Ανδρέα Γεωργίου Σάββα ν. CSG COSTAS GEORGIOU BUILDING CONTRACTOR LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2066/08, 30.4.2009

(1)προσωρινό διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται η αποξένωση ή υποθήκευση του ½ μεριδίου των ακινήτων υπ΄ αριθμό 1-6 στην αίτηση τα οποία βρίσκονται εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι της εναγομένης 1 και για τα οποία εκδόθηκαν ξεχωριστοί τίτλοι εγγραφής.

(2)Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται η μεταβίβαση, υποθήκευση ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποξένωση της περιουσίας που αναφέρεται στην παράγραφο Β

(1)-

(4)της αίτησης από τον εναγόμενο

1. Περαιτέρω ζητείται η έκδοση των ακολούθων διαταγμάτων: «(Γ) την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος που να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Εναγομένους Νο.1 και Νο.2 και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπηρέτες των και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει από αυτούς δικαιώματα από του να λαμβάνουν από της έκδοσης του Διατάγματος οποιαδήποτε μισθώματα και/ή προσόδους και/ή ενοίκια των διαμερισμάτων με αρ. εγγραφής 36725, 36726, 3627, 36731, 36732, απάντων του Φ/Σχ. 51/3, τεμ. επί 587, τοποθεσία Μοσφίλι ενορία Άγιος Θεόδωρος, που βρίσκονται στην οικοδομή ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ 1 στην Πάφο. (Δ) Την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος που να υποχρεώνει τους Εναγομένους Νο.1 και Νο.2 και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπηρέτες των και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει από αυτούς δικαιώματα να παραδώσουν όλα τα κλειδιά των ενοικιασθέντων και μη διαμερισμάτων με αρ. εγγραφής 36725, 36726, 3627, 36731, 36732, απάντων του Φ/Σχ.51/3, τεμ. επί 587, τοποθεσία Μοσφίλι ενορία Άγιος Θεόδωρος, ου βρίσκονται στην οικοδομή ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ 1 στη Πάφο, για να δύνανται είτε Κτηματομεσίτες και/ή οι δικηγόρος Κατερίνα Χατζηχαραλάμπους και ο αδελφός του Ενάγοντα και του Εναγομένου Νο.2 Φώτιος Γεωργίου Σάββα επ΄ αμοιβή και/ή οποιοδήποτε Ενάγοντα και του Εναγομένου Νο.2 Φώτιος Γεωργίου Σάββα επ΄ αμοιβή και/ή οποιοδήποτε άλλο αρμόδιο πρόσωπο που θα καθορισθεί από το Δικαστήριο, να τα επιθεωρούν και φροντίζουν για την καλύτερη δυνατή ενοικίαση των μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής. (Ε) Την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος που να υποχρεώνει τους Εναγομένους Νο.1 και Νο.2 να υπογράφουν έγγραφα ενοικίασης των διαμερισμάτων με αρ. εγγραφής 36725, 36726, 3627, 36731, 36732, απάντων του Φ/Σχ. 51/3, τεμ. επί 587μ, τοποθεσία Μοσφίλι ενορία Άγιος Θεόδωρος, που βρίσκονται στην οικοδομή ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ 1 στην Πάφο που δεν είναι ήδη ενοικιασθέντα και/ή θα εγκαταλειφθούν από τους ενοικιαστές και/ή θα τερματισθεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο η ενοικίαση των και/ή Διατάγματος ούτως ώστε να δύναται να υπογράφουν για την ενοικίαση των οι δικηγόρος Κατερίνα Χατζηχαραλάμπους και ο αδελφός του Ενάγοντα και του Εναγομένου Νο.2 Φώτιος Γεωργίου Σάββα, και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο επ΄ αμοιβή όπως θα διαταχθεί από το Δικαστήριο μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής. (Στ) Την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος μεσεγγύησης και/ή διατήρησης και/ή φύλαξης οποιωνδήποτε μισθωμάτων και/ή προσόδων και/ή ενοικίων των διαμερισμάτων με αρ. εγγραφής 36725, 36726, 3627, 36731, 36732, απάντων του Φ/Σχ. 51/3, τεμ. επί 587, τοποθεσία Μοσφίλι ενορία Άγιος Θεόδωρος, που βρίσκονται στην οικοδομή ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ 1 στην Πάφο, οι δικηγόροι Κατερίνα Χατζηχαραλάμπους και ο αδελφός του ενάγοντα και του Εναγομένου Νο. 2 Φώτιος Γεωργίου Σάββα επ΄ αμοιβή και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που θα διορίσει το Δικαστήριο, συλλέγουν, παραλαμβάνουν και αναλαμβάνουν στα χέρια τους τα μισθώματα και/ή τις προσόδους και/ή τα ενοίκια και τα κρατούν και/ή καταθέτουν σε έντοκο λογαριασμό παρ΄ οιαδήποτε Τραπέζη και/ή τα καταθέτουν στο Δημόσιο Ταμείο και/ή στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής ή μέχρι νεώτερου Διατάγματος του Δικαστηρίου.» Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και γίνεται από τον ίδιο τον ενάγοντα αναφέρονται τα γεγονότα της υπόθεσης και επισυνάπτεται μεγάλος αριθμός εγγράφων. Θα αναφερθώ στα γεγονότα όπως προκύπτουν από την ένορκη δήλωση σε συντομία. Ο Ενάγοντας κατάγεται από την Πάφο, διέμενε όμως από την 1.1.1960 στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου είχε επιχείρηση. Σήμερα διαμένει μόνιμα στην Πάφο και μεταβαίνει στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά καιρούς για προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Ο Ενάγοντας και ο Εναγόμενος 2 είναι αδέλφια και ο εναγόμενος 2 είναι διευθυντής και κύριος μέτοχος της εναγομένης 1 εταιρείας. Περί το 1991 ο ενάγοντας και ο εναγόμενος 2 αγόρασαν από ½ μερίδιο του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 0/27621 του Φ.Σχ. 51/03, τεμ. 587, ενορίας Αγίου Θεοδώρου στην Πάφο, έναντι του ποσού των £15.
2. Γύρω στις 7.11.1991 το ακίνητο ενεγράφη ανά ½ μερίδιο στο όνομα τους. Ο Αιτητής κατέβαλε για την αγορά του οικοπέδου και τα μεταβιβαστικά δικαιώματα στις 30.10.91 £17.299,05 σύμφωνα με τις υποδείξεις του εναγομένου 2 ενώ διαπίστωσε μετά ότι το ποσό που αναλογούσε στον ίδιο ήταν £7.990,25 σεντ. Το υπόλοιπο ποσό των £9.308,80 πληρώθηκε άνευ ανταλλάγματος. Ο εναγόμενος 2 του ανέφερε ότι πλήρωσε για την αγορά του οικοπέδου £22.000 και θα πλήρωνε επίσης για την εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων και άλλα έξοδα για την ανέγερση πολυκατοικίας στο οικόπεδο αυτό, και λόγω εμπιστοσύνης που είχε στον αδελφό του του έδωσε το συνολικό ποσό των £17.299,
3. Στις 8.11.91 ο αιτητής έδωσε πληρεξούσιο στον καθ΄ ου η αίτηση 2 για να κάμει οτιδήποτε χρειαστεί για την ανέγερση πολυκατοικίας με την επωνυμία ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ 1 επί του ακινήτου που είχαν αγοράσει. Περί το τέλος του 2004 λήφθηκαν από το λογαριασμό του αιτητή 5,000 Στερλίνες και αργότερα έμαθε ότι την ανάληψη έκανε ο εναγόμενος 2 και έτσι του ζήτησε πίσω το πληρεξούσιο έγγραφο που του είχε δώσει. Εκείνος προφασιζόταν ότι το έχασε, και μετά από χρόνια, περί το 2002 ο αιτητής πληροφορήθηκε ότι στις 11.2.1994 ο καθ΄ ου η αίτηση 2 είχε καταθέσει το πληρεξούσιο στο κτηματολόγιο. Περί τις 9.5.1995 ο εναγόμενος 2 μεταβίβασε το μερίδιο του επί του ακινήτου στην εναγόμενη 1 δια δωρεάς, στην οποία είναι κατά 95% μέτοχος και διευθυντής. Το έτος 1994 ο αιτητής αγόρασε από την καθ΄ ης 1 το διαμέρισμα που διαμένει με αρ. εγγραφής 32263 Φ/Σχ.51/11.1.3 Έξω Βρύση στη Πάφο αντί του ποσού των £42.000 και πλήρωσε £32.439,
4. Στις 10.10.94 υπεγράφη συμφωνία εργολαβίας μεταξύ του αιτητή και του καθ΄ ου η αίτηση 2 ως ιδιοκτητών γης και της καθ΄ ης η αίτηση 1 ως εργολάβου για την ανέγερση τριώροφης οικοδομής με 8 διαμερίσματα επί του ακινήτου που είχαν αγοράσει, έναντι ποσού £180.000 πλέον Φ.Π.Α. όπου ο ενάγοντας θα ήταν υπεύθυνος για την πληρωμή του ποσού των £90.
5. Από το έτος 1994 μέχρι το 1997 ο αιτητής πλήρωσε συνολικό ποσό £114.336,07 με βάση κατάσταση που περιλαμβάνεται στη παράγραφο 15 της ένορκης του δήλωσης. Η οικοδομή κατά παράβαση της συμφωνίας ολοκληρώθηκε αντί εντός 20 μηνών, τα πρώτα 4 διαμερίσματα περί το 1996 και τα υπόλοιπα περί το
6. Περαιτέρω αναφέρεται πως ο καθ΄ ου η αίτηση 2 υπερβαίνοντας τις οδηγίες της πληρεξουσιότητας που του έδωσε ο αιτητής πώλησε το μερίδιο του αιτητή στο διαμέρισμα αρ. 3 στον δεύτερο όροφο της οικοδομής ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ 1, στις 1.11.2001 έναντι του ποσού των £18.500, το μερίδιο του στο διαμέρισμα αρ. 1 στον δεύτερο όροφο της ίδιας οικοδομής στις 13.3.2002 αντί του ποσού των £20.000 και το μερίδιο του στο διαμέρισμα αρ. 2 στον δεύτερο όροφο της ίδιας οικοδομής στις 28.5.2002 αντί του ποσού των £20.
7. Τα εν λόγω διαμερίσματα πωλήθηκαν χωρίς να ενημερωθεί ο αιτητής, χωρίς ο ίδιος να δώσει τέτοιες οδηγίες και χωρίς να καταβληθεί σ΄ αυτόν οποιοδήποτε ποσό. Πληροφορήθηκε δε για τις πωλήσεις από συγγενικό του πρόσωπο και μετά από έρευνες διαπίστωσε πως ο καθ΄ ου η αίτηση 2 είχε καταθέσει το πληρεξούσιο έγγραφο που του έδωσε στο Κτηματολόγιο. Στις 15.11.2002 ο αιτητής ακύρωσε την καταχώρηση του πληρεξουσίου. Περί το έτος 1997 οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 ζήτησαν από τον αιτητή χρήματα για επιπρόσθετες εργασίες, και ο ίδιος αρνήθηκε. Την ημέρα εκείνη ο καθ΄ ου η αίτηση 2 ισχυριζόταν ότι ο αιτητής του όφειλε ποσό £6.007 για διάφορα έξοδα και θα το αφαιρούσε από τα ποσά που είχε ήδη πληρώσει. Μετά από αυτό ουδέποτε του ζητήθηκαν χρήματα για οποιεσδήποτε επιπρόσθετες εργασίες παρά μόνο μετά την πώληση των διαμερισμάτων το 2002 όταν συζήτησαν όλες τις διαφορές που προέκυψαν. Οι καθ΄ ων η αίτηση ενοικίαζαν τα διαμερίσματα που οικοδομήθηκαν και προσπορίζονταν τα ποσά που εισέπρατταν. Έγιναν προσπάθειες διευθέτησης της μεταξύ τους διαφοράς στην παρουσία των τότε δικηγόρων τους όπου ο καθ΄ ου η αίτηση 2 ισχυριζόταν ότι έγιναν επιπρόσθετες εργασίες και ο αιτητής του χρωστούσε χρήματα χωρίς όμως να παρουσιάσει οποιεσδήποτε αποδείξεις. Επίσης ισχυριζόταν ότι τα διαμερίσματα δεν ήταν ενοικιασμένα ενώ ο ίδιος ο ενόρκως δηλών διαπίστωσε ότι 3 από τα διαμερίσματα ήταν ενοικιασμένα. Από τον Ιούνιο του 2008 η ενοικιάστρια ενός από τα διαμερίσματα καταβάλλει στον αιτητή όλο το ενοίκιο. Πρόσφατα βρήκε ενοικιαστή για άλλο διαμέρισμα αλλά οι καθ΄ ων η αίτηση δεν προσήλθαν να πάρουν τα κλειδιά για να το επιθεωρήσουν οι ενδιαφερόμενοι ενοικιαστές. Σύμφωνα με σχετικό έντυπο που παρέδωσαν στον αιτητή οι καθ΄ ων η αίτηση φαίνεται ότι αυτοί εισέπραξαν μέχρι το 2002 υπό μορφή ενοικίων του μεριδίου που του αναλογούσε ποσό £24.
8. Για τα διαμερίσματα με αριθμούς εγγραφής 26725 - 26732 εξεδόθησαν χωριστοί τίτλοι εγγραφής στο όνομα του αιτητή για το ½ μερίδιο που του αναλογεί. Περαιτέρω εγέρθηκε εναντίον του και των καθ΄ ων η αίτηση αγωγή με την οποία ζητείται ειδική εκτέλεση για το διαμέρισμα με αριθμό εγγραφής 26729 το οποίο πωλήθηκε ως ανωτέρω. Επίσης εγέρθηκε και άλλη αγωγή η οποία αποσύρθηκε και πλήρωσε μόνο ο ίδιος τα έξοδα. Μετά από πιέσεις ο αιτητής υπέγραψε για την έκδοση ξεχωριστών τίτλων για τα ανεγερθέντα διαμερίσματα. Ο αιτητής ισχυρίζεται πως έχει πληρώσει όλο το ποσό της σύμβασης εργολαβίας που του αναλογεί και κανένα ποσό δεν οφείλει στους καθ΄ ων η αίτηση. Απαίτηση του αιτητή είναι η μεταβίβαση στο όνομα του διαμερισμάτων ισάξιας αξίας με το ½ μερίδιο που του αναλογούσε στην τριώροφο οικοδομή και αποζημιώσεις. Η αξία του μεριδίου του επί των διαμερισμάτων που έχουν αποξενωθεί, των ενοικίων που έχουν προσποριστεί οι καθ΄ ων η αίτηση και των διαμερισμάτων που είναι εγγεγραμμένα στο όνομα του και δεν τυγχάνουν εκμετάλλευσης είναι αξίας πέραν των €750.000 Επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση πιστοποιητικά έρευνας αναφορικά με τα περιουσιακά στοιχεία των καθ΄ ων η αίτηση. Αναφέρεται επίσης ότι η όλη συμπεριφορά των καθ΄ ων η αίτηση και το γεγονός ότι η καθής η αίτηση 1 προτίθετο να πωλήσει ακόμα ένα διαμέρισμα το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της κατά ½ μερίδιο προκαλεί την εύλογη εντύπωση ότι στην περίπτωση που θα συμβεί αυτό θα είναι αδύνατο ή εξαιρετικά δύσκολο να μπορέσει ο αιτητής να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον του. Το μερίδιο της εναγομένης είναι βεβαρυμένο με υποθήκες Θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσιες τις καταληκτικές παραγράφους 50-53 της ένορκης δήλωσης: «
9. Ούτε η Εναγομένη Νο. 1, ούτε ο Εναγόμενος Νο.2 θα παύσουν την παράνομη και αντισυμβατική συμπεριφορά τους εκτός εάν εμποδιστούν από το Σεβαστό Δικαστήριο.
10. Από όσα πολύ καλά γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι οι Εναγόμενοι δεν είναι ιδιοκτήτες άλλης κινητής ή ακίνητης περιουσίας πλην της αναφερομένης στην αίτηση.
11. Τυχόν έκδοση του ζητούμενου διαταγμάτων δεν πρόκειται να ζημιώσει καθόλου τους Εναγομένους Νο.1 και/ή Νο.2 και θα διατηρήσει τα πράγματα όπως είναι σήμερα.
12. Θα ήταν άδικο και ανεπιεικές να μην δοθούν τα ζητούμενα Διατάγματα». Οι καθ΄ ων οι αίτηση υπέβαλαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους; «
13. Τα δικαιώματα του Αιτητή είναι πλήρως εξασφαλισμένα αφού αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι είναι κατά τοι ½ συνιδιοκτήτης των ακινήτων που αναφέρονται στην 36 της Ε/Δ του, ημερ. 07/01/08 και στις παρ.1-9 της οπισθογράφησης της Ε/Δ.
14. Τα δικαιώματα του Αιτητή εξασφαλίζονται περαιτέρω με το δικαίωμα επιλογής που του παρέχει το Άρθρο 25 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου.
15. Τα ακίνητα των οποίων η δέσμευση ζητείται με τις παρ. Α & Β της Αίτησης και/ή οποιοδήποτε από αυτά δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής.
16. Η έκδοση των ζητούμενων με την παρ. Α της Αίτησης διαταγμάτων θα επηρεάσει το δικαίωμα της Καθ΄ ης η Αίτηση Αρ. 1 της ιδιοκτησίας.
17. Η έκδοση των ζητούμενων με την παρ.Β της Αίτησης διαταγμάτων θα επηρεάσει το δικαίωμα του Καθ΄ ου η Αίτηση Αρ.2 της ιδιοκτησίας.
18. Δεν παρέχεται εξουσία έκδοσης διαταγμάτων της φύσης που ζητείται με τις παρ. Γ, Δ, Ε & Στ της Αίτησης.
19. Η Αίτηση στηρίζεται σε μη αποδεκτή νομική μαρτυρία.
20. Ο Αιτητής δεν έχει καλή βάση αγωγής ούτε υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αξίωσής σου.
21. Ο Αιτητή δεν απέδειξε στο Δικαστήριο ότι αν δεν εκδοθούν τα Διατάγματα που με την Αίτηση ζητούνται θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
22. Δεν υπάρχει πιθανότητα να εμποδιστεί ο Αιτητής στην ικανοποίηση της απόφασης που ενδεχόμενα θα εκδοθεί υπέρ του, γιατί αμφότεροι οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι φερέγγυοι.
23. Σε περίπτωση που απορριφθεί η Αίτηση ουδέν πρόβλημα απονομής της δικαιοσύνης θα δημιουργηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο.
24. Σε περίπτωση που απορριφθεί η Αίτηση ουδεμία ζημιά θα προκληθεί στον Αιτητή ενώ αντίθετα η έκδοση των διαταγμάτων που ζητούνται θα προκαλέσει μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ΄ ων η Αίτηση.
25. Χωρίς βλάβη των παραπάνω, επιπρόσθετα και/ή διαδοχικά, ο Αιτητής απέτυχε να αποσείσει το βάρος ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ του.
26. Περαιτέρω επιπρόσθετα και/ή διαδοχικά προς τους παραπάνω λόγους, η ιδιοκτησία της οποίας ζητείται η δέσμευση έχει πολλαπλάσια αξία από την αξίωση του Αιτητή.
27. Ο Αιτητής παρουσίασε στο Δικαστήριο λανθασμένα και/ή απέκρυψε σχετικά γεγονότα και/ή ενήργησε χωρίς καλή πίστη.
28. Ο Αιτητής δεν έχει καταχωρήσει την Ε/Α του μέχρι σήμερα.» Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Κώστα Γεωργίου Σάββα, καθ΄ ου η αίτηση 2 και διευθυντή της καθ΄ ης 1 στην οποία παραθέτει την δική του θεώρηση των γεγονότων. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση, για την αγορά του οικοπέδου συμφωνήθηκε με τον ενάγοντα όπως πληρώσουν το ήμισυ έκαστος για το τίμημα, τα μεταβιβαστικά τέλη, δικηγορικά και άλλα έξοδα για τη μεταβίβαση του οικοπέδου στα ονόματα τους. Ακολούθως αποφασίστηκε μεταξύ του αιτητή και του καθ΄ ου 2 όπως αναθέσουν στην καθ΄ ης η αίτηση 1 την ανέγερση της πολυκατοικίας διαμερισμάτων και να τα πωλήσουν. Ο καθ΄ ου η αίτηση 2 ζήτησε από αρχιτέκτονα να ετοιμάσει αρχιτεκτονικά σχέδια και ζήτησε και εξασφάλισε άδεια οικοδομής. Επίσης εκτύπωσε διαφημιστικά φυλλάδια τα οποία επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή για προώθηση πώλησης των διαμερισμάτων στην πολυκατοικία. Στις 4.10.1994 συναντήθηκε ο ενόρκως δηλών με τον αιτητή ο οποίος συμφώνησε ότι για τα αναλογούντα έξοδα ο ίδιος θα πλήρωνε στην καθ΄ ης 1 το ποσό των £10.851,
29. Λόγω απουσίας του αιτητή στο εξωτερικό αυτός υπέγραψε γενικό πληρεξούσιο έγγραφο με το οποίο διόρισε τον καθ΄ ου 2 ως αντιπρόσωπο του και επίσης γνώριζε ότι το πληρεξούσιο θα κατατίθετο στο κτηματολόγιο. Γίνεται αποδεκτή η υπογραφή της συμφωνίας ημερ. 10.10.1994 και επίσης το γεγονός ότι ο αιτητής αγόρασε μία μεζονέτα, για £42.000, το τίμημα της οποίας πληρώθηκε προς την καθ΄ ης
30. Στην ένορκη δήλωση περιλαμβάνεται κατάσταση λογαριασμού που δείχνει τις οφειλές και πληρωμές που έγιναν από τον αιτητή χωρίς υπολογισμό των τόκων και άλλων χρηματοδοτικών δαπανών τα οποία όμως θα αξιώσει η καθ΄ ής 1 υπό μορφή ανταπαίτησης με βάση την οποία φαίνεται οφειλόμενο ποσό ύψους £36.027,
31. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι για όλες τις επιπρόσθετες εργασίες στην πολυκατοικία ενημέρωνε τον αιτητή και εξασφάλιζε τη συγκατάθεση του. Ο αιτητής όμως, δεν πλήρωνε το ποσά που του ζητούνταν με αποτέλεσμα να προκαλέσει ο ίδιος τη μεγάλη καθυστέρηση στην ανέγερση της πολυκατοικίας. Επίσης αναφέρεται πως από το έτος 1887 ο αιτητής ζητούσε από τον ενόρκως δηλούντα επανειλημμένα να προχωρήσει στην πώληση διαμερισμάτων στη πολυκατοικία για να ξοφληθεί μέρος των οφειλών του προς την καθ΄ης
32. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι τον ενημέρωνε δεόντως και εξασφάλιζε τη συμφωνία του για τις πωλήσεις των διαμερισμάτων. Επίσης ο αιτητής του ζήτησε να ενοικιάσει τα διαμερίσματα και συμφώνησε όπως τα ενοίκια τα εισπράττει η καθ΄ ης 1 για να περιοριστεί το χρέος του προς αυτήν. Σήμερα, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, η καθ΄ ης 1 εισπράττει συνολικά €700 μηνιαία από την ενοικίαση των διαμερισμάτων 103 και 301 και ο αιτητής €350 μηνιαία από την ενοικίαση του διαμερίσματος 102 και πως η καθ΄ης 1 ήταν και είναι έτοιμη να πληρώνει τα ποσά που αναλογούν στον αιτητή. Το ½ μερίδιο των διαμερισμάτων που αναλογούν στον αιτητή έχουν μεταβιβαστεί σ΄ αυτόν ελεύθερα από εμπράγματα βάρη και η αξία των εν λόγω μεριδίων υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό της επένδυσης του. Περαιτέρω αναφέρεται ότι τόσο η καθ΄ ης 1 όσο και ο ίδιος είναι φερέγγυοι και μπορούν να πληρώσουν οποιαδήποτε αποζημίωση δυνατόν να επιδικαστεί υπέρ τους. Ο αιτητής καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία ουσιαστικά αμφισβητεί τους ισχυρισμούς που παρατίθενται στην ένσταση. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν σε αγορεύσεις όπου ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους τις οποίες εξέτασα και όπου χρειαστεί θα κάνω αναφορά στην πορεία της απόφασης μου. Η αίτηση στηρίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1, 2, 8 και 9, στον Περί Συμβάσεων Νόμο άρθρα 10, 73, 148, 171, 172, 187, 188 και στη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,

(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και

(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.(βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R.557). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με βάση το άρθρο 4 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει διάταγμα για την προστασία περιουσίας που αποτελεί αντικείμενο της αγωγής κατά τη διάρκεια της εκκρεμότητας της αγωγής ή μέχρι την εκτέλεση της απόφασης. Διάταγμα δυνάμει του άρθρου 4 είναι δυνατό να εκδοθεί ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 (Παπαστράτης ν. Πετρίδης

(1979)1 Α.Α.Δ. 271), παρά το ότι είναι συνετό να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο . Με βάση το άρθρο 5 του Κεφ. 6 ο ενάγοντας πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο (α) ότι έχει καλή βάση αγωγής και (β) ότι με την πώληση ή μεταβίβαση της περιουσίας σε οποιοδήποτε τρίτο είναι πιθανό να παρεμποδιστεί στο να πετύχει ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ του. Στην υπόθεση Lakatamitis v. Θεοδώρου

(1983)1 Α.Α.Δ. 520, αποφασίστηκε πως διάταγμα που προβλέπεται από το άρθρο 5 μπορεί να εκδοθεί επίσης και δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60 αλλά σε τέτοια περίπτωση πρέπει να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται και από τα δύο άρθρα στο βαθμό που διαφέρουν. Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση ΑBP Holdings Ltd. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 694, το Δικαστήριο τόνισε ότι τα άρθρα 4 και 5 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται χωρίς να αφαιρούν οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Θα εξετάσω τις πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 και την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 5 μαζί. Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ο ενάγοντας αξιώνει δηλωτική απόφαση που να αναγνωρίζει ότι είναι αποκλειστικός ιδιοκτήτης κατά το ½ μερίδιο οκτώ

(8)διαμερισμάτων στην οικοδομή ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ 1 στην Πάφο όπως λεπτομερώς αναγράφονται σ΄ αυτό, δηλωτική απόφαση ότι δικαιούται να εγγραφεί ως ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης στο ισάξιο της αξίας του ½ μεριδίου των ίδιων διαμερισμάτων. Περαιτέρω εναντίον της εναγομένης 1 ζητείται διάταγμα όπως μεταβιβάσει στον ενάγοντα από το μερίδιο της το ισάξιο της αξίας του ½ μερίδιο των πέντε

(5)διαμερισμάτων που αναφέρονται στη παράγραφο 5 της οπισθογράφησης, ελευθέρων από κάθε εμπράγματο βάρος. Εναντίον και των δύο εναγομένων ζητείται διάταγμα όπως πληρώσουν ολόκληρη την φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών και άλλων φόρων που θα προκύψουν από την μεταβίβαση των πιο πάνω πέντε

(5)διαμερισμάτων στο όνομα του ενάγοντα, οποιαδήποτε φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών και άλλων φόρων που θα προκύψουν από τη μεταβίβαση τριών

(3)διαμερισμάτων στο όνομα των διαφόρων αγοραστών δυνάμει πωλητηρίων εγγράφων ημερ. 13.3.2002, 28.5.2002 και 1.11.2001, διάταγμα εναντίον και των δύο εναγομένων όπως η φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών και άλλων φόρων που θα προκύψουν από τη μεταβίβαση των τριών πωληθέντων διαμερισμάτων πληρωθεί αποκλειστικά από αυτούς και/ή θα αποκοπεί από την αξία του μεριδίου τους επί των άλλων πέντε διαμερισμάτων. Περαιτέρω αξιώνεται διάταγμα εναντίον και των δύο εναγομένων όπως πληρώσουν τις υποθήκες με αρ. Υ/2431/2000 και Υ/3147/2001 έτσι ώστε το μερίδιο της εναγομένης 1 επί των πέντε διαμερισμάτων, ελεύθερο από κάθε εμπράγματο βάρος εγγραφούν στο όνομα του ενάγοντα κατ΄ αναλογία της αξίας του μεριδίου που εδικαιούντο εξ υπαρχής. Επίσης ζητείται διάταγμα εναντίον της εναγομένης 1 που να εξουσιοδοτεί τον ενάγοντα να υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο και την καταβολή οποιασδήποτε φορολογίας έτσι ώστε να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση του ½ μεριδίου των οκτώ διαμερισμάτων επ΄ ονόματι του ενάγοντα. Ζητούνται επίσης αποζημιώσεις εναντίον της εναγομένης 1 για παράβαση συμφωνίας, εναντίον του εναγομένου 2 για υπέρβαση όρων εντολής πληρεξουσιότητας και λόγω δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων με τη συνέργεια της εναγομένης 1 και αποζημιώσεις εναντίον και των δύο εναγομένων λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού. Από τα γεγονότα της υπόθεσης όπως τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει ότι για το ½ των διαμερισμάτων τα οποία ανεγέρθηκαν στο οικόπεδο που αγοράστηκε από τον αιτητή και τον καθ΄ ου 2 έχουν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ελεύθεροι βαρών στον αιτητή (αντίγραφα των τίτλων ιδιοκτησίας επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 25 - 32 στην ένορκη δήλωση του αιτητή). Συνακόλουθα δεν θεωρώ ότι το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου τυγχάνει εφαρμογής για τα διατάγματα που ζητούνται με βάση τα στοιχεία Α και Β της αίτησης. Εκεί όπου εστιάζονται διαφορές ανάμεσα στα μέρη είναι ως προς το ύψος των επιπρόσθετων ποσών πέραν του ποσού της συμφωνίας εργολαβίας τα οποία ισχυρίζονται οι καθ΄ ων ότι έχουν δαπανηθεί ενώ ο αιτητής ισχυρίζεται πως ποτέ δεν του παρουσιάστηκαν οποιεσδήποτε αποδείξεις περί τούτων ούτε του ζητήθηκαν οποιαδήποτε λεφτά πριν το έτος

1. Επίσης διαφορά εντοπίζεται ως προς την πληρωμή των ενοικίων των διαμερισμάτων και ως προς τις οδηγίες πώλησης των τριών διαμερισμάτων. Αναφορικά με τα τρία διαμερίσματα τα οποία είναι παραδεκτό ότι πωλήθηκαν σε τρίτα πρόσωπα με τη χρήση του πληρεξουσίου που έδωσε ο αιτητής, η τιμή πώλησης φαίνεται να έχει εισπραχθεί από την καθ΄ ης 1 και να αναγνωρίζεται το ποσό που αναλογεί στο μερίδιο του αιτητή. Από τη μαρτυρία του ενάγοντα φαίνεται να έχει αποδεχθεί την έκδοση ξεχωριστών τίτλων μετά από πιέσεις ενός από τους αγοραστές των τριών διαμερισμάτων. Επίσης αυτό που προκύπτει από τις ενόρκους δηλώσεις είναι ότι τα ποσά που καταβλήθηκαν από τον αιτητή είναι σχεδόν όλα αποδεκτά, εκτός από κάποια ποσά που ο αιτητής ισχυρίζεται ότι πλήρωσε το 1997 σε μετρητά. Επίσης ο αιτητής προβάλλει ως αξίωση το ποσό των 5.000 Στερλινών, το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, οικειοποιήθηκε ο εναγόμενος
2. Παρά το ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς δεν υπάρχει οποιαδήποτε ρητή αμφισβήτηση του από τους καθ΄ ων η αίτηση. Τα θέματα αυτά δεν μπορούν να εξεταστούν στην ολότητα τους σε αυτό το στάδιο ούτε μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα. Αυτό εναπόκειται στο δικαστήριο που θα εκδικάσει την υπόθεση να αποφασίσει. Στην αγωγή περιλαμβάνονται και αξιώσεις για πληρωμή φόρου κεφαλαιουχικών κερδών ή άλλων φόρων από τους εναγομένους. Η θέση του κ. Γεωργιάδη ότι δεν αναγνωρίζει το δίκαιο βάση αγωγής με την οποία να δίνεται η δυνατότητα σε φορολογούμενο να αξιώνει την πληρωμή της φορολογίας του από άλλο πρόσωπο είναι ορθή. Προβάλλεται επίσης αξίωση για πληρωμή του ποσού των υποθηκών των εναγομένων . Αυτό που προκύπτει από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου είναι ότι το ½ μερίδιο των διαμερισμάτων που αναλογούν στον ενάγοντα έχουν μεταβιβαστεί σ΄ αυτόν ελεύθερο επιβαρύνσεων, συνακόλουθα δεν μπορεί να προωθηθεί αξίωση για πληρωμή των υποθηκών που ευρίσκονται εγγεγραμμένες στο όνομα των καθ΄ ων με πιθανότητες επιτυχίας. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω ότι για τουλάχιστον κάποια από τα θέματα που εγείρονται στην παρούσα αγωγή έχει καταδειχθεί η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης η οποία ανάλογα με την αξιολόγηση που θα γίνει από το Δικαστήριο που θα εκδικάσει την υπόθεση έχει πιθανότητες επιτυχίας. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 στα πλαίσια εξέτασης της «...δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός Εναγομένου για την μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του» (βλ.Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121). Ο κίνδυνος δηλαδή να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβασθεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία». (βλ. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 785). Το βάρος απόδειξης για την ύπαρξη τέτοιου κινδύνου το φέρουν οι αιτητές. Σε συνάρτηση με το αιτητικό Α ο κ. Γεωργιάδης εισηγήθηκε ότι ο ενάγοντας δεν διατρέχει τέτοιο κίνδυνο ενόψει του άρθρου 25 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκποίηση) Νόμο, Κεφ.

1. Το άρθρο αυτό δίδει δικαίωμα επιλογής σε συγκύριους ακίνητης ιδιοκτησίας να αγοράσουν το μερίδιο ενός συγκυρίου. Στη παρούσα υπόθεση αυτό που διασφαλίζεται με τη πιο πάνω νομοθετική πρόνοια είναι ότι η εναγόμενη 1 δεν μπορεί να προβεί σε πώληση και μεταβίβαση του δικού της ½ μεριδίου επί των διαμερισμάτων χωρίς να λάβει περί τούτου γνώση ο ενάγοντας και εάν επιθυμεί να το αγοράσει ο ίδιος. Η θέση του κ. Γεωργιάδη ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή στις παραγράφους 45 και 46 είναι γενικοί και αόριστοι είναι ορθή. Στις παραγράφους αυτές ο αιτητής ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι επρόκειτο να πωλήσουν ακόμα ένα διαμέρισμα και σε περίπτωση που γίνει αυτό θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον αιτητή να ικανοποιήσει απόφαση που τυχόν θα εκδοθεί υπερ του. Αυτός ο ισχυρισμός πέρα από το γεγονός ότι είναι γενικός και αόριστος με βάση το άρθρο 25 του Κεφ. 224 (πιο πάνω) δεν μπορεί να γίνει πώληση και μεταβίβαση οποιουδήποτε διαμερίσματος χωρίς να λάβει γνώση ο αιτητής. Επίσης ο αιτητής ισχυρίζεται πως το γεγονός ότι το μερίδιο της εναγομένης 1 επί του ακινήτου είναι βεβαρημένο με υποθήκες όπως φαίνεται από τη σχετική έρευνα στο Κτηματολόγιο επιβεβαιώνει την όλη συμπεριφορά των εναγομένων και έχει αποδείξει πως ενεργούσαν και πως ενεργούν μέχρι σήμερα. Και αυτός ο ισχυρισμός είναι γενικός και αόριστος Οι καθ΄ων η αίτηση προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι είναι φερέγγυοι. Η θέση αυτή απαντήθηκε από τον αιτητή στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση που κατέθεσε αναφέροντας ότι το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού αυτού το έχουν οι ίδιοι οι εναγόμενοι και παράπεμψε στην αρχική του ένορκη δήλωση με την οποία φαίνεται η δυσχερής τους οικονομική κατάσταση. Θα πρέπει να σημειωθεί πως ο αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι οι εναγόμενοι στερούνται άλλης περιουσίας για σκοπούς ικανοποίησης τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί υπέρ τους. Το στοιχείο πάνω στο οποίο στηρίζει ο αιτητής την κακή οικονομική κατάσταση των εναγομένων, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του αιτητή είναι η ύπαρξη των υποθηκών επί του ακινήτου της εναγομένης
2. Κανένα άλλο στοιχείο δεν έχει προσκομιστεί. Ένα άλλο θέμα που εγέρθηκε από τους καθ΄ ων είναι το γεγονός ότι η περιουσία που ζητείται η δέσμευση της με το αιτητικό (Α) και (Β) είναι πολλαπλάσια της αξίωσης. Η κα Πουλλά εισηγήθηκε πως οι καθ΄ ων η αίτηση έχουν το βάρος απόδειξης του ύψους της περιουσίας που ζητείται η επιβάρυνση της με τα αιτούμενα διατάγματα. Αντίθετη επί του προκειμένου η θέση του κ. Γεωργιάδη. Θεωρώ ότι ο αιτητής σε τέτοιου είδους υποθέσεις έχει το βάρος να δώσει πλήρεις λεπτομέρειες της περιουσίας την οποία ζητά από το Δικαστήριο να δεσμεύσει. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας το Δικαστήριο παραμένει χωρίς οποιαδήποτε μαρτυρία στη βάση της οποίας να καθορίσει κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας ποια περιουσία θα πρέπει να δεσμευθεί κάτω από τις πρόνοιες του άρθρου
3. Όσον αφορά το αιτητικό Γ θεωρώ ότι δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη της τρίτης προϋπόθεσης. Από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει ότι ο αιτητής εισπράττει ο ίδιος το ενοίκιο από ένα από τα ενοικιασθέντα διαμερίσματα. Επίσης υπάρχει δήλωση των καθ΄ ων η αίτηση ότι είναι πρόθυμοι να καταβάλλουν στον αιτητή το μερίδιο που του αναλογεί από τα ενοίκια. Εκείνο βέβαια που είναι σημαντικό σε συνάρτηση με αυτό το αιτητικό είναι ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική θεραπεία για τον αιτητή. Παραπέμπω επίσης στη ανάλυση που γίνεται πιο πάνω σε συνάρτηση με την ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων προς ικανοποίηση τυχόν μελλοντική απόφασης υπέρ του αιτητή. Τα διατάγματα που επιζητούνται με τις παραγράφους (Δ) και (Ε) της αίτησης είναι προστακτικής φύσης . Στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws 4η έκδοση στην παράγραφο 948 καθορίζονται με σαφήνεια οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο θα εκδώσει διάταγμα προστακτικής φύσης: "A mandatory injunction can be granted on an interlocutory application as well as at the hearing, but, in the absence of special circumstances, it will not normally be granted. However, ιf the case is clear and one which the court thinks ought to be decided at once, or if the act done is a simple and summary one which can be easily remedied, or if the defendant attempted to steal a march on the plaintiff.. a mandatory injunction will be granted on an interlocutory application." Οι αρχές αυτές αναλύθηκαν και στις υποθέσεις Parker v. Camden London Borough Council

(1985)2 All E.R. 140 και Locaball International Finance Ltd v. Agoexport and others, The Sea Hawk

(1986)1 All E.R. 900. Στην υπόθεση Films Rover International Ltd and others v. Cannon Film Sales Ltd

(1986)3 All E.R. 771 αποφασίστηκε πως το Δικαστήριο σε αιτήσεις για παρεμπίπτοντα διατάγματα εξετάζει κατά πόσο η αδικία η οποία θα προκληθεί στον εναγόμενο, εάν εκδοθεί το διάταγμα και αργότερα ο ενάγοντας αποτύχει στην αγωγή του, είναι μεγαλύτερη από την αδικία που θα υποστεί ο ενάγοντας αν η αίτηση του για παρεμπίπτον διάταγμα απορριφθεί και ακολούθως πετύχει στην αγωγή του. Όπου το διάταγμα είναι αναμφίβολα προστακτικού χαρακτήρα τυγχάνει εφαρμογής το ίδιο κριτήριο για να αποφασιστεί κατά πόσο η υπόθεση είναι συνήθης (οπότε και το Δικαστήριο θα πρέπει να αισθάνεται μεγαλύτερο βαθμό βεβαιότητας ότι ο ενάγων θα επιτύχει στη δίκη προτού προχωρήσει στην έκδοση του διατάγματος), ή κατά πόσο συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις με την έννοια ότι άρνηση έκδοσης του διατάγματος συνεπάγεται μεγαλύτερο κίνδυνο αδικίας από την έκδοση του οπότε το διάταγμα πρέπει να εκδοθεί ακόμα και αν το Δικαστήριο δεν ικανοποιηθεί με υψηλό βαθμό βεβαιότητας ότι ο ενάγων θα επιτύχει στην αγωγή. Επιπρόσθετα στο Σύγγραμμα Kerr on Injunctions, 6η έκδοση, σελ. 40, αναφέρονται τα ακόλουθα αναφορικά με παρεμπίπτοντα προστακτικά διατάγματα. «.. But the jurisdiction to grant a mandatory injunction is exercised with caution and is strictly confined to cases where the remedy by damages is unadequate for the purposes of justice, and the restoring things to their former condition is the only remedy which will meet the requirements of the case. Every injunction and mandatory order should be certain and definite in its terms, and it ought to be quite clear what the person against whom the injunction or order is made is required to do, or to refrain from doing...» Στην παρούσα υπόθεση δεν έχουν τεθεί από τον αιτητή και δεν κρίνω ότι συντρέχουν οποιεσδήποτε ειδικές περιστάσεις που να συνηγορούν υπέρ της έγκρισης των συγκεκριμένων αιτητικών. Δεν έχει επίσης καταδειχθεί ότι η παροχή αποζημιώσεων ή ο καθορισμός τους δεν είναι εφικτός. Επιπρόσθετα, τα διατάγματα που ζητούνται με τις παραγράφους (Δ) και (Στ) δεν περιέχουν σαφής πρόνοιες έτσι ώστε να μπορεί να καθοριστεί με ακρίβεια η έκταση τους και να μπορεί να διαγνωστεί κατά πόσο υπάρχει συμμόρφωση με αυτά. Για να μπορεί να εκδοθεί οποιοδήποτε από τα διατάγματα που ζητούνται με την παρούσα αίτηση θα πρέπει να πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις της σχετικής νομοθεσίας και επιπρόσθετα το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό τις περιστάσεις να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Στη παρούσα υπόθεση για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω θεωρώ ότι ο αιτητής απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής, επιδικάζονται εναντίον του ενάγοντα - αιτητή. (Υπ.) ............... Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο