Κώστας Καράμπελας Α.Ε.Β.Ε. ν. CM CY TECH LIFTS CO LTD, Αρ. Αγωγής 764/2009, 22 Δεκεμβρίου  2009

(1)(z) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, δυνατότητα η οποία προνοείται στη Δ. 28 θ.1[1]. Όταν η αίτηση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η συνάδελφος που της επιλήφθηκε ασκώντας τη διακριτική της ευχέρεια έδωσε οδηγίες η αίτηση να επιδοθεί και στην άλλη πλευρά. Πράγματι η αίτηση επιδόθηκε και η εναγομένη καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Στην ειδοποίηση ένστασης εκτίθενται διάφοροι λόγοι για τους οποίους σύμφωνα με την εναγομένη η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Υποστηρίζεται ότι η αίτηση για αποκάλυψη εγγράφων γενικά, χωρίς να εξειδικεύονται τα έγγραφα που ζητείται να αποκαλυφθούν, αποτελεί προσπάθεια για «ψάρεμα μαρτυρίας» και δε θα συμβάλει στη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης αλλά αντίθετα θα προκαλέσει αδικία στη εναγομένη διότι, όπως το θέτει, «αν δοθούν τα έγγραφα ουσιαστικά αποφασίζεται και η ουσία της αγωγής». Εγείρεται επίσης ζήτημα ότι η αίτηση είναι ανυπόστατη κι αβάσιμη διότι δεν πλαισιώνεται από γεγονότα που να την υποστηρίζουν. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με αναφορά σε νομολογία. Αυτό όμως που θα πρέπει να τονισθεί είναι ότι διαφορετικά προσεγγίζεται μια αίτηση για γενική αποκάλυψη στη βάση της Δ.28 θ. 1 από μια αίτηση στη βάση της Δ.28 θ. 11 για αποκάλυψη συγκεκριμένων εγγράφων που καθορίζονται είτε ονομαστικά είτε με αναφορά σε κατηγορία στην οποία ανήκουν. Η θέση της καθ΄ ης η αίτηση ότι η αίτηση στερείται πραγματικού υποβάθρου δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Ρητά προνοείται η δυνατότητα υποβολής αίτησης χωρίς αυτή να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, τα δε γεγονότα που η αιτήτρια αναφέρει στο σώμα τής αίτησης παρέχουν στην περίπτωση αυτή το αναγκαίο υπόβαθρο για την εξέταση της. Αντίθετα κάποιοι από τους ισχυρισμούς της καθ' ής η αίτηση, και πιο συγκεκριμένα ισχυρισμοί που περιέχονται στις παραγράφους «γ» και «δ» της ένστασης αναφέρονται σε γεγονότα τα οποία δεν προκύπτουν από τον φάκελο της υπόθεσης και θα έπρεπε να είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκη δήλωση, όπως προβλέπεται στη Δ.48 θ. 4

(1). [2] Ελάχιστες και εξαιρετικά σπάνιες πρέπει να θεωρούνται οι περιπτώσεις όπου η έκδοση διατάγματος για γενική αποκάλυψη εγγράφων, όταν γίνεται στο κατάλληλο στάδιο, δεν είναι δικαιολογημένη. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη [3]. Ο διάδικος έχει το δικαίωμα να γνωρίζει σε ποια έγγραφα σκοπεύει να βασιστεί η άλλη πλευρά, κάτι που συμβάλλει στην καλύτερη προετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση. Επίσης η διαδικασία δεν περιορίζεται μόνο στην πληροφόρηση της άλλης πλευράς για τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του ο αντίδικος. Επειδή έγγραφα που δεν αποκαλύπτονται δεν μπορούν, κατά κανόνα, να χρησιμοποιηθούν στην ακρόαση, η συγκεκριμένη διαδικασία έχει σαν αποτέλεσμα τη δέσμευση του καθ' ου η αίτηση σχετικά με τα έγγραφα που αυτός σκοπεύει να χρησιμοποιήσει. Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση, στην έκταση που αφορά αίτημα για αποκάλυψη εγγράφων, υποβάλλεται έγκαιρα. Μπορεί να συμβάλει στην καλύτερη προετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση, αφού ο αιτητής θα γνωρίζει ποια έγγραφα θα πρέπει να αντιμετωπίσει. Δεν έχει καταδειχθεί ότι η προσπάθεια ενημέρωσης για το θέμα αυτό εκ των προτέρων αποτελεί «ψάρεμα μαρτυρίας» όπως παραπονείται ο καθ' ου η αίτηση. Μόνο και μόνο το ότι στην αίτηση δεν εξειδικεύονται συγκεκριμένα έγγραφα δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα περί προσπάθειας «ψαρέματος μαρτυρίας», ούτε και θα ήταν ορθό να υιοθετηθεί η θέση ότι δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα παρά μόνο σε σχέση με συγκεκριμένα έγγραφα. Η απόφαση στην υπόθεση Kipagrotiki Ltd -v- Παναγιώτη Σάββα 2002 1Γ ΑΑΔ 1610, στην οποία έγινε αναφορά από το συνήγορο της καθ΄ ης η αίτηση, δεν δημιουργεί τέτοιο κανόνα. Είναι συνυφασμένη με το περιεχόμενο των δικογράφων και των ενόρκων δηλώσεων στη συγκεκριμένη υπόθεση και τον τρόπο που τα επίδικα θέματα είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Αν γινόταν δεκτή η θέση ότι δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα εκτός αναφορικά με συγκεκριμένα έγγραφα αυτό θα εξουδετέρωνε την Δ.28 θ. 1 η οποία ρητά προβλέπει την δυνατότητα έκδοσης διατάγματος για γενική αποκάλυψη [4] ενώ μάλιστα για την αποκάλυψη συγκεκριμένων εγγράφων ή συγκεκριμένης τάξεως εγγράφων υπάρχει άλλη πρόνοια, η Δ.

1. Θ. 11, για την οποία μάλιστα προνοείται διαφορετική διαδικασία, δηλαδή υποβολή αίτησης δια κλήσεως υποστηριζόμενης από ένορκη δήλωση, αντί μονομερούς αίτησης όπως στην περίπτωση της Δ.28 θ.
2. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να επιφέρει αδικία στους καθ' ων η αίτηση η εκ μέρους τους αποκάλυψη των εγγράφων που σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν. Ακριβώς η τοποθέτηση τους αυτή αποκαλύπτει ίσως μια λανθασμένη θεώρηση των πραγμάτων από πλευράς των καθ' ων η αίτηση. Η δικαστική διαδικασία δεν είναι διαδικασία στην οποία έχει θέση το στοιχείο του αιφνιδιασμού της άλλης πλευράς. Το ζητούμενο είναι να μπορέσουν οι διάδικοι να θέσουν με δίκαιο και ολοκληρωμένο τρόπο της θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου, έτσι που να μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη. Η αποκάλυψη εγγράφων στη συγκεκριμένη υπόθεση θα συμβάλει στη δίκαιη εκδίκαση της και την μείωση των εξόδων, μια που η αιτήτρια θα έχει πληροφορηθεί εκ των προτέρων τι θα αντιμετωπίσει στην ακροαματική διαδικασία. Η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η Εναγομένη διατάσσεται εντός 15 ημερών από την επίδοση του Διατάγματος να προβεί μέσω εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου της σε ένορκη αποκάλυψη όλων των εγγράφων τα οποία βρίσκονται ή βρίσκονταν στην κατοχή ή εξουσία ή φύλαξη ή έλεγχο της και τα οποία σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα / αιτητή και εναντίον του εναγομένου /καθ' ού η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. Φοίβος Ν. Ζωμενής Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 28

(1). Any party may, without filing any affidavit, apply to the Court or a Judge for an order directing any other party to any cause or matter to make discovery on oath of the documents which are or have been in his possession or power relating to any matter in question therein. On the hearing of such application the Court or Judge may either refuse or adjourn the same, if satisfied that such discovery is not necessary, or not necessary at that stage of the cause or matter, or make such order, either generally or limited to certain classes of documents, as may, in the Court's or Judge's discretion, be thought fit ; provided that discovery shall not be ordered when and so far as the Court or Judge shall be of opinion that it is not necessary either for disposing fairly of the cause or matter or for saving costs. If an order is made for discovery, such order shall specify the time within which the party directed to make discovery shall file his affidavit. [2] 4.

(1)Αν πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται αίτηση προτίθεται να ενστεί, τουλάχιστο δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται η αίτηση για πρώτη εμφάνιση, θα καταχωρεί ειδοποίηση αυτής της πρόθεσής του σύμφωνα με τον Τύπο 47 και θα αφήνει αντίγραφο της για τον αιτητή στη διεύθυνση επίδοσής του. Η ειδοποίηση αυτή θα αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται η ένσταση και θα εξειδικεύει του συγκεκριμένους λόγους της ένστασης. Οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας θα αναφέρονται σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις οι οποίες θα συνοδεύουν την ειδοποίηση. Αντίγραφα αυτών των ένορκων δηλώσεων θα αφήνονται στον αιτητή μαζί με την ειδοποίηση. [3] Δέστε O'Rourke v. Darbishre

(1920)A.C. 581, H.L. 630, Compagnie Financiere v. Peruvian Guano Co

(1882)11 Q.B.D. 55, Board v. Thomas Hedley & Co Ltd

(1951)2 All E.R. 431, Lagos Yachting Center Ltd v. Το Πλοίο F/T Zolotes κ.α.

(1995)1 Α.Α.Δ. 660, The National Bank of Greece S.A. v. Paraskevas Mitsides Debtor and another

(1962)C.L.R. 40 [4] «.make such order, either generally or limited to certain classes of documents.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο