Δήμητρας Τάλιας Νικολάου ν. Petrolina (Holdings) Public Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3500/07, 14.4.2009

(1)Η αιτούμενη θεραπεία δεν είναι καλόπιστη και σκοπόν έχει την καθυστέρηση της διεξαγωγής της δίκης.

(2)Τα δικαιώματα της Ενάγουσας πλήττονται ανεπανόρθωτα με την καθυστέρηση της διαδικασίας δεδομένου ότι η σχετική συμφωνία έχει εκπνεύσει από 6 Σεπτεμβρίου 2006 και όπως φαίνεται από τα δικόγραφα η βάση της αγωγής είναι η παράνομη επέμβαση.

(3)Οι Εναγόμενοι 1 δεν έχουν καν αναφέρει πως θα διασφαλίσουν τα δικαιώματα της Εναγόμενης αν οι αιτούμενες θεραπείες δοθούν, οι οποίες εν πάση περιπτώσει απορρίπτονται.

(4)Η Έφεση δεν έχει σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας.

(5)Υπάρχουν, όπως φαίνεται από την υπεράσπιση και άλλοι ισχυριζόμενοι λόγοι υπεράσπισης, πράγμα που θα αναλώσει αρκετό δικαστικό χρόνο για να εξεταστεί.

(6)Εν πάση περιπτώσει η αιτούμενη θεραπεία δεν συνάδει με το Νόμο και τους Θεσμούς.

(7)Τα Συνταγματικά και Ανθρώπινα Δικαιώματα της Ενάγουσας θα παραβιαστούν εάν διαταχθεί αναστολή της διαδικασίας της αγωγής.» Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση η ενάγουσα επικαλείται ως σκοπό της έφεσης την καθυστέρηση της διαδικασίας της αγωγής η οποία επιτρέπει στους εναγόμενους να επεμβαίνουν παράνομα στη περιουσία της και στην ίδια να την χρησιμοποιεί. Σε περίπτωση που ενεργούσαν καλή τη πίστη, αναφέρει η καθ΄ ης, θα μπορούσαν να είχαν προσφέρει το ποσό των ΛΚ65 ημερησίως όπως προνοείται στη συμφωνία που έχει εκπνεύσει, χωρίς να θεωρείται ως ανανέωση της. Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υφίσταται ανεπανόρθωτη ζημιά διότι στερείται της περιουσίας της ενώ οι εναγόμενοι συνεχίζουν να τη χρησιμοποιούν παράνομα. Το θέμα της διαιτησίας μπορεί να εγερθεί και στη πορεία της διαδικασίας. Περαιτέρω με την υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι εγείρουν διάφορα άλλα θέματα όπως μη νομιμοποίησης της ενάγουσας να κινήσει την αγωγή, μη ύπαρξης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τα οποία παρά το ότι απορρίπτονται από την ίδια θα αναλωθεί αρκετός δικαστικός χρόνος καθιστώντας το αιτούμενο διάταγμα ακόμα πιο αρνητικό στην αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις όπου ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Από πλευράς των αιτητών κατατέθηκε γραπτή αγόρευση με την οποία εισηγούνται ότι με βάση το λεκτικό της Δ.35 θ.18 υπάρχει διακριτική ευχέρεια να εκδοθεί διάταγμα αναστολής της διαδικασίας. Σε περίπτωση που δεν εγκριθεί η αίτηση, τότε η έφεση θα καταστεί θεωρητική και χωρίς αντικείμενο. Η έκδοση του διατάγματος, συνεχίζει η εισήγηση, δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε αδικία στην άλλη πλευρά γιατί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής θα μπορούν να δοθούν αποζημιώσεις για το χρονικό διάστημα που οι αιτητές παρέμειναν στο υποστατικό. Από την άλλη ο κ. Δημητριάδης εισηγήθηκε πως η μαρτυρία της καθ΄ ης η αίτηση δεν έχει αντικρουστεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο από την άλλη πλευρά η οποία δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε. Η υπόθεση δεν πρόκειται να συμπληρωθεί σύντομα καθότι υπάρχουν τουλάχιστον δύο άλλα νομικά σημεία που εγείρονται με την υπεράσπιση και δεν δικαιολογείται ο κατακερματισμός της δίκης. Η ενάγουσα δεν θα τύχει δίκαιης δίκης, εισηγήθηκε ο συνήγορος, και θα υπάρξει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης χωρίς να προσφερθεί οποιαδήποτε αποζημίωση από τους αιτητές κατά την περίοδο της αναστολής. Το Δικαστήριο, ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος, θα πρέπει να ζυγίσει το δικαίωμα της ενάγουσας για δίκαιη δίκη και χρήση της περιουσίας της· και την αποφυγή του κατακερματισμού της διαδικασίας. Η αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 κ.18-19, Δ.40 κ.11, Δ.48 κ.1, 2, 3, 8 και 9, στο άρθρο 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60και στο άρθρο 4, 5, 6 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των αρχών του Κοινοδικαίου και της Επιείκειας. H Δ.35 Θ.18 προνοεί τα ακόλουθα: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except as so far as the Court appealed from or the Court of Appeal , or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Στην υπόθεση Παπακόκκινου κ.ά ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 692 στις σελ. 693-4 συνοψίζεται η νομολογία με την οποία ερμηνεύονται οι διατάξεις που αφορούν την αναστολή: «Κατ΄ αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ.18 της Δ.35: βλ. Fotiou and Another v. Petrolina Ltd

(1984)1 C.L.R. 708 In re E.S. (an infant)

(1986)1 C.L.R. 119 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd v. Holy Monastery of Mahera

(1986)1 C.L.R. 524. Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε «. stay of . proceedings under the decision appealed from .." δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω). Αυτό είναι το ισοζύγιο που διατηρεί η θεσμική ρύθμιση κατά τη στάθμιση μεταξύ αφενός της δέσμευσης που επέρχεται με τη δικαστική απόφαση και αφετέρου τις περιστάσεις που δικαιολογούν την αναστολή.» Στην παρούσα υπόθεση οι αιτήτές ζητούν να ανασταλεί η διαδικασία της αγωγής μέχρι εκδίκασης της έφεσης κατά της απόφασης του Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε αίτηση για αναστολή της διαδικασίας λόγω ύπαρξης ρήτρας διαιτησίας. Με βάση τη νομολογία που παρέθεσα πιο πάνω θεωρώ ότι αυτό το αίτημα δεν εμπίπτει στις πρόνοιες της Δ.35 Θ.18 και πως δεν έχω εξουσία να εκδώσω τέτοιο διάταγμα. Στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει οποιαδήποτε διαδικασία η οποία να εκπορεύεται αυτοτελώς από την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 17.10.08 της οποίας να σκοπείται η ικανοποίηση. Παρά την πιο πάνω θέση μου, αν αυτή ήθελε κριθεί λανθασμένη, θα ασκούσα τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της απόρριψης της αίτησης για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω. Από το λεκτικό της Δ.35 θ.18 είναι φανερό ότι η έφεση δεν επενεργεί ως αναστολή της εκτέλεσης μιας απόφασης ή της διαδικασίας. Δίδεται όμως η διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα αναστολής της διαδικασίας. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της απόφασης αφενός και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης αφετέρου συνιστούν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορόπιση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Θα πρέπει να σημειωθεί πως τέτοια εξουσία ασκείται με φειδώ και ως θέμα πρακτικής δεν ενθαρρύνεται ο κατακερματισμός της διαδικασίας. Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη ότι πρόκειται για υπόθεση όπου οι εναγόμενοι εγείρουν διάφορα άλλα νομικά θέματα προς εκδίκαση στην υπεράσπιση τους, τη φύση της υπόθεσης καθώς και τις επιπτώσεις που θα έχει η αναστολή της διαδικασίας επί των δικαιωμάτων της ενάγουσας όπως έχουν εκτεθεί στην ένσταση και έχουν αναπτυχθεί ενώπιον μου από το συνήγορο της. Από την άλλη σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης δεν θεωρώ ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αυτή θα καταστεί άνευ αντικειμένου έχοντας υπόψη ότι το θέμα που εγείρεται άπτεται ουσιαστικά της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Ο κατακερματισμός της διαδικασίας πρέπει να αποφεύγεται. Επίσης όπου αποφασίζεται ένα προδικαστικό νομικό σημείο και ασκηθεί έφεση δεν είναι σύνηθες να αναστέλλεται η διαδικασία σε συνάρτηση με την εκδίκαση των γεγονότων της υπόθεσης μέχρι εκδίκασης της έφεσης [βλέπε Fotiou and Another v. Petrolina Ltd (πιο πάνω)]. Για τους πιο πάνω λόγους ακόμα και αν προσφερόταν η δυνατότητα της αναστολής θεωρώ ότι η ορθή απονομή της δικαιοσύνης θα επέβαλλε τη συνέχιση και όχι την αναστολή της διαδικασίας. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής, επιδικάζονται εναντίον των αιτητών. (Υπ.) .............. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο