Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Πόπης Μιχαήλ Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1200/06, 20.3.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:A11 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1200/06 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων Και
- Πόπης Μιχαήλ Ιωάννου, σύζυγος Μιχάλη Σιέλη
- Μιχάλη Σιέλη Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 20.3.2009 Αίτηση ημερ. 4.11.2008 για ακύρωση και/ή παραμερισμό εγγραφής Δικαστικής απόφασης ημερ. 6.6.2006 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου Για Εναγόμενους-Αιτητές κα Πιερή για κ. Τριανταφυλλίδη Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση κα Δημητρίου για κ.κ. Χρυσαφίνη και Πολυβίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ζητείται η έκδοση του ακολούθου διατάγματος: «Α) Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου δια του οποίου να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η εγγραφή της Δικαστικής απόφασης εις το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου η οποία εκδόθηκε την 6/6/2006 υπό του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων, επί της ακόλουθης ακίνητης ιδιοκτησίας των Εναγομένων: (α) Τεμάχιο 110 Αρ. Εγγραφής 6570 Φ/Σχ. XLV 22 Χωρίο Πολέμι τοποθεσία Ασπρόκρεμμος, Επαρχία Πάφος. (β) Τεμάχιο 398 και 406 Αρ. Εγγραφής 8752 Φ/Σχ. XLV 14 Χωρίο Πολέμι, τοποθεσία Πλευρά, Επαρχία Πάφος. (γ) Τεμάχιο ΕΠΙ 439 Αρ. Εγγραφής 0/6899 Φ/Σχ. 51/190103 Τμήμα 3 Τοποθεσία Αλώνια - Παλλούρα, Ενορία Κάτω Πάφος Δήμος Πάφου.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται σε ένορκη δήλωση της Πόπης Ιωάννου Σιέλη, εναγομένης 1 και συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ίδιας που καταχωρήθηκε μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά σε εκ συμφώνου απόφαση που εκδόθηκε στην παρούσα αγωγή στις 6.6.2006 προς όφελος των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και
- Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση οι ενάγοντες είναι ελεύθεροι να εγγράψουν επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) επί της ακίνητης περιουσίας της εναγομένης 1 με αρ. εγγραφής 0/8383 τεμ. 679 Φ/Σχ.51/6010V02 στη Γεροσκήπου. Σε χρόνο μεταγενέστερο της έκδοσης τη απόφασης, οι ενάγοντες, κατά παράβαση της εν λόγω απόφασης ενέγραψαν επιβαρύνσεις (ΜΕΜΟ) όχι μόνο επί του ακινήτου που αναφέρεται στις αποφάσεις αλλά σε όλη την ακίνητη περιουσία των εναγομένων και συγκεκριμένα σε αυτή που αναφέρεται στην αίτηση. Σύμφωνα με εκτίμηση η οποία επισυνάπτεται η αγοραία αξία του ακινήτου που αναφέρεται στην απόφαση ανέρχεται στο ποσό των €650.000 και η αξία ασφάλισης του ακινήτου σε ποσό €400.
- Με βάση την εκτίμηση αυτή αναφέρεται, η αξία του εν λόγω ακινήτου υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό της απόφασης και επομένως η εγγραφή του ΜΕΜΟ επί του εν λόγω ακινήτου εξασφαλίζει την πληρωμή του εξ αποφάσεως οφειλόμενου ποσού. Η εγγραφή επιβάρυνσης (ΜΕΜΟ) επί των άλλων ακινήτων των εναγομένων 1 και 2, ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα, συνιστά κατάφορη παραβίαση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων επί της ακινήτου ιδιοκτησίας τους και επίσης συνιστά παραβίαση και καταφρόνηση της απόφασης του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι ενάγοντες δεσμεύτηκαν όπως καταχωρήσουν ΜΕΜΟ μόνο επί της περιγραφόμενης στην απόφαση ακίνητο ιδιοκτησία της εναγομένης
- Ενόψει των πιο πάνω, ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα, η διαγραφή και παραμερισμός της εγγραφής της δικαστικής απόφασης επί των ακινήτων τα οποία δεν αναφέρονται στην απόφαση δεν επηρεάζει τα συμφέροντα των εναγόντων, η απαίτηση των οποίων είναι κατά πολύ μικρότερη της αξίας του ακινήτου που αναφέρεται στην απόφαση, λαμβανομένων υπόψη και των επ΄ αυτού υφισταμένων υποθηκών οι οποίες είναι οι ακόλουθες: «Υ1330/96 προς όφελος των Εναγόντων δια ποσό €112,101.85- και Υ1095/95 προς όφελος της ΣΠΕ Στρουμπίου δια ποσό €153.774,13-.» Περαιτέρω αναφέρεται στην ένορκη δήλωση ότι οι εναγόμενοι έχουν άμεση ανάγκη να εκμεταλλευθούν και να χρησιμοποιήσουν την ακίνητη ιδιοκτησία τους. Με την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος θα προστατευθούν τα συνταγματικά τους δικαιώματα ενώ σε περίπτωση μη εκδόσεως του θα υποστούν μεγάλη ζημιά καθότι στερούνται του συνταγματικού τους δικαιώματος να απολαμβάνουν και να χρησιμοποιούν την ακίνητη τους ιδιοκτησία όπως οι ίδιοι επιθυμούν. Στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση που κατατέθηκε αναφέρεται πως η αξία των ακινήτων τα οποία περιγράφονται στην παράγραφο (α) και (β) πιο πάνω ανέρχεται σε €680.00 και €255.000 ενώ η αξία του ακινήτου που περιγράφεται στην παράγραφο (γ) ανέρχεται σε €286.000 όπως φαίνεται σε έκθεση εκτίμησης η οποία επισυνάπτεται. Οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Οι Εναγόμενοι/αιτητές στηρίζουν την αίτηση τους μεταξύ άλλων σε πρόνοιες του Συντάγματος, οι οποίες καμία σχέση με την παρούσα αίτηση έχουν, αλλά αφορούν θέματα περί απαλλοτρίωσης και περί προσφυγής ενός στο Δικαστήριο. (γ) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the court). (δ) Στην παρούσα υπόθεση οι Ενάγοντες/καθ΄ ων η αίτηση ακολούθησαν πάντοτε την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία και έλαβαν όλα τα επιτρεπτά και/ή νόμιμα μέτρα. (ε) Με την ακύρωση και/ή εξάλειψη των Μemo θα είναι αδύνατο να καλυφθούν όλες οι υποχρεώσεις των αιτητών όπως αυτές προκύπτουν από τα εκ δικαστικής αποφάσεως χρέη στην παρούσα αγωγή και στις αγωγές 1200/06 και 255/
- (ζ) Η εγγραφή (Memo) επί της ακίνητης περιουσίας των αιτητών, δεν μπορεί να θεωρηθεί καταπιεστική και έχει ως μοναδικό σκοπό την σωστή διασφάλιση της δικαστικής απόφασης που είχε εκδοθεί εναντίον τους, καθώς και την διασφάλιση των συμφερόντων των Εναγόντων/καθ΄ ων η αίτηση. (η) Οι αιτητές δεν παρουσιάζουν σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους και/ή εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (θ) Το αιτούμενο διάταγμα θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες/καθ΄ ων η αίτηση. Η ακύρωση της εν λόγω εγγραφής (Memo) θα οδηγούσε κατάφωρη αδικία εις βάρος των εναγόντων παρεμποδίζοντας τους από το να εισπράξουν το λαβείν τους από την προς όφελός τους εκδοθείσα απόφαση, καθώς και από το δικαίωμα τους να εγγράψουν δικαστικές αποφάσεις, επί της ακίνητης ιδιοκτησίας των Εναγομένων. (ι) Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργίας και/ή αναστολή της όλης διαδικασίας. (κ) Το αιτούμενο διάταγμα θα έπληττε την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης.» Στην ένορκη δήλωση της Χλόης Στυλιανού, αξιωματούχου στην υπηρεσία Διακανονισμών των Εναγόντων-Καθ ων η Αίτηση που συνοδεύει την ένσταση γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο της εκ συμφώνου απόφασης του Δικαστηρίου Πάφου που εκδόθηκε στις 6.6.06 και ειδικότερα στο γεγονός ότι οι ενάγοντες επεφύλαξαν το δικαίωμα τους κατά τη διάρκεια της περιόδου της αναστολής της απόφασης για εγγραφή της δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνση στο ακίνητο της εναγομένης 1 με αριθμό εγγραφής 0/8383 στη Γεροσκήπου. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει πως οι ενάγοντες προχώρησαν σε εγγραφή ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας των εναγομένων μετά το πέρας της αναστολής της εκδοθείσας απόφασης γιατί είναι η θέση των εναγόντων πως μετά την πάροδο της αναστολής ήτοι μετά την 1.9.07 ήταν ελεύθεροι όπως προχωρήσουν και εγγράψουν επιβαρύνσεις και σε άλλη ιδιοκτησία των εναγομένων, κάτι που αποτελεί νομότυπο μέτρο εκτέλεσης στο οποίο οι ενάγοντες είχαν δικαίωμα να προβούν με βάση τις πρόνοιες του Κεφ.
- Η εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης αναφέρεται στην ένορκη δήλωση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ποτέ για σκοπούς αναγκαστικής πίεσης σε βάρος του οποιουδήποτε εναγομένου αλλά αντίθετα πρέπει να εκτελείται για σκοπούς της πλήρους και σωστής διασφάλισης του εξ αποφάσεως χρέους, κάτι που έγινε και στην παρούσα περίπτωση. Η φύση της παρούσας αίτησης αφορά το κατά πόσο ορθά και νομότυπα οι ενάγοντες προχώρησαν στην εγγραφή ΜΕΜΟ επί της ακίνητης ιδιοκτησίας των εναγόμενων και το γεγονός ότι οι εναγόμενοι παραθέτουν εκτιμήσεις αναφορικά με την αξία των ακινήτων δεν έχει καμιά σχέση με τη φύση της αίτησης εφόσον ο κύριος λόγος που παραθέτουν οι εναγόμενοι για την υποστήριξη της αίτησης των είναι το γεγονός ότι οι ενάγοντες ενέγραψαν επιβαρύνσεις στην ακίνητη τους περιουσία πέραν αυτής που προνοείται στη δικαστική απόφαση ημερ. 6.6.
- Υποβάλλεται ισχυρισμός ότι μόνος στόχος της εγγραφής ΜΕΜΟ ήταν η διασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους και πως η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας με μόνο σκοπό την καθυστέρηση και τον εκτροχιασμό της. Η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος θα αποστερήσει τους ενάγοντες τα κύρια ευεργετήματα της απόφασης που έχει εκδοθεί υπέρ τους και θα οδηγήσει σε αδικία σε βάρος των εναγόντων οι οποίοι θα μπορούσαν να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Το αιτούμενο διάταγμα δεν είναι αναγκαίο για σκοπούς δίκαιης περάτωσης της υπόθεσης και ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες εξέτασα. Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ θ-1, 2, 3, 4, 8 και 9, επί των άρθρων 23
(1)-
(11)και 30
(3)του Συντάγματος, επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 53, 55, 56, επί της Πρακτικής και των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των Γενικών Αρχών του Νόμου και της Νομολογίας. Όπως προκύπτει από το λεκτικό της συνταχθείσας εκ συμφώνου απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 6.6.06 εκτός από την απόφαση που αφορά συγκεκριμένα ποσά, τόκους και έξοδα διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης με αριθμό 1330/96 και ακολούθως αναφέρονται τα ακόλουθα: «Θα υπάρχει αναστολή εκτελέσεως μέχρι 1.9.07 με 10 μέρες χάρη. Ο ενάγοντας θα είναι ελεύθερος να εγγράψει επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) επί της ακίνητης ιδιοκτησίας της εναγομένης αρ. 1 με αρ. εγγραφής 0/8383, τεμ. 679, Φ/Σχ. 51/601.0V.02 στη Γεροσκήπου.» Η επιβάρυνση ακίνητης περιουσίας με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης αποτελεί μία από τις μεθόδους εκτέλεσης δικαστικής απόφασης που διατάσσει την πληρωμή χρημάτων (άρθρο 14 του Κεφ. 6). Συνάγεται επομένως ότι σε απόφαση στην οποία προνοείται η αναστολή της εκτέλεσης της για μία χρονική περίοδο δεν μπορεί να γίνει εγγραφή επιβάρυνσης (ΜΕΜΟ) εκτός αν η απόφαση του Δικαστηρίου προνοεί ειδικά ότι οι ενάγοντες είναι ελεύθεροι να καταχωρήσουν ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του εναγομένου. (Σχετική είναι η υπόθεση Afroditi N. Vassiliadou v. Charilaos Eracli Harikli
(1964)C.L.R. 274). Στην παρούσα υπόθεση, όπως φαίνεται από το πρακτικό του Δικαστηρίου, κατά τη δήλωση της εκ συμφώνου απόφασης εκ μέρους των εναγομένων δηλώθηκε από αυτούς ότι αποδέχονται όπως οι ενάγοντες είναι ελεύθεροι να εγγράψουν επιβάρυνση επί της περιουσίας της εναγομένης 1 με αριθμό εγγραφής 0/8383 (πιο πάνω). Θα πρέπει να σημειώσω πως πουθενά στην απόφαση ή στο πρακτικό του Δικαστηρίου δεν φαίνεται να γίνεται ρητή αναφορά ότι οι ενάγοντες περιόρισαν το δικαίωμα που τους παρέχεται από το Νόμο για εγγραφή της δικαστικής απόφασης μετά τη λήξη της αναστολής. Το γεγονός ότι δεν αναγράφεται στην εν λόγω απόφαση το δικαίωμα των εναγόντων να εγγράψουν ΜΕΜΟ επί της περιουσίας των εναγομένων μετά τη λήξη της αναστολής δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα όπως εισηγούνται οι αιτητές. Το δικαίωμα αυτό των εναγόντων προκύπτει από το Νόμο και δεν απαιτείται επιβεβαίωση του στην απόφαση του Δικαστηρίου. Αντίθετα οι ενάγοντες δεν έχουν δικαίωμα εγγραφής της απόφασης κατά τη διάρκεια της αναστολής για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω και μόνο με ρητή αναφορά στην εκ συμφώνου απόφαση ότι είναι ελεύθεροι να εγγράψουν ΜΕΜΟ επί της περιουσίας των εναγομένων θα μπορούσαν να επιτύχουν την έγκυρη εγγραφή της εν λόγω επιβάρυνσης. Μετά τη λήξη όμως της αναστολής ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής έχει δικαίωμα αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. (άρθρο 53 του Κεφ. 6). Συνακόλουθα δεν απαιτείται η προσθήκη σε δικαστική απόφαση ότι κατά το χρόνο που αυτή καθίσταται εκτελεστή οι ενάγοντες είναι ελεύθεροι να καταχωρήσουν ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του εξ αποφάσεως χρεώστη. Η θέση των αιτητών ότι οι ενάγοντες με την ύπαρξη πρόνοιας στην απόφαση ότι είναι ελεύθεροι να εγγράψουν ΜΕΜΟ επί της συγκεκριμένης περιουσίας της εναγομένης 1 έχουν αποποιηθεί των δικαιωμάτων τους να εγγράψουν την απόφαση σε συνάρτηση με οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία, δεν θεωρώ ότι είναι ορθή. Δεν φαίνεται πουθενά αυτή η θέση ούτε στο πρακτικό του Δικαστηρίου το οποίο βρίσκεται στο φάκελο ούτε στην συνταχθείσα απόφαση. Περαιτέρω οι αιτητές προβάλλουν την εισήγηση ότι η εγγραφή της δικαστικής απόφασης σε ακίνητη ιδιοκτησία των εναγομένων πέραν από αυτή που κατά τους ισχυρισμούς τους είναι ικανοποιητική να καταστεί εγγύηση για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους συνιστά παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων των εναγομένων να απολαμβάνουν και να διαθέτουν ή εκμεταλλεύονται την ακίνητη ιδιοκτησία τους. Η θέση αυτή των αιτητών παρέμεινε στην σφαίρα της γενικότητας χωρίς να έχει τεκμηριωθεί με την απαραίτητη σαφήνεια. Από την νομική βάση της αίτησης φαίνεται να γίνεται επίκληση των άρθρων 23
(1)-
(11)και 30
(3)του Συντάγματος. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Πετρίχου ν. Χ"Ιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81 η οποία αφορούσε διαφορετικά γεγονότα τα ατομικά δικαιώματα που διασφαλίζονται στο Σύνταγμα είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, εξίσου όμως σοβαρός είναι και ο ισχυρισμός παραβίασης τους. Ως εκ τούτου αναμένεται να τεκμηριώνεται με βάση τα επιχειρήματα. Στην παρούσα περίπτωση ζητείται ακύρωση εγγραφής δικαστικής απόφασης επί ακίνητης ιδιοκτησίας των εναγομένων η οποία έγινε με βάση τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Από την στιγμή που δεν υπάρχει ισχυρισμός περί αντισυνταγματικότητας της σχετικής νομοθεσίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζεται το άρθρο 23 του Συντάγματος επειδή έχει ως επακόλουθο την επιβάρυνση ακίνητης ιδιοκτησίας. Άλλωστε θα πρέπει να σημειωθεί πως δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι οι εναγόμενοι έχουν συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε το 2006. Συνακόλουθα η απόφαση αυτή που εκδόθηκε πριν από σχεδόν τρία χρόνια παραμένει ανεκτέλεστη και θεωρώ ότι οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση έχουν δικαίωμα να προωθούν την εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος τους σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Όσον αφορά την επίκληση του άρθρου 30
(3)του Συντάγματος δεν μπορεί να διαπιστωθεί οποιαδήποτε σχετικότητα με την παρούσα υπόθεση. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται εναντίον των αιτητών. (Υπ.) .................. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο