ISLAND BEACH DEVELOPMENT LTD ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Αρ. Αγωγής: 2158/03., 14 Οκτωβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ., Αρ. Αγωγής: 2158/03. Μεταξύ: ISLAND BEACH DEVELOPMENT LTD Εναγόντων και ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Εναγομένου Αίτηση ημερ. 8/9/09 για αναστολή της εκτέλεσης εντάλματος κατοχής (writ of possession) 14 Οκτωβρίου, 2009. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές-Ενάγοντες: O κ. Φιλίππου (O κ.Μ.Χριστοδούλου κατά την εκφώνηση της απόφασης) Για Καθ΄ ου η αίτηση-Εναγόμενους: Ο κ. Α.Ποιητής. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα μονομερή αίτηση ο Aιτητής αιτείται διαταγής του Δικαστηρίου με την οποία να αναστέλλεται η εκτέλεση του εντάλματος κατοχής writ of possession ημερ. 1.7.09 μέχρι την εκδίκαση και την έκδοση της απόφασης στην έφεση που καταχωρήθηκε την 8.7.09 εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην αγωγή με αρ. 577/07. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.43Α, Δ.35 θθ.18 και 19, Δ.48 θθ.1,2 και 8 (
- ee)και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση του Εναγομένου στην παρούσα αγωγή στην οποία, εν περιλήψει, αναφέρονται τα εξής: - Στις 12.4.06 στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης εξεδόθη κανόνας δικαστηρίου στα πλαίσια του οποίου τα μέρη συμφώνησαν συγκεκριμένο τρόπο διευθέτησης της διαφοράς η οποία αφορούσε, μεταξύ άλλων, την έξωση του Εναγομένου από το ξενοδοχείο «Κάστρο» μέχρι την 1.5.2006. - Στις 9.3.07 ο συνήγορος κατεχώρησε μέσω δικηγόρου την αγωγή με αρ.577/07 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εναντίον της ενάγουσας στην παρούσα αγωγή μέσω της οποίας αξίωνε, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της απόφασης και/ή κανόνα του Δικαστηρίου ημερ. 12.4.06. - Η αγωγή με αρ. 577/07 εκδικάστηκε και το Δικαστήριο απέρριψε τις αξιώσεις που ο εναγόμενος επιζητούσε μέσω της εν λόγω αγωγής. - Εναντίον της πιο πάνω απόφασης έχει καταχωρηθεί έφεση. - Στις 4.9.09 επεδόθη στον εναγόμενο ειδοποίηση εντάλματος κατοχής (writ of possession) σύμφωνα με την οποία ο εναγόμενος υποχρεούται να παραδώσει ελεύθερη κατοχή του υποστατικού το αργότερο μέχρι την 18.9.09. Εξ΄ όσων ο Εναγόμενος πληροφορείται και τυγχάνει νομικής συμβουλής είναι υποχρέωση του, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά, να υπακούσει στην εν λόγω ειδοποίηση, άλλως πως δυνατό να βρίσκεται σε παρακοή με σοβαρότατες συνέπειες για τον ίδιο. - Εξ΄ όσων καλύτερα γνωρίζει και από νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει η έφεση έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας. - Ενδεχόμενη απόρριψη του παρόντος αιτήματος θα έχει ως συνέπεια την έξωση του από το ξενοδοχείο «ΚΑΣΤΡΟ», κάτι το οποίο δεν θα σημαίνει μόνο την έξωση του αλλά και τη διακοπή όλων των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων καθότι το ξενοδοχείο είναι η μόνη πηγή εισοδήματος του. - Αντίθετα, ενδεχόμενη έκδοση του παρόντος διατάγματος και αναστολή εκτελέσεως του εντάλματος κατοχής, δεν θα επιφέρει καμία ζημιά στους Ενάγοντες οι οποίοι από την 1.5.06, ημερομηνία κατά την οποία έληξε η αναστολή του διατάγματος ημερ. 12.4.06, δεν έχουν λάβει κανένα μέτρο για την εκτέλεση του. Το Δικαστήριο εξετάζοντας την πιο πάνω μονομερή αίτηση έκρινε ότι θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχεται από τη Δ.48 θ.8
(3)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και, ως αποτέλεσμα, έδωσε οδηγίες για επίδοση της στην αντίδικη πλευρά. Μετά την επίδοση της στην αντίδικη πλευρά ζητήθηκε χρόνος για καταχώρηση ένστασης στην υπό εξέταση αίτηση, όπως και έγινε. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η Ενσταση βασίζεται στην ίδια νομική βάση όπως και η Αίτηση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: - Ουδεμία έφεση έχει καταχωρηθεί στην παρούσα υπόθεση. - Η αίτηση στερείται οποιουδήποτε νομικού ερείσματος και οι αναφερόμενες διατάξεις δεν μπορούν να βοηθήσουν τον Αιτητή. - Το διάταγμα ημερ. 12.4.09 εξεδόθη κοινή συναινέσει και έτσι δεν χωρούσε έφεση εναντίον του. - Η αγωγή με αρ. 577/2007 απερρίφθη. - Η ρηθείσα έφεση είναι παντελώς αβάσιμη. - Η όλη διαδικασία έγινε και συνεχίζει να γίνει καταχρηστικά από τον εναγόμενο ο οποίος οφείλει ως ενδιάμεσα οφέλη ή/και αποζημιώσεις ποσό ΛΚ45000 ή 76.887,06 Ευρώ με τόκο 6% ετησίως από 12.4.06 μέχρι εξοφλήσεως δυνάμει απόφασης του Δικαστηρίου στην παρούσα αγωγή ημερ. 12.4.
- - Οι Καθ΄ ων η Αίτηση υφίστανται τρομακτικές ζημιές λόγω της μη εκτέλεσης ή καθυστέρησης εκτέλεσης του Διατάγματος ή του Εντάλματος κατοχής, δεδομένου ότι δεν πληρώνονται. Επίσης, ο ίδιος ο αιτητής τους ανέφερε ότι η οικονομική του κατάσταση δεν είναι καλή. Συνεπώς, όσο παρατείνεται η παραμονή του στο υποστατικό, τόσο μεγαλύτερο γίνεται το χρέος του προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση και τόσο πιο δύσκολο γίνεται γι΄ αυτόν να το εξοφλήσει. - Οι Καθ΄ ων η Αίτηση εμποδίζονται να χρησιμοποιούν το υποστατικό όπως οι ίδιοι επιθυμούν. - Η παρούσα αίτηση είναι εντελώς καταχρηστική και τυχόν χορήγηση του διατάγματος θα σημαίνει τεράστιες ζημιές για τους Καθ΄ ων η Αίτηση τις οποίες δεν θα μπορεί με κανένα τρόπο να αποκαταστήσει ο εναγόμενος-αιτητής. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της Κατερίνας Κονναρή, δικηγορικού υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων. Σ΄ αυτή επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης που συνοψίσαμε ανωτέρω. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Κατά την ακρόαση της αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο κ. Φιλίππου εκ μέρους του Αιτητή αναφερόμενος εν πρώτοις στη θέση της άλλης πλευράς για μη ύπαρξη δικαιοδοτικού πλαισίου στην υπό εξέταση αίτηση παρέπεμψε σε υπόθεση ναυτοδικείου για να υποστηρίξει ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί και ότι είναι εντός της διακριτικής ευχέρειας και των εξουσιών του Δικαστηρίου να αποφασίσει για τη διαδικασία της υπόθεσης την οποία χειρίζεται και να εκδώσει ανάλογο διάταγμα επί τούτου. Σ΄ ό,τι αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης της παρούσας αίτησης, σε περίπτωση που κριθεί ότι υφίσταται το αναγκαίο δικαιοδοτικό πλαίσιο, ο συνήγορος υποστήριξε ότι αυτό θα πρέπει να γίνει συμφώνως των αρχών που διέπουν την αναστολή της διαδικασίας με βάση τη Δ.35 θ.
- Ο κ. Φιλίππου τόνισε ότι η αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος κατοχής είναι δίκαιη καθότι ενδεχόμενη εκτέλεση του θα σημαίνει και την άμεση παύση των εργασιών του αιτητή η οποία θα έχει ως συνεπακόλουθο καταστροφικές συνέπειες, ενώ υπάρχει θεραπεία ακόμα και μετά την ενδεχόμενη αποτυχία της έφεσης καθότι η εκτέλεση του εντάλματος είναι εφικτή σε οποιοδήποτε χρόνο. Αντίθετα ο κ. Ποιητής εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόντων υποστήριξε ότι η υπό κρίση αίτηση στερείται της απαραίτητης νομικής βάσης για να μπορέσει να εξετασθεί εφόσον η Δ.35 θ.18, την οποία επικαλείται ο Αιτητής, προνοεί για τη δυνατότητα αναστολής μιας αποφάσεως εφόσον καταχωρηθεί έφεση ενώ καμία έφεση καταχωρήθηκε στην παρούσα αγωγή. Οσον αφορά την ουσία ο κ. Ποιητής επεσήμανε ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας συγκεκριμένης απόφασης η οποία εξεδόθη κοινή συναινέσει και η οποία προνοεί για έξωση και για πληρωμή διαφόρων ποσών στους ιδιοκτήτες χωρίς ο Αιτητής να εξηγήσει γιατί δεν πλήρωσε τα διάφορα ποσά. Τόνισε, επίσης, ότι με βάση την απόφαση στην παρούσα αγωγή έχει ήδη χορηγηθεί αναστολή και το Δικαστήριο έχει εξαντλήσει τη δικαιοδοσία του στο να ασχοληθεί ξανά με το θέμα της αναστολής. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στη Δ.35 θθ18 και 19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Διαταγή αυτή εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις διαταγμάτων ή αποφάσεων η ορθότητα των οποίων προσβάλλεται κατ΄ έφεση. Όπως αποφασίσθηκε στην Christophi & Others v. Iacovidou
(1985)1 C.L.R. 713, 716: "The application of Ord.35 r.18, is confined to Orders or judgments, the correctness of which is questioned on appeal." Στην παρούσα αίτηση είναι κοινό έδαφος ότι η αγωγή 2158/03, στην οποία εξεδόθη το ένταλμα κατοχής (writ of possession), δεν έχει εφεσιβληθεί από τον Εναγόμενο-Αιτητή. Η απόφαση που έχει εφεσιβληθεί από τον Εναγόμενο-Αιτητή είναι εκείνη που εξεδόθη στην αγωγή με αρ.577/
- Από τα πιο πάνω είναι προφανές ότι η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να στηρίζεται στη Δ.35, θ.
- Προχωρούμε, επομένως, να εξετάσουμε την προκειμένη περίπτωση με βάση τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση δικαστικής απόφασης συναρτάται άμεσα με τους σκοπούς για τους οποίους επιδιώκεται η αναστολή. Κλασσική δε περίπτωση είναι η αναστολή δικαστικής απόφασης μετά την υποβολή και ενώ εκκρεμεί έφεση[1]. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Για να αποφασισθεί κατά πόσο μπορεί να ασκηθεί η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης λόγω της υποβολής έφεσης είναι σημαντικό να εξετασθούν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Όπως προκύπτει από τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, αντίστοιχα, αλλά και από το φάκελο του Δικαστηρίου στην παρούσα αγωγή στις 12.4.2006 εξεδόθη εκ συμφώνου απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου για καταβολή του ποσού των ΛΚ45,000 με τόκο 8% μέχρι εξόφλησης ως, επίσης, και διάταγμα εκκένωσης και παράδοσης στους Ενάγοντες του ξενοδοχείου με την επωνυμία «ΚΑΣΤΡΟ». Συμφωνήθηκε, περαιτέρω, αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και του διατάγματος νοουμένου ότι ο Εναγόμενος θα κατέβαλλε με καθορισμένο τρόπο συγκεκριμένα ποσά. Διελαμβάνετο, περαιτέρω, ότι παράλειψη του Εναγομένου να καταβάλει με τον τρόπο που καθορίζετο τα συγκεκριμένα ποσά θα είχε ως αποτέλεσμα όπως το ποσό της απόφασης καταστεί άμεσα πληρωτέο και απαιτητό, ενώ θα έπαυε αμέσως και η αναστολή εκτέλεσης του εκδοθέντος διατάγματος. Εναντίον των Εναγόντων καταχώρησε ο Εναγόμενος αγωγή την υπ΄ αρ. 577/07 στις 9.3.07 με την οποία αξίωνε, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 12.4.06, ισχυριζόμενος ότι ο συμβιβασμός που επετεύχθη και η συνακόλουθη εκ συμφώνου απόφαση που εξεδόθη είναι παράνομη και ότι κανείς από τους εκεί διάδικους είχε το δικαίωμα ή την ικανότητα να προβεί στις εκεί δηλώσεις και/ή συμφωνίες. Η αγωγή αυτή εκδικάστηκε και το Δικαστήριο στις 29/5/09 απέρριψε τις αξιώσεις του Εναγομένου. Εναντίον της απόφασης αυτής ο Εναγόμενος καταχώρησε έφεση στις 8.7.
- Στο μεταξύ η πλευρά των Εναγόντων προχώρησε με αίτηση για έκδοση άδειας ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού στις 29/8/08 η οποία στις 24.10.08 απερρίφθη λόγω παράλειψης εμφάνισης. Οι ενάγοντες καταχώρησαν εκ νέου αίτηση για άδεια για έκδοση διατάγματος ανάκτησης κατοχής στις 24.6.09 η οποία απεσύρθη άνευ βλάβης στις 30.6.
- Στη συνέχεια καταχώρησαν ξανά την ίδια αίτηση στις 30/6/09 η οποία και εγκρίθηκε την 1.7.
- Η συνέχεια ήταν στις 4.9.09 να επιδοθεί στον Εναγόμενο ειδοποίηση εντάλματος κατοχής σύμφωνα με την οποία ο Εναγόμενος υποχρεούτο να παραδώσει ελεύθερη κατοχή του υποστατικού το αργότερο μέχρι την 18/9/
- Μετά την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης και την επίδοση της στην άλλη πλευρά, κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, συμφωνήθηκε ότι η πλευρά των Εναγόντων δεν θα προχωρούσε στην εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής για περίοδο ενός μηνός από τις 14.9.
- Στην περίπτωση αναστολής, ενώ εκκρεμεί έφεση, με βάση τις πρόνοιες της Δ.35 θ.18 η νομολογία καταδεικνύει ότι γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μην μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Περαιτέρω, είναι νομολογημένο ότι για να δικαιολογείται η αναστολή απόφασης εκκρεμούσης έφεσης θα πρέπει να υπάρχουν ειδικές περιστάσεις.[2] Μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο πιστεύω πρέπει να κινηθεί η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και στην περίπτωση όπου δεν εφαρμόζεται η Δ.35, θ.18, όπως είναι η υπό εξέταση, αλλά η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου. Στο σημείο αυτό παραπέμπω στην υπόθεση Τhe Governor and the Company of the Bank of Scotland v. Το πλοίο S.S. Sapphire Seas
(2001)1 A.A.Δ. 955 στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Φιλίππου και η οποία αφορούσε παρόμοια περίπτωση με διαφορετικά, βεβαίως, περιστατικά και σ΄ άλλο πλαίσιο. Η υπόθεση εκείνη αφορούσε αίτηση αναστολής πληρωμών από το εκπλειστηρίασμα του Εναγομένου πλοίου «Supphire Seas» ενώ εκκρεμούσε αίτηση αναθεώρησης απόφασης ναυτοδικείου. Ας σημειωθεί ότι με βάση τα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης το διάταγμα που εξουσιοδοτούσε τη διενέργεια πληρωμών από το εκπλειστηρίασμα του πλοίου είχε εκδοθεί στην αγωγή ναυτοδικείου με αρ. 135/96, ενώ η αίτηση για αναστολή γινόταν σ΄ άλλη αγωγή, την υπ΄ αρ. 191/06, και το διάταγμα για διενέργεια πληρωμών δεν ήταν αντικείμενο έφεσης στην αγωγή υπ΄ αρ. 135/96. Κρίθηκε στην εν λόγω υπόθεση ότι υπήρχε στενή διαπλοκή των διαδικασιών που προηγήθηκαν και ότι ήταν κατάλληλη περίπτωση για αναστολή. Αφού έγινε αναφορά στην αγγλική υπόθεση Wilson v. Church
(1879)11 Ch. D. 576 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει να αναζητηθεί η χρυσή τομή μεταξύ της άμεσης συγκομιδής των καρπών της δικαστικής νίκης και της ανάγκης να μην καταστεί μάταιη η κατ΄ έφεση δικαίωση και ότι το Δικαστήριο δεν θα έπρεπε να επιβάλλει ουσιαστικούς αυτοπεριορισμούς στην εξουσία του, που θα του αποστερούσαν τη δυνατότητα να διατηρήσει την απαιτούμενη ισορροπία. Είναι, βεβαίως, φανερό ότι δεν υπάρχει ταύτιση γεγονότων με τις παραπάνω περιπτώσεις της νομολογίας αλλά ο κανόνας που έχουν εδραιώσει αιτιολογεί την ύπαρξη δικαιοδοσίας, μέσα στα πλαίσια της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Εξετάζοντας λοιπόν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και υπενθυμίζοντας ότι ο διάδικος, ο οποίος επιτυγχάνει πρωτοδίκως δεν πρέπει να στερείται χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας του, επισημαίνω ότι ενώ στην παρούσα αγωγή τόσο η απόφαση όσο και το διάταγμα ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού εξεδόθησαν εκ συμφώνου, παρέλειψε ο Αιτητής/Εναγόμενος να συμμορφωθεί με την υποχρέωση που ανέλαβε βάσει της εκ συμφώνου απόφασης να καταβάλει με καθορισμένο τρόπο συγκεκριμένα ποσά. Εξ ου και οι Εναγόμενοι/Καθ΄ ων η Αίτηση προχώρησαν με αίτηση για άδεια έκδοσης εντάλματος ανάκτησης κατοχής (writ of possession). Δεν διαφεύγει, βέβαια, της προσοχής μου ότι ο Αιτητής/Εναγόμενος είχε προβεί εντός του 2007 σε λήψη μέτρων με την καταχώρηση της αγωγής υπ΄ αρ. 577/07 με την οποία αξίωνε, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της εκ συμφώνου απόφασης του Δικαστηρίου στην παρούσα αγωγή και στη συνέχεια σε καταχώρηση έφεσης εναντίον της απόφασης που εξεδόθη στην αγωγή υπ΄ αρ. 577/07 στην οποία είχαν απορριφθεί οι αξιώσεις του. Γεγονός, όμως, παραμένει ότι, ανεξάρτητα από τα ένδικα μέσα που έλαβε ο Αιτητής/Εναγόμενος, με απώτερο σκοπό την ακύρωση της εκ συμφώνου απόφασης στην παρούσα αγωγή, η υποχρέωση του προς συμμόρφωση με την απόφαση αυτή και τους όρους καταβολής συγκεκριμένων ποσών, όπως καθορίζονται λεπτομερώς σ΄ αυτή, προς την πλευρά των Εναγόντων/Καθ΄ ων η Αίτηση, παραμένει σε ισχύ αλλά αυτός, όπως φαίνεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα, επέλεξε να μη συνεχίζει να την εφαρμόζει, παραλείποντας να καταβάλλει οποιαδήποτε ενοίκια προς την πλευρά των Εναγόντων/Καθ΄ ων η Αίτηση. Ταυτόχρονα με την υποβολή της υπό εξέταση αίτησης για αναστολή του εντάλματος ανάκτησης κατοχής (writ of possession) επιδιώκει την παράταση της παραμονής του στο επίδικο υποστατικό μέχρις ότου αποφασισθεί η έφεση που άσκησε κατά της απόφασης στην αγωγή με αρ. 577/07. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: ΄Εχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω γεγονότα και δεδομένα, κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν θα ήταν δίκαιο να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος του Εναγόμενου/Αιτητή αλλά εναντίον του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Εναγόμενου/Αιτητή και υπέρ των Εναγόντων/Καθ΄ ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........................................... Λ.Δημητριάδου-Ανδρέου Α.Ε.Δ. [1] Δέστε Πατσαλοσαββής ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων
(1989)1 Α.Α.Δ. 45, 48. [2] Δέστε Aristidou v. Aristidou
(1985)1 C.L.R. 649, 652 "It is well settled that special circumstances should exist justifying the stay of execution of a judgment". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο