Μυριάνθη Ανδρέου κ.α. ν. Vasilis Chaniotis Constructions Ltd, Αρ.Αγωγής: 845/09, 18.3.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:A10 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ.Αγωγής: 845/09 Μεταξύ:
- Μυριάνθη Ανδρέου, από την Γιόλου
- C & S Beton Ltd, από την Γιόλου Εναγόντων και Vasilis Chaniotis Constructions Ltd, από την Κισσόνεργα Εναγομένων Ημερομηνία: 18.3.09 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες / Αιτητές: κ. Α. Δημητριάδης Ενάγουσα 1: παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Έχω διέλθει με προσοχή την αίτηση και την ένορκο δήλωση που την συνοδεύει και έχω μελετήσει την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών. Σύμφωνα με την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση οι Εναγόμενοι είναι συμβαλλόμενοι με την εταιρεία Theodosiou (Vikla) Sunset Limited (από τώρα και στο εξής «η εταιρεία»). Συνάγεται δε από αυτή, ότι οι Εναγόμενοι είναι εργολάβοι και ότι έχουν κατασκευάσει για λογαριασμό της εταιρείας τουριστικό χωριό με την ονομασία The Sunset Bay Holiday Village. Το έργο έχει ολοκληρωθεί και παραδοθεί από τους Εναγόμενους στην εταιρεία και εντός ολίγων ημερών αναμένεται η πληρωμή για το έργο από την εταιρεία προς τους Εναγόμενους. Είναι με αφορμή την επικείμενη πληρωμή που έχει καταχωρηθεί η υπό κρίση αίτηση. Σύμφωνα με την Δ.39, θ.2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας σε ενδιάμεσες αιτήσεις ένας ενόρκως δηλών μπορεί να ορκισθεί αναφορικά με γεγονότα, τα οποία δεν δύναται να αποδείξει με δική του προσωπική γνώση νοουμένου ότι αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεών του. Μαρτυρία αναφορικά με γεγονότα, τα οποία ο ενόρκως δηλών δεν γνωρίζει προσωπικά και για τα οποία δεν αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεών του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη (Βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1 ΑΑΔ 1453). Στην υπό εξέταση περίπτωση η ενόρκως δηλούσα παρέλειψε να αναφέρει την πηγή της πληροφόρησής της αναφορικά με τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην παράγραφο 5 της ένορκής της δήλωσης. Δεν μου διαφεύγει, ότι στην παράγραφο 1 της ένορκής της δήλωσης αυτή αναφέρει, ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω προσωπικού χειρισμού, από έγγραφα που κατέχει και από πληροφορίες που έχει συγκεντρώσει. Μόνο που τα γεγονότα της υπόθεσης δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι άλλα από εκείνα για τα οποία προβάλλονται ισχυρισμοί στην Έκθεση Απαίτησης. Δεν μπορώ, δηλαδή, να δεχθώ, ότι οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 5 της ένορκής της δήλωσης και οι οποίοι αναφέρονται σε συμβατικές σχέσεις των Εναγόμενων με την εταιρεία αποτελούν μέρος των γεγονότων της υπόθεσης και ότι αυτή τα γνωρίζει από προσωπικό χειρισμό της υπόθεσης. Και αν ακόμη ήθελε εννοηθεί το αντίθετο όφειλε η ενόρκως δηλούσα να εξηγήσει πώς περιήλθαν σε γνώση της οι ισχυρισμοί που αναφέρονται στην πιο πάνω αναφερόμενη παράγραφο. Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός από αυτήν προς την κατεύθυνση, ότι, δηλαδή, αυτή έχει θετική γνώση για όσα στην παράγραφο 5 της ένορκής της δήλωσης αναφέρονται ή ότι γνωρίζει τα όσα στην εν λόγω παράγραφο εκτίθενται υπό οποιαδήποτε ιδιότητα που την καθιστά να τα γνωρίζει προσωπικά. Όσον δε αφορά τον ισχυρισμό της για έγγραφα και πληροφορίες που έχει συγκεντρώσει αυτός κρίνεται αόριστος και κατ' επέκταση δεν συνιστά επαρκή αποκάλυψη της πηγής των γνώσεων της αναφορικά με όσα εκτίθενται στην αναφερόμενη παράγραφο. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598 ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα για κίνδυνο αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των εναγόμενων είχε ως πηγή «κύκλους φιλικά προσκείμενους προς τους Εναγόμενους». Ο ισχυρισμός αυτός κρίθηκε αφ' εαυτού αόριστος για τον λόγο ότι δεν αποκάλυπτε την πηγή πληροφόρησης του ενάγοντα και έπρεπε, σύμφωνα και με τα όσα λέχθηκαν επί του θέματος στην υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης, που πιο πάνω αναφέρεται, να αγνοηθεί. Υπό το φως των πιο πάνω οι ισχυρισμοί που εκτίθενται στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη και θα πρέπει να αγνοηθούν. Μη λαμβανομένης υπόψη της πιο πάνω μαρτυρίας η αίτηση στερείται του αναγκαίου ερείσματος. Εν' όψει των πιο πάνω η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Και αν ακόμη η πιο πάνω κρίση μου είναι λανθασμένη θεωρώ, πως συντρέχουν οι παρακάτω λόγοι για να μην εκδώσω τα αιτούμενα διατάγματα. Με την έκδοση του αιτούμενου στην παράγραφο (Α) της αίτησης διατάγματος θα εμποδισθεί η εταιρεία να καταβάλει την οφειλή της προς τους Εναγόμενους με αποτέλεσμα να βρεθεί σε παράβαση συμβατικής, όπως συνάγεται από την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, υποχρέωσής της με τους Εναγόμενους. Για τον λόγο αυτό η έκδοση του εν λόγω διατάγματος κρίνεται αντινομική και εκτός των σκοπών για τους οποίους θεσπίσθηκε το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο αποτελεί και την νομική βάση της αίτησης. Αναφορικά με το αιτούμενο στην παράγραφο (Β) της αίτησης διάταγμα θα πρέπει να πω, πως αυτό κρίνεται ασαφές, αφού δεν καθίσταται αντιληπτό από την ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση η φύση και το είδος του λογαριασμού που επιχειρείται να δεσμευθεί. Στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης γίνεται αναφορά σε κάποιο λογαριασμό προς όφελος των Εναγόμενων. Στην παράγραφο (Β) της αίτησης γίνεται αναφορά σε λογαριασμό των Εναγομένων με την εταιρεία. Δεν μπορώ, όμως, να αντιληφθώ πώς ένας λογαριασμός που δεν τηρείται, όπως από την ένορκο δήλωση συνάγεται, σε τράπεζα ή άλλο πιστωτικό ίδρυμα μπορεί να συνιστά λογαριασμό και δη λογαριασμό που μπορεί να δεσμευθεί για σκοπούς έκδοσης συντηρητικού διατάγματος. Εν' όψει όλων των πιο πάνω η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων ζητημάτων καθίσταται αχρείαστη. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο