SKS DEVELOPMENT SONS LTD ν. LA LENIA JEWELLERY LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 165/06, 20 Μαρτίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2009:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ι. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 165/06 S.K.S. DEVELOPMENT & SONS LTD Ενάγοντες -και-
- LA LENIA JEWELLERY LTD
- ΓΙΩΡΓΟY ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εναγόμενοι __________________________________ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 2008, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥΣ, ΓΙΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΗΣ Δ.28, θ. 12 Ημερομηνία: 20 Μαρτίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτητές - Εναγομένους: κ. Γ. Χριστοδούλου για Λ. Παπαφιλίππου και Σία. Για Καθ΄ ων - Ενάγοντες: κ. Χρ. Ματθαίου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτησή τους οι Αιτητές εξαιτούνται τα ακόλουθα: (Α) Απόρριψη της Αγωγής και / ή του Κλητηρίου Εντάλματος για μη προώθηση της διαδικασίας. (Β) Διαγραφή και / ή Παραμερισμό της Ε.Δ. του Σπύρου Σπύρου εκ μέρους της Ενάγουσας. (Γ) Διαγραφή και / ή Παραμερισμό της Ε/Α για το λόγον ότι η Ενάγουσα παρέλειψε να συμμορφωθεί με το Διάταγμα του Δικαστηρίου για Αποκάλυψη όλων των Τιμολογίων που εκδόθηκαν προς την Ενάγουσα από διάφορους τρίτους σχετικά με την αγορά χρυσού και εμπορευμάτων στα πλαίσια της συνεργασίας των διαδίκων. (Δ) Περαιτέρω ή άλλο Διάταγμα που το Δικαστήριο θα κρίνει ορθό υπό τις περιστάσεις. (Ε) Έξοδα, πλέον ΦΠΑ. Βασικό έρεισμα για την Αίτηση είναι η Δ.28, θ. 12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί και για απόρριψη Αγωγής σε περίπτωση που κάποιος διάδικος δεν συμμορφώνεται με Διάταγμα Δικαστηρίου για Αποκάλυψη Εγγράφων. Παραδεκτά Γεγονότα:
- Στις 20/12/07, κατόπιν Αιτήσεως των Εναγομένων εκδόθηκε εκ συμφώνου Διάταγμα με το οποίο οι Ενάγοντες διατάσσονταν όπως, εντός 30 ημερών από την έκδοση του εν λόγω Διατάγματος, προβούν σε ένορκη αποκάλυψη των εγγράφων που είναι ή ήταν στην κατοχή ή τον έλεγχο τους που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της Αγωγής.
- Η εν λόγω Ένορκη Αποκάλυψη έγινε στις 7/3/08 με Ε.Δ. του Διευθυντή των Εναγόντων Σπύρου Σπύρου στην οποία επισυνάφθηκε όγκος εγγράφων χωρίς οιοδήποτε ευρετήριο ή πίνακα που να τα περιγράφει.
- Οι Εναγόμενοι θεωρώντας ότι οι Ενάγοντες δεν είχαν συμμορφωθεί πλήρως με το εν λόγω Διάταγμα καταχώρισαν στις 18 Μαρτίου, 2008 νέα Αίτηση με την οποία επιζητούσαν Περαιτέρω Αποκάλυψη Εγγράφων.
- Κατόπιν εκδικάσεως της εν λόγω Αίτησης, το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε στις 9 Ιουλίου, 2008 Διάταγμα με το οποίο οι Ενάγοντες διατάσσονταν "να προβούν σε ένορκη αποκάλυψη εντός 30 ημερών όλων των Τιμολογίων που εκδόθηκαν προς αυτούς από διάφορους τρίτους σχετικά με την αγορά χρυσού και εμπορευμάτων στα πλαίσια της συνεργασίας των Εναγόντων με τους Εναγομένους."
- Οι Ενάγοντες, επιχειρώντας συμμόρφωση με το εν λόγω Διάταγμα καταχώρησαν στις 12/9/08 Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης Εγγράφων στην οποία επισυνάπτετο ως Παράρτημα Α μεγάλος όγκος Τιμολογίων για τα έτη 1997 μέχρι και το Μάρτιο
- Ο Ενόρκως Δηλών Σπύρος Σπύρου, Διευθυντής των Εναγόντων αναφέρει στις Παραγράφους 2 και 3 της Ε.Δ. του: ⁿ
- Όπως καλύτερα γνωρίζω και πληροφορούμαι από τους Ενάγοντες και πιστεύω δεν έχουν και δεν είχαν ποτέ στην κατοχή, φύλαξη ή εξουσία τους ή στην κατοχή, φύλαξη ή εξουσία του δικηγόρου τους ή στην κατοχή, φύλαξη ή εξουσία οποιονδήποτε άλλων προσώπων ή προσώπων εκ μέρους τους οποιοδήποτε συμβόλαιο, λογαριασμό, απόδειξη πληρωμής, απόδειξη είσπραξης, επιστολή, σημείωμα, χαρτί ή έγγραφο ή αντίγραφο ή απόσπασμα από τέτοιο έγγραφο ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο που σχετίζονται με το αντικείμενο αυτής της αγωγής ή όπου έχει γίνει καταχώρηση σχετικά με τα επίδικα θέματα ή οποιοδήποτε από αυτά άλλα από τα έγγραφα που παρατίθενται στο Παράρτημα «Α» της παρούσας.
- Διευκρινίζω ότι τα επισυναπτόμενα έγγραφα αφορούν τιμολόγια για τις αγορές εμπορευμάτων, τις ανακατασκευές εμπορευμάτων, τις επιστροφές εμπορευμάτων για λιώσιμο και ανακατασκευή, αποδείξεις πληρωμών και εγγυητικές που έγιναν για εξασφαλίσεις. Όλα αυτά αφορούν τους Ενάγοντες μόνο και τις δραστηριότητες τους και δεν αφορούν τη συνεργασία.ⁿ Μετά την πιο πάνω εξέλιξη οι Εναγόμενοι - Αιτητές θεωρώντας ότι και πάλι οι Ενάγοντες δεν είχαν συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του Διατάγματος ημερ. 9/7/08, καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση. Διευκρινίζεται ότι οι Αιτητές δεν θέτουν θέμα εκπρόθεσμου στην κατ΄ ισχυρισμό συμμόρφωση ή αντικανονικότητας στην επίδοση του Διατάγματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Όπως αναφέρεται πιο πάνω, η βασική πρόνοια στην οποία στηρίζεται η Αίτηση είναι η Δ.28, θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία βασικά προνοεί τα ακόλουθα: "
- If any party.... fails to comply with any order for discovery or inspection of documents, he shall be liable to attachment. He shall also, if a plaintiff, be liable to have his action dismissed for want of prosecution, ...... and the party seeking discovery or inspection may apply to the Court for an order to that effect, and an order may be made accordingly." Όπως φαίνεται από το λεκτικό της Δ.28, θ.12, οι εξουσίες που διαθέτει το Δικαστήριο και ευρείες είναι αλλά και δραστικές. Μάλιστα οι Αιτητές δεν περιορίζονται στο να αιτηθούν Διάταγμα Κατάσχεσης (Attachment), αλλά αιτούνται τις πιο δραστικές θεραπείες ακόμη και της απόρριψης της ίδιας της Αγωγής. Για τον τρόπο που ασκούνται οι πιο πάνω εξουσίες του Δικαστηρίου δεν φαίνεται να υπάρχει Κυπριακή Νομολογία. Εκείνο όμως που είναι αυτονόητο είναι ότι, λόγω των σοβαρότατων συνεπειών που επιφέρει η ενεργοποίηση των προνοιών της Δ.28, θ.12, η χρήση τους δεν πρέπει να γίνεται με ευκολία, αλλά με μεγάλη φειδώ. Η άποψη αυτή φαίνεται να υιοθετήθηκε στην Αγγλία για την τότε αντίστοιχη Αγγλική Πρόνοια, Ο.31, r.
- Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική
(1956), αναφέρονται τα ακόλουθα: ⁿDismissed for want of Prosecution. An order will not be made unless the Court is satisfied that the plaintiff is endeavouring to avoid a fair discovery (Dauvillier v. Myers, [1883] W.N. 58: and see Rep. Liberia v. Roye, 1 App. Cas. P. 143, commented on in James Nelson v. Nelson, [1906] 2 K. B. 217). Where an answer is not so palpably insufficient as to show want of bona fides, the proper course is to proceed under r. 11 (Kennedy v. Lyell [1882] W. N. 137). Where the plaintiff is not in a condition to make an affidavit of documents the Court would not dismiss the action (Wilson v. Raffalovitch, 7 Q. B. D. p. 561; and Cardwell v. Tomlinson, 54 L. J. Ch. 957)." Επιπρόσθετα στο σύγγραμμα Odgers on Pleading and Practice (21η έκδοση, 1975), αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ. 228 (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου). "Default is making Discovery If any party fails to discover or produce or allow inspection of documents as provided by any of the foregoing rules, or as ordered, the court has power under rule 16
(1)to make any order it thinks just. This includes, in particular, the power to order that an action be dismissed, or that a defence be struck out with judgment to be entered accordingly. Normally, however, the court is reluctant to exercise such power and will only do so when a party has at least once disobeyed a peremptory order insisting, for example, that he make discovery within a time specified in the order. A party who fails to comply with an order for discovery or production is also liable to committal (rule 16[2]). These are highly penal provisions and will only be enforced in the last resort, where it seems clear that the party in default really intends not to comply with an order of the court." Από όλα τα πιο πάνω, φαίνεται ότι η άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου επαφίεται στη διακριτική του ευχέρεια, αλλά και ότι τέτοιες δραστικές εξουσίες πρέπει να ασκούνται σε ξεκάθαρες περιπτώσεις και όπου η συμπεριφορά του διαδίκου είναι τέτοια που να αποδεικνύει προσπάθεια αποφυγής μιας δίκαιης αποκάλυψης εκ μέρους του. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, επανέρχομαι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ο κ. Χριστοδούλου επικαλούμενος Ε.Δ. του Διευθυντή των Καθ΄ ων σε προηγούμενη διαδικασία, καθώς και την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 9/7/08 ισχυρίζεται ότι οι Καθ΄ ων αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τα δύο προηγούμενα Διατάγματα Αποκάλυψης αφού, έχοντας στην κατοχή τους σχετικά Τιμολόγια, αρνήθηκαν να τα αποκαλύψουν. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ότι η κάθε Αίτηση κρίνεται στη βάση των δικών της γεγονότων, δηλαδή αυτών που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σε εκείνη τη συγκεκριμένη διαδικασία. Το Δικαστήριο στην Ενδιάμεση Απόφασή του ημερ. 9/7/08, σελ. 5 αναφέρει: "Στην παρούσα περίπτωση οι Καθ΄ ων με την Ε.Δ. τους δεν αρνούνται την ύπαρξη και κατοχή εκ μέρους τους των επίδικων Τιμολογίων. Αφής στιγμής δεν υπήρξε αμφισβήτηση των ισχυρισμών των Αιτητών ή αντεξέταση επί της Ε.Δ. τους, οι ισχυρισμοί τους δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί (Αναφορικά με την Αίτηση της Εταιρείας Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.α.
(2006)1(Β) ΑΑΔ 1613)." Το αποτέλεσμα ότι οι θέσεις των Αιτητών "δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτές" είναι με βάση το επίπεδο απόδειξης που απαιτείται σε Αιτήσεις και με αναφορά σε σχετική Νομολογία. Δεν υπάρχει όμως σαφές εύρημα ότι οι Καθ΄ ων όντως κατέχουν τέτοια Τιμολόγια όπως ούτε και δική τους θέση ότι όντως τα κατέχουν. Στην Ε.Δ. που συνοδεύει την Αποκάλυψη Εγγράφων, στις Παραγράφους 2 και 3 που εκτίθενται αυτούσιες πιο πάνω αναφέρεται ότι όλα τα Τιμολόγια που έχουν στην κατοχή τους οι Καθ΄ ων είναι αυτά που είχαν επισυναφθεί με αυτήν. Ταυτόχρονα διευκρινίζεται όμως ότι αυτά δεν αφορούν στη συνεργασία των διαδίκων και η διευκρίνιση αυτή γίνεται για ενίσχυση των ισχυρισμών τους ότι δεν έχουν στην κατοχή τους άλλα Τιμολόγια που αφορούν στη συνεργασία. Αυτή είναι η θέση της πλευράς των Καθ΄ ων έστω και αν αυτή δεν γίνεται δεκτή από τους Αιτητές. Η παρούσα όμως δεν είναι η περίπτωση που διάδικος αρνείται εσκεμμένα να συμμορφωθεί με τα Διατάγματα του Δικαστηρίου εφόσον έγινε Αποκάλυψη όλων εκείνων των Τιμολογίων που οι Καθ΄ ων δέχονται ότι κατέχουν ενώ δεν έχει αποδειχθεί ότι κατέχουν και άλλα σχετικά τα οποία αρνούνται να αποκαλύψουν. Κατά συνέπεια η παρούσα δεν θεωρώ ότι είναι περίπτωση που το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την ευρεία δραστική εξουσία που διαθέτει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται με Έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων και σε βάρος των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά τη συμπλήρωση ολόκληρης της κύριας υπόθεσης. (Υπ.) ............ Χάρης Ι. Πογιατζής, Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο