Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, Αίτηση αρ. DLO: 6/2009, 16.12.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2009:A127 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Αίτηση αρ. D.L.O.: 6/2009 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 ΚΑΙ Αναφορικά με την Υποθήκη Υ556/2001 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας ΚΑΙ Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας ------------ Αίτηση ημερ. 17.6.2009 για καταχώρηση συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως Ημερομηνία: 16.12.2009 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Σ. Σταυρινίδης Για Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας: κα Παπαστεφάνου Για Μarfin Popular Bank Public Company: κα Γ. Ζαχαρίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής με την εναρκτήρια αίτησή του εξαιτείται από το Δικαστήριο: (Α) Διάταγμα για τη ματαίωση και/ή απαγόρευση και/ή τον τερματισμό της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 124, Φ/Σχ. 2-251-355 Συμπλ. 2, αρ. εγγραφής 2/124, Τοποθεσία Ποταμός στο χωριό Κίτι της Επαρχίας Λάρνακας όπως φαίνεται στη γνωστοποίηση που έγινε διά τοιχοκόλλησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας με την οποία αναγγέλλεται η πώληση σε δημοπρασία την 7.6.
- (Β) Διάταγμα και/ή Δήλωση και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η απόφαση και/ή η διαδικασία που ακολουθήθηκε. Στην πιο πάνω εναρκτήρια αίτηση καταχωρήθησαν ενστάσεις από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας και την Marfin Popular Bank Public Company Ltd συνοδευόμενες από αντίστοιχες Ενόρκους Δηλώσεις. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΟΣ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση ο Αιτητής ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η καταχώριση συμπληρωματικής και/ή απαντητικής Ενόρκου Δηλώσεως εκ μέρους του Αιτητή μετά την καταχώριση των Ενόρκων Δηλώσεων από πλευράς του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακας και της Marfin Popular Bank Public Company Ltd. H αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 29-32 και 43 του Ν.14/60, στα Άρθρα 40 και 51 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμου 82(Ι)/2002, στα Άρθρα 29, 30 και 31 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224, ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στη Δ.39, Δ.48 θθ1-4, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Σύνταγμα, στις αρχές της επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική νομολογία. Η αίτηση συνοδεύεται από Ένορκο Δήλωση του Αιτητή στην οποία βασικά αναφέρει τα ακόλουθα: · Μετά που καταχώρησαν οι αντίδικοι του τις ενστάσεις και τις Ενόρκους Δηλώσεις τους όπως και μετά την κατάθεση της έκθεσης γεγονότων είχε την ευκαιρία να τα διαβάσει και διαφωνεί πλήρως με το περιεχόμενό τους. Μάλιστα μερικά από τα τεκμήρια που έχουν καταθέσει οι αντίδικοι του εύκολα μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ότι έχουν παραποιηθεί και πλαστογραφηθεί με σκοπό την απόκρυψη της αλήθειας και παραπλάνησης του Δικαστηρίου. · Το Τεκμήριο Λ, της έκθεσης γεγονότων το οποίο αναφέρεται στην Ένορκο Δήλωση της Βασιλικής Πάλμα, έχει παραποιηθεί, αλλοιωθεί και πλαστογραφηθεί με διαφορετικά στυλό όπως και το Τεκμήριο Λ2 της έκθεσης γεγονότων το οποίο, ενώ φέρει ημερομηνία 14.3.09, η συστημένη σφραγίδα του ταχυδρομείου πάνω σ΄ αυτό αναγράφει ημερομηνία 7.5.
- Ο φάκελος αποστολής του συστημένου αντικειμένου 13073933 (Τεκμήριο 2) έχει ημερομηνία αποστολής 7.5.09 το οποίο αμέσως φανερώνει ότι το έγγραφο ημερ. 14.3.09 δεν ταχυδρομήθηκε προς τον παραλήπτη του την ημερομηνία αυτή αλλά στις 7.5.09, ενώ στο Τεκμήριο Λ2 ημερ. 14.3.09, που είναι η απόδειξη κατάθεσης συστημένων αντικειμένων, στο στοιχείο 13 αναγράφεται το όνομα του Αιτητή και ο αριθμός συστημένου αντικειμένου
- Απλός έλεγχος του Τεκμηρίου Λ2 θα καταδείξει ότι όλα τα συστημένα αντικείμενα φέρουν ημερ. 4.5.09 και όχι 14.3.09 και ότι ταχυδρομήθηκαν στις 7.5.09 προς τους παραλήπτες τους. · Τα πιο πάνω γεγονότα υποστηρίζουν τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων από υπάλληλο του Κτηματολογίου Λάρνακας σε συνεργασία με άλλο υπάλληλο του Κτηματολογίου και πιθανόν με άλλα τρίτα πρόσωπα. · Ο Αιτητής δεν είχε καμία επικοινωνία με τη Βασιλική Πάλμα το Μάρτιο του 2009 παρά μόνο με τον υπάλληλο κ. Παναγή στον οποίο έδωσε τη νέα του διεύθυνση. Με την κα Πάλμα ο Αιτητής επικοινώνησε το Μάιο του
- Δεν άλλαξε ο Αιτητής στις 2.5.09 τη διεύθυνση του, όπως ισχυρίζεται η κα Πάλμα, γιατί στις 2.5.09 η ίδια ζήτησε και έγινε εκτύπωση των στοιχείων του Αιτητή, Τεκμήριο Ξ1 της έκθεσης γεγονότων και δόθηκε από τον υπολογιστή του Κτηματολογίου η σωστή διεύθυνση του Αιτητή. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΟΣ ΔΗΛΩΣΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Στην αίτηση κατεχωρήθη ένσταση από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας η οποία στηρίζεται στο ΚΕΦ. 224, στο Νόμο που τροποποιεί τους Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμους Ν.82(Ι)/2008, στο Ν.9/65, στη Δ.48 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Άρθρο 22 του Ν.14/60 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: Ø Η αίτηση καταχωρείται με καθυστέρηση με σκοπό την παρέλκυση χρόνου και τη στρεψοδικία. Ø Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. Ø Η αίτηση καταχωρείται καταχρηστικά και/ή αντικανονικά. Ø Οι λόγοι που προβάλλονται δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή είναι άσχετοι με την παρούσα διαδικασία. Ø Τα γεγονότα που περιέχονται στην Ένορκο Δήλωση ημερ. 17.6.09 είναι προγενέστερα της Ενόρκου Δηλώσεως ημερ. 15.5.09, ήταν στη γνώση του Αιτητή και θα μπορούσαν να είχαν συμπεριληφθεί σ΄ αυτή. Ø Η Ένορκος Δήλωση είναι ανακριβής, παραπλανητική και/ή αναληθής. Η ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκο Δήλωση της Βασιλικής Πάλμα η οποία έχει ως εξής: · Ο Αιτητής αφίσταται του επιδίκου θέματος, δηλαδή κατά πόσο η διαδικασία αναγκαστικής πώλησης διεξήχθη κανονικά, σύννομα και βάσει των Περί Πωλήσεως Διαδικαστικών Κανονισμών. · Αποσκοπεί στην αναστολή της πώλησης, πράγμα το οποίο πέτυχε. Η πώληση αναστάληκε με την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 27.5.
- Η πώληση δεν επαναορίστηκε. Ο Αιτητής δεν προσκόμισε Διάταγμα για ακύρωση των υποθηκών του, αφού, όπως ισχυρίζεται, εξόφλησε το οφειλόμενο προς την τράπεζα χρέος του. · Οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί πλαστογραφίας είναι άσχετοι με την παρούσα διαδικασία και δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΟΣ ΔΗΛΩΣΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ MARFIN POPULAR BANK PUBLIC COMPANY LTD Ένσταση κατεχωρήθη και από την Marfin Popular Bank η οποία στηρίζεται στα Άρθρα 4-9 του ΚΕΦ. 6, στα Άρθρα 29-32 και 43 του Ν.14/60, στη Δ.48 θθ1-9, Δ.39 θθ1-21, Δ.64 θθ1-4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 37-41 και 51 του Ν.9/65, στους Περί Πωλήσεως Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στους Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Κατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, Καν. 2, 5
(1)
(2)και
(3), 6-11, 14-17, στο Άρθρο 3 του ΚΕΦ. 223, στα Άρθρα 28-31, 80-83 του ΚΕΦ. 224, στο Άρθρο 30
(2)και
(3)του Συντάγματος, επί της σχετικής νομολογίας και στις αρχές της επιείκειας. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: Ø Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, παράτυπη και αντικανονική και καταχρηστική. Ø Η αίτηση υπεβλήθη καθυστερημένα. Ø Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ø Δεν επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως και απαντητικής Ενόρκου Δηλώσεως. Η ένταση συνοδεύεται από Ένορκο Δήλωση του Νίκου Νικολάου, υπαλλήλου στη Marfin Popular Bank και έχει εν συνόψει ως εξής: · Τα θέματα που εγείρει ο Αιτητής είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα αφού το παρόν Δικαστήριο δεν είναι ποινικό για να αποφανθεί για τις κατ΄ ισχυρισμό πλαστογραφίες. · Με τα λεγόμενα του ιδίου του Αιτητή οι κατ΄ ισχυρισμό πλαστογραφίες και παραποιήσεις φαίνονται ξεκάθαρα από τα Τεκμήρια που είναι ήδη κατατεθειμένα στις ενστάσεις και, επομένως, δεν υπάρχει κανένας σοβαρός λόγος για καταχώρηση περαιτέρω Ενόρκου Δηλώσεως. · Οι αναφορές του Αιτητή σε κατ΄ ισχυρισμό εξόφληση των οφειλόμενων ποσών είναι ανυπόστατοι και τους έχει προβάλει στην αρχική αίτηση του. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Εν πρώτοις κρίνω αναγκαίο να εξετάσω τη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης και της δυνατότητας, αν υπάρχει, για καταχώρηση συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως. Η αίτηση που κατεχωρήθη στην παρούσα υπόθεση για ματαίωση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης συγκεκριμένου ακινήτου και/ή ακύρωση της διαδικασίας που ακολουθήθηκε, συνιστά εναρκτήρια διαδικασία με την έννοια που ενέχει ο όρος αυτός στο Άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60στον ορισμό του όρου «αγωγή», και δεν αποτελεί ενδιάμεση αίτηση[1]. Συγκεκριμένα με βάση το Άρθρο 37 του Ν.9/65 ο Διευθυντής Κτηματολογίου δύναται να μεριμνήσει για την πώληση ακινήτου που βαρύνεται με την πληρωμή ενυπόθηκου χρέους και με βάση το Άρθρο 51
(1)του ιδίου Νόμου κάθε πρόσωπο του οποίου τα νόμιμα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε διαταγή, γνωστοποίηση ή απόφαση του Διευθυντή δυνάμει του Νόμου αυτού μπορεί, εντός 30 ημερών από της κοινοποίησης σ΄ αυτό των άνω, να υποβάλει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο οπόταν και εφαρμόζονται οι διατάξεις των Άρθρων 80 και 81 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου και των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών, τηρουμένων των αναλογιών. Οι Κανονισμοί του 1956 καθιερώνουν ως ένδικο μέσο για την άσκηση της έφεσης τον τύπο ο οποίος προσδιορίζεται στο Παράρτημα των Κανονισμών και είναι προσαρμοσμένος στον τύπο αίτησης με κλήση (application by summons). Ο τύπος αυτός προβλέπει και τον καθορισμό των νομικών λόγων στους οποίους στηρίζεται η έφεση. Ειδικά προβλέπεται στον Κανονισμό 5
(1)των Κανονισμών του 1956 ότι τέτοια αίτηση/έφεση εκθέτει τους λόγους που προβάλλονται ενάντια στην ορθότητα της απόφασης και συνοδεύεται από μια ή περισσότερες Ενόρκους Δηλώσεις στις οποίες εκτίθενται τα γεγονότα. Κατά παρόμοιο τρόπο ισχύουν ανάλογες πρόνοιες σε σχέση με την ένσταση του Καθ΄ου η αίτηση/Εφεσίβλητου. Αυτές είναι οι τυπικές προϋποθέσεις από απόψεως εγγράφων προτάσεων στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Ωστόσο η καθιέρωση από τους Κανονισμούς του 1956 όμοιου τύπου για την άσκηση της έφεσης με εκείνο που προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας για την υποβολή αίτησης με κλήση δεν εξομοιώνει την έφεση με ενδιάμεση αίτηση[2]. Επισημαίνω ότι στην αγόρευσή του ο κ. Σταυρινίδης έχει επικαλεστεί τις πρόνοιες της Δ.48, θ.4 ως τη νομική βάση που παρέχει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Εφόσον, λοιπόν, η κυρίως αίτηση που κατεχωρήθη στην παρούσα υπόθεση συνιστά εναρκτήρια αίτηση και όχι ενδιάμεση αίτηση, δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.48, θ.4
(2), η οποία παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων. Η Δ.48 θ.4
(2)εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις ενδιάμεσων αιτήσεων και, επομένως, δεν μπορεί στην προκειμένη περίπτωση να της γίνει επίκληση για να χορηγηθεί η αιτούμενη από τον Αιτητή θεραπεία. Είναι φανερό, με βάση τα όσα προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, ότι ουδεμία εφαρμογή μπορεί στην υπό εξέταση περίπτωση να τύχει η πιο πάνω Διάταξη. Συνεπώς, στο βαθμό που η αίτηση στηρίχθηκε σ΄ αυτή τη Διάταξη, δεν μπορεί να επιτύχει. Δεν διαφεύγει, ωστόσο της προσοχής μου, ότι η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς. Βέβαια, στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης ουδεμία αναφορά γίνεται σε συγκεκριμένο ή συγκεκριμένους Κανονισμούς έτσι ώστε να υπάρχει η απαραίτητη εξειδίκευση. Ανεξάρτητα από αυτή την παράλειψη θα λάβω υπόψη μου τους Κανονισμούς του 1956 στο σύνολό τους για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης, μεταξύ των οποίων και του Κανονισμού 10
(3)που είναι σχετικός με την υπό κρίση αίτηση. Ο Κανονισμός 10
(3), ο οποίος αντικατέστησε τον παλαιό με τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2006, ημερ. 22.11.2006, έχει ως εξής: «10
(3)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών». (δική μου υπογράμμιση) Επισημαίνω από την αρχή ότι ο Κανονισμός 10
(3)είναι πανομοιότυπος με τη Δ.48, θ.4
(2)μετά την αναμόρφωση της τελευταίας με την ΚΔΠ 5/99, ημερ. 23.12.99. Κατά συνέπεια ο Κανονισμός 10
(3)θα πρέπει να ερμηνευθεί κατ΄ ανάλογο τρόπο ως η Δ.48, θ.4
(2). Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου του πιο πάνω Κανονισμού είναι κατ΄ αρχήν τα ακόλουθα:
- Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση/έφεση ή την ένσταση, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων.
- Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ΄ εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης[3].
- Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί.
- Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται από τον Θεσμό, και οποιαδήποτε καταχωρηθείσα χωρίς άδεια τέτοια ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να παραγνωρίζεται. Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της ένστασης ο Αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της αίτησης/έφεσης, είτε της ένστασης, ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός του Κανονισμού 10
(3)είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Με βάση την τροποποίηση που επήλθε στον Κανονισμό 10
(3)αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε προηγουμένως, η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας, εκτός βέβαια, από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, των Ενόρκως Δηλούντων. Κατά την κρίση μου δεν έχει αποκαλυφθεί, με βάση τα όσα αναφέρονται στην Ένορκο Δήλωση του Αιτητή, καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως για τους ακόλουθους λόγους: Πρώτον Τα όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής στις παρα. 3 και 4 της Ενόρκου Δηλώσεως του αφορούν γεγονότα προγενέστερα της ημερομηνίας που καταχωρήθηκε η εναρκτήρια αίτηση συνοδευόμενη από Ένορκο Δήλωση του Αιτητή ημερ. 15.5.09 και, επίσης, τέτοια που ήσαν σε γνώση του Αιτητή. Δεύτερον Είναι η ίδια η θέση του Αιτητή ότι, σ΄ ό,τι αφορά τον ισχυρισμό του για πλαστογραφία και παραποίηση τεκμηρίων, εύκολα μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ότι έχουν παραποιηθεί και πλαστογραφηθεί με σκοπό την απόκρυψη της αλήθειας και παραπλάνησης του Δικαστηρίου[4]. Αν, επομένως, αυτοί οι ισχυρισμοί ευκόλως προκύπτουν από τα ίδια τα Τεκμήρια που είναι ήδη κατατεθειμένα με τις ενστάσεις δεν υπάρχει καμία αναγκαιότητα για καταχώρηση συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως για προώθηση του πιο πάνω ισχυρισμού. Τρίτον Περαιτέρω οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί πλαστογραφίας κάποιων εγγράφων που είναι Τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου και η πιθανή διάπραξη ποινικών αδικημάτων από υπάλληλο του Κτηματολογίου και/ή άλλων προσώπων, ή η πιθανή παράβαση του Νόμου που αφορά τους Δημόσιους Υπαλλήλους, όπως είναι η σαφής θέση του Αιτητή στην παρα. 5 της Ενόρκου Δηλώσεως του, δεν έχει σχέση με τα επίδικα ζητήματα της παρούσας διαδικασίας και ούτε μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης από το παρόν Δικαστήριο[5]. Αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα διαδικασία είναι, υπενθυμίζω, το κατά πόσο η διαδικασία αναγκαστικής πώλησης έχει διεξαχθεί κανονικά και σύμφωνα με το Νόμο και τους σχετικούς Κανονισμούς. Τέταρτο Τα όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής στην παρα. 7 της Ενόρκου Δηλώσεως του[6] σχετικά με το ότι δεν οφείλει τα αναφερόμενα ποσά προς την Marfin Popular Bank Public Company Ltd για το λόγο ότι έχουν εισπράξει πλήρως τα οφειλόμενα ποσά συνιστούν επανάληψη του ισχυρισμού που ήδη προβάλλεται στην Ένορκο Δήλωση που υποστηρίζει την εναρκτήρια αίτηση του στην παρούσα υπόθεση και συγκεκριμένα στην παρα. 9 αυτής[7] με αποτέλεσμα να μη χρειάζεται αυτό το ζήτημα να τεθεί εκ νέου μέσω συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως. Πέμπτο Πλείστα τα όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής στην παρα. 4 της Ενόρκου Δηλώσεως του στην υπό κρίση αίτηση αφορούν επιχειρηματολογία επί ισχυρισμών γεγονότων τα οποία δεν αναφέρονται σε γεγονότα μεταγενέστερα της καταχώρησης της εναρκτήριας του αίτησης στην παρούσα υπόθεση. Έκτο Αν αυτό που βασικά επιχειρεί ο Αιτητής να προβάλει είναι ότι δεν έλαβε γνώση της ειδοποίησης ή γνωστοποίησης αναγκαστικής πώλησης, αυτό το έχει ήδη προβάλει στην Ένορκο Δήλωση που καταχώρησε προς υποστήριξη της αίτησης/έφεσης. Επομένως, τα όσα προβάλλει στην Ένορκο Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση με σκοπό να τονίσει την έλλειψη γνώσης από μέρους του δεν χρειάζεται να συμπεριληφθούν σε συμπληρωματική Ένορκο Δήλωση. Εν ολίγοις και σε συμφωνία με τους συνηγόρους των Καθ΄ων η αίτηση, με βάση τα όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής στην υπό κρίση αίτηση, δεν προβάλλει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς οι οποίοι να αποδεικνύουν ότι η καταχώρηση συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως είναι αναγκαία προς αποκρυστάλλωση των πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Να πω και κάτι τελευταίο. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν προβάλλονται τέτοιοι ισχυρισμοί από τον Αιτητή που να καθιστούν αναγκαία την καταχώρηση συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως, διαδικαστικά επισημαίνω ότι δεν έχει καν επισυναφθεί η Ένορκος Δήλωση που ο Αιτητής επιδιώκει να καταχωρήσει ούτως ώστε να καταγράφονται σ΄ αυτή αυτούσιοι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί που ο Αιτητής επιθυμεί να συμπεριλάβει στα πλαίσια της επιδιωκόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Κ Α Τ Α Λ Η Ξ Η Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι η υπό κρίση αίτηση είναι αβάσιμη και την απορρίπτω με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ των Καθ΄ων η αίτηση ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ........................ Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΤ [1] Δέστε Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ.
- [2] Δέστε Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.α. (ανωτέρω). [3] Δέστε Αίτηση Φυλόκυπρος Ματθαίου κ.α. υπ΄ αρ. 2972008 ημερ. 21/4/
- [4] Δέστε παρα. 3 της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητή: «. μερικά από τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί από τους αντιδίκους μου εύκολα μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ότι έχουν παραποιηθεί και πλαστογραφηθεί με σκοπό την απόκρυψη της αληθείας και παραπλάνησης του Δικαστηρίου». [5] Δέστε παρα. 5 της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητή: «τα πιο πάνω γεγονότα που ανέφερα υποστηρίζουν την διάπραξη ποινικών αδικημάτων από υπάλληλο του Κτηματολογίου Λάρνακας σε συνεργασία με άλλο υπάλληλο του Κτηματολογίου και πιθανόν με άλλα τρίτα πρόσωπα .. όπως και για άλλα γεγονότα που αναφέρονται μέσα στις ενόρκους δηλώσεις που είχαν κατατεθεί από τους αντιδίκους μου και ιδιαίτερα που δημόσιος υπάλληλος του Κτηματολογίου παρουσιάζεται να ορκίζεται για λογαριασμό τρίτου προσώπου εκτός της υπηρεσίας του και χωρίς να δηλώνει ότι έχει λάβει την προβλεπόμενη άδεια και συγκατάθεση της προϊσταμένης αρχής κατά παράβαση του νόμου που αφορά τους δημόσιους υπαλλήλους». [6] Δέστε παρα. 7 της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητή: «. δεν οφείλω τα αναφερόμενα ποσά προς την Marfin Popular Bank Public Company Ltd για το λόγο ότι έχουν εισπράξει πλήρως τα οφειλόμενα ποσά..». [7] Δέστε παρα. 9 της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητή: «. έχω εξοφλήσει πλήρως το χρέος μου στην ως άνω τράπεζα και ουδέν άλλο ποσό οφείλω προς αυτούς ...». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο