Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Μιχάλη Σιέλη, Αρ. Αγωγής: 255/06, 20.3.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:A12 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 255/06 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων Και Μιχάλη Σιέλη από την Γεροσκήπου Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 20.3.2009 Αίτηση ημερ. 4.11.2008 για ακύρωση και/ή παραμερισμό εγγραφής Δικαστικής απόφασης ημερ. 6.6.2006 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου Για Εναγόμενο-Αιτητή κα Πιερή για κ. Τριανταφυλλίδη Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση κα Δημητρίου για κ.κ. Χρυσαφίνη και Πολυβίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ζητείται η έκδοση του ακολούθου διατάγματος: «Α) Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου δια του οποίου να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η εγγραφή της Δικαστικής απόφασης εις το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου η οποία εκδόθηκε την 6/6/2006 υπό του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου, επί της ακόλουθης ακίνητης ιδιοκτησίας των Εναγομένων: (α) Τεμάχιο 110 Αρ. Εγγραφής 6570 Φ/Σχ. XLV 22 Χωρίο Πολέμι τοποθεσία Ασπρόκρεμμος, Επαρχία Πάφος. (β) Τεμάχιο ΕΠΙ 439 Αρ. Εγγραφής 0/6899 Φ/Σχ. 51/190103 Τμήμα 3 Τοποθεσία Αλώνια - Παλλούρα, Ενορία Κάτω Πάφος Δήμος Πάφου.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται σε ένορκη δήλωση του Μιχάλη Σιέλη, εναγομένου. Στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά σε απόφαση που εκδόθηκε στην παρούσα αγωγή στις 6.6.2006 προς όφελος των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση οι ενάγοντες θα είναι ελεύθεροι να εγγράψουν επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) επί της ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. εγγραφής 0/8383 τεμ. 679 Φ/Σχ.51/6010V02 στη Γεροσκήπου. Σε χρόνο μεταγενέστερο της έκδοσης τη απόφασης, οι ενάγοντες, κατά παράβαση της εν λόγω απόφασης ενέγραψαν επιβαρύνσεις (ΜΕΜΟ) όχι μόνο επί του ακινήτου που αναφέρεται στις αποφάσεις αλλά σε όλη την ακίνητη περιουσία των εναγομένων και συγκεκριμένα σε αυτή που αναφέρεται στην αίτηση. Σύμφωνα με εκτίμηση η οποία επισυνάπτεται η αγοραία αξία του ακινήτου που αναφέρεται στην απόφαση ανέρχεται στο ποσό των €650.000 και η αξία ασφάλισης του ακινήτου σε ποσό €400.
- Με βάση την εκτίμηση αυτή αναφέρεται, η αξία του εν λόγω ακινήτου υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό της απόφασης και επομένως η εγγραφή του ΜΕΜΟ επί του εν λόγω ακινήτου εξασφαλίζει την πληρωμή του εξ αποφάσεως οφειλόμενου ποσού. Η εγγραφή επιβάρυνσης (ΜΕΜΟ) επί των άλλων ακινήτων, ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, συνιστά κατάφορη παραβίαση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων επί της ακινήτου ιδιοκτησίας του και επίσης συνιστά παραβίαση και καταφρόνηση της απόφασης του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι ενάγοντες δεσμεύτηκαν όπως καταχωρήσουν ΜΕΜΟ μόνο επί της περιγραφόμενης στην απόφαση ακίνητο ιδιοκτησία. Ενόψει των πιο πάνω, ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, η διαγραφή και παραμερισμός της εγγραφής της δικαστικής απόφασης επί των ακινήτων τα οποία δεν αναφέρονται στην απόφαση δεν επηρεάζει τα συμφέροντα των εναγόντων, η απαίτηση των οποίων είναι κατά πολύ μικρότερη της αξίας του ακινήτου που αναφέρεται στην απόφαση, λαμβανομένων υπόψη και των επ΄ αυτού υφισταμένων υποθηκών οι οποίες είναι οι ακόλουθες: «Υ1330/96 προς όφελος των Εναγόντων δια ποσό €112,101.85- και Υ1095/05 προς όφελος της ΣΠΕ Στρουμπίου δια ποσό €153.774,13-.» Περαιτέρω αναφέρεται στην ένορκη δήλωση ότι ο εναγόμενος έχει άμεση ανάγκη να εκμεταλλευθεί και να χρησιμοποιήσει την ακίνητη ιδιοκτησία του. Με την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος θα προστατευθούν τα συνταγματικά του δικαιώματα ενώ σε περίπτωση μη εκδόσεως του θα υποστεί μεγάλη ζημιά καθότι στερείται του συνταγματικού του δικαιώματος να απολαμβάνει και να χρησιμοποιεί την ακίνητη του ιδιοκτησία όπως οι ίδιος επιθυμεί. Οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Ο Εναγόμενος/αιτητής στηρίζει την αίτηση του μεταξύ άλλων σε πρόνοιες του Συντάγματος, οι οποίες καμία σχέση με την παρούσα αίτηση έχουν, αλλά αφορούν θέματα περί απαλλοτρίωσης και περί προσφυγής ενός στο Δικαστήριο. (γ) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the court). (δ) Στην παρούσα υπόθεση οι Ενάγοντες/καθ΄ ων η αίτηση ακολούθησαν πάντοτε την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία και έλαβαν όλα τα επιτρεπτά και/ή νόμιμα μέτρα. (ε) Με την ακύρωση και/ή εξάλειψη των Μemo υπ΄ αριθμό εγγραφής 0/8383 και το ΜΕΜΟ υπ΄ αριθμό 520/08 το οποίο είναι το τεμάχιο ΕΠΙ 439 με Αρ. Εγγραφής 0/6899 Φ.Σχ. 51/190103 Τμήμα 3 Τοποθεσία Αλώνια-Παλλούρα ενορία Κάτω Πάφος θα είναι θα είναι αδύνατο να καλυφθούν όλες οι υποχρεώσεις του αιτητή όπως αυτές προκύπτουν από τα εκ δικαστικής αποφάσεως χρέη στην παρούσα αγωγή και στις αγωγές 1200/06 και 257/
- (ζ) Οι Ενάγοντες/καθ΄ ων η αίτηση δεν προέβησαν σε καμία εγγραφή του Τεμαχίου 110 Αρ. Εγγραφής 6570 Φ/Σχ. XLV 22 Χωριό Πολέμι, στον Ασπρόκρεμμο, στην Επαρχία Πάφου, όπως ισχυρίζεται ο αιτητής στην υποπαράγραφο (Α)(α) της αίτησης του ημερ. 4.11.
- (η) Η εγγραφή (Memo) επί της ακίνητης περιουσίας του αιτητή, δεν μπορεί να θεωρηθεί καταπιεστική και έχει ως μοναδικό σκοπό την σωστή διασφάλιση της δικαστικής απόφασης που είχε εκδοθεί εναντίον του, καθώς και την διασφάλιση των συμφερόντων των Εναγόντων/καθ΄ ων η αίτηση. (θ) Ο αιτητής δεν παρουσιάζει σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους και/ή εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (ι) Το αιτούμενο διάταγμα θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες/καθ΄ ων η αίτηση. Η ακύρωση της εν λόγω εγγραφής (Memo) θα οδηγούσε κατάφωρη αδικία εις βάρος των εναγόντων παρεμποδίζοντας τους από το να εισπράξουν το λαβείν τους από την προς όφελός τους εκδοθείσα απόφαση, καθώς και από το δικαίωμα τους να εγγράψουν δικαστική απόφαση, επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του Εναγόμενου. (κ) Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργίας και/ή αναστολή της όλης διαδικασίας. (λ) Το αιτούμενο διάταγμα θα έπληττε την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης.» Στην ένορκη δήλωση της Χλόης Στυλιανού, αξιωματούχου στην υπηρεσία Διακανονισμών Χρεών των Εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση που συνοδεύει την ένσταση γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο της εκ συμφώνου απόφασης του Δικαστηρίου Πάφου που εκδόθηκε στις 6.6.06 και ειδικότερα στο γεγονός ότι οι ενάγοντες επεφύλαξαν το δικαίωμα τους κατά τη διάρκεια της περιόδου της αναστολής της απόφασης για εγγραφή της δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνση στο ακίνητο του εναγομένου με αριθμό εγγραφής 0/8383 στη Γεροσκήπου. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει πως οι ενάγοντες προχώρησαν σε εγγραφή ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας του εναγομένου μετά το πέρας της αναστολής της εκδοθείσας απόφασης γιατί είναι η θέση των εναγόντων πως μετά την πάροδο της αναστολής προχώρησαν σε εγγραφή επιβαρύνσεων επί ενός ακόμη ακινήτου του εναγομένου. Οι ενάγοντες αρνούνται ότι προχώρησαν σε εγγραφή σε όλη την περιουσία του εναγομένου ούτε προέβησαν σε εγγραφή επί του τεμαχίου 110 πιο πάνω. Αποτελεί εισήγηση της ενόρκως δηλούσας ότι η εγγραφή Μemo είναι βάση του άρθρου 14 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, μέτρο εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης και στην παρούσα περίπτωση τόσο η εγγραφή επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/8383 όσο και του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/6899 είναι νομότυπα μέτρα στα οποία προέβησαν οι ενάγοντες προς εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε υπέρ τους. Η εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης αναφέρεται στην ένορκη δήλωση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ποτέ για σκοπούς αναγκαστικής πίεσης σε βάρος του οποιουδήποτε εναγομένου αλλά αντίθετα πρέπει να εκτελείται για σκοπούς της πλήρους και σωστής διασφάλισης του εξ αποφάσεως χρέους, κάτι που έγινε και στην παρούσα περίπτωση. Η φύση της παρούσας αίτησης αφορά το κατά πόσο ορθά και νομότυπα οι ενάγοντες προχώρησαν στην εγγραφή ΜΕΜΟ επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του εναγομένου και το γεγονός ότι ο εναγόμενος παραθέτει εκτιμήσεις αναφορικά με την αξία των ακινήτων δεν έχει καμιά σχέση με τη φύση της αίτησης εφόσον ο κύριος λόγος που παραθέτει ο εναγόμενος για την υποστήριξη της αίτησης των είναι το γεγονός ότι οι ενάγοντες ενέγραψαν επιβαρύνσεις στην ακίνητη του περιουσία πέραν αυτής που προνοείται στη δικαστική απόφαση ημερ. 6.6.
- Υποβάλλεται ισχυρισμός ότι μόνος στόχος της εγγραφής ΜΕΜΟ ήταν η διασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους και πως η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας με μόνο σκοπό την καθυστέρηση και τον εκτροχιασμό της. Η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος θα αποστερήσει τους ενάγοντες τα κύρια ευεργετήματα της απόφασης που έχει εκδοθεί υπέρ τους και θα οδηγήσει σε αδικία σε βάρος των εναγόντων οι οποίοι θα μπορούσαν να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Το αιτούμενο διάταγμα δεν είναι αναγκαίο για σκοπούς δίκαιης περάτωσης της υπόθεσης και ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες εξέτασα. Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ θ-1, 2, 3, 4, 8 και 9, επί των άρθρων 23
(1)-
(11)και 30
(3)του Συντάγματος, επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 53, 55, 56, επί της Πρακτικής και των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των Γενικών Αρχών του Νόμου και της Νομολογίας. Όπως προκύπτει από το λεκτικό της συνταχθείσας απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 6.6.06 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του εναγομένου για ποσό £6.285,09 πλέον τόκους προς 14% το χρόνο από 12.12.05 επί του ποσού των £6.139,45 μέχρι εξοφλήσεως, με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του τόκου στις 30/6 και 31/12 κάθε χρόνου πλέον έξοδα. Περαιτέρω προνοείται αναστολή της απόφασης μέχρι 1.9.07 με περίοδο χάριτος 10 ημερών και επίσης προνοείται ότι οι ενάγοντες επιφυλάσσουν το δικαίωμα κατά τη διάρκεια της περιόδου της αναστολής της απόφασης την εγγραφή της δικαστικής απόφασης ως επιβάρυνση στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/8383, τεμ. 679, Φ/Σχ. 51/601.0V.02 στην Γεροσκήπου. Η επιβάρυνση ακίνητης περιουσίας με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης αποτελεί μία από τις μεθόδους εκτέλεσης δικαστικής απόφασης που διατάσσει την πληρωμή χρημάτων (άρθρο 14 του Κεφ. 6). Συνάγεται επομένως ότι σε απόφαση στην οποία προνοείται η αναστολή της εκτέλεσης της για μία χρονική περίοδο δεν μπορεί να γίνει εγγραφή επιβάρυνσης (ΜΕΜΟ) εκτός αν η απόφαση του Δικαστηρίου προνοεί ειδικά ότι οι ενάγοντες είναι ελεύθεροι να καταχωρήσουν ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του εναγομένου. (Σχετική είναι η υπόθεση Afroditi N. Vassiliadou v. Charilaos Eracli Harikli
(1964)C.L.R. 274). Στην παρούσα υπόθεση, όπως φαίνεται από το πρακτικό του Δικαστηρίου, κατά τη δήλωση της εκ συμφώνου απόφασης συμφωνήθηκε όπως οι ενάγοντες επιφυλάξουν το δικαίωμα για καταχώρηση Memo επί του ακινήτου. με αριθμό εγγραφής 0/8383 (πιο πάνω). Θα πρέπει να σημειώσω πως πουθενά στην απόφαση ή στο πρακτικό του Δικαστηρίου δεν φαίνεται να γίνεται ρητή αναφορά ότι οι ενάγοντες περιόρισαν το δικαίωμα που τους παρέχεται από το Νόμο για εγγραφή της δικαστικής απόφασης μετά τη λήξη της αναστολής. Το γεγονός ότι δεν αναγράφεται στην εν λόγω απόφαση το δικαίωμα των εναγόντων να εγγράψουν ΜΕΜΟ επί της περιουσίας των εναγομένων μετά τη λήξη της αναστολής δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα όπως εισηγούνται οι αιτητές. Το δικαίωμα αυτό των εναγόντων προκύπτει από το Νόμο και δεν απαιτείται επιβεβαίωση του στην απόφαση του Δικαστηρίου. Αντίθετα οι ενάγοντες δεν έχουν δικαίωμα εγγραφής της απόφασης κατά τη διάρκεια της αναστολής για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω και μόνο με ρητή αναφορά στην εκ συμφώνου απόφαση ότι είναι ελεύθεροι να εγγράψουν ΜΕΜΟ επί της περιουσίας των εναγομένων θα μπορούσαν να επιτύχουν την έγκυρη εγγραφή της εν λόγω επιβάρυνσης. Μετά τη λήξη όμως της αναστολής ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής έχει δικαίωμα αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. (άρθρο 53 του Κεφ. 6). Συνακόλουθα δεν απαιτείται η προσθήκη σε δικαστική απόφαση ότι κατά το χρόνο που αυτή καθίσταται εκτελεστή οι ενάγοντες είναι ελεύθεροι να καταχωρήσουν ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του εξ αποφάσεως χρεώστη. Η θέση των αιτητών ότι οι ενάγοντες με την ύπαρξη πρόνοιας στην απόφαση ότι είναι ελεύθεροι να εγγράψουν ΜΕΜΟ επί της συγκεκριμένης περιουσίας της εναγομένης 1 έχουν αποποιηθεί των δικαιωμάτων τους να εγγράψουν την απόφαση σε συνάρτηση με οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία, δεν θεωρώ ότι είναι ορθή. Δεν φαίνεται πουθενά αυτή η θέση ούτε στο πρακτικό του Δικαστηρίου το οποίο βρίσκεται στο φάκελο ούτε στην συνταχθείσα απόφαση. Περαιτέρω ο αιτητής ισχυρίζεται πως η αξία του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/8383 (πιο πάνω) είναι κατά πολύ μεγαλύτερη του ποσού της απόφασης που εκδόθηκε στην υπόθεση αυτή και πως η εγγραφή της δικαστικής απόφασης επί των δύο ακινήτων που αναφέρονται στην αίτηση συνιστά κατάφορη παραβίαση των συνταγματικών του δικαιωμάτων επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του. Η θέση αυτή των αιτητών παρέμεινε στη σφαίρα της γενικότητας και δεν θεωρώ ότι έχει τεκμηριωθεί επαρκώς. Θα πρέπει να σημειωθεί πως για το τεμάχιο 110 στο οποίο αναφέρεται ότι οι ενάγοντες έχουν εγγράψει την εν λόγω δικαστική απόφαση οι καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται πως δεν περιλαμβάνεται στα ακίνητα του εναγομένου επί των οποίων ενεγράφη η εν λόγω απόφαση. Έχοντας υπόψη ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του αιτητή το φέρει ο ίδιος στην απουσία οποιασδήποτε περαιτέρω μαρτυρίας εκ μέρους του θεωρώ ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι επί του εν λόγω τεμαχίου έχει καταχωριστεί επιβάρυνση όπως ισχυρίζεται ο αιτητής. Ένα θέμα το οποίο διαπίστωσα κατά την ετοιμασία αυτής της απόφασης το οποίο διέλαθε της προσοχής των διαδίκων είναι ότι το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/8383 για το οποίο επισυνάπτεται έκθεση εκτίμησης της αγοραίας αξίας του και επίσης επισυνάπτεται τίτλος εγγραφής του ακινήτου αναφέρεται ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης η Σιέλη Πόπη και όχι ο εναγόμενος-αιτητής. Συνακόλουθα η ισχυριζόμενη εγγραφή Memo δεν συνάδει με τις πρόνοιες του άρθρου 53 του Κεφ. 5. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να σημειώσω πως την ημέρα που ήταν ορισμένη για ακρόαση η παρούσα υπόθεση ήταν επίσης ορισμένες ενώπιον του Δικαστηρίου και πανομοιότυπες αιτήσεις σε δύο άλλες υποθέσεις ήτοι η 257/06 και 1200/06, στις οποίες όμως αιτητές ήταν όχι μόνο ο αιτητής στην παρούσα υπόθεση αλλά και η σύζυγος του αιτητή Πόπη Σιέλη. Ενδεχόμενα από εδώ να έχει προκύψει το λάθος. Επειδή όμως το Δικαστήριο εξετάζει την παρούσα αίτηση αυτοτελώς, έχοντας υπόψη τα όσα έχω αναφέρει σχετικά με το τεμάχιο 110 και το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/8383 αυτό που παραμένει για σκοπούς εξασφάλισης της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος των εναγόντων είναι η εγγραφή της δικαστικής απόφασης επί του τεμαχίου ΕΠΙ 439 (αιτητικό Α(β) της παρούσας αίτησης). Συνακόλουθα ελλείπει το πραγματικό υπόβαθρο για προώθηση της θεραπείας που αξιώνεται από τους αιτητές και έτσι η αίτηση ακόμη και σε περίπτωση που η εισήγηση περί παραβίασης συνταγματικών δικαιώματος απόλαυσης ακίνητης ιδιοκτησίας είχε προωθεί δεόντως, δεν θα είχε πιθανότητα επιτυχίας. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο