BMW Financial Services (GB) Ltd ν. White Horse Finance Services Europe Ltd κ.α., Αρ. Πρωτογενούς Αίτησης: 81/09, 5.11.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A110 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Αρ. Πρωτογενούς Αίτησης: 81/09 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις -ΚΑΙ- Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2000, Νόμο 121(Ι)/2000 -ΚΑΙ- Αναφορικά με την απόφαση του Leeds County Court του High Court of Justice του Ηνωμένου Βασιλείου ημερομηνίας 28.08.2009 Μεταξύ: BMW Financial Services (GB) Ltd Αιτητών και
- White Horse Finance Services Europe Ltd
- Vanish Ltd Καθ΄ων η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 16.10.2009 εκ μέρους των Αιτητών Αντρέα Αντωνίου και Αιμίλιο Θεοδοσίου για δικαίωμα παρέμβασης Ημερομηνία: 5.11.2009 Εμφανίσεις: Για Αιτητές Αντρέα Αντωνίου και Αιμίλιο Θεοδοσίου:κ. Γ. Χριστοφίδης Για Καθ΄ων η αίτηση/Αιτητές στην Πρωτογενή Αίτηση: κ. Μ. Λοίζου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ AΠΟΦΑΣΗ ΙΣΤΟΡΙΚΟ Στην παρούσα υπόθεση οι Αιτητές στην Πρωτογενή Αίτηση εξασφάλισαν: (Α) Δήλωση ότι η Απόφαση του Leeds County Court του High Court of Justice του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση με αρ. 9LSS51609 ημερ. 28.8.09 που εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση, White Horse Finance Services Europe Ltd (α) για το συνολικό ποσό των 53.009 αγγλικές στερλίνες, ήτοι €60.286,14 και (β) για την παράδοση σε αυτούς του μηχανοκίνητου οχήματος Range Rover 3.6 TDV8 H515 με αρ. εγγραφής ΗΒ YS08 ΒΝΕ, αρ. μηχ. 0309370368DT και αρ. πλαισίου SALLSAA 238AA8363, είναι εκτελεστή εντός των ορίων της Κυπριακής Δημοκρατίας. (Β) Δήλωση ότι η Απόφαση του Leeds County Court του High Court of Justice του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση με αρ. 9LSS51609 ημερ. 28.8.09 που εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση 2, Vanish Ltd: (α) για το συνολικό ποσό των 51.963,40 αγγλικές στερλίνες, ήτοι €59.097,00 και (β) για την παράδοση σε αυτούς και/ή σε πληρεξούσιους αντιπρόσωπους τους του μηχανοκίνητου οχήματος μάρκας BMW X6 Xdrive M57 3.0, με αρ. εγγραφής ΗΒ ΕΚ 58 JUO, αριθμούς μηχανής 21766891 και αριθμό πλαισίου WBAFG62070LG22275, είναι εκτελεστή εντός των ορίων της Κυπριακής Δημοκρατίας. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται όπως η επίδοση ειδοποίησης της έκδοσης δήλωσης εκτελεστότητας της απόφασης του Leeds County Court του High Court of Justice του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση με αρ. 9LSS51609 ημερ. 28.8.09 με βάση τα αιτητικά (Α) και (Β), να γίνει στη διεύθυνση των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 στο Ηνωμένο Βασίλειο, μέσω του ταχυδρομείου διά συστημένης επιστολής. (Δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να σημειώνεται ότι σε περίπτωση παράλειψης των Καθ΄ ων η Αίτηση να εφεσιβάλουν την απόφαση έκδοσης της δήλωσης εκτελεστότητας απόφασης του Leeds County Court του High Court of Justice του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση με αρ. 9LSS51609 ημερ. 28.8.09, εντός δύο μηνών από της ημερομηνίας επίδοσης σχετικής ειδοποίησης αυτής προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 αντίστοιχα, οι Αιτητές θα μπορούν να προχωρήσουν με εκτέλεση της απόφασης στην Κύπρο, με την κατάσχεση στα χέρια τρίτων, και/ή αλλιώς και την παράδοση στους Αιτητές των πιο πάνω αναφερόμενων οχημάτων, τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του Τμήματος Τελωνείων της Κυπριακής Δημοκρατίας. (Ε) Παρεμπίπτον Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει την Διευθύντρια του Τμήματος Τελωνείων και/ή οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα ενεργούν εκ μέρους της από το να αποδεσμεύσουν και/ή να επιτρέψουν και/ή να διεκπεραιώσουν την εισαγωγή, και/ή την εξαγωγή, και/ή την εκτελώνιση και/ή την διαμετακόμιση των πιο πάνω οχημάτων τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του Τμήματος Τελωνείου της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή Τελωνείου Λάρνακας, μέχρι την παρέλευση της καθορισθείσας προθεσμίας των δύο μηνών για καταχώριση έφεσης εναντίον της απόφασης έκδοσης της δήλωσης εκτελεστότητας της απόφασης του Leeds County Court του High Court of Justice του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση με αρ. 9LSS51609 ημερ. 28.8.09, μέχρι νεοτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. Οι Αιτητές στην παρούσα αίτηση, οι οποίοι δεν είναι οι Διάδικοι στην Πρωτογενή Αίτηση, αφού έλαβαν γνώση της ύπαρξης του σχετικού διατάγματος που απαγορεύει στη Διευθύντρια του Τελωνείου την αποδέσμευση των πιο πάνω οχημάτων προχώρησαν στην καταχώριση της παρούσας αίτησης ζητώντας, ουσιαστικά, να παρέμβουν στη διαδικασία. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΟΣ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν διάταγμα:- (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Αιτητές στην κύρια Αίτηση να προβούν σε επίδοση του διατάγματος ημερ. 6/10/09 και/ή της μονομερούς αίτησης επί της οποίας εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα ημερ. 6/10/09 στους Αιτητές και/ή να επιτρέψει στους Αιτητές να παρέμβουν στη διαδικασία καταχωρώντας ένσταση. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει τα προσωρινά διατάγματα ημερ. 6/10/09 στην παρούσα Αίτηση υπό στοιχεία Α(α), Β(β), Δ και Ε. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να τροποποιεί τα προσωρινά διατάγματα ημερ. 6/10/
- Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στη Δ.48 θθ.1-5, 8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Άρθρο 32 του ΚΕΦ.6 καις τις συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση του Ανδρέα Αντωνίου ενός εκ των Αιτητών, στην οποία αναφέρει, βασικά, τα εξής: Περί τον Ιανουάριο 2009 μαζί με το φίλο του Αιμίλιο Θεοδοσίου αποφάσισαν να αγοράσουν δύο αυτοκίνητα από το Ηνωμένο Βασίλειο και να τα μεταφέρουν μερικώς οδικώς και μερικώς δια φόρτωσης στην Κύπρο. Κατόπιν έρευνας στην αγορά και διαφόρων ελέγχων κατέληξαν ο Αιτητής να αγοράσει ένα αυτοκίνητο BMW X6 3.0D Alpine White with BlacK Leather Reg. No. EK58J40 για το ποσό των Αγγλικών Λιρών 43.500 από την εταιρεία Vanish Ltd και ο Αιμίλιος Θεοδοσίου ένα Land Rover Range Rover Sport HSTTDU8 Java Black Metallic Reg. No. YS08BNE. Στις 21.1.09 σε προσωπικό ταξίδι του Αιτητή στα υποστατικών των ανωτέρω εταιρειών στο Ηνωμένο Βασίλειο πλήρωσε και αγόρασε και τα δύο αυτοκίνητα. Στη συνέχεια, και αφού τα αυτοκίνητα παραδόθηκαν στον Αιτητή, ο ίδιος μαζί με άλλο ένα οδηγό τα μετέφεραν οδικώς από το Ηνωμένο Βασίλειο στην Ελλάδα όπου φορτώθηκαν και τα δύο και ήλθαν στην Κύπρο γύρω στις 25.1.09. Καθ΄ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού του Αιτητή και του άλλου οδηγού και μέχρι την 12.3.09 πέρασαν από διάφορα σημεία ελέγχου όπου τα στοιχεία των εν λόγω αυτοκινήτων ελέγχθηκαν, εξ ου και κατέληξαν στον προορισμό τους στην Κύπρο. Περί τις 12/3/09 οι Αιτητές ειδοποιήθηκαν ότι τα δύο αυτοκίνητα κατάσχονται από τις Τελωνειακές Αρχές καθότι έπρεπε να διεξαχθούν περαιτέρω έρευνες ως προς την προέλευση τους και το ιδιοκτησιακό καθεστώς τους και τους λέχθηκε ότι θα τύγχαναν περαιτέρω ειδοποίηση με την πάροδο του χρόνου. Με την πάροδο του χρόνου, και χωρίς να λάβουν οποιαδήποτε επίσημη ενημέρωση, πληροφορήθηκαν ότι τα εν λόγω οχήματα ενδεχομένως να ήταν προϊόντα κλοπής και προς τούτο συνεχίζονταν οι έρευνες. Προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με κάθε αρμόδιο για το ζήτημα χωρίς να λάβουν οποιαδήποτε επίσημη απάντηση. Περί τις αρχές Οκτωβρίου 2009 πληροφορήθηκαν ότι είχε εκδοθεί σχετική απόφαση και εξουσιοδότησαν τους δικηγόρους τους να εμφανιστούν στην παρούσα διαδικασία. Τα προσωρινά διατάγματα αφορούν και επηρεάζουν τους Αιτητές οι οποίοι στον ουσιώδη χρόνο ήταν καλή τη πίστη αγοραστές για συγκεκριμένη αξία των δύο αυτοκινήτων και δεν είχαν καμία γνώση οποιουδήποτε συμφέροντος των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση σε αυτά τα οχήματα, ούτε είχαν οποιαδήποτε γνώση αν αυτά ήσαν κλεμμένα. Πριν και κατά την αγορά των εν λόγω οχημάτων προέβηκαν σε όλες τις δέουσες έρευνες και πουθενά δεν εμφανίστηκε οτιδήποτε το επιλήψιμο. Οι πωλητές εμφανίζονταν και για τα δύο οχήματα ως νόμιμοι δικαιούχοι. Ζητείται όπως επιτραπεί στους Αιτητές να παρέμβουν στη διαδικασία και να μπορούν, αν τούτο κριθεί πρέπον, να καταχωρήσουν ένσταση κατά της οριστικοποίησης των εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων. Η συνέχιση του διατάγματος τους φέρνει σε δεινή οικονομική θέση τη στιγμή που δεν ενημερώθηκαν μέχρι σήμερα για καμιά άλλη δικαστική διαδικασία έτσι που να μπορούν να εμφανιστούν και να διεκδικήσουν τα νόμιμα συμφέροντα τους. EΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΟΣ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση κατεχωρήθη ένσταση από τους Αιτητές στην Πρωτογενή Αίτηση. Αυτή βασίζεται στον Κανονισμό (ΕΚ) αρ. 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Άρθρα 32, 33
(1), 34, 36, 38, 39
(2), 40
(1), 40
(3), 41, 42, 43, 45
(2)και 47, στη Δ.39, Δ.48 θθ.1-3, 7, 8
(4), 9 και Δ.59 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 2, 4, 9 του ΚΕΦ.6, στα Άρθρα 2, 29, 30, 32 και 43 του Ν.14/60, στο Άρθρο 5
(1)(α) του Νόμου 121(Ι)/
- Στα Άρθρα 5, 6, 9, 20 του Κανονισμού (ΕΚ) αρ. 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθώς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: · Η αίτηση είναι θνησιγενής και/ή εξυπαρχής άκυρη γιατί δεν αναφέρεται στους ορθούς σχετικούς Κανονισμούς και/ή Άρθρα και/ή σ΄ όλους τους Κανονισμούς και/ή Άρθρα αναφορικά με το υπό εξέταση θέμα. · Η αίτηση είναι θνησιγενής και/ή εξυπαρχής άκυρη καθότι δεν συνοδεύεται από την απαιτούμενη ένορκο δήλωση και/ή οποιαδήποτε ένορκος δήλωση στην οποία να αναφέρονται όλα τα απαιτούμενα γεγονότα και/ή δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε Ένορκη Δήλωση στην οποία να αναφέρονται όλα τα απαιτούμενα γεγονότα και/ή δεν έχει τεθεί οτιδήποτε υπό μορφή μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. · Στα πλαίσια της Πρωτογενούς Αίτησης που έχει ως αντικείμενο της την έκδοση δήλωσης εκτελεστότητας αλλοδαπής απόφασης εντός των ορίων της Κυπριακής Δημοκρατίας το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία για να εκδοθεί διάταγμα επίδοσης των διαταγμάτων και δηλώσεων που έχουν εκδοθεί στα πλαίσια αυτής και στη συνέχεια να κατατεθεί ένσταση σε σχέση με αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν έχει την ιδιότητα του διαδίκου σε αυτή λόγω της, κατ΄ ισχυρισμό του ιδίου, ιδιότητας του ως επηρεαζόμενου προσώπου λόγω του ότι: (α) η διαδικασία στην πρωτογενή αίτηση δεν αφορά τη διάγνωση δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και το δικαίωμα κατοχής των οχημάτων που δεσμεύτηκαν με το ενδιάμεσο διάταγμα ημερ. 6/10/
- Το θέμα αυτό έχει αποφασισθεί τελεσίδικα από το Αλλοδαπό Δικαστήριο. (β) το Δικαστήριο καλείται κατά ανεπίτρεπτο τρόπο να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του και/ή καλείται να εξετάσει την ουσία της αλλοδαπής απόφασης και/ή ως εφετείο της απόφασης του Αλλοδαπού Δικαστηρίου. (γ) οι Αιτητές στην παρούσα αίτηση δεν έχουν με βάση τον Κανονισμό (ΕΚ) αρ. 44/2001 δικαίωμα παρέμβασης (καταχώρησης ένστασης) στη διαδικασία αναγνώρισης του δικαιώματος εκτέλεσης της αλλοδαπής απόφασης. (δ) Ο Κανονισμός (ΕΚ) αρ. 44/2001 υπερισχύει των διατάξεων που περιλαμβάνονται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και, ως εκ τούτου, οι πρόνοιες της Δ.48, θ.8
(4)δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. (ε) αι αν ήθελε υποτεθεί ότι τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.48, θ.8
(4)στην παρούσα υπόθεση, δεν εφαρμόζονται γιατί κάτι τέτοιο συμβαίνει μόνο στις περιπτώσεις όπου τα διατάγματα σε σχέση με τα οποία υπάρχει ισχυρισμός επηρεασμού από πρόσωπο που δεν είναι διάδικος στην υπόθεση εκδόθηκαν στα πλαίσια αγωγής (
- i)από Δικαστήριο στην Κύπρο (
- ii)όπου ενώπιον του Δικαστηρίου στην Κύπρο εξακολουθεί να υπάρχει διαφορά την οποία το Δικαστήριο καλείται να επιλύσει και (iii) όταν στην αγωγή στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε διάταγμα, έγινε αίτηση του κατ΄ ισχυρισμό επηρεαζομένου προσώπου για να συνενωθεί ως διάδικος. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την επίκληση εφαρμογής της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου που να επιτρέπει να δώσει οδηγίες για επίδοση και κατάθεση ένστασης από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν έχει την ιδιότητα του διαδίκου λόγω της κατ΄ ισχυρισμό του ιδίου ιδιότητας του ως επηρεαζόμενου προσώπου. Καμιά ζημιά υφίστανται οι Αιτητές από τα εκδιδόμενα διατάγματα καθότι αυτά δεν σχετίζονται μαζί τους αλλά σκοπό έχουν την αναγνώριση του δικαιώματος των Αιτητών να εκτελέσουν την αλλοδαπή απόφαση εναντίον των εξ αποφάσεως χρεωστών τους. Τυχόν ανατροπή του Status Quo σε σχέση με τα οχήματα θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές της Πρωτογενούς Αίτησης οι οποίοι δεν θα μπορούν, σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν αναγνωρισθεί από το Δικαστήριο το δικαίωμα τους να εκτελέσουν την αλλοδαπή απόφαση, να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Ακη Κούμα, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων στην Πρωτογενή Αίτηση, στην οποία αναφέρονται, εν περιλήψει, τα εξής: Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές προσπαθούν με παράνομο και ανεπίτρεπτο τρόπο να προβάλουν εμπόδιο στην αναγνώριση του δικαιώματος εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης του Leeds County Court του Ηνωμένου Βασιλείου στην υπόθεση με αρ. 9L551609 ημερ. 28/8/09 χωρίς να εξειδικεύουν ποια είναι η οικονομική επιβάρυνση που υφίστανται λόγω της διατήρησης της κατάστασης πραγμάτων ως έχει σε σχέση με τα οχήματα που δεσμεύτηκαν με το ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα ημερ. 6/10/09. Οι Αιτητές στην παρούσα αίτηση δεν είναι καλόπιστοι αγοραστές των οχημάτων ως ισχυρίζονται. Αν ενεργούσαν καλόπιστα θα διακρίβωναν ότι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες και όχι κάτοχοι των οχημάτων είναι οι Αιτητές στην Πρωτογενή Αίτηση. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Ο κ. Χριστοφίδης εκ μέρους των Αιτητών στην παρούσα Αίτηση υποστήριξε ότι σε ειδικές περιπτώσεις υπάρχει η δυνατότητα να επεμβαίνει κάποιος στη διαδικασία ως τρίτος χωρίς να είναι διάδικος. Επεσήμανε ότι στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτητές δεν μπορούσαν, σε καμία περίπτωση, να είναι διάδικοι στην Πρωτογενή Αίτηση καθότι αυτή αποτελεί διαδικασία στην οποία σκοπείται η δήλωση εκτελεστότητας απόφασης αλλοδαπού Δικαστηρίου. Ήταν η θέση του συνηγόρου ότι με τη διαδικασία διατάγματος και με δεδομένο ότι επηρεάζονται τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα που οι Αιτητές έχουν αποκτήσει με την αγορά, καλή τη πίστη, των δύο αυτοκινήτων θα πρέπει το Δικαστήριο να τους επιτρέψει να παρέμβουν στη διαδικασία και να καταχωρήσουν ένσταση ή να διαφοροποιηθεί και/ή ακυρωθεί το διάταγμα. Ο κ. Χριστοφίδης ανέφερε, επίσης, ότι στην Αγγλία παρέχεται το δικαίωμα σε μη διάδικο να παρέμβει στη διαδικασία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, μία εκ των οποίων είναι όταν η περιουσία του παρεμβαίνοντος ή τα οικονομικά του δικαιώματα επηρεάζονται άμεσα. Στην προκειμένη περίπτωση επεσήμανε ότι, εφόσον προβάλλεται ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι απέκτησαν καλή τη πίστη ιδιοκτησιακό δικαίωμα επί των δύο αυτοκινήτων καταβάλλοντας αντάλλαγμα, το Δικαστήριο έχει την εξουσία να τους επιτρέψει να παρέμβουν για να διερευνήσει περαιτέρω τη θέση τους. Τόνισε δε ότι στην προκειμένη περίπτωση αυτή είναι και η μοναδική επιλογή που υπάρχει καθότι οι παρεμβαίνοντες αιτητές δεν είχαν και ούτε έχουν άλλο μέτρο ή μέσο να προβάλουν τη θέση τους αλλά και τα δικαιώματα τους τα οποία επηρεάζονται ουσιωδώς από την ύπαρξη και τη συνέχιση του υπό κρίση διατάγματος. Όσον αφορά το κατά πόσο το Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα να επιτρέψει την παρέμβαση με βάση τους Κοινοτικούς Κανονισμούς ήταν η θέση του κ. Χριστοφίδη ότι η Δ.48, θ.8
(4), επί της οποίας βασίζεται η αίτηση, παρέχει στο Δικαστήριο τόσο την αρμοδιότητα όσο και τη δικαιοδοσία. Παρέπεμψε δε και στο Άρθρο 5 του Νόμου 121(Ι)/00 το οποίο καθορίζει ότι η διαδικασία διέπεται από τις διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Παρέπεμψε, επίσης, στο Άρθρο 33
(2)του Κανονισμού 44/01. Ο κ. Λοίζου, ο οποίος εκπροσωπεί τους Αιτητές στην Πρωτογενή Αίτηση, αναφέρθηκε εν πρώτοις στο πεδίο εφαρμογής της Δ.48 θ.8
(4)υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί στα πλαίσια διαδικασίας εκδίκασης αίτησης για τη μονιμοποίηση ή μη επιστρεπτέου ενδιάμεσου διατάγματος να δοθεί δικαίωμα παρέμβασης στην υπόθεση σε πρόσωπο που δεν είναι διάδικος σε αυτή, όταν το εν λόγω πρόσωπο δεν έχει καταχωρήσει αίτηση για να συνενωθεί ως διάδικος στην υπόθεση και όταν η κυριότητα και το δικαίωμα κατοχής περιουσίας που δεσμεύεται από το διάταγμα είναι το αντικείμενο της διαφοράς που καλείται το Δικαστήριο να επιλύσει στην κυρίως υπόθεση. Ο κ. Λοίζου υποστήριξε, επίσης, ότι στα πλαίσια της Πρωτογενούς Αίτησης που έχει ως αντικείμενο της την έκδοση δήλωσης εκτελεστότητας αλλοδαπής απόφασης εντός των ορίων της Κυπριακής Δημοκρατίας, το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει διάταγμα επίδοσης των διαταγμάτων και δηλώσεων που έχουν ήδη εκδοθεί στα πλαίσια αυτής και εν συνεχεία να κατατεθεί ένσταση σε σχέση με αυτά από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν έχει την ιδιότητα του διαδίκου σε αυτή για τους εξής λόγους: · Βάσει του Κανονισμού (ΕΚ) αρ. 44/2001 οι Αιτητές στην παρούσα Αίτηση δεν έχουν δικαίωμα παρέμβασης στη διαδικασία αναγνώρισης του δικαιώματος εκτέλεσης της Αλλοδαπής Απόφασης. Δικαίωμα υποβολής ένστασης έχουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση και ειδικότερα δικαίωμα καταχώρησης έφεσης για συγκεκριμένους λόγους που δεν σχετίζονται με την ουσία της Αλλοδαπής Απόφασης και το δικαίωμα των Αιτητών, βάσει αυτής, σε επιστροφή των οχημάτων. · Ο Κανονισμός (ΕΚ) αρ. 44/2001 υπερισχύει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ως εκ τούτου οι πρόνοιες της Δ.48 θ.8
(4)δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. · Με τον τρόπο αυτό το Δικαστήριο καλείται κατά ανεπίτρεπτον τρόπο να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού του και ή να εξετάσει την ουσία της Αλλοδαπής Απόφασης και ή να ενεργήσει ως Εφετείο της Απόφασης του Αλλοδαπού Δικαστηρίου. Υποστήριξε, περαιτέρω, ότι στους Αιτητές της παρούσας Αίτησης δεν μπορεί να δοθεί δικαίωμα παρέμβασης διότι, εάν επιτρεπόταν παρεμβολή στη δυνατότητα έκδοσης διατάγματος λήψης προστατευτικών μέτρων της περιουσίας έναντι της οποίας προτίθεται να γίνει η εκτέλεση της αλλοδαπής απόφασης, θα καταστρατηγούνταν οι πρόνοιες και το πνεύμα του Κανονισμού (ΕΚ) αρ. 44/2001. Υπενθύμισε ο συνήγορος ότι με βάση τον πιο πάνω Κανονισμό τα μηχανοκίνητα οχήματα που αναφέρονται στα σχετικά διατάγματα και που είναι η κινητή περιουσία έναντι της οποίας οι Αιτητές προτίθενται να εκτελέσουν την αλλοδαπή απόφαση προστατεύονται με ασφαλιστικά μέτρα μέχρις ότου παρέλθει η καθορισθείσα περίοδος των δύο μηνών που είναι ο χρόνος δικαιώματος υποβολής έφεσης εναντίον της απόφασης για έκδοση δήλωσης εκτελεστότητας της αλλοδαπής απόφασης. Τυχόν ανατροπή του status quo ante σε σχέση με τα οχήματα θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές της Πρωτογενούς Αίτησης, οι οποίοι δεν θα μπορούν σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν αναγνωρισθεί από το Δικαστήριο το δικαίωμα τους να εκτελέσουν την αλλοδαπή απόφαση, να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης. Ο κ. Λοίζου υποστήριξε ότι αντικείμενο της διαδικασίας που αφορά την Πρωτογενή Αίτηση είναι η αναγνώριση του δικαιώματος εκτέλεσης της Αλλοδαπής Απόφασης και όχι η ιδιοκτησία των μηχανοκινήτων οχημάτων. Πρόσθεσε ότι το θέμα της ιδιοκτησίας των οχημάτων ενδεχομένως να αποτελέσει το αντικείμενο άλλης διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, ήταν η θέση του ότι η προσπάθεια εξασφάλισης δικαιώματος παρέμβασης των Αιτητών στην παρούσα Αίτηση είναι αδικαιολόγητη και νομικά αβάσιμη. Ο συνήγορος, τέλος, υποστήριξε ότι η Αίτηση αυτή θα πρέπει να απορριφθεί και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι οι ισχυρισμοί των Αιτητών της Πρωτογενούς Αίτησης που υποστηρίζει την ένσταση στην υπό κρίση αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτοι από πλευράς των Αιτητών της παρούσας Αίτησης οι οποίοι και φέρουν το σχετικό βάρος απόδειξης των ισχυρισμών που υποστηρίζουν την αίτηση τους. ΑΠΟΦΑΝΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΓΕΙΡΟΜΕΝΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ Για να εξετασθεί το κατά πόσο το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία και/ή διακριτική ευχέρεια να εκδώσει διάταγμα επίδοσης των Διαταγμάτων και Δηλώσεων που έχουν ήδη εκδοθεί στα πλαίσια της Πρωτογενούς Αίτησης και στη συνέχεια να κατατεθεί ένσταση σε σχέση με αυτά από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δεν έχει την ιδιότητα του διάδικου αλλά του ενδιαφερομένου ή επηρεαζομένου προσώπου πρέπει, πιστεύω, κατ΄ αρχάς να θέσουμε το πλαίσιο της Πρωτογενούς Αίτησης εντός του οποίου εξεδόθησαν οι σχετικές Δηλώσεις και Διατάγματα. Το νομικό υπόβαθρο εντοπίζεται στις πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΚ) υπ΄ αρ. 44/2001 που αφορά τον Κανονισμό του Συμβουλίου για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεως σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Ξεκινώντας από το Άρθρο 33 σε αυτό ρητά αναφέρεται ότι απόφαση που εκδίδεται σε κράτος μέλος αναγνωρίζεται στα λοιπά κράτη μέλη χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ενώ στο Άρθρο 36 καθορίζεται ότι αποκλείεται η επί της ουσίας αναθεώρηση της αλλοδαπής αποφάσεως. Στο Άρθρο 38 αναφέρεται δε ότι αποφάσεις που εκδόθηκαν και είναι εκτελεστές σε κράτος μέλος εκτελούνται σε άλλο κράτος μέλος αφού κηρυχθούν εκεί εκτελεστές με αίτηση κάθε ενδιαφερομένου. Με βάση το Άρθρο 41 η απόφαση κηρύσσεται εκτελεστή ευθύς ως ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις που προβλέπονται στον Κανονισμό και ο διάδικος εναντίον του οποίου ζητείται η εκτέλεση δεν δύναται στο στάδιο αυτό της διαδικασίας να καταθέσει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς. Εν συνεχεία, με βάση το Άρθρο 42
(2), η κήρυξη της εκτελεστότητας εκδίδεται ή κοινοποιείται στο διάδικο εναντίον του οποίου ζητείται η εκτέλεση μαζί με την απόφαση ο οποίος έχει το δικαίωμα, συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 43, να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης που εκδίδεται στην αίτηση για την κήρυξη της εκτελεστότητας σε περίοδο δύο μηνών από την ημέρα που έγινε η επίδοση ή η κοινοποίηση της. Σε περίπτωση έφεσης, όπως προβλέπεται στο Άρθρο 45, το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει ή να ανακαλέσει την κήρυξη της εκτελεστότητας μόνο για τους λόγους που καθορίζονται ρητά στα Άρθρα 34 και 35 αλλά, σε καμιά περίπτωση, δεν μπορεί να αναθεωρήσει την αλλοδαπή απόφαση επί της ουσίας[1]. Περαιτέρω, με βάση το Άρθρο 47, όταν μία απόφαση πρέπει να αναγνωρισθεί ο αιτητής δύναται να προσφύγει σε ασφαλιστικά μέτρα, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκτελέσεως. Ειδικότερα, με βάση το εδάφιο
(3)του Άρθρου 47, ο Αιτητής δικαιούται σε ασφαλιστικά μέτρα επί της περιουσίας του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται η εκτέλεση κατά τη διάρκεια της προθεσμίας προσφυγής, δηλαδή, για ολόκληρο το χρονικό διάστημα που θα καθορισθεί ως χρόνος δικαιώματος υποβολής έφεσης εναντίον της απόφασης έκδοσης δήλωσης εκτελεστότητας της αλλοδαπής απόφασης[2]. Έχοντας κατά νου το πιο πάνω πλαίσιο, όπως καθορίζεται από τους Κανονισμούς (ΕΚ) αρ. 44/2001, και το ότι τα εκδοθέντα διατάγματα αφορούν στην αναγνώριση εκτέλεσης της Αλλοδαπής απόφασης (Διατάγματα Α(α) Β(β) και (Δ)) για τα οποία τα πρόσωπα εναντίον των οποίων επιδιώκεται η εκτέλεση έχουν μόνο το δικαίωμα της έφεσης και αυτό για συγκεκριμένους λόγους που έχουν να κάνουν κατά κύριο λόγο με θέματα δημοσίας πολιτικής και τάξης και οι οποίοι δεν σχετίζονται με την ουσία της αλλοδαπής απόφασης, κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί το δικαίωμα στους Αιτητές της υπό κρίση αίτησης να παρέμβουν στην παρούσα διαδικασία η οποία, επαναλαμβάνω, αφορά το στάδιο της διαδικασίας αναγνώρισης εκτελεστότητας της Αλλοδαπής Απόφασης εντός των ορίων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όσον αφορά δε το προσωρινό επιστρεπτέο διάταγμα (Διάταγμα Ε) ανοίγω εδώ μια παρένθεση για να τονίσω ότι αυτό έχει εκδοθεί με βάση το Άρθρο 47 του Κανονισμού (ΕΚ) αρ. 44/2001 το οποίο, όπως ήδη επεσημάναμε ανωτέρω, παρέχει το δικαίωμα λήψης προστατευτικών και/ή ασφαλιστικών μέτρων ούτως ώστε να διασφαλιστεί το δικαίωμα των Αιτητών στην Πρωτογενή Αίτηση σε εκτέλεση της Αλλοδαπής Απόφασης έναντι των οχημάτων, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία της Πρωτογενούς Αίτησης. Με άλλα λόγια, το Διάταγμα Ε εξεδόθη μέσα στα πλαίσια που ο Κανονισμός επιτρέπει την εξασφάλιση προστατευτικών μέτρων αναφορικά με περιουσία εναντίον της οποίας προτίθεται να γίνει εκτέλεση της αλλοδαπής απόφασης, τα οποία προστατευτικά μέτρα ισχύουν κατά τη διάρκεια του χρόνου που καθορίζεται ως ο χρόνος για τη δυνατότητα άσκησης έφεσης εναντίον της απόφασης δήλωσης εκτελεστότητας της αλλοδαπής απόφασης. Κατά συνέπεια κρίνω ότι δεν μπορεί να δοθεί στους Αιτητές της υπό κρίση αίτησης δικαίωμα να παρέμβουν καθότι αυτό το Διάταγμα δεν έχει οποιαδήποτε σχέση μαζί τους εφόσον, όπως ήδη αναφέρθηκε και το επαναλαμβάνω, εξεδόθη στα πλαίσια διαδικασίας αναγνώρισης στους Αιτητές της Πρωτογενούς Αίτησης Εκτελεστότητας Αλλοδαπής Απόφασης εναντίον των εξ αποφάσεως χρεωστών τους. Η θέση δε του κ. Χριστοφίδη εκ μέρους των Αιτητών στην υπό κρίση αίτηση ότι η παρέμβαση τους γίνεται για να διερευνήσει το Δικαστήριο τον ισχυρισμό τους ότι έχουν αποκτήσει καλή τη πίστη δικαίωμα ιδιοκτησιακό επί των οχημάτων που αναφέρονται στα εκδοθέντα Διατάγματα και Δηλώσεις ακριβώς αποδεικνύει ότι οι αιτητές δεν έχουν δικαίωμα παρέμβασης αφ΄ ης στιγμής αντικείμενο της διαδικασία στην Πρωτογενή Αίτηση, είναι η αναγνώριση του δικαιώματος εκτέλεσης της Αλλοδαπής Απόφασης κι όχι η ιδιοκτησία των οχημάτων. Να πω και κάτι τελευταίο. Ο κ. Χριστοφίδης έχει επικαλεστεί, βασικά, τις πρόνοιες της Δ.48, θ.8
(4)και η σχετική νομολογία. Χωρίς να θεωρώ απαραίτητο να αναφερθώ στην ερμηνεία της Διαταγής αυτής και ειδικότερα της φράσης «οιονδήποτε πρόσωπο που επηρεάζεται» θεωρώ ότι αυτή δεν μπορεί να τύχει οποιασδήποτε εφαρμογής στα περιστατικά της διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας εξεδόθηκαν τα Διατάγματα και οι Δηλώσεις. Θα συμφωνήσω δε με τη θέση του κ. Λοίζου ότι η ίδια η απόφαση Heli Air (Egypt) JSC v. Reinhard and Another and Dentche Bank and another
(1988)1 C.L.R. 234, η οποία αποτελεί τη βασική νομολογία αναφορικά με το πιο πάνω θέμα, δείχνει πόσο διαφορετικές είναι οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες μπορεί να εξετασθεί θέμα για παραχώρηση δικαιώματος παρέμβασης σε επηρεαζόμενο πρόσωπο που δεν είναι διάδικος σε μια υπόθεση από αυτές που εξετάζουμε στην προκειμένη περίπτωση. Στην υπόθεση Heli Air (ανωτέρω) αντικείμενο της διαφοράς ήταν η κυριότητα και το δικαίωμα κατοχής περιουσίας που δεσμευόταν με προσωρινό διάταγμα στα πλαίσια αγωγής που είχαν κινήσει οι ενάγοντες αξιώνοντας την ιδιοκτησία ενός ελικοπτέρου το οποίο ήταν στην κατοχή των Εναγομένων και εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υφίσταται οποιαδήποτε διαφορά την οποία το Δικαστήριο καλείται να επιλύσει. Επιδιώκεται, απλώς, η αναγνώριση δικαιώματος εκτέλεσης Αλλοδαπής Απόφασης χωρίς να μπορεί κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις, να τεθεί θέμα αναθεώρησης της απόφασης αυτής όσον αφορά την ουσία της[3]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Αιτητών στην Πρωτογενή Αίτηση και εναντίον των Αιτητών της Παρούσας Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. /ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ /ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Δέστε εδάφιο
(2)του Αρθρου 45. [2] Δέστε εδάφιο
(5)του Αρθρου 43. [3] Δέστε Αρθρο 36 του Κανονισμού (ΕΚ) αρ. 44/2001 και Αρθρο 45
(2). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο