Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Χριστοφής Κάστανος κ.α., Αρ. Υπ.: 94/2003, 26 Ιανουαρίου 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2009:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 94/2003 Μεταξύ: Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ Εναγόντων -και-
- Χριστοφής Κάστανος
- Γεώργιος Σολωμού 3.Γεώργιος Μαρτή Εναγομένων 26 Ιανουαρίου 2009 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες: κ. Α. Ζαχαρίου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Γ. Ζαχαρίου) Για εναγόμενους 1, 2, 3: κ. Α. Μαθηκολώνης (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Ζαχαρία) Α Π Ο Φ Α Σ Η
- Οι ενάγοντες αξιώνουν την καταβολή χρηματικών και άλλων θεραπειών επικαλούμενοι παράβαση όρων συμφωνίας ενοικιαγοράς. Από την πλευρά τους οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η συμφωνία ήταν εικονική ή και μη γνήσια και συνιστούσε παράνομη δανειοδότηση και αξιώνουν ανταπαιτητικώς δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς και εγγύηση είναι άκυρες, παράνομες και ανεφάρμοστες και επίσης αξιώνουν δήλωση του Δικαστηρίου ότι το έγγραφο ενεχυρίασης κινητών αξιών είναι άκυρο, ανεφάρμοστο ή και δεν εξασφαλίζει οποιοδήποτε εισπράξιμο χρέος. 2.
- Στις 4.7.2000 οι εναγόμενοι υπέγραψαν την επίδικη συμφωνία (τεκμ. 2.1). Την δήλωση εμπόρου την υπέγραψε ο εναγόμενος 2 και μισθωτής ήταν ο εναγόμενος 1, ως επίσης υπέγραψαν και το σχετικό τιμολόγιο (τεκμ. 2.2) ημερ. 4.7.
- Αντικείμενο της επίδικης συμφωνίας ήταν 40 κλιματιστικά (air conditions). Το ποσό χρηματοδότησης ανερχόταν στο συνολικό ποσό των ΛΚ28.928,12 και ειδικότερα ΛΚ25.046.- χρηματοδότηση πλέον ΛΚ3.882,12 δικαιώματα ενοικιαγοράς, σύνολο ΛΚ28.928,
- Το πιο πάνω ποσό ήταν πληρωτέο σε 24 δόσεις από ΛΚ1.205,33 η κάθε μία. Η πρώτη δόση ήταν πληρωτέα στις 4.8.2000 και ακολούθως την 4η ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης και επιπρόσθετα με την τελευταία δόση θα πληρωνόταν και το ποσό των ΛΚ10.- ως δικαίωμα αγοράς. Οι εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν ως εγγυητές στη πιο πάνω συμφωνία. 2.
- Ο εναγόμενος 1 για εξασφάλιση των υποχρεώσεων του ενεχυρίασε 28,093 μετοχές της εταιρείας Europrofit Capital Investors LTD (τεκμ.6). Η πιο πάνω συμφωνία υπογράφηκε στις 5.7.
- 2.
- Στα πλαίσια της επίδικης συμφωνίας καταβλήθηκε το συνολικό ποσό ΛΚ2.000.-. Οι εναγόμενοι παρέλειψαν να καταβάλουν τις δόσεις από 4.1.2001 (μέρος) μέχρι 4.11.
- Το υπόλοιπο ανέρχεται στις ΛΚ26.958,92 (τεκμ. 3). Έτσι οι ενάγοντες στις 21.1.2003 με επιστολή τους (τεκμ.4) τερμάτισαν τη συμφωνία καθότι καθυστερούσαν τις δόσεις από 4.1.2001 (μέρος) μέχρι 4.11.
- 2.4 Τα όσα αναφέρονται στις παρ. 2.1, 2.2 και 2.3 δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους εναγόμενους, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι η επίδικη συμφωνία είναι εικονική, μη γνήσια κ.ο.κ. και αξιώνουν ανταπαιτητικώς τις θεραπείες που περιγράφονται στην παρ.
- 3.
- Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε εκ μέρους των εναγόντων ο κ. Α. Σάββα (τεκμ.1 μέρος της κυρίως εξέτασης του), ο οποίος ανάφερε τα ακόλουθα: (α) Είναι υπάλληλος των εναγόντων από το 1998 και υπηρετεί στο κατάστημα των εναγόντων στο Παραλίμνι ως υπεύθυνος στο τμήμα αποδοχής των συμβολαίων. (β) Αναφέρθηκε στα γεγονότα που περιγράφονται στις παρ. 2.1, 2.2 και 2.
- (γ) Τον Ιούλιο του 2000 οι εναγόμενοι προσήλθαν στο κατάστημα των εναγόντων στο Παραλίμνι και ζήτησαν χρηματοδότηση γύρω στις ΛΚ25.000.- γιατί είχαν ανάγκη από χρήματα. Τους εξήγησαν ότι είναι οργανισμός που ασχολείται με ενοικαιγορές και χρηματοδοτήσεις και ότι δεν είχαν πρόβλημα να χρηματοδοτήσουν την περιουσία τους με την μορφή ενοικιαγοράς με λογικά ποσά και ανάλογες εξασφαλίσεις. Αφού αποδέχτηκαν τους ζήτησαν να προβούν σε ενοικιαγορά των κλιματιστικών ιδιοκτησία του εναγόμενου 2 τα οποία ανέλαβε να πωλήσει στους ενάγοντες για σκοπούς ενοικιαγοράς τους από τον εναγόμενο
- (δ) Τους υπέβαλαν διάφορες ερωτήσεις αναφορικά με τα κλιματιστικά και με την εμπειρία που έχουν από πολλές χρηματοδοτήσεις και από προηγούμενα τιμολόγια και καταστάσεις ετοίμασαν την επίδικη συμφωνία (τεκμ.2) την οποία όλοι οι εναγόμενοι υπέγραψαν. (ε) Ο λόγος που δεν προχώρησαν σε έλεγχο των κλιματιστικών ήταν διότι υπήρχε εξασφάλιση με ενεχυρίαση μετοχών (τεκμ.6) και γνώριζαν ότι ήταν αξιόχρεοι ως επίσης είχαν τις διαβεβαιώσεις και τις υπογραφές όλων των εναγομένων (βλ. και τεκμ. 7). (στ) Έτσι εκδόθηκε επιταγή για το ποσό των ΛΚ25.000.- (τεκμ.5) την οποία σύμφωνα με οδηγίες του εναγόμενου 1 πλήρωσαν τον εναγόμενο
- Η εν λόγω επιταγή φέρει ημερομηνία πληρωμής 4.7.
- 3.
- Αντεξεταζόμενος ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Ο εναγόμενος 1 εργαζόταν ως κλητήρας στην Τράπεζα Κύπρου. Ο εναγόμενος 2 τότε ασχολείτο με ασφάλειες και ο εναγόμενος 3 ήταν γεωργός και είχε περίπτερο στην Αγία Νάπα. Την επίδικη συμφωνία (τεκμ. 2.1) και το τιμολόγιο (τεκμ. 2.2) τα συμπλήρωσε ο ίδιος ο κ. Α. Σάββα. (β) Οι εναγόμενοι γνώριζαν ότι οι ενάγοντες ασχολούνταν με ενοικιαγορές. (γ) Οι εναγόμενοι όταν μετέβησαν στα γραφεία των εναγόντων συναντήθηκαν με τον διευθυντή του καταστήματος κ. Πατσιά και οι τρεις εναγόμενοι ζήτησαν χρηματοδότηση. Ο κ. Α. Σάββα ήταν παρών αφού τον κάλεσε ο διευθυντής. Ζήτησαν χρηματοδότηση για ΛΚ150.000.- για να διαχειριστούν τουριστικό συγκρότημα στην περιοχή Σωτήρας. Τους αναφέρθηκε ότι για να προχωρήσουν σε χρηματοδότηση θα πρέπει να τους προσφέρουν αντικείμενα που είχαν. Έτσι οι εναγόμενοι γενικά τους τα ανέφεραν. Η καταγραφή των αντικειμένων έγινε στο γραφείο του κ. Α. Σάββα και ακολούθως με τον κ. Πατσιά αποφάσισαν. Η καταγραφή έγινε μετά που δόθηκε έγκριση στο διευθυντή κ. Πατσιά από άλλο ανώτερο του τον κ. Κτωρίδη. Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι ο κ. Πατσιάς πήρε έγκριση από τον διευθυντή και την ανέθεσε σ΄ αυτόν. (δ) Σε σχέση με την αξία των αντικειμένων δήλωσε ότι οι εναγόμενοι την ανέφεραν και θεώρησαν τις τιμές λογικές. Δεν ρώτησε πόσων χρονών ήταν τα αντικείμενα, τι μάρκα ήταν από τι υλικό ήταν κατασκευασμένα. Δεν τα επιθεώρησαν ούτε και ρώτησαν που βρίσκονται. Τους θεώρησαν αξιόπιστους και εφόσον ήθελαν να διαχειριστούν διαμερίσματα θεώρησαν λογική την εκδοχή τους. (ε) Οι εναγόμενοι σύμφωνα με τον κ. Α. Σάββα γνώριζαν ότι έπρεπε να παράσχουν εξασφαλίσεις και τους ανέφεραν για τις μετοχές. Στα πλαίσια των άλλων συμφωνιών υπήρχε η εξασφάλιση αυτοκινήτων. Την τελευταία εξασφάλιση που περιγράφεται την ζήτησαν οι ενάγοντες. Η αξία των μετοχών που παραχωρήθηκαν για εξασφάλιση ήταν μεγαλύτερη της χρηματοδότησης και έτσι οι ενάγοντες θεωρώντας ότι πρόκειται για καλή εξασφάλιση δεν ζήτησαν να εγγράψουν υποθήκες. (στ) Έτσι καταρτίστηκαν πέραν της επίδικης συμφωνίας και οι πιο κάτω συμφωνίες. Συμφωνία ημερ. 3.7.2000 (τεκμ.8). Αφορά διάφορα έπιπλα στην οποία μισθωτής είναι ο εναγόμενος 3 στην παρούσα υπόθεση και εγγυητές οι εναγόμενοι 1 και
- Τη δήλωση εμπόρου την υπογράφει ο εναγόμενος
- Το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης ήταν ΛΚ2.500.- πλέον ΛΚ51.- χαρτόσημα πλέον ΛΚ60.- άλλα έξοδα πλέον ΛΚ3.892,20 δικαιώματα ενοικιαγοράς σύνολο ΛΚ29.003,20 το οποίο ήταν πληρωτέο με 24 μηνιαίες δόσεις των ΛΚ1.208,46 η κάθε μία από 3.8.2000 μέχρι εξόφλησης. Συμφωνία ημερ. 3.7.2000 (τεκμ.9). Αφορά το όχημα ΕΖΡ 072 στην οποία μισθωτής είναι ο εναγόμενος 2 στην παρούσα υπόθεση. Τη δήλωση εμπόρου την υπογράφει ο εναγόμενος
- Το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ανέρχεται στις ΛΚ29.025,14 το οποίο και πάλιν ήταν πληρωτέο με 24 μηνιαίες δόσεις των ΛΚ1.209,38 από 3.8.2000 μέχρι εξόφλησης. Συμφωνία ημερ. 3.7.2000 (τεκμ.10) η οποία αποτέλεσε αντικείμενο της αγωγής 96/03 Ε.Δ. Αμμοχώστου. Αφορά έπιπλα στην οποία μισθωτής είναι ο εναγόμενος 3 στην παρούσα υπόθεση. Την δήλωση εμπόρου την υπογράφει ο εναγόμενος 1 και εγγυητές είναι οι εναγόμενοι 1 και
- Το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης είναι ΛΚ24.300,04 συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων το οποίο ήταν πληρωτέο με 24 μηνιαίες δόσεις των ΛΚ1.012,50 από 3.8.2000 μέχρι εξόφλησης. Συμφωνία ημερ. 3.7.2000 (τεκμ.11) η οποία αποτέλεσε αντικείμενο της αγωγής 97/03 Ε.Δ. Αμμοχώστου. Αφορά έπιπλα. Μισθωτής είναι ο εναγόμενος 1 στην παρούσα υπόθεση και τη δήλωση εμπόρου την υπογράφει ο εναγόμενος
- Εγγυητές είναι ο τελευταίος και ο εναγόμενος
- Το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης ανέρχεται συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων στις ΛΚ22.060,50 το οποίο ήταν πληρωτέο με 24 μηνιαίες δόσεις των ΛΚ919,18 από 3.8.2000 μέχρι εξόφλησης. Συμφωνία ημερ. 4.7.2000 (τεκμ.12). Αφορά εξοπλισμό διαμερισμάτων και ειδικότερα 40 σόμπες και 40 ψυγεία. Μισθωτής είναι ο εναγόμενος
- Την δήλωση εμπόρου την υπογράφει ο εναγόμενος 2 και εγγυητές στην συμφωνία είναι οι εναγόμενοι 2 και
- Το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης ανέρχεται στις ΛΚ18.525,04 συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων το οποίο ήταν πληρωτέο με 24 μηνιαίες δόσεις των ΛΚ771,87 από 4.8.2000 μέχρι εξόφλησης. Συμφωνία ημερ. 4.7.2000 (τεκμ.13) η οποία αποτέλεσε αντικείμενο της αγωγής 93/03 Ε.Δ. Αμμοχώστου. Αφορά εξοπλισμό διαμερισμάτων. Μισθωτής είναι ο εναγόμενος 3 και τη δήλωση εμπόρου την υπογράφει ο εναγόμενος
- Εγγυητές είναι ο τελευταίος και ο εναγόμενος
- Το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης ανέρχεται συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων στις ΛΚ21.995,82 το οποίο ήταν πληρωτέο με 24 μηνιαίες δόσεις των ΛΚ916,49 από 4.8.2000 μέχρι εξόφλησης. 4.Όπως διαφαίνεται πιο πάνω όλες οι χρηματοδοτήσεις συμπεριλαμβανομένης και της επίδικης ανέρχονται στο συνολικό ποσό των ΛΚ173.837,86 (συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων). 5.1 Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν και οι τρεις εναγόμενοι. Ο εναγόμενος 1 εργαζόταν κατά τον επίδικο χρόνο ως κλητήρας στην Τράπεζα Κύπρου. Ο εναγόμενος 2 εργαζόταν ως ασφαλιστής και ο εναγόμενος 3 ήταν γεωργός και διατηρούσε και περίπτερο στην Αγ. Νάπα. Ήταν η θέση και των τριών προσώπων ότι ζήτησαν χρηματοδότηση από τους ενάγοντες για το ποσό των ΛΚ150.000.- για επενδύσεις στο ΧΑΚ. Αρχικά είχαν συνάντηση με τον διευθυντή των εναγόντων κ. Πατσιά. Ανέφεραν ότι οι ενάγοντες ενέκριναν τη χρηματοδότηση και υπογράφηκαν συνολικά επτά συμβόλαια ενοικιαγοράς, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το επίδικο και τα οποία καταρτίστηκαν στις
- και 4.7.
- Αναφέρθηκαν στα πιο πάνω συμβόλαια όπως αυτά εκτίθενται στη παρ. 3.2 στ Ι μέχρι VI (σελ. 5 και 6). Ήταν η θέση όλων των εναγομένων ότι όλα τα αντικείμενα που περιγράφονται στα πιο πάνω συμβόλαια ήταν ανύπαρκτα πλην του οχήματος και ότι τα επινόησαν οι ενάγοντες. 5.2 Αντεξεταζόμενος ο εναγόμενος 1 μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Η συμφωνία που αποτέλεσε αντικείμενο της αγωγής 70/03 του Ε.Δ. Λάρνακας ήταν εικονική. Το Δικαστήριο όμως στην πιο πάνω απόφαση απέρριψε τους ισχυρισμούς των εναγομένων και έκρινε ότι επρόκειτο για μια γνήσια ενοικιαγορά του οχήματος ΕΖΡ
- Ενώ δήλωσε ότι ο δικηγόρος του τον πληροφόρησε ότι εκδόθηκε απόφαση εν τούτοις ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν με την απόφαση κρίθηκε ότι δεν ήταν εικονική η πιο πάνω συμφωνία. Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης δήλωσε ότι δεν γνώριζε ότι κρίθηκε γνήσια η ενοικιαγορά. (β) Σε σχέση με τις μετοχές ανέφερε ότι αγοράστηκαν το 2000 και χαρακτηριστικά ανέφερε ότι αγοράστηκαν με «αέρα». Ήταν ήδη αγορασμένες πριν καταρτιστεί η συμφωνία (τεκμ.2.1) και επρόκειτο γι΄ αυτές που ενεχυριάστηκαν (βλ.τεκμ. 6). (γ) Όταν μετέβηκαν στο κατάστημα των εναγόντων ο διευθυντής κ. Πατσιάς τους ρώτησε τι εξασφαλίσεις μπορούσαν να παραχωρήσουν και του ανέφεραν ότι κατείχαν 28,000 μετοχές της Europrofit. Σε ερώτηση του συνηγόρου των εναγόντων κατά πόσο ανέφερε στους ενάγοντες ότι χρειάζονταν τα χρήματα για να ξοφλήσουν τις μετοχές αυτός δήλωσε ότι δεν τους ρώτησαν εάν οφείλουν τις μετοχές παρά μόνο τι εξασφαλίσεις έχουν. (δ) Ο εναγόμενος 2 εργάζεται ως κλητήρας στην Τράπεζα Κύπρου και γνωρίζει την διαφορά μεταξύ ενοικιαγοράς και δανείου. (ε) Όταν υπέγραφε αντιλαμβανόταν ότι καταρτιζόταν συμφωνία ενοικιαγοράς η οποία ήταν έτοιμη πλην όμως στη συνέχεια δήλωσε ότι τους ανέφεραν ότι για να δοθούν τα χρήματα θα έπρεπε να έπρατταν ότι έπραξαν. (στ) Παρά το γεγονός ότι εισέπραξαν τα χρήματα δήλωσε ότι δεν τα πλήρωσαν καθότι η αξία των μετοχών τους είναι υπό το μηδέν όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και θα πλήρωναν αν η αξία των μετοχών τους ανερχόταν από ΛΚ4.- σε ΛΚ8.- και βρίσκονται στο Δικαστήριο γιατί «έπεσαν οι μετοχές». 5.3 Ο εναγόμενος 2 αντεξεταζόμενος μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Στα πλαίσια της αγωγής 70/03 του Ε.Δ. Λάρνακας γνώριζε ότι η εν λόγω ενοικιαγορά κρίθηκε ότι δεν είναι εικονική. Δήλωσε όμως ότι ανέφερε την πραγματικότητα. (β) Όταν υπέγραφε το τεκμ.2 γνώριζε ότι πρόκειται για συμφωνία ενοικιαγοράς. Δήλωσε όμως ότι οι ενάγοντες ήταν αυτοί που τους ανέφεραν το τι έπρεπε να πράξουν. Οι ενάγοντες τους ανέφεραν ότι έπρεπε να καταρτιστούν τα συμβόλαια αυτά για να τους δώσουν τα χρήματα. Κατά τον επίδικο χρόνο τόσο ο ίδιος όσο και οι ενάγοντες γνώριζαν ότι επρόκειτο για εικονική πράξη. Δεν τους ενδιέφερε ο τρόπος που θα τους έδιδαν τα χρήματα. (γ) Δήλωσε ότι εάν κέρδιζε στο ΧΑΚ θα πλήρωνε. Παρά το γεγονός ότι είναι αυτός που ζήτησε τη χρηματοδότηση εν τούτοις ανέφερε ότι δεν θα έπρεπε να του τα είχαν δώσει και έτσι δεν θα χρωστούσε χρήματα. Το παράπονο του είναι ότι του έδωσαν τα χρήματα. Όταν καταρτίζετο η συμφωνία δεν ήταν σημαίνον γεγονός κατά πόσο επρόκειτο για παράνομη συμφωνία. (δ) Όταν υπέγραφε το τιμολόγιο (τεκμ.2.2) γνώριζε ότι ήταν ένα ψέμα. (ε) Ανέφερε επίσης ότι οι μετοχές που ενεχυριάστηκαν ήταν αγορασμένες από προηγουμένως και κατά την περίοδο εκείνη είχαν την ευχέρεια να αγοράζουν μετοχές με «αέρα» και να τις πληρώνουν μετά από 7-10 μέρες. Τις εν λόγω μετοχές τις αγόρασαν για το ποσό των ΛΚ121.000.- και αποφάσισαν να τις κρατήσουν και έτσι ζήτησαν τα χρήματα από τους ενάγοντες και αγόρασαν και άλλες μετοχές. 5.4 Ο εναγόμενος 3 αντεξεταζόμενος μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Αναφέρθηκε στη συνάντηση που είχαν και ειδικότερα ότι ζήτησαν ΛΚ150.000.- δάνειο. Οι ενάγοντες τους ανέφεραν να υπογράψουν τα συμβόλαια για να πάρουν τα χρήματα, πράγμα το οποίο έπραξαν. Αντιλήφθηκαν ότι επρόκειτο για εικονικές ενοικιαγορές. Με τον τρόπο που επινόησαν οι ενάγοντες τους παραχώρησαν τα χρήματα. (β) Δήλωσε επίσης ότι οι τράπεζες φούσκωσαν το ΧΑΚ αφού κατάρτιζαν ψεύτικα συμβόλαια για να δίνουν λεφτά στο κόσμο και αν δεν έπεφτε το ΧΑΚ θα πλήρωναν. (γ) Ενώ αρχικά ανέφερε ότι οι μετοχές αγοράστηκαν μετά που εγκρίθηκε το δάνειο ακολούθως δήλωσε ότι αυτές ήταν ήδη αγορασμένες και ενεχυριάστηκαν. (δ) Παρά το γεγονός ότι ήταν διάδικος στην αγωγή 70/03 του Ε.Δ. Λάρνακας δεν γνώριζε το αποτέλεσμα και δεν ήταν βέβαιος κατά πόσο έδωσε μαρτυρία.
- Ο κ. Κλεάνθης Ιωαννίδης εργάζεται στην Κεντρική Τράπεζα στο τμήμα εποπτείας τραπεζικών ιδρυμάτων. Ο έλεγχος της Κεντρικής Τράπεζας διενεργείται σε ενοποιημένη βάση και περιλαμβάνει τόσο τις τράπεζες όσο και τις θυγατρικές τους εταιρείες, οι εργασίες των οποίων σχετίζονται με τραπεζικές εργασίες. Στον έλεγχο περιλαμβάνονται και οι ενάγοντες. Σκοπός του ελέγχου της Κεντρικής Τράπεζας είναι η διασφάλιση της οικονομικής ευρωστίας των τραπεζικών ομίλων με απώτερο σκοπό την προστασία των καταθέσεων και την χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Η Κεντρική Τράπεζα σε διάφορες ημερομηνίες εξέδωσε εγκυκλίους (τεκμ. 21 και 22) και με την εγκύκλιο της ημερ. 24.11.1999 ζητούσε από τις τράπεζες όπως μη προβαίνουν σε παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων όταν γνωρίζουν ή εύλογα υποψιάζονται ότι αυτές θα χρησιμοποιηθούν για αγορά μετοχών. Οι ενάγοντες δανείστηκαν από τη Λαϊκή Τράπεζα ποσό χρημάτων. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο υπόλοιπο του πιο πάνω δανείου κατά την περίοδο από 31.12.97 μέχρι 31.12.
- Η Λαϊκή Τράπεζα παράβηκε εγκυκλίους. Το 1999 παρατηρήθηκε υπέρβαση του ορίου πιστωτική επέκτασης και σύμφωνα με πληροφόρηση που είχε επιβλήθηκε στη Λαϊκή Τράπεζα πρόστιμο ΛΚ1.978.
- Επίσης το 2000 παρατηρήθηκε παραβίαση των οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας με αποτέλεσμα σύμφωνα με πληροφορίες να επιβληθεί πρόστιμο στη Λαϊκή Τράπεζα ΛΚ277.000.-. Αντεξεταζόμενος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι αναφορικά με τον δανεισμό των εναγόντων από τη Λαϊκή Τράπεζα δεν γνώριζε από το οφειλόμενο ποσό σε τι ποσό ανερχόταν το κεφάλαιο. Δήλωσε επίσης ότι όλες οι εγκύκλιοι απευθύνονται προς τράπεζες. Στους ενάγοντες δεν τίθενται πιστωτικά όρια από την Κεντρική Τράπεζα και άρα δεν ελέγχονται. Όλες οι εγκύκλιοι έχουν αρθεί στις 28.7.
- Ο κ.Ανδρέας Ηρακλέους εργάζεται στην Ελληνική Τράπεζα από το
- Ο εναγόμενος 2 ήταν πελάτης της τράπεζας όπου εργάζεται και διατηρούσε λογαριασμό. Στις 4.7.2000 κατατέθηκαν στον λογαριασμό του εναγόμενου επιταγές που εκδόθηκαν στο όνομα του και που συμποσούνται στις ΛΚ150.000.-. Οι πιο πάνω επιταγές εκδόθηκαν από τη Λαϊκή Τράπεζα. (τεκμ. 25 και 26). Στις 30.6.2000 ο εναγόμενος 2 εξέδωσε επιταγή με δικαιούχο την εταιρεία CLR για το ποσό των ΛΚ121.268 (τεκμ.27). Στις 3.7.2000 η εν λόγω επιταγή παρουσιάστηκε για πληρωμή αλλά δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια στο λογαριασμό του εκδότη. Μετά από τηλεφωνική επικοινωνία τον διαβεβαίωσε ότι θα κατάθετε χρήματα και τον παρακάλεσε να την πληρώσει. Η Ελληνική Τράπεζα πλήρωσε την επιταγή και στις 4.7.2000 ο εναγόμενος 2 κατέθεσε στο λογαριασμό τις επιταγές της Λαϊκής Τράπεζας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η επιταγή πληρώθηκε στις 3.7.
- Ο κ. Στέλιος Θεοδότου, εργάζεται στην εταιρεία CLR. Δήλωσε ότι περί τις 4.7.2000 κατατέθηκε η επιταγή των ΛΚ121.268.-. Ανέφερε ότι δεν φαίνεται όμως από τις καταστάσεις λογαριασμού (τεκμ. 23 και 24) πότε ξεκαθάρισε. Αντεξεταζόμενος απέκλεισε την πιθανότητα η επιταγή να κατατέθηκε μετά τις 3.7.
- Ανέφερε ότι ίσως να κατατέθηκε στις 3.7.
- Η κατάθεση του ποσού της επιταγής ήταν έναντι του λογαριασμού που διατηρούσε ο εναγόμενος
- Ο κ.Λουκάς Παπαλλής είναι λογιστής - ελεγκτής. Ανέλυσε το επίδικο συμβόλαιο με σκοπό να υπολογίσει τις επιβαρύνσεις. Με τον πρώτο τρόπο υπολογισμού η επιβάρυνση ανερχόταν στο 17,07% και με το δεύτερο τρόπο ανερχόταν στο 14,24% (τεκμ.15 και 16). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν ασχολήθηκε με την πληρωμή ή μη των δόσεων διότι δεν χρειαζόταν για σκοπούς της μελέτης του. Δήλωσε επίσης ότι η επιβάρυνση στο επίδικο συμβόλαιο ανερχόταν στο 7,75%. 10.1 Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων εισηγήθηκε ότι, παρά το γεγονός ότι ακούστηκε μαρτυρία δεν θα πρέπει να επιτραπεί εξωγενής μαρτυρία για την πραγματική φύση της συναλλαγής διότι ισχύει τόσον η αρχή του κωλύματος (estoppel) όσο και η αρχή non est factum. Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου κ.ά. Πολ. Έφεση 11220/ Ημερ.20.12.2002, κρίθηκε ότι είναι παραδεχτή η εξωγενής μαρτυρία όταν υπάρχει ισχυρισμός πως η συμφωνία ήταν πλασματική και όχι αποκαλυπτική της συναλλαγής, επί της πάγιας νομικής αρχής ότι εξωγενής μαρτυρία επιτρέπεται κατ΄ εξαίρεση όταν, μεταξύ άλλων, τίθεται ζήτημα ως προς την πραγματική φύση της συναλλαγής. Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Γεώργιου Κυριάκου Χίνη, Πολ. Έφεση 37/06/ Ημερ. 14.7.2008 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά επέτρεψε εξωγενή μαρτυρία εκ μέρους του εφεσίβλητου εφόσον εκείνο που επιζητείτο να καταδείξει η εξωγενής μαρτυρία ήταν η πραγματική φύση της συναλλαγής, που δεν ήταν αληθινή και γνήσια ενοικιαγορά, πράγμα επιτρεπτό. Αυτή η αρχή έγινε δεκτή και στις αποφάσεις στις υποθέσεις Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Κώστας Κωνσταντίνου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 1432 και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ανδρέας Κωνσταντίνου κ.ά. (ανωτέρω). Η παρούσα υπόθεση διαχωρίζεται, επί των γεγονότων, από την απόφαση στην υπόθεση T.J.S. Enterprises Ltd κ.ά. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 108, στην οποίαν κρίθηκε πως πρόσωπο που είχε παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον πωλητή των αντικειμένων της ενοικιαγοράς, κωλύετο από του να το αρνηθεί μεταγενέστερα.» 10.2 Συνεπώς είναι η κατάληξη μου πως μπορούσε να προσφερθεί εξωγενής μαρτυρία για την πραγματική φύση της συναλλαγής και ότι αυτή μπορεί να αξιολογηθεί χωρίς να εμποδίζεται είτε σε σχέση με τα ζητήματα που σχετίζονται με το non est factum είτε σε σχέση με το κώλυμα συνεπεία συμπεριφοράς. 11. Οι ενάγοντες παρά τους διαζευκτικούς ισχυρισμούς και τις διαζευκτικές τους αξιώσεις, στην αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου προώθησαν μια και μόνο εκδοχή. Ότι η επίδικη συμφωνία είναι μια γνήσια και πραγματική συμφωνία ενοικιαγοράς και ότι τα 40 κλιματιστικά (air-condition) ήταν υπαρκτά. 12.1 Έχω αντιπαραβάλει και έχω αξιολογήσει τόσο την προφορική όσο και την γραπτή μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου. Με έχει απασχολήσει και με έχει προβληματίσει πολύ έντονα η μαρτυρία που τέθηκε και από τις δυο πλευρές. Η μαρτυρία των εναγόντων και ειδικότερα η μαρτυρία του κ. Α. Σάββα ότι η επίδικη συμφωνία είναι μια γνήσια συμφωνία ενοικιαγοράς ακόμη και από μόνη της η εκδοχή αυτή, δεν αντέχει στην κοινή λογική. Το είδος και η περιγραφή των αντικειμένων που ισχυρίζονται ότι χρηματοδότησαν στα έξι συμβόλαια (πλην του συμβολαίου με το αυτοκίνητο) που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των ΛΚ144.812,72, η πλήρης αδιαφορία τους όχι απλώς να ζητήσουν να δουν και να εξετάσουν τα αντικείμενα αλλά ούτε να ζητήσουν οποιαδήποτε πληροφορία ή στοιχείο που να προσδιορίζει την ταυτότητα ή την αξία τους σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τα έξι συμβόλαια παρουσιάζουν ένα κλητήρα τράπεζας, έναν ασφαλιστή και ένα γεωργό, τους οποίους γνώριζαν, να αγοραπωλούν μεταξύ τους τέτοια αντικείμενα. Τα πιο πάνω καθιστούν τη μαρτυρία του κ. Α.Σάββα αναξιόπιστη και γενικότερα την εκδοχή των εναγόντων. Στο πιο πάνω συμπέρασμα θα κατέληγα ακόμη και αν εξέταζα το επίδικο συμβόλαιο από μόνο του. Περαιτέρω πώς μπορεί να γίνει δεκτή η εκδοχή των εναγόντων ότι αγόρασαν από τον εναγόμενο 2 40 κλιματιστικά (air-conditions) για το σημαντικό ποσό των ΛΚ25.000.- χωρίς να ζητήσουν να μάθουν που ευρίσκονται, εάν παραδόθηκαν στον εναγόμενο 1 και ακόμα πιο σημαντικά γεγονότα όπως το μοντέλο τους την ηλικία τους, αν βρίσκονταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και γενικότερα χωρίς να ζητήσουν να πληροφορηθούν οποιοδήποτε στοιχείο προσδιοριστικό της όποιας αξίας τους. Δεν ζήτησαν να πληροφορηθούν για τα πιο πάνω. Πώς είναι δυνατό τότε να διαπιστώσουν εάν άξιζαν ΛΚ25.000.-. Είναι φανερό ότι τα 40 κλιματιστικά αντικείμενα της επίδικης συμφωνίας ήταν ανύπαρκτα και το τιμολόγιο εικονικό. 12.2 Σύμφωνα με τον κ.Α. Σάββα η καταγραφή των αντικειμένων έγινε από μέρους του μετά που δόθηκε η σχετική έγκριση από τον διευθυντή κ. Κτωρίδη στο διευθυντή του καταστήματος κ.Πατσιά. Αρχικά οι εναγόμενοι σύμφωνα με τον κ.Σάββα ανέφεραν στην παρουσία του και στην παρουσία του κ.Πατσιά γενικά τα αντικείμενα. Ευλόγως γεννάται το ερώτημα. Πώς είναι δυνατόν να εγκρινόταν χρηματοδότηση για το ποσό των ΛΚ25.000.- ή και ακόμη χρηματοδοτήσεις συνολικού ύψους ΛΚ150.000.- περίπου χωρίς να γνωρίζουν οι ενάγοντες επακριβώς τα αντικείμενα που θα αποτελούσαν αντικείμενο της επίδικης ενοικιαγοράς ή και αντικείμενα άλλων ενοικιαγορών που αφορούν έπιπλα. Και κάτι άλλο. Ο κ.Α. Σάββα αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι και οι τρεις εναγόμενοι ζήτησαν χρηματοδότηση ύψους ΛΚ150.000.- δήλωσε ότι δεν ετέθη θέμα πόσα θέλει ο ένας ή ο άλλος εναγόμενος. Με τη δήλωση του αυτή αλλά και με όλα τα πιο πάνω καταδεικνύεται ότι στο επίδικο συμβόλαιο δεν αποτυπώθηκε η πραγματικότητα γεγονός που αποτελεί καταλυτικής σημασίας παράγοντα ως προς την γνησιότητα ή μη της συμφωνίας. Στην υπόθεση North Central ctc Co Ltd v. Brailsford
(1962)All E.R. 502, επισημάνθηκε η σημασία που προσλαμβάνει σ΄ αυτές τις περιπτώσεις ο βαθμός αποτύπωσης της πραγματικότητας στα έγγραφα που υπογράφονται. 12.3 Όπως διαφαίνεται από το σύνολο της μαρτυρίας σε δυο μέρες και ειδικότερα στις 3 και 4.7.2000 υπογράφηκε μεγάλος αριθμός συμβολαίων ενοικιαγοράς στα οποία έμπορος μισθωτής και εγγυητές ήταν τα ίδια πρόσωπα. Ο ένας πωλούσε στον άλλο εμπορεύματα τα οποία ήταν μεγάλης αξίας και παρά ταύτα όμως οι ενάγοντες δεν ενδιαφέρθηκαν να τα επιθεωρήσουν και να βεβαιωθούν για την αξία τους. Ήταν η θέση του κ. Α. Σάββα ότι έδωσαν πίστη στα όσα τους αναφέρθηκαν από τους εναγομένους σε σχέση με την αξία τους. Γεννάται και πάλιν το ερώτημα. Τόσο ευκολόπιστοι ήταν οι ενάγοντες; Η απάντηση είναι ασφαλώς όχι. Γνώριζαν ότι δεν υπήρχαν τα αντικείμενα. Επρόκειτο για μεταμφιεσμένη συναλλαγή δανεισμού χρημάτων με «δικαιώματα ενοικιαγοράς» τα οποία δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μεταμφιεσμένοι τόκοι.
- Με έχει απασχολήσει και με έχει προβληματίσει έντονα η μαρτυρία που προσκομίστηκε από μέρους και των τριών εναγομένων όπως περιγράφεται στις παρ. 5.1, 5.2, 5.3 και 5.
- Τα όσα αναφέρθηκαν στο στάδιο της αντεξέτασης από μέρους τους και όπως εκτίθενται πιο πάνω δεν είναι ικανά να καταρρίψουν την αξιοπιστία τους. Η μαρτυρία τους αξιολογείται με σφαιρικότητα. Η μαρτυρία και η εκδοχή και των τριών εναγομένων είναι σε πλήρη συνοχή και αρμονία με τη γενικότερη μαρτυρία που ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου.
- Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν και οι τρεις εναγόμενοι. Ο εναγόμενος 1 εργαζόταν κατά τον επίδικο χρόνο ως κλητήρας στην Τράπεζα Κύπρου. Ο εναγόμενος 2 εργαζόταν ως ασφαλιστής και ο εναγόμενος 3 ήταν γεωργός και διατηρούσε και περίπτερο στην Αγ. Νάπα. Ήταν η θέση και των τριών προσώπων ότι ζήτησαν χρηματοδότηση από τους ενάγοντες για το ποσό των ΛΚ150.000.- για επενδύσεις στο ΧΑΚ. Αρχικά είχαν συνάντηση με τον διευθυντή των εναγόντων κ. Πατσιά. Ανέφεραν ότι οι ενάγοντες ενέκριναν τη χρηματοδότηση και υπογράφηκαν συνολικά επτά συμβόλαια ενοικιαγοράς, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το επίδικο και τα οποία καταρτίστηκαν στις
- και 4.7.
- Αναφέρθηκαν στα πιο πάνω συμβόλαια όπως αυτά εκτίθενται στη παρ. 3.2 στ I μέχρι IV (σελ. 5 και 6 απόφασης). Ήταν η θέση όλων των εναγομένων ότι όλα τα αντικείμενα που περιγράφονται στα πιο πάνω συμβόλαια ήταν ανύπαρκτα πλην του οχήματος και ότι τα επινόησαν οι ενάγοντες. 15.1 Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου το οποίο προβληματίστηκε έντονα ότι τα χρήματα που έλαβαν χρησιμοποιήθηκαν και κατατέθηκαν έναντι λογαριασμού που διατηρούσε ο εναγόμενος 2 στην εταιρεία CLR προς εξόφληση μετοχών, οι οποίες αγοράστηκαν πριν τον καταρτισμό της επίδικης συμφωνίας. Ενώ στην μαρτυρία ανέφεραν ότι δήλωσαν στους ενάγοντες ότι ζητούσαν το ποσό των ΛΚ150.000.- για σκοπούς επένδυσης ΧΑΚ. Και πάλιν τα πιο πάνω δεν είναι ικανά να καταρρίψουν τους ισχυρισμούς των εναγομένων ότι επρόκετιο για μια εικονική συμφωνία, με ανύπαρκτα αντικείμενα, τα οποία επινόησαν οι ενάγοντες. Δήλωσαν ότι την εποχή εκείνη αγόραζαν μετοχές με «αέρα». 15.2 Μάρτυρες της αλήθειας ήταν ο υπάλληλος της Κεντρικής Τράπεζας κ. Κλεάνθης Ιωαννίδης, ο υπάλληλος της Ελληνικής Τράπεζας κ. Α. Ηρακλέους και ο υπάλληλος της CLR Στέλιος Θεοδότου, τους οποίους την μαρτυρία αποδέχομαι. Αναφορικά με τον λογιστή κ. Λ. Παπαλλή δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του καθ΄ ότι δεν ασχολήθηκε με την πληρωμή ή μη των δόσεων του δανείου διότι δεν χρειάστηκε σύμφωνα με τον ίδιο για σκοπούς της μελέτης του, που κατέδειξε ότι οι επιβαρύνσεις ανέρχονταν με τον πρώτο τρόπο υπολογισμού του στο 17,07% και με τον δεύτερο τρόπο στο 14,24%. Αντεξεταζόμενος δήλωσε ότι η επιβάρυνση στο επίδικο συμβόλαιο ανερχόταν σε ποσοστό 7,75%.
- Καθοδηγούμενος από τις νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της κρίσης ως προς την διερεύνηση και τον προσδιορισμό της αληθινής φύσης μιας συναλλαγής και ειδικότερα μιας συμφωνίας ενοικιαγοράς και αντλώντας καθοδήγηση από τις αποφάσεις Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ και Γεώργιος Κυριάκου Χίνη, Πολ. Έφεση 37/06/Ημερ. 14.7.2008 Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Κώστας Κωνσταντίνου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 1432 και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ανδρέας Κωνσταντίνου κ.ά.
(2002)1 ΑΑΔ 2067, κρίνω ότι η επίδικη συμφωνία δεν είναι γνήσια συμφωνία ενοικιαγοράς, και παρεπόμενα άκυρη και ότι τα αντικείμενα της (40 κλιματιστικά) ήταν ανύπαρκτα και ότι οι ενάγοντες ήταν αυτοί που τα επινόησαν και τα ανέγραψαν στο επίδικο τιμολόγιο που οι ίδιοι ετοίμασαν σε δικό τους έντυπο και ότι οι ενάγοντες προώθησαν την κατάρτιση της επίδικης μη γνήσιας συμφωνίας με αποτέλεσμα να συγκαλυφθεί η πραγματική συναλλαγή που δεν ήταν τίποτε άλλο από την παραχώρηση δανείου. Μεταβλήθηκε η συναλλαγή προς απόκρυψη του σκοπού του δανείου που δεν μπορούσε να παραχωρήσει η Λαϊκή Τράπεζα λόγω των τότε περιορισμών της Κεντρικής Τράπεζας.
- Δεν θα προχωρήσω να εξετάσω ζητήματα παρανομίας και δημόσιας πολιτικής όπως ισχυρίζεται ο συνήγορος των εναγομένων καθότι τα ζητήματα αυτά δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με την κατ΄ ισχυρισμό συμφωνία ενοικιαγοράς όπως έχει ξεκαθαρίσει στην υπόθεση Χίνη ανωτέρω σελ.
- 18.1 Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι οι ενάγοντες δεν μπορούν να στηρίξουν την απαίτηση τους σε ενοικιαγορά. Εισηγούνται ότι ακόμα και αν η συμφωνία ενοικιαγοράς ήταν εικονική οι εναγόμενοι οφείλουν να καταβάλουν το ποσό που έλαβαν ως ποσό που καταβλήθηκε αχρεωστίτως και χωρίς χαριστική πρόθεση επί τη βάσει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και διαζευκτικά επίσης το αξιώνουν σε σχέση με πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν σ΄ αυτούς. 18.2 Όπως έχω ήδη αναφέρει οι ενάγοντες παρά τους διαζευκτικούς ισχυρισμούς στην Έκθεση Απαίτησης τους και τις διαζευκτικές τους αξιώσεις ενώπιον του Δικαστηρίου προώθησαν μια και μοναδική εκδοχή και ειδικότερα ότι η επίδικη συμφωνία είναι μια γνήσια και πραγματική συμφωνία ενοικιαγοράς. Η εκδοχή τους αυτή κατέρρευσε. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει πραγματικό υπόβαθρο για παροχή τέτοιων θεραπειών. Τα ίδια θέματα εξέτασε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χίνη (ανωτέρω) και ανέφερε τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο, επίσης ορθά παρατήρησε ότι, παρόλο που ένας ενάγοντας δικαιούται να επιλέξει, στο τέλος, τη διαζευκτική θεραπεία που ζητά στο δικόγραφο του, στην προκείμενη περίπτωση, οι εφεσείοντες επέλεξαν την εκδοχή της ενοικιαγοράς και η εκδοχή αυτή κατέρρευσε επί των γεγονότων. Επομένως (μετά την κατάρρευση της εκδοχής τους) δεν ήταν πλέον θεμιτό να επικαλούνται τις διαζευκτικές βάσεις αγωγής που είχαν περιλάβει στην αγωγή τους (Δέστε την υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 2067). .... Κατά την κρίση μας δεν είναι δυνατόν οι εφεσείοντες να προβάλλουν μια και μοναδική εκδοχή, αυτή της ενοικιαγοράς, και αφού αυτή καταρρεύσει, λόγω αναξιοπιστίας της εκδοχής, να ζητούν από το δικαστήριο άλλες διαζευκτικές θεραπείες τις οποίες, προβάλλουν μεν στο δικόγραφό τους, χωρίς όμως υπόβαθρο γεγονότων το οποίον και να τεκμηριώνεται με αξιόπιστη μαρτυρία. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που θεωρούμε πως δεν χρειάζεται να επεκταθούμε περαιτέρω στις διαζευκτικές θεραπείες που διεκδικούν οι εφεσείοντες. Κατά την εκτίμηση μας το πρωτόδικο δικαστήριο μπορούσε να απορρίψει την αγωγή, στη βάση της αποτυχίας των εναγόντων να αποδείξουν τη μόνη εκδοχή που προώθησαν ενώπιόν του, χωρίς να προχωρήσει στην εξέταση άλλων διαζευκτικών αξιώσεων που παρέμειναν χωρίς οποιοδήποτε υπόβαθρο. Αν, μετά την κατάρρευση της μόνης προωθηθείσας αξίωσής τους, επιτρεπόταν στους εφεσείοντες να προβάλουν τις άλλες δικογραφηθείσες διαζευκτικές αξιώσεις τους, που δεν συναρτώνται προς δικό τους υπόβαθρο γεγονότων και οι οποίες δεν έχουν υποστηριχθεί από μαρτυρία, αυτό θα ήταν και αντινομικό αλλά και άδικο για τον εφεσίβλητο ο οποίος ουδέποτε είχε την ευκαιρία να αντικρούσει άλλες διαζευκτικές εκδοχές όπως π.χ. την παροχή δανείου, πιστωτικών διευκολύνσεων ή την ύπαρξη χρέους, εφόσον ουδέποτε προβλήθησαν.» 18.3 Το άρθρο 65 του περί Συμβάσεων Νόμου δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για παροχή θεραπείας ή αποκατάσταση των δικαιώματα των εναγόντων. Το μόνο που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου όπως έχω ήδη αναφέρει ήταν η μαρτυρία για συμφωνία ενοικιαγοράς η οποία απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη αφήνοντας έτσι τους ενάγοντες χωρίς οποιαδήποτε πιθανότητα για παροχή θεραπείας ή αποκατάστασης. Στην υπόθεση Χίνη (ανωτέρω) σελ.5, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «.. Θεωρούμε πως όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου κ.ά. (ανωτέρω), obiter, ότι δηλαδή η διαπίστωση πως η σύμβαση ενοικιαγοράς ήταν εικονική, εφόσον είχε ως αντικείμενο ανύπαρκτη συναλλαγή και επομένως ότι ήταν άκυρη, δεν θα μπορούσε να βοηθήσει τους εφεσείοντες στην προκείμενη περίπτωση, να εξασφαλίσουν θεραπεία δυνάμει του άρθρου 65 του περί Συμβάσεων Νόμου. Κατά την εκτίμηση μας η αναφορά στην προαναφερόμενη υπόθεση σε συμφωνία εικονική και «παρεπόμενα άκυρη» σχετιζόταν με τη διαπίστωση του δικαστηρίου, σ΄ εκείνη την υπόθεση, ότι η εικονική ενοικιαγορά είχε γίνει προς απόκρυψη παράνομου σκοπού και δεν συναρτόταν με την παροχή οποιασδήποτε θεραπείας δυνάμει του άρθρου 65.» 18.4 Τα ίδια ισχύουν και στην παρούσα περίπτωση. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και καθοδηγούμενος από τις πιο πάνω νομικές αρχές κρίνω ότι οι διαζευκτικές θεραπείες και αξιώσεις των εναγόντων είναι έκθετες σε απόρριψη και συνακόλουθα απορρίπτονται. 19.1 Ανταπαιτητικώς αξιώνεται δήλωση του Δικαστηρίου ότι το έγγραφο ενεχυρίασης κινητών αξιών είναι άκυρο ή και ανεφάρμοστο ή και ότι δεν εξασφαλίζει οποιονδήποτε νόμιμο εισπράξιμο χρέος του εναγόμενου 1 ως και διάταγμα και την ακύρωση του. 19.2 Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στα πλαίσια της επίδικης συμφωνίας που περιγράφεται πιο πάνω ενεχυριάστηκαν 28,093 μετοχές στο όνομα του εναγόμενου 1 (τεκμ.6). Έχοντας υπόψη μου την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η επίδικη συμφωνία δεν είναι γνήσια συμφωνία ενοικιαγοράς για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω και κρίνοντας ότι οι αξιώσεις των εναγόντων δεν επιτυγχάνουν και λαμβάνοντας υπόψη ότι η πιο πάνω εξασφάλιση παραχωρήθηκε και στα πλαίσια άλλων συμβολαίων κρίνω ορθό όπως εκδοθεί δηλωτική απόφαση του Δικαστηρίου ότι το έγγραφο ενεχυρίασης κινητών ημερ. 5.7.2000 δεν εξασφαλίζει οποιοδήποτε εισπράξιμο χρέος δυνάμει της επίδικης συμφωνίας ημερ. 4.7.2000 (τεκμ.2.1). 20. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η απαίτηση των εναγόντων απορρίπτεται και ανταπαιτητικώς εκδίδεται δηλωτική απόφαση ότι το έγγραφο ενεχυρίασης κινητών ημερ. 5.7.2000 δεν εξασφαλίζει οποιοδήποτε εισπράξιμο χρέος δυνάμει της επίδικης συμφωνίας ημερ. 4.7.2000 (τεκμ.2.1). Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εναντίον των εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ....... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο