Δέσποινα Γεωργίου Ττάκκα ν. Βασίλη Χρίστου Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1237/08., 14 Οκτωβρίου, 2009 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2009:A28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ. Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ., Αρ. Αγωγής: 1237/
- Μεταξύ: Δέσποινα Γεωργίου Ττάκκα, Εναγόντων, και Βασίλη Χρίστου Αντωνίου, Χρίστου Αντωνίου ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Αντώνη Χρίστου Αντωνίου δυνάμει διατάγματος Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου 121/05 Εναγομένων. Αίτηση ημερ. 29/5/09 για αποκάλυψη εγγράφων 14 Οκτωβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές-Εναγόμενους: O Ν.Νικολάου. Για Καθ΄ ης η αίτηση-Ενάγουσα: Ο κ. Α.Κουμής (Ο κ.Τ.Κουμής κατά την εκφώνηση της απόφασης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με μονομερή αίτηση που κατεχώρησαν οι Αιτητές-Εναγόμενοι ζητούσαν διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει τους Ενάγοντες όπως προβούν σε ένορκη δήλωση αποκαλύπτοντας όλα τα έγγραφα που έχουν ή είχαν στην κατοχή τους αναφορικά με οποιοδήποτε επίδικο θέμα το οποίο εγείρεται στην παρούσα αγωγή και/ή έχει σχέση με αυτή και όπως επιτρέψουν στους Εναγομένους να εξετάσουν και/ή λάβουν αντίγραφα των εγγράφων τα οποία εκτίθενται στην ένορκη δήλωση. AIΤΗΣΗ Η Αίτηση αυτή κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου επιδόθηκε στην αντίδικη πλευρά. Η Αίτηση στηρίζεται στη Δ.28 θθ.1,5-8 και 11 Δ.48 θθ.1-4, 7 και 8 στα Αρθρα 42 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Νόμος 14/60), όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. ΕΝΣΤΑΣΗ Στην Αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.28 θθ.1-15, Δ.48 θθ.1-4, 8 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: (α) Η αίτηση είναι δικονομικά και ουσιαστικά αβάσιμη καθότι δεν αναφέρονται σ΄ αυτή τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται. (β) Η αίτηση είναι ουσιαστικά και δικονομικά αβάσιμη και αστήρικτη καθότι είναι γενική και αόριστη και/ή δεν διευκρινίζει οποιαδήποτε έγγραφα των οποίων ζητείται η αποκάλυψη και προσαγωγή τους. (γ) Η αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθότι ένεκα της αοριστίας ή άλλως πως δεν είναι αναγκαία η αποκάλυψη οποιωνδήποτε εγγράφων ούτε και οποιαδήποτε τέτοια αποκάλυψη θα βοηθήσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στην ορθή εκδίκαση της αγωγής ή και στην εξοικονόμηση εξόδων αλλά τουναντίον έχει καθυστερήσει η εκδίκαση της αγωγής. (δ) Η αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθότι αυτό το οποίο επιζητούν ουσιαστικά οι Εναγόμενοι-Αιτητές είναι η αποκάλυψη της μαρτυρίας της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η Αίτηση. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατά το στάδιο της ακρόασης της υπό εξέταση Αίτησης αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο κ. Ν.Νικολάου εκ μέρους των Αιτητών-Εναγομένων υποστήριξε ότι δεν είναι απαραίτητο να διευκρινίζονται τα έγγραφα των οποίων ζητείται η αποκάλυψη. Πρόσθεσε δε ότι η αποκάλυψη εγγράφων είναι απαραίτητη για εξοικονόμιση χρόνου του Δικαστηρίου και για να μην βρεθεί η αντίδικη πλευρά προ εκπλήξεως. Υπογράμμισε ότι δεν ζητείται από τους Αιτητές αποκάλυψη μαρτυρίας. Οσον αφορά το στάδιο υποβολής της αίτησης ο κ. Νικολάου επεσήμανε ότι έγινε όπως προβλέπεται, δηλαδή, μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων. Ο κ. Κουμής για την Καθ΄ ης η Αίτηση-Ενάγουσα επεσήμανε εν πρώτοις ότι πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, ουδέποτε προηγουμένως ζητήθηκε με επιστολή ή προφορικά η αποκάλυψη συγκεκριμένων εγγράφων. Πρόσθεσε ότι υπάρχει αοριστία στην επιδιωκόμενη αποκάλυψη εγγράφων εφόσον αυτά δεν εξειδικεύονται και ότι εκείνο που επιδιώκεται από τους Αιτητές είναι ψάρεμα μαρτυρίας. Επεσήμανε τέλος ότι οι Αιτητές-Εναγόμενοι γνωρίζουν τα έγγραφα πολύ καλύτερα από ότι η Ενάγουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση η οποία ήταν εγγυήτρια σε συμφωνία με πρωτοφειλέτη τον Εναγόμενο
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα Αίτηση βασίζεται κυρίως στη Δ.28 θ.1 η οποία έχει ως εξής: «
- Any party may, without filing any affidavit, apply to the Court or a Judge for an order directing any other party to any cause or matter to make discovery an oath of the documents which are or have been in his possession or power relating to any matter in question therein. On the hearing of such application the Court or Judge may either refuse or adjourn the same, if satisfied that such discovery is not necessary, or not necessary at the stage of the cause or matter, or make such order, either generally or limited to certain classes of documents, as may, in the Court's or Judge's discretion, be thought fit: provided that discovery shall not be ordered when and so far as the Court or Judge shall be of opinion that it is not necessary either for disposing fairly of the cause or matter or for saving costs. If an order is made for discovery, such order shall specify the time within which the party directed to make discovery shall file his affidavit.» Οι πρόνοιες της Δ.28 θ.1 είναι όμοιες με αυτές της αγγλικής O.31, r.12 οι οποίες εξηγούνται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958 (Annual Practice) στην οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια. Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Όπως αναφέρεται στη σελίδα 683 του Annual Practice (πιο πάνω): «Time or stage of discovery. The Court will not, save in very exceptional circumstances, order a defendant to produce documents in his possession before the plaintiff has delivered his statement of claim. (Gale v. Denman Picture Houses Ltd
(1930)1 K.B. 588, C.A.; Speyside Estate and Trust Co Ltd v. Wreymond Freeman (Blenders) Ltd
(1949)65 T.L.R. 681), and nor is it the practice to allow a plaintiff discovery before defence: see Union Bank v. Manby 13 Ch.D. 239, explaining Hancock v. Guerin 4 Ex.D. 3; Harbord v. Monk 9 Ch. D. 616, and Augustinus v. Nerinckx, 13 Ch. D. 13. The issues must be defined (British Thomson - Houston Co Ltd v. Duran
(1915)1 Ch.823, C.A.). Θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα αποκάλυψης εγγράφων όπως αποκρυσταλλώνονται σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου[1]. Η αποκάλυψη εγγράφου στοχεύει στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που είναι σχετικά με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιονδήποτε από τους διάδικους. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη είτε να προωθήσει την υπόθεση του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε ο,τιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις, ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης ή για εξοικονόμηση εξόδων. Επίσης θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας[2], ή για να πάρει ο διάδικος πληροφορίες που σχετίζονται με ζητήματα εκτός των επιδίκων θεμάτων της αγωγής ή οι οποίες θα τον καθιστούσαν ικανό να θεμελιώσει μια νέα υπόθεση[3]. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη[4]. Εκτός από σχετικά, τα έγγραφα για να αποτελέσουν αντικείμενο διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων θα πρέπει να είναι ή να ήταν σε κάποιο στάδιο στο παρελθόν στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του διαδίκου από τον οποίο απαιτείται η αποκάλυψη. Αναφορικά με τη «σχετικότητα» όπως και την «κατοχή» των εγγράφων από την άλλη πλευρά είναι αρκετό για τον αιτητή να αποδείξει την υπόθεση του εκ πρώτης όψεως. Να πω και κάτι τελευταίο. Κατά πόσο ένα έγγραφο είναι σχετικό για σκοπούς αποκάλυψης είναι ζήτημα που πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο και όχι από το συγκεκριμένο διάδικο γιατί ο τελευταίος δεν μπορεί να είναι δικαστής της ίδιας της υπόθεσής του. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση. Εν πρώτοις διαπιστώνω ότι με την παρούσα αίτηση, η οποία δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση οι Αιτητές - Εναγόμενοι δεν εξειδικεύουν ποία έγγραφα είναι αυτά που επιθυμούν όπως τους αποκαλύψει η Ενάγουσα-Καθ΄ η Αίτηση, ούτε προσδιορίζουν με οποιοδήποτε τρόπο γιατί η αποκάλυψη αυτή είναι αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης ή προς το σκοπό της εξοικονόμισης εξόδων. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει απολύτως κανένας συγκεκριμένος προσδιορισμός των εγγράφων των οποίων ζητείται η αποκάλυψη ή άλλη επαρκής κατάδειξη που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για συμπέρασμα περί της σχετικότητας τους, όπως προσδιόρισα ανωτέρω. Κανείς δεν γνωρίζει ποια είναι τα έγγραφα στα οποία γίνεται αναφορά και, ακόμη, αν αυτά ή κάποια από αυτά βρίσκονται ή βρίσκονταν σε οποιοδήποτε στάδιο στην κατοχή της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η Αίτηση. Πρόκειται, κατά την άποψη μου, για ένα αίτημα από την πλευρά των Αιτητών-Εναγομένων γενικά και αόριστα διατυπωμένο και χωρίς το αναγκαίο υπόβαθρο. Η πιο πάνω προσέγγιση υποστηρίζεται από τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Kipragrotiki Ltd. v Σάββα
(2002)1 Α.Α.Δ. 1610 στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Κουμής και η οποία αφορούσε περίπτωση όπου ζητήθηκε «αποκάλυψη ενόρκως όλων των εγγράφων τα οποία είναι ή ήσαν στην κατοχή ή εξουσία τους (του Ενάγοντα) αναφορικά με τα επίδικα θέματα» χωρίς άλλη εξειδίκευση στο σώμα της αίτησης αλλά ούτε και στην ένορκο δήλωση που συνόδευε τη σχετική αίτηση η οποία δεν ήταν, όπως κρίθηκε στην πιο πάνω υπόθεση, πιο συγκεκριμένη. Όπως τέθηκε το θέμα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιο πάνω υπόθεση στη σελίδα...: «Η κρίση για τη σχετικότητα προϋποθέτει υπαρκτό αντικείμενο σε σχέση με το οποίο αυτή διαμορφώνεται. Η δε αντίληψη των εφεσειόντων, όπως τη διατύπωσαν ενώπιον μας, πως θα έπρεπε το πρωτόδικο δικαστήριο να διατάξει γενική αποκάλυψη, χωρίς δηλαδή οποιονδήποτε προσδιορισμό, οπότε ο εφεσίβλητος θα μπορούσε στη συνέχεια, ανταποκρινόμενος δηλαδή προς το καθήκον του ενόψει του διατάγματος που θα είχε εκδοθεί, να δηλώσει ενόρκως πως δεν κατείχε οτιδήποτε το σχετικό, οδηγεί σε κύκλο και παραγνωρίζει πως οι προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση της δυνατότητας που παρέχουν οι θεσμοί πρέπει να προϋπάρχουν.» Να πω και κάτι άλλο. Τουλάχιστο καθόσον αφορά τις δύο συμφωνίες δανείων των οποίων γίνεται επίκληση στην Εκθεση Απαίτησης,[5] ο Εναγόμενος 1 θα έπρεπε να τις γνωρίζει και να έχει και ο ίδιος αντίγραφο αφού αυτές είναι παραδεκτό ότι συνήφθησαν.[6] Οσον αφορά δε τον ισχυρισμό ότι οι πιο πάνω συμφωνίες δανείων με εγγυητή και τον εναγόμενο 2, για να εξεταστεί το θέμα της αποκάλυψης πρέπει, καθόσον αφορά τον εναγόμενο 2,[7] ο οποίος αρνείται ότι υπέγραψε ως εγγυητής μαζί με την ενάγουσα, τουλάχιστον να προηγηθεί η απόδειξη τους που αποτελεί το αναγκαίο υπόβαθρο της αγωγής διαφορετικά είναι πρόωρη η καταχώρηση τέτοιας αίτησης και η αποκάλυψη θεωρείται ότι, σε αυτό το στάδιο, δεν είναι ούτε αναγκαία, ούτε εξοικονομεί έξοδα, τουναντίον τα επαυξάνει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι η υπό εξέταση αίτηση πρέπει να απορριφθεί, αφού δεν συντρέχει απολύτως καμμία προϋπόθεση για κάτι τέτοιο, και, επομένως, απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων 1 και 2 και υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση-Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. Λ.Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. [1] Δέστε G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL
(1998)1 A.A.Δ. 1624, 1629, Ανδρέας Χρ. Τηλλυρής ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 2271, 2274, VECTOR ONEGA A.G. v. Το Πλοίο M/V GIRVAS κ.α. (αρ.4)
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 823, The National Bank of Greece S.A. v. Paraskevas Mitsides Debtor and another
(1962)1 C.L.R. 40, Lagos Yachting Center Ltd v. Το Πλοίο F/T Zolotes κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 600 [2] Δέστε Compagnie Financiere v. Peruvian Guano Co
(1882)11 Q.B.D. 55, Board v. Thomas Hedley & Co Ltd
(1951)2 All E.R. 431 [3] Δέστε Edmiston v. British Transport Commission
(1955)3 All E.R. 823 [4] Δέστε O'Rourke v. Darbishre
(1920)A.C. 581, H.L. 630, Compagnie Financiere v. Peruvian Guano Co
(1882)11 Q.B.D. 55, Board v. Thomas Hedley & Co Ltd
(1951)2 All E.R. 431, Lagos Yachting Center Ltd v. Το Πλοίο F/T Zolotes κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 660, The National Bank of Greece S.A. v. Paraskevas Mitsides Debtor and another
(1962)C.L.R. 40 [5] Δέστε παρα. 3 της ΄Εκθεσης Απαίτησης [6] Δέστε παρα.3 της Υπεράσπισης [7] Δέστε παρα.9 της ΄Εκθεσης Απαίτησης και παρα.12 της Υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο