← Κύπρος

Hakim Istamov ν. Stasis Bros Co Ltd, Αρ. Αγωγής: 465/05, 9.12.2009

Hakim Istamov ν. Stasis Bros Co Ltd, Αρ. Αγωγής: 465/05, 9.12.2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2009:A60 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 465/05 Μεταξύ: Hakim Istamov Ενάγοντα και Stasis Bros Co Ltd Εναγομένων ------------------------ Ημερομηνία: 9.12.2009 Αίτηση για τροποποίηση ημερ. 19.11.09 Για Εναγόμενους-Αιτητές: κα Σ. Χ"Νεοφύτου για κ. Γ. Χ"Νεοφύτου (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Ελ. Κωνσταντινίδου) Για Ενάγοντα-Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Α. Τσιρίδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Κλ. Νικολάου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακροαματική διαδικασία στην παρούσα υπόθεση άρχισε στις 22.10.09 και ανεβλήθη για συνέχιση στις 13 και 26.11.

  1. Στις 13.11.2009 που θα συνεχιζόταν η ακροαματική διαδικασία για να αντεξεταστεί ο Ενάγοντας, με κοινό αίτημα των δύο πλευρών παρέμεινε για να συνεχίσει στις 16.11.09 διότι άρχισε προσπάθεια εξώδικου συμβιβασμού της υπόθεσης. Στις 16.11.2009 αφού ναυάγησε η προσπάθεια εξώδικου συμβιβασμού η πλευρά της Εναγομένης εταιρείας ζήτησε αναβολή διότι θα καταχωρούσε αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης. Η πλευρά του Ενάγοντα έφερε ένσταση στην αιτούμενη αναβολή για τους λόγους που αναφέρονται στα πρακτικά της υπόθεσης, αλλά το Δικαστήριο αποδέχθη το αίτημα για αναβολή και έδωσε οδηγίες όπως οποιαδήποτε αίτηση για τροποποίηση καταχωρηθεί μέχρι τις 19.11.2009 και οποιαδήποτε ένσταση εκ μέρους του Ενάγοντα να καταχωρηθεί μέχρι και τις 24.11.2009 και η αίτηση ορίσθη για ακρόαση την 1.12.
  2. Παράλληλα ορίστηκε και η κυρίως υπόθεση για συνέχιση της ακροαματικής διαδικασίας στις 16 και 18.12.
  3. Πράγματι η πλευρά της Εναγομένης εταιρείας στις 19.11.09 κατεχώρησε την παρούσα αίτηση τροποποίησης με την οποία ζητά το ακόλουθο διάταγμα: «Α. Επιτραπεί η τροποποίηση της παραγράφου 7 της Υπεράσπισης της εναγόμενης και αντικαταστάσεως αυτής δια της προσθήκης της ακόλουθης παραγράφου 7:
  4. Πράγματι οι εναγόμενοι μετά από πολλές προσπάθειες προέβησαν σε πώληση του πιο πάνω αναφερόμενου οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 9921, τεμάχιο 15, Φ/Σχ 45/35.Ε.1 στο χωριό Τάλα, στην Πάφο, τοποθεσία Μελισσόβουνος, μετά της επαύλεως που ανεγείρετο εντός αυτού, δυνάμει εγγράφου συμφωνίας ημερ. 06/11/99 σε κάποιον Victor Ivanovich Safronov έναντι του συνολικού τιμήματος των €290.462,24 (Λ.Κ.170.000=). Στο πιο πάνω οικόπεδο μετά της έπαυλης οι εναγόμενοι προέβησαν σε έξτρα εργασίες αξίας €54.675,25 (Λ.Κ.32.000=), οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στα αρχικά σχέδια και την συμφωνία των διαδίκων ημερ. 15/03/95, με αποτέλεσμα το ποσό το οποίο αποκόμισαν από την πώληση του οικοπέδου και της έπαυλης να ανέρχεται στο ποσό των €235.786,99 (Λ.Κ.138.000=). Τούτο είχε σαν αποτέλεσμα οι εναγόμενοι να ζημιωθούν με το ποσό των €266.541,82 (Λ.Κ.156.000=), ποσό το οποίο αποτελεί την διαφορά μεταξύ του τιμήματος πώλησης στον ενάγοντα των €502.328,82 (Λ.Κ.294.000=), (αξία οικοπέδου και έπαυλης) και του ποσού των €235.786,99 (Λ.Κ.138.000=) το οποίο ήταν το καθαρό προϊόν της νέας πώλησης αφού αφαιρέθηκε η αξία των έξτρα εργασιών. Το πιο πάνω ποσό των €266.541,82 (Λ.Κ.156.000=) οι εναγόμενοι ανταξιώνουν εναντίον του ενάγοντα με την πιο κάτω ανταπαίτηση τους.» Η αίτηση υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση του διευθυντού της Εναγομένης εταιρείας στην οποία αναφέρεται ότι στις 12.11.09, μετά που άρχισε η ακροαματική διαδικασία διαπιστώθηκε από τον δικηγόρο που χειρίζεται τώρα την υπόθεση ότι η παράγραφος 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης δεν ήταν σωστή σύμφωνα με τα πραγματικά γεγονότα και την έγγραφη συμφωνία ημερ. 6.11.2009, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση του. Επίσης διαπιστώθηκε ότι ο προηγούμενος δικηγόρος που ετοίμασε την Έκθεση Υπεράσπισης δεν συμπεριέλαβε την αξία του οικοπέδου στον υπολογισμό της συνολικής αξίας οικοπέδου και έπαυλης με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται λανθασμένη η αξία του οικοπέδου και της έπαυλης που στην πραγματικότητα είναι €502.328,82 και όχι όπως λανθασμένα φαίνεται €433.984,
  5. Ο προηγούμενος δικηγόρος της Εναγομένης εταιρείας, όπως ανέφερε στον ενόρκως δηλούντα εκ λάθους και παραδρομής δεν συμπεριέλαβε την έγγραφη συμφωνία ημερ. 6.11.99 με την οποία η Εναγομένη πώλησε σε τρίτο άτομο το οικόπεδο και την έπαυλη και ούτε συμπεριέλαβε τις εργασίες τις οποίες διενήργησε και εκτέλεσε η Εναγόμενη στο οικόπεδο και την έπαυλη πέραν των όσων προέβλεπε η συμφωνία της Εναγομένης μετά του Ενάγοντα. Είναι ο ισχυρισμός της Εναγομένης εταιρείας ότι ο Ενάγοντας δεν θα περιέλθει σε δυσμενέστερη θέση από αυτή που βρίσκεται τώρα και κανένα δικαίωμα του δεν θα επηρεαστεί με την τροποποίηση και θα έχει και την ευκαιρία να παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία θέλει για αντίκρουση των ισχυρισμών που θα προβληθούν μέσω της τροποποίησης. Η πλευρά του Ενάγοντα καταχώρησε ένσταση που αναφέρει σαν λόγους ένστασης τους ακόλουθους: «
  6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομολογίας και της νομοθεσίας για έγκριση του αιτήματος.
  7. Η ένορκος δήλωση δεν περιέχει οποιαδήποτε στοιχεία που να δικαιολογούν την αίτηση.
  8. Η αίτηση έγινε σε καθυστερημένο στάδιο.
  9. Δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση.
  10. Θα προκληθεί ανεπανόρθωτη βλάβη στον Εναγόμενη αν εγκριθεί το αίτημα.
  11. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας.
  12. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν συνάδουν με τους κανόνες δικογράφησης.» Η ένσταση που Ενάγοντα υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που κατεχωρήθη από δικηγόρο, ο οποίος όπως αναφέρει συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο Κώστας Τσιρίδης και Σία που είναι οι δικηγόροι του Ενάγοντα, ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τον Ενάγοντα να προβεί στην ένορκη δήλωση και ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Στην ένορκη δήλωση αναφέρονται τα κάτωθι σαν γεγονότα σύμφωνα με τα οποία δεν πρέπει να επιτραπεί η αιτούμενη από την Εναγόμενη εταιρεία τροποποίηση: «
  13. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την αίτηση τροποποίησης του πολύ καθυστερημένα και σε στάδιο μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας.
  14. Στην τροποποιημένη παράγραφο που επιθυμούν οι Εναγόμενοι να εισαγάγουν περιέχεται ισχυρισμός για επιπρόσθετα έξοδα κατά την ανέγερση της οικίας. Αυτός ο ισχυρισμός είναι εντελώς καινούργιος και εμφανίζεται για πρώτη φορά σήμερα.
  15. Κατά την προετοιμασία της υπόθεσης ο Ενάγοντας και ο δικηγόρος του δεν ανέμεναν αυτό το νέο ισχυρισμό και αυτή την στιγμή μετά από τόσα χρόνια και την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας είναι αδύνατο για τον Ενάγοντα να τον αντιμετωπίση.
  16. Αν ο ισχυρισμός αυτός προβαλλόταν έγκαιρα τότε, όπως μου αναφέρει ο δικηγόρος του Ενάγοντα που χειρίζεται την υπόθεση θα ζητούνταν Περαιτέρω και Καλύτερες Λεπτομέρειες για τις έξτρα εργασίες ώστε να μπορεί να γνωρίζει τι επακριβώς θα έχει να αντιμετωπίσει ο Ενάγοντας.
  17. Επιπρόσθετα θα ζητήτουν αποκάλυψη εγγράφων πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας για να έχει στην κατοχή του ο Ενάγοντας τα σχέδια της Οικίας όπως συμφωνήθηκε να πωληθεί στον Ενάγοντα και τα σχέδια όπως συμφωνήθηκε να πωληθεί στον νέο αγοραστή για να μπορεί να εξασφαλίσει ο Ενάγοντας την αναγκαία επιστημονική μαρτυρία για τις επιπρόσθετες εργασίες και αν πράγματι ευσταθεί ο ισχυρισμός του επιπλέον κόστους.
  18. Τα διαδικαστικά βήματα που αναφέρω πιο πάνω δεν μπορούν να γίνουν τώρα αφού η ακροαματική διαδικασία έχει ξεκινήσει και είναι πλέον καθυστερημένο το στάδιο για να ζητηθούν τα πιο πάνω.
  19. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω αν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα επηρεαστούν δυσμενώς τα συμφέροντα του Ενάγοντα για μια δίκαιη δίκη και οι Εναγόμενοι θα λάβουν ένα άνισο πλεονέκτημα.
  20. Επιπρόσθετα από τα πιο πάνω η αιτούμενη τροποποίηση δεν συνάδει με τους κανόνες δικογράφησης. Είναι καλά νομολογημένο και προβλέπεται από τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας ότι όπου αναφέρονται ποσά θα πρέπει να δίδονται λεπτομέρειες. Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν δίδονται λεπτομέρειες για τις έξτρα εργασίες και αυτό δεν συνάδει με τους κανόνες δικογράφησης. Για το λόγο αυτό το Δικαστήριο δεν πρέπει να εγκρίνει την αιτούμενη τροποποίηση.
  21. Συμπληρωματικά και επιπρόσθετα των πιο πάνω δεν προβάλλονται οποιοιδήποτε καλοί λόγοι στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για να εγκριθεί το αίτημα.
  22. Όσον αφορά το θέμα των αριθμητικών λαθών οι Εναγόμενοι βασίζονται στο λάθος του δικηγόρου. Είναι καλά νομολογημένο ότι λάθος του δικηγόρου από μόνο του δεν είναι λόγος για έγκριση αιτήματος στο Δικαστήριο.
  23. Ακόμα πιο σημαντικό όμως είναι το γεγονότα ότι στην ένορκο δήλωση δεν αναφέρεται τίποτα απολύτως για το θέμα των έξτρα εργασιών. Δεν δίδεται καμία εξήγηση γιατί ο ισχυρισμός αυτός δεν συμπεριλήφθηκε από τον προηγούμενο δικηγόρο. Ενώ αναφέρουν ότι τα αριθμητικά λάθη έγιναν από το δικηγόρο δεν εξηγούν πού οφείλεται η μη συμπερίληψη των έξτρα εργασιών.
  24. Το βάρος απόδειξης για να δεχτεί το Δικαστήριο την αίτηση φέρει ο Αιτητής και από την στιγμή που δεν δίδουν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε στοιχεία που να δικαιολογούν γιατί δεν συμπεριλήφθηκαν από την αρχή οι ισχυρισμοί για έξτρα εργασίες το Δικαστήριο πρέπει να απορρίψει την αίτηση τους.
  25. Το γεγονός ότι δεν αλλοιώνεται ουσιαστικά το ποσό της ανταπαίτησης δεν σημαίνει ότι δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα του Ενάγοντα για τους λόγους που αναφέρει πιο πάνω.» Πριν προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης θεωρώ ορθό όπως αναφερθώ στην πορεία της παρούσας υπόθεσης. Η υπόθεση καταχωρήθη στις 18.2.
  26. Μετά που διεφάνη κάποια ασυμφωνία με τον προηγούμενο δικηγόρο του Ενάγοντα και ένεκα και του γεγονότος ότι η αγωγή δεν επεδόθη έγκαιρα έγινε αίτηση για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος από τους νυν δικηγόρους του Ενάγοντα. Μετά που έγινε κατορθωτή η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος η Εναγόμενη εταιρεία καταχώρησε εμφάνιση στις 17.10.
  27. Η Έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντα κατεχωρήθη στις 26.10.
  28. Στις 17.11.06 κατεχωρήθη αίτηση για λήψη απόφασης λόγω μη καταχώρησης της Έκθεσης Υπεράσπισης, η οποία και μετά από συγκατάθεση της πλευράς του Ενάγοντα δύο φορές, κατεχωρήθη η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στις 21.3.
  29. Η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση κατεχωρήθη από τον Ενάγοντα στις 18.12.07 και μετά από ειδοποίηση από τον Πρωτοκολλητή σύμφωνα με το Θεσμό 13

(1)της Διαταγής 26 και μετά από αίτηση του Ενάγοντα για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Υπεράσπιση. Μετά από μερικές αναβολές με σκοπό την επίτευξη συμβιβασμού ορίσθη για ακρόαση πρώτη φορά στις 7.10.08 η οποία ημερομηνία μετακινήθηκε μετά από αίτηση της πλευράς του Ενάγοντος στις 10.2.09. Στις 16.4.09 έγινε αλλαγή δικηγόρου της Εναγομένης εταιρείας και διορίστη ο νυν δικηγόρος της Εναγομένης εταιρείας κ. Χ"Νεοφύτου για να χειριστεί περαιτέρω την υπόθεση και όπως ελέχθηκε πιο πάνω στις 22.10.09 άρχισε η ακροαματική διαδικασία. Οι αγορεύσεις και τα επιχειρήματα των συνηγόρων των διαδίκων εμφαίνονται στα πρακτικά της υπόθεσης και τα έχω μελετήσει πολύ προσεκτικά. Η Δ.25, Θ. 1, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας βασίζεται η αίτηση προβλέπει πως: «Το Δικαστήριο, ή ο Δικαστής, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να αλλάξει ή να τροποποιήσει το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ή τα δικόγραφά του, με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που θα κρίνει δίκαιο, και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται, οι οποίες θα είναι αναγκαίες για το σκοπό της διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων για τα οποία οι διάδικοι έχουν διαφορές.» Θα προσπαθήσω, κατ΄ αρχάς να εκθέσω τις βασικές αρχές. Η αρχή που επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Νewspapers Ltd [1970] 2 All E. R. 754, έχει υιοθετηθεί και στην Κύπρο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ των οποίων η Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 A.A.Δ. 1, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ. ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934. Ο Λόρδος Denning είχε αναφέρει πως: "I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money." Στην υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393 αναφέρει ο Bramwell L. J. στη σελ. 396: "My practice has always been to give leave to amend unless I have been satisfied that the party applying was acting mala fide, or that, by his blunder he has done some injury to his opponent which could not be compensated for by costs or otherwise. However negligent or careless may have been the first omission and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs. Before the hearing leave is readily granted on payment of the costs occasioned unless the opponent will be placed in a worse position than he would have been if the amendment pleading was delivered in the first instance (Steward v. North Metropolitan Transway Co. 16 Q.B.D. 556)." (Bλ. επίσης Ευριπίδου v. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24, William Patric Jack v. Philippa Estates Ltd
(1988)1 Α.Α.Δ. 607, Mahatton v. Viceroy Shipping Co. Ltd
(1979)1 Α.Α.Δ. 542, όπου το πιο πάνω απόσπασμα έχει υιοθετηθεί). Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ. ά. (πιο πάνω) αναφέρεται πως: "Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις, ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Στην υπόθεση Geto Tracing Import - Export Ltd. V. To Πλοίο Μ/V Vladimir Vaslyayev, (αρ. 4)
(1993)1 Α.Α.Δ. 714, 716 λέχθηκε πως: "Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιόν του τις πραγματικές επίδικες διαφορές." Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 704, προβάλλεται η σύγχρονη τάση αντιμετώπισης του θέματος: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Στην υπόθεση Ε. Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co Ltd
(1990)A.A.Δ. 24 υποβλήθηκε αίτημα για τροποποίηση στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων και αφού είχε ολοκληρωθεί η αγόρευση της μιας πλευράς. Η αίτηση βασίζετο στον Κ. 90 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου, όπου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εγκρίνει τροποποίηση της δικογραφίας, ασκείται με βάση τις ίδιες αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο ίδιο πεδίο, σε άλλους τομείς της αστικής δικαιοδοσίας. Αναφέρεται στη σελ. 26 πως: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και εξισορροπούνται μετά από συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελεσφόρο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους και των συμφερόντων του δημοσίου στη εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης.» (Bλέπε επίσης Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 33, Claraped v. Commercial Union Association 32 W. R., Steward v. North Metropolitan Transways Company (πιο πάνω), Michael v. United Sea Transport Co. Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 401, Mahatton v. Viceroy Shipping Co. Ltd and Another (πιο πάνω), United Sea Transport Co. Ltd. and Another v. Zakou
(1980)1 Α.Α.Δ. 510). Ο παράγοντας καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, μπορεί, κάτω από ορισμένες περιστάσεις, να επηρεάσει το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, όμως ο παράγοντας αυτός δεν είναι αφ΄ εαυτού αποφασιστικής σημασίας στην έκβαση της αίτησης. Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Export Co. κ. ά. v. A.G. Leventis Company (Nigeria) Ltd και άλλοι
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 αναφέρεται πως: «O παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας.» Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Αζά (πιο πάνω), αναφέρεται πως: «Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» (Bλέπε επίσης Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ. ά. (πιο πάνω) και Evripidou and Another v. Kannaourou (πιο πάνω). Προκύπτει πως ο παράγοντας καθυστέρηση εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Η υπόθεση Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607, 611 δίδει μια διαφοροποιημένη προσέγγιση. Αναφέρεται πως: «Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την τροποποίηση ήταν γνωστά ή, εύλογα, μπορούσαν να εντοπίσουν από τους εναγομένους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκων δεν παρέχει αφ΄ εαυτής λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας, ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση υποβολής του αιτήματος.» Ακόμα, στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. v. Αντρέας Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, στη σελ. 562 αναφέρεται πως: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσειόντων στην έκταση που τη θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους.» Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα, Πολ. Εφ. 10341, ημερομηνίας 19.1.1999 παρατίθεται απόσπασμα από την υπόθεση Cropper v. Smith
(1884)26 Ch. D. 700, 710-711 ότι: "... I know of no kind of error or mistake which, if not fraudulent or intended to overreach, the Court ought not to correct, if it can be done without injustice to the other party. Courts do not exist for the sake of discipline, but for the sake of deciding matters in controversy, and I do not regard such amendment as a matter of favour or grace .. It seems to me that as soon as it appears that the way in which a party has framed his case will not lead to a decision of the real matter in controversy, it is as much a matter of right on his part to have it corrected, if it can be done without injustice, as anything else in the case is a matter of right." Και μνημονεύεται η Easton v. Ford Motor Co. Ltd.
(1993)4 All E. R. 257 που την επαναβεβαιώνει. Με αναφορά στη δική μας νομολογία και ειδικά σε σχέση με τις περιπτώσεις όπου η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή μνημονεύεται απόσπασμα από την Saba & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.Α.Δ. 426, 432 ότι: «Μένει το ερώτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης. Η σημασία του ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει γίνει τέτοιος ή άλλος ανάλογος ισχυρισμός και δε συμφωνούμε πως καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή.» Σημειώνεται ακόμη πως: «Στην Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου το Εφετείο θεώρησε πως η χρονική διάσταση αποτελούσε παράγοντα που δεν επέτρεπε αποδοχή του αιτήματος για τροποποίηση, κατ΄ ουσία τη συνάρτησε, όπως προκύπτει από το ιστορικό, με την έλλειψη καλής πίστης που εκ προοιμίου καθιστούσε αδικαιολόγητη την καθυστέρηση.» Από την πλευρά του Ενάγοντα υπήρξε ισχυρισμός ότι θα επηρεαστεί δυσμενώς η υπόθεση του εάν επιτραπεί η τροποποίηση. Είναι βέβαια φανερό ότι ο Ενάγοντας κατά τη δίκη, οφείλει να αποδείξει τους βασικούς του ισχυρισμούς, όπως είχε υπόψη του ότι ήταν και η υποχρέωση του από της καταχώρισης της αγωγής. Περαιτέρω δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι όταν επιτραπεί μια τροποποίηση παρέχεται η δυνατότητα στην άλλη πλευρά, να αιτηθεί την επανακλήτευση κάποιου μάρτυρα για να αντεξεταστεί ή την προσκόμιση περαιτέρω μαρτυρίας επί των ζητημάτων που εγείρονται από τη γενόμενη τροποποίηση (βλ. Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co Ltd
(1990)1 A.A.Δ. 24, σελ. 27). Συνεπώς η υπεράσπιση δεν θα βρεθεί διαδικαστικά σε δυσμενέστερη θέση. Έχει επίσης προβληθεί ο ισχυρισμός από τον Καθ΄ ου η αίτηση-Ενάγοντα ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι δικογραφικά λανθασμένη και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί και δεν πρέπει να επιτρέψει την τροποποίηση. Αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να εξετασθεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης για τροποποίηση. Αν πράγματι η αιτούμενη τροποποίηση είναι δικογραφικά λανθασμένη τότε θα έχει τις ανάλογες δυσμενείς συνέπειες στην υπόθεση των Αιτητών-Εναγομένων κατά τη δίκη, θέμα που θα επιληφθεί το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Αναφορικά με τον προβληθέντα ισχυρισμό εκ μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση-Ενάγοντα για καθυστέρηση υποβολής της αίτησης παρατηρώ ότι η αλλαγή δικηγόρου στην παρούσα υπόθεση έγινε στις 16.4.2009 και στις 22.10.2009 άρχισε η ακροαματική διαδικασία οπότε όπως είναι η θέση των Αιτητών-Εναγομένων διαπιστώθη το λάθος που παρεισέφρυσε στην ετοιμασία της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Κάτω από τα δεδομένα αυτά κρίνω ότι παρόλο που φαίνεται να ορίσθη επανειλημμένα η υπόθεση για ακρόαση η καθυστέρηση που φαίνεται να υπάρχει είναι πλασματική και όχι ουσιαστική αν ληφθεί υπόψη η όλη πορεία τη υπόθεσης όπως περιγράφεται πιο πάνω και δεν μπορεί να επηρεάσει αυτός ο ισχυρισμός την έκβαση της αίτησης. Δεν ευρίσκω επίσης με βάση όλα τα δεδομένα να υπάρχει οποιαδήποτε κακοπιστία στο διάβημα αυτό των αιτητών. Με βάση όλα τα πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα για τροποποίηση όπως η αίτηση παράγραφος Α. Η τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης να καταχωρηθεί μέσα σε τρεις ημέρες από σήμερα και να παραδοθεί στην άλλη πλευρά και οποιαδήποτε απάντηση στην τροποποιηθείσα έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης να καταχωρηθεί εντός τριών ημερών από της παράδοσης της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Το διάταγμα τροποποίησης να εκδοθεί αυθημερόν. Όλα τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης όπως και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ ου η αίτηση-Ενάγοντα και εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων. Ο Ενάγοντας θα έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτημα για περαιτέρω εξέταση οποιουδήποτε των μαρτύρων που έχουν καταθέσει ή και να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία σχετικά με τα θέματα που εισάγονται με την τροποποίηση αυτή. (Υπ.) .................................................. Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.