← Κύπρος

Ευαγγελίας Πουλλά ν. Χαράλαμπου Τζορμπατζίδη, Αρ. Αγωγής: 2159/2007, 6 Νοεμβρίου  2009

Ευαγγελίας Πουλλά ν. Χαράλαμπου Τζορμπατζίδη, Αρ. Αγωγής: 2159/2007, 6 Νοεμβρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:A55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2159/2007 Μεταξύ: Ευαγγελίας Πουλλά από την Πάφο Ενάγουσας Και Χαράλαμπου Τζορμπατζίδη από την Ρωσία και τώρα στην Κυπερούντα Εναγόμενου ------------------------- Ημερομηνία: 6 Νοεμβρίου 2009 Αίτηση για απόφαση ημερομηνίας 24.6.2009 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κα Κ. Χατζηχαραλάμπους Για τον εναγόμενο: καμία εμφάνιση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κρίνω σκόπιμο όπως καταγράψω το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης όπως αυτό προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε στις 31/5/2007 και επιδόθηκε στον εναγόμενο προσωπικά στις 24.6.

  1. Η αξίωση της ενάγουσας αφορούσε το συνολικό ποσό των Λ.Κ. 7327.20 σεντ πλέον τόκους, το ποσό Λ.Κ. 6280 δόθηκε από την ενάγουσα στον εναγόμενο ως δάνειο, το ποσό των Λ.Κ. 248.- η ενάγουσα κατέβαλε προς όφελος του εναγόμενου για την ενοικίαση ενός αυτοκινήτου και το ποσό των Λ.Κ. 552,20 αξίωνε η ενάγουσα ως πραγματικά έξοδα και υπηρεσίες που παρασχέθηκαν στον εναγόμενο. Να σημειωθεί ότι η ενάγουσα ως δάνειο αξιώνει το ποσό των Λ.Κ. 6527.00.- (βλέπε παράγραφο 7 (Α) της Έκθεσης Απαίτησης) ενώ στην παρ. 3 της Έκθεσης Απαίτησης γίνεται αναφορά σε ποσό Λ.Κ. 6280.- Ο εναγόμενος παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση και στις 10.8.2007 η ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης σύμφωνα με την Δ.17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο σώμα της αίτησης καταγράφονται τα ποσά και οι τόκοι που η ενάγουσα αξιώνει εναντίον του εναγόμενου. Την αίτηση υποστήριξε ένορκη δήλωση της ενάγουσας στην οποία παρουσιάστηκαν και διάφορα τεκμήρια και το Δικαστήριο στις 10.10.2007 έκδωσε απόφαση ως η ένορκη δήλωση με διαφοροποίηση ως προς τον τόκο, αντί σε 9% που ζητούσε η ενάγουσα επιδίκασε τόκο προς 8% ετησίως από την 31.5.
  2. Η απόφαση αφορούσε μόνο το ποσό των Λ.Κ. 6527 ποσό το οποίο ζητείτο με την ένορκο δήλωση. Προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης ότι η ενάγουσα προχώρησε σε δύο περιπτώσεις προς εκτέλεση της απόφασης που εξασφάλισε στις 10.10.2007 με την καταχώρηση εντάλματος κατάσχεσης και εκποίησης κινητής περιουσίας του εναγόμενου. Στην πρώτη περίπτωση το ένταλμα δεν εκτελέστηκε καθότι ο εναγόμενος στερείτο κινητής περιουσίας (σχετική σημείωση με ημερομηνία 6.10.2008 υπάρχει στο ένταλμα) ενώ στην δεύτερη περίπτωση αποσύρθηκε από την δικηγόρο της ενάγουσας γιατί διευθετήθηκε απευθείας (σχετική σημείωση με ημερομηνία 20.2.2009 υπάρχει στο ένταλμα). Στις 24/6/2009 η ενάγουσα καταχώρησε νέα αίτηση δυνάμει της διαταγής 17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ζητά απόφαση εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €423.73 που αντιστοιχεί στο ποσό των Λ.Κ. 248.- και για το ποσό των € 892,23 που αντιστοιχεί στο ποσό των Λ.Κ.522,20 πλέον τόκους δηλαδή για τα δύο ποσά που δεν εκδόθηκε απόφαση στις 10.10.
  3. Το Δικαστήριο στις 5.10.2009, ημερομηνία που είχε οριστεί η αγωγή για απόδειξη, αφού διαπίστωσε τα όσα είχαν σε προηγούμενο στάδιο διαδραματιστεί ζήτησε από την συνήγορο της ενάγουσας να αγορεύσει για το κατά πόσο η αίτηση της μπορεί να προχωρήσει. Αγορεύοντας η κα Χατζηχαραλάμπους στις 4.11.2009, επικαλέστηκε την υπόθεση Γεωργία Αθανασίου ν. Νίκου Τούλουπου Πολιτική Έφεση 11790 ημερομηνίας 13.1.2005 και εφόσον σύμφωνα με την ίδια, στο σώμα της αίτησης ημερομηνίας 10.8.2007 περιλαμβάνονταν όλα τα ποσά που η ενάγουσα αξίωνε με την αγωγής της αλλά στην ένορκη δήλωση εκ παραδρομής δεν ζητήθηκαν, θα πρέπει το δικαστήριο να επιτρέψει στην ενάγουσα να προχωρήσει σε απόδειξη της αξίωσης της που δεν έχει συμπεριλάβει στην ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση ημερομηνίας 10.8.
  4. Ισχυρίζεται ουσιαστικά ότι από την πιο πάνω υπόθεση (Αθανασίου) πηγάζει το συμπέρασμα ότι επιτρέπεται σε περίπτωση που δεν αποδειχτεί η αξίωση του ενάγοντα μερικά στα πλαίσια αίτησης για απόφαση δυνάμει της Δ.17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο ενάγοντας μπορεί να αποταθεί με νέα αίτηση στην συνέχεια και να ζητήσει απόφαση εναντίον του εναγόμενου για το μέρος που απέτυχε να αποδείξει. Στην υπόθεση Γεωργία Αθανασίου ν. Νίκου Τούλουπου (πιο πάνω), το πρωτόδικο Δικαστήριο στα πλαίσια αίτησης για απόφαση δυνάμει της Δ.17, αφού έκρινε ότι η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την αξίωση της με αποδεχτή μαρτυρία απέρριψε την αγωγή της. Κρίθηκε κατ΄έφεση ότι δεν δικαιολογείται η απόρριψη της ίδιας της αγωγής σε περίπτωση που ο ενάγοντας, στα πλαίσια αίτησης για απόφαση λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, αποτύχει να αποδείξει είτε ολόκληρη του την αξίωση είτε μέρος της αξίωσης του και λέχθηκαν τα εξής «Αυτό που μπορεί να συμβεί είναι είτε η απόρριψη της αίτησης για απόφαση, εκεί όπου ο ενάγοντας αποτύχει παντελώς να αποδείξει την αξίωση του είτε η έκδοση απόφασης υπέρ του ενάγοντα, με βάση την αίτηση, για το ποσό που θα επιτύχει να αποδείξει και η απόρριψη του υπόλοιπου μέρους της αίτησης αναφορικά με το ποσό που ο ενάγοντας αποτύχει να αποδείξει. Θεωρούμε δηλαδή ότι στην παρούσα υπόθεση όπου ο ενάγοντας, μετά από μονομερή αίτηση δυνάμει της Δ.17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, κλήθηκε να αποδείξει την υπόθεση του και απέτυχε να παρουσιάσει αποδεκτή μαρτυρία για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, η ορθή διαδικασία την οποία θα έπρεπε να ακολουθήσει το Πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν η απόρριψη της μονομερούς αιτήσεως του για απόφαση και όχι η απόρριψη της αγωγής του. Δεν υπήρχε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα για απόρριψη της αγωγής του αλλά μόνο τη μονομερή αίτηση για απόφαση (λόγω μη καταχωρήσεως σημειώματος εμφανίσεως) για το λόγο ότι η αίτηση δεν τεκμηριώθηκε. Βέβαια, ο ενάγοντας έχει υποχρέωση προώθησης της αγωγής του και αν δεν το πράξει η αγωγή υπόκειται σε απόρριψη, σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. ........................................ Στην προκειμένη περίπτωση αν η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου για απόρριψη της αγωγής ήταν ορθή δεδομένου ότι δόθηκε απόφαση επί της ουσίας αυτό θα συνιστούσε κώλυμα για καταχώριση νέας αγωγή από την εφεσείουσα, στοιχείο που επίσης έρχεται σε αντίθεση με το πνεύμα της Δ.17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας». Στην υπό κρίση περίπτωση καμία αίτηση της ενάγουσας είτε ολικά είτε μερικώς δεν απορρίφθηκε, η ενάγουσα έλαβε αυτό το οποίο απόδειξε με την ένορκη της δήλωση και καμία αναφορά δεν γίνεται στο πρακτικό ημερομηνίας 10.10.2007 είτε για απόρριψη της αγωγής ως προς το μέρος που δεν αποδείχτηκε είτε της αίτησης. Το σκεπτικό, ο σκοπός και ο τρόπος που προωθήθηκε νέα αίτηση για απόφαση είναι παντελώς αδικαιολόγητος. Θα μπορούσε δηλαδή ο ενάγοντας π.χ σε μια υπόθεση που αφορά τροχαίο δυστύχημα κάθε φορά που εξασφαλίζει ένα πιστοποιητικό σχετικό με τις ειδικές ζημίες που αξιώνει με την αγωγή του, αν ο εναγόμενος παραλείψει να εμφανιστεί, με αίτηση δυνάμει της Δ.17, να αποτείνεται στο Δικαστήριο και αφού αποδεικνύει αυτή, να εξασφαλίζει απόφαση για συγκεκριμένο ποσό και στην συνέχεια να επανέρχεται με νέα ή νέες αιτήσεις σε κάθε περίπτωση μέχρι να αποδείξει το σύνολο των ειδικών του αποζημιώσεων. Η απόφαση Αθανασίου (πιο πάνω) δεν δημιουργεί μια τέτοια προοπτική. Παρά ταύτα η παρούσα υπόθεση διαφοροποιείται σημαντικά από την υπόθεση Αθανασίου αφού καμία αίτηση είτε ολικά είτε μερικά δεν απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Το ιστορικό της υπόθεσης έχει πιο πάνω καταγραφεί, η ενάγουσα εξασφάλισε απόφαση για μέρος της αξίωσης της από το έτος 2007 και σε δύο περιπτώσεις προχώρησε με μέτρα εκτέλεσης εναντίον του εναγόμενου, ως εκ τούτου δεν μπορεί να επικαλείται σήμερα μετά από 2 χρόνια ότι εκ παραδρομής δεν ζητήθηκε το υπόλοιπο ποσό που αξιώνει με την αγωγή της αλλά αυτό το οποίο συνάγεται είναι ότι έχει εγκαταλείψει τις αξιώνεις της αναφορικά με τα άλλα ποσά για τα οποία δεν εκδόθηκε απόφαση. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση του θέματος θα οδηγούσε σε παραλογισμούς, όπως το παράδειγμα που δίνω πιο πάνω, σε ατέρμονες διαδικασίες σε αναβίωση παλαιών αγωγών και απαιτήσεων, σε αβεβαιότητα και σε συνεχή εκκρεμοδικία. Υπό τις περιστάσεις η αίτηση κρίνεται αδικαιολόγητη και απορρίπτεται. Καμία Διαταγή για έξοδα. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.