ΣΑΒΒΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ν. GCC ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΓΕΝΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1794/2007, 21 Οκτωβρίου,2009

(1)Στο Block B, Φάση ΙΙ, σε όλη την πεδιλόπλακα ο οπλισμός μπήκε ανά 100mm αντί ανά 125mm με αποτέλεσμα να μπουν περίπου 6000m ø 12 επιπλέον. Δηλαδή έμπαιναν 10 ράβδοι στο μέτρο αντί 8 στο μέτρο. 5.33 τόνοι

(2)Στο Block B/1 Φάση ΙΙ, στην πλάκα ορόφου ο οπλισμός μπήκε ανά 110mm αντί ανά 143mm με αποτέλεσμα να μπουν περίπου 1000m ø 10 και 12 ø επιπλέον. Δηλαδή έμπαιναν 9 ράβδοι στο μέτρο αντί 7 στο μέτρο. 0.80 τόνοι

(3)Στο Block A2, Φάση ΙΙ, σε όλη την πεδιλόπλακα ο οπλισμός μπήκε ανά 110mm αντί ανά 125mm με αποτέλεσμα να μπουν περίπου 2700m ø 12 επιπλέον. Δηλαδή έμπαιναν 9 ράβδοι στο μέτρο αντί 8 στο μέτρο. 2.40 τόνοι

(4)Στο Block A1/2, Φάση ΙΙ, σε όλη την πεδιλόπλακα ο οπλισμός μπήκε ανά 110mm αντί ανά 125mm με αποτέλεσμα να μπουν περίπου 2700m ø 12 επιπλέον. Δηλαδή έμπαιναν 9 ράβδοι στο μέτρο αντί 8 στο μέτρο. 1.20 τόνοι

(5)Στο Block A2/2, στην πλάκα ορόφου ο οπλισμός 12 μπήκε περίπου ανά 130mm αντί ανά 143mm με αποτέλεσμα να μπουν περίπου 200m ø 12 επιπλέον. Δηλαδή μπήκαν περίπου 8 ράβδοι στο μέτρο αντί 7 στο μέτρο. 0.18 τόνοι

(6)Στο Block B, Φάση ΙΙ, στις δοκούς των ορόφων μπήκαν στο κάτω μέρος των δοκών 3 ø 18 (αντί 4 ø 14 ή αντίστοιχα 3 ø 16) με αποτέλεσμα να μπουν περίπου 1440μ ø 18 αντί ø 16. 0.60 τόνοι

(7)Στο Block A2, στη Φάση ΙΙ, στις δοκούς των ορόφων μπήκαν στο κάτω μέρος των δοκών 3 ø 18 (αντί 4 ø 14 ή αντίστοιχα 3 ø 16) με αποτέλεσμα να μπουν περίπου 350m ø 18 αντί ø 16. 0.15 τόνοι

(8)Στα Block B, A1 και Α2 συνολικά 75 κολώνες έγιναν 1m πιο ψηλές από το καθορισμένο ύψος με αποτέλεσμα να αχρηστευτούν περίπου 900m οπλισμού διαμέτρων από ø 14 μέχρι ø

1. 1.50 τόνοι
2. Όπως αναφέρεται και στις παραγράφους 6 και 9 πιο πάνω, συνέπεια της αμέλειας ή/και παράβασης των συμβατικών καθηκόντων του Ενάγοντα, οι Ενάγοντες έχουν υποστεί ζημιές ως ακολούθως: Αξία επιπλέον οπλισμού: 12.16 τόνοι Χ £280/τόνο (£3.404,80) €5817.45 Αξία τοποθέτησης του επιπλέον οπλισμού:12.16 τόνοι Χ £115 τόνο (£1.398,40) €2389.31 Χρειάστηκαν 5 μεροκάματα εργατών για την κοπή του επιπλέον οπλισμού κολώνων: 5 μεροκάματα εργατών: 5 Χ £7,30/ώραΧ7.5 ώρες (£273,75) €467.73 Χρειάστηκαν 3 μεροκάματα τεχνικών για τις διορθώσεις του οπλισμού στην πλάκα ορόφου του Block B/1 δέσιμο συνδετήρων δοκών στο κάτω μέρος και τοποθέτηση δισδιαγώνιου οπλισμού. Χρειάστηκαν 2 μεροκάματα τεχνιτών για την αφαίρεση των ράβδων οπλισμού από την κοιτώστρωση του Block B, Φάση ΙΙ, άνω στρώση για την τοποθέτηση των υπηρεσιών του υδραυλικού: 5 μεροκάματα τεχνιτών: 5Χ£8,75/ώρα Χ 7.5 ώρες (£328,13) €560.64 Επιπλέον μεροκάματα (£601,88) €1028.37 Επίσης με βάση το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας τα σκαμνάκια και γενικά όλα τα βοηθητικά σίδερα απαραίτητα για την τοποθέτηση οπλισμού δεν θα περιλαμβάνονται στα κιλά για πληρωμή: · Πεδιλόπλακα Block B Φάση ΙΙ: · 500 σκαμνάκια Χ 2m= 1000m · Πεδιλόπλακα Block A2 Φάση ΙΙ: · 500 σκαμνάκια Χ 2m= 1000m · Πεδιλόπλακα Block A1 Φάση ΙΙ: · 500 σκαμνάκια Χ 2m= 1000m (3.000 12) (0.888kg/m)= 2.66 τόνοι (@£115/τόνο) (£305,90) €522.66 Επίσης με βάση το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας ο υπεργολάβος είναι υπεύθυνος για κόψιμο, λύγισμα και τοποθέτηση οπλισμού προς £115/τόνο, σύμφωνα με τους όρους, τα σχέδια και το Παράρτημα Α που επισυνάπτονται και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του Συμβολαίου Υπεργολαβίας. Επομένως ο οπλισμός που περισσεύει και αποκόπτεται από τις ράβδους που έχουν μήκος 12m αχρηστεύεται και δεν τοποθετείται στην κατασκευή και επομένως ούτε και πληρώνεται. Αυτός ο οπλισμός ήταν περίπου 3% του συνόλου του οπλισμού που τοποθετήθηκε δηλαδή 10.5 τόνοι. 10.5 τόνοι Χ £115/ τόνο (£1.207,50) €2063.14 Συνολική αξία επιπλέον οπλισμού και μεροκάματα £6.918,48 €11820.92
3. Για τους πιο πάνω λόγους οι Εναγόμενοι ανταπαιτούν: Α. ΕΥΡΩ
4. 820,92σ. ειδικές αποζημιώσεις ως η παράγραφος 10 πιο πάνω. Β. Τόκο. Γ. ΄Εξοδα επιπλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων.» Τα γεγονότα της αίτησης υποστηρίζονται με την ένορκο δήλωση του κ. Νίκου Ζαχαρίου Πολιτικού Μηχανικού στην υπηρεσία της εναγόμενης, γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και εξουσιοδοτημένος από αυτή να προβεί σε παρούσα ένορκο δήλωση που να υποστηρίζει την αίτηση και να ισχυριστεί τα ακόλουθα:
5. Από την περαιτέρω μελέτη της υπόθεσης έχει διαπιστωθεί πως είναι αναγκαία η τροποποίηση της Υπεράσπισης της Εναγόμενης. Δεδομένου ότι δεν υπήρχαν όλα τα αναγκαία στοιχεία κατά την καταχώρηση της Υπεράσπισης και δεδομένου ότι πρόσφατα έχουμε συλλέξει όλα τα αναγκαία στοιχεία, δεδομένου ότι ο τελικός λογαριασμός του έργου εκδόθηκε κατά ή περί τον Μάρτιο 2009 η ανταπαίτηση δεν συμπεριλήφθηκε στην Υπεράσπιση ως καταχωρήθηκε. Οι ισχυρισμοί που επιδιώκονται να συμπεριληφθούν με την παρούσα αίτηση τροποποίησης και οι οποίοι στοιχειοθετούν Ανταπαίτηση της Εναγόμενης κρίνονται απαραίτητοι για την απρόσκοπτη διεξαγωγή της ακροαματικής διαδικασίας και την καλύτερη και ορθότερη επίλυση των επιδίκων θεμάτων που εμπλέκονται στην παρούσα υπόθεση.
6. Εντίμως και ειλικρινά πιστεύω πως οι αιτούμενες αλλαγές και προσθήκες στην Υπεράσπιση της παρούσας υπόθεσης, είναι αναγκαίες για την απρόσκοπτη και δίκαιη διεξαγωγή της δίκης και είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος η Εναγόμενη θα στερηθεί το δικαίωμα να ανταπαιτήσει αυτά που ισχυρίζεται ότι δικαιούται με αποτέλεσμα να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά.
7. Περαιτέρω αναφέρω εξ΄ όσων κάλλιστα πιστεύω και λαμβάνω νομική συμβουλή ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν θα προκαλέσουν οποιαδήποτε ζημιά στον Ενάγοντα, και ούτε και οποιαδήποτε δυσμενή καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Αντίθετα, θα βοηθήσουν στην παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων των επίδικων γεγονότων που αφορούν τα επίδικα θέματα καθώς και θα βοηθήσουν στην αποκρυστάλλωση των νομικών ζητημάτων που εμπλέκονται στην υπόθεση, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλα τα ουσιαστικά στοιχεία για να μπορεί να αξιολογήσει ορθά την υπόθεση. Ο ενάγοντας καταχώρησε ένσταση και οι λόγοι της είναι οι ακόλουθοι: «
8. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή διότι ήδη εζητήθησαν από τον ενάγοντα οι σχετικές λεπτομέρειες όσον αφορά την παράγραφο
9. Οι λεπτομέρειες αυτές ήσαν όπως φαίνονται στην επιστολή ημερομηνίας 17/10/08 και εδόθησαν οι σχετικές απαντήσεις.
10. Ως εκ τούτου από τις 12/10/08 τα γεγονότα αυτά ήσαν γνωστά στους εναγόμενους. Έτσι σε οποιαδήποτε αίτηση τους θα έπρεπε να εξηγήσουν γιατί επί τόσο χρόνο δεν υπεβλήθη η παρούσα αίτηση, όταν μάλιστα η υπόθεση αυτή ορίσθη για ακρόαση για άλλες 3 φορές έκτοτε και για οδηγίες επίσης για άλλες 3 φορές.
11. Ως εκ τούτου η σχετική αίτηση είναι κακόπιστη και γι΄ αυτό δεν πρέπει να γίνει δεκτή.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κ. Κατερίνας Κονναρή, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον ενάγοντα, ζητώντας την απόρριψη της αίτησης ως κακόπιστης ισχυρίζεται τα ακόλουθα: «
12. Ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να προβεί στην παρούσα ένορκο δήλωση.
13. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή διότι ήδη εζητήθησαν από τον ενάγοντα οι σχετικές λεπτομέρειες όσον αφορά την παράγραφο
14. Οι λεπτομέρειες αυτές ήσαν όπως φαίνονται στην επιστολή ημερομηνίας 17/10/08 (τεκμήριο 1) και εδόθησαν οι σχετικές απαντήσεις (τεκμήριο 2).
15. Ως εκ τούτου από τις 12/10/08 τα γεγονότα αυτά ήσαν γνωστά στους εναγόμενους. ΄Ετσι σε οποιαδήποτε αίτηση τους θα έπρεπε να εξηγήσουν γιατί επί τόσο χρόνο δεν υπεβλήθη η παρούσα αίτηση, όταν μάλιστα η υπόθεση αυτή ορίσθη για ακρόαση για άλλες 3 φορές έκτοτε και για οδηγίες επίσης για άλλες 3 φορές. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους στην ουσία ανέπτυξαν και υποστήριξαν τα προβαλλόμενα στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως τα κατέγραψα πιο πάνω υποστηρίζοντας η κάθε πλευρά τις θέσεις της με αναφορά σε αρχές της νομολογίας και σε σχετικές αυθεντίες. Η νομική πτυχή της τροποποίησης δικογράφου: Η Διαταγή 25 Θ.1 στην οποία βασίζεται η αίτηση προνοεί τα ακόλουθα: " The court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his endorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties" Σε μετάφραση: ¨Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οποιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διαδίκους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων¨. Προκύπτει από την πιο πάνω διάταξη αλλά και η νομολογία μας φανερώνει ως γενική αρχή ότι η τροποποίηση των δικογράφων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής αυτής εξουσίας έχουν αναλυθεί εκτενώς σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Φοινιώτη v. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33 συνοψίστηκαν ως ακολούθως οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της τροποποίησης από τον Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε):

1. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
2. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
3. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
4. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361 υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη¨. Σύμφωνα με την υπόθεση Χριστοδούλoυ v. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. σελ. 934, η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Εξαίρεση στο γενικό κανόνα αποτελούν οι περιστάσεις όπου η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. σελ. 560 γίνεται μια διευκρίνηση ή θα μπορούσε να πει κάποιος, περιορισμός της πιο πάνω γενικότητας με την οποία είχε αποδοθεί η πιο πάνω αρχή. Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποιήσεων δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ότι γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και δεν εξικνείται με αναφορά μόνο στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Για παράδειγμα, σε εκείνη την υπόθεση κρίθηκε πως ορθά απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης, που υποβλήθηκε κατά την ημερομηνία ακρόασης, εφόσον κατά τη δικάσιμο που είχε οριστεί το 1988 είχε υποβληθεί αίτημα για αναβολή έτσι ώστε να γίνει διάβημα τροποποίησης, η υπόθεση ανεβλήθη παρά την ένσταση της άλλης πλευράς, με οδηγίες να υποβληθεί αίτηση τροποποίησης εντός δύο μηνών. Αίτηση δεν υποβλήθηκε ούτε απασχόλησε ξανά το θέμα παρά μόνο όταν κατά το 1990 η υπόθεση ορίστηκε ξανά για ακρόαση. Στην υπόθεση Περιεκτιόνη Χρίστου v. Α. Στυλιανού Αζά ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Στέλιου Σάββα

(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 704 λέχθηκε ότι διαφαίνεται ως θεμελιακή αρχή από τις διάφορες αποφάσεις ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε στάδιο όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών, εκτός στις περιπτώσεις που είτε επέρχεται βλάβη στην αντίδικη πλευρά ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. (Βλέπε επίσης τις υποθέσεις Ταξί Κυριάκος Λτδ (ανωτέρω), Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.ά. v. A.G. Leventis κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας Α.Ε.

(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 11). Δεδομένου δε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθιστούν την τροποποίηση αναγκαία, για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης, αυτή επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Σε σχέση με την πλατιά διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου λέχθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση Ε.Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co. Ltd

(1990)1 A.A.Δ. 24, στη σελ. 26: ¨Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης εξισορροπούνται μετά από την συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελέσφορο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους καθώς και των συμφερόντων του δημοσίου στην εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης¨. Σε σχέση τέλος με το ζήτημα της καθυστέρησης στην υπόθεση Kallice Holdings Co. Ltd v. M.T.R. Metals (overseas) Ltd Αγωγή Ναυτοδικείου

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 162, στην οποία το αίτημα αφορούσε τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης μετά την αποπεράτωση της υπόθεσης των εναγόντων, τονίστηκε ότι η καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Στην απόρριψη της αίτησης λήφθηκε υπόψη και το ότι δεν δόθηκε εξήγηση για το λόγο που η προτεινόμενη υπεράσπιση δεν προβλήθηκε εξ αρχής ή σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές θα αρχίσω την εξέταση των λόγων ένστασης από τον παράγοντα της καθυστέρησης. Ο κ. Ν. Ζαχαρίου που υποστηρίζει με την ένορκη δήλωση του την αίτηση εξηγεί στη παρ. 2 ότι: ¨Από περαιτέρω μελέτη της υπόθεσης έχει διαπιστωθεί πως είναι αναγκαία η τροποποίηση της Υπεράσπισης των Εναγομένων. Δεδομένου ότι δεν υπήρχαν όλα τα αναγκαία στοιχεία κατά την καταχώρηση της υπεράσπισης, και δεδομένου ότι πρόσφατα έχουμε συλλέξει όλα τα αναγκαία στοιχεία, δεδομένου ότι ο τελικός λογαριασμός του έργου εκδόθηκε κατά ή περί τον Μάρτιο του 2009 η ανταπαίτηση δεν συμπεριλήφθηκε στην Υπεράσπιση ως καταχωρήθηκε¨. Εφόσον προβάλλεται ως λόγος ένστασης η καθυστέρηση στη λήψη αυτού του διαδικαστικού διαβήματος καθίσταται αναγκαία η καταγραφή της πορείας της υπόθεσης. Η αγωγή καταχωρήθηκε την 6.07.

1. Η πλευρά της εναγόμενης καταχώρησε την υπεράσπιση της στις 21.11.2007 μετά που υπήρξε σχετικό αίτημα από τον ενάγοντα για έκδοση απόφασης λόγω της μη καταχώρησης της. Ο ενάγοντας στη συνέχεια στις 30.11.2007 καταχώρησε μονομερώς αίτηση για ένορκη αποκάλυψη όλων των εγγράφων που βρίσκονταν στη κατοχή της εναγόμενης και εξασφάλισε σχετικό διάταγμα στις 10.12.2007 στο οποίο υπήρξε συμμόρφωση στις 19.05.
2. Υπήρξε στη συνέχεια διάβημα εκ μέρους της πλευράς του ενάγοντος για να τους εφοδιάσει η πλευρά της εναγόμενης με όλα τα έγγραφα που αναφέρθηκαν στην ένορκο δήλωση αποκάλυψης. Στις 10.10.08 ημερομηνία κατά την οποία είχε για πρώτη φορά οριστεί για ακρόαση η αγωγή, ζητήθηκε αναβολή εκ μέρους του ενάγοντος. Στη συνέχεια στις 17.10.2008 ζητήθηκαν λεπτομέρειες τις παραγράφου 6 της Υπεράσπισης οι οποίες δόθηκαν στις 12.12.
3. Στις 16.12.2008 που ήταν ορισμένη η αγωγή για ακρόαση ζητήθηκε αναβολή εκ μέρους της πλευράς του ενάγοντος. Η υπόθεση ορίστηκε ξανά για ακρόαση στις 11.02.2009 ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε αναβολή εκ μέρους της εναγόμενης λόγω απασχόλησης της δικηγόρου που χειριζόταν την υπόθεση σε άλλο δικαστήριο σε ποινική υπόθεση. Στις 23.03.2009 όταν η υπόθεση είχε προγραμματιστεί ξανά για ακρόαση τέθηκε το ζήτημα τροποποίησης της υπεράσπισης εκ μέρους της εναγόμενης και έτσι ζητήθηκε αναβολή η οποία και δόθηκε με σκοπό να υποβληθεί σχετική γραπτή αίτηση όπως και έγινε με την υποβολή της παρούσας αίτησης στις 21.05.
4. Από την πιο πάνω πορεία της υπόθεσης προκύπτει ότι για πρώτη φορά τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ζήτημα τροποποίησης της Υπεράσπισης στις 23.03.
5. Κατέγραψα πιο πάνω την δικαιολογία που δίδεται από της πλευράς της εναγόμενης η οποία προσδιορίζει ως χρόνο κατά τον οποίο ξεκαθάρισε το όλο ζήτημα και κατέστη αναγκαία η τροποποίηση τον Μάρτιο του 2009, όταν εκδόθηκε ο τελικός λογαριασμός του έργου. Επομένως δίδεται κάποια εξήγηση και δικαιολογία για την όποια καθυστέρηση παρατηρήθηκε. Ο κ. Λουκαϊδης στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι όσα η εναγόμενη προσπαθεί να εισαγάγει με την προσθήκη ανταπαίτησης ήταν γνωστά σε αυτή ήδη από τον Δεκέμβριο του 2008, όταν είχε δώσει λεπτομέρειες της παραγράφου 6 της Υπεράσπισης και γι΄αυτό υπάρχει καθυστέρηση υποβολής του παρόντος αιτήματος. Με όσα η εναγόμενη ισχυρίζεται, ότι δηλαδή αυτά τα θέματα ξεκαθάρισαν με τον τελικό έλεγχο που διενεργήθηκε μετά την ολοκλήρωση των οικοδομικών εργασιών και τον τελικό έλεγχο της οικοδομής και αντιλαμβανόμενος ότι, τέτοια τεχνικής φύσης ζητήματα, χρειάζονται μελέτη και ετοιμασία έκθεσης από ειδικό δεν κρίνεται ότι ο χρόνος από τον Μάρτιο του 2009 μέχρι και τον Μάιο του ίδιου χρόνου που καταχωρήθηκε η αίτηση είναι υπερβολικός. Παρατηρώ δε σε αυτό το σημείο ότι είναι αυτός ο λόγος, όπως εξήγησε η κ. Παπαευσταθίου, που παρατηρούνται διαφοροποιήσεις στις ποσότητες, από αυτές που καταγράφονται στις λεπτομέρειες και αυτές που προωθούνται για να εισαχθούν ως ισχυρισμοί στην ανταπαίτηση γεγονός που επισημάνθηκε και από τον κ. Λουκαϊδη. Επομένως και εξ αυτού του λόγου δεν διαπιστώνεται κακοπιστία εκ μέρους της εναγόμενης καθώς είναι φανερό ότι προχώρησε με την υποβολή του παρόντος αιτήματος μόλις ξεκαθάρισε το τοπίο με τον τελικό τεχνικό έλεγχο των οικοδομών. Ούτε και πρώτη φορά προβάλλεται αυτός ο ισχυρισμός της εναγόμενης αφού αυτό ήδη γίνεται κατά γενικό βέβαια τρόπο στη παρ. 6 της Υπεράσπισης. Ούτε οι υπόλοιπες αιτιάσεις όπως το πότε έγιναν γνωστά αυτά τα στοιχεία στην εναγόμενη, ότι το σίδερο που τοποθετήθηκε ήταν γνωστό στην εναγόμενη από πριν, το πως διαπιστώθηκε η αξία του, ως ζητήματα μαρτυρίας των οποίων δεν απαιτείται η δικογράφηση ή να εξηγούνται στην αίτηση για την προσθήκη της ανταπαίτησης τυγχάνουν σύγκλησης. Ο κ. Λουκαίδης έθιξε και το ζήτημα της γνώσης του ενόρκως δηλούντος που υποστηρίζει την αίτηση. Αυτή όμως διατυπώνεται ήδη στην 1η παράγραφο της και δεν έχω αντιληφθεί οτιδήποτε το μεμπτό εφόσον δηλώνεται και η θέση του στην εναγόμενη, η επαγγελματική του ιδιότητα η οποία φανερώνει την γνώση του για το αντικείμενο που διαπραγματεύεται στην ένορκο δήλωση του και την εξουσιοδότηση που έχει από την εναγόμενη να προβεί στην ένορκο δήλωση. Τέλος, για το ζήτημα της επίκλησης αμέλειας εκ μέρους του ενάγοντος, όπως έγινε αντιληπτό ότι εισάγεται με την επιδιωκόμενη τροποποίηση, και ότι ελλείπουν οι λεπτομέρειες της, παρατηρώ ότι πουθενά στο κείμενο που προτείνεται ως τροποποίηση με την εισαγωγή της ανταπαίτησης δεν γίνεται επίκληση αμέλειας του ενάγοντος όπως δεν γίνεται και στην υπεράσπιση, εκείνο που καταλογίζεται στον ενάγοντα είναι παράβαση συμβατικών ή και άλλων καθηκόντων ή και ότι ενήργησε αντίθετα με τις οδηγίες της εναγόμενης. Επομένως ούτε και η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε σε σχέση με το ζήτημα της αμέλειας δεν μπορεί να τύχη σύγκλησης καθώς δεν απαιτείται η παράθεση λεπτομερειών αμέλειας εφόσον κάτι τέτοιο δεν καταλογίζεται στον ενάγοντα. Όπως επιτάσσει εξάλλου η νομολογία μας έστω και εάν το Δικαστήριο καταλήξει σε διαπίστωση ότι υπήρξε καθυστέρηση αυτή από μόνη της δεν πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη (βλ. Astor Manufacturing (πιο πάνω), Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα

(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 44) καθώς ο παράγοντας της καθυστέρησης συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30

(2)του Συντάγματος για τη σωστή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. επίσης τη Saba & Co. (T.M.P.) v. T.M.P.Agents

(1994)1 A.A.Δ. 426). Η διάρκεια της όποιας καθυστέρησης σημειώθηκε, όπως και να ειδωθεί, δεν μπορεί να αναχθεί σε βαθμό που να αντιβαίνει τις πρόνοιες του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος ως προς το δικαίωμα του ενάγοντος να εκδικασθεί σύντομα η διαφορά του με την εναγόμενη, αλλά ούτε και παρατηρείται κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Στη προκείμενη περίπτωση κρίνω ότι δεν υπάρχει εκτροχιασμός της δίκης και με την αιτούμενη τροποποίηση δεν διακυβεύονται τα θέσμια του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος ή εν πάση περιπτώσει δεν είναι πιο ουσιαστικά από αυτά που θα διακυβεύονταν εάν δεν επιτρεπόταν η τροποποίηση. Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η τροποποίηση δια της προσθήκης ανταπαίτησης κατέστη αναγκαία όταν πλέον εκδόθηκε ο τελικός λογαριασμός του έργου και έγινε κατορθωτή η συλλογή όλων των αναγκαίων στοιχείων μόλις τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους και αμέσως μετά, τον Μάιο, καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Από την άλλη ούτε η αιτούμενη τροποποίηση θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στη πλευρά του ενάγοντος εφόσον πρόκειται για ένα ισχυρισμό ο οποίος προβλήθηκε ήδη στην παράγραφο 6 της Υπεράσπισης για τον οποίο δεν δόθηκαν λεπτομέρειες και δεν υπήρξε ανταπαίτηση εφόσον μέχρι τότε, όπως φαίνεται, δεν είχε ξεκαθαρίσει το τοπίο και δεν ήταν δεδομένα τα αναγκαία στοιχεία που απαιτούνταν προς αυτόν τον σκοπό. Έχοντας αυτά τα δεδομένα υπόψη δεν βρίσκω ότι το αίτημα είναι κακόπιστο αλλά αναγκαίο για να τεθούν όλα τα ουσιαστικά γεγονότα της διαφοράς των διαδίκων ενώπιον του Δικαστηρίου και να αποφευχθούν πολλαπλές διαδικασίες στη συνέχεια. Η συνεπαγόμενη καθυστέρηση συνεπεία της αναγκαιότητας που θα προκύψει για καταχώρηση τροποποιημένων εγγράφων δεν θα πρέπει να υποσκελίσει την αποκρυστάλλωση των εκατέρωθεν θέσεων και ισχυρισμών. Δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών που έγινε στις 12.12.2008 θα πρέπει να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για την έγκριση του αιτήματος της τροποποίησης της υπεράσπισης με την εισαγωγή ανταπαίτησης. Το Δικαστήριο είναι ταγμένο και οφείλει να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και σε τέτοιας φύσης αιτήσεις όπου ο διάδικος επιδιώκει να εισαγάγει και προβάλει όλους τους ισχυρισμούς του, που στη προκείμενη περίπτωση συνίστανται σε ανταπαίτηση συνεπεία της ίδιας δικαιοπραξίας που είχαν μεταξύ τους οι διάδικοι, προς τον σκοπό της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της δικαιοσύνης, θα ήταν ορθό και πρέπον να επιλυθούν όλες οι μεταξύ τους διαφορές οι οποίες προήλθαν από τη συγκεκριμένη συναλλαγή τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους τους οποίους προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί και προς τούτο εκδίδεται σχετικό διάταγμα για την τροποποίηση όπως το (α) της αίτησης. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης και οποιαδήποτε έξοδα χάνονται λόγω της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της δίκης (βλ. Χ¨ιωάννου v. Γενικού Εισαγγελέα

(2000)1 (Γ) ΑΑΔ 1454, Κώστας Χαραλάμπους Πιερή

(1999)1 (Β) ΑΑΔ σελ. 809). Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από της συντάξεως του διατάγματος. Ακολούθως μετά την επίδοση της στους δικηγόρους του ενάγοντος σε 15 ημέρες να καταχωρηθεί η Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. Η αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 14.12.2009. (Υπ.) ....................................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο