Αναφορικά με την αίτηση για εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος σύλληψης εναντίον του Γεώργιου Οδυσσέος, Αίτηση Έκδοσης: 5/2009, 27 Οκτωβρίου, 2009

(1)του 2004) - και - Αναφορικά με την αίτηση για εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος σύλληψης εναντίον του Γεώργιου Οδυσσέος (Χρησιμοποιείται η αναγραφή του επιθέτου με την ίδια ορθογραφία όπως και στα ταξιδιωτικά του έγγραφα). Ημερομηνία: 27 Οκτωβρίου, 2009 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κα Χριστοδουλίδου μαζί με την κ. Π. Σταύρου ασκούμενη δικηγόρο Για τον Καθ΄ού η Αίτηση: κ. Γιαλελής Καθ΄ού η Αίτηση - Εκζητούμενος παρών Χρέη διερμηνέα εκτελεί ο κ. Α. Χ¨Φιλίππου ο οποίος ορκίζεται και λέγει ότι θα μεταφράζει πιστά και αληθινά από τα Ελληνικά στα Αγγλικά και αντίστροφα όσο καλύτερα μπορεί. ΑΠΟΦΑΣΗ Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Οι Βρετανικές Αρχές στις 24.08.2009 εξέδωσαν Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του Γεώργιου Οδυσσέος (στο εξής ο εκζητούμενος), ο οποίος γεννήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο την 18.12.1967 και ο οποίος έχει Κυπριακή Ιθαγένεια και διαμένει σήμερα μόνιμα στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου. Στις 28.08.2009 το ένταλμα διαβιβάστηκε μέσω της Ιντερπόλ Λονδίνου προς την Ιντερπόλ Λευκωσίας και αφορά τη σύλληψη και παράδοση του πιο πάνω σε σχέση με τα αδικήματα: 1. Πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης με πρόθεση, 2. Κλοπής οχήματος και 3. Εγκληματικής ζημιάς, αδικήματα που διαπράχθηκαν κατά τις ημερομηνίες 3 και 9/2/2005 στη Μ. Βρετανία. Μετά τη λήψη του πιο πάνω μηνύματος και του εντάλματος που επισυναπτόταν σε αυτό, Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου αφού είχε ικανοποιηθεί ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του εντάλματος σύλληψης εξέδωσε μετά από αίτημα της αστυνομίας ένταλμα σύλληψης δυνάμει του Άρθρου 16

(2)του περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και των Διαδικασιών Παράδοσης Εκζητουμένων Μεταξύ των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης Νόμου (Ν. 133

(1)/2004)( στο εξής ο Νόμος). Ο εκζητούμενος συνελήφθηκε στο Παραλίμνι στις 16.09.2009 και όταν του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε στα αγγλικά ¨nobody can't sent me back to England". Την επόμενη ημέρα και εντός 24 ωρών, ο εκζητούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου όπου εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο και έχοντας τις υπηρεσίες διερμηνέα στην αγγλική γλώσσα αφού διαπιστώθηκαν τα στοιχεία του και βεβαιώθηκε η ταυτότητα του και αφού ενημερώθηκε από το Δικαστήριο για την ύπαρξη του Ευρωπαϊκού Εντάλματος και του περιεχομένου του και αφού δήλωσε ότι είχε λάβει μέσω του δικηγόρου του όλα τα έγγραφα που αφορούσαν τη διαδικασία και ότι δεν θα συγκατατίθετο να εκδοθεί στις Βρετανικές Αρχές ζήτησε και έλαβε ολιγοήμερη αναβολή για να μελετηθούν τα έγγραφα από τον δικηγόρο του. Παρόλο ότι υπήρξε σχετικό αίτημα, εκ μέρους της δικηγόρου που εκπροσωπεί τη Δημοκρατία, για την κράτηση του μέχρι την αποπεράτωση της διαδικασίας, εντούτοις το δικαστήριο με σχετική ενδιάμεση απόφαση του απέρριψε το αίτημα και διέταξε όπως αυτός αφεθεί ελεύθερος με όρους. Στη συνέχεια η διαδικασία προχώρησε με την κατάθεση εκ μέρους της Δημοκρατίας τριών μαρτύρων. Ο Μ.Α. 1 Λοχ. 854 Π. Παρασκευάς του Τ.Α.Ε. Αμμοχώστου ανέφερε ότι παρέλαβε το μήνυμα της Ιντερπόλ Λονδίνου από την Ιντερπόλ Λευκωσίας όπου είχε αποσταλεί και αιτήθηκε ένταλμα σύλληψης το οποίο εξεδόθη υπό του Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στις 15.09.2009 το οποίο εκτέλεσε την επόμενη ημέρα στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου ο συνάδελφος του Αστ. 3488 Μ. Χρίστου. Το ένταλμα αφορούσε τα πιο πάνω αναφερόμενα αδικήματα. Έκαμε αναφορά στα γεγονότα όπως αυτά περιγράφονται στο εν λόγω ένταλμα για το πως φέρεται ο εκζητούμενος ότι διέπραξε τα αδικήματα. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται, στις 3.02.2005 ο ιδιοκτήτης ενός κόκκινου αυτοκινήτου μάρκας Vauxhall Astra το στάθμευσε έξω από τη διεύθυνση της οικίας του στην Αγγλία και το επόμενο πρωί διαπίστωσε ότι αυτό κλάπηκε και η κλοπή καταγγέλθηκε στην αστυνομία. Στις 9.02.205 Αστυνομικοί εντόπισαν το πιο πάνω όχημα να οδηγείται σε συγκεκριμένο δρόμο στο Λονδίνο και αφού το ακολούθησαν το ανέκοψαν σε συγκεκριμένη οδό. Οι Αστυνομικοί προσέγγισαν το όχημα και διαπίστωσαν ότι στην θέση του οδηγού βρισκόταν ο ύποπτος - εκζητούμενος, ο οποίος έθεσε σε λειτουργία το όχημα και οδηγώντας το με οπίσθια ταχύτητα κτύπησε σε τοίχο. Οι δύο Αστυνομικοί προσπάθησαν να ανοίξουν το όχημα αλλά οι πόρτες του ήταν κλειδωμένες. Κάλεσαν τον ύποπτο να τους ανοίξει τις πόρτες αλλά αυτός τους αγνόησε. Στην συνέχεια στη προσπάθεια του να διαφύγει οδήγησε το όχημα μπροστά και πίσω με αποτέλεσμα να κτυπήσει ένα από τους Αστυνομικούς. Ακολούθως οι Αστυνομικοί στην προσπάθεια τους να συλλάβουν τον ύποπτο έσπασαν τα παράθυρα του οχήματος και τον ψέκασαν με spray, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να οδηγήσει το όχημα και να προσκρούσει στο αστυνομικό όχημα προκαλώντας ζημιά. Τελικά συνελήφθηκε και οδηγήθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό. Ο τραυματισμένος Αστυνομικός υπέστη κάκωση στους σπονδύλους και υπέφερε από κατάθλιψη συνεπεία του γεγονότος και παρέμεινε εκτός εργασίας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο ύποπτος αρνήθηκε να ανακριθεί, οδηγήθηκε στην φυλακή και για τους επόμενους λίγους μήνες συνέχιζε να αρνείται την ανάκριση. Εν τω μεταξύ ο Αστυνομικός αναγκάστηκε λόγω των τραυμάτων του να αφυπηρετήσει. Στις 3.04.2006 ο ύποπτος τελικά συμφώνησε να ανακριθεί στην παρουσία του δικηγόρου του, δίδοντας μία ¨προπαρασκευασμένη¨ κατάθεση στην οποία παραδέχθηκε ότι ήταν εντός του οχήματος κατά την ημέρα του συμβάντος, κτύπησε το όχημα στον τοίχο, αλλά αρνήθηκε ότι τραυμάτισε τον Αστυνομικό. Κατηγορήθηκε για τα αδικήματα και παραπέμφθηκε για δίκη στις 11.04.2006. Στις 11.04.2006 η υπόθεση παραπέμφθηκε σε άλλο Δικαστήριο. Ο ύποπτος αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους/ εγγύηση, αρνήθηκε ενοχή και η δίκη ορίστηκε για τις 16.10.2006. Η δίκη δεν μπορούσε να συνεχίσει λόγω των τραυμάτων του Αστυνομικού ο οποίος ήταν ανίκανος να περπατήσει και να παραστεί στο Δικαστήριο, με αποτέλεσμα να οριστεί νέα ημερομηνία η 6.08.2007. Κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία ο ύποπτος δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου γι΄αυτό εκδόθηκε σχετικό ένταλμα σύλληψης του χωρίς όρους. Ο μάρτυρας κατάθεσε αντίγραφα των αρχικά κατατεθέντων με την υποβολή της αίτησης πρωτοτύπων εγγράφων. Ως Τεκμήριο 1 το μήνυμα που είχε ληφθεί από την Ιντερπόλ Λονδίνου και απευθυνόταν στην Ιντερπόλ Λευκωσίας με φωτοαντίγραφα των ταξιδιωτικών εγγράφων του εκζητουμένου. Ως Τεκμήριο 2 επιστολή από την Ιντερπόλ Λευκωσίας προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Αμμοχώστου, όπου επισυνάπτεται το πιστοποιητικό δυνάμει του Άρθρου 16

(1)καθώς και αντίγραφα εγγράφων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως Τεκμήριο 3 το Ευρωπαϊκό Ένταλμα σύλληψης που εξεδόθη από δικαστή του City of Westminster Magistrates' Court. Στην αντεξέταση του ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι όλη η πληροφόρηση που είχε σε σχέση με τα γεγονότα προερχόταν από το ένταλμα σύλληψης του αγγλικού δικαστηρίου και ότι ο ίδιος δεν γνώριζε προσωπικά αυτά τα γεγονότα. Διευκρίνισε ότι όταν είχε γράψει ¨προπαρασκευασμένη κατάθεση¨ στον όρκο του ήταν μετάφραση όπως την έκαμε ο ίδιος από το αγγλικό κείμενο του εντάλματος συλλήψεως. Δεν είχε δει το κατηγορητήριο το οποίο αντιμετώπιζε ο εκζητούμενος στην Αγγλία ούτε και γνωρίζει τον αριθμό της υπόθεσης ο οποίος δεν αναγράφεται στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως περιγράφονται στο ένταλμα τα αδικήματα διαπράχθηκαν το 2005 και η υπόθεση εκκρεμεί από το 2007 και ότι μόλις το 2009 εκδόθηκε το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης. Ο ίδιος δεν μίλησε με κανένα ανακριτή από την Αγγλία καθώς βασίζονται στα όσα αναφέρει το μήνυμα της Ιντερπόλ Λονδίνου. Σε υποβολή ότι όλη η υπόθεση εναντίον του εκζητούμενου αφορούσε εσωτερικό θέμα της εκεί αστυνομίας, ανέφερε ότι δεν έχει υπόψη του οτιδήποτε σε σχέση με αυτόν τον ισχυρισμό. Η κ. Μ. Μούντη κατάθεσε ως Μ.Α. 2. Είναι Διοικητικός Λειτουργός στη Μονάδα Διεθνούς Συνεργασίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης και είναι η Κεντρική Αρχή όπως έχει οριστεί σύμφωνα με τον νόμο για να επιλαμβάνεται των αιτήσεων έκδοσης. Όταν είχαν πάρει στη Μονάδα της το αίτημα ερεύνησαν αρμοδίως κατά πόσο πληρούσε τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος. Όταν διαπίστωσαν ότι οι προϋποθέσεις ικανοποιούνταν εξέδωσαν το πιστοποιητικό (Τεκμήριο 2) σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 16

(1)ότι το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης που εκδόθηκε από το City of Westminster Magistrates' Court στις 24.08.2009 και αφορούσε τον εκζητούμενο έχει εκδοθεί με τον νόμιμο τύπο. Επειδή ο εκζητούμενος ήταν Κύπριος Πολίτης ζητήθηκε από την αιτούσα χώρα να παράσχει διαβεβαίωση ότι εάν ήθελε καταδικασθεί ο εκζητούμενος από Βρετανικό δικαστήριο αφού εκπληρωθούν κάποιες προϋποθέσεις να σταλεί στη Κύπρο για να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του όπως και έγινε με την αποστολή του Τεκμηρίου

1. Η Μονάδα της ενημερώνει τις Βρετανικές Αρχές για τη πορεία της υπόθεσης. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 και οι προϋποθέσεις που αυτό θέτει είναι απόλυτα ταυτισμένο με το πνεύμα του Άρθρου 15 Παρ. 3 του νόμου μας και ότι θεωρεί αυτό ικανοποιητικό. Επέμεινε σε σχετική υποβολή ότι δεν υπάρχει λόγος να μη σταλεί στη Κύπρο να εκτίσει την ποινή του αν εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις που θέτει ο Αγγλικός Νόμος. Η ίδια δεν μίλησε με οποιονδήποτε από τις Βρετανικές Αρχές. Η όλη αλληλογραφία τους ήταν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ο οποίος θεωρείται ότι είναι σύμφωνος με το νόμο τρόπος αλληλογραφίας. Ο Αστ. 4488 Μάριος Χρίστου που κατάθεσε ως Μ.Α.3 ήταν αυτός που είχε εκτελέσει το ένταλμα σύλληψης του εκζητούμενου στις 16.09.2009 όπως έχει οπισθογραφήσει το ένταλμα που είναι στο φάκελο της υπόθεσης και ακολούθως τον έθεσε υπό κράτηση σε αστυνομικό κρατητήριο για τα περαιτέρω. Ο εκζητούμενος κατάθεσε ενόρκως. Ανέφερε ότι πιθανόν να είναι και Βρετανός υπήκοος αλλά δεν διαθέτει Βρετανικό διαβατήριο. Ανέφερε ότι δεν αναγνωρίζει ότι εκκρεμεί οποιαδήποτε υπόθεση εναντίον του στην Αγγλία. Όταν βρισκόταν στην Αγγλία ήταν ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείτο με ρούχα. Ανέφερε ότι ήταν πληροφοριοδότης της Αστυνομίας στην Αγγλία κυρίως για θέματα που σχετίζονταν με τα ναρκωτικά και όπλα. Το αντάλλαγμα που είχε γι΄αυτή του δραστηριότητα ήταν τόσο αμοιβή σε μετρητά όσο και σε ναρκωτικά καθώς είναι χρήστης της ναρκωτικής ουσίας Κοκαΐνη. Μάλιστα η αστυνομία τον έκαμε ναρκομανή (χρήστη κοκαΐνης) για να τον έχει στο χέρι. Όσο εκτελούσε αυτές τις υπηρεσίες η αστυνομία δεν τον ενοχλούσε και δεν είχε προβλήματα μαζί της. Κάποια στιγμή αποφάσισε ότι δεν του ταίριαζε αυτός ο ρόλος του καταδότη και αυτό συνέβη μετά από μια δίκη το 2006 όπου αναφέρθηκε στα ονόματα τριών αστυνομικών και ενός υψηλόβαθμού ότι τον προμήθευαν με ναρκωτικά για να τους δίδει πληροφορίες και τρεις από αυτούς τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και ο άλλος μετατέθηκε και έτσι τα έβαλαν μαζί του. Σε αυτό το γεγονός αποδίδει σε πλεκτάνη που εξυφάνθη εναντίον του η παρούσα υπόθεση που αναφέρεται στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης παρόλο ότι ο ίδιος δεν είχε ποτέ οποιανδήποτε υπόθεση βίας και ποτέ δεν κτύπησε αστυνομικό. Παραδέχθηκε όμως ότι κάποτε είχε κτυπήσει πάνω σε ένα τοίχο και του έγινε υπόθεση γι΄αυτό και τον Οκτώβριο του 2006, αν θυμόταν καλά, η υπόθεση εκείνη απορρίφθηκε και αφέθηκε ελεύθερος. Γι΄αυτήν την υπόθεση γνώριζαν και μέλη της οικογένεια του. Δεν είχε καταλάβει ποτέ γιατί τον κράτησε για αρκετό καιρό η αστυνομία στην Αγγλία υπό κράτηση και ένοιωσε ότι κινδύνευε η ίδια η ζωή του όταν κρατείτο και όταν είχε συλληφθεί ενώ θα έφευγε από την Αγγλία από το αεροδρόμιο του Χίθροου συνελήφθηκε στο αεροδρόμιο και ακολούθως τον κακοποίησαν 12-14 αστυνομικοί. Τελείως αναίσθητος και χρησιμοποιώντας άλλο αεροδρόμιο έφυγε από την Αγγλία και ήρθε στη Κύπρο. Ανέφερε ότι φοβάται για τη ζωή του αν εκδοθεί στην Αγγλία εφόσον οι αστυνομικοί οι οποίοι έχασαν τη δουλειά τους εξ αιτίας του θα τον εκδικηθούν. Ανέφερε ότι για όσα υποστηρίζει έκαμε προσπάθεια να πάρει κάποια έγγραφα από συγκεκριμένο Δικαστήριο στο Λονδίνο μέσω τρίτου προσώπου αλλά δεν έδωσαν αυτά τα στοιχεία σ΄αυτό το πρόσωπο αλλά είχαν πει ότι μόνο στον ίδιο θα έδιδαν τέτοια στοιχεία. Στην αντεξέταση του επέμεινε στους ισχυρισμούς του ότι οι κατηγορίες που εκκρεμούν εναντίον του είναι προϊόν σκευωρίας εναντίον του που έφτιαξαν οι αστυνομικοί που αναμένουν να εκδοθεί στην Αγγλία για να του κάμουν κακό. Εξήγησε πως έτυχε να βρεθεί πληροφοριοδότης της Βρετανικής Αστυνομίας και ότι η αστυνομία είχε βρει δύο χειροβομβίδες μετά από πληροφορίες που είχε δώσει. Παρόλο ότι παραδέχθηκε ότι εκκρεμεί κάποια υπόθεση εναντίον του σε Αγγλικό δικαστήριο εντούτοις επέμενε ότι αν σταλεί για να δικαστεί εκεί κινδυνεύει η ζωή του. Αρνήθηκε υποβολές ότι τα όσα ανέφερε περί ξυλοδαρμού του είναι φανταστικά και για το ότι κινδυνεύει η ζωή του, αναφέρθηκε σε συγκεκριμένο άγγλο αστυνομικό ο οποίος τον προειδοποίησε σχετικά. Δεν έχει εμπιστοσύνη ότι το αγγλικό νομικό σύστημα μπορεί να του παράσχει ασφάλεια. Διαφορετικά δεν θα είχε ενδοιασμό να σταλεί εκεί για να δικαστεί. Ο πατέρας του εκζητούμενου Αλέξανδρος Μάρκου ο οποίος κατάθεσε στη συνέχεια, ουσιαστικά προσπάθησε να ενισχύσει την μαρτυρία του γιου του. Ανέφερε ότι τον Οκτώβριο του 2006 βρίσκονταν στο Λονδίνο όπου θα γινόταν η δίκη του γιου του για τον λόγο ότι χτύπησε πάνω σε ένα τοίχο και τον χάλασε. Τέλειωσε εκείνη η δίκη και ο δικαστής του είπε ότι ήταν ελεύθερος να φύγει. Αναφέρθηκε και αυτός στη σχέση του γιου του με την αστυνομία ως πληροφοριοδότης της και για τον κίνδυνο που διατρέχει η ζωή του εάν εκδοθεί στην Αγγλία. Όλα βέβαια αυτά τα γνώριζε από όσα του έλεγε ο ίδιος ο γιος του. Ο ίδιος ποτέ δεν είχε πρόβλημα με τις αστυνομικές αρχές στην Αγγλία. Εξέφρασε το φόβο ότι οι αστυνομικοί που τα έχουν με τον γιο του εάν εκδοθεί στην Αγγλία θα βρουν τρόπο να τον εξολοθρεύσουν. Στην αντεξέταση του παραδέχθηκε ότι είναι πολύ συνδεδεμένος με τον γιό του και ότι του έχει εμπιστευτεί τη διαχείριση του εστιατορίου που έχουν στο Παραλίμνι. Σε περίπτωση που εκδοθεί στην Αγγλία τότε η οικογένεια του θα καταστραφεί. Ο ίδιος, ως πατέρας, παρόλο ότι όσα ξέρει για την υπόθεση είναι αυτά που του λέγει ο γιος του, εντούτοις νοιώθει από ένστικτο ότι ο γιος του δεν χτύπησε κανένα όπως του καταλογίζουν αλλά ήταν οι αστυνομικοί που τον ξυλοφόρτωσαν. Αναφέρθηκε και αυτός τι του εκμυστηρεύτηκε Άγγλος υψηλόβαθμος αστυνομικός συμβουλεύοντας τον να μην αφήσει τον γιο του να πάει στην Αγγλία γιατί κινδυνεύει η ζωή του. Δεν μπορούσε να αποκαλύψει το όνομα αυτού του αξιωματικού καθώς φοβόταν. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Θέση του κ. Γιαλελή ήταν ότι η πλευρά των αιτητών δεν κατάφερε να διασκεδάσει τους φόβους και ανησυχίες της πλευράς του εκζητούμενου εφόσον αυτός έκαμε εξ αρχής γνωστή τη θέση του ότι δηλαδή η υπόθεση που είχε εναντίον του ενώπιον αγγλικού δικαστηρίου εκδικάστηκε και αυτός αφέθηκε ελεύθερος. Δεν παρουσίασε κατηγορητήριο η πλευρά των Αιτητών ούτε και αριθμό υπόθεσης που εκκρεμεί εναντίον του, έτσι η θέση αυτή παρέμεινε απλά ως ισχυρισμός και μόνον εφόσον δεν έγινε μέριμνα να αποσταλούν αυτά τα στοιχεία από την αιτήτρια χώρα. Ο εκζητούμενος με τη σειρά του για τους ισχυρισμούς που πρόβαλε έδωσε ονόματα και στοιχεία τα οποία όφειλε η πλευρά των αιτητών να είχε ελέγξει και εάν πράγματι υπήρχαν στοιχεία εναντίον του τότε δεν θα είχε ένσταση να εκδοθεί. Ο ισχυρισμός του εκζητούμενου είναι απλός, χρησιμοποιήθηκε από την αστυνομία στην Αγγλία και όταν αυτός θέλησε να κάμει πείσω τα έβαλαν μαζί του και κατασκεύασαν την παρούσα υπόθεση εναντίον του. Έκαμε λάθη στη ζωή του για τα οποία ήδη έχει πληρώσει. Ζήτησε να μην εκδοθεί ο πελάτης του καθώς φαίνεται ότι το αγγλικό σύστημα δουλεύει εναντίον του και δεν θα αποδοθεί δικαιοσύνη, ο πελάτης του διατρέχει κίνδυνο και το δικαστήριο θα πρέπει να τον προστατεύσει. Η κ. Χριστοδουλίδου αναλύοντας τη μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο την έγγραφη όσο και την προφορική και ανάγοντας την στις νομοθετικές διατάξεις που διέπουν το ζήτημα και σε νομολογία εισηγήθηκε όπως εγκριθεί το αίτημα και εκδοθεί ο εκζητούμενος στην αιτήτρια χώρα καθώς συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την έκδοση απόφασης εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ : Είχα την ευκαιρία να ακούσω με προσοχή από το εδώλιο του μάρτυρα να καταθέτουν ενώπιον μου ενόρκως τόσο τους μάρτυρες που παρουσίασε η πλευρά των αιτητών όσο και τον εκζητούμενο και τον πατέρα και μάρτυρα του. Μετά από μελέτη της προφορικής μαρτυρίας αλλά και της έγγραφης που έχει κατατεθεί ενώπιον μου, νοιώθω ότι είμαι έτοιμος να προβώ σε αξιολόγηση της ακολουθώντας τις αρχές οι οποίες διαχρονικά έχουν αποκρυσταλλωθεί από τη νομολογία μας και αφορούν το στάδιο ακριβώς που το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει μαρτυρία και να προβώ σε ευρήματα και συμπεράσματα. Η μαρτυρία των μαρτύρων που κατέθεσαν για τους Αιτητές μπορώ να πω ότι ήταν τυπική. Ο Λοχ. 854 Παρακευά κατάθεσε για τις ενέργειες που έκαμε όταν λήφθηκε το μήνυμα από την Ιντερπόλ Λονδίνου το οποίο διαβιβάστηκε στον αστυνομικό σταθμό όπου υπηρετεί από την Ιντερπόλ Λευκωσίας και την σύλληψη και κράτηση του Καθ΄ού η Αίτηση η οποία έγινε στη συνέχεια από τον Αστ. 3488 Μ. Χρίστου. Τα έγγραφα που κατατέθηκαν εκ μέρους του δεν αμφισβητήθηκαν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ότι είναι γνήσια και ότι προέρχονται από την αρμόδια αρχή της αιτούσας χώρας αλλά ούτε και το περιεχόμενο τους κατ΄ ουσία. Εξάλλου τόσο ο πιο πάνω μάρτυρας όσο και η κ. Μούντη του Υπουργείου Δικαιοσύνης ανέφεραν ρητά και ειλικρινά ότι δεν είχαν κατ΄ ιδίαν γνώση των όσων αναφέρονται σε αυτά τα έγγραφα και κυρίως στα όσα καταλογίζονται στον εκζητούμενο. Θα αποδεχθώ τη μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων όπως και αυτή του Αστ. Μ. Χρίστου ως γνήσια, θετική και σε όσα αυτή προέρχεται από το έγγραφο υλικό το οποίο περιήλθε στην κατοχή τους μέσω της νόμιμης οδού, όπως συνηθίζεται σε αυτής της φύσης τις υποθέσεις, όσο και σε σχέση με τις ενέργειες τους ότι αυτές επίσης ήταν οι νενομισμένες. Η αξιοπιστία τους στην πραγματικότητα δεν έχει αμφισβητηθεί και η μαρτυρία τους στην ουσία παρέμεινε αναντίλεκτη και έτσι την αποδέχομαι στην ολότητα της. Η προσπάθεια του εκζητούμενου όσο και του μάρτυρα του ήταν εμφανής και αποσκοπούσε να ενσπείρουν αμφιβολίες στο μυαλό του δικαστηρίου προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς σε σχέση με τη δράση του εκζητούμενου στην Αγγλία όπου βρισκόταν και δραστηριοποιείτο και επιχειρηματικά. Για όσα υποστήριξαν δεν είχαν να παρουσιάσουν οποιοδήποτε χειροπιαστό στοιχείο που να τα αποδεικνύει. Η αναφορά και μόνο ενός ονόματος αστυνομικού εκ μέρους του εκζητούμενου, όταν αναγκάστηκε να το κάμει, δεν μπορεί να εκληφθεί παρά ως μια ύστατη προσπάθεια του να περιβάλει με κάποια δόση αληθοφάνειας τα όσα ισχυριζόταν. Είχε τη δυνατότητα, και υπάρχουν οι τρόποι να παρουσιάσει τη μαρτυρία την οποία επικαλέστηκε και αυτός και ο μάρτυρας του εφόσον μάλιστα κινδυνεύει η ζωή του, όπως τουλάχιστον ο ίδιος ισχυρίστηκε, εάν εκδοθεί στην Αγγλία. Ισχυρίστηκε ότι μέσω κάποιου τρίτου προσώπου προσπάθησε να το κάμει αλλά ζητήθηκε όπως αποταθεί ο ίδιος και διερωτώμαι γιατί δεν το έκαμε μέσω κάποιου δικηγόρου που θα τον εκπροσωπούσε. Κρίνω ότι χωρίς την παρουσίαση οποιουδήποτε στοιχείου που να αποδεικνύει τα όσα ισχυρίστηκε, οι ισχυρισμοί του παρέμειναν αόριστοι και αναπόδεικτοι. Ο εκζητούμενος δήλωσε ότι καμιά σχέση δεν έχει με τα αδικήματα τα οποία του καταλογίζουν στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης. Ότι το μόνο αδίκημα στο οποίο είχε υποπέσει ήταν ότι κτύπησε πάνω σε ένα τοίχο τον οποίο έριξε και για το οποίο είχε δικαστεί και αφέθηκε ελεύθερος. Η διαδικασία αυτή αφορά την εκτέλεση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και εκείνο που καλείται να εξετάσει και αποφασίσει το δικαστήριο είναι κατά πόσον πληρούνται οι πρόνοιες του σχετικού νόμου. Προέκυψε από τη μαρτυρία του Μ.Α. 1 ότι τα γεγονότα από τα οποία προέκυψαν τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης είναι όπως τα κατέγραψα πιο πάνω στις σελ. 3 και 4 της απόφασης μου τα οποία δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Σύμφωνα με τα σχετικά άρθρα της Αγγλικής Νομοθεσίας που αναφέρονται στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο εκζητούμενος επισύρουν ποινές φυλάκισης δια βίου το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης με πρόθεση για το αδίκημα της εγκληματικής ζημιάς δέκα χρόνια φυλάκιση και για το αδίκημα της κλοπής αυτοκινήτου δύο χρόνια φυλάκιση. Με βάση δε τον Κυπριακό Ποινικό Κώδικα επισύρουν ποινές δια βίου φυλάκισης το πρώτο και ποινές φυλάκισης που δεν υπερβαίνουν τα δύο και τρία χρόνια αντίστοιχα το δεύτερο και τρίτο. Γι΄αυτά τα αδικήματα εκδόθηκε στις 24.08.2009 Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης (Τεκμήριο 3) το οποίο αποστάληκε στις Κυπριακές Αρχές στις 28.08.
2. Στις 2.09.2009 το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ως η Κεντρική Αρχή, εξέδωσε πιστοποιητικό δυνάμει του Άρθρου 16

(1)του νόμου με το οποίο πιστοποιεί ότι το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης που εκδόθηκε από Άγγλο Δικαστή από το City of Westminister Magistrates' Court στις 24.08.09 εναντίον του εκζητούμενου, έχει εκδοθεί με το νόμιμο τύπο. Στις 15.09.2009 και περί ώρα 11.40 εκδόθηκε από Πρόεδρο του Ε.Δ. Αμμοχώστου Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του εκζητούμενου δυνάμει του νόμου. Στις 16.09.2009 και ώρα 10:10 ο εκζητούμενος συνελήφθη στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου. Ο εκζητούμενος παρουσιάστηκε την επόμενη και εντός 24 ωρών από της σύλληψης του (βλ. Άρθρο 17

(1)του νόμου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου και άρχισε η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου για την εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Θα παραπέμψω στη συνέχεια σε απόσπασμα από πρόσφατη απόφαση, στην Αναφορικά με τον Κυριάκο Χαραλάμπους Πολ. Έφεση αρ. 120/2009 Ημερ. 12.05.2009 για να καταδειχθεί το πνεύμα θέσπισης της νομοθεσίας επί της οποίας εδράζεται το αίτημα όπου στη σελ. 8 αναφέρονται τα ακόλουθα: ¨Η Κυπριακή Δημοκρατία, υλοποιώντας την υποχρέωση που επιβάλλει η Απόφαση - Πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ημερ. 13.06.2002, σε σχέση με το ¨ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ κρατών μελών¨ προχώρησε στην θέσπιση του νόμου 133

(1)/

1. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, είχε θέσει ως στόχο, τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που συνεπάγεται την κατάργηση του συστήματος της έκδοσης προσώπων, τα οποία προσπαθούν να διαφύγουν τη δικαιοσύνη μεταξύ χωρών μελών, και την αντικατάσταση του από ένα σύστημα παράδοσης μεταξύ δικαστικών αρχών ( άρ. 5 του προοιμίου της Απόφασης- Πλαίσιο). Ταυτοχρόνως επιδιώκετο η εισαγωγή ενός απλουστευμένου συστήματος παράδοσης υπόπτων η καταδικασθέντων προσώπων, με στόχο την άρση της πολυπλοκότητας και του ενδεχομένου καθυστερήσεων που ενυπάρχουν στις ισχύουσες διαδικασίες έκδοσης. Ως προς την πρόθεση του Συμβουλίου που εκδηλώθηκε με Νόμο - Πλαίσιο σχετική αναφορά γίνεται στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2009, para. D31.2 και στην υπόθεση Hadjametovic, Πολιτική Έφεση αρ. 117/2009 ημερ 4.05.
2. Το δε Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης που προβλέπει η Απόφαση - Πλαίσιο, χαρακτηρίζεται ως ο ¨ακρογωνιαίος λίθος¨, της δικαστικής συνεργασίας στον τομέα του ποινικού δικαίου, που βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ των κρατών μελών (άρθρο 6 προοιμίου). Συνακόλουθα οι πρόνοιες του Ν. 133

(1)/2004, θα πρέπει να διαβάζονται σε συνάρτηση με το περιεχόμενο του νόμου Πλαισίου (άρθρο 1 του νόμου). Ο μηχανισμός του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης βασίζεται σε υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης μεταξύ των Κρατών - Μελών (παρ. 10). Το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης ουσιαστικά αντικαθιστά όλες τις προηγούμενες νομικές πράξεις, μεταξύ των Κρατών - Μελών, σχετικά με την έκδοση (παρ. 11). Το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης είναι απόφαση ή διάταγμα Δικαστικής Αρχής - Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και τη παράδοση προσώπου που βρίσκεται στο έδαφος Κράτους - Μέλους στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας του κράτους έκδοσης (α) για την άσκηση ποινικής δίωξης ή (β) για την εκτέλεση ποινής ή μέτρου στερητικών της ελευθερίας (Άρθρο 3). Αρμόδια Δικαστική Αρχή για τη σύλληψη, κράτηση και την απόφαση εκτέλεσης για την παράδοση ή μη εκζητούμενου σύμφωνα με το Άρθρο 11

(1)είναι: (α) ο αρμόδιος Επαρχιακός Δικαστής στην περιφέρεια του οποίου ευρίσκεται ή πιστεύεται ότι ευρίσκεται ο εκζητούμενος, (β) Επαρχιακός Δικαστής Λευκωσίας στην περίπτωση που είναι άγνωστη η διαμονή του εκζητούμενου. Στην υπό εξέταση περίπτωση ο Επαρχιακός Δικαστής Αμμοχώστου ο οποίος συνεδριάζει στη Λάρνακα. Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)της Απόφασης - Πλαισίου η Δικαστική Αρχή έκδοσης του Εντάλματος είναι η Δικαστική Αρχή του Κράτους - Μέλους έκδοσης του εντάλματος που είναι αρμόδια για την έκδοση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, δυνάμει του δικαίου αυτού του κράτους. Σύμφωνα με το άρθρο 6

(2)η Δικαστική Αρχή εκτέλεσης είναι η Δικαστική Αρχή του Κράτους - Μέλους εκτέλεσης που είναι η αρμόδια να εκτελέσει το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης δυνάμει του δικαίου αυτού του κράτους. Στο άρθρο 6

(3)προνοείται ότι κάθε Κράτος - Μέλος, ενημερώνει τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου σχετικά με την Δικαστική Αρχή που είναι αρμόδια σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο δυνάμει του άρθρου 7 της Απόφασης - Πλαισίου κάθε Κράτους - Μέλους μπορεί να ορίσει μια Κεντρική Αρχή ή εφ΄όσον η έννομη τάξη του το προβλέπει, Κεντρικές Αρχές, για να επικουρούν τις Αρμόδιες Δικαστικές Αρχές. Με βάση το άρθρο 7

(2)ένα Κράτος - Μέλος, εάν είναι αναγκαίο λόγω της οργάνωσης του εσωτερικού δικαστικού του συστήματος να αναθέτει στη ή στις Κεντρικές Αρχές του τη διοικητική διαβίβαση και παραλαβή των Ευρωπαϊκών Ενταλμάτων Σύλληψης καθώς και κάθε επίσημη αλληλογραφία που την ή τις αφορά. Το Κράτος - Μέλος που επιθυμεί να κάνει χρήση των δυνατοτήτων του αναφέρονται στο παρόν άρθρο γνωστοποιεί στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου, τις πληροφορίες σχετικά με την ή τις Κεντρικές Αρχές που έχει ορίσει. Τα στοιχεία αυτά δεσμεύουν όλες τις Αρχές του Κράτους- Μέλους έκδοσης του εντάλματος. Η Κυπριακή Δημοκρατία ασκώντας την δυνατότητα ορισμού Κεντρικής Αρχής, και τούτο προφανώς ένεκα του Δικαστικού Συστήματος, όρισε ως Κεντρική Αρχή το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης με σκοπό να επικουρεί τις αρμόδιες αρχές έκδοσης και εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, ιδίως κατά την διοικητική διαβίβαση και παραλαβή του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης καθώς και κατά τη σχετική επίσημη αλληλογραφία (άρθρο 5 του νόμου). Θα εξετάσω στη συνέχεια τις διάφορες εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου του εκζητούμενου γιατί να μην εγκριθεί το αίτημα. Στην υπόθεση EVA KARINA ANDERSSON v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Πολ. Έφεση Αρ. 349/2008 αποφασίστηκε ότι: ¨... αν και δεν είχε εκδοθεί εναντίον της εφεσείουσας προηγούμενη καταδικαστική απόφαση και ότι δεν εζητείτο η παράδοση της εφεσείουσας στις Σουηδικές Αρχές για να εκτίσει οποιαδήποτε ποινή, αλλά η παράδοση της εζητείτο ως ύποπτης για την διάπραξη των ισχυριζόμενων ποινικών αδικημάτων με σκοπό την ποινική της δίωξη¨ με αυτές τις προϋποθέσεις θα μπορούσε να εγκριθεί το αίτημα όπως συμφώνησε και το Εφετείο με την πρωτόδικη απόφαση. Επομένως οι αιτιάσεις που προβλήθηκαν εκ μέρους του συνηγόρου του εκζητούμενου περί μη ύπαρξης εκκρεμούσης ποινικής υπόθεσης στην Αγγλία ή αριθμός κατηγορητηρίου δεν τυγχάνουν αντίκρισης έστω και εάν αυτό το ζήτημα παρέμεινε αδιευκρίνιστο. Εξάλλου το Άρθρο 3 Παρ. (α) είναι σαφές όταν καθορίζει ότι το Ένταλμα Σύλληψης εκδίδεται και για την άσκηση ποινικής δίωξης. Το τι χρειάζεται να παρουσιαστεί ενώπιον της Δικαστικής Αρχής εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης δεν είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από ότι προνοείται στο άρθρο 4

(3)και 12

(2)του νόμου, υπό την επιφύλαξη των άρθρων 13 έως 15 ήτοι δεν συντρέχει λόγος υποχρεωτικής μη εκτέλεσης άρθρο

(13)ή προαιρετικής μη εκτέλεσης άρθρο

(14)ή το Δικαστήριο εφαρμόζοντας το άρθρο 15 δεν παρέχονται οι εγγυήσεις εφαρμογής των όρων που έχουν τεθεί για την εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Οι σχετικές πρόνοιες για την εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης καταγράφονται στο ¨Μέρος Τρίτο¨ από το άρθρο 11 έως το 31 του νόμου. Για δε την περίπτωση Κύπριου υπηκόου, όπως η περίπτωση μας, έχει εξασφαλιστεί η σχτική βεβαίωση ότι εάν ο εκζητούμενος ήθελε καταδικαστεί σε ποινή στερητική της ελευθερίας του, εφόσον εκπληρωθούν κάποιες προϋποθέσεις θα διαμεταχθεί για να εκτίσει την ποινή φυλάκισης του στη Κύπρο. Στο άρθρο 21

(2)του νόμου προνοείται ότι ¨αν η Δικαστική Αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης κρίνει ότι οι πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από το Κράτος - Μέλος έκδοσης του εντάλματος δεν αρκούν, ώστε να της επιτρέψουν να αποφασίσει για την παράδοση....¨. Από το πιο πάνω λεκτικό, καταδεικνύεται ότι, σε πλήρες σύμπνοια τούτο με το μνημόνιο και τα σχετικά άρθρα της Απόφασης - Πλαισίου και τις αρχές που αναφέρονται σε αυτή ήτοι, της Αρχής της Αμοιβαίας Αναγνώρισης και της Αμοιβαίας Εμπιστοσύνης, δεν χρειάζεται να προσκομισθεί μαρτυρία στο βαθμό που ο συνήγορος του εκζητούμενου εισηγείται αλλά είναι αρκετή η ύπαρξη του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, και στην περίπτωση μας υπάρχει, ότι εκδίδεται από αρμόδια Δικαστική Αρχή και στη παρούσα περίπτωση αυτό φαίνεται από το Τεκμήριο 3 και είναι Δικαστής και δεν χρειάζεται καμιά άλλη μαρτυρία περί αυτού. Είναι απόλυτα σύμφωνο με το άρθρο 10

(5)της Απόφασης - Πλαισίου και το Άρθρο 8

(5)του νόμου. Εάν ίσχυαν όσα εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος του εκζητούμενου, σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης τότε θα καταστρατηγείτο το όλο πνεύμα και φιλοσοφία της Απόφασης - Πλαισίου και θα επανέρχονταν οι διαδικασίες έκδοσης. Η παρούσα διαδικασία όπως έχει τονιστεί σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι διερευνητικού χαρακτήρα. Είναι αρκετές οι πληροφορίες που διαβιβάζονται με οποιοδήποτε μέσο, όπως π.χ. τηλεομοιότυπο όπως συνέβη στη προκείμενη περίπτωση, φτάνει να ικανοποιείται το Δικαστήριο ότι είναι αρκετές για να αποφασίσει ότι δικαιολογείται να εκδώσει απόφαση εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης (βλ. υπόθεση IGOROVAKIMYAN v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας

(2005)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119). Δεν τέθηκε τίποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να θέτει σε αμφιβολία ότι όντως το Ευρωπαϊκό Ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε από Αρμόδια Δικαστική Αρχή της Αγγλίας. Σε κάθε περίπτωση διαπιστώνεται και κρίνεται από το Δικαστήριο στα πλαίσια εφαρμογής των προνοιών του νόμου, της Απόφασης - Πλαισίου και της αρχής της Αμοιβαίας Εμπιστοσύνης ότι συνάδει πλήρως με τα απαιτούμενα. Το υπόλοιπο σκεπτικό της εισήγησης του ευπαίδευτου συνηγόρου μπορεί να συνοψιστεί στα εξής: Τους φόβους που εκφράζει ο εκζητούμενος ότι εάν εκδοθεί δεν θα τύχη δίκαιης μεταχείρισης από τις αγγλικές αρχές καθώς άνδρες της αγγλικής αστυνομίας έχουν εκπονήσει ένα είδος πλεκτάνης εναντίον του. Ήδη, ισχυρίστηκε, έχει κακοποιηθεί από άνδρες αυτής της αστυνομίας και άλλοι τον αναζητούν για να τον εξοντώσουν λόγω της βλάβης που υπέστησαν όταν αυτός θέλησε να τους καταγγείλει γιατί τον ήθελαν με το ζόρι πληροφοριοδότη τους για κατόχους όπλων και ναρκωτικών. Όπως ανέφερα και πιο πάνω πρόκειται για εντελώς αόριστους και αναπόδεικτους ισχυρισμούς για τους οποίους δεν έγινε εκ μέρους του εκζητούμενου τουλάχιστον όπως φάνηκε από σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του η παραμικρή σοβαρή προσπάθεια για να παρουσιαστεί έστω και ένα στοιχείο των όσων ισχυρίστηκε. Τα όσα ανέφεραν τόσο ο ίδιος όσο και ο πατέρας του δεν αποτελούν παρά αοριστολογίες χωρίς καμιά τεκμηρίωση. Πέραν αυτού θα ήταν πολύ εξεζητημένη περίπτωση αν ολόκληρο νομικό σύστημα όπως το αγγλικό νομικό σύστημα συνωμοτούσε εναντίον του εκζητούμενου για να ικανοποιήσει μερικούς αστυνομικούς οι οποίοι υπέστησαν βλάβη στα συμφέροντα τους όταν τους καταλόγισε όσα ανέφερε ο εκζητούμενος με αποτέλεσμα τρεις από αυτούς να τεθούν σε διαθεσιμότητα και ένας να μετατεθεί. Εξάλλου, εάν οι αστυνομικοί αυτοί είχαν πράγματι διωχθεί από τις Αγγλικές Αρχές πως τώρα αυτές οι ίδιες Αρχές θα ερχόντουσαν να επιδιώξουν την εκτέλεση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης εναντίον του για να ικανοποιήσουν μια σε βάρος του σκευωρία που εξυφαίνονται αυτοί οι ίδιοι αστυνομικοί. Κρίνω ότι σε αυτόν τον συλλογισμό και φόβο του Καθ΄ού η Αίτηση και συνηγορούντος του πατέρα του ο οποίος κατάθεσε προς ενίσχυση της μαρτυρίας του ενυπάρχει μια ισχυρή αντίφαση. Θα αντιπαρέλθω βέβαια τα όσα ισχυρίστηκε ο πατέρας του ότι τάχα όλα αυτά σχετίζονταν και με τη δράση του ίδιου και της οικογένειας του κατά την περίοδο του αγώνα της Ε.Ο..Κ.Α. όταν ο ίδιος έζησε και δραστηριοποιήθηκε τα μετέπειτα χρόνια στην Αγγλία χωρίς ποτέ, όπως παραδέχθηκε, να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα με τις αγγλικές αρχές. Σε κάθε περίπτωση δεν διαπιστώνεται να συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους που αναφέρονται στο Άρθρο 2

(2)του Νόμου. Επομένως και αυτές οι αιτιάσεις απορρίπτονται χωρίς κανένα ενδοιασμό. Με βάση το μαρτυρικό υλικό που το Δικαστήριο έχει αποδεχθεί, κρίνω ότι το πρόσωπο που αναφέρεται στο Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης είναι ο εκζητούμενος Γεώργιος Οδυσσέος ο οποίος έχει παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι Κύπριος υπήκοος με αριθμό διαβατηρίου Ε 343993 και αριθμό ταυτότητας 1081287 ο οποίος γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 18.12.1967 και για τον οποίο εκδόθηκε από την αρμόδια Δικαστική Αρχή της Αγγλίας Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης (Τεκμήριο 3) με σκοπό την άσκηση ποινικής δίωξης για τα αδικήματα: 1. Της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης με πρόθεση, 2. της κλοπής οχήματος και 3. της εγκληματικής ζημιάς. Το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης διαβιβάστηκε στην Κεντρική Αρχή η οποία επικουρεί την αρμόδια Δικαστική Αρχή η οποία αφού ικανοποιήθηκε ότι εκδόθηκε σύμφωνα με τον νόμιμο τύπο εξέδωσε πιστοποιητικό στις 2.09.2009 δυνάμει του Άρθρου 16

(1)του νόμου. Οι πράξεις για τις οποίες εκδόθηκε το Ευρωπαϊκό Ένταλμα συνιστούν εγκλήματα τα οποία τιμωρούνται κατά τον Αγγλικό Νόμο με ποινή ισόβιας φυλάκισης το πρώτο και 10 χρόνια το δεύτερο και 2 χρόνια το τρίτο και εμπίπτει τουλάχιστον το πρώτο στη πρόνοια του Άρθρου 12

(2)(ιδ) για την οποία επιτρέπεται η εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης χωρίς έλεγχο του διττού αξιόποινου ενώ τα δύο άλλα σίγουρα προβλέπονται και από τον Κυπριακό Ποινικό Νόμο. Στον Κυπριακό Ποινικό Κώδικα, για τα αδικήματα αυτά προβλέπονται ποινές ισόβιας φυλάκισης για το πρώτο και ποινή όχι μεγαλύτερη των δύο και τριών χρόνων φυλάκισης για το δεύτερο και τρίτο αντίστοιχα. Δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος υποχρεωτικής μη εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης που προνοείται στο Άρθρο 13 και ούτε προαιρετική μη εκτέλεση για το λόγο που αναφέρεται στο άρθρο 14 (στ) (ι). ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Καταλήγω ότι με βάσει το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου και όλα όσα πιο πάνω έχω εξηγήσει, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμου για την εκτέλεση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης και παράδοσης του εκζητούμενου στις Βρετανικές Αρχές, υπό την προϋπόθεση ότι ο εκζητούμενος μετά την ακρόαση της υπόθεσης του και την τυχόν καταδίκη του θα διαμεταχθεί την Κυπριακή Δημοκρατία., ώστε να εκτίσει σε αυτή την τυχόν στερητική της ελευθερίας του ποινής ή του τυχόν στερητικού της ελευθερίας του μέτρου ασφάλειας στο οποίο τυχόν θα καταδικασθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος. Νοείται ότι ο χρόνος κράτησης του όπως προνοείται στο άρθρο 35 του νόμου για την κράτηση εκζητούμενου στην Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και ο χρόνος κράτησης του στην Αγγλία, θα αφαιρεθεί από την συνολική διάρκεια της στέρησης της ελευθερίας του σε περίπτωση καταδίκης του σε στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφάλειας. Διατάσσω περαιτέρω όπως στο μεταξύ παραμείνει υπό κράτηση ο εκζητούμενος μέχρι τη παράδοση του όχι όμως για περίοδο μεγαλύτερη των δέκα

(10)ημερών από σήμερα σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 29

(1)του Ν. 133

(1)/2004. Η απόφαση του Δικαστηρίου να κοινοποιηθεί αμελλητί στη Δικαστική Αρχή έκδοσης του Εντάλματος από την Κεντρική Αρχή σύμφωνα με το Άρθρο 28 του Ν. 133

(1)/2004. Τα έξοδα του διερμηνέα, να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπογρ.) ........................................... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο