Global Alpha Star Fund Management Ltd ν. Global Alpha Star Fund Ltd, Αιτ. Αρ. 708/08, 19.1.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Αιτ. Αρ. 708/08 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις - ΚΑΙ - - Αναφορικά με την απόφαση αρ. 1005/2006 ημερομηνίας 12.7.06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου Μεταξύ: Global Alpha Star Fund Management Ltd Aιτήτριας - και - Global Alpha Star Fund Ltd Καθ' ης η αίτηση Μονομερής αίτηση ηιιερ. 15.9.08 νια ασφαλιστικά μέτρα Ημερομηνία: 19.1.2010 Εμφανίσεις: Για αιτήτρια: κ. Λ. Χατζηπέτρου Για καθ' ης η αίτηση: κ. Γ. Τριανταφυλλίδης 2 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι θέσεις των μερών, υπέρ ή εναντίον της συνέχισης της ισχύος των ασφαλιστικών μέτρων που χορηγήθηκαν στις 16.9.08 κατόπιν μονομερούς αίτησης της αιτήτριας, θα γίνουν πιο κατανοητές με τη σκιαγράφηση του ιστορικού της υπόθεσης που έχει ως ακολούθως:- Στις 12.7.06 το Επαρχιακό Δικαστήριο του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου εξέδωσε την υπ' αρ. 1005/2006 απόφαση (στο εξής η Απόφαση), με την οποία καταδίκασε την καθ' ης η αίτηση να καταβάλει στην αιτήτρια 30.850.840,60 Δολάρια Αμερικής πλέον τόκους. Δύο χρόνια μετά, στις 28.8.08, η αιτήτρια αποτάθηκε στο παρόν Δικαστήριο και επικαλούμενη πρόνοιες του Κοινοτικού Κανονισμού 44/2001 (στο εξής ο Κανονισμός) πέτυχε την αναγνώριση, εγγραφή και κήρυξη της Απόφασης ως εκτελεστής και στην Κύπρο. Το σχετικό διάταγμα εκδόθηκε στις 12.9.08 και τρεις ημέρες μετά, στις 15.9.08, η αιτήτρια προχώρησε σε καταχώριση ακόμη δύο αιτήσεων. Μιας δια κλήσεως και μιας μονομερούς για ασφαλιστικά μέτρα, τα οποία χορηγήθηκαν την επομένη με ισχύ μέχρι την τελική εκδίκαση της αίτησης δια κλήσεως και/ή μέχρι την εκτέλεση της αναγνωρισθείσας Απόφασης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Με αυτά εμποδίζονται 9 πρόσωπα - οι Gastrol Overseas Ltd, Iksan Ltd, Zeev Zacharin, Guy Boukobza, Dresben Ltd, Fundacion Dorset, Matanel Foundation, Patric Aflalo και Joelle Mamane Aflalo - από του να αποσύρουν, αποξενώσουν, επιβαρύνουν, δεσμεύσουν και/ή με οποιονδήποτε τρόπο εισπράξουν:- Α. Από το λογαριασμό που διατηρούν στη Russian Commercial Bank (Cyprus) Ltd οποιονδήποτε ποσό που θα επιφέρει μείωση του υπολοίπου του λογαριασμού κάτω των $30.850.840,60, πλέον νόμιμο τόκο επί ποσού $18.162.571,60 από 2.8.05 μέχρι 21.3.06 και έκτοτε επί ποσού $30.850.840,60 μέχρι την εξόφληση και Β. Οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία - μετοχές, ομόλογα ή άλλες αξίες - τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα και/ή υπό την κατοχή, φύλαξη, φροντίδα, εποπτεία, εμπίστευμα ή καταπίστευμα της πιο πάνω τράπεζας, τα γραφεία της οποίας βρίσκονται στην οδό Αμαθούντος στη Λεμεσό. Η αίτηση δια κλήσεως απορρίφθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στις 14.10.09 στη βάση ότι η φύση της εξέφευγε της έννοιας των ασφαλιστικών μέτρων, τα οποία είχε εξασφαλίσει η αιτήτρια με τη μονομερή αίτηση - αντικείμενο της παρούσας απόφασης - «... άσχετο αν λανθασμένα την καταχώρισε (τη μονομερή αίτηση) στο πλαίσιο της προσβαλλόμενης (δια κλήσεως) αίτησης, ενώ το ορθό θα ήταν να τα ζητήσει όπως προβλέπεται από το άρθρο 47
(3)του Κανονισμού». Η αιτήτρια θεωρεί ότι η απόρριψη της αίτησης δια κλήσεως δεν επέφερε και το τέλος των ασφαλιστικών μέτρων, τα οποία θα πρέπει να οριστικοποιηθούν βάσει του άρθρου 47 του Κανονισμού. Η καθ' ης η αίτηση διαφωνεί με τη θέση αυτή, αλλά προτού συγκεκριμενοποιηθεί η εκατέρωθεν επιχειρηματολογία επί του θέματος θα' ταν χρήσιμο να καταγραφούν οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η αιτήτρια για εξασφάλιση των προσβαλλόμενων ασφαλιστικών μέτρων και, στη συνέχεια, τι αντέτειναν με την ένσταση τους τα εννέα πρόσωπα που επηρεάζονται από τα ασφαλιστικά μέτρα (στο εξής οι καθ΄ ων η αίτηση). Η αιτήτρια, προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και η οποία έγινε από δικηγόρο του γραφείου των δικηγόρων της, είναι εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (ΒVI) και ήταν έναντι αμοιβής διαχειρίστρια των κεφαλαίων της καθ' ης η αίτηση. Τον Ιούλιο του 2005 η αιτήτρια είχε λαμβάνειν από την καθ' ης η αίτηση ως αμοιβή για τις υπηρεσίες που της πρόσφερε πέραν των $30.000.000, ποσό που απαίτησε να της καταβληθεί. Η καθ'ης η αίτηση ενέκρινε την απαίτηση και παρέπεμψε την αιτήτρια στην Investment Bank Luxembourg S.A., όπου είχε κατατεθειμένα τα κεφάλαια της για υποβολή ειδοποίησης πληρωμής. Όταν όμως υπόβαλε τη σχετική ειδοποίηση, η τράπεζα την πληροφόρησε ότι ειδοποιήθηκε από τον Zeev Zacharin να μην προβεί στην πληρωμή, όπως και έγινε. Στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι οι Ζeev Zacharin και Guy Boukobza - δύο από τους καθ΄ ων η αίτηση - παρουσιάσθηκαν στην τράπεζα του Λουξεμβούργου ως διευθυντές της καθ' ης η αίτηση και με οδηγίες τους όλα τα χρήματα της μεταφέρθηκαν σε λογαριασμούς των καθ΄ ων η αίτηση στη Russian Commercial Bank (Cyprus) Ltd, θέμα για το οποίο εκκρεμεί ποινική έρευνα στο Λουξεμβούργο. Στη βάση αυτή, προβάλλεται στην παρ.15 της συνοδευτικής ένορκης δήλωσης, η αιτήτρια έχει καλή βάση απαίτησης εναντίον «. των καθ΄ ων η αίτηση της κυρίως αίτησης ημερ. 15.9.05 και καλές προοπτικές να επιτύχουν στα αιτούμενα διατάγματα» και στην περίπτωση που δεν θα χορηγούνταν ασφαλιστικά μέτρα θα υφίστατο ανεπανόρθωτη ζημία. Με την ένσταση προβάλλεται ότι η αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο ως προς τα πραγματικά γεγονότα τα οποία δεν αποκάλυψε πλήρως, ότι το άρθρο 47 του Κανονισμού δεν επιτρέπει την έκδοση ασφαλιστικών μέτρων εναντίον τρίτων προσώπων και ότι υπό τα περιστατικά της υπόθεσης δεν πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960. Οι πιο πάνω λόγοι ένστασης αναπτύσσονται σε ένορκη δήλωση του εκ των καθ΄ ων η αίτηση και ενός των διευθυντών της Global Alpha Star Fund Ltd Guy Boukobza, στην οποία διατυπώνονται οι πιο κάτω ισχυρισμοί:- Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση πρέπει να αγνοηθεί για το λόγο ότι έγινε από δικηγόρο που εργάζεται στο γραφείο των δικηγόρων της αιτήτριας, χωρίς να δίδεται εξήγηση γιατί δεν έγινε από την αιτήτρια ή τους αντιπροσώπους της. Οι καθ΄ ων η αίτηση δεν είναι διάδικοι στην παρούσα διαδικασία και η Απόφαση δεν τους αφορά. Ενόψει τούτου το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί βάσει των προνοιών των άρθρων 47
(3)και 43
(5)του Κανονισμού. H αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο ως προς τα πραγματικά γεγονότα, τα οποία δεν αποκάλυψε πλήρως. Για τεκμηρίωση της θέσης αυτής απορρίπτεται η εκδοχή που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και αντ΄ αυτής διατυπώνεται μια διαμετρικά αντίθετη εκδοχή, η ουσία της οποίας έχει ως ακολούθως:- Η Απόφαση εξασφαλίσθηκε βάσει δόλιου σχεδίου του Yves Bayle - του προσώπου δηλαδή που έδωσε τις πληροφορίες που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση - και άλλων προσώπων, προκειμένου να αποσπάσουν χρήματα τόσο από την καθ΄ ης η αίτηση της κυρίως αίτησης όσο και από τους καθ΄ ων η αίτηση της παρούσας διαδικασίας. Προς τούτο προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί αλλά για τις ανάγκες της παρούσας περιορίζομαι στην καταγραφή των πιο κάτω και αυτό για σκοπούς πληρέστερης εικόνας:- Ο Yves Bayle - διατείνονται οι καθ΄ ων η αίτηση - είχε την ευκαιρία να εμπνευσθεί και υλοποιήσει το δόλιο σχέδιο του λόγω της θέσης που κατείχε στη Sella Bank (Luxembourg), πρώην Investment Bank Luxembourg, από την οποία απολύθηκε τέλος του 2003 αρχές 2004 και από το Μάιο του 2008 εκκρεμεί εναντίον του προς διερεύνηση ποινικής φύσεως καταγγελία της εν λόγω τράπεζας (τεκμ.1). Ο Yves Bayle ήταν ένας από τους διευθυντές της καθ΄ ης η αίτηση μέχρι τις 6.12.05 που παύθηκε από τη θέση του κατόπιν και της δικής του συναίνεσης (τεκμ.8). Συνδιευθυντές της καθ΄ ης η αίτηση είναι από τις 7.9.05 και οι Zeev Zacharin και Guy Boukobza (τεκμ.5, 6 και 7) και μάλιστα οι σχετικές αποφάσεις διορισμού τους φέρουν και την υπογραφή του Yves Bayle. Επομένως, ο ισχυρισμός που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι τα δύο αυτά πρόσωπα παρουσιάσθηκαν στην Investment Bank Luxembourg ως διευθυντές της καθ΄ης η αίτηση είναι παραπλανητικός, γιατί ήταν πράγματι διευθυντές της. Η καθ΄ ης η αίτηση δεν είχε ποτέ κατατεθειμένα κεφάλαια στην πιο πάνω τράπεζα και αυτό επιβεβαιώνεται με επιστολή της ίδιας της τράπεζας ημερ. 8.2.
- Λογαριασμό στην τράπεζα αυτή είχε άλλη εταιρεία, άσχετη με την παρούσα διαδικασία, η Premium Fund Ltd, εναντίον της οποίας εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας πανομοιότυπη με την παρούσα αίτηση, η αίτηση με αρ. 707/08 (τεκμ.3). Επισημαίνεται συναφώς ότι για έκδοση των ασφαλιστικών μέτρων, που εδώ εξετάζονται, έγινε στην πραγματικότητα αντιγραφή και χρήση της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση 708/
- Η αιτήτρια δεν ήταν διαχειρίστρια των κεφαλαίων της καθ΄ ης η αίτηση και ο ισχυρισμός ότι υποβλήθηκε απαίτηση πληρωμής για $30.850.840,60 στην Investment Bank Luxembourg είναι αναληθής για τον απλό λόγο ότι η καθ΄ ης η αίτηση δεν είχε λογαριασμό στην τράπεζα αυτή. Σ ότι δε αφορά το ισχυριζόμενο χρέος επισυνάφθηκε επιστολή (e-mail) του Yves Bayle προς τον Guy Boukobza ημερ. 9.11.05 (τεκμ.11) με την οποία ο Bayle αποδεχόταν να μειώσει το ισχυριζόμενο χρέος από τα $18.162.570 στα $2.004.057, και αυτό για την αποκάλυψη της «δύναμης» της υπόθεσης της αιτήτριας και της κακής πίστης του εν λόγω προσώπου. Τέλος, σ΄ ότι αφορά την Απόφαση, διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι το κλητήριο ένταλμα βάσει του οποίου εκδόθηκε δεν περιήλθε σε γνώση της καθ΄ ης η αίτηση για να προτάξει την υπεράσπισή της. Κι αυτό γιατί το κλητήριο απευθυνόταν στη διεύθυνση του προηγούμενου εγγεγραμμένου γραφείου της καθ΄ ης η αίτηση, τη στιγμή που ο Yves Bayle γνώριζε ότι είχε αλλάξει διεύθυνση γιατί έλαβε μέρος στη σχετική απόφαση ημερ. 6.12.05 (τεκμ.2). Επομένως η Απόφαση εκδόθηκε στην απουσία της καθ΄ ης η αίτηση, η οποία μόλις πληροφορήθηκε την ύπαρξη της προέβη μέσω των δικηγόρων της σε λήψη μέτρων ακύρωσης τα οποία εκκρεμούν για εκδίκαση (τεκμ.9 και 10). Κατ΄ ακολουθία τούτου η Απόφαση δεν κατέστη εκτελεστή στο Λουξεμβούργο και αυτός είναι ένας από τους λόγους που θα εγερθεί για ακύρωση του Διατάγματος ημερ. 12.9.08 με το οποίο αναγνωρίσθηκε, ενεγράφη και κηρύχθηκε ως εκτελεστή η Απόφαση και στην Κύπρο. Όλα τα πιο πάνω, καταλήγει ο ενόρκως δηλών για τους καθ΄ ων η αίτηση, καταδεικνύουν ότι η αιτήτρια όχι μόνο παραπλάνησε το Δικαστήριο, αλλά και ότι δεν εγείρεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, ούτε καμιά ορατή προοπτική για επιτυχία της αιτήτριας δεν υφίσταται και τα χορηγηθέντα ασφαλιστικά μέτρα θα πρέπει να ακυρωθούν. Ακολουθούν οι εισηγήσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων, οι οποίες έχουν στο επίκεντρο τους:-
- Την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Η Νομολογία, υποστήριξε ο κ. Χατζηπέτρου, ναι μεν αποθαρρύνει τους δικηγόρους να ορκίζονται αναφορικά με γεγονότα της υπόθεσης του πελάτη τους, αλλά όταν το πράττουν - όπως στην παρούσα περίπτωση - αυτό δεν επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αντέτεινε ο κ. Τριανταφυλλίδης, πρέπει να αγνοηθεί γιατί σ΄ αυτή δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση ότι ήταν αναγκαίο να γίνει από δικηγόρο. Παρέπεμψε σχετικά στην απόφαση ημερ. 27.10.05 που εκδόθηκε στην προσφυγή 1045/2005, Dulal v. Κυπριακής Δημοκρατίας.
- Τις συνέπειες από την απόρριψη της αίτησης δια κλήσεως. Η απόρριψη της εν λόγω αίτησης, εισηγήθηκε ο κ. Χατζηπέτρου, δεν επέφερε και το τέλος των ασφαλιστικών μέτρων, τα οποία μόνο με την αποκήρυξη της αναγνώρισης της Απόφασης μπορούν να ακυρωθούν. Παρέπεμψε σχετικά στις πρόνοιες των άρθρων 33
(1)και 47 του Κανονισμού. Η μονομερής αίτηση βάσει της οποίας χορηγήθηκαν τα ασφαλιστικά μέτρα, αντέτεινε ο κ. Τριανταφυλλίδης, καταχωρήθηκε στο πλαίσιο της αίτησης δια κλήσεως ημερ. 15.9.08 και ενόψει του ότι η αίτηση αυτή απερρίφθη η μονομερής αίτηση παρέμεινε μετέωρη και χωρίς αντικείμενο. Παρέπεμψε σχετικά στην παρ. 15 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, καθώς επίσης και στο τι επεσήμανε το Δικαστήριο στην απόφαση ημερ. 14.10.09 με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση δια κλήσεως. 3. Ότι η Απόφαση δεν αφορά τους καθ΄ ων η αίτηση. Το ότι η Απόφαση δεν αφορά τους καθ΄ ων η αίτηση αλλά μόνο την Global Alpha Star Ltd είναι δεδομένο. Ωστόσο ο κ. Χατζηπέτρου εισηγήθηκε ότι υπό τα περιστατικά της υπόθεσης ορθά χορηγήθηκαν ασφαλιστικά μέτρα εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση, δυνατότητα που παρέχεται από το συνδυασμό των προνοιών των εδαφίων 2 και 3 του άρθρου 47 του Κανονισμού. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, υποστήριξε, ο κ. Τριανταφυλλίδης, κατά τη διάρκεια της προθεσμίας προσφυγής που προβλέπεται από το άρθρο 43
(5)του Κανονισμού τέτοια μέτρα μόνο επί της περιουσίας του προσώπου κατά του οποίου ζητείται εκτέλεση μπορούν να δοθούν. Στην υπό εξέταση περίπτωση όμως, τα προσβαλλόμενα μέτρα δόθηκαν πριν εκπνεύσει η προθεσμία προσφυγής και ενόψει τούτου θα πρέπει να ακυρωθούν στη βάση ότι δόθηκαν εναντίον προσώπων άσχετων με την Απόφαση.
- Κατά πόσο η αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο. Η εισήγηση του κ. Χατζηπέτρου είναι ότι καμιά παραπλάνηση δεν έγινε, ενώ ο κ. Τριανταφυλλίδης υποστήριξε ότι με όσα διατυπώνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση έχει τεκμηριωθεί ότι η αιτήτρια δεν αποκάλυψε πλήρως τα γεγονότα και με τον τρόπο που τα παρουσίασε έχει παραπλανήσει το Δικαστήριο και
- Κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 Για το θέμα αυτό, ουσιαστικά, η εκατέρωθεν επιχειρηματολογία δεν πρόσθεσε οτιδήποτε στα όσα διατυπώνονται στις αντίστοιχες ενόρκους δηλώσεις, με τον κ. Χατζηπέτρου να εισηγείται ότι ικανοποιούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις και τον κ. Τριανταφυλλίδη να υποστηρίζει ακριβώς το αντίθετο. Πέραν των πιο πάνω, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αναφέρθηκαν και στις συνθήκες υπό τις οποίες εκδόθηκε η Απόφαση, οι οποίες σύμφωνα με τους καθ΄ων η αίτηση συνιστούσαν απάτη εκ μέρους της αιτήτριας. Τελικά όμως συμφώνησαν - ορθά κατά την άποψή μου - ότι η ισχυριζόμενη απάτη δεν μπορεί να εξετασθεί και αποφασισθεί από το κυπριακό Δικαστήριο, αλλά ανάγεται στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου του Λουξεμβούργου στο οποίο ήδη η Απόφαση έχει προσβληθεί. Έχω εξετάσει με προσοχή τα όσα υποστήριξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων και κατέληξα ότι οι τρεις πρώτες εισηγήσεις του κ. Τριανταφυλλίδη έκδηλα ευσταθούν για τους πιο κάτω λόγους:- Για το θέμα της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση δεν υπάρχει, ούτε θα μπορούσε να υπάρχει, διαφωνία ότι η νομολογία αποθαρρύνει τους δικηγόρους να ορκίζονται αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης του πελάτη τους. Η διαφωνία των συνηγόρων έγκειται στις συνέπειες και σε σχέση με αυτές παραθέτω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Lulal v. Kυπριακής Δημοκρατίας (ανωτέρω). «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Ahapittas v. Roc Chik Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, in Re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 28, in Re An advocate
(1987)1 C.L.R. 319 και Thanos Hotels Ltd v. Δημήτρη Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036) οι δικηγόροι δεν πρέπει να ορκίζονται αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης του πελάτη τους, εκτός όπου τούτο είναι απόλυτα αναγκαίο. Εδώ, όπως ήδη ανάφερα, δεν εξηγείται γιατί να μην ορκίζεται ο ίδιος ο αιτητής. Παρόλο που ο κ. Παύλος Ερωτοκρίτου δεν χειρίζεται την υπόθεση, ουσιαστικά η ένορκη δήλωση προέρχεται από τους δικηγόρους του αιτητή. Είμαι της άποψης ότι αυτός είναι αρκετός λόγος για απόρριψη της αίτησης.» Το πιο πάνω απόσπασμα εφαρμόζεται πλήρως και στην υπό κρίση περίπτωση. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ουσιαστικά προέρχεται από τους δικηγόρους της αιτήτριας χωρίς να εξηγείται γιατί να μην προέρχεται από την ίδια, λόγος που αφ΄ εαυτού θα ήταν αρκετός για απόρριψη της αίτησης. Η δεύτερη εισήγηση αφορά τη διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας χορηγήθηκαν τα ασφαλιστικά μέτρα. Το ότι τα μέτρα χορηγήθηκαν στο πλαίσιο της αίτησης δια κλήσεως ημερ. 15.9.08 - η οποία απέβλεπε σε κήρυξη της ισχυριζόμενης μεταφοράς των χρημάτων της καθ΄ ης η αίτηση ως άκυρης στη βάση ότι αποτελούσε πράξη καταδολίευσης της αιτήτριας - είναι εκτός συζήτησης. Αφ΄ ενός μεν γιατί η ίδια η αιτήτρια αυτό δηλώνει στην παρ. 15 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και, αφετέρου, αυτή ήταν και η επισήμανση του Δικαστηρίου στην απόφαση του ημερ. 14.10.09. Σημειώνεται επί του προκειμένου ότι με την απόφαση ημερ. 14.10.04 απερρίφθη η αίτηση δια κλήσεως με την παρατήρηση ότι τα ασφαλιστικά μέτρα λανθασμένα ζητήθηκαν στο πλαίσιο της, ενώ το ορθό ήταν να ζητηθούν όπως προβλέπεται από το άρθρο 47 του Κανονισμού. Εξ άλλου η ισχύς των ασφαλιστικών μέτρων, όπως ήταν και το αίτημα της αιτήτριας, ουσιαστικά ήταν μέχρι την εκδίκαση της αίτησης δια κλήσεως και ενόψει του ότι η αίτηση αυτή απερρίφθη, αυτόματα τα ασφαλιστικά μέτρα που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο της έπαυσαν να ισχύουν και η μονομερής αίτηση βάσει της οποίας χορηγήθηκαν παρέμεινε χωρίς αντικείμενο. Η τρίτη εισήγηση βασίζεται στο άρθρο 47 του Κανονισμού, σύμφωνα με το οποίο κατά τη διάρκεια της προθεσμίας προσφυγής κατά της κήρυξης της εκτελεστότητας και έως ότου εκδοθεί απόφαση για την προσφυγή, μόνο ασφαλιστικά μέτρα επί της περιουσίας του προσώπου κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση μπορούν να δοθούν. Στην υπό κρίση περίπτωση η Απόφαση κηρύχθηκε ως εκτελεστή στις 12.9.08 και σύμφωνα με το άρθρο 43
(5)η εκτελεστότητα της μπορούσε να προσβληθεί με προσφυγή μέσα σε ένα μήνα από την επίδοση ή κοινοποίηση. Ωστόσο η αιτήτρια πριν καν επιδοθεί ή κοινοποιηθεί το διάταγμα ημερ. 12.9.08 κατόρθωσε, στο πλαίσιο της αίτησης δια κλήσεως ημερ. 15.9.08 η οποία απερρίφθη ως πρόωρη, να εξασφαλίσει ασφαλιστικά μέτρα επί περιουσίας τρίτων προς την Απόφαση προσώπων, κάτι που δεν δικαιούταν. Είτε με βάση το εδάφιο 3 του άρθρου 47 είτε και με συνδυασμό με το εδάφιο 2, όπως εισηγήθηκε ο κ. Χατζηπέτρου. Έπεται ότι τα ασφαλιστικά μέτρα που εδώ εξετάζονται δόθηκαν πρόωρα και ως τέτοια υπόκεινται σε ακύρωση. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω τα ασφαλιστικά μέτρα που δόθηκαν στις 16.9.08 έπαυσαν να ισχύουν με την απόρριψη της αίτησης δια κλήσεως ημερ. 15.9.08 και εν πάση περιπτώσει θα ακυρώνονταν στη βάση οποιασδήποτε από τις δύο άλλες εισηγήσεις του κ. Τριανταφυλλίδη, όπως πιο πάνω εξηγείται. Ενόψει δε της κατάληξης αυτής δεν θα εξυπηρετούσε οποιονδήποτε σκοπό η εξέταση των άλλων δύο εισηγήσεων. Η ένσταση επιτυγχάνει με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. Χριστοδούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /κβπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο