ΑΝΤΩΝΗΣ Σ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ULGEN SCOATARIN, Αρ. Αγωγής: 7941/10, 11 Ιανουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 7941/10 Μεταξύ: ΑΝΤΩΝΗΣ Σ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγόντα και ULGEN SCOATARIN Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 20.10.2010 για Συνοπτική Απόφαση Ημερομηνία: 11 Ιανουαρίου,
- Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Γεωργίου Για την Εναγόμενη - Καθ'ης η Αίτηση: κ. Πόλεος Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό εξέταση Αίτηση ο Ενάγοντας - Αιτητής αξιοί την έκδοση συνοπτικής απόφασης ως η Έκθεση Απαιτήσεως του. Η Αίτηση στηρίζεται στις Δ.18 και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Αντώνη Παπαντωνίου, Ενάγοντα - Αιτητή. Όπως αναφέρει ο Ενάγοντας, κατά ή περί τον Μάρτιο 2010 η Εναγόμενη προσήλθε στο γραφείο του για να παραλάβει φακέλους υποθέσεων στις οποίες την εκπροσωπούσε. Η δικηγορική αμοιβή του Ενάγοντα ανήρχετο στο συνολικό ποσό των €. 2.575,00 ποσό το οποίο συμφωνήθηκε με την Εναγόμενη. Κατόπιν παράκλησης αυτής, η Έναγόμενη εξέδωσε και παρέδωσε στον Ενάγοντα την μεταχρονολογημένη επιταγή που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Η επιταγή αυτή, όμως, αν και παρουσιάστηκε δεόντως στην τράπεζα δεν ετιμήθηκε ένεκα του ότι η Εναγόμενη χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε την μη εξόφληση της, μέχρι σήμερα δε δεν έχει ξοφλήσει το χρέος της. Είναι η θέση του κ. Παπαντωνίου ότι η Εναγόμενη τον ξεγέλασε με την παράδοση της επιταγής ώστε να παραλάβει τους φακέλους της και σχετική βεβαίωση για να αποταθεί σε άλλο δικηγόρο. Εισηγείται ότι αυτή καταχώρησε Εμφάνιση απλά για σκοπούς καθυστέρησης, αφού καμία καλόπιστη υπεράσπιση έχει, και ζητά την έκδοση απόφασης ως η απαίτηση. Παρατηρώ ότι παρά το ότι εκκρεμούσε η υπό εκδίκαση Αίτηση, η Εναγόμενη προχώρησε και καταχώρησε Υπεράσπιση στις 3.11.
- Καταχώρησε δε και Ένσταση στην Αίτηση, η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 Θ.Θ. 1 - 6, 8(α) και (β), Δ.39 Θ.Θ. 1 - 21, Δ.48 Θ. 4 ως έχει τροποποιηθεί από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, στον περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9 αρ. 5Α - 5Δ, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60, στην Νομολογία και στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην Ένσταση εκτίθενται 4 λόγοι ένστασης, τους οποίους και θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
- Η Αίτηση του Ενάγοντα - Αιτητή είναι Νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή τα γεγονότα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου δεν συνηγορούν στην έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Η Εναγόμενη - Καθ'ης η Αίτηση έχει καλή Υπεράσπιση ως προς την ουσία της υπόθεσης.
- Ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν αποκαλύπτει με την Αίτηση του τι ακριβώς ζητά αλλά κάνει απλή αναφορά στο ειδικώς οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (Αγωγή) χωρίς να αναφέρεται στο Αιτητικό της παρούσας Αίτησης του γιατί και για ποίο λόγο ζητά Συνοπτική Απόφαση εναντίον της Εναγομένης ούτε και λέγει ή αναφέρει ή εξηγεί γιατί αιτείται Συνοπτική Απόφαση και ενώπιον δηλ. του παρόντος Δικαστηρίου με την Αίτηση του ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν έχει παραθέσει τίποτε για να εξετάσει το Δικαστήριο, ήτοι δεν υπάρχει ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου Αίτημα για εξέταση υπαρκτού Δικονομικού Μέτρου.
- Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω μπορεί να δοθεί άδεια στην Εναγόμενη για υπεράσπιση με όρους ή χωρίς όρους όπως θα κρίνει το Σεβαστό Δικαστήριο και θα θεωρήσει πρέπον». Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Ulgen Scoatarin Εναγόμενης - Καθ'ής η Αίτηση, η οποία επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Πέραν τούτων, η Καθ'ης αναφέρει ότι περί τον Απρίλιο 2010 υπέγραψε την μεταχρονολογημένη επιταγή που αναφέρεται στην Έκθεση Απαιτήσεως προς όφελος του Ενάγοντα, με ημερομηνία 30.6.
- Με επιστολή της ημερομηνίας 18.5.2010 προς το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας προέβη σε ανάκληση της επιταγής, αναφέροντας ότι για αυτή δεν υπήρξε οποιοδήποτε αντάλλαγμα, πράγμα το οποίο δεν εγνώριζε κατά τον χρόνο υπογραφής της. Το γεγονός αυτό αντιλήφθηκε εκ των υστέρων όταν εξασφάλισε σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου. Είναι η θέση της ότι έχει πολύ καλή Υπεράσπιση και συζητήσιμη υπόθεση. Κατά την ακρόαση της αίτησης που περιορίστηκε σε αγορεύσεις, χωρίς δηλαδή την αντεξέταση οποιουδήποτε από τους Ενόρκως Δηλούντες, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ουσιαστικά επανέλαβαν τις πιο πάνω θέσεις τους όπως προβάλλονται στην Αίτηση και την Ένσταση αντίστοιχα, επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Διαταγή 18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει την δικονομική δυνατότητα εξέτασης του αιτήματος και αναφέρει τα ακόλουθα, σε μετάφραση: «Όπου ο Εναγόμενος εμφανίζεται σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο, σύμφωνα με τη Διάταξη 2 Κανονισμός 6 ο Ενάγοντας μπορεί, με ένορκο δήλωση που θα κάνει ο ίδιος, ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά και πιστοποιήσει τα γεγονότα και βεβαιώσει την αιτία της αγωγής και το ποσόν που απαιτείται (αν υπάρχει) και να αναφέρει ότι από ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή, να αποταθεί για απόφαση για το ποσό που απαιτείται μαζί με τόκο (αν υπάρχει) ή για ανάκτηση γης (με ή χωρίς ενοίκιο) ή για την παράδοση ορισμένου κινητού πράγματος, ανάλογα με την περίπτωση, και τα έξοδα. Απόφαση υπέρ του Ενάγοντα μπορεί να δοθεί εκτός αν ο Εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που θα κριθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δικαίωμα υπεράσπισης[1]». Όπως προκύπτει από το λεκτικό της πιο πάνω Διαταγής, και έχει καθιερωθεί από τη Νομολογία, οι ακόλουθες είναι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν για την έκδοση συνοπτικής απόφασης: (α) Η αγωγή πρέπει να καταχωρείται σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο. (β) Να έχει καταχωριστεί Εμφάνιση από τον Εναγόμενο. (γ) Η αίτηση για συνοπτική απόφαση πρέπει να υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση από τον ίδιο τον Ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα, και να επιβεβαιώνει την αιτία της αγωγής και το ποσό που αξιώνεται και να δηλώνει ότι, καθώς πιστεύει, δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. (βλ. Hermes Insurance Co. Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Παναγιώτης Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ,
(2005)1Β Α.Α.Δ. 818 Αθηνούλλα Γ. Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 782). Όπως αναφέρθηκε και στην Stavrinides v. Cekoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130, η τήρηση των προϋποθέσεων αυτών σχετίζεται με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η δε μη ικανοποίηση τους στερεί το Δικαστήριο από τη δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση. Αφού ο Ενάγοντας ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις αυτές, το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του Εναγομένου να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής ή να αποκαλύψει γεγονότα που να μπορούν να θεωρηθούν ικανά να του επιτρέψουν να υπερασπιστεί (βλ. Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου,
(2002)1 Α.Α.Δ. 417). Σημειώνω περαιτέρω ότι, όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου (πιο πάνω), η διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι κατ' εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης των αγωγών, αφού ουσιαστικά, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, αποκλείει τον Εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση. Τούτου δεδομένου, μόνο σε περιπτώσεις όπου προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Εναγόμενος στερείται υπεράσπισης μπορεί να εκδοθεί συνοπτική απόφαση (βλ. Ιουλία Μαγγλή ν. C.B.C.I Cyprus - Balkan Consulting and Investment Ltd,
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 896). Η όλη δικαιοδοσία πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή, ώστε να μην αφαιρεί από διάδικο το δικαίωμα να εγείρει υπεράσπιση. (βλ. Trans Middle East (Trading) (TMET) Ltd v. Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 339). Η δε άδεια για υπεράσπιση πρέπει να παρέχεται στον Εναγόμενο ακόμα και όταν φαίνεται ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας. Ο Εναγόμενος όμως, δεν πρέπει να προβάλλει απλά γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, αλλά η ένσταση πρέπει να περιέχει λεπτομερώς τις θέσεις του Εναγομένου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Νέστωρα Χ'Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204). Περαιτέρω, σε τέτοιες αιτήσεις, η συζήτηση του κατά πόσο υπάρχει ή όχι υπεράσπιση γίνεται σε επίπεδο ισχυρισμών μόνο, και το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση μαρτυρίας. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο ο Ενάγοντας έχει ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που παρατίθενται πιο πάνω. Η αγωγή όντως καταχωρίστηκε σε κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο στις 17.9.
- Εμφάνιση καταχωρίστηκε από την Εναγόμενη στις 6.10.
- Η Ένορκη Δήλωση περιέχει επιβεβαίωση της αιτίας αγωγής και του αξιούμενου ποσού. Περιέχεται επίσης η δήλωση του Ενόρκως Δηλούντος ότι η Εναγόμενη δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Κατ' επέκταση, οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 ικανοποιούνται, και το βάρος μετατίθεται στους ώμους της Εναγόμενης να αποδείξει ότι έχει καλόπιστη υπεράσπιση στην αγωγή. Η Εναγόμενη στην Ένσταση της και την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει παραθέτει γενικούς ισχυρισμούς περί της ύπαρξης υπεράσπισης. Ειδικότερα παρατηρώ ότι η θέση της είναι ότι απέστειλε επιστολή προς το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας για ανάκληση της επίδικης επιταγής αναφέροντας «ότι για την επίδικη επιταγή δεν υπήρξε οποιοδήποτε αντάλλαγμα στην συμβατική σχέση μας και/ή η εν λόγω επιταγή δόθηκε χωρίς νόμιμη και/ή εύλογη αιτία σύμφωνα με τον Νόμο (Σχετική προς τούτο μαρτυρία θα δοθεί κατά την δικάσιμο)». Προχωρεί δε στην παράγραφο 8 και αναφέρει ότι το γεγονός αυτό αντιλήφθηκε «όταν εξασφάλισε σχετικό Πρακτικό του Δικαστηρίου». Οι ισχυρισμοί αυτοί, όμως, δεν αρκούν για σκοπούς της παρούσης. Η Εναγόμενη είχε το βάρος να αποκαλύψει γεγονότα που να καταδεικνύουν την ύπαρξη της υπεράσπισης αυτής, και όχι απλά να προβάλλει τον γενικό ισχυρισμό ότι τέτοια υπεράσπιση υπάρχει και θα παρουσιάσει σχετική μαρτυρία κατά την δικάσιμο, αλλά ούτε και να αναφέρεται αόριστα σε κάποιο «σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου» χωρίς να επεξηγεί τι πρακτικό είναι αυτό, από ποία υπόθεση, και τι αυτό αναφέρει. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Παχατουριάν ν. Τράπεζης Κύπρου Λτδ,
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 322: «Είναι όμως, σύμφωνα με την πάγια νομολογία στην οποία παρέπεμψε σε έκταση η ευπαίδευτη δικαστής, και την οποία δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε, υποχρέωση του εναγόμενου, εφ΄όσον ο Ενάγων συμμορφωθεί με τις προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1, να αποκαλύψει γεγονότα που του δίδουν δικαίωμα να υπερασπισθεί την αγωγή, παρέχοντας όχι γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς και πιθανολογήσεις αλλά επαρκή στοιχεία και λεπτομέρειες». Ούτε και ευσταθεί η θέση της Εναγομένης ότι με την Αίτηση ο Ενάγοντας δεν αποκαλύπτει τι ακριβώς ζητά ή για ποιο λόγο ζητά την έκδοση συνοπτικής απόφασης. Αμφότερα τα πιο πάνω προκύπτουν ξεκάθαρα από την Αίτηση και την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει. Των πιο πάνω δεδομένων αποτελεί κατάληξη μου ότι η Εναγόμενη δεν έχει παραθέσει με την Ένσταση της γεγονότα τα οποία να με οδηγούν στο ότι θα πρέπει να της παρασχεθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί την αγωγή. Εκδίδεται ακολούθως απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης για ποσό €. 2.575,00 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από 17.9.2010 μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα - Αιτητή και εναντίον της Εναγομένης - Καθ'ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] «1. (a) Where the defendant appears to a writ of summons specially indorsed under Order 2, Rule 6, the plaintiff may on affidavit made by himself, or by any other person who can swear positively to the facts, verifying the cause of action, and the amount claimed (if any), and stating that in his belief there is no defence to the action, apply for judgment for the amount so indorsed, together with interest (if any), or for the recovery of the land (with or without rent), or for the delivering up of a specific chattel, as the case may be, and costs. And judgment for the plaintiff may be given thereupon, unless the defendant shall satisfy the Court that he has a good defence to the action on the merits, or disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο