ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΟΡΕΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αρ. Αγωγής:1726/ 07, 15  Δεκεμβρίου, 2009

ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΟΡΕΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αρ. Αγωγής:1726/ 07, 15 Δεκεμβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A126 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1726/ 07 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Ενάγοντα και ΟΡΕΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Εναγόμενου ΚΑΙ ΕΞ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ ΟΡΕΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και 1. ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ 2. ΜΑΡΙΚΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ 3. ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων --------------- Ημερομηνία: 15 Δεκεμβρίου, 2009 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα και τους εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενους: κ. Γ. Λουκαϊδης για Δρ. Α.Ποιητή και Σία Για τον εναγόμενο και εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντα: κ. Χ. Κυριακίδης στην εκφώνηση η κ. Γιουζελλή ΑΠΟΦΑΣΗ Θα προσπαθήσω στη συνέχεια στη προσπάθεια μου να αντιληφθεί εξ αρχής ο αναγνώστης ποιες είναι οι εκατέρωθεν αξιώσεις των διαδίκων, με συνοπτικό τρόπο, να καταγράψω τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στα δικόγραφα. Όπου χρειαστεί, θα γίνει αναφορά σε λεπτομέρειες αυτών σε άλλο κατάλληλο μέρος της απόφασης μου. Ο ενάγοντας με την έκθεση απαίτησης του η οποία καταχωρήθηκε τον Ιούνιο του 2007 αξιώνει από τον εναγόμενο πρώην γαμπρό του - σύζυγο της θυγατέρας του Παναγιώτας από το 1993 μέχρι και το 2004 οπότε επήλθε οριστική διάσταση στις σχέσεις τους - συνολικά το ποσό των Λ.Κ.18.100,00 πλέον τόκο 8% επί του ποσού αυτού από 1.01.2001 μέχρι εξοφλήσεως, ως υπόλοιπο, όπως ισχυρίζεται, δανείων που παραχώρησε σε αυτόν σε διάφορες ημερομηνίες όπως τις καταγράφει αναλυτικά στις λεπτομέρειες της έκθεσης απαιτήσεως του. Το πιο πάνω ποσό το μείωσε κατά τη διάρκεια της προφορικής του μαρτυρίας σε Λ.Κ.14.100,00 αφού παραδέχθηκε, κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης του, ότι του είχε εξοφλήσει το ποσό της μιας επιταγής των Λ.Κ.4.000,00 το οποίο αξίωνε με την έκθεση απαίτησης του. Επί πλέον αξιώνει τα έξοδα της αγωγής. Ο εναγόμενος όχι μόνο αρνείται ότι οφείλει στον ενάγοντα το πιο πάνω ποσό ή οποιοδήποτε άλλο, χαρακτηρίζοντας την αγωγή ως εκδικητική λόγω της διάστασης που επήλθε στις σχέσεις του με την θυγατέρα του, αλλά τουναντίον αξιώνει από αυτόν με την ανταπαίτηση του μεγαλύτερο ποσό, αυτό των Λ.Κ.25.494,00 πλέον τόκο από 30.07.2004 μέχρι εξόφλησης, ως υπόλοιπο δανείων ή/ και ποσών που καταβλήθηκαν σε διάφορες ημερομηνίες χωρίς να οφείλονται ή/ και αξιώνονται δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού. Διαζευκτικά με όσα αξιώνει εναντίον του εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενου 1, αξιώνει εναντίον της εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενης 2, συζύγου του πρώτου, ποσό Λ.Κ.2.360,00 πλέον τόκο από 30.07.2004 μέχρι εξοφλήσεως ως υπόλοιπο δανείου που κατέβαλε σ΄αυτή κατ΄εντολή του πρώτου και τέλος διαζευκτικά με όσα αξιώνει εναντίον του εξ ανταπαιτήσεως 1 αξιώνει εναντίον της εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενης 3, θυγατέρας του πρώτου, ποσό Λ.Κ.16.480,00 πλέον τόκο από 30.07.2004 μέχρι εξοφλήσεως ως υπόλοιπο δανείου το οποίο κατέβαλε σ΄αυτή κατ΄εντολή του πρώτου για τους ίδιους πιο πάνω λόγους. Αξιώνει ακόμα διάφορα μικρότερα ποσά που όπως διατείνεται καταβλήθηκαν κατ΄εντολή του ενάγοντα στην οικογενειακή του εταιρεία ύψους Λ.Κ.654,00 ή και στην οικιακή βοηθό της εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενης 2. Αξιώνει έτσι την απόρριψη της αγωγής με έξοδα υπέρ του και απόφαση ως η ανταπαίτηση του με έξοδα σε βάρος των εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων. Από την πλευρά τους οι πιο πάνω ενάγοντας και εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι με την απάντηση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι κανένας λόγος αγωγής δεν υπάρχει εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενων 2 και 3. Αρνούνται όλους μαζί και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντα. Προβάλλουν διάφορους ισχυρισμούς και λεπτομέρειες ως προς τα αληθινά γεγονότα που συνόδευαν τις μεταξύ τους συναλλαγές και παραδέχονται ότι πράγματι ο εναγόμενος επέστρεψε το δάνειο των Λ.Κ.8.000,00. Αξιώνουν την απόρριψη της ανταπαίτησης και ζητούν απόφαση όπως η απαίτηση του ενάγοντα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Ο ενάγοντας Ανδρέας Αντωνίου κατάθεσε ενόρκως, αρχικά μόνο ως προς το μέρος της αξίωσης την οποία προβάλλει στην έκθεση απαιτήσεως. Ακολούθως κλήθηκε και κατάθεσε ξανά ως ο εναγόμενος 1 στην ανταπαίτηση του εναγόμενου. Ο εναγόμενος Ορέστης Βασιλείου κατάθεσε και αυτός ενόρκως προβάλλοντας την υπεράσπιση του στις αξιώσεις του ενάγοντα και υποστηρίζοντας τις δικές του αξιώσεις που πρόβαλε με την ανταπαίτηση του. Για την υπεράσπιση στην ανταπαίτηση κλήθηκε ως Μ.Υ.1 η κ. Ειρήνη Χαριδήμου Αναπληρωτής Γραμματέας του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Υπαλλήλων της Α.ΤΗ.Κ. ΛΤΔ (ΣΥ.Τ.Υ.ΑΤΗΚ), ως Μ.Υ.2 ο Πρωτοκολλητής του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας κ. Νικόλας Μπάκας, ως Μ.Υ. 3 η πρώην σύζυγος του εναγόμενου κ. Παναγιώτα Αντωνίου, ως Μ.Υ.4 η εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενη 3 Κατερίνα Αντωνίου και ως Μ.Υ.5 ο εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενος 1 - ενάγοντας Ανδρέας Αντωνίου. Ο ενάγοντας κατά την κυρίως εξέταση του μείωσε το ποσό της απαίτησης του στις Λ.Κ.14.300,00 αφού παραδέχθηκε ότι μια επιταγή των Λ.Κ.4.000,00, αυτή που αξιώνεται στη παρ. 3(
2. s)της έκθεσης απαίτησης πληρώθηκε. Σημειώνω σ΄αυτό το σημείο ότι υπάρχει λανθασμένος υπολογισμός του συνολικού ποσού που αξίωνε η πλευρά του ενάγοντα με το δικόγραφο της, εφόσον το άθροισμα των επιμέρους ποσών της παρ. 3 (α) έως (θ) είναι Λ.Κ.26.300,00 και όχι όπως λανθασμένα αναφέρεται αυτό των Λ.Κ.26.100,00 γύρω από το οποίο περιστράφηκε και η προφορική μαρτυρία. Δίδονται προς τούτο οι κατάλληλες οδηγίες όπως γίνουν οι σχετικές διορθώσεις επί των δικογράφων εφόσον είναι φανερό ότι πρόκειται περί λανθασμένης αριθμητικής πράξης και επακόλουθης λανθασμένης αναγραφής του αθροίσματος του ποσού που αξιώνεται από τον ενάγοντα χωρίς ιδιαίτερη σημασία και ιδιαίτερα ενόψει του τελικού αποτελέσματος. Υποστήριξε περαιτέρω κατά τη προφορική του μαρτυρία ότι όλα τα χρηματικά ποσά που αξιώνει τα είχε δανείσει στον εναγόμενο, μετά από σχετικό αίτημα του, τα έτη 1999 και 2000 εκδίδοντας του πάντοτε επιταγές οι οποίες εξαργυρώθηκαν. Προς τούτο κατάθεσε ως Τεκμήρια 1-9 αντίγραφα αντίστοιχου αριθμού επιταγών και εξήγησε για την κάθε μια τις συνθήκες έκδοσης της. Οι δύο πρώτες (Τεκμήρια 1 και 2) εκδόθηκαν επ΄ονόματι του εναγόμενου και αφορούσαν τα αντίστοιχα ποσά των Λ.Κ.5.000,00 και Λ.Κ.2.000,00. Η 3η (Τεκμήριο 3) εκδόθηκε στο όνομα Palm Tours όπως του είχε ζητήσει ο εναγόμενος και αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.1.258,00. Η 4η (Τεκμήριο 4) επ΄ονόματι του ΣΥ.ΤΑ.Υ.ΑΤΗΚ και πάλι όπως είχε ζητήσει ο εναγόμενος και αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.4.000,00, διευκρινίζοντας ότι ο εναγόμενος εργάζεται στην ΑΤΗΚ, η 5η επιταγή (Τεκμήριο 5) εκδόθηκε επ΄ονόματι του εναγόμενου και αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.350,00. Οι επιταγές (Τεκμήρια 6 και 7) οι οποίες διευκρίνισε ότι του τις εξόφλησε με δικές του επιταγές ο εναγόμενος είχαν εκδοθεί και πάλι επ΄ονόματι του και αφορούσαν τα ποσά των Λ.Κ.4.000,00 και Λ.Κ.8.000,00 αντίστοιχα. Η επόμενη επιταγή (Τεκμήριο 8) και πάλι είχε εκδοθεί επ΄ονόματι του εναγόμενου μετά που του είχε ζητήσει το αντίστοιχο ποσό των Λ.Κ.1.150,00 και τέλος την επιταγή (Τεκμήριο 9) την έκδωσε συμπληρώνοντας μόνο το ποσό της, την έδωσε στη συνέχεια στον εναγόμενο ο οποίος με γράμματα δικά του συμπλήρωσε το όνομα Xenos Travel Ltd ως τον δικαιούχο της και αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.542,00. Διευκρίνισε ότι πριν από την περίοδο που άρχισε να δανείζει κατ΄αυτόν τον τρόπο τον εναγόμενο ο ίδιος δεν του όφειλε οποιοδήποτε ποσό και ούτε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δημιουργήθηκε οποιαδήποτε υποχρέωση του προς τον εναγόμενο. Εξήγησε ότι ο λόγος που καθυστέρησε να διεκδικήσει νωρίτερα αυτά τα χρήματα από τον εναγόμενο ήταν γιατί όσο ήταν γαμπρός του γνώριζε ότι τα οικονομικά του δεν του το επέτρεπαν και δεν ήθελε επιπλέον να προκαλέσει πρόβλημα στο γάμο της κόρης του. Όταν δε μετά το 2004 επήλθε διάσταση στις σχέσεις του με τη κόρη του ανέμενε, με συμβουλή του δικηγόρου του, την πορεία διευθέτησης των περιουσιακών διαφορών του εναγόμενου με την κόρη του. Παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι, πριν ακόμα από το 1999 όταν είχε λειτουργήσει το Χ.Α.Κ. είχε συναλλαγές ως επενδυτής διαφόρων μετοχών. Η θυγατέρα του Κατερίνα Αντωνίου εργαζόταν στο Χ.Α.Κ. κατά τον επίδικο χρόνο. Γνώριζε ότι ο εναγόμενος ήταν συνέταιρος με κάποιο χρηματιστή Βάσο Ζάκου κατά την επίδικη περίοδο. Ο ίδιος δεν είχε αγοράσει και ούτε γνώριζε αν η θυγατέρα του και σύζυγος του εναγόμενου είχαν αγοράσει μετοχές με ιδιωτική τοποθέτηση της εταιρείας Xenos Travel Ltd. Η σχέση του ίδιου με την εταιρεία M.N.S. Piano Ltd ήταν ότι επρόκειτο για μια οικογενειακή επιχείρηση της οποίας όλες τις μετοχές αρχικά κατείχε η σύζυγος του η οποία εργαζόταν και ως υπεύθυνη του καταστήματος της εταιρείας και στη συνέχεια παραχώρησε μετοχές της και στις δύο κόρες τους οι οποίες επίσης εργάστηκαν κάποιο διάστημα σε αυτή την επιχείρηση. Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η θυγατέρα του Παναγιώτα, σύζυγος του εναγόμενου, τον Μάρτιο του 2001 να εργαζόταν στην οικογενειακή εταιρεία και να λάμβανε μισθό Λ.Κ.400,00 μηνιαίως. Ο ίδιος δεν μπορούσε να ξέρει αν η κόρη του Παναγιώτα είχε άλλα εισοδήματα εφόσον δεν γνώριζε τα οικονομικά της οικογένειας της. Εκείνο το οποίο γνώριζε ήταν ότι κατά καιρούς βοηθούσε την κόρη του οικονομικά δίδοντας της δώρα διάφορα χρηματικά ποσά αλλά και σε είδος όπως βενζίνη, πληρωμή των σχολείων των παιδιών ακόμα και πληρωμή των μισθών οικιακής βοηθού, ποσά τα οποία δεν διεκδίκησε ποτέ γιατί θεωρούσε ότι ήταν οικονομική βοήθεια προς τα παιδιά του. Δεν θυμόταν κάποιο συγκεκριμένο ταξίδι που είχε κάνει η κόρη του τα μέσα του 2000 στην Τζαμάικα καθώς δεν ανακατευόταν στα οικογενειακά τους θέματα, γνώριζε όμως ότι είχαν κάμει πολλά ταξίδια με το σύζυγο της και δεν τους ήλεγχε γι΄αυτά. Σε υποβολή αν η θυγατέρα του τον ενημέρωσε ότι θα πήγαιναν περί τα μέσα του 2000 κάποιο ταξίδι που θα τους κόστιζε Λ.Κ.2.500,00 - Λ.Κ.3.000,00 και αν του ζήτησε χρήματα απάντησε ότι δεν θα πλήρωνε τέτοια έξοδα για ταξίδι σε μια παντρεμένη γυναίκα διαχωρίζοντας τη βοήθεια που της έδιδε για οικογενειακές υποχρεώσεις από τα ταξίδια αναψυχής. Αρνήθηκε υποβολή ότι η κόρη του τον παρακάλεσε να της κάμει δώρο αυτό το ταξίδι και ότι ήταν γι΄αυτό που είχε εκδώσει την επιταγή Τεκμήριο 3. Δεν θυμόταν να είχε γίνει προσφορά πώλησης μετοχών με ιδιωτική τοποθέτηση στη Xenos Travel Ltd η οποία εκείνο το διάστημα θα γινόταν δημόσια εταιρεία και ως η ιδιοκτήτρια του τουριστικού γραφείου Palm Tours έκαμνε την πιο πάνω προσφορά σε όσους αγόραζαν από αυτούς ταξίδια αναψυχής. Δεν είχε ρωτήσει τον εναγόμενο τι θα έκαμνε το ποσό των Λ.Κ.1.258,00 και γι΄αυτό δεν ήξερε αν χρησιμοποίησε αυτό το ποσό για το πιο πάνω ταξίδι και δεν μπορούσε ο ίδιος να εξασφαλίσει τέτοια στοιχεία. Το ίδιο συνέβηκε και με την επιταγή (Τεκμήριο 9) την οποία την είχε δώσει με κενό το όνομα του δικαιούχου και τη συμπλήρωσε ο εναγόμενος. Δεν μπορούσε να ξέρει για ποιο σκοπό χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη επιταγή ο εναγόμενος και δεν γνώριζε αν αφορούσε αγορά μετοχών με ιδιωτική τοποθέτηση στην εταιρεία Xenos Travel Ltd. Το ότι η επιταγή αυτή εκδόθηκε επ΄ονόματι αυτής της εταιρείας το είχε μάθει μετά που είχε ζητήσει αντίγραφα των επιταγών του από την Τράπεζα. Αρνήθηκε υποβολή ότι η επιταγή Τεκμήριο 3 αφορούσε δώρο ενός ταξιδιού προς την κόρη του και ότι η επιταγή Τεκμήριο 9 αφορούσε αγορά μετοχών της εταιρείας Xenos Travel Ltd με ιδιωτική τοποθέτηση από τη κόρη του. Σε κάθε περίπτωση δεν γνώριζε αν η κόρη του αγόρασε τέτοιες μετοχές. Ήταν όμως σίγουρος ότι δεν αφορούσαν αυτά τα χρηματικά ποσά δώρα προς την κόρη του. Δεν γνώριζε ακόμα αν ο εναγόμενος είχε πληρώσει ο ίδιος το δικό του εισιτήριο για το συγκεκριμένο ταξίδι. Δεν γνώριζε αν ο εναγόμενος και η σύζυγος του και θυγατέρα του διατηρούσαν κοινό λογαριασμό στο ΣΥ.ΤΑ.Υ.ΑΤΗΚ με δικαίωμα υπογραφής οποιουδήποτε από τους δύο καθώς δεν ανακατευόταν στα οικογενειακά τους. Θεωρούσε άσχετη επίσης την οποιαδήποτε ανάμιξη της συζύγου του στις οικονομικές διαφορές του ζευγαριού οι οποίες αφορούσαν οικογενειακά τους θέματα. Αρνήθηκε υποβολές ότι είχε δανειστεί ποτέ οποιοδήποτε χρηματικό ποσό και συγκεκριμένα το ποσό των Λ.Κ.8.000,00 σε μετρητά από τον εναγόμενο για να αγοράσει μετοχές από το Χ.Α.Κ. και ισχυρίστηκε ότι εκείνη τη περίοδο καθώς είχε αφυπηρετήσει από τη δουλειά του και είχε πάρει το εφάπαξ του είχε αρκετά δικά του χρήματα. Πέραν αυτού, ποτέ δεν είχε οικονομικό πρόβλημα για να ζητήσει δανεικά από τον εναγόμενο. Αρνήθηκε σειρά υποβολών ότι τα χρηματικά ποσά που αφορούσαν οι επιταγές Τεκμήριο 1 και 2 αφορούσαν πληρωμές έναντι δανείου Λ.Κ.8.000,00 που συνήψε από τον εναγόμενο και ότι εξακολουθεί να οφείλει σε αυτόν το ποσό των Λ.Κ.1.000,00 από αυτή τη συναλλαγή. Δεν ήξερε αν αυτά τα χρήματα κατατέθηκαν στο κοινό λογαριασμό του εναγόμενου που διατηρούσε με την κόρη του. Κατατέθηκε και σημειώθηκε χωρίς ένσταση ως Τεκμήριο 10 σχετική πιστοποίηση ότι ο εναγόμενος μαζί με τη σύζυγο του διατηρούσαν από τις 17.11.95 μέχρι την 26.11.2004 κοινό λογαριασμό με αριθμό 4000616-2 στο ΣΥ.ΤΑ.Υ. Α.ΤΗ.Κ. και ότι σε αυτόν τον λογαριασμό εμβαζόταν ο μισθός του εναγόμενου. Σε σχέση με το ποσό της επιταγής (Τεκμηρίου 4) συμφώνησε ότι αυτό κατατέθηκε στον πιο πάνω λογαριασμό. Ανάφερε ότι αν και το όνομα του δικαιούχου της επιταγής ήταν το πιο πάνω Συνεργατικό Ταμιευτήριο, το είχε συμπληρώσει για λόγους δικούς του ο εναγόμενος μετά που του είχε δώσει κενή την επιταγή. Προκάλεσε μάλιστα αν αμφισβητείτο ο γραφικός χαρακτήρας του εναγόμενου τον οποίο ο ίδιος αναγνώριζε, να κληθεί γραφολόγος για να το επιβεβαιώσει. Επέμεινε ότι δεν ήταν δώρο ή ενίσχυση στα οικονομικά της κόρης του το ποσό των Λ.Κ.4.000,00 όταν ο κοινός λογαριασμός της με τον εναγόμενο παρουσίαζε παρατράβηγμα αλλά ότι ήταν δάνειο προς τον εναγόμενο. Είχε σταματήσει να της δίδει δώρα από την ημέρα που την είχε παντρέψει. Τα χρήματα που διεκδικεί από τον εναγόμενο είναι αυτά που του είχε ζητήσει ο ίδιος δανεικά και όχι η κόρη του η οποία ντρεπόταν που ο άντρας της του ζητούσε δανεικά. Σε υποβολή ότι τις επιταγές (Τεκμήρια 5 και 8) τις εξέδωσε με σκοπό να πληρωθούν ψώνια της κόρης του στη Λεμεσό, απάντησε ότι δεν ανακατευόταν στα του αντρογύνου και στα ψώνια τους και ούτε ήξερε πόσα χρήματα είχε ξοδέψει η κόρη του από τον κοινό λογαριασμό της με το σύζυγο της και δεν τον ενδιέφερε αυτό το ζήτημα, έφερε δε ως παράδειγμα τον ίδιο με την γυναίκα του που δεν ξεχωρίζουν τα οικονομικά τους. Δεν γνώριζε αν η κόρη του είχε εκδώσει επιταγές από τον κοινό λογαριασμό που διατηρούσε με το σύζυγο της στην εταιρεία M.S.N. Piano Ltd λέγοντας ότι είναι το αντίθετο που συνέβαινε και εν πάση περιπτώσει δεν τον ενδιέφεραν τον ίδιο οι συναλλαγές της με την πιο πάνω εταιρεία. Ο ενάγοντας δεν ήξερε αν τα χρήματα της επιταγής (Τεκμήριο 6) είχαν χρησιμοποιηθεί σε χρηματιστηριακό γραφείο και δεν τον ενδιέφερε τι θα τα έκαμνε ο εναγόμενος. Υπέθεσε ότι ο εναγόμενος θα είχε κερδίσει στο Χ.Α.Κ. γιατί του έδωσε σε μετρητά πίσω τα χρήματα που αφορούσαν το συγκεκριμένο τεκμήριο. Τέλος, αρνήθηκε σειρά υποβολών ότι χρωστά οποιοδήποτε ποσό στον εναγόμενο και επέμενε ότι είναι το αντίθετο που συμβαίνει. Αρνήθηκε ότι ήγειρε την παρούσα αγωγή εκδικητικά λέγοντας ότι όποιο ποσό κερδίσει από αυτή την υπόθεση θα το διαθέσει προς όφελος των εγγονιών του - παιδιών του εναγόμενου. Ανάφερε ότι ζητούσε αυτά τα χρήματα κατά καιρούς και δεν είναι αλήθεια ότι για πρώτη φορά τα διεκδίκησε με την αγωγή του και δεν συνέδεε τη παρούσα αγωγή του με άλλη διαδικασία που εκκρεμεί και αφορά την επίλυση των περιουσιακών σχέσεων του εναγόμενου με την κόρη του. Ο εναγόμενος ανάφερε ότι το διαζύγιο του με την κόρη του ενάγοντος εκδόθηκε λίγες ημέρες πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Γνώριζε ότι καταχωρήθηκε αίτηση για επίλυση των περιουσιακών τους σχέσεων ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου η οποία ακόμα εκκρεμεί. Ανάφερε ότι οι σχέσεις του ενάγοντα με την εταιρεία M.S.N.Piano Ltd ήταν πιο ουσιαστικές από όσο τις περιέγραψε ο ίδιος αφού είχε ενεργό ανάμιξη στις εργασίες της κατά τα απογεύματα και αυτό το γνώριζε εφόσον από το 1996 μέχρι το 2001 εργαζόταν σε αυτήν την εταιρεία και η πρώην σύζυγος του. Κατά ην επίδικη περίοδο διατηρούσαν με την πρώην σύζυγο του τον κοινό λογαριασμό όπως αυτός παρουσιάζεται στο Τεκμήριο 10. Εκτός από τον μισθό του που εμβαζόταν στον κοινό τους λογαριασμό η πρώην σύζυγος του είχε εμβάσει διάφορα ποσά που έπαιρνε ως δώρα από τον ενάγοντα. Ισχυρίστηκε ότι είχε δανείσει σε μετρητά τον ενάγοντα με το ποσό των Λ.Κ.8.000,00 στις 21.09.1999 για να επενδύσει στο Χ.Α.Κ. και οι επιταγές Τεκμήρια 1 και 2 του δόθηκαν από τον ενάγοντα έναντι αυτού του δανείου. Για να αποδείξει αυτόν τον ισχυρισμό του παρουσίασε ως Τεκμήριο 11 σχετική απόδειξη. Παραδέχθηκε ότι ο ενάγοντας και η σύζυγος του βοηθούσαν οικονομικά ποικιλοτρόπως την οικογένεια του. Κάποια από τα δώρα που έδιδαν ήταν σε γνώση του και κάποια δεν ήταν. Ανάφερε ότι τις επιταγές Τεκμήρια 3 και 9 τις είχε δει για πρώτη φορά όταν αυτές κατατέθηκαν στο δικαστήριο και δεν υπήρχαν σ΄αυτές γράμματα δικά του. Ανάφερε ότι όταν είχαν συζητήσει στις αρχές του καλοκαιριού του 2000 με ένα φιλικό τους ζευγάρι το ενδεχόμενο να κάνουν μαζί διακοπές στη Τζαμάικα και αναφέρθηκε το κόστος, ο ίδιος είχε αναφέρει ότι ήταν πέραν του δικού τους προϋπολογισμού. Μετά τη πάροδο κάποιου χρόνου η σύζυγος του τον πληροφόρησε ότι ο πατέρας της αναλάμβανε να πληρώσει το δικό της εισιτήριο ως δώρο. Με αυτό ως δεδομένο αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν αυτό το ταξίδι με κόστος μεταξύ Λ.Κ.2.500,00 - Λ.Κ.3.000,00. Έτσι η επιταγή (Τεκμήριο 3) για ποσό Λ.Κ.1.258,00 προς το Palm Tours αφορούσε το εισιτήριο της συζύγου του ενώ ο ίδιος πλήρωσε το δικό του με δική του επιταγή αντίγραφο της οποίας παρουσίασε ως Τεκμήριο 12 και κατέβαλε επί πλέον το ποσό των Λ.Κ.258,00 σε μετρητά. Εξήγησε ότι η επιταγή του Τεκμηρίου 9 αφορούσε ακριβώς το δικαίωμα που αποκτούσαν με την αγορά ταξιδιωτικών εισιτηρίων από το Palm Tours να αγοράσουν με ιδιωτική τοποθέτηση μετοχές της Xenos Travel Ltd η οποία εξαγόρασε την Palm Tours και θα εισαγόταν στο Χ.Α.Κ. Τα χρήματα αυτής της επιταγής σε καμιά περίπτωση δεν τα είχε πάρει ο ίδιος αλλά ούτε και μετοχές αυτής της εταιρείας με αυτό το ποσό. Παραδέχθηκε όμως ότι είχε πάρει μετοχές αυτής της εταιρείας με ιδιωτική τοποθέτηση όσες εδικαιούτο ο ίδιος με την αγορά του δικού του εισιτηρίου. Αρνήθηκε ότι είχε δανειστεί ποτέ είτε τα χρήματα των Τεκμηρίων 3 και 9 είτε οποιαδήποτε άλλα χρήματα. Σε σχέση με την επιταγή (Τεκμήριο 4) παραδέχθηκε ότι μπορεί να είναι δικά του τα γράμματα, όμως τα χρήματα αυτά κατατέθηκαν στον κοινό λογαριασμό που τηρούσε τότε με τη σύζυγο του. Εξήγησε ότι είχε αρνηθεί στην έκθεση υπεράσπισης του την έκδοση αυτής της επιταγής επειδή δεν την εντόπισε όταν έψαξε τις καταστάσεις του κοινού τους λογαριασμού επειδή είχε γίνει μια κατάθεση με ένα άλλο ποσό Λ.Κ.643,89σ. και προς τούτο κατάθεσε το Τεκμήριο 13 όπου φαίνεται αυτή η κατάθεση. Δεν μπορούσε να θυμηθεί γιατί ο ενάγοντας εξέδωσε αυτή την επιταγή, μπορούσε όμως να υποθέσει ότι αυτή θα αφορούσε δώρο προς την θυγατέρα του για έξοδα που είχε κάμει τα οποία πλήρωσε χρησιμοποιώντας τον κοινό τους λογαριασμό. Από ένα υπολογισμό του, οι πληρωμές που κατά καιρούς έκαμε η γυναίκα του από τον κοινό τους λογαριασμό ξεπερνούσαν τις Λ.Κ.80.000,00. Σίγουρα τέτοια ποσά δεν μπορούσαν να καλυφθούν από τα δικά του εισοδήματα αλλά ούτε και από το δηλωμένο εισόδημα των Λ.Κ.300,00 της συζύγου του από την εργασία της στην οικογενειακή τους εταιρεία. Σε σχέση με το ποσό των Λ.Κ.4.000,00 ισχυρίστηκε ότι σίγουρα αυτό δεν αφορούσε χρήματα τα οποία είχε δανειστεί από τον ενάγοντα εφόσον ποτέ δεν είχε ζητήσει από αυτόν δανεικά. Η επιταγή (Τεκμήριο 5), παρόλο ότι την είχε οπισθογραφήσει ο ίδιος φαίνεται ότι αυτή κατατέθηκε σε κάποιο λογαριασμό τρίτου προσώπου και υπέθεσε και σε αυτή τη περίπτωση ότι ίσως να αφορούσε πληρωμή κάποιων αγορών της συζύγου του για τα οποία σίγουρα δεν κρατούσε σημειώσεις για να θυμάται λεπτομέρειες μετά από τόσα χρόνια. Εξήγησε παρατηρώντας τα γράμματα και τις υπογραφές επί της επιταγής (Τεκμήριο 6), ότι αφορούσε κάποια χρηματιστηριακή συναλλαγή του ενάγοντος, το σίγουρο είναι ότι ο ίδιος ποτέ δεν εισέπραξε σε μετρητά το πιο πάνω ποσό όπως εξάλλου μπορεί να γίνει αντιληπτό από τη σειρά των οπισθογραφήσεων της επιταγής αυτής όπου δεν ήταν ο τελευταίος οπισθογράφος της και έτσι δεν είναι αυτός που την εισέπραξε. Παραδέχθηκε ότι είχε ανάμειξη σε κάποιο χρηματιστηριακό γραφείο που είχε ανοίξει ο κουμπάρος του Βάσος Ζάκου κατά τον επίδικο χρόνο και όπου αναμείχθηκε ως επενδυτής. Η ανάμειξη του ήταν μέχρι που του επέστρεψε τα χρήματα που του είχε δανείσει αν και είχαν καταλήξει και στα δικαστήρια. Ισχυρίστηκε ότι ο ενάγοντας τότε είχε ασχοληθεί πολύ με χρηματιστηριακές πράξεις τόσο με το πιο πάνω χρηματιστηριακό γραφείο όσο και με άλλα. Ο ενάγοντας του είχε δώσει τότε χρήματα για να αγοράσει μετοχές είτε στο όνομα του ενάγοντα είτε της γυναίκας του είτε των κόρων του. Η εξ ανταπαιτήσεως 3 εναγόμενη - θυγατέρα του ενάγοντα εκείνο το διάστημα εργαζόταν ως λειτουργός στο Χ.Α.Κ. Το ποσό των Λ.Κ.8.000,00 της επιταγής (Τεκμήριο 7) το είχε επιστρέψει στον ενάγοντα με επιταγή του, αντίγραφο της οποία κατάθεσε ως Τεκμήριο 14. Δεν μπορούσε όμως να θυμηθεί για πιο σκοπό είχαν εκδοθεί αυτές οι δύο επιταγές. Σε σχέση με την επιταγή (Τεκμήριο 8), παραδέχθηκε ότι η αναγραφή του ονόματος του είναι με δικά του γράμματα και φαίνεται ότι κατατέθηκε σε τρεχούμενο λογαριασμό κάπου στη Λεμεσό που δεν είναι δικός του. Υπέθεσε ότι θα αφορούσε αγορές στις οποίες προέβηκε η πρώην σύζυγος του. Συμφώνησε ότι ο ενάγοντας πάντοτε βοηθούσε οικονομικά τη σύζυγο του και κόρη του και αυτό δεν είχε σταματήσει ποτέ κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Γι΄αυτό και δεν αναγνωρίζει ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό προς τον ενάγοντα το οποίο να του το είχε δώσει υπό τη μορφή δανείου. Επέμεινε ότι ο ενάγοντας του όφειλε το ποσό των Λ.Κ.1.000,00 ως υπόλοιπο του δανείου που του είχε δώσει των Λ.Κ.8.000,00, εφόσον του επέστρεψε με τις επιταγές (Τεκμήρια 1 και 2), μόνο το ποσό των Λ.Κ.7.000,00. Επίσης του όφειλε το ποσό των Λ.Κ.4.000,00 που του είχε δανείσει με την επιταγή (Τεκμήριο 15) και δεν του το είχε εξοφλήσει ποτέ. Του όφειλε ακόμα το ποσό των Λ.Κ.1.000,00 που του το είχε δώσει στις 14.12.1999 με επιταγή (Τεκμήριο 16). Κατάθεσε ως Τεκμήρια 17,18 και 19 αντίγραφα τριών επιταγών με ημερομηνίες 1.12.97,4.06.98 και 21.12.98 οι οποίες φαίνεται ότι εκδόθηκαν από την τότε σύζυγο του προς όφελος της οικογενειακής της εταιρείας Μ.Ν.S. PIANO Ltd συνολικού ποσού Λ.Κ.504,00 και δεν θυμόταν να είχαν αγοράσει οτιδήποτε από αυτή την εταιρεία. Το ποσό επίσης των Λ.Κ.150,00 το είχε καταβάλει σε κάποια Tessie Abuan με την επιταγή (Τεκμήριο 20), από τον κοινό λογαριασμό που διατηρούσε με την τότε σύζυγο του την 4.11.1997 η οποία ήταν οικιακή βοηθός της εξ ανταπαιτήσεως εναγομένης 2 Μαρίκας Αντωνίου για το χρονικό διάστημα από 27.04.1996 μέχρι 30.11.1997. Το ποσό των Λ.Κ.2.360,00 που αντιπροσωπεύουν οι τέσσερις επιταγές του τεκμηρίου 21 είχαν εκδοθεί από τον κοινό λογαριασμό που τηρούσε με την τότε σύζυγο του και εξεδόθησαν από εκείνη προς όφελος της εξ ανταπαιτήσεως εναγομένης 2 χωρίς αντάλλαγμα και έκτοτε δεν του επιστράφηκε τίποτε έναντι αυτού του ποσού. Εξήγησε από που προέρχεται η αξίωση του εναντίον της εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενης 3 Κατερίνας Αντωνίου για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.16.480,00 προς όφελος της οποίας εξέδωσαν ο ίδιος και η πρώην σύζυγος του τις τρεις επιταγές του Τεκμηρίου 22 από τον κοινό τους λογαριασμό που τηρούσαν τότε χωρίς να έχουν οποιονδήποτε αντάλλαγμα. Η πρώην σύζυγος του ποτέ δεν του είχε πει ότι ήθελε να χαρίσει αυτό το ποσό στην αδελφή της. Για τις πιο πάνω αξιώσεις του εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων 2 και 3, ο ενάγοντας - εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενος 1 ο ίδιος, δεν του επέστρεψε ποτέ κανένα ποσό αν και με οδηγίες και κατ΄εντολή του καταβλήθηκαν αυτά τα ποσά. Επανέλαβε ότι στα Τεκμήρια 2 και 9 δεν υπάρχει δικός του γραφικός χαρακτήρας. Επέμεινε ότι η επιταγή Τεκμήριο 4 συνάδει με το Τεκμήριο 15 τη δική του επιταγή και ότι ποτέ ο ενάγοντας δεν του είχε δώσει άλλα χρήματα τα οποία του τα επέστρεψε με την επιταγή του Τεκμηρίου 15. Τέλος, απέρριψε ισχυρισμό του ενάγοντος που προβάλλεται στην παρ. 3 στ. της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια του γάμου του είχε κατά καιρούς ανοίξει και κλείσει διάφορους τραπεζικούς λογαριασμούς και είχε συνάψει διάφορα δάνεια που αφορούσαν ανακαίνιση ή αγορά εξοπλισμού για την οικία όπου διέμεναν αρχικά με τη σύζυγο του ή ακόμα αγορά χωραφιών και εξοχικής οικίας, δάνεια τα οποία ακόμα υφίστανται και πληρώνει δόση μέχρι και σήμερα που ανέρχεται στα Ευρώ 850,00. Διέμεναν αρχικά σε οικία που είχε δωρίσει ο ενάγοντας ή η σύζυγος του στη θυγατέρα τους και σύζυγο του. Αργότερα πριν τη διάσταση τους μετακόμισαν σε σπίτι που έκτισαν οι ίδιοι. Δεν πλήρωναν ενοίκιο για όσα χρόνια διέμεναν στο σπίτι που τους έδωσαν τα πεθερικά του και δεν υπήρχε τέτοια απαίτηση. Το σπίτι εκείνο πωλήθηκε για Λ.Κ.100.000,00 όταν θα έκτιζαν το δικό τους το οποίο συμπλήρωσε με δικά του χρήματα. Δεν θυμόταν με ακρίβεια πόσος ήταν ο μισθός του κατά την επίδικη περίοδο, εργαζόταν πάντοτε στην Α.ΤΗ.Κ. και δεν έκανε δεύτερη δουλειά. Δεν μπορούσε να θυμηθεί τι είδους διευθέτηση είχε γίνει με το ποσό των Λ.Κ.8.000,00 του Τεκμηρίου 7 το οποίο φαίνεται εξόφλησε δύο ημέρες μετά. Επέμεινε ότι σε καμιά περίπτωση δεν είχε πάρει δανεικά από τον ενάγοντα. Επέμενε ότι είχε δώσει στις 21.09.1999 σε μετρητά το ποσό των Λ.Κ.8.000,00 στον ενάγοντα και του επέστρεψε με τις δύο επιταγές στις 12.10.09 και 18.10.09 το ποσό των Λ.Κ.7.000,00. Στην επόμενη ερώτηση, πώς γίνεται στις 19.01.2000 να είχε δώσει την επιταγή των Λ.Κ.8.000,00 ενώ ο ενάγοντας εξακολουθούσε να του χρωστά το ποσό των Λ.Κ.1.000,00. Ανάφερε αρχικά ότι δεν αντιλήφθηκε την ερώτηση και στη συνέχεια επανέλαβε ότι δεν αμφισβητούσε τις επιταγές και τα ποσά που αναγράφονται σε αυτές, όμως δεν θυμόταν λεπτομέρειες και κάτω από ποιες προϋποθέσεις γίνονταν κάποιες μεταξύ τους διευθετήσεις και είχαν εκδοθεί και οι δύο αυτές επιταγές. Σύμφωνα με τη κατάσταση της μισθοδοσίας του το 2000 έπαιρνε περίπου καθαρά Λ.Κ.1.200,00 και περίπου τον ίδιο μισθό έπαιρνε και το 1999. Όταν είχε αναφερθεί στη κυρίως εξέταση του για αναλήψεις από τον κοινό τους λογαριασμό από τη σύζυγο του που ανέρχονταν περίπου στις Λ.Κ.80.000,00, διευκρίνισε ότι εννοούσε για όλη τη χρονική περίοδο των δέκα περίπου χρόνων που λειτούργησε αυτός ο κοινός τους λογαριασμός. Το παρατράβηγμα που παρουσίαζε ο λογαριασμός του κατά καιρούς καλυπτόταν από δάνεια που συνήπταν και από βοήθεια που δέχονταν από τους γονείς της συζύγου του όπως και από τους δικούς του γονείς. Η διαφορά που έβλεπε σε αυτό το ζήτημα ήταν ότι οι δικοί του γονείς δεν ήγειραν αγωγή με την οποία να διεκδικούν πίσω την οικονομική βοήθεια που τους παρείχαν σε αντίθεση με τον ενάγοντα. Οι επιταγές που του έδωσε ο ενάγοντας αφορούσαν εξόφληση δανείων που του είχε κάμει ο ίδιος. Ποτέ δεν του είχε δώσει επιταγές ως δώρο. Η επιταγή του Τεκμηρίου 8 αφορούσε δώρο που είχε κάμει ο ενάγοντας προς την κόρη του και μάλιστα αφορούσε πληρωμή για αγορές που έκανε η κόρη του ενάγοντα στη Λεμεσό. Η πάροδος τόσων χρόνων δεν του επιτρέπει να θυμηθεί ακριβώς για πιο σκοπό είχαν χρησιμοποιηθεί αυτά τα χρήματα. Δεν γνώριζε αν ο ενάγοντας ήταν ευκατάστατος και δεν του έδωσε ούτε σπίτια ούτε εξοχικά. Όσα έγιναν ήταν με δάνεια αλλά και με τη βοήθεια τόσο των δικών του γονιών η οποία ήταν σημαντική χωρίς όμως, όπως διευκρίνισε να κρατά λογαριασμό, όσο ασφαλώς και των πεθερικών του. Όταν κατά καιρούς είχαν οικιακή βοηθό στο σπίτι τους την πλήρωνε ο ίδιος. Για την επιταγή που εξέδωσε στις 4.11.1997 επ΄ονόματι της οικιακής βοηθού (Τεκμήριο 20), ανέφερε ότι αυτή από 27.04.96 μέχρι 30.11.97 εργαζόταν στην πεθερά του. Δεν μπορούσε να θυμηθεί τα ονόματα των διαφόρων οικιακών βοηθών που κατά καιρούς είχαν στο σπίτι τους, ούτε θυμόταν αν η συγκεκριμένη οικιακή βοηθός η Tessie Abuan είχε εργοδοτηθεί και από τον ίδιο. Θυμόταν ότι κατά καιρούς κάποιες οικιακές βοηθοί της πεθεράς του διέμεναν στο σπίτι τους λόγω του ότι εκείνη δεν είχε χώρο για να τις φιλοξενήσει αφού διέμενε σε διαμέρισμα. Οικιακές βοηθούς είχαν κατά καιρούς ίσως για περίοδο 3-4 χρόνων όταν η πρώην σύζυγος του δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει με τα δύο μωρά που είχαν. Δεν έχει τα στοιχεία καθώς όταν έφυγε από το σπίτι του όλα τα προσωπικά του πράγματα έχουν χαθεί. Τον μισθό των οικιακών τους βοηθών τον κατέβαλλε με επιταγές όταν θα έπρεπε να τις πληρώσει αυτός. Αρνήθηκε υποβολή ότι ήταν τα πεθερικά του που πλήρωναν τις οικιακές βοηθούς που είχαν κατά καιρούς και ότι η μοναδική φορά που πλήρωσε εκείνος ήταν με το Τεκμήριο 20. Όταν ο εναγόμενος επανέλαβε ότι ουδέποτε πήρε οικονομική βοήθεια προσωπικά ή δώρα από τον ενάγοντα, του υποβλήθηκε αν είχε αγοράσει μετοχές από την επενδυτική Φοίνικας Αμμοχώστου ενώ αρχικά προσποιήθηκε τον ανήξερο στη συνέχεια και όταν του παρουσιάστηκε αντίγραφο επιταγής του ενάγοντος προς αυτή την εταιρεία για ποσό Λ.Κ.2.000,00 και αντίγραφα των πιστοποιητικών παραχώρησης προς τον ίδιο μετοχών αξίας Λ.Κ.2.000,00 επικαλέστηκε τη πάροδο δέκα χρόνων και ήταν αυτός ο λόγος που δεν είχε θυμηθεί εξ αρχής γι΄αυτή τη πράξη. Σε υποβολή ότι η επιταγή των Λ.Κ.1.000,00 (Τεκμήριο 16) αφορούσε επιστροφή μέρους αυτών των μετοχών όπως ήταν η συνεννόηση τους, ανάφερε ότι δεν θυμόταν καλά την περίπτωση αλλά σίγουρα αν του έδωσε χρήματα ήταν για να αγοράσει μετοχές επ΄ονόματι του ενάγοντα και όχι επ΄ονόματι του. Ο ίδιος με δικά του χρήματα είχε αγοράσει τις δικές του μετοχές. Σε ερώτηση γιατί δεν είχε ζητήσει από τον ενάγοντα να του επιστρέψει ολόκληρο το υπόλοιπο ποσό που είχε απομείνει από τα δανεικά των Λ.Κ.8.000,00 όταν του έδωσε τη δεύτερη φορά μόνο Λ.Κ.2.000,00 απάντησε πως ήταν ο πεθερός του, υπονοώντας τις καλές σχέσεις που είχαν τότε. Σε σχέση με το ποσό των Λ.Κ.15.000,00 που έδωσε με την επιταγή με ημερομηνία 18.05.2000 στη Κατερίνα Αντωνίου (Τεκμήριο 22), ανάφερε ότι ο ενάγοντας του είχε ζητήσει να δανείσει την κουνιάδα του με αυτό το ποσό για να αγοράσει μετοχές και ανέμενε ότι θα του έδιδε πίσω αυτό το ποσό. Τα χρήματα αυτά προέρχονταν από δάνεια που είχε κάμει την εποχή εκείνη και το 2004 ανέρχονταν σε Λ.Κ.100.000,00. Υπέθεσε ότι ο ενάγοντας μπορεί να έκανε χρηματιστηριακές πράξεις επ΄ονόματι της συζύγου του και της θυγατέρας του. Οι σχέσεις του με τον πεθερό του εκείνο το διάστημα ήταν πολύ αρμονικές και υπήρχε εμπιστοσύνη μεταξύ τους και δεν θα έφτανε στο σημείο να του δανείζει την μια ημέρα χρήματα και να του τα ζητά την επόμενη. Σε ερώτηση πώς συμβιβάζεται η θέση του ότι ο ενάγοντας βοηθούσε οικονομικά την οικογένεια του και από την άλλη του ζητούσε δανεικά, ανάφερε ότι πράγματι ο πεθερός του έδιδε δώρα στη κόρη του όπως έκαμναν και οι γονείς του μαζί του, όμως άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Σε σχέση με την επιταγή (Τεκμήριο 5), ανάφερε ότι πράγματι αυτή εκδόθηκε επ΄ονόματι του όμως αυτή χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή κάποιας αγοράς που έκαμε η πρώην σύζυγος του και αυτό συνέβαινε τακτικά. Δεν απέκλεισε αυτό το ποσό να το είχε ζητήσει η πρώην σύζυγος του από τον πατέρα της. Για την επιταγή των Λ.Κ.4.000,00 του Τεκμηρίου 6, ανάφερε ότι είχε πάρει την επιταγή και την οπισθογράφησε και την εξαργύρωσε κάποιο τρίτο πρόσωπο και ίσως να αφορούσε κάποια πράξη στο Χ.Α.Κ. που έκαμε ο ενάγοντας. Εάν ο ίδιος έπαιρνε αυτά τα χρήματα θα τα κατέθετε στο λογαριασμό του. Επανέλαβε ότι δεν θυμόταν τις συνθήκες έκδοσης της επιταγής των Λ.Κ.8.000,00 και κάτω από ποιες συγκεκριμένες συνθήκες έγινε εκείνη η συναλλαγή τους. (Καταρρίπτει τον ισχυρισμό του ότι ποτέ δεν πήρε δανεικά από τον ενάγοντα) Για την επιταγή του Τεκμηρίου 8 ανάφερε ότι ίσως να αφορούσε κάποια πληρωμή για αγορές που έκαμε η πρώην σύζυγος του στη Λεμεσό. Για την επιταγή του Τεκμηρίου 3 ανάφερε ότι αφορούσε το ταξίδι τους στη Τζαμάικα που έγινε τον Αύγουστο του 2000 και δεν θυμάται ποιος είχε πάρει εκείνη την επιταγή. Το ποσό της επιταγής ήταν αυτό που πλήρωσε ο πεθερός του και το υπόλοιπο το πλήρωσε ο ίδιος χωρίς να θυμάται αν πλήρωσε περισσότερα για το δικό του μερίδιο. Αν πλήρωσε κάποιο μέρος σε μετρητά αυτό ήταν γιατί έτυχε να κρατεί μετρητά. Επέμεινε ότι δεν είχε ζητήσει ο ίδιος το ποσό των Λ.Κ.4.000,00 που αφορά την επιταγή του Τεκμηρίου 4. Σε σχέση με τις επιταγές των Τεκμηρίων 17,18 και 19 ανάφερε ότι δεν θυμόταν κάτω από ποιες συνθήκες είχαν εκδοθεί αυτές οι επιταγές για την οικογενειακή εταιρεία της πρώην συζύγου του. Μπορεί να αφορούσαν μετρητά που λάμβανε η πρώην σύζυγος του και εξέδιδε επιταγές. Το ίδιο συμβαίνει και για τις επιταγές των Τεκμηρίων 21 και την επιταγή του τεκμηρίου 22 για το ποσό των Λ.Κ.160,00 επ΄ονόματι της εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενης 3. Σε σειρά υποβολών ότι τα γεγονότα ήταν όπως τα εξήγησε ο ενάγοντας και ότι όσα ο ίδιος ανάφερε είναι εκ των υστέρων σκέψεις, απάντησε ότι ο ίδιος δάνεισε χρήματα στον ενάγοντα και ανέμενε την πληρωμή τους και ότι εξήγησε στη μαρτυρία του κάτω από ποιες συνθήκες το έκανε κάθε φορά. Επέμεινε ότι ο ίδιος ουδέποτε ζήτησε δανεικά από τον ενάγοντα. Τέλος, σε υποβολή ότι ο ενάγοντας και η σύζυγος του όσο διαρκούσε ο γάμος του με την κόρη τους τούς παρείχαν οικονομική βοήθεια ανερχόμενη σε χιλιάδες λίρες ανάφερε ότι αυτό πράγματι γινόταν και το ίδιο έκαναν και οι δικοί του γονείς και δεν ήταν σε θέση να υπολογίσει ποια από τις δύο πλευρές βοήθησε περισσότερο. Σε υποβολή δε ότι τα πεθερικά του πλήρωναν από το 1994 - 1997 την οικιακή του βοηθό ανάφερε ότι οικιακή βοηθό είχαν μεταξύ του 1997 και 2000 και ότι την πλήρωνε ο ίδιος. Η μαρτυρία για την Υπεράσπιση στη Ανταπαίτηση: Ως μάρτυρας υπεράσπισης στην ανταπαίτηση 1 (Μ.Υ.1) κατάθεσε η κ. Ειρήνη Χαριδήμου η οποία εργάζεται στο ΣΥ.ΤΑ.Υ.ΑΤΗΚ ως Αναπληρωτής Γραμματέας. Το 1999 κατείχε τη θέση Λογιστή. Ο κοινός λογαριασμός που διατηρούσε από το 1995 ο εναγόμενος Ορέστης Βασιλείου με τη τότε σύζυγο του Παναγιώτα έφερε αριθμό 4000616-2. Ο λογαριασμός ως κοινός που ήταν παρείχε τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε από τους δύο να εκδίδει από αυτόν επιταγές. Ανάφερε ότι είχαν συναφθεί κάποια δάνεια σε σχέση με αυτόν το λογαριασμό. Το αρχικό δάνειο έγινε τον Δεκέμβριο του 1995 και ήταν για το ποσό των Λ.Κ.5.100,00, το 1998 ανανεώθηκε για ποσό Λ.Κ.40.000,00 και εξοφλήθηκε τον Μάιο του 2000 με άλλο δάνειο το οποίο τελικά ξοφλήθηκε το 2001. Είχε συναφθεί ακόμα ένα δάνειο τον Αύγουστο του 1997 για Λ.Κ.10.000,00 το οποίο ξοφλήθηκε στις 21.05.1998. Τον Σεπτέμβριο του 1997 είχε συναφθεί άλλο δάνειο για Λ.Κ.8.000,00 το οποίο ξοφλήθηκε τον Μάιο του 1998. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 27 κατάσταση του κοινού λογαριασμού του εναγόμενου με την πρώην σύζυγο του από τον Νοέμβριο του 1995 μέχρι Αύγουστο του 2000. Η μάρτυρας δεν αντεξετάσθηκε. Ο Πωτοκολλητής του Οικογενειακού δικαστηρίου Λάρνακας κ. Νικόλας Μπάκας κατάθεσε ως Μ.Υ.2. Ανέφερε ότι έχει στη κατοχή του το φάκελο της αίτησης 26/2004 την οποία καταχώρησε την 11.08.2004 ο Ορέστης Βασιλείου για επίλυση των περιουσιακών σχέσεων του με την πρώην σύζυγο του Παναγιώτα η οποία ακόμα εκκρεμεί. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 28 αντίγραφο της αίτησης η οποία υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 29. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάσθηκε. Η εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενη 3 κατάθεσε ως Μ.Υ.3. Ανάφερε ότι είναι θυγατέρα του ενάγοντος και αδελφή της πρώην συζύγου του εναγόμενου. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του εναγόμενου εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντα Ορέστη Βασιλείου ότι στις 4.08.2000 της είχε δώσει το ποσό ων Λ.Κ.1.320,00, ανάφερε ότι δεν είχε λάβει ποτέ δανεικά από τον κ. Βασιλείου καθώς είναι οικονομικά ανεξάρτητη και δεν είχε ανάγκη να δανειστεί από αυτόν. Τότε ήταν διευθύντρια του Οικονομικού Τμήματος του Χ.Α.Κ. Ούτε το ποσό των Λ.Κ.15.000,00 που ισχυρίζεται ο κ Βασιλείου ότι δήθεν της έδωσε ως δάνειο στις 18.05.2000 δεν ήταν δάνειο. Εξήγησε ότι αυτά τα ποσά αφορούσαν χρηματιστηριακές πράξεις που είχαν κάμει μαζί με τον κ. Βασιλείου και την σύζυγο του επενδύοντας σε αγορά μετοχών με ιδιωτική τοποθέτηση. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα ποιες μετοχές είχαν αγοράσει και από ποιες εταιρείες. Τα κέρδη που είχαν τα είχαν μοιραστεί. Παρόμοιες συναλλαγές αφορούσε και το ποσό των Λ.Κ.1.320,00. Για δε το Τεκμήριο 22 την επιταγή των Λ.Κ.160,00 που εκδόθηκε από τον κοινό λογαριασμό του εναγόμενου με την αδελφή της υπέθεσε ότι θα της επέστρεψε η αδελφή της, χρήματα που την είχε δανείσει. Ανάφερε ότι δεν χρειαζόταν να δανειστεί χρήματα από κανένα και αν χρειαζόταν να δανειστεί θα πήγαινε σε τράπεζα. Έκαμε αναφορά σε συγκεκριμένες πράξεις στο Χ.Α.Κ. με τον ενάγοντα που είχαν γίνει με την αγορά και πώληση μετοχών με κέρδος. Στην αντεξέταση της ρωτήθηκε για ένορκη δήλωση που είχε κάμει σε άλλη δικαστική διαδικασία όπου της υπεβλήθη ότι είχε κριθεί ότι εψεύδετο. Ανάφερε, ότι ποτέ δεν ανακάλεσε η ίδια όσα ενόρκως υποστήριξε ενώπιον Δικαστηρίου. Σε υποβολή του ευπαίδευτου συνηγόρου ότι το είχε κάμει, ανάφερε ότι λανθανόταν ο δικηγόρος καθώς δεν είναι αυτό που αναφερόταν στην απόφαση. Από σχετικές απαντήσεις της φάνηκε ότι δεν γνώριζε ότι η διαδικασία για την οποία προσήλθε να καταθέσει την αφορούσε και προσωπικά. Ανάφερε ότι τα σχετικά με τη παρούσα αγωγή τα χειριζόταν ο πατέρας της. Όσες από τις χρηματιστηριακές συναλλαγές είχαν κάμει με τον εναγόμενο και την αδελφή της τους απέφεραν κέρδη τα μοιράστηκαν, κατάθεσε προς τούτο διάφορα έγγραφα ως Τεκμήριο 30. Το ποσό των Λ.Κ.15.000,00 αφορούσε σίγουρα κάποια από αυτές τις συναλλαγές αλλά δεν είχε μαζί της περισσότερα στοιχεία για να αποδείξει τον ισχυρισμό της. Η ίδια με την εμπλοκή της σε χρηματιστηριακές συναλλαγές είχε κέρδη και δεν δημιούργησε φοβερά χρέη όπως της υποβλήθηκε. Η πρώην σύζυγος του εναγόμενου κατάθεσε ως Μ.Υ.4 στην ανταπαίτηση. Ανάφερε ότι τις επιταγές των Τεκμηρίων 17,18 και 19 τις εξέδωσε η ίδια και αφορούσαν επιστροφή δανεικών που είχε πάρει από την οικογενειακή τους εταιρεία. Οι επιταγές του τεκμηρίου 21 τις οποίες εξέδωσε η ίδια αφορούσαν πάλι επιστροφή χρημάτων που δανειζόταν από την μητέρα της. Το ίδιο και η επιταγή για ποσό Λ.Κ.160,00 του τεκμηρίου 22 αφορούσε επιστροφή δανεικών που είχε πάρει από τη αδελφή της. Η οικία στην οποία διέμεναν αρχικά με τον σύζυγο της στην οδό Φανερωμένης στη Λάρνακα ανήκε στους γονείς της και της την δώρισαν ενόσω ήταν παντρεμένη με τον εναγόμενο. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 23 την άδεια παραμονής της οικιακής βοηθού που είχε η ίδια από το 1997. Από ότι θυμόταν ήταν βοηθός της για περίπου 11/2 χρόνο. Ποτέ δεν είχε συμβεί να έχει οικιακή βοηθό η μητέρα της και να τη φιλοξενούν στο δικό τους σπίτι. Το μισθό της οικιακής βοηθού που είχαν κατά καιρούς τον πλήρωνε ο πατέρας της από το 1994 μέχρι το 1997 και στη συνέχεια την πλήρωναν οι ίδιοι πάντοτε με επιταγές. Οι γονείς της είχαν δωρίσει στην ίδια και άλλα ακίνητα όπως ένα χωράφι στις Πλάτρες και ένα οικόπεδο στη Λεμεσό και αυτό ήταν σε γνώση του πρώην συζύγου της. Η οικιακή βοηθός της Abuan Tessie ήταν δική της οικιακή βοηθός και όχι της μητέρας της αν και ήταν γραμμένη στο όνομα της μητέρας της και μέχρι τις 30.11.1997 της κατέβαλλε ο πατέρας της το μισθό της. Ο εξ αναταπαιτήσεως εναγόμενος 1 που κατάθεσε ως Μ.Υ. 5 απέρριψε τον ισχυρισμό του εναγόμενου ότι τον είχε δανείσει χρήματα αλλά είναι το αντίθετο που συνέβαινε και ότι τάχα οι επιταγές που του έδωσε αφορούσαν επιστροφή κάποιων από τα χρήματα που τον είχε δανείσει. Αρνήθηκε ότι είχε πάρει ποτέ Λ.Κ.8.000,00 σε μετρητά από τον εναγόμενο. Από τη δουλειά του όταν αφυπηρέτησε τον Ιανουάριο του 1998 είχε πάρει εφάπαξ ποσό Λ.Κ.49.000,00. Πριν το καλοκαίρι του 1999 είχε μετοχές τραπεζών. Την περίοδο της χρηματιστηριακής έκρηξης ο ίδιος είχε κάμει μόνο δύο πράξεις αγοράζοντας μετοχές της Τράπεζας Κύπρου μέσω του χρηματιστηριακού γραφείου της C.L.R. Είχε αγοράσει συγκεκριμένα 1.000 μετοχές της Τράπεζας Κύπρου στις 2.09.1999 και πλήρωσε από προσωπικό του λογαριασμό το ποσό των Λ.Κ.7.260,48σ. και προς τούτο κατάθεσε ως Τεκμήρια 31 και 32 τα σχετικά έγγραφα που αποδεικνύουν τον ισχυρισμό του. Παραδέχθηκε ότι την 1.09.1999 είχε αγοράσει 1.000 μετοχές της Λαϊκής Τράπεζας για το ποσό των Λ.Κ.12.184,70σ. Ολόκληρο τον Σεπτέμβριο του 1999 είχε κάμει μόνο δύο πράξεις. Είχε κάμει και τον Αύγουστο του 1999 πράξεις στο Χ.Α.Κ. και διατηρούσε ανοιχτό λογαριασμό στη C.L.R. και έκανε διάφορες αγορές και πωλήσεις. Εξήγησε πως λειτουργούσε τον εν λόγω λογαριασμό για τον οποίο έδιδε οδηγίες και μέσω τηλεφώνου, αν δε ο λογαριασμός του δεν είχε υπόλοιπο έστελνε επιταγές με ταξί. Ποτέ δεν είχε πληρώσει χρηματιστηριακή πράξη με μετρητά ακόμα και εάν ήταν να γίνει μια πράξη την ίδια ημέρα. Εξήγησε ότι διατηρούσε δύο λογαριασμούς ένα για τις καταθέσεις του και ένα για overdraft. Η χρηματιστηριακή εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν δεν μπορούσε να του αγοράσει μετοχές αν δεν διέθετε χρήματα ο λογαριασμός του. Ανάφερε ότι λόγω της θέσης και της κόρης του και του ίδιου ως τελωνειακού υπαλλήλου και των σχέσεων που είχαν με την Global Soft είχαν την δυνατότητα να αγοράσουν μετοχές της με ιδιωτική τοποθέτηση. Για το ποσό των Λ.Κ.15.000,00 που αξιώνει ο εναγόμενος από την κόρη του μόλις πρόσφατα είχε μάθει από αυτή τι είχε γίνει και δεν γνώριζε τη συγκεκριμένη συναλλαγή από πριν. Παρόλο ότι ήξερε ότι ο εναγόμενος είχε κάμει κάποιες πράξεις με την κόρη του τη Κατερίνα, εντούτοις δεν τον είχε ρωτήσει ο δικηγόρος του για να τον πληροφορήσει σχετικά. Εν πάση περιπτώσει δεν τον αφορούσε τον ίδιο εκείνο το ζήτημα. Απέρριψε υποβολή ότι ο εναγόμενος του είχε δώσει δανεικά Λ.Κ.8.000,00 σε μετρητά και επέμενε ότι ήταν αυτός που πάντοτε έδιδε δανεικά σ΄αυτόν όποτε του ζητούσε. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών έκαμαν εκτεταμένη αναφορά κατά τις τελικές τους αγορεύσεις στη μαρτυρία που παρατέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου. Σχολίασαν κάθε σημείο το οποίο ενδιέφερε, κατά την άποψη τους, και το οποίο θα έχει σημασία κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Ως προς το ζήτημα της αξιοπιστίας, επί της οποίας εν πολλοίς θα κριθεί η υπόθεση, όπως ήταν η εισήγηση, ο καθένας από την πλευρά του εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να γίνουν πιστευτοί, ο μεν συνήγορος του ενάγοντος ο δικός του πελάτης και για τους εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενους οι ίδιοι ή οι μάρτυρες που παρουσιάστηκαν και κατάθεσαν γι΄αυτούς, ο δε συνήγορος του εναγόμενου ο δικός του πελάτης προτείνοντας τελικά την επιτυχία ο καθένας της πλευράς του στις αξιώσεις της και απόρριψη των αξιώσεων της άλλης πλευράς. Επιμέρους πτυχές των εισηγήσεων τους για τις οποίες υπήρξε και σχετική παραπομπή σε νομολογία θα με απασχολήσουν στη συνέχεια της απόφασης μου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τον ενάγοντα όπως και την εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενη 3 και τους μάρτυρες που παρουσίασαν για την υπεράσπιση τους στην ανταπαίτηση όπως και τον εναγόμενο να καταθέτουν στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Παρακολούθησα τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό μνημονικό τους και γενικά τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα (βλ. C&A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου