ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ κ.α. ν. ANTONIS FANOS MOTORS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1273/09, 26.6.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:A41 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1273/09 Μεταξύ:
- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΦΟ
- ΑΜΦΙΤΡΙΤΗΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΦΟ Εναγόντων - και -
- ANTONIS & FANOS MOTORS LTD, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΦΟ
- THEOFANIS A. THEOFANOUS DEVELOPERS LTD, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΦΟ
- ΘΕΟΦΑΝΗ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΦΟ Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερ. 7.4.2009 για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος Ημερομηνία: 26.6.2009 Για τους Αιτητές/Ενάγοντες: κ. Τ. Γεωργιάδης και κ. Γ. Χ"Νεοφύτου Για τους Καθ΄ ών η Αίτηση/Εναγόμενους: κα Ιακώβου για κ. Τσίκκο (κ. Γ. Μαυρέσιης ν΄ ακούσει απόφαση) ----------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση ζητούνται τα εξής: «1.α Παρεμπίπτον διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους 2 την πώληση, μεταβίβαση, επιβάρυνση ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποξένωση ή διαφορετικά διάθεση της ακίνητης περιουσίας αρ. εγγραφής 0/7584, αρ. τεμ. 909, Φυλ/Σχ. 45/06, Πολέμι Πάφος. β. Παρεμπίπτον διάταγμα που να απαγορεύει στον Εναγόμενο 3: Ι. Την πώληση, μεταβίβαση, επιβάρυνση ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποξένωση ή διαφορετικά διάθεση ακινήτου περιουσίας αριθμό εγγραφής 0/2178, αρ. τεμαχίου 33, Φυλ/Σχ. 45/08, Άγιος Δημητριανός Πάφος, αρ. εγγραφής 0/1778, αρ. τεμαχίου 318, Φυλ/Σχ. 35/64, Κανναβιού, Πάφος. ΙΙ. Την πώληση, μεταβίβαση, επιβάρυνση ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποξένωση του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΗΥΚ303 μάρκας NISSAN PATROL αξίας περίπου €3.500.
- γ Παρεμπίπτον διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1 την πώληση, μεταβίβαση, επιβάρυνση ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποξένωση ή διαφορετικά διάθεση των πιο κάτω αυτοκινήτων: α) αριθμός εγγραφής ΗΖΑ μάρκας DAIHATSUN β) αριθμός εγγραφής ΗAX 061 μάρκας TOYOTA ACCORD γ) αριθμός εγγραφής ΗΜΕ 501 μάρκας TOYOTA COROLLA δ) αριθμός εγγραφής ΗΤΜ 310 μάρκας SUZUKI ε) αριθμός εγγραφής ΚΕX 358 μάρκας MAZDA στ αριθμός εγγραφής ΗAΕ 624 μάρκας TOYOTA CORSA.» H Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 και στη Δ.48 Κ.2 και 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του Κωνσταντίνου Κυρίλλου, από την Πάφο που είναι ο Ενάγοντας 1, ημερομηνίας 7.4.2009 στην οποία επισυνάφθηκε αριθμός εγγράφων ως Τεκμήρια. Ένα από τα έγγραφα που κατατέθηκαν είναι και το συμφωνητικό έγγραφο ημερομηνίας 29.5.2008 με το οποίο οι Εναγόμενοι αναγνωρίζουν το χρέος τους προς τους Ενάγοντες εκ €419.000 και την υποχρέωση τους να το ξοφλήσουν μέσα σε ένα μήνα δηλαδή στις 29.6.
- Το χρέος δυνάμει του συμφωνητικού εγγράφου αφορούσε σε μετρητά που οι Ενάγοντες έδωσαν σε διάφορες ημερομηνίες στους Εναγόμενους. Πριν την υπογραφή του συμφωνητικού εγγράφου είχαν μεταξύ των διαδίκων καταρτιστεί τα συμφωνητικά έγγραφα ημερομηνίας 14.11.2007 και 8.5.2008 που αφορούσαν σε πώληση δυο επαύλεων στο Πολέμι οι οποίες ακόμη βρίσκονται στο στάδιο του σκελετού. Το ένα από αυτά, δηλαδή εκείνο ημερομηνίας 14.11.2007 κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Με την παρούσα Αίτηση ζητείται η δέσμευση διαφόρων ακινήτων των Εναγομένων 2 και 3 και αριθμού αυτοκινήτων των Εναγομένων 1 και
- Τα ακίνητα είναι ήδη βεβαρημένα με υποθήκες και η συνολική αγοραία αξία τους ανέρχεται στο ποσό των €464.
- Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τον Ενάγοντα 1, η περιουσία αυτή δεν είναι ικανή να εξασφαλίσει τις αξιώσεις των Εναγόντων σε περίπτωση επιτυχίας τους. Επίσης για τα αυτοκίνητα των Εναγομένων 1 που είναι αξίας €18.000 οφείλεται ποσό €8.000 στην Τράπεζα που είναι η συνιδιοκτήτρια τους, ενώ το αυτοκίνητο του Εναγόμενου 3 είναι αξίας €3.
- Καταλήγοντας, ο Ενάγοντας 1 ισχυρίζεται ότι ενδεχόμενη πώληση, υποθήκευση, ή κάποια άλλη διάθεση ή δέσμευση της πιο πάνω περιουσίας θα τον εμποδίσει να εισπράξει το λαβείν του και έτσι θα υποστεί σοβαρή ζημιά. Οι Καθ΄ ών η Αίτηση καταχώρησαν γραπτή ένσταση στην οποία προβάλλουν επί λέξει τους εξής λόγους ένστασης: «α) Οι Εναγόμενοι αρ. 1, 2 και 3 δεν έχουν πρόθεση να μεταβιβάσουν, πωλήσουν και/ή αποξενώσουν το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/7584, αρ. τεμ. 909, Φυλ/Σχ. 45/06, χωρίο Πολέμι, Πάφος, το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/2178, αρ. τεμαχίου 33, Φυλ/Σχ. 45/08, Άγιος Δημητριανός Πάφος και το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/1778, αρ. τεμαχίου 318, Φυλ/Σχ. 35/64, Κανναβιού, Πάφος. β) Οι Εναγόμενοι αρ. 1, 2 και 3 δεν έχουν πρόθεση να μεταβιβάσουν, πωλήσουν και/ή αποξενώσουν τα αυτοκίνητα με αρ. εγγραφής ΗΥΚ 303, ΗAX 061, ΗΜΕ 501, ΗΤΜ 310, ΚΕX 358, ΗAΕ 624 και ΗΖΑ μάρκας DAIHATSUN. Β) Ο Ενάγοντας καθυστέρησε αδικαιολόγητα να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση καθώς η ισχυριζόμενη απαίτηση του γεννήθηκε κατά ή περί την 29/06/2008 και καταχώρησε την παρούσα αίτηση 8 μήνες μετά γεγονός που εξουδετερώνει το επείγον για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Δεν υπάρχει το κατεπείγον για την έκδοση του διατάγματος. Γ) Η παρούσα αίτηση είναι εκβιαστική και εκδικητική. Δ) Το πιο πάνω ακίνητο δεν αφορά την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 4, 5 και 6 του Κεφ. 6 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Ε) Ο Ενάγοντας δεν έχει καλή βάση αγωγής καθώς το έγγραφο ημερομηνίας 29/05/2008 είναι προϊόν τοκογλυφίας, εκβιασμού και δόλου και/ή δεν υπάρχει καμιά αντιπαροχή από τους ενάγοντες για το πιο πάνω έγγραφο. Στ) Η Αίτηση είναι γενική και αόριστος. Ζ) Οι Ενάγοντες και/ή εάν αποδειχθεί ότι οι εναγόμενοι τους οφείλουν οποιοδήποτε οι ενάγοντες είναι εξασφαλισμένοι με την κατάθεση 2 αγοραπωλητηρίων εγγράφων ημερομηνίας 14/11/2007 και 08/05/2008 για 2 επαύλεις στο χωρίο Πολέμι που ανήκουν στους εναγόμενους και των οποίων η αξία ξεπερνά τις €600.000,
- Θ) Δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία που να θεμελιώνει τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ι) Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος καθώς δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Επίσης οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 θα υποστούν μεγάλη ζημία αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Κ) Οι ενάγοντες αναφέρουν αόριστα στην αίτηση τους ότι οι εναγόμενοι θα αποξενώσουν τα εν λόγω ακίνητα χωρίς να αναφέρουν στοιχεία και/ή τις πληροφορίες πάνω στις οποίες στηρίζουν την πεποίθηση τους. Λ) Τα πιο πάνω ακίνητα είναι υποθηκευμένα.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 3 ημερομηνίας 4.6.2009 στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και ισχυρίζεται επιπρόσθετα τα εξής: Το συμφωνητικό έγγραφο ημερομηνίας 29.5.2009 είναι άκυρο ως προϊόν ψυχικής πίεσης, εκβιασμού και τοκογλυφίας. Οι Εναγόμενοι καμιά σχέση έχουν με την παρούσα αγωγή ή με το πωλητήριο έγγραφο, οι δε εταιρείες είναι ανύπαρκτα νομικά πρόσωπα. Το ακριβές ποσό που οι Εναγόμενοι έλαβαν ως δάνειο από τους Ενάγοντες ανέρχεται σε €113.926,26 όπως φαίνεται σε ένα έγγραφο που του απέστειλε ο Ενάγοντας 1 και το επισύναψε ως τεκμήριο στην ένορκη του δήλωση. Είναι ισχυρισμός του ότι η αξία των ακινήτων των οποίων σκοπείται η δέσμευση είναι άνω των €750.000 και ο ίδιος δεν έκαμε και ούτε θα κάμει κίνηση για αποξένωση τους. Καταλήγοντας υποστηρίζει ότι είναι ήδη εξασφαλισμένοι οι Ενάγοντες εφόσον τα αγοραπωλητήρια έγγραφα τα έχουν καταθέσει στο Κτηματολόγιο. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Ο μεν δικηγόρος των Αιτητών εισηγήθηκε την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που έθεσε η νομολογία. Από την άλλη η δικηγόρος των Καθ΄ ών η αίτηση υποστήριξε ότι οι Εναγόμενοι είναι διαφορετικά πρόσωπα από τους συμβαλλόμενους στο επίδικο συμφωνητικό έγγραφο και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί κυρίως γιατί δεν έχει αποδειχθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου. Η Αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 5 και 9 του Κεφ.
- Το άρθρο 5 εφαρμόζεται σε περιπτώσεις αγωγών που αφορούν χρέος ή αποζημιώσεις. Το Δικαστήριο σε τέτοια περίπτωση μπορεί να διατάξει τη δέσμευση ακίνητης περιουσίας του Εναγόμενου ή μέρους της που να είναι ικανή για την μελλοντική ικανοποίηση των απαιτήσεων του Ενάγοντα και εξόδων του σε περίπτωση που επιτύχει στην αγωγή του. Τα κριτήρια και προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί διάταγμα δυνάμει του άρθρου 5 είναι τα εξής: (α) ο ενάγοντας να έχει καλή βάση αγωγής και (β) με την πώληση ή τη μεταβίβαση της περιουσίας σε τρίτο πρόσωπο να είναι πιθανό να εμποδιστεί ο Ενάγοντας στην ικανοποίηση απόφασης που πιθανόν να εκδοθεί υπέρ του. Η δικηγόρος των Καθ΄ ών η Αίτηση εισηγήθηκε ότι στην παρούσα περίπτωση εφαρμόζεται μόνο το άρθρο 4 του Κεφ. 6 το οποίο όμως οι Αιτητές δεν έχουν περιλάβει στην νομική βάση της αίτησης τους. Όπως είναι γνωστό το άρθρο 4 εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις όπου η περιουσία της οποίας ζητείται η δέσμευση συνιστά το αντικείμενο της αγωγής. Στη βάση της Έκθεσης Απαίτησης ζητείται μόνο χρηματικό ποσό δυνάμει εγγράφου αναγνώρισης χρέους και/ή γραμματίου και/ή δυνάμει δανείου και/ή αποζημιώσεις για αθέτηση σύμβασης. Συνεπώς το άρθρο 4 του Κεφ. 6 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Η Αίτηση στηρίζεται επίσης και στο άρθρο 9 του Κεφ. 6 το οποίο όμως είναι δικονομικής και δικαστικής φύσης και δεν προσθέτει οτιδήποτε στην αίτηση των Αιτητών. Η Αίτηση βασίζεται τέλος στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60). Το άρθρο αυτό δίδει στο Δικαστήριο ευρείες εξουσίες να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα περιλαμβανομένων και των διαταγμάτων τύπου Mareva, σε όλες τις υποθέσεις που θεωρεί ότι είναι δίκαιη ή πρόσφορη η έκδοση τους. Για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στη βάση του άρθρου 32 θα πρέπει να ικανοποιηθούν οι εξής προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση. β) Η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής και γ) ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι φανερό ότι υπάρχει κάποιος συσχετισμός στις προϋποθέσεις που θέτουν το άρθρο 5 του Κεφ. 6 και το άρθρο 32 του Ν. 14/
- Όμως, οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 είναι πιο γενικές και τυγχάνουν ευρύτερης εφαρμογής από τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ.
- Συνεπώς όταν η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 5 του Κεφ. 6 και στο άρθρο 32 του Ν.14/60 είναι αναγκαίο να βεβαιωθεί το Δικαστήριο ότι συνυπάρχουν τόσο οι γενικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 όσο και οι ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου 5 (βλ. Λακαταμίτης ν. Θεοδώρου
(1983)1 Α.Α.Δ. 520). Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 ότι δηλαδή ο Ενάγοντας ενδεχομένως να εμποδιστεί στο να ικανοποιήσει την απαίτηση του αν δεν παρεμποδιστεί η αποξένωση της περιουσίας. Οι αρχές στη βάση των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει για την έκδοση ή όχι απαγορευτικού διατάγματος ερμηνεύτηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ άλλων και στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & Others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι ικανοποιείται με την κατάδειξη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Το δεύτερο κριτήριο για την πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επιβάλλει όπως ο Ενάγων δείξει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας, η οποία έχει επεξηγηθεί ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα. Απαιτείται η ένδειξη ορατού ενδεχόμενου επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα. Ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο κριτήριο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με το αποδεικτικό υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου για την πραγματική θεμελίωση της Αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εξετάζεται υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της υπόθεσης. Αφού ικανοποιηθούν τα τρία αυτά κριτήρια, το Δικαστήριο εξετάζει το ισοζύγιο της ευχέρειας. Έχοντας κατά νου τη μαρτυρία που δόθηκε με τις Ενόρκους Δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, αναμφίβολα καταδεικνύεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την ακρόαση. Οι Ενάγοντες έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία από τα οποία καταδεικνύεται μια συζητήσιμη υπόθεση οπότε ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60. Επιπλέον με βάση το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε με τις ενόρκους δηλώσεις ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32
(1)αλλά και η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ.
- Δηλαδή οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούνται στην αιτούμενη θεραπεία που ζητούν με την Αγωγή τους και ότι έχουν καλή αιτία Αγωγής. Με βάση το τεκμήριο Α που επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1 οι Εναγόμενοι αναγνώρισαν το χρέος τους προς τους Ενάγοντες και το ακριβές ύψος του καθώς και την υποχρέωση τους για πληρωμή του σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Δεν έχει αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά η ύπαρξη της συμφωνίας αλλά η εγκυρότητα της προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι αυτή είναι προϊόν ψυχικής πίεσης και εκβιασμού σε βάρος του Εναγόμενου 3 από μέρους του Ενάγοντα
- Διατείνονται επίσης ότι οποιοδήποτε ποσό και να όφειλαν στους Ενάγοντες που εν πάση περιπτώσει ήταν κατά πολύ μικρότερο από εκείνο που αξιώνουν, έχει ξοφληθεί. Επίσης είναι ισχυρισμός του Εναγόμενου 3 ότι τα ονόματα των Εναγομένων 1 και 2 που είναι εταιρείες δεν συμφωνούν με εκείνα που αναγράφονται στο συμφωνητικό έγγραφο. Όμως το ποσό των €419.000 που ζητούν οι Ενάγοντες με βάση την Έκθεση Απαίτησης δεν αξιώνεται μόνο στη βάση της έγγραφης αναγνώρισης χρέους και/ή γραμματίου αλλά διαζευκτικά δυνάμει δανείου και/ή σαν χρέος και/ή σαν αποζημιώσεις για αθέτηση σύμβασης. Το Δικαστήριο ασφαλώς κρίνει και αποφασίζει πάνω στην ολότητα του μαρτυρικού υλικού που τίθεται ενώπιον του χωρίς να διαφεύγει της προσοχής του ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, έργο το οποίο εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της ουσίας της Αγωγής (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 A.Α.Δ. 263, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Polyford Holdings Ltd & άλλοι ν. Rosestage Enterprises Ltd
(1997)1(B) A.A.Δ. 1042). Με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου έχω ικανοποιηθεί ότι οι Ενάγοντες απέδειξαν ότι έχουν καλή αιτία ή βάση Αγωγής καθώς και ορατή πιθανότητα επιτυχίας ώστε να δικαιούνται στην θεραπεία που ζητούν. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ότι δηλαδή θα πρέπει να αποδειχθεί δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος, ουσιαστικά αντιστοιχεί με τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ. 6 να υπάρχει δηλαδή πιθανότητα να εμποδιστούν οι Ενάγοντες στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ τους. Η δικηγόρος των Εναγομένων στην αγόρευση της εισηγήθηκε ότι δεν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση γιατί οι Ενάγοντες δεν έδωσαν στοιχεία πού βασίζουν την πεποίθηση τους για την ισχυριζόμενη πρόθεση των Εναγομένων να αποξενώσουν τα ακίνητα ή αυτοκίνητα τους. Στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποιεία "Λεωνίκ" Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785 αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι δεν είναι αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του Εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση, που ενδεχομένως θα εκδοθεί, αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Στην υπόθεση Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 Α.Α.Δ. 2081 η αναφορά στην Ένορκη Δήλωση που συνόδευε την αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση προέβαινε σε ενέργειες για να πωλήσει το ακίνητο, σε συνάρτηση με μαρτυρία ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είχε άλλη περιουσία ήταν ικανοποιητική για σκοπούς απόδειξης της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32. Όπως αναφέρθηκε επίσης στην υπόθεση Τσιολάκκης & άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782 στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία θέλει εκδοθεί υπέρ του Ενάγοντος." Στην προκειμένη περίπτωση μαρτυρία σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση υπάρχει στις παραγράφους 14 και 17 της Ένορκης Δήλωσης του Ενάγοντα 1. Στη μεν παράγραφο 14 αναφέρεται ότι η αγοραία αξία των αυτοκινήτων των οποίων ζητείται η δέσμευση είναι μικρότερη από τα ποσά που εξασφαλίζουν οι επιβαρύνσεις με αποτέλεσμα η αξίωση να κινδυνεύει να μην ικανοποιηθεί πλήρως, στη δε παράγραφο 17 ότι ενδεχόμενη περαιτέρω πώληση, υποθήκευση ή κάποια άλλη διάθεση ή δέσμευση της περιουσίας θα τους εμποδίσει να εισπράξουν το λαβείν τους και έτσι να υποστούν σοβαρή ζημιά. Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει ειδική αναφορά στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1 ότι οι Εναγόμενοι προτίθενται να αποξενώσουν την περιουσία τους με υπαρκτό τον κίνδυνο να μην ικανοποιηθεί η απόφαση Στην υπόθεση Παπαμιχαήλ ν. Παμπόρης Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 665 τα γεγονότα της οποίας προσομοιάζουν με της παρούσας υπόθεσης αποφασίστηκε ότι η αναφορά στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ότι χωρίς την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ήταν επαρκής μαρτυρία που ικανοποιούσε και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Οπότε η αναφορά στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1 ότι ενδεχόμενη αποξένωση της περιουσίας των Εναγομένων θα εμποδίσει τους Ενάγοντες να εισπράξουν το λαβείν τους και θα υποστούν σοβαρή ζημιά, είμαι της γνώμης ότι είναι επαρκής μαρτυρία για σκοπούς ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου
- Άλλη εισήγηση της δικηγόρου των Εναγομένων είναι ότι οι πελάτες της κατέχουν κινητή και ακίνητη περιουσία ώστε μια ενδεχόμενη απόφαση εναντίον τους να μπορεί να εκτελεστεί. Αν και δεν γίνεται καμιά αναφορά στην Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα 1 κατά πόσο τα ακίνητα των οποίων ζητείται η δέσμευση είναι η μοναδική περιουσία που έχουν οι Εναγόμενοι 2 και 3, εντούτοις από τα Πιστοποιητικά Ερεύνης του Κτηματολογίου που επισυνάφθηκαν στην Ένορκη Δήλωση ως Τεκμήρια Β και Γ φαίνεται ως εγγεγραμμένη στο όνομα των Εναγομένων 2 και 3 μόνο η περιουσία η οποία ζητείται να δεσμευθεί και ακόμα ένα ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/7977 εγγεγραμμένο στο όνομα του Εναγόμενου
- Και το ακίνητο αυτό είναι βεβαρημένο με υποθήκη, πωλητήριο έγγραφο και memo, σύμφωνα με τα πιστοποιητικά ερεύνης του Κτηματολογίου. Όσον αφορά τον Εναγόμενο 1 σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν έχει καμιά περιουσία εκτός από τα αυτοκίνητα που ζητείται η δέσμευση τους. Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Καλλάτου
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1306 τονίστηκε ότι το άρθρο 5 του Κεφ. 6 έχει σκοπό να διασφαλίσει στον Ενάγοντα την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους που θα προκύψει από πιθανή επιτυχία του στην Αγωγή. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού κάνουν ουσιαστικά χρήση των ρυθμίσεων που προβλέπονται στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμο, Κεφ. 224 αναφορικά με τη μεταβίβαση και τη διάθεση ακίνητης ιδιοκτησίας. Ενόψει των νομικών αυτών ρυθμίσεων, διάταγμα του Δικαστηρίου που απαγορεύει την αποξένωση ακίνητης ιδιοκτησίας εφαρμόζεται εύκολα και αποτελεσματικά. Αντίθετα δεν υπάρχει οποιαδήποτε παρόμοια διάταξη που να αφορά στην κινητή ιδιοκτησία γενικά. Το γεγονός, επομένως, πως ο Εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης και κινητής περιουσίας, δεν είναι απόλυτα σχετικό στη λειτουργία του άρθρου
- Με βάση την πιο πάνω νομολογία, το γεγονός ότι ο Ενάγοντας 1 δεν κάμνει καμιά αναφορά στην ένορκη δήλωση του κατά πόσο οι Εναγόμενοι 2 και 3 είναι ιδιοκτήτες κινητής περιουσίας δεν μπορεί να επιδράσει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εφόσον η Αίτηση στηρίζεται στις διατάξεις του άρθρου 5 του Κεφ.
- Κατά συνέπεια είναι κατάληξη μου ότι με τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί ικανοποιείται τόσο η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 όσο και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5
(1)το διάταγμα που εκδίδεται στη βάση του άρθρου αυτού πρέπει να περιορίζεται σε τόση από την ακίνητη περιουσία των Εναγομένων, όση θα ήταν αρκετή να ικανοποιήσει την απαίτηση του Ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της Αγωγής. Σχετική μαρτυρία έχει προσκομιστεί με την Έκθεση Εκτίμησης του Ρένου Πίτρου που επισυνάφθηκε στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ως Τεκμήριο Δ. Με βάση τα στοιχεία αυτά και την αξία των αυτοκινήτων που αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα 1 φαίνεται ότι η αξία αυτών των περιουσιακών στοιχείων αφού πληρωθούν τα ποσά που εξασφαλίζουν οι επιβαρύνσεις με τις οποίες ήδη βαρύνονται, δεν υπερβαίνει την απαίτηση του Ενάγοντα όπως εμφαίνεται στην Αγωγή. Όσον αφορά το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι κατάληξη μου ότι αυτό ευνοεί τους Ενάγοντες/Αιτητές. Σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων οι Ενάγοντες διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο μη ικανοποίησης μιας ενδεχόμενης απόφασης υπέρ τους ενώ οι Εναγόμενοι εκτός από μια αόριστη αναφορά στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση ότι ο Εναγόμενος 3 θα υποστεί μεγάλη ζημιά γιατί θα δεσμευθεί το ακίνητο του δεν κατέδειξαν ορατό κίνδυνο ανεπανόρθωτης ή άλλης ζημιάς για την οποία δεν θα μπορούν να αποζημιωθούν από τους Ενάγοντες. Μια άλλη εισήγηση της δικηγόρου των Εναγομένων είναι ότι υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αγωγής και συνακόλουθα της παρούσας Αίτησης. Το θέμα της καθυστέρησης στη λήψη διαβημάτων για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος αποκτά σημασία στην περίπτωση που ζητείται με μονομερή αίτηση. Το Δικαστήριο εξέτασε το εν λόγω θέμα όταν επιλήφθηκε της αίτησης μονομερώς και επειδή ακριβώς δεν είχε αποδειχθεί το κατεπείγον διέταξε την επίδοση της αίτησης στην άλλη πλευρά. Συνεπώς και αυτή η εισήγηση της δικηγόρου των Εναγομένων θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω βρίσκω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων εκτός σ΄ ότι αφορά το αυτοκίνητο του Εναγόμενου 1 με αρ. εγγραφής ΗΖΑ μάρκας DAIHATSU που αναφέρεται στην παράγραφο Ι(γ)(α) της αίτησης για το οποίο αυτοκίνητο δεν δίνεται πλήρης και ακριβής περιγραφή του. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα αυτοκίνητα του Εναγομένου 1 των οποίων ζητείται η δέσμευση δεν ανήκουν αποκλειστικά σ΄ αυτόν αλλά συνιδιοκτήτρια είναι και μια Τράπεζα με το καθεστώς της ενοικιαγοράς, γι΄ αυτό το διάταγμα θα πρέπει να περιοριστεί στο μερίδιο ή συμφέρον του Εναγόμενου 1 στα αυτοκίνητα. Κατά συνέπεια εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι 1(α), (β), (Ι) της Αίτησης που αφορούν σε ακίνητη περιουσία και διατάγματα ως οι παράγραφοι 1(β)(ii) και (γ)(β), (γ), (δ), (ε) και (στ) που αφορούν το μερίδιο ή συμφέρον των Εναγομένων 1 και 3 επί των αυτοκινήτων που αναφέρονται στις παραγράφους αυτές. Τα έξοδα της αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και σε βάρος των Εναγομένων όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο