CHRISTOS KAPLANIS κ.α. ν. A IOANNOU G PANAYI DEVELOPMENTS LTD, Αρ. Αγωγής: 164/08., 6 Οκτωβρίου, 2009

(1)της αίτησης μέχρι στοιχεία (Α) και (Κ). Η αίτηση βασίζεται στη Δ.25 θθ1-6 και Δ.48 θθ.1-9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση του δικηγόρου Ανδρέα Παστελλίδη εκ των δικηγόρων των Aιτητών-Eναγόντων. Σε αυτή, βασικά, αναφέρει τα εξής: - Από δακτυλογραφικό λάθος και/ή καλόπιστη παραδρομή δεν μετατράπηκαν επακριβώς τα ποσά που αναφέρονται στην Εκθεση Απαίτησης βάση της τιμής μετατροπής της λίρας σε ευρώ. - Από δική του παράλειψη δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά περί του τερματισμού των επιδίκων συμφωνιών στο παρακλητικό της Εκθεσης Απαίτησης. - Τα πιο πάνω περιήλθαν στη γνώση του μετά αφότου καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση και ενήργησε άμεσα στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. - Το αίτημα υποβάλλεται σε εύλογο χρονικό στάδιο εφόσον η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη αρχίσει. - Με την αιτούμενη τροποποίησης δεν προκαλείται οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στους Eναγομένους. - Η ζητούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία έτσι ώστε να είναι ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα και να καταστεί δυνατή η πλήρης και ορθή απονομή της δικαιοσύνης. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΟΣ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.25 θθ1-6, Δ.39, Δ.48 θθ1-4, 7, 11 και 12 στο Αρθρο 30

(2)του Συντάγματος, στη νομολογία καις τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: - Στην αίτηση δεν αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η τροποποίηση. - Στην αίτηση δεν αναφέρονται οποιαδήποτε γεγονότα ή στοιχεία τα οποία δεν ήσαν στη γνώση των Aιτητών-Eναγόντων κατά την καταχώρηση της Εκθεσης Απαίτησης. - Υπάρχει υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. - Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση της παραγράφου ΙΚ της αίτησης επιχειρείται η προσθήκη νέας αιτίας αγωγής η οποία τροποποιεί παντελώς την υφιστάμενη Εκθεση Απαίτησης και αποτελεί πλήρη διαμόρφωση αυτής. - Η αίτηση έχει καταχωρηθεί σε στάδιο που επηρεάζονται αρνητικά τα δικαιώματα των Eναγομένων-Kαθ΄ ων η αίτηση και/ή σε στάδιο που επιφέρει βλάβη σ΄ αυτούς. - Ο ισχυριζόμενος λόγος που προβάλλεται ως η αιτία της κατάχρησης της αίτησης δεν είναι βάσιμος. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Ανδρέα Ιωάννου, Διευθυντή της εναγομένης εταιρείας αρ.1. Σ΄ αυτή βασικά επαναλαμβάνονται και επεξηγούνται περαιτέρω οι λόγοι ένστασης. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Κατά την ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η πλευρά των Εναγόντων-Αιτητών, αφού αναφέρθηκε σε έκταση στις νομικές αρχές που εφαρμόζονται σε τέτοιου είδους αιτήσεις, υποστήριξε ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις, οι οποίες εξατλούνται και περιορίζονται στη διόρθωση των αριθμητικών ποσών αναφορικά με το ποσό της προκαταβολής, το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, την εκτιμημένη ζημιά του επίδικου ακινήτου και τη ζημιά που προκλήθηκε στους ενάγοντες, εντάσσονται στην ήδη προυπάρχουσα βάση αγωγής, ήτοι στις γραπτές συμφωνίες ημερ. 12/05/09 και αποτελούν βάση αξίωσης των τροποποιημένων θεραπειών, ενταγμένων στην ίδια βάση αγωγής. Υποστηρίχθηκε, περαιτέρω, ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις στο σώμα της Εκθεσης Απαίτησης συνεπάγονται, απλώς, τη διεύρυνση της πραγματικής βάσης της αγωγής και, συνακόλουθα, απαιτούν τη διεύρυνση των αξιώσεων οι οποίες στηρίζονται στη διευρυμένη βάση αγωγής. Τονίσθηκε, επίσης, ότι, σε ό,τι αφορά τις αιτούμενες προσθήκες των αιτητικών για απόφαση του Δικαστηρίου που αναγνωρίζει ότι οι μεταξύ των διαδίκων συμφωνίες έχουν τερματισθεί και είναι άκυρες και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τερματίζονται και να ακυρώνονται αυτές, στηρίζονται εξ ολοκλήρου στην ήδη προυπάρχουσα πραγματική βάση της αγωγής. Τέλος, καθόσον αφορά το χρόνο υποβολής της αίτησης, υποστηρίχθηκε ότι η υπόθεση βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας και δεν έχει ακόμη ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία. Η πλευρά των Καθ΄ ων η Aίτηση-Eναγομένων, αφού και αυτή αναφέρθηκε στις σχετικές με το θέμα νομικές αρχές, υποστήριξε ότι, ειδικότερα, σε σχέση με την υπό παρά. Κ (Α, Β) επιδιωκόμενη τροποποίηση αυτή μεταβάλλει τη βάση τόσο της αγωγής όσο και της αιτούμενης θεραπείας. Τονίσθηκε ότι οι Eνάγοντες ουδέποτε προέβησαν σε τερματισμό των επιδίκων συμφωνιών προ της καταχώρησης της παρούσας αγωγής και ότι δια της τροποποίησης τους προσπαθούν εντέχνως να καλύψουν το κενό των ενεργειών τους δια ακύρωση των επιδίκων συμφωνιών. Σε ό,τι αφορά το στάδιο που υποβάλλεται η παρούσα αίτηση υποστηρίχθηκε ότι η καθυστέρηση 6 μηνών μετά την καταχώρηση της Yπεράσπισης και Aνταπαίτησης των Eναγομένων για γεγονότα όχι μεταγενέστερα και σύγχρονα αλλά προγενέστερα της καταχώρησης της Εκθεσης Απαίτησης είναι αδικαιολόγητη. Τέλος αναφέρθηκε ότι η αιτούμενη τροποποίηση θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στα δικαιώματα των Kαθ΄ ων η Aίτηση-Eναγομένων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προχωρώ να εξετάσω τη νομική πτυχή της αίτησης η οποία έχει ως κύρια βάση της την Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρει τα εξής: «Δ.25 θ.1 The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties". Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Θα μπορούσαν, πιστεύω, να συνοψισθούν ως ακολούθως:

(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.[1]

(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα.[2] Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.

(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.

(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.[3]

(5)Ο παράγοντας χρόνος στην υποβολή αίτησης τροποποίησης είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας.[4] ΄Ομως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Σχετική είναι η υπόθεση Φοινιώτης[5] (πιο πάνω).

(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης.[6].

(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης δικογράφου. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντίδικου.[7] Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά τη δίκη.

(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο.[8] Αναφορικά με τη φύση των ισχυρισμών που μπορούν να εισαχθούν με το τροποποιημένο δικόγραφο σχετική είναι η υπόθεση Alexandrou Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου

(1992)2 ΑΑΔ 111. Στην υπόθεση εκείνη με την προτεινόμενη τροποποίηση ουσιαστικά εδίδοντο περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών που προβάλλονταν στην ΄Εκθεση Απαίτησης. Αν και το Εφετείο αναφέρει στην εν λόγω υπόθεση ότι δεν ενθαρρύνει τις συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, δέχθηκε ότι στην προκείμενη περίπτωση η τροποποίηση θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Επίσης στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 ΑΑΔ 426, λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το Δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής, παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα της Ετήσιας Πρακτικής του 1959 (Annual Practice), στην σελ. 627, το οποίο παρατέθηκε στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Α. Αζά (πιο κάτω): «The Court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Mardoch 1 Ch.D.42, Habbuck v. Helm 56 L.J. Ch. P. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh v. Gosley

(1898)1 Ch. 81). ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΡΟΎΣΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Προχωρώ στη συνέχεια να αναφερθώ συνοπτικά στο ιστορικό της μέχρι σήμερα διαδικασίας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης. Στις 31.1.2008 κατεχωρήθη ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Εμφάνιση εκ μέρους των Εναγομένων κατεχωρήθη στις 13.3.

1. Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση κατεχωρήθη στις 4.7.2008 αφού προηγήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης η οποία απεσύρθη στις 8/7/
2. Η υπό κρίση αίτηση κατεχωρήθη στις 9.1.09 και ορίστηκε στις 2.2.
3. Η εκδίκαση της αίτησης ακολούθησε την έκδοση διατάγματος στις 18.6.09 ασφάλειας εξόδων σε αίτηση που είχε στο μεταξύ καταχωρηθεί στις 3.3.
4. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗ Ενόψει των πιο πάνω αλλά και των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με βάση την αίτηση και την ένσταση αλλά και τις θέσεις των δύο πλευρών όπως αναπτύχθηκαν με τις αγορεύσεις τους, προβάλλουν ενώπιον του Δικαστηρίου για απάντηση δύο ουσιαστικά ζητήματα. Πρώτον κατά πόσο με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις επιχειρείται η προσθήκη νέας αιτίας αγωγής έτσι ώστε να επηρεάζονται δυσμενώς οι εναγόμενοι. Δεύτερο κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος τροποποίησης λαμβάνοντας υπόψη το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα και τη σημειωθείσα στην υπόθεση καθυστέρηση. Κατ΄ αρχή δεν συμμερίζονται την άποψη ότι με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις καθ΄όσον αφορά εκείνες που αφορούν προσθήκες στην αξίωση της αγωγής εισάγεται οποιαδήποτε νέα βάση αγωγής αναφορικά με την απαίτηση των εναγόντων. Εκείνο που διαπιστώνεται είναι ότι γίνεται προσπάθεια προσθήκης νέας θεραπείας ή αξίωσης στην αγωγή σύμφωνα με την οποία επιζητείται Δήλωση του Δικαστηρίου για κήρυξη άκυρων των επίδικων συμφωνιών λόγω υπαιτιότητας των εναγομένων και δήλωση που να αναγνωρίζει ότι αυτές έχουν τερματισθεί ένεκα υπαιτιότητας των εναγομένων. Θα συμφωνήσω δε με τη θέση των Εναγόντων-Αιτητών ότι οι αιτούμενες προσθήκες στην αξίωση της παρούσας αγωγής στηρίζονται αποκλειστικά στα γεγονότα όπως αυτά εκτίθενται στην Εκθεση Απαίτησης και, επομένως, στην υφιστάμενη πραγματική βάση της αγωγής, χωρίς να επιδιώκεται οποιαδήποτε διαφοροποίηση ή, ακόμα, και διεύρυνση της. Να πω και κάτι άλλο. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις, και αναφέρομαι πάντοτε σ΄ αυτές που αφορούν την αξίωση της παρούσας αγωγής, δεν βασίζονται σε επίκληση νέων γεγονότων. Είναι στην ουσία τους νομικές θέσεις που στηρίζονται στα ήδη επικαλούμενα από τους ενάγοντες γεγονότα που για την προώθηση τους, όπως κρίνεται από τους αιτητές, θα πρέπει να δικογραφηθούν. Ας μη ξεχνούμε ότι ή ίδια βάση γεγονότων κάλλιστα μπορεί να επιδέχεται διαζευκτικούς νομικούς χαρακτηρισμούς ή να υπάγεται σε διαζευκτικές νομικές έννοιες. Και αυτό είναι στην πραγματικότητα το τι επιδιώκει η πλευρά των Αιτητών-Εναγόντων. Οσον αφορά τις υπόλοιπες προτεινόμενες τροποποιήσεις που αφορούν τα ποσά έχει δοθεί ικανοποιητική εξήγηση εκ μέρους των Εναγόντων-Αιτητών για την αναγκαιότητα τροποποίησης των ούτως ώστε να αντανακλούν το ακριβές ποσό με βάση την μετατροπή της λίρας σε ευρώ συμφώνως του Μηχανισμού Συναλλαγματικών Ισοτιμιών. Δεν διαφωνώ ότι, αν επιδεικνυόταν μεγαλύτερη επιμέλεια και προσοχή από πλευράς των δικηγόρων των Εναγόντων, τα ζητήματα που διαπίστωσαν σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας θα μπορούσαν να καθοριστούν και προσδιοριστούν από το πρώτο της στάδιο. Δεν μου διαφεύγει της προσοχής ότι οι δικηγόροι των Εναγόντων θα μπορούσαν να είχαν λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα και να προχωρήσουν με τέτοιο τρόπο ώστε να είχαν αποκρυσταλλώσει την Εκθεση Απαίτησης που κατεχώρησαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αποφεύγοντας τα όποια λάθη ή παραλείψεις στη σύνταξη της. Μια τέτοια, όμως, παράλειψη τους δεν θα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να τους αποστερήσει την εκ των υστέρων δυνατότητα να θέσουν την ολοκληρωμένη και ορθότερη, ίσως, εικόνα ενώπιον του Δικαστηρίου προσδιορίζοντας με μεγαλύτερη ακρίβεια την ουσία της διαφοράς, τα επίδικα ζητήματα. Και αυτό νοουμένου ότι δεν προκαλείται στους εναγομένους ανεπανόρθωτη ζημιά. Αν δεν υπάρχουν άλλα εμπόδια, δικονομικά ή ουσιαστικά, είναι προτιμητέο να δοθεί σε μια διάδικη πλευρά το δικαίωμα να προβάλλει τις δικές της θέσεις κατά τρόπο επιτρεπτό να τακτοποιήσει, ας μου επιτραπεί ο όρος, το δικόγραφο της και να δοθεί στο Δικαστήριο μια καλύτερη ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων, ακριβέστερων και επαναλαμβάνω, ορθότερων στοιχείων. Επιπλέον, στην παρούσα υπόθεση δεν βλέπω να δημιουργείται με την τροποποίηση οποιοδήποτε ανυπέρβλητο εμπόδιο ή ανεπανόρθωτη ζημιά στα συμφέροντα των εναγομένων που να μην μπορεί να αντιμετωπιστεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Όπως έχει νομολογηθεί μια καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε σε αβλεψία ή παραδρομή. Ακόμη ότι όσο αμελής και να υπήρξε η πρώτη παράλειψη και όσο καθυστερημένα και να υποβάλλεται η αίτηση τροποποίησης, η επιδιωκόμενη τροποποίηση θα πρέπει να εγκριθεί αν αυτό μπορεί να γίνει χωρίς πρόκληση αδικίας στην άλλη πλευρά[9]. Ακόμη διαπιστώνω ότι η ακροαματική διαδικασία στην παρούσα υπόθεση δεν έχει καν ξεκινήσει και άρα βρισκόμαστε στα αρχικά στάδια και δεν βλέπω να δημιουργείται με την τροποποίηση οποιοδήποτε ανυπέρβλητο εμπόδιο ή ανεπανόρθωτη ζημιά στα συμφέροντα των εναγομένων που να μην μπορεί να αντικατασταθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Δυσμενής επηρεασμός αν δεν καταδειχθεί με στοιχεία, δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε ασφαλές συμπέρασμα ύπαρξης του. Συγκεκριμένα εφόσον η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει αρχίσει και η μόνη συνέπεια που υφίστανται σε αυτό το στάδιο οι εναγόμενοι, σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος, είναι η μερική καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, αυτό είναι ένα αποτέλεσμα που μπορεί να αντιμετωπιστεί με κατάλληλες οδηγίες του Δικαστηρίου και είναι, επίσης, μια ζημιά που μπορεί να ικανοποιηθεί με καταβολή εξόδων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω όσο πιο προσεκτικά μπορούσα καταλήγω ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση παρα.1 αυτής. Τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα να καταχωρηθεί σε δέκα μέρες από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος και η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στο τροποποιημένο κλητήριο σε δέκα μέρες μετά την παράδοση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος στους Εναγομένους. Στη συνέχεια να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγομένων και εναντίον των Αιτητών-Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν δε μετά το πέρας της υπόθεσης. Οι Ενάγοντες-Αιτητές, επίσης, θα επιβαρυνθούν με όσα έξοδα προκαλούνται ως αποτέλεσμα της τροποποίησης (thrown away costs) τα οποία, επίσης, να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν δε και αυτά μετά το πέρας της υπόθεσης. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. [1] Σχετική είναι η αναφορά από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ 704 στη σελ. 707:- «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» [2] Δέστε Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα

(1999)1(Α) Α.Α.Δ 44 [3] Δέστε Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1 (E) A.A.Δ. 33. [4] Δέστε Astor Manu-facturing & Exporting Co κ.α. v. A&G Leventis &Company (Nigeria) Ltd κ.α.

(1993)1 ΑΑΔ 726. [5] «.... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρηση στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. ΄Οσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.» Δέστε επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc

(1997)1 ΑΑΔ 378. [6] Δέστε SABA & Co. (T.M.B) v. T.M.P. Agents

(1994)1 AAΔ 426 [7] Δέστε Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης

(1995)1 ΑΑΔ 607. [8] Δέστε Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου

(1995)1 ΑΑΔ 560. [9] Δέστε Astor ν. Leventis

(1993)1 A.A.D. 726. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο