 ο ενάγων ζητά να δοθούν λεπτομέρειες για την εργασία που του προσφέρθηκε, τις καθαρές απολαβές και τη διάρκεια εργοδότησης. Έχοντας εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο της παραγράφου 7 βρίσκω ότι δεν δικαιολογείται η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σε σχέση με το ύψος του καθαρού μισθού. Πρόκειται για ζήτημα το οποίο ο ενάγων είναι σε θέση να γνωρίζει με την εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας και μάλιστα καλύτερα από τους εναγόμενους αφού ο ίδιος γνωρίζει καλύτερα τα γεγονότα τα οποία μπορεί να επηρεάσουν το ύψος της φορολογικής του υποχρέωσης. Είναι όμως επιθυμητό να δοθούν λεπτομέρειες για την φύση της προσφερθείσας εργασίας και τη διάρκεια απασχόλησης. Στην αίτηση του ο Ενάγων ζητά επίσης την έκδοση διατάγματος για τη διαγραφή των παραγράφων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με το διάταγμα. Άλλη πλευρά θεωρεί ότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος θα ήταν πρόωρη και ότι θα πρέπει να αποτελέσει το αντικείμενο άλλης αίτησης σε μεταγενέστερο στάδιο. Ανεξάρτητα από τη δυνατότητα έκδοσης τέτοιου διατάγματος σε αυτό το στάδιο κρίνω ότι θα ήταν ορθότερο να μη συμπεριληφθεί στο παρόν στάδιο τέτοια πρόνοια για διαγραφή. Η μη συμμόρφωση με το διάταγμα για παροχή λεπτομερειών μπορεί να προσλάβει δύο μορφές: Τη μη παραχώρηση οποιωνδήποτε λεπτομερειών Την παραχώρηση κάποιων λεπτομερειών αλλά όχι σύμφωνα με το διάταγμα ή όχι εμπρόθεσμα. Στη δεύτερη περίπτωση θα απαιτηθεί η διατύπωση κρίσης από το Δικαστήριο σε σχέση με την συμμόρφωση προς το διάταγμα, και συνεπώς η συμπερίληψη πρόνοιας για διαγραφή από αυτό το στάδιο δεν θα εξυπηρετούσε κανένα σκοπό. Σαν αποτέλεσμα οι εναγόμενοι διατάσσονται να δώσουν εντός 15 ημερών από σήμερα τις ακόλουθες λεπτομέρειες: 1. Σε σχέση με την παράγραφο 4(α) της Έκθεσης Υπεράσπισης, ποια ήταν τα αναγκαία προστατευτικά μέτρα. 2. Σε σχέση με την παράγραφο 4(γ) και 4(δ) της Έκθεσης Υπεράσπισης, κατά πόσο τα προστατευτικά μέτρα είναι τα ίδια που αναφέρονται στην παράγραφο 4(α). 3. Σε σχέση με την παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης, ποια εργασία προσφέρθηκε στον ενάγοντα και για ποιο χρονικό διάστημα. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα - αιτητή και εναντίον των εναγομένων-καθ'ων η αίτηση. Φοίβος Ν. Ζωμενής Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] "48
(9).all applications other than those mentioned in rule 8 of this Order shall be made by summons supported by affidavits of the facts relied upon with this qualification, that unless required by a Court of Judge, the undermentioned applications . need not be accompanied by affidavit: .(i) under Order 19, rule 6, for further and better statement of claim or defence, or further and better particulars". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο