Ανδρέας Θεοδοσίου ν. James Mathew, Αρ. Αγωγής: 1115/08, 13.4.09

Ανδρέας Θεοδοσίου ν. James Mathew, Αρ. Αγωγής: 1115/08, 13.4.09 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:A20 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1115/08 Μεταξύ: Ανδρέας Θεοδοσίου, από την Πάφο Ενάγοντα και James Mathew Speits Εναγόμενου ---------------------------- Ημερομηνία: 13.4.09 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα / Αιτητή: κα Λ. Θεοφάνους (για να ακούσει απόφαση ο κ. Αντώνης Σοφοκλέους) ---------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας / Αιτητής με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου το ποσό των Ευρώ 2.562,90 σεντ ως ειδικές αποζημιώσεις για ζημίες που υπέστη το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής EPT 139 συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος που επισυνέβη στις 31.12.06 στην οδό Αγαπήνωρος στην Πάφο με εμπλεκόμενο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ZKLQ 464, το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγείτο από τον Εναγόμενο. Αξιώνει, επίσης, δικηγορικά έξοδα και ΦΠΑ. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης το δυστύχημα επισυνέβη όταν ο Εναγόμενος οδηγώντας το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ZKLQ 464 εισήλθε εντός της οδού Αγαπήνωρος από ανοικτό χώρο, στον οποίο είχε προηγουμένως σταθμεύσει το εν λόγω αυτοκίνητο, με πρόθεση να διασταυρώσει την πιο πάνω οδό και να στρίψει δεξιά. Στην διαδικασία αυτή συγκρούσθηκε με το αυτοκίνητο του Αιτητή, το οποίο οδηγείτο κατά μήκος της οδού Αγαπήνωρος νόμιμα και κανονικά. Σύμφωνα με κάποιες από τις λεπτομέρειες αμέλειας του Εναγόμενου ο Εναγόμενος εισήλθε εντός της οδού Αγαπήνωρος χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ή να εξακριβώσει, ότι ήταν ασφαλές να πράξει τούτο με αποτέλεσμα να ανακόψει την νόμιμη πορεία του οδηγού του αυτοκινήτου του Αιτητή. Κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος επιδόθηκε στην ασφαλιστική εταιρεία του Εναγόμενου, η οποία παρέλειψε να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Συνεπεία της παράλειψης αυτής στις 10.10.08 καταχωρήθηκε εκ μέρους του Αιτητή αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον του Εναγόμενου. Η αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.17 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης παρουσιάσθηκαν δύο ένορκες δηλώσεις, μια του Αιτητή και μια του Θεοδόση Θεοδοσίου, υιού του Αιτητή και οδηγού του οχήματος με αριθμούς εγγραφής EPT 139 κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στην ένορκο δήλωση του Αιτητή επισυνάπτονται ως τεκμήρια πρωτότυπο πιστοποιητικού εγγραφής του οχήματος με αριθμούς εγγραφής EPT 139, το οποίο φέρει αριθμό 836575 και είναι υπογραμμένο από τον Αναπληρωτή Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Τεκμήριο 1), πρωτότυπη αστυνομική έκθεση με επισυνημμένο σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 2) και φωτοαντίγραφο έκθεσης εκτίμησης του Χρ. Σωφρονίου (Τεκμήριο 3). Με την ένορκο δήλωση του Αιτητή περιορίζεται το αξιούμενο ποσό σε Ευρώ 1.880,00 σεντ. Συνεπεία της παράλειψης του Εναγόμενου να εμφανισθεί στην διαδικασία η υπό του Αιτητή προσκομισθείσα μαρτυρία παρέμεινε αναντίλεκτη. Η εν λόγω μαρτυρία ήταν σαφής και θετική γι' αυτό και γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Ως εκ τούτου καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο Ενάγοντας κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής EPT 139, μάρκας TOYOTA και τύπου saloon. Στις 31.12.06 και περί ώρα 15:50 το πιο πάνω αναφερόμενο όχημα οδηγείτο από τον υιό του Ενάγοντα, Θεοδόση Θεοδοσίου, επί της οδού Αγαπήνωρος στην Πάφο με βόρεια κατεύθυνση. Κατά τον ίδιο χρόνο ο Εναγόμενος οδηγώντας το όχημα με αριθμούς εγγραφής ZKLQ 464 εισήλθε εντός της οδού Αγαπήνωρος από ανοικτό χώρο, ο οποίος βρισκόταν στην αριστερή, σύμφωνα με την πορεία του οχήματος του Ενάγοντα, πλευρά της πιο πάνω οδού, και το οποίο ήταν προηγουμένως σταθμευμένο εντός του πιο πάνω χώρου. Ο Εναγόμενος εισήλθε εντός της οδού Αγαπήνωρος με πρόθεση να κατευθυνθεί νότια επί της οδού Αγαπήνωρος. Ενώ βρισκόταν στην διαδικασία ελιγμού προς τα δεξιά με σκοπό να εισέλθει στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας για οχήματα με νότια κατεύθυνση συγκρούσθηκε με το όχημα του Ενάγοντα, το οποίο οδηγείτο στην αριστερή, σύμφωνα με την πορεία του, πλευρά της πιο πάνω οδού και με βόρεια κατεύθυνση. Το πλάτος του δρόμου ήταν 7,30 μέτρα και η σύγκρουση έλαβε χώρα σε απόσταση 3,10 μέτρα από την αριστερή σύμφωνα με την πορεία του οχήματος του Ενάγοντα άκρη του δρόμου. Πριν την σύγκρουση ο οδηγός του οχήματος του Ενάγοντα εφάρμοσε τα φρένα του με αποτέλεσμα τόσο οι δεξιοί όσο και οι αριστεροί μπροστινοί τροχοί του να αφήσουν ίχνη τροχοπέδησης μήκους 9,50 μέτρα. Το σημείο από το οποίο ξεκινούν τα ίχνη τροχοπέδησης του αριστερού μπροστινού τροχού απέχει 1,10 μέτρα από την αριστερή σύμφωνα με την πορεία του οχήματος του Ενάγοντα άκρη του δρόμου. Μετά την σύγκρουση το αυτοκίνητο του Ενάγοντα μετακινήθηκε προς τα εμπρός, ενώ του Εναγόμενου προς τα πίσω. Συνεπεία της σύγκρουσης το όχημα του Ενάγοντα υπέστη ζημίες. Στις 19.1.07 αυτό έτυχε επιθεώρησης από τον Χριστάκη Σωφρονίου, ειδικό εκτιμητή, ο οποίος υπολόγισε το κόστος για την αποκατάσταση των ζημιών, την προ του δυστυχήματος αξία του καθώς και την αξία του εναπομείναντος μέρους (salvage) του. Το κόστος για την αποκατάσταση των ζημιών ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.1.125,22 σεντ, ήτοι στο ποσό των Ευρώ 1.922,55 σεντ, η προ του δυστυχήματος αξία του στο ποσό των Λ.Κ.1.400,00 σεντ, ήτοι στο ποσό των Ευρώ 2.392,04 σεντ και η αξία του εναπομείναντος μέρους (salvage) στο ποσό των Λ.Κ.300,00 σεντ, ήτοι στο ποσό των Ευρώ 512,58 σεντ. Εν' όψει των πιο πάνω το αυτοκίνητο του Ενάγοντα θεωρείται καταστραφέν. Η έννοια της αμέλειας, όπως καθορίσθηκε από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη στη απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου

(1991)1 ΑΑΔ 475 ως πραγματικού γεγονότος συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, δηλαδή, με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού (Βλ. Μαρκαντώνης ν. Δημάκη

(1989)1 CLR 387) και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ποικίλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη

(1996)1 ΑΑΔ 420 ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ Γ. Πικής, όπως ήταν τότε, εισήγαγε ένα ευρύτερο καθήκον των χρησιμοποιούντων τον δρόμο, το καθήκον της επιμέλειας για την ασφάλεια των άλλων η εκπλήρωση του οποίου τους καθιστά υπόλογους για αμέλεια: «Το καθήκον για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ' αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί τον δρόμο την λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειας τους». Αναφερόμενος στο κριτήριο της αμέλειας ανέφερε τα εξής: « . το κριτήριο της αμέλειας είναι καθολικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί τον δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν τον δρόμο». Σύμφωνα με τα ευρήματά μου ο οδηγός του οχήματος του Αιτητή οδηγούσε ευθεία και εντός της επιτρεπόμενης πορείας του. O Εναγόμενος εισερχόμενος εντός της οδού Αγαπήνωρος από τον ανοικτό χώρο είχε καθήκον και υποχρέωση να λάβει υπόψη την τροχαία κίνηση που υπήρχε στο δρόμο και να λάβει όλα τα απαραίτητα και ενδεικνυόμενα υπό τις περιστάσεις μέτρα, ώστε να εισέλθει εντός του κύριου δρόμου με ασφάλεια. Αυτός εισήλθε εντός του κύριου δρόμου με τέτοιο τρόπο ώστε να ανακόψει την πορεία του οχήματος του Αιτητή και να συγκρουσθεί με αυτό. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνεται, ότι ο Εναγόμενος δεν οδηγούσε υπό τις περιστάσεις ως ένας σώφρων και συνετός οδηγός, ούτος δε παρέλειψε να εκπληρώσει το καθήκον επιμέλειας που όφειλε προς τον οδηγό του οχήματος του Αιτητή. Κατά συνέπεια, φέρει αποκλειστική ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα. Είναι σαφώς νομολογημένο, ότι το σύνηθες μέτρο αποζημίωσης, όποτε γίνεται δεκτό, ότι ένα όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς ή είναι ασύμφορη η επιδιόρθωσή του, είναι η επιδίκαση του ποσού της διαφοράς μεταξύ της αξίας του οχήματος πριν το δυστύχημα και της τιμής που αυτό μπορούσε να πουληθεί μετά. Σκοπός της αποζημίωσης σε αυτή την περίπτωση, όπως και στην περίπτωση που εφαρμόζεται η μέθοδος αντικατάστασης του καταστραφέντος αντικειμένου, είναι η αποκατάσταση εκείνου που ζημιώθηκε. Αναγνωρίζεται, ότι η αγωγή αποζημίωσης από αδικοπραξία δεν αποτελεί πηγή πλουτισμού του ζημιωμένου, αλλά αποβλέπει στην επαναφορά του στην κατάσταση που θα βρισκόταν αν δεν συνέβαινε το ζημιογόνο γεγονός (Βλ. Νίκος Ζεβεδαίος ν. Νίκου Κουντούρη κ.α.

(1999)1 ΑΑΔ 1114 Σύμφωνα με τα ευρήματά μου το όχημα του Αιτητή θεωρείται καταστραφέν. Υπό το φως της απόφασης που πιο πάνω μνημονεύεται το μέτρο της αποζημίωσης του Αιτητή είναι Ευρώ 1.879,46 σεντ, ήτοι η διαφορά μεταξύ της προ του δυστυχήματος αξίας του οχήματος του (Ευρώ 2.392,04 σεντ) και της αξίας του εναπομείναντος μέρους του (Ευρώ 512,58 σεντ). Ως εκ τούτου επιδικάζω το ποσό των Ευρώ 1.879,46 σεντ για την ζημιά του αυτοκινήτου του Αιτητή. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των Ευρώ 1.879,46 σεντ πλέον νόμιμο τόκο πλέον δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.