← Κύπρος

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ ν. Γεώργιο Κυριάκου κ.α., Αρ. αγωγής: 4674/2000, 4 Δεκεμβρίου 2009

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ ν. Γεώργιο Κυριάκου κ.α., Αρ. αγωγής: 4674/2000, 4 Δεκεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A121 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Η. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 4674/2000 Μεταξύ: ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ Εναγόντων -και- Γεώργιο Κυριάκου

  1. Παναγιώτας Χρίστου Άννας Μιχαήλ Μάριο Σάββα Κωστάκη Ανδρέου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 11.3.09 για παραμερισμό απόφασης 4 Δεκεμβρίου 2009 Εμφανίσεις: Για τις εναγόμενες αρ. 2 και 3 - αιτήτριες: κα Φ.Χ»Ιωάννου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Γιωργαλλά) Για τους ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση: κα Χρ. Παπαφώτη (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Νικολάου) ΑΠΟΦΑΣΗ
  2. Με την αίτηση αυτή οι εναγόμενες αρ.2 και 3 - αιτήτριες ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται η απόφαση που εκδόθηκε εναντίον τους στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής.
  3. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.17 Θ.10 και Δ.48 Θ.1-3 και
  4. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αποτελούν οι ένορκες δηλώσεις των εναγομένων αρ.2 και 3 - αιτητριών.
  5. Η εναγόμενη αρ.2 - αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: (α) Η πιο πάνω αγωγή καταχωρήθηκε στις 19.10.2000 και στις 30.10.2000, ιδιώτης επιδότης επέδωσε αντίγραφο της αγωγής στη μητέρα της η οποία διέμενε και διαμένει σε διαφορετική διεύθυνση απ΄ αυτή και η οποία αμέλησε να την ενημερώσει αφού δεν αντιλήφθηκε τη φύση του εγγράφου που της παραδόθηκε. (β) Για πρώτη φορά ενημερώθηκε για την ύπαρξη της πιο πάνω αγωγής όταν της επιδόθηκε η αίτηση ημερ. 4.6.08 για εξέταση της οικονομικής της κατάστασης. Παρέλειψε να εμφανιστεί κατά την ημερομηνία που ήταν ορισμένη καθότι δεν αντιλήφθηκε περί τίνος επρόκειτο αφού ο εναγόμενος αρ.1 της ήταν άγνωστος και ουδέποτε τον εγγυήθηκε. Θεώρησε ότι επρόκειτο για λάθος ή περίπτωση συνωνυμίας. (γ) Δεν γνωρίζει τον εναγόμενο αρ.1 και ουδέποτε τον εγγυήθηκε. Στις 5.12.08 ενημερώθηκε από την αστυνομία ότι εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης εναντίον της στα πλαίσια της πιο πάνω αίτησης και επισκέφθηκε αμέσως τη δικηγόρο της και της ανέφερε ότι ουδέποτε εγγυήθηκε τον εναγόμενο αρ.1 και ουδέποτε υπέγραψε στο εν λόγω συμβόλαιο ενοικιαγοράς και ταυτόχρονα επισκέφθηκε την αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας όπου κατήγγειλε την πλαστογραφία. Ακόμη δεν έχει εξεταστεί η γνησιότητα της υπογραφής που τέθηκε στο συμβόλαιο ενοικιαγοράς.
  6. Η εναγόμενη αρ.3 - αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: (α) Η αγωγή ουδέποτε της επιδόθηκε. (β) Για πρώτη φορά έλαβε γνώση για την ύπαρξη της αγωγής και για την απόφαση που εκδόθηκε την 10.11.08 αφού την ενημέρωσαν από την αστυνομία ότι εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης εναντίον της στα πλαίσια της αίτησης για εξέταση της οικονομικής της δυνατότητας. Αμέσως επισκέφθηκε δικηγόρο και της ανέθεσε την υπεράσπιση της. (γ) Η ίδια ουδέποτε εγγυήθηκε τον εναγόμενο αρ.1 στη συμφωνία ενοικιαγοράς και ουδέποτε υπέγραψε σ΄ αυτή. Δεν τον γνωρίζει. Η δε υπογραφή στο εν λόγω συμβόλαιο δεν είναι δική της. Ταυτόχρονα επισκέφθηκε την αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας όπου κατήγγειλε το πιο πάνω περιστατικό. (δ) Η αίτηση εξέτασης δεν της επιδόθηκε. Για πρώτη φορά ενημερώθηκε για την ύπαρξη της αγωγής, της προσωπικής επίδοσης, της απόφασης, για το ένταλμα πώλησης κινητής περιουσίας και την αίτηση οικονομικής εξέτασης όταν την ενημέρωσε σχετικά η δικηγόρος της.
  7. Με την ένσταση τους οι ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση καθορίζουν τους ακόλουθους λόγους: (α) Δεν συντρέχουν οι νομικές προϋποθέσεις και αρχές που καθιερώνει η νομολογία σε τέτοιου είδους αιτήσεις. (β) Οι αιτήτριες δεν δίδουν επαρκή και/ή λογική δικαιολογία για την μη έγκαιρη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, αλλά και ούτε επαρκή και/ή λογική δικαιολογία για την μη έγκαιρη λήψη μέτρων από την έκδοση της απόφασης. (γ) Οι αιτήτριες δεν αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, που να δικαιολογεί τον παραμερισμό της απόφασης.
  8. Στις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: (α) Στις εναγόμενες αρ.2 και 3 το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στις 30.10.
  9. Και οι δυο έλαβαν γνώση της αγωγής αφού επιδόθηκε σ΄ αυτές στη διεύθυνση τους. (β) Στις 30.3.01 κατεχωρήθη ένταλμα κατάσχεσης κινητών εναντίον της εναγόμενης αρ. 2 στην διεύθυνση Κομνηνής 4, διαμερ.4, Άγ.Ανάργυροι. Το εν λόγω ένταλμα επιστράφηκε ανεκτέλεστο (τεκμ.1). Στις 11.3.04 κατεχωρήθη εκ νέου ένταλμα κατάσχεσης κινητών στην ίδια διεύθυνση και επεστράφη ανεκτέλεστο στις 9.11.04 καθότι εγκατέλειψε την δοθείσα διεύθυνση (τεκμ.2). Μετά από έρευνα των εναγόντων εντόπισαν τη νέα διεύθυνση της εναγόμενης αρ. 2 και σ΄ αυτήν επιδόθηκε η αίτηση μηνιαίων δόσεων ημερ. 4.6.
  10. Στις 18.9.08 η εναγόμενη αρ.2 δεν ήταν παρούσα στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης. Στις 15.12.08 η εναγόμενη αρ.2 εμφανίστηκε και υπέγραψε εγγύηση για να εξασφαλιστεί η παρουσία της. (γ) Στις 30.3.01 καταχωρήθηκε ένταλμα κατάσχεσης κινητών εναντίον της εναγόμενης αρ.3 στο οποίο δόθηκε διεύθυνση εκτέλεσης, η διεύθυνση της εναγόμενης αρ.3 οδός Λόρδου Βύρωνος 37, Παλλουριώτισσα. Το εν λόγω ένταλμα επιστράφηκε ανεκτέλεστο καθότι η εναγόμενη αρ.3 έδωσε όλη την κινητή της περιουσία στα παιδιά της με καταπίστευμα στο Δικαστήριο (τεκμ.4). Στις 11.3.04 καταχωρήθηκε δεύτερο ένταλμα κατάσχεσης κινητών στην ίδια δοθείσα διεύθυνση το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο καθότι στερείτο κινητής περιουσίας (τεκμ.5). Στις 18.9.08 όταν ήταν ορισμένη η αίτηση μηνιαίων δόσεων η εναγόμενη αρ.3 δεν ήταν παρούσα με αποτέλεσμα να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης εναντίον της. Στις 15.12.08 εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και υπέγραψε εγγύηση για να εξασφαλιστεί η παρουσία της στα πλαίσια της πιο πάνω αίτησης. (δ) Περαιτέρω οι εναγόμενες αρ. 2 και 3 - αιτήτριες δεν αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως καλή βάση υπεράσπισης αφού ο ισχυρισμός τους είναι γενικός, χωρίς να αποκαλύπτει οποιαδήποτε άλλα στοιχεία. Στο συμβόλαιο ενοικιαγοράς φαίνονται όλα τα στοιχεία των εναγόμενων 2 και 3 και ειδικότερα ταυτότητα, τηλέφωνα, διεύθυνση εργασίας και κατοικίας, μισθός, οι υπογραφές τους και οι υπογραφές των υπαλλήλων των εναγόντων και μάρτυρες των υπογραφών.
  11. Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος παραμερισμού έχει αναφερθεί σε σωρεία υποθέσεων, τόσο των Αγγλικών όσο και των Κυπριακών Δικαστηρίων.
  12. Σύμφωνα με την υπάρχουσα νομολογία γίνεται διαχωρισμός των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, κανονικά (regular) και των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, μη κανονικά (irregular). Μεταξύ των αποφάσεων που θεωρούνται ότι εκδόθηκαν μη κανονικά περιλαμβάνονται εκείνες που εκδίδονται πριν το καθορισμένο χρόνο, εκείνες στις οποίες δεν έγινε επαρκής επίδοση, εκείνες για τις οποίες εκδίδεται απόφαση για μεγαλύτερο ποσό από εκείνο που δικαιούται ο ενάγοντας και εκείνες στις οποίες ο ενάγοντας ενέργησε κακόπιστα. Σε τέτοιες περιπτώσεις η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiue χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο οι εναγόμενοι - Αιτητές έδειξαν ότι είχαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις ο ενάγοντας καταδικάζεται και στα έξοδα. (Βλ. Halsbury´s Laws of England 3η έκδοση, Τόμος 22, παράγραφος 1667 σελ. 788-789, Hughes v Justin

(1894)1 QB 667, Armitaye v Parsons
(1968)2 K.B. 410, Muir v Jenks
(1913)2 K.B.412).
  1. Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η απόφαση που εκδόθηκε ερήμην ήταν κανονική ή μη κανονική καθότι στην περίπτωση που η απόφαση θεωρηθεί ότι εκδόθηκε μη κανονικά τότε θα παραμεριστεί ex debito justitue χωρίς να εξεταστεί κατά πόσο οι αιτήτριες έδειξαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση.
  2. Καμία πλευρά δεν αντεξέτασε τους ενόρκως δηλούντες. Περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Όπως διαφαίνεται από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από μέρους των εναγομένων αρ. 2 και 3 - αιτητριών η μεν αγωγή για την εναγόμενη αρ. 2 επιδόθηκε στη μητέρα της η οποία αμέλησε να την ενημερώσει σχετικά αφού δεν αντιλήφθηκε τη φύση του εγγράφου, η δε εναγόμενη αρ. 3 ισχυρίζεται ότι ουδέποτε της επιδόθηκε η αγωγή. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι η αγωγή επιδόθηκε στις εναγόμενες αρ. 2 και 3 στη διεύθυνση τους και πέραν δε τούτου τα εντάλματα κατάσχεσης κινητών επιστράφηκαν ανεκτέλεστα με την δικαιολογία για μεν την εναγόμενη αρ.2, στο πρώτο ένταλμα ότι στερείται κινητής περιουσίας, στο δε δεύτερο ένταλμα ότι εγκατέλειψε τη δοθείσα διεύθυνση, για δε την εναγόμενη αρ.3 το ένταλμα στην πρώτη περίπτωση επιστράφηκε ανεκτέλεστο διότι έδωσε στα παιδιά της όλη την κινητή περιουσία με καταπίστευμα στη δε δεύτερη περίπτωση ότι στερείτο κινητής περιουσίας. Η εναγόμενη αρ.2 δεν ισχυρίζεται ότι η επίδοση δεν ήταν καλή παρά μόνο αναφέρει τα πιο πάνω γεγονότα.
  3. Το βάρος απόδειξης ότι η αγωγή δεν επιδόθηκε στις εναγόμενες αρ.2 και 3 - αιτήτριες βρίσκεται στους ώμους τους. Συνεκτιμώντας από τη μια τον ισχυρισμό τους όπως εκτίθεται πιο πάνω και από την άλλη τους ισχυρισμούς των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση αλλά και λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι οι εναγόμενες αρ.2 και 3 απέτυχαν να αποδείξουν ότι δεν τους επιδόθηκε η αγωγή. Όπως έχει αναφερθεί δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες. Πέραν δε τούτου η εναγόμενη αρ. 2 δεν ισχυρίζεται ότι η επίδοση δεν ήταν καλή. Αναφέρει ότι η αγωγή επιδόθηκε στη μητέρα της η οποία διαμένει σε διαφορετική διεύθυνση απ΄ αυτή και η οποία αμέλησε να την ενημερώσει αφού δεν αντιλήφθηκε τη φύση του εγγράφου που της παραδόθηκε. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η απόφαση που εκδόθηκε ερήμην των εναγόμενων αρ. 2 και 3 ήταν κανονική (regular).
  4. Στις περιπτώσεις των κανονικά εκδοθείσων αποφάσεων, ερήμην της άλλης πλευράς, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την αίτηση σύμφωνα με τις πιο κάτω αρχές όπως καθιερώθηκε από την νομολογία. (Βλ. The Digest, Tòμος 37
(3)σελ. 20-29). 13. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δυο θεμελιωδών αρχών: α) Την ανάγκη από την μια το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και β) από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης και την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. (Βλ. Phylactou and others v Michael
(1982)1 CLR 204,210, Milouca Motor Trading Ltd v Kούρτης Πολ. Έφ. 9686, ημερ. 8/8/97).
  1. Ο πρωταρχικός παράγοντας ο οποίος επενεργεί στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ΄ αυτό το πεδίο είναι να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίζει τις δυο πιο πάνω αναφερόμενες θεμελιακές αρχές . (βλ.υπόθεση Phylactou και Milouca) ανωτέρω. Το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο θέμα. Στο στάδιο αυτό δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (βλ. Μαρία Γεώργαινα Λευκίδου ν Άριστου Καναουρίδη Πολ. Έφ.10015 ημερ. 26/4/
  2. Υπεράσπιση που είναι λογικοφανής, βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστά συζητήσιμη ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας. (βλ. Ανδρέας Ιωάννου και Το Σκάφος «Veronika» Αγωγή Ναυτοδικείου 6302 ημερ. 16/4/03, K.C.P. Commission Agents & Importers LTd v Ανδρέα Μιχαήλ
(1993)1 ΑΑΔ 415). 15. Θέμα πρωταρχικής σημασίας όπως έχω ήδη προαναφέρει είναι η ύπαρξη υπεράσπισης αλλά εξ΄ ίσου σημαντικό είναι και το θέμα συναφής και εύλογης αιτιολογίας για την απουσία των αιτητών κατά την ακρόαση που έχει ως συνέπεια την έκδοση απόφασης εναντίων τους. (βλ. Χρυσάνθου κ.α. ν Mariela Construction Ltd
(1996)1 AAΔ 1129,1131, Μιχάλη Πατούρη ν Hellenic Bank Ltd, Πολ. Έφ. 11049 ημερ. 21/12/01, σελ. 5). 16. Στην υπόθεση Τάσος Πεγιώτη ν Χριστάκη Κωμοδρόμου Πολ. Εφ. 11421 ημερ. 7/11/03 στην σελ. 4 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Αποτελεί γεγονός ότι απαιτείται αιτιολόγηση οποιαδήποτε καθυστέρησης εκ μέρους του εναγομένου να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό απόφασης που εκδίδεται στην απουσία του. (βλ. μεταξύ άλλων Mine & Quarry Serv. Ltd v Γεωργίου
(1993)1 ΑΑΔ 26) . Δεν συνιστά, όμως, τέτοια παράλειψη αυτοτελή ή ανεξάρτητο λόγο για την απόρριψη αίτησης για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, όπου ο εξαιτούμενος τον παραμερισμό της αποκαλύπτει συζητήσιμη υπεράσπιση. Η καθυστέρηση μπορεί να αποτελέσει, αφ΄εαυτής, λόγο για παραμερισμό της απόφασης, όταν καθάπτεται της δικαστικής διαδικασίας προσλαμβάνουσα μορφή καταφρόνησης της. Αυτό ειπώθηκε στην Phylactou v Michael (ανωτέρω) όπως τονίστηκε μεταξύ άλλων (σελ.210): «The effect of the case law is that the Court must not be astute to unseat a party from his right to be heard in his cause, so long as be discloses merits» Σε Ελληνική μετάφραση, ελεύθερη: «Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση.»
  1. Στην υπόθεση Καλλής Ξενοφών ν Alpha Bank Ltd, Πολ. Εφ. 11115 ημερ. 18/6/02, η Εφεσίβλητη Τράπεζα καταχώρησε αγωγή την 1/11/00 αξιώνοντας από τον εφεσείων-ενάγοντα το ποσό των Λ.Κ.398.000,00 και επιδόθηκε στις 14/11/
  2. Ο εφεσείων καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης αλλά παρέλειψε να καταχωρήσει υπεράσπιση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Έτσι η εφεσίβλητη καταχώρησε αίτηση για απόφαση δυνάμει της Δ.26 Θ.
  3. Η αίτηση ορίστηκε στις 9/1/
  4. Ακολούθησαν αλλεπάλληλες αναβολές με σκοπό να καταχωρηθεί υπεράσπιση. Υπεράσπιση δεν καταχωρήθηκε με αποτέλεσμα στις 4/4/01 να εκδοθεί απόφαση εναντίον του εφεσείοντα. Στην συνέχεια ο εφεσείων καταχώρησε αίτηση για παραμερισμό της απόφασης και ύστερα από ακρόαση το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση καθότι αυτός απέτυχε να αποδείξει καλή υπεράσπιση και ότι δεν υπήρχε σοβαρός λόγος που θα μπορούσε να δικαιολογήσει ικανοποιητικά την παράλειψη του εφεσείοντα να καταχωρήσει την υπεράσπιση του μέσα στην ταχθείσα προθεσμία. Ο εφεσείων προκειμένου να αποδείξει ότι είχε καλή υπεράσπιση ισχυρίστηκε ότι ήταν εγγυητής και ότι είχε συμφωνηθεί όπως η εφεσίβλητη παραχωρήσει στην εναγόμενη 1 όριο παρατραβήγματος ύψους Λ.Κ. 5.000 μόνο ως επίσης ότι η εφεσίβλητη δεν είχε εξουσιοδοτηθεί να υπερβεί το πιο πάνω όριο των Λ.Κ. 5.000 που παραχώρησε στην εναγομένη 1 και δεν έπρεπε να εξαργυρώνει επιταγές που θα είχαν σαν συνέπεια το παρατράβηγμα της εναγομένης 1 πέραν του συμφωνηθέντος ορίου. Ως επίσης ότι η εφεσίβλητη κακώς και παράνομα απεδέχθη για κατάθεση και πίστωσε τον λογαριασμό της εναγομένης 1 με δίγραμμες επιταγές οι οποίες ήταν πληρωτέες σε τρίτο πρόσωπο δίδοντας έτσι πίστωση στην εναγομένη 1 λόγω της κατάθεσης των εν λόγω επιταγών. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απορρίπτοντας την αίτηση μεταξύ άλλων ανέφερε ότι θα ήταν αρκετό αν ο αιτητής παρουσίαζε στο Δικαστήριο την συμφωνία παροχής διευκολύνσεων ύψους Λ.Κ.5000 πράγμα το οποίο ο εφεσείων δεν έπραξε. Η παράλειψη του αυτή άφησε τον ισχυρισμό του μετέωρο, αναπόδεικτο και χωρίς κάποια αξία. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν ορθή και κατ΄ επέκταση απέρριψε την έφεση.
  5. Με βάση όλα τα πιο πάνω δηλαδή τους ισχυρισμούς των εναγόμενων αρ. 2 και 3 ότι δεν γνωρίζουν τον εναγόμενο αρ.1 και ότι ουδέποτε υπέγραψαν στο επίδικο συμβόλαιο αλλά και από την άλλη τους ισχυρισμούς των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση ότι οι εναγόμενες αρ. 2 και 3 υπέγραψαν στο επίδικο συμβόλαιο κρίνω ότι οι αιτήτριες έχουν αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμη υπεράσπιση.
  6. Στην συνέχεια θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο οι αιτήτριες αιτιολόγησαν την παράλειψη τους να καταχωρήσουν εμφάνιση μέσα στην ταχθείσα προθεσμία και κατά πόσο η όποια καθυστέρηση καθάπτεται της δικαστικής διαδικασίας προσλαμβάνουσα μορφή καταφρόνησης.
  7. Στην υπόθεση Γιωργαλλίδης ν Ταπελογραφείο Κώστας Παύλου & Σία Λτδ Πολ. Εφ. 10640 ημερ. 30/6/00, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο εφεσείων δεν θεμελίωσε καλή υπεράσπιση (η υπογράμμιση δική μου) και περιπλέον αποφάνθηκε πως η καθυστέρηση 2 ½ μηνών που σημειώθηκε μετά την έκδοση απόφασης και μέχρι την καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού παρέμεινε εντελώς ανεξήγητη.
  8. Στην υπόθεση Milouca ανωτέρω το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για παραμερισμό και το Ανώτατο Δικαστήριο επεκύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Εκεί υπήρξε καθυστέρηση 9 μηνών για να ληφθούν οποιαδήποτε μέτρα εναντίον της εκδοθείσας απόφασης και επίσης είχε αγνοηθεί και η αίτηση για απόφαση που είχε επιδοθεί στους εναγομένους.
  9. Στην υπόθεση Χατζηνικολάου ν Τράπεζας Κύπρου Λτδ, Πολ. Εφ. 10840 ημερ. 4/9/01, η ενάγουσα εφεσείουσα καταχώρησε στις 8/4/99 αγωγή. Λόγω παράλειψη της εφεσίβλητης - εναγομένης να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης καταχώρησε αίτηση για απόφαση στις 29/4/
  10. Εξασφάλισε απόφαση ως η απαίτηση στις 10/5/
  11. Η εφεσίβλητη στις 12/5/99 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και στις 12/7/99 καταχώρησε αίτηση για ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης. Το πρωτόδικο δικαστήριο παραμέρισε την εκδοθείσα απόφαση αφού έκρινε ότι είχε αποδειχθεί πιθανή καλή υπεράσπιση και περαιτέρω κατέληξε ότι δεν προκύπτει οποιαδήποτε διαγωγή που να πλήττει την ταχεία απονομή της δικαιοσύνης.
  12. Στην προκειμένη περίπτωση η απόφαση εναντίον των εναγόμενων αρ.2 και 3 εκδόθηκε στις 8.12.00 αφού προηγουμένως επιδόθηκε σ΄ αυτές η αγωγή. Οι ενάγοντες προχώρησαν με τα μέτρα εκτέλεσης και ειδικότερα στις 30.3.01 καταχωρήθηκε ένταλμα κατάσχεσης κινητών εναντίον της εναγόμενης αρ.2 το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 7.5.01 καθότι στερείτο κινητής περιουσίας. Επίσης στις 30.3.01 καταχωρήθηκε ένταλμα κατάσχεσης κινητών εναντίον της εναγόμενης αρ.3 το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 21.6.01 καθότι εστερείτο κινητής περιουσίας που υπόκειτο σε κατάσχεση. Η όλη κινητή της περιουσία εδόθη στα παιδιά της με καταπίστευμα. Στις 11.3.04 καταχωρήθηκε ένταλμα κατάσχεσης κινητών εναντίον της εναγόμενης αρ.3 το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο καθότι εστερείτο κινητής περιουσίας. Στη συνέχεια καταχωρήθηκε αίτηση μηνιαίων δόσεων εναντίον των εναγομένων αρ.2 και 3, η οποία επιδόθηκε σ΄ αυτές. Παρέλειψαν να εμφανιστούν με αποτέλεσμα να εκδοθούν εντάλματα σύλληψης. Στις 15.12.08 οι εναγόμενες αρ. 2 και 3 παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και υπέγραψαν εγγύηση για να είναι παρούσες την επόμενη δικάσιμο. Οι εναγόμενες αρ.2 και 3 επισκέπτονται δικηγόρο πριν την παρουσία τους στο Δικαστήριο. Επίσης σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της εναγόμενης αρ. 2 έλαβε γνώση για την ύπαρξη της παρούσας υπόθεσης όταν της επιδόθηκε η αίτηση μηνιαίων δόσεων ημερ. 4.6.08 η δε εναγόμενη αρ.3 έλαβε γνώση για πρώτη φορά την 10.11.08 όταν την ενημέρωσαν ότι εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης. Η αίτηση για παραμερισμό της απόφασης εναντίον του καταχωρήθηκε στις 11.3.09 δηλ. 81/2 περίπου χρόνια μετά που εκδόθηκε η απόφαση (8.12.00) η οποία επιδόθηκε στις εναγόμενες αρ. 2 και
  13. Όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω η μεν εναγόμενη αρ. 2 δεν ισχυρίζεται ότι η επίδοση δεν ήταν καλή αλλά ισχυρίζεται ότι επιδόθηκε στη μητέρα της η οποία δεν διαμένει στην ίδια διεύθυνση και η οποία δεν την ενημέρωσε καθότι δεν αντιλήφθηκε τη φύση του εγγράφου. Η δε εναγόμενη αρ.3 δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης ότι η αγωγή δεν επιδόθηκε σ΄ αυτή αφού ο συγκεκριμένος ισχυρισμός της αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά και δεν έχουν αντεξεταστεί οι ενόρκως δηλούντες.
  14. Οι εναγόμενες αρ. 2 και 3 έχουν αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμη υπεράσπιση. Παρά ταύτα όμως η όλη συμπεριφορά των εναγόμενων αρ.2 και 3 καθάπτεται της δικαστικής διαδικασίας προσλαμβάνουσα μορφή καταφρόνησης. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και ειδικότερα ότι (α) ζητείται από το Δικαστήριο 81/2 χρόνια μετά που εκδόθηκε η απόφαση να παραμερίσει την απόφαση η οποία αγωγή όμως επιδόθηκε στις εναγόμενες αρ.2 και 3, (β) το γεγονός ότι το 2001 και το 2004 καταχωρήθηκαν εντάλματα κατάσχεσης κινητών όπως περιγράφονται πιο πάνω τα οποία επιστράφηκαν ανεκτέλεστα όχι διότι εγκατέλειψαν την δοθείσα διεύθυνση αλλά για το λόγο ότι στερούνταν κινητής περιουσίας, (γ) το γεγονός ότι επιδόθηκε σ΄ αυτές η αίτηση μηνιαίων δόσεων ημερ. 5.6.08 και στην οποία παρέλειψαν να εμφανιστούν με αποτέλεσμα να εκδοθούν εντάλματα σύλληψης εναντίον τους και (δ) ότι στις 5.11.08 η εναγόμενη αρ. 2 υπέγραψε εγγύηση για να είναι παρούσα την επόμενη δικάσιμο και το ίδιο έπραξε η εναγόμενη αρ.3 στις 12.11.08, κρίνω ότι η όλη συμπεριφορά τους ήταν ασύγγνωστη και παρέλειψαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος. Η όλη διαγωγή τους πλήττει την ταχεία απονομή της δικαιοσύνης.
  15. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των εναγόμενων αρ. 2 και 3 - αιτητριών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ....................... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ......../ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.