Ανδρέα Χριστοδούλου Μιχαήλ ν. Κώστα Ανδρέου, Αρ. Αγ. 1650/2007, 12 Νοεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A114 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ. 1650/2007 Ανδρέα Χριστοδούλου Μιχαήλ, Ενάγοντα. και Κώστα Ανδρέου Εναγομένου Αίτηση ημερ. 26.10.2009 για ανάκληση και/ή απόσυρση παραδοχής 12 Νοεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή-Εναγόμενο: Ο κ. Μ.Κυριακίδης. Για Καθ΄ ου η Αίτηση-Ενάγοντα: Ο κ. Γ. Λουκαϊδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ H ακρόαση της παρούσας αγωγής έχει ξεκινήσει. Στο στάδιο που κατέθετε ο Ενάγοντας ως δεύτερος μάρτυρας από πλευράς Εναγόντων και, συγκεκριμένα κατά την αντεξέταση του, προέκυψε από το συνήγορο του Εναγομένου θέμα αναγκαιότητας καταχώρησης αίτησης για απόσυρση παραδεκτού γεγονότος. Ως εκ τούτου δεν ολοκληρώθηκε η εξέταση του Ενάγοντα με την επανεξέταση για να υποβληθεί η υπό κρίση αίτηση, όπως και έγινε. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την παρούσα αίτηση ο εναγόμενος αιτητής ζητά από το Δικαστήριο: (Α) Διάταγμα για απόσυρση και/ή διαγραφή και/ή ανάκληση οποιασδήποτε δήλωσης και/ή παράστασης που καταγράφηκε στα πρακτικά της υπόθεσης ως γενόμενη εκ μέρους των δικηγόρων του Εναγομένου δια της οποίας, άμεσα ή έμμεσα, προκύπτει παραδοχή των ισχυρισμών του Ενάγοντα ότι ήταν ο ιδιοκτήτης και/ή δικαιούμενος την εγγραφή του οχήματος με αρ. εγγραφής ΕΕΧ975 και/ή ότι δικαιούται στο παραδεκτό ποσό ειδικών ζημιών που αφορά το εν λόγω όχημα. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου για περιορισμό και/ή τροποποίηση της ως άνω δήλωσης και/ή παράστασης κατά τρόπο που να αφορά αποκλειστικά και μόνο το ποσό των ειδικών ζημιών και να μην επεκτείνεται σε θέματα ιδιοκτησίας του οχήματος με αρ. εγγραφής ΕΕΧ975 και/ή νομιμοποίησης του Ενάγοντα σε ό,τι αφορά το εν λόγω ποσό. Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται στη Δ.24 και 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτικής του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της Λένιας Γιουσελλή, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του Εναγομένου. Σε αυτή αναφέρονται, εν περιλήψει, τα ακόλουθα: - Στην παρούσα υπόθεση είχε γίνει δήλωση από πλευράς των δικηγόρων των διαδίκων αναφορικά με την παράγραφο 6 (Ε) της Εκθεσης Απαίτησης και το κονδύλι που η παράγραφος αυτή αφορούσε έγινε παραδεκτό. - Κατά το στάδιο που έγινε η εν λόγω παραδοχή δεν ήταν πρόθεση των δικηγόρων του Εναγόμενου να παραδεκτούν και να καταστήσουν μη επίδικο θέμα αυτό της ιδιοκτησίας του οχήματος με αρ. εγγραφής ΕΕΧ
- H πρόθεση τους ήταν μόνο να αποδεχθούν ότι οι ζημιές στο όχημα ανέρχονται στο ποσό των £1400.- και όχι ότι ο Ενάγοντας είναι ο ιδιοκτήτης του εν λόγω οχήματος ή ότι νομιμοποιείται σε αυτό. - Το ότι δεν ήταν τέτοια η πρόθεση των δικηγόρων του Εναγομένου δικαιολογείται και από το ότι έχουν εξασφαλίσει μαρτυρία ότι ο ιδιοκτήτης του οχήματος είναι τρίτο πρόσωπο και όχι ο Ενάγοντας (τεκ.Α). Αυτός είναι και ο λόγος που η παράγραφος 1(γ) της Εκθεσης Απαίτησης τυγχάνει άρνησης στην Υπεράσπιση. - Λόγω σύγχισης η σημασία του ισχυρισμού που δικογραφείται στην παράγραφο 6 (Ε) της Εκθεσης Απαίτησης δεν λήφθηκε δεόντως υπόψη από τους δικηγόρους του Εναγόμενου οι οποίοι θεώρησαν ότι η ιδιοκτησία και η νομιμοποίηση του Ενάγοντα στις ειδικές ζημιές του πιο πάνω οχήματος παρέμενε επίδικο θέμα. Η σύγχιση αυτή έγινε αντιληπτή κατά την τελευταία δικάσιμο όταν κατά την αντεξέταση του Ενάγοντα υπήρξε ένσταση να ερωτηθεί για θέματα που αφορούν την ιδιοκτησία του οχήματος. Αμέσως, μόλις τούτο έγινε αντιληπτό, ο δικηγόρος του Εναγόμενου ενημέρωσε τόσο το Δικαστήριο όσο και το δικηγόρο του Ενάγοντα για την πρόθεση του να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση, η οποία υποβλήθηκε χωρίς καθυστέρηση. - Η πλευρά του Ενάγοντα δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δοθέντος του ότι δεν έχει κλείσει ακόμα η υπόθεση της και έχει τη δυνατότητα να προσφέρει οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία επιθυμεί. Πέραν τούτου η πλευρά του Ενάγοντα έχει δηλώσει ότι η συνέχιση της αντεξέτασης του δεν θα επιφέρει οποιαδήποτε βλάβη στα συμφέροντα της ενώ εκκρεμεί ακόμα η επανεξέταση του Ενάγοντα. Τυχόν άρνηση έκδοσης του διατάγματος θα προκαλέσει αδικία στην πλευρά του Εναγομένου ο οποίος, ενδεχομένως, να κληθεί να καταβάλει δύο φορές το επίδικο ποσό, αν εγερθεί νέα αγωγή από τον πραγματικό δικαιούχο της ειδικής ζημιάς. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην αίτηση κατεχωρήθη ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.30 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 3, 6, 10 (Ι)
(2), 11 (α) (β) του ΚΕΦ.6, στους Θεσμούς Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης καθορίζονται οι ακόλουθοι: - Η Αίτηση δεν βασίζεται σε θεσμούς. - Οι σχετικές διαταγές δεν προνοούν για ανάκληση παραδοχής. - Ηδη ο Ενάγων προσάρμοσε τη θέση του και κατεύθυνε την πορεία και απόδειξη της υπόθεσης του βασιζόμενος στην παραδοχή που έγινε, έτσι ώστε να καθίσταται άδικο να του ζητηθεί τώρα να επιστρέψει στην κατάσταση προ της παραδοχής. - Η Αίτηση προκαλεί καθυστέρηση και έγκριση της θα οδηγούσε στην επανάκληση του Ενάγοντα και θα ήταν ζημιογόνα για τα συμφέροντα του και την απονομή της δικαιοσύνης. - Η παραδοχή έγινε από δικηγόρο και όχι διάδικο που, επομένως, γνωρίζει καλά τη σημασία και τις συνέπειες της παραδοχής. - Κανένας λόγος συντρέχει για ανάκληση της παραδοχής. - Εφόσον η Μαρία Μιχαήλ αναφέρει ότι δεν έχει οποιαδήποτε απαίτηση ο λόγος που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά δεν ευσταθεί. Η ένσταση υποστηρίζεται από δύο ενόρκους δηλώσεις της Κατερίνας Κονναρή και Μαρίας Μιχαήλ. Στην ένορκη δήλωση της Κατερίνας Κονναρή βασικά επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης που καταγράφηκαν ανωτέρω, ενώ στην ένορκη δήλωση της Μαρίας Μιχαήλ, η οποία είναι η σύζυγος του ενάγοντα, αναφέρεται ότι η ίδια δεν έχει οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον του Εναγόμενου σχετικά με το επίδικο δυστύχημα όπως, επίσης, και το ότι βεβαιώνει ότι εκείνος που δικαιούται να εγγραφεί ιδιοκτήτης είναι ο σύζυγος της. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Ο κ. Κυριακίδης για τον Αιτητή εν πρώτοις παρέπεμψε στα δικόγραφα υποδεικνύοντας ότι το θέμα ιδιοκτησίας του συγκεκριμένου οχήματος παρέμενε επίδικο. Εξήγησε ότι όταν έγινε παραδεκτό γεγονός οι ειδικές ζημιές για το όχημα δυστυχώς δεν ήταν εμφανές για τους δικηγόρους του Εναγόμενου κατ΄ εκείνο το στάδιο ότι το παραδεκτό γεγονός αναφερόταν στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα και γι΄ αυτό κατέστη αναγκαίο να καταχωρηθεί η υπό κρίση αίτηση όταν το θέμα ξεκαθάρισε στο στάδιο της αντεξέτασης του Ενάγοντα. Αναφερόμενος στις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα παρέπεμψε στη Δ.24 θ.4 και σε σχετική νομολογία υποστηρίζοντας ότι δήλωση παραδεκτού γεγονότος μπορεί να ανακληθεί, εκτός εάν εγείρεται κώλυμα (estoppel) και η άλλη πλευρά θα επηρεαστεί δυσμενώς. Στην προκειμένη περίπτωση, εισηγήθηκε, ότι δεν προκύπτει για τον Ενάγοντα οποιοσδήποτε επηρεασμός και ούτε θα υποστεί οποιοδήποτε κώλυμα αν αποσυρθεί η παραδοχή. Κατ΄ ουσία, πρόσθεσε, εκείνο το οποίο επιδιώκει ο Εναγόμενος είναι να επιτρέψει το Δικαστήριο την προσκόμιση μαρτυρίας αν, ο ενάγοντας νομιμοποιείται στην απαίτηση του, για να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Αντίθετα, εξήγησε, αν δεν επιτραπεί η ανάκληση της παραδοχής θα επιδικαστεί στον Ενάγοντα ένα ποσό που από τα δεδομένα της υπόθεσης δεν δικαιούται. Υποστήριξε, περαιτέρω, ότι η παρούσα αίτηση έγινε καλόπιστα χωρίς σκοπό την παρέλκυση της διαδικασίας και μόλις έγινε αντιληπτό το ζήτημα από την πλευρά του Εναγόμενου. Τόνισε ότι αντίθετα με το ό,τι αναφέρεται στην ένσταση, δεν τίθεται θέμα επανάκλησης του Ενάγοντα εφόσον εκκρεμεί η επανεξέταση του. Τέλος, όσον αφορά την ένορκη δήλωση της κας Μιχαήλ, ο κ. Κυριακίδης υποστήριξε ότι το αν έχει ή όχι απαίτηση εναντίον του Ενάγοντα είναι γεγονός άσχετο, δεν την δεσμεύει και δεν είναι διάδικος στην υπόθεση. Ο κ. Λουκαϊδης για τον ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση επεσήμανε από την αρχή της αγόρευσης του ότι ανάκληση παραδεκτού γεγονότος μπορεί να γίνει σε κάποιες περιπτώσεις υπό την προϋπόθεση ότι δεν δημιουργείται αδικία στην άλλη πλευρά. Πρόσθεσε ότι και όταν δεν δημιουργείται αδικία δεν σημαίνει ότι αυτόματα το Δικαστήριο θα εγκρίνει αίτηση ανάκλησης διότι το Δικαστήριο θα πρέπει αν εξετάσει αν το αίτημα είναι αναγκαίο. Στην προκειμένη περίπτωση, υποστήριξε, προκαλείται αδικία στον Ενάγοντα εφόσον, όπως είναι δικογραφημένο στην παράγραφο 1(γ) της Εκθεσης Απαίτησης, υπάρχει διαζευκτικός ισχυρισμός ότι ο ενάγοντας είναι δικαιούχος να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης. Κατά συνέπεια το θέμα δεν τελειώνει, όπως τόνισε, στο κατά πόσο είναι εγγεγραμένος στο πιστοποιητικό εγγραφής γιατί θα μπορούσε στη μαρτυρία του Ενάγοντα να τεθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες είναι δικαιούμενος προς εγγραφή. Ο κ. Λουκαϊδης τόνισε ότι ακριβώς, λόγω της ύπαρξης του παραδεκτού γεγονότος, δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά στις συνθήκες αυτές, η μαρτυρία του Ενάγοντα τελείωσε και βρισκόμαστε στο στάδιο της επανεξέτασης. Ενεκα τούτου, ήταν η θέση του συνηγόρου, ότι δημιουργείται αδικία στην πλευρά του Ενάγοντα σε περίπτωση απόσυρσης της παραδοχής. Επιπλέον ο κ. Λουκαϊδης υποστήριξε ότι η απόσυρση της παραδοχής δεν φάνηκε να είναι αναγκαία εφόσον η σύζυγος του ενάγοντα δηλώνει σαφέστατα στην ένορκη της δήλωση ότι δεν έχει οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον του Εναγόμενου. Τέλος, υποστήριξε ότι κάτω από τις συνθήκες που έγινε η δήλωση παραδεκτού γεγονότος από το δικηγόρο του Εναγόμενου ο οποίος είχε όλα τα στοιχεία ενώπιον του, συμπεριλαμβανομένου του πιστοποιητικού εγγραφής του οχήματος, δεν εγείρεται θέμα αδικίας που να δικαιολογεί την ανάκληση τέτοιας δήλωσης, π.χ. να ήταν αποτέλεσμα ψευδών παραστάσεων ή απάτης και να έμαθε ο Εναγόμενος αργότερα ότι το όχημα ανήκει σε τρίτο πρόσωπο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ H παρούσα αίτηση βασίζεται στη Δ.24 θ.4 η οποία, στο μέρος που ενδιαφέρει, έχει ως εξής: «..provided also that the Court or a Judge may at any time allow any party to amend or withdraw any admission so made on such terms as may be just." Όπως έχει νομολογηθεί η παραδοχή γεγονότων αποτελεί θεσμοθετημένο μέσο για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και τον περιορισμό τους προδικαστικά. Είναι προς το συμφέρον τόσο της δικαιοσύνης όσο και των διαδίκων γεγονότα να γίνονται παραδεκτά σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ούτως ώστε η διάρκεια της δίκης να μην είναι μεγαλύτερη από ό,τι είναι αναγκαίο στη συγκεκριμένη υπόθεση και να μην αναλώνεται δικαστικός χρόνος σε θέματα τα οποία δεν είναι υπό αμφισβήτηση[1]. Όπως αναφέρθηκε στην αγγλική υπόθεση Stanton v. Callaghan
(1998)4 All E.R. 961 (C.A.) στη σελ.984: «It is of importance to the administration of justice, and to those members of the public who seek access to justice, that trials take no longer than is necessary to do justice in the particular case, and that, to that end, time in court should not be taken up with a consideration of matters which are not truly in issue." Είναι, επίσης, νομολογημένο ότι οι διάδικοι δεσμεύονται από γεγονότα που έγιναν παραδεκτά και ότι τυχόν ανάκληση της παραδοχής των γεγονότων μπορεί να γίνει νοουμένου ότι δεν επηρεάζεται δυσμενώς ο αντίδικος[2]. Εφόσον στοιχειοθετείται δικαιϊκό κώλυμα (equitable estoppel), δεν επιτρέπεται η ανάκληση της παραδοχής. Οποτεδήποτε ο αντίδικος βασίζεται στην παραδοχή και αναπροσαρμόζει ανάλογα τη θέση του σε βαθμό που θα ήταν άδικο να επανέλθει στην προτεραία του θέση, δεν επιτρέπεται ανάκληση[3]. Στην αγγλική υπόθεση Langdale v. Danby
(1982)3 All E.R. 129 (H.L.) αποφασίστηκε ότι παραστάσεις στις οποίες ο διάδικος προβαίνει, μέσω του δικηγόρου του, προς τον αντίδικο του στο πλαίσιο της δίκης, μπορεί να οδηγήσουν στη θεμελίωση εξ υποσχέσεως κωλύματος εφόσον - (α) είναι σαφείς, (β) ο αντίδικος βασίζεται σ΄ αυτές και αναπροσαρμόζει τη θέση του σε βαθμό και έκταση που (γ) θα ήταν άδικο να επιτραπεί στον πρώτο διάδικο να αποστεί από τις παραστάσεις του. Η αδικία προκύπτει από τη ζημιά που θα επροκαλείτο στον δεύτερο διάδικο εάν εκαλείτο να επιτρέψει στην κατάσταση πραγμάτων που υφίστατο πριν να τροποποιήσει τη θέση του. Εξάλλου στην αγγλική υπόθεση H. Clark Ltd. v. Wilkson
(1965)1 All E.R. 934, αποφασίστηκε ότι εφόσον οι παραστάσεις στις οποίες είχε προβεί διάδικος μέσω του δικηγόρου του δεν είχαν επιπτώσεις και άφησαν αμετάβλητη τη θέση του αντιδίκου αυτές μπορεί να αποσυρθούν σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς συνέπειες. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χρίστου ν. Ευγενίας Khoreva
(2001)1 A.A.Δ. 1874, τα νομολογηθέντα στις υποθέσεις Langdak και Clark (ανωτέρω) έχουν υιοθετηθεί και στη δική μας νομολογία[4]. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Στην παρούσα υπόθεση, με βάση τα δικόγραφα των διαδίκων, προκύπτει ότι το θέμα της νομιμοποίησης του Ενάγοντα να διεκδικήσει τις ζημιές στο όχημα που οδηγούσε στον ουσιώδη χρόνο που επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα είναι επίδικο. Συγκεκριμένα στην παρα.1(γ) της Εκθεσης Απαίτησης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο «ο ενάγων ήταν ο εγγεγραμμένος ή και ο δικαιούμενος όπως εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής ΕΕΧ975.» Ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι παραδεκτός από τον εναγόμενο εφόσον στην παρα.2 Υπεράσπισης γίνεται άρνηση, μεταξύ άλλων, της παρα.1 της Εκθεσης Απαίτησης στο σύνολο της. Πριν να ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία ο συνήγορος του Εναγομένου προέβηκε σε ορισμένα παραδεκτά γεγονότα μεταξύ των οποίων και του ισχυρισμού που προβάλλεται στην παρα.6(Ε) της Εκθεσης Απαίτησης για τις ζημιές στο αυτοκίνητο του ενάγοντα και, συγκεκριμένα, ότι αυτές ανέρχοντο στο ποσό των ΛΚ1400.-. Στο στάδιο που κατέθετε ο ενάγοντας, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, και, συγκεκριμένα, κατά την αντεξέταση του, ο συνήγορος του Εναγομένου υπέβαλε ερωτήσεις προς διευκρίνιση της ιδιοκτησίας και/ή κυριότητας του οχήματος ΕΕΧ975. Ενεκα της ύπαρξης παραδεκτού γεγονότος για το ζήτημα αυτό το Δικαστήριο έθεσε το θέμα της αμφισβήτησης ενός γεγονότος που ήταν παραδεκτό και ο συνήγορος του Εναγομένου δήλωσε ότι θα προχωρούσε σε απόσυρση της παραδοχής που είχε γίνει συναφώς οπόταν δεν συνέχισε η διερεύνηση αυτού του ζητήματος και συνέχισε την αντεξέταση του καλύπτοντας άλλα ζητήματα. Μάλιστα έγινε δήλωση από το συνήγορο του Ενάγοντα ότι η συνέχιση της αντεξέτασης του δεν θα επηρέαζε τη θέση του, ούτε θα επέφερε οποιαδήποτε βλάβη στα συμφέροντα του. Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση λέμε από την αρχή ότι η δυνατότητα απόσυρσης παραδεκτού γεγονότος δεν αμφισβητείται. Το κύριο θέμα που το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει για τους σκοπούς της υπό κρίση αίτησης είναι το κατά πόσο η απόσυρση του παραδεκτού γεγονότος ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά την πλευρά του ενάγοντα υπό την έννοια ότι αυτός έχει βασισθεί πάνω σ΄ αυτό και έχει αναπροσαρμόσει ανάλογα τη θέση του σε βαθμό που θα ήταν άδικο να επανέλθει στην προηγούμενη του θέση. Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνω ότι η πλευρά του Ενάγοντα δεν έχει, ακόμη, κλείσει την υπόθεση της και, συνεπώς, έχει τη δυνατότητα να προσφέρει οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία επιθυμεί. Ενώ ο Ενάγοντας δεν έχει, ακόμη, συμπληρώσει την μαρτυρία του, εφόσον εκκρεμεί το στάδιο της επανεξέτασης κατά το οποίο, ως γνωστό, θέματα που προέκυψαν κατά την αντεξέταση και χρήζουν περαιτέρω αποσαφήνισης ή διευκρίνησης μπορούν να διερευνηθούν από το συνήγορο του Ενάγοντα. Κατά συνέπεια δεν θα συμφωνούσα με τη θέση του κ. Λουκαϊδη ότι ο Ενάγοντας έχει προσαρμόσει τη θέση του και ότι κατεύθυνε την πορεία και απόδειξη της υπόθεσης του βασιζόμενος στην παραδοχή των σχετικών γεγονότων έτσι ώστε να καθίσταται άδικο να του ζητηθεί να επιστρέψει στην προτεραία της παραδοχής κατάσταση πραγμάτων. Αντίθετα θα ήταν προς το συμφέρον της δικαιοσύνης εφόσον η πλευρά του Εναγομένου, όπως ισχυρίζεται, έχει στα χέρια της μαρτυρία που δείχνει ότι ο ενάγων δεν είναι ιδιοκτήτης ή πρόσωπο δικαιούμενο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης στο όχημα που οδηγούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο που επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα, να επιτραπεί η προσκόμιση της διαθέσιμης μαρτυρίας ούτως ώστε όλα τα σχετικά επί του ζητήματος αυτού γεγονότα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου προς το σκοπό της ανάδειξης της πραγματικότητας και το Δικαστήριο να αποφασίσει ανάλογα. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι η υπό εξέταση αίτηση ίσως να μην χρειαζόταν ποτέ να αποσυρθεί αν η πλευρά του εναγομένου, αξιολογώντας προσεκτικότερα και πληρέστερα τον σχετικό ισχυρισμό που περιλαμβάνεται στην παρα.6(Ε) της Εκθεσης Απαίτησης, δεν προέβαινε στην παραδοχή που έγινε. Ηδη το Δικαστήριο στο στάδιο που ανέκυψε το ζήτημα, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ενώ αντεξετάζετο ο ενάγοντας, είχε την ευκαιρία να αναφέρει ότι η δήλωση παραδεκτού γεγονότος που έγινε σχετικά δεν μπορούσε παρά να ερμηνευθεί ότι κάλυπτε, πέραν του ποσού της ζημιάς στο όχημα, και το θέμα της κυριότητας και/ή ιδιοκτησίας στο όχημα αυτό έτσι ώστε αυτή όπως είχε διατυπωθεί στη δήλωση παραδεχτού γεγονότος να αποδίδεται στον ενάγοντα. Ανεξάρτητα, όμως, από την πιο πάνω επισήμανση το ζήτημα όπως αυτό προκύπτει από όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω, έχει εξετασθεί υπό το φως των προϋποθέσεων που η πάγια νομολογία θέτει στις περιπτώσεις ανάκλησης παραδοχής. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω κρίνω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί και εγκρίνεται. Εκδίδονται δε διατάγματα ως η παρα.(Α) και (Β) της Αίτησης. Ενόψει των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω δεν θα εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Λ.Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. [1] Δέστε Cybarco Ltd κ.α. ν. Rawnsello Trading Company Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 726, [2] Δέστε Τιμόθεος Αντωνίου ν. Νικολάου κ.α. Π.Ε. 12179, ημερ. 11/2/2008, [3] Δέστε Cybarco κτλ (ανωτέρω), Γενικός Εισαγγελέας ν. Εταιρεία Τεχνικών Εργων Λτδ.
(1993)1 Α.Α.Δ. 94 και Σοφοκλέους ν. Λαϊκή Σπόρτιγκ Κλαπ κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 69. [4] Δέστε Γ.Ε. ν. Εταιρείας Τεχνικών Εργων Λτδ. (ανωτέρω). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο