Επί τοις αφορώσι τον Σταύρο Παπακώστα, Αρ. Αίτησης: 88/09, 16.4.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:A25 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΟΥΓΙΟΥΡΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 88/09 Εις πτώχευση Επί τοις αφορώσι τον Σταύρο Παπακώστα εκ Πάφου, Λεωφ. Ελλάδος 73 ----------------------------- Ημερομηνία: 16.4.2009 Για τον Αιτητή: κ. Χ. Ζόππος Για τον Καθ΄ ού η Αίτηση: κ. Α. Χουβαρτάς ----------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής - Πιστωτής ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του Καθ΄ ού η Αίτηση - Χρεώστη για το λόγο ότι διέπραξε πράξη πτώχευσης αφού παρέλειψε να συμμορφωθεί με την Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 1368/
- Στις 2.4.2009 καταχωρήθηκε ένσταση από μέρους του Χρεώστη με την οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
- Η αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή Νομική Βάση και/ή η βάση της είναι ελλιπής.
- Δεν πληρούνται οι νομικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος.
- Η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη.
- Δεν αποκαλύπτονται και/ή δεν εκθέτονται στην ένορκο δήλωση όλα τα γεγονότα η οποία περαιτέρω γίνεται από αναρμόδιον και/ή μη εξουσιοδοτημένον πρόσωπο.
- Οι αιτητές κωλύονται στην προώθηση της υπό τον άνω αριθμόν αίτησης πτώχευσης.
- Δεν υπάρχει τελεσίδικη απόφαση εναντίον του καθ΄ ού η Αίτηση.
- Οι αιτητές είναι πλήρως εξασφαλισμένοι πιστωτές και παραλείπουν να το αναφέρουν στην αίτηση τους.
- Ο καθ΄ ού η Αίτηση δεν έχει διαπράξει, πράξη πτώχευσης.
- Η αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό είναι καταχρηστική και καταπιεστική.
- Έχει παρέλθει η υπό του Νόμου καθορισμένη προθεσμία από την επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης μέχρι την καταχώρηση της αίτησης πτώχευσης.» Κατά την ακρόαση της Αίτησης έδωσαν μαρτυρία η κα Άντρη Λαζάρου, υπεύθυνη του Πολιτικού Τμήματος του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και ο κ. Ντίνος Δημοσθένους, υπάλληλος των Πιστωτών. Η κα Άντρη Λαζάρου απλά κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 το φάκελο της Ειδοποίησης Πτώχευσης με αριθμό 1368/08 και εξήγησε ότι με την Ειδοποίηση Πτώχευσης καλείτο ο Χρεώστης να ξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος του σε 7 μέρες. Η Ειδοποίηση επιδόθηκε προσωπικά στο Χρεώστη την ίδια ημέρα της καταχώρησης της Ειδοποίησης δηλαδή στις 24.11.
- Από το φάκελο φαίνεται επίσης ότι στις 27.11.2008 καταχωρήθηκε αίτηση από τον Χρεώστη που ζητούσε την ακύρωση ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης την οποία όμως απέσυρε στις 22.12.
- Ο κ. Ντίνος Δημοσθένους είναι υπάλληλος του Πιστωτή και συγκεκριμένα Λειτουργός στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών και είναι εξουσιοδοτημένος από τον Πιστωτή να δώσει μαρτυρία. Απ΄ ότι γνωρίζει, ο Χρεώστης δεν έδωσε καμιά εξασφάλιση αλλά παραχωρήθηκαν δυο υποθήκες, που δεν γνωρίζει αν λήφθηκαν μέτρα για εκποίηση τους ή όχι. Κατά την αντεξέταση του ο κ. Δημοσθένους παραδέχθηκε ότι ο Χρεώστης δεν έχει καθόλου περιουσία και ότι σκοπός της παρούσας Αίτησης είναι να πάρει η Τράπεζα τα χρήματα που της οφείλονται. Ο Χρεώστης δεν έδωσε μαρτυρία και ούτε κάλεσε μάρτυρες. Απλά ο δικηγόρος του περιορίστηκε σε αγόρευση παραθέτοντας και νομολογία. Στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί κυρίως γιατί είναι καταχρηστική και καταπιεστική και στοχεύει σε αλλότριους σκοπούς και ότι αυτή είναι εκπρόθεσμη και παράτυπη. Από την άλλη, ο δικηγόρος των Πιστωτών στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής και παράθεσε σχετική νομολογία. Ειδικά στο θέμα εξασφάλισης του Πιστωτή, διευκρίνισε ότι ο Πιστωτής δεν έχει καμιά εξασφάλιση από το συγκεκριμένο Χρεώστη. Μια από της θέσεις του δικηγόρου του Χρεώστη είναι ότι ο κ. Δημοσθένους δεν έχει σχετική εξουσιοδότηση από τον Πιστωτή να προχωρήσει με την παρούσα διαδικασία που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει δεκτή η Αίτηση του σύμφωνα με τους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς. Ο Κανονισμός 126
(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών προνοεί ότι στην περίπτωση που πιστωτής είναι εταιρεία, όπως στην παρούσα περίπτωση, η Αίτηση Πτώχευσης μπορεί να παρουσιαστεί από οποιονδήποτε λειτουργό του που εξουσιοδοτείται για το σκοπό αυτό, καταχωρώντας ένορκη δήλωση ότι είναι λειτουργός και ότι εξουσιοδοτήθηκε κανονικά να υποβάλει την Αίτηση. Παρόμοιο θέμα είχε εγερθεί στην υπόθεση Σαββίδης ν. Χρηματοδοτήσεις «Πάνθηρας» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1411. Στην υπόθεση αυτή στην ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε με την Αίτηση, αναφερόταν μεν από το λειτουργό που προέβηκε στην ένορκη δήλωση πως ήταν στην υπηρεσία των εφεσιβλήτων και ότι ήταν εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην ένορκη δήλωση, αλλά δεν προσθέτει ότι ήταν και εξουσιοδοτημένος να υποβάλει την αίτηση. Στο Εφετείο αποφασίστηκε ότι οι διατάξεις του Κανονισμού 126
(2)έχουν ικανοποιηθεί γιατί στην ένορκη δήλωση αναφέρεται ρητά ότι ο ομνύων ήταν στην υπηρεσία των εφεσιβλήτων και εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους τους. Αναφέρθηκε επίσης ότι τυχόν υιοθέτηση άλλης εισήγησης θα τοποθετούσε τον τύπο υπεράνω της ουσίας. Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας Αίτησης, από το φάκελο φαίνεται ότι η μοναδική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι του κ. Δημοσθένους ο οποίος αναφέρει επί λέξει τα εξής: «Εγώ ο πιο κάτω υπογεγραμμένος ο Ντίνος Δημοσθένους από την Πάφο, υπάλληλος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αιτητών στην επισυνημμένη αίτηση ορκίζομαι και λέγω ότι οι διάφορες πληροφορίες και γεγονότα τα οποία εκτίθενται στην εν λόγω αίτηση εξ όσων κάλλιο γνωρίζω και πιστεύω είναι ορθά και αληθή.» Είναι φανερό ότι απουσιάζει παντελώς από την ένορκη δήλωση του κ. Δημοσθένους αναφορά ότι του παρασχέθηκε εξουσιοδότηση από τον Πιστωτή είτε για να προβεί στην ένορκη δήλωση όπως ήταν η περίπτωση στην υπόθεση Σαββίδης ν. Χρηματοδοτήσεις «Πάνθηρας» Λτδ (ανωτέρω) είτε να προβεί στην υποβολή της παρούσας Αίτησης. Η παράλειψη αναφοράς στην ένορκη δήλωση ότι ο ομνύων είναι εξουσιοδοτημένος από τον Πιστωτή να καταχωρήσει την Αίτηση, είναι ένας από τους λόγους ένστασης και σίγουρα η άλλη πλευρά είχε το χρόνο και τη δυνατότητα να άρει την παρατυπία αλλ΄ όμως σε κανένα διάβημα προέβη. Επομένως η Αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί αφού δεν επαληθεύεται με νομότυπη ένορκη δήλωση από λειτουργό του Πιστωτή που να αναφέρει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να καταχωρήσει την Αίτηση, συμμορφούμενος με τις πρόνοιες του Κανονισμού 126
(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω να εξετάσω και τους υπόλοιπους λόγους ένστασης που υποστήριξε ο δικηγόρος του Καθ΄ ού η Αίτηση στην αγόρευση του. Ήταν εισήγηση του ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική και καταπιεστική και γίνεται για αλλότριους σκοπούς εφόσον ο ίδιος ο κ. Δημοσθένους στη μαρτυρία του παραδέχθηκε ότι ο σκοπός καταχώρησης της Αίτησης είναι η είσπραξη του οφειλόμενου ποσού αν και γνωρίζει ότι ο Χρεώστης δεν έχει καθόλου περιουσία. Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης μιας απόφασης, ούτε ο εξαναγκασμός του Χρεώστη να ξοφλήσει το χρέος του (βλ. Αρέστη ν. Λαϊκής Τράπεζας
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258 και Εργατίδης ν. Εργατίδη κ.α., Πολιτική Έφεση 73/07, ημερ 13.6.2008). Στόχος και σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί, όπως ο Νόμος ορίζει, για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών (βλ. London Clubs ν. Παπαδοπούλου
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1699 και Πετράκη ν. Κίμωνος
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311). Νομιμοποιείται όμως ο πιστωτής να προωθήσει τη διαδικασία της πτώχευσης ώστε να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση, την ικανοποίηση του χρέους που του οφείλει. Κατάχρηση διαδικασίας θα μπορούσε να τεκμηριωθεί αν και εφόσον υπάρχουν δυο παράλληλες διαδικασίες ή όταν επιδιώκεται με την Αίτηση εξόφθαλμα αλλότριος σκοπός. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση σελ. 60, η διακρίβωση ύπαρξης κατάχρησης είναι θέμα πραγματικό. Η στοιχειοθέτηση κατάχρησης ή επιδίωξης αλλότριου σκοπού μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο στην αποφυγή έκδοσης διατάγματος πτώχευσης, γιατί στόχος είναι να μην επιτραπεί μια δικαστική διαδικασία ν΄ αποτελέσει απειλητικό μέτρο ή βοήθημα ώστε να αποκτηθεί, σε βάρος του Καθ΄ ού η Αίτηση, οποιασδήποτε μορφής πλεονέκτημα. Αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί από τη μαρτυρία λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων της υπόθεσης, ότι δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε περιουσία ή λογικό ενδεχόμενο ή πιθανότητα να προκύψει περιουσία, τότε ασκώντας τη διακριτική του εξουσία μπορεί να απορρίψει την αίτηση. (Βλ. Re Hay
(1913)110LT47 και Re Field (a Debtor)
(1978)Ch. 371.) Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου και τη μαρτυρία που δόθηκε, ιδιαίτερα αυτή του κ. Δημοσθένους, ότι ο Καθ΄ ού η Αίτηση δεν έχει καθόλου περιουσία και ότι σκοπός της Αίτησης είναι η είσπραξη του χρέους, είμαι της γνώμης ότι είναι αχρείαστη η προώθηση της Αίτησης εφόσον κανένα σκοπό εξυπηρετεί. Στην παρούσα περίπτωση από τη μαρτυρία που προσκόμισε ο Αιτητής δημιουργείται η βεβαιότητα για παντελή ανυπαρξία περιουσίας του Χρεώστη είτε κινητή ή ακίνητη, οπότε εύλογα τίθεται το ερώτημα προς τι η Αίτηση; Κατά συνέπεια με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης όπως τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του Καθ΄ ού η Αίτηση και να απορριφθεί η Αίτηση και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι είναι άνευ αντικειμένου και όχι γιατί είναι καταχρηστική ή καταπιεστική ως η θέση του δικηγόρου του Καθ΄ ού η Αίτηση στην αγόρευση του. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη, από το Τεκμήριο 1 που είναι ο φάκελος της Ειδοποίησης Πτώχευσης με αρ. 1368/08 φαίνεται ότι η Ειδοποίηση επιδόθηκε δεόντως στον Καθ΄ ού η Αίτηση στις 24.11.2008. Η διαδικασία της Ειδοποίησης Πτώχευσης αμφισβητήθηκε από τον Καθ΄ ού η Αίτηση με την καταχώρηση Αίτησης για παραμερισμό της στις 27.11.2008 η οποία όμως στις 22.12.2008 απορρίφθηκε από το Δικαστήριο λόγω απόσυρσης της. Το άρθρο 5
(1)(γ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου προνοεί προθεσμία 3 μηνών που ξεκινά από την ημερομηνία διάπραξης της πράξης πτώχευσης, εντός της οποίας θα πρέπει να καταχωρηθεί η αίτηση. Η πράξη πτώχευσης στην παρούσα περίπτωση διαπράχθηκε με την παράλειψη συμμόρφωσης του Καθ΄ ού η Αίτηση στην Ειδοποίηση Πτώχευσης που του είχε επιδοθεί κανονικά και η οποία βασιζόταν σε απλήρωτο εξ αποφάσεως χρέος του Καθ΄ ού η Αίτηση στον Αιτητή. Εδώ ο χρόνος συμμόρφωσης που σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)(g) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου είναι 7 μέρες άρχισε από την επόμενη μέρα της επίδοσης της Ειδοποίησης και τέλειωσε την 1.12.2008. Ο Καθ΄ ού η Αίτηση δεν συμμορφώθηκε με την Ειδοποίηση Πτώχευσης μέχρι την 1.12.2008, οπότε ο Πιστωτής προχώρησε με την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης στις 24.2.2009 δηλαδή μέσα στην προθεσμία των τριών μηνών που προβλέπει το άρθρο 5
(1)(g) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα καταχώρησης της Αίτησης εκπρόθεσμα. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τα υπόλοιπα θέματα που εγέρθηκαν κατά την ακρόαση. Ως αποτέλεσμα η Αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί για τους λόγους που ανάφερα και απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ ού η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Α. Πούγιουρου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο