Στυλιανού Ιωάννου ν. Γεωργίας Παντελή άλλως Πίγγου Κυριάκου Γεωργίας κ.α., Αρ. Αγ.: 776/07, 13 Ιανουαρίου, 2009

(1997)1 Α.Α.Δ. 546 στην οποία και οι δύο πλευρές παρέπεμψαν: «Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση (Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου, Π.Ε. 7901, ημερ. 30.5.90). Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης, όπως ορθά τόνισε ο πρωτόδικος Δικαστής (Georghios Hadjiathanassiou v. Loizos Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401, και Healey and Others v. A. Waddington & Sons Ltd and Others [1954] 1 All E.R. 861).» Περιπλέον, στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου

(1998)1 Α.Α.Δ. 1876 αποφασίστηκε ότι «το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την ΄Εκθεση Απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων». Συνεπώς, η προηγηθείσα αναφορά στον εν λόγω υπερασπιστικό ισχυρισμό έγινε μόνο για να δοθεί η συνολική εικόνα, επειδή αναφέρεται στη συμφωνία ημερ. 5/5/95 η οποία είναι το αντικείμενο της άλλης αγωγής. Με κριτήριο το περιεχόμενο των δύο εκθέσεων απαιτήσεως και παρά τα όσα εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών, δεν εντοπίζεται «κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος» το οποίο μάλιστα να έχει τέτοια σημασία σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα ώστε οι δύο αγωγές να συνενωθούν. ΄Αλλωστε, το κατά πόσο ο ενάγοντας πώλησε ή εκχώρησε το 1995 τα κτήματα ή τη σύμβαση, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης δυνάμει της συμφωνίας του 1988, όπως ζητά με την παρούσα αγωγή. Εάν έχει δίκαιο, θα εγγραφεί ως ιδιοκτήτης των κτημάτων που αγόρασε από τις εναγόμενες και η επίδικη διαφορά μεταξύ των παρόντων διαδίκων θα επιλυθεί χωρίς να υπάρχει οτιδήποτε απ' όσα αναφέρονται στην άλλη αγωγή που να επηρεάζει την έκβαση της παρούσας. ΄Οπως και στην υπόθεση MEDCOM, «οποιαδήποτε και να είναι η έκβαση της δεύτερης αγωγής αυτή δεν μπορεί να επηρεάσει την έκβαση της πρώτης. Μπορεί .... να υπάρχουν κοινοί μάρτυρες και μαρτυρία .... αλλά οποιαδήποτε και να είναι αυτή η μαρτυρία δεν θα επηρεάσει την έκβαση της πρώτης αγωγής.» Αντίθετα, η συνένωση, όπως ορθά εισηγήθηκε η πλευρά των εναγομένων θα προκαλέσει καθυστέρηση και περιττά έξοδα στην παρούσα αγωγή της οποίας τα ζητήματα είναι απλά. Ως εκ των άνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ)............................. Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. [1]«When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο