Fortune Properties and Investments Limited ν. Αυγούλλας Ιουλίου Στυλιανού ή Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 1151/08, 31.3.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:A15 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1151/08 Μεταξύ: Fortune Properties and Investments Limited από τη Λευκωσία Εναγόντων Και
- Αυγούλλας Ιουλίου Στυλιανού ή Χαραλάμπους από τα Κονιά
- Γιωργούλλας Ιουλίου Στυλιανού ή Γεωργίου Πέτρου από τα Κονιά
- Μυροφόρας Ιουλίου Στυλιανού ή Χερουβείμ από τα Κονιά
- Ανδρέα Μιλτιάδους από την Πάφο Εναγομένων --------------------------- Ημερομηνία: 31.3.2009 Αίτηση ημερ. 6.11.2008 Για ενάγοντες-αιτητές κ. Αγ. Γεωργιάδης Για εναγόμενους 1-3 - καθ΄ ων η Αίτηση κ. Κορακίδης (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Π. Πέτρου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ζητείται η έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «
- Παρεμπίπτον διάταγμα που να απαγορεύει στις εναγόμενες αρ. 1, 2 & 3 την πώληση, μεταβίβαση, επιβάρυνση ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποξένωση ή διαφορετικά διάθεση της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στα ονόματά τους, αρ. εγγραφής 0/6044, αρ. τεμ. 5, φυλ/σχεδ. 51/5, Κονιά, Πάφος.» Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Καϊσή, ενός εκ των διευθυντών των εναγόντων στην οποία παρατίθενται τα γεγονότα της υπόθεσης. Οι ενάγοντες, η επωνυμία των οποίων άλλαξε από Konia Tourism Development Ltd σε Fortune Property Investments Ltd και ακολούθως στην επωνυμία που φαίνεται στον τίτλο της αγωγής, ήταν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του κτήματος με αρ. εγγραφής 4361, τεμ. 5, Φ.Σχ. LI/5, Κονιά, Πάφος (το κτήμα). Επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση αντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας του κτήματος (Τεκμήριο Γ). Οι εναγόμενες 1, 2 και 3 είναι θυγατέρες της αποβιωσάσης Μαρίας Σωτήρη Χ"Αντώνη. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με επιστολή ημερ. 30.8.90 (Τεκμήριο Δ) πληροφόρησε τους ενάγοντες ότι αποφάσισε να εγγράψει στο όνομα της Χ"Αντώνη μέρος του κτήματος, έκτασης 1 εκταρίου, 8 δεκαρίων και 69 τετραγωνικών μέτρων (το επίδικο μέρος). Η εν λόγω απόφαση του Διευθυντή εφεσιβλήθηκε από τους ενάγοντες με την Αίτηση - Έφεση 32/90 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Το Δικαστήριο με απόφαση του ημερ. 10.8.99 (Τεκμήριο Ε) απέρριψε την Αίτηση - Έφεση των εναγόντων γιατί δεν θεώρησε ότι η επιστολή του Διευθυντή περιείχε τελική απόφαση που να μπορούσε να προσβληθεί με βάση τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Το Δικαστήριο επίσης ανέφερε πως αν επρόκειτο περί απόφασης αυτή θα έπρεπε να ακυρωθεί εφόσον ουσιαστικά ο Διευθυντής θα ενεργούσε εκτός των αρμοδιοτήτων του. Με αίτηση τους ημερ. 12.8.99 που επιδόθηκε στους δικηγόρους της Χ"Αντώνη οι ενάγοντες ζήτησαν παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης έναντι της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Στις 10.9.99 με την συγκατάθεση των δικηγόρων της Χ"Αντώνη το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο παρέτεινε το χρόνο καταχώρησης έφεσης για 60 ημέρες από 10.9.
- Οι ενάγοντες στις 21.10.99 κατεχώρησαν έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου. Ο εναγόμενος 4 ο οποίος ήταν Νομικός Σύμβουλος της Χ"Αντώνη και στεγαζόταν στο ίδιο γραφείο με το συνεργάτη του δικηγόρο ο οποίος εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και συγκατατέθηκε στην παράταση χρόνου καταχώρησης έφεσης, προτού εκπνεύσει η περίοδος των 60 ημερών, με επιστολή του ημερ. 22.10.99 (Τεκμήριο Ζ) προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου πληροφόρησε τον τελευταίο ότι η Αίτηση - Έφεση απορρίφθηκε, ότι δεν αναστάληκε ούτε εφεσιβλήθηκε η απόφαση του Ε.Δ. Πάφου, ημερ. 10.8.99 και ζήτησε εγγραφή του επίδικου μέρους στο όνομα της Χ"Αντώνη με αποτέλεσμα το επίδικο μέρος να διαχωριστεί από το υπόλοιπο κτήμα και να εγγραφεί στην Χ"Αντώνη με αρ. εγγραφής 0/6044, τεμ. 23, Φ.Σχ 51/5, Κονιά, Πάφος. Η Χ"Αντώνη με δωρεάν μεταβίβασε το επίδικο μέρος στις εναγόμενες 1-3 και παραμένει εγγεγραμμένο στο όνομα τους μέχρι σήμερα. Επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερ. 31.7.08 (Τεκμήριο Η). Το αποτέλεσμα της έφεσης ήταν να παραμεριστεί η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και να ακυρωθεί η απόφαση του Διευθυντή (Τεκμήριο Θ). Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο διαχωρισμός, οι μεταβιβάσεις και εγγραφές που αναφέρονται πιο πάνω είναι πράξεις που έγιναν δόλια και κατόπιν ψευδών παραστάσεων και συνωμοσίας από τους εναγόμενους. Το επίδικο μέρος είναι το αντικείμενο της παρούσας αγωγή και ενδεχόμενη πώληση, υποθήκευση ή διάθεση του θα καταστήσει άνευ αντικειμένου τις θεραπείες (α) και (β) της οπισθογράφησης του κλητηρίου εντάλματος ή θα καταστήσει δύσκολη την είσπραξη των ποσών (γ), (δ) και (ε) της οπισθογράφησης. Οι εναγόμενοι 1-3 - καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «(α) Οι Ενάγοντες δεν έχουν συζητήσιμη υπόθεση. (β) Οι Ενάγοντες δεν έχουν πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. (γ) Οι Ενάγοντες δεν έκαμαν πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση. (δ) Οι Ενάγοντες απέκρυψαν ουσιαστικά γεγονότα από το Δικαστήριο. (ε) Οι Ενάγοντες δεν ήλθαν με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο. (στ) Οι Ενάγοντες κωλύονται να προωθούν την αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και την αίτηση για προσωρινό διάταγμα. (ζ) Οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πληρούνται. (η) Η μη έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στους Ενάγοντες. (θ) Το αίτημα των Εναγόντων υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Δημητράκη Χαραλάμπους συζύγου της εναγομένης 1 στην οποία γίνεται αναφορά στο ιστορικό του κτήματος με αρ. τεμαχίου 5 στα Κονιά. Αυτό που προκύπτει από το ιστορικό είναι ότι το εν λόγω κτήμα το έτος 1898 διαχωρίστηκε σε δύο τεμάχια, ένα στην ανατολική πλευρά έκτασης περίπου 2 στρεμμάτων και ένα στη δυτική πλευρά έκτασης περίπου 16 στρεμμάτων. Το ανατολικό τμήμα μετά από διάφορες αλλαγές στην ιδιοκτησία κατέληξε στη Μαρία Σωτήρη Χ"Aντώνη με αρ. εγγραφής
- Η Χ"Αντώνη το πώλησε στον Ανδρέα Καϊσή για το ποσό των ΛΚ60 και το έτος 1973 με δήλωση δωρεάς ο Καϊσής το μεταβίβασε στην εταιρεία Κonia Tourism Development. Το κτήμα αυτό ήταν εμβαδού 2 στρεμμάτων όπως αναφερόταν στο πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης περιουσίας και στις δηλώσεις μεταβίβασης, τόσο από την X"Αντώνη στο Καϊσή όσο και από τον Καϊσή στην Konia. Επίσης το κτήμα δεν βασιζόταν σε οποιοδήποτε σχέδιο διότι κατά τον χρόνο της έκδοσης της αρχικής εγγραφής δεν υπήρχαν χωρομετρικά σχέδια. Το δυτικό τεμάχιο μετά από μία δωρεά στην κόρη του αρχικού ιδιοκτήτη δωρίστηκε δυνάμει προικοσυμφώνου το 1950 στην Χ"Αντώνη η οποία το κατείχε από τότε. Η Χ"Αντώνη με αίτηση της Α334/88 αποτάθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για την εγγραφή του τεμαχίου αυτού στο όνομα της. Διεξήχθη επιτόπια εξέταση και ακολούθησε η αποστολή της επιστολής ημερ. 30/8/90 και η καταχώρηση της αίτησης έφεσης όπως αναφέρθηκαν και από τους αιτητές και δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω. Περί την 16/6/2000 το δυτικό τεμάχιο εγγράφηκε στο όνομα της Μαρίας Σωτήρη Χ"Αντώνη η οποία περί τις 31/7/2000 το μεταβίβασε στις κόρες της εναγόμενες 1, 2 και
- Η εγγραφή επ΄ ονόματι της Χ"Αντώνη δεν εφεσιβλήθηκε ούτε κινήθηκε αγωγή εναντίον της με σκοπό την ακύρωση της εγγραφής. Κατά την εγγραφή στο όνομα της Χ"Αντώνη εκκρεμούσε η έφεση εναντίον της απόφασης του Ε.Δ.Πάφου στην αίτηση/έφεση 32/90 η οποία στρεφόταν εναντίον της Χ' Αντώνη και του Κτηματολογίου το οποίο γνώριζε για την έφεση αφού την υπερασπιζόταν. Κανένα ενδιάμεσο διάταγμα δεν επιδιώχθηκε να χορηγηθεί για να εμποδίσει την εγγραφή ούτε το Κτηματολόγιο προχώρησε στην εγγραφή γιατί ήταν με την εντύπωση ότι δεν καταχωρήθηκε έφεση. Από τα πιο πάνω διαφαίνεται, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, ότι ο μοναδικός λόγος τον οποίο επικαλούνται οι ενάγοντες ως βάση για την επιτυχία της αγωγής τους δεν μπορεί να ευσταθεί. Δηλαδή η πιο πάνω εγγραφή δεν θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα της επιστολής που απέστειλε ο δικηγόρος της Χ"Αντώνη και ζητούσε την εγγραφή του τεμαχίου στο όνομα της και πως οι ενάγοντες επινόησαν τον ισχυρισμό δόλου στην απουσία άλλου ισχυρισμού. Το αποτέλεσμα της αίτησης-έφεσης δεν θα μπορούσε να επηρεάσει με οποιονδήποτε τρόπο το ιδιοκτησιακό καθεστώς του τεμαχίου. Οποιοδήποτε και αν ήταν το αποτέλεσμα η αίτηση-έφεση δεν θα μπορούσε να καθορίσει ποιος δικαιούτο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του τεμαχίου. Η Kοnia και ο Καϊσής αντί να κινήσουν αγωγή στην οποία να διεκδικούν το δυτικό τεμάχιο επέλεξαν να εγείρουν αίτηση-έφεση με στόχο να ακυρώσουν την ειδοποίηση ημερ. 30.8.90 για να αποφύγουν να καταστεί επίδικο ζήτημα ποιος δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του δυτικού τεμαχίου. Την ίδια τακτική χρησιμοποιούν και με την παρούσα υπόθεση όπου δεν εγείρουν ως ζήτημα το ποιος δικαιούτο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του κτήματος και αποφεύγοντας να καταστήσουν ως διάδικο την περιουσία της Χ"Αντώνη. Ο Επαρχιακός κτηματολογικός Λειτουργός Πάφου με την επιστολή του ημερ. 30.8.90 έδιδε την ευκαιρία στους ενάγοντες να καταχωρήσουν αγωγή και να διεκδικήσουν το πιο πάνω τεμάχιο εάν πίστευαν ότι δεν θα έπρεπε αυτό να εγγραφεί στο όνομα της Χ"Αντώνη. Το αποτέλεσμα της έφεσης ήταν η ακύρωση της ειδοποίησης και τίποτε περισσότερο. Με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην αίτηση-έφεση δεν αποφασίστηκε ποιος δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του τεμαχίου ούτε η εγγραφή στηρίχθηκε στην ειδοποίηση του Διευθυντή η οποία κρίθηκε ότι δόθηκε χωρίς να παρέχεται τέτοια εξουσία στον Διευθυντή αλλά στηρίχθηκε στα στοιχεία ενώπιον του Κτηματολογίου. Το μεγάλο ερώτημα του οποίου η απάντηση είναι καθοριστική, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, είναι για πιο λόγο οι ενάγοντες δεν επικαλούνται ότι έπρεπε να εγγραφούν ως ιδιοκτήτες του τεμαχίου ή ότι η δική τους εγγραφή κάλυπτε ολόκληρο το κτήμα με αριθμό εγγραφής
- Οι ενάγοντες περιορίζονται να αναφερθούν στο πιστοποιητικό εγγραφής που αναφέρεται στο τεμάχιο 5 και παραλείπουν να επισημάνουν ότι σε αυτό το πιστοποιητικό αναφέρεται ως έκταση 2 στρέμματα. Η αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει στην απουσία της περιουσίας της Χ"Αντώνη ως διαδίκου για να της δοθεί η δυνατότητα να δώσει τις θέσεις της ως προς το ποιος δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης. Στην απουσία της δεν θα μπορούσε να διαταχθεί η ακύρωση της εγγραφής . Περαιτέρω αναφέρεται πως οι ενάγοντες φαίνεται να αποξένωσαν το δικό τους τεμάχιο με αρ. εγγραφής 4361 και δεν δικαιούνται να διεκδικούν το τεμάχιο των εναγομένων 1-3 το οποίο αποτελεί μέρος της πιο πάνω εγγραφής. Αμφισβητείται η ύπαρξη των προϋποθέσεων για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και επιπρόσθετα οι καθ΄ ων επικαλούνται καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος που δεν δικαιολογεί την έκδοση του. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 και στη Δ.48 κ.2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις όπου ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Ο κ. Γεωργιάδης από τη μια υποστήριξε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τίθενται τόσο από τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 όσο και το άρθρο 32 του Ν. 14/60 και απαντώντας στην ένσταση των εναγομένων εισηγήθηκε πως οι εναγόμενοι ζητούν πρόωρα εκδίκαση της ουσίας της αγωγής και πως η μη πλήρης ανάπτυξη και στοιχειοθέτηση της απαίτησης των εναγόντων κάτι που θα ήταν πρόωρο και άτυπο να γίνει σε αυτό το στάδιο, εκλαμβάνεται από τους εναγόμενους ως μη αποκάλυψη. Αναφορικά με την μη συμπερίληψη της περιουσίας της Χ"Αντώνη αυτό δεν αποτελεί λόγο απόρριψης της αγωγής, ανέφερε ο συνήγορος, με βάση τις πρόνοιες της Δ.9 Θ.10 και πως η περιουσία της αποβιωσάσης δεν έχει οτιδήποτε να ζημιώσει αφού δεν έχει συμφέρον στο ακίνητο. Ο κ. Κορακίδης από την άλλη υποστήριξε πως οι ενάγοντες βασίζουν την αγωγή τους σε δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή συνομωσία και/ή παρανομία και/ή λάθος και/ή αμέλεια εκ μέρους των εναγομένων ή οποιουδήποτε από αυτούς. Στις δε λεπτομέρειες της παραγράφου 17 της έκθεσης απαίτησης οι ενάγοντες επικαλούνται μία επιστολή που απέστειλε ο δικηγόρος της Χ"Αντώνη. Ολόκληρο το βάθρο του ισχυρισμού τους καταρρίπτεται από το γεγονός ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου ήταν διάδικος στην αίτηση-έφεση και η έφεση που ασκήθηκε σε αυτή έχει επιδοθεί στον Διευθυντή πριν την εγγραφή του κτήματος στο όνομα της Χ"Αντώνη. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για προσωρινό διάταγμα δεν υπάρχει οτιδήποτε που να εμπλέκει τις εναγόμενος 1-3 πέραν από ένα αόριστο ισχυρισμό στη παράγραφο 17 της εν λόγω ένορκης δήλωσης ότι ο διαχωρισμός, οι μεταβιβάσεις και εγγραφές είναι πράξεις που έγιναν δόλια και κατόπιν ψευδών παραστάσεων και συνομωσίας από τους εναγόμενους. Περαιτέρω ο συνήγορος ανέφερε πως εάν η αγωγή αφορά ισχυρισμό των εναγόντων ότι είναι πρόσωπα που θα πρέπει να εγγραφούν ως ιδιοκτήτες του κτήματος το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα των εναγομένων 1-3 τότε η αγωγή δεν μπορεί να έχει πιθανότητα επιτυχίας στην απουσία της περιουσίας της Χ"Αντώνη ως διαδίκου. Η ουσία της πραγματικής διαφοράς, ανέφερε ο κ. Κορακίδης, την οποία οι ενάγοντες δεν παρουσιάζουν στην πραγματική της διάσταση είναι κατά πόσο η Χ"Αντώνη δικαιούτο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτρια του κτήματος ή κατά πόσο η εγγραφή στο όνομα της Konia κάλυπτε ολόκληρο το τεμάχιο
- Ακόμα και σε περίπτωση που η εγγραφή μπορούσε να ακυρωθεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής το αποτέλεσμα θα ήταν να επιστραφεί το τεμάχιο στη περιουσία της Χ"Αντώνη. Η ακύρωση της δικής της εγγραφής δεν θα ήταν εφικτή στην απουσία της ως διαδίκου. Περαιτέρω ο κ. Κορακίδης έκανε αναφορά στο Τεκμήριο Η της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση όπου φαίνεται ότι οι ενάγοντες μεταβίβασαν το κτήμα στην Aristo Developers Plc περί το 2007 για να καταλήξει ότι οι ενάγοντες δεν έχουν locus standi. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος, είπε ο κ. Κορακίδης, προϋποθέτει την αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Αποτελεί θεραπεία που προέρχεται από την εφαρμογή του δικαίου της επιείκειας και ως τέτοια προϋποθέτει καλή πίστη εκ μέρους του Αιτητή. Οι Ενάγοντες επικαλούνται πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης περιουσίας (Τεκμήριο Γ) στο οποίο αναγράφεται ότι το εμβαδό του κτήματος τους ήταν 2 στρέμματα και δίδουν καμία εξήγηση για την διεκδίκηση του κτήματος των εναγομένων 1-3 εκτάσεως 16 στρεμμάτων. Δεν αποκαλύπτουν επίσης ότι η δική τους εγγραφή δεν βασιζόταν σε οποιοδήποτε σχέδιο και αφορούσε κτήμα εκτάσεως 2 στρεμμάτων, κάτι που οδήγησε το κτηματολόγιο στο διαχωρισμό του τεμαχίου
- Δεν αμφισβητούν επίσης τα γεγονότα αυτά αλλά επιλέγουν να παραμείνουν σιωπηλοί επιχειρώντας να αφήσουν το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι ενώ ήταν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ενός κτήματος το Κτηματολόγιο αναίτια και παράνομα το διαχώρισε και ενέγραψε μέρος του σε όνομα άλλου προσώπου ενώ ο αιτητής προσωρινού διατάγματος οφείλει να παρουσιάσει την υπόθεση του στην σωστή της διάσταση, να αναφέρει ακόμη και ισχυρισμούς που υπάρχουν αλλά αμφισβητεί και να εξηγήσει γιατί τους αμφισβητεί. Περαιτέρω ο ευπαίδευτος συνήγορος αναφέρθηκε στην ανυπαρξία εξήγησης για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος καθώς και τον τρόπο που θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά από την μη έκδοση του διατάγματος. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.(βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R.557). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με βάση το άρθρο 4 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει διάταγμα για την προστασία περιουσίας που αποτελεί αντικείμενο της αγωγής κατά τη διάρκεια της εκκρεμότητας της αγωγής ή μέχρι την εκτέλεση της απόφασης. Με βάση το άρθρο 5 του Κεφ. 6 ο ενάγοντας πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο (α) ότι έχει καλή βάση αγωγής και (α) ότι με την πώληση ή μεταβίβαση της περιουσίας σε οποιοδήποτε τρίτο είναι πιθανό να παρεμποδιστεί στο να πετύχει ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ του. Στην υπόθεση Lakatamitis v. Θεοδώρου
(1983)1 Α.Α.Δ. 520, αποφασίστηκε πως διάταγμα που προβλέπεται από το άρθρο 5 μπορεί να εκδοθεί επίσης και δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60 αλλά σε τέτοια περίπτωση πρέπει να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται και από τα δύο άρθρα στο βαθμό που διαφέρουν. Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση ΑBP Holdings Ltd. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.ά.,
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, το Δικαστήριο τόνισε ότι τα άρθρα 4 και 5 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται χωρίς να αφαιρούν οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Με βάση το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα οι ενάγοντες αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: «(α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η μεταβίβαση και εγγραφή στο όνομα των εναγόμενων μέρους (το επίδικο) του κτήματος (προηγούμενα) αρ. τεμ. 5, Φυλ./Σχ. L1/5, Κονιά, Πάφος, είναι πράξεις ανυπόστατες και/ή άκυρες και/ή δέον όπως ακυρωθούν, γιατί έγιναν δόλια και/ή με ψευδείς παραστάσεις και/ή παράνομα και/ή χωρίς βλάβη, επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά, λόγω λάθους. (β) Διάταγμα που να διατάσσει την διαγραφή της εγγραφής του «α» παραπάνω και/ή την επανεγγραφή στο όνομα των εναγόντων του επίδικου. (γ) Χωρίς βλάβη των προηγούμενων, επιπρόσθετα και/ή διαδοχικά, προς όσα αναφέρονται στα «α» & «β», παραπάνω, αποζημιώσεις λόγω δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή περαιτέρω επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά, λόγω αμέλειας και/ή διαφορετικά. (δ) Χωρίς βλάβη των προηγούμενων, επιπρόσθετα και/ή διαδοχικά, διεκδικούνται όσα αναφέρονται στα «α» - «γ» παραπάνω και/ή το ισάξιο τους με βάση τον αδικαιολόγητο πλουτισμό και/ή το δίκαιο της αποκατάστασης. (ε) Νόμιμους τόκους, έξοδα και Φ.Π.Α..» Πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης καταχωρήθηκε Έκθεση Απαίτησης στην οποία ουσιαστικά περιλαμβάνονται τα θέματα που αναφέρονται και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω. Η απαίτηση των εναγόντων βασίζεται μεταξύ άλλων, σε δόλο και παράνομη επέμβαση επί του ακινήτου των εναγόντων καθώς και σε αδικαιολόγητο πλουτισμό των εναγομένων εις βάρος των εναγόντων. Περαιτέρω προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης οι εναγόμενες 1, 2 και 3 κατέστησαν επίτροποι (trustees) προς τους ενάγοντες ως δικαιούχους (beneficiaries) αναφορικά με το επίδικο μέρος. Επιπρόσθετα ζητούνται αποζημιώσεις που καθορίζονται στην αγοραία αξία του ακινήτου. Στην παράγραφο 17 της έκθεσης απαίτησης οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο διαχωρισμός, οι μεταβιβάσεις και εγγραφές που έγιναν στο κτήμα, ήταν πράξεις που έγιναν δόλια και/ή κατόπιν ψευδών παραστάσεων και/ή συνομωσίας και/ή παράνομα και/ή χωρίς βλάβη, επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά ως αποτέλεσμα λάθους και/ή αμέλειας από τους εναγόμενους και/ή οποιουσδήποτε από αυτούς. Στις δε λεπτομέρειες της παραγράφου αυτής οι ενάγοντες επικαλούνται την επιστολή που απέστειλε ο εναγόμενος 4 (Τεκμήριο Ζ της αίτησης). Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν παρουσιάζονται οποιαδήποτε στοιχεία τα οποία να εμπλέκουν τις εναγόμενες 1-3 - καθ΄ ων η αίτηση πέρα της γενικής αναφοράς που γίνεται στην παράγραφο 17 της εν λόγω δήλωσης. Με αυτή τη γενική αναφορά δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε εκ πρώτης όψεως ο ισχυρισμός περί δόλου από πλευράς των καθ΄ ων η αίτηση. Ειδικότερα δε με δεδομένο ότι ο διευθυντής του Κτηματολογίου υπήρξε διάδικο μέρος στην αίτηση-έφεση του Ε.Δ. Πάφου και στην έφεση που ασκήθηκε στην εν λόγω απόφαση. Έχοντας υπόψη τις αξιούμενες με την αγωγή θεραπείες για να υπάρχει βάση αγωγής και πιθανότητα επιτυχίας της οι ενάγοντες θα πρέπει να δείξουν ότι δικαιούνται σε εγγραφή του εν λόγω επίδικου μέρους. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι είναι ιδιοκτήτες του κτήματος και προς τούτο επισυνάπτουν αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του τεμαχίου
- Όπως επισημαίνεται από τους καθ΄ ων η αίτηση οι αιτητές παραλείπουν να αναφερθούν στην έκταση του τεμαχίου 5 όπως αναγράφεται στο πιστοποιητικό εγγραφής του έτσι ώστε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η πραγματική διάσταση της διαφοράς. Είναι γεγονός ότι το εμβαδό το κτήματος όπως αναγράφεται στο τεκμήριο Γ είναι 2 στρέμματα. Με βάση το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ως τεκμήριο Η το κτήμα των εναγομένων 1-3 καλύπτει έκταση 16 στρεμμάτων περίπου. Καμία αναφορά και καμία εξήγηση δεν δίδεται από τους ενάγοντες για το θέμα αυτό. Επιπρόσθετα με βάση το τεκμήριο Η φαίνεται πως μετά τον διαχωρισμό του κτήματος το ένα μέρος ενεγράφη στο όνομα των εναγομένων ενώ το άλλο μέρος βρίσκεται εγγεγραμμένο στο όνομα Aristo Developers Plc και αναγράφεται ως ημερομηνία εγγραφής 7.3.
- Πουθενά δεν φαίνεται το όνομα των εναγόντων στο εν λόγω πιστοποιητικό έρευνας. Και πάλι δεν δίδεται καμία εξήγηση ως προς το θέμα αυτό. Ένα άλλο θέμα που εγέρθηκε από τους καθ΄ ων η αίτηση και είναι ορθό, είναι το γεγονός ότι η περιουσία της Χ"Αντώνη δεν είναι διάδικο μέρος στην παρούσα υπόθεση. Συνακόλουθα ακόμη και σε περίπτωση που θα ακυρώνετο η εγγραφή στο όνομα των εναγομένων δεν θα μπορούσε να γίνει εγγραφή στο όνομα των εναγόντων όπως αξιώνουν με την αγωγή τους και θα παρέμενε η εγγραφή στο όνομα της Χ"Αντώνη. Η θέση του κ. Γεωργιάδη ότι αυτά είναι θέματα τα οποία αφορούν την πλήρη στοιχειοθέτηση της απαίτησης των εναγόντων και θα ήταν πρόωρο να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης δεν με βρίσκει σύμφωνη. Παρουσιάζονται κενά στην υπόθεση που θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου οι ενάγοντες με αποτέλεσμα να μην τίθεται ικανοποιητικό πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου να μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει κατά πόσο οι ενάγοντες είναι πρόσωπα που δικαιούνται σε εγγραφή του επίδικου μέρους. Το γεγονός ότι το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την ειδοποίηση του Διευθυντή ημερ. 30.8.90 δεν καθιστά αυτονόητο το δικαίωμα των εναγόντων ως προς το επίδικο μέρος του τεμαχίου
- Ειδικότερα έχοντας υπόψη την έκταση του εν λόγου τεμαχίου που αναγράφεται στο πιστοποιητικό εγγραφής (Τεκμήριο Γ) και στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου Η. Βέβαια θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτό δεν είναι το κατάλληλο στάδιο να εξεταστούν σε λεπτομέρεια τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και το δικαστήριο να καταλήξει σε οποιαδήποτε ευρήματα, όμως οι ενάγοντες όφειλαν να εξηγήσουν τα γεγονότα αυτά για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους, ειδικότερα μετά την καταχώρηση ένστασης όπου τέθηκαν τα πιο πάνω θέματα, αμφισβητήθηκε το δικαίωμα των εναγόντων στο επίδικο μέρος του ακινήτου και δεν υπήρξε οποιαδήποτε απάντηση. Με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι ελλείπει ικανοποιητικό πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου να στηριχθεί το Δικαστήριο για να καταλήξει ότι πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
- Παρά το ότι για να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης θα πρέπει να συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 (Χρυσάνθου Κυρίλλου ν. Άντρης Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528) θα προχωρήσω να εξετάσω και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 για να υπάρχει πλήρης εξέταση όλων των εγερθέντων θεμάτων. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 στα πλαίσια εξέτασης της «...δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός Εναγομένου για την μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του» (βλ.Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1121). Ο κίνδυνος δηλαδή να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβασθεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία». (βλ. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785). Το βάρος απόδειξης για την ύπαρξη τέτοιου κινδύνου το φέρουν οι αιτητές. Η μόνη αναφορά που γίνεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση σχετικά με την προϋπόθεση αυτή είναι στην παράγραφο 19 όπου αναφέρεται πως ενδεχόμενη πώληση, υποθήκευση ή άλλη διάθεση του επίδικου μέρους θα καταστήσει άνευ νοήματος τις θεραπείες (α) και (β) της οπισθογράφησης και θα καταστήσει δύσκολη την είσπραξη των ποσών (γ), (δ) και (ε) της οπισθογράφησης. Σε όση έκταση αφορά τον ισχυρισμό ότι η δέσμευση του ακινήτου απαιτείται για σκοπούς είσπραξης των ποσών των αποζημιώσεων που αξιώνονται στην αγωγή, αυτό παρέμεινε στη σφαίρα της γενικότητας και δεν θεωρώ ότι οι αιτητές έχουν αποσείσει το βάρος που είχαν για απόδειξη αυτού του ισχυρισμού. Αναφορικά δε με τον ισχυρισμό ότι σε περίπτωση που δεν διαφυλαχθεί η περιουσία υπάρχει κίνδυνος να καταστούν άνευ αντικειμένου οι θεραπείες (α) και (β) της οπισθογράφησης σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, η θέση αυτή είναι ορθή. Αναφορικά με το άρθρο 4 του Κεφ. 6 επί του οποίου επίσης στηρίζεται η αίτηση αυτό εφαρμόζεται στις περιπτώσεις εκείνες όπου ζητείται προστασία περιουσίας η οποία αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Για να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση ότι η περιουσία αποτελεί αντικείμενο της αγωγής δεν είναι αρκετό να εγείρεται με την αγωγή του ενάγοντα νομική αξίωση για την επηρεαζόμενη περιουσία. Οι ενάγοντες θα πρέπει επίσης να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι υπάρχει τουλάχιστον η νομική βάση για να επιτύχουν την εγγραφή επ΄ ονόματος τους της ακίνητης ιδιοκτησίας. Στην παρούσα περίπτωση έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω τα κενά που παρουσιάζει η υπόθεση με αποτέλεσμα να ελλείπει το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου να κριθεί κατά πόσο ικανοποιείται η προϋπόθεση που θέτει το άρθρο
- Η δε απουσία της περιουσίας της αποβιωσάσης Χ"Αντώνη ως διαδίκου δεν θα επέτρεπε την εγγραφή του επίδικου μέρους στο όνομα του ενάγοντα ακόμα και σε περίπτωση που καταδεικνύετο ότι η εγγραφή στο όνομα των εναγομένων 1 -3 ήταν άκυρη. Για τους λόγους αυτούς δεν θεωρώ ότι το αιτούμενο διάταγμα θα μπορούσε να εκδοθεί δυνάμει του άρθρου
- Αναφορικά με την εισήγηση του κ. Κορακίδη ότι οι αιτητές δεν αποκάλυψαν ουσιώδη γεγονότα για τα οποία έκανα αναφορά πιο πάνω θεωρώ τη θέση ορθή χωρίς να κρίνεται αναγκαίο να επαναλάβω τα γεγονότα αυτά. Οι αιτητές έχουν υποχρέωση να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα στοιχεία που έχουν, ακόμη και να εξηγήσουν τις θέσεις τους σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς παρουσιάζοντας την ορθή διάσταση της υπόθεσης τους. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος αποτελεί θεραπεία που προέρχεται από την εφαρμογή του δικαίου της επιείκειας και ως τέτοια προϋποθέτει καλή πίστη εκ μέρους του αιτητή. Η υποχρέωση αυτή επεκτείνεται και σε αιτήσεις όπως την παρούσα που είναι διά κλήσεως. Η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εισηγήθηκαν οι καθ΄ ων η αίτηση. Το θέμα αυτό αξιολογείται στα πλαίσια της εξέτασης του ισοζυγίου της ευχέρειας. H αίτηση έγινε δια κλήσεως συνεπώς οι πρόνοιες του άρθρου 9 του Κεφ. 6 δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Από την άλλη όμως η οποιαδήποτε σημαντική μη αναγκαία καθυστέρηση στην επιδίωξη ενδιάμεσης θεραπείας ενδέχεται να γύρει το ισοζύγιο της ευχέρειας εναντίον του Ενάγοντα. Ανεξήγητη καθυστέρηση από τους Ενάγοντες πάντοτε αποτελούσε εμπόδιο για την χορήγηση προσωρινού διατάγματος. Αυτό αποτελεί εφαρμογή της αρχής της επιείκειας vigilantibus, non dormientibus, jura subvenient. Μια πιο σύγχρονη προσέγγιση είναι ότι το γεγονός της καθυστέρησης καταδεικνύει ότι ο Ενάγων δεν χρειάζεται την άμεση και εξαιρετική θεραπεία που προσφέρεται από το προσωρινό διάταγμα. (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.Α.Δ. 788, σελ. 792). Στην παρούσα υπόθεση η εγγραφή του ακινήτου στο όνομα της Χ΄ Αντώνη και ακολούθως στις εναγόμενες 1, 2 και 3 έγιναν το έτος 2000 ενώ από το έτος 2003 εκδόθηκε η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην έφεση που ασκήθηκε από τους ενάγοντες. Επίσης δεν μπορεί παρά να σημειωθεί το γεγονός ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε 6 μήνες μετά την καταχώρηση της αγωγής. Η καθυστέρηση στην επιδίωξη ενδιάμεσης θεραπείας δεν δικαιολογήθηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Η θέση του κ. Γεωργιάδη πως σε περίπτωση που προβληθεί στην έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων 1-3 που δεν την έχουν καταχωρήσει μέχρι σήμερα το θέμα της καθυστέρησης οι ενάγοντες θα καταχωρήσουν απάντηση με αιτιολογήμενη την θέση ότι δεν υπήρξε ολιγωρία και θα την υποστηρίξουν με μαρτυρία στο κατάλληλο στάδιο δεν αποτελεί δικαιολογία. Σε αυτό το στάδιο οι ενάγοντες επιδιώκουν ενδιάμεση θεραπεία και είναι για σκοπούς αυτής της ενδιάμεσης θεραπείας που απαιτείται η παροχή λόγων που να δικαιολογούν την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος. Για τους πιο πάνω λόγους θεωρώ ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα έπρεπε να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης ακόμη και σε περίπτωση που τηρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται εναντίον των αιτητών και καθίστανται πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο