← Κύπρος

ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΣΑΒΒΑ ΛΟΥΜΟΥΜΠΑ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 8753/04, 22 Ιανουαρίου, 2010

ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΣΑΒΒΑ ΛΟΥΜΟΥΜΠΑ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 8753/04, 22 Ιανουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8753/04 Μεταξύ: ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΣΑΒΒΑ ΛΟΥΜΟΥΜΠΑ Ενάγοντα και ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ Εναγομένου ΚΑΙ ΔΙ' ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡ. ΙΩΑΝΝΟΥ Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και 1. ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΣΑΒΒΑ ΛΟΥΜΟΥΜΠΑ 2. ΜΑΡΙΟΥ ΓΙΟΥΣΕΛΛΗ Εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένων _____________________________ 22 Ιανουαρίου, 2010. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κ. Ν. Παπαγεωργίου με κ. Α. Ζαχαριάδη. (κα Χρίστη για να ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενο: κ. Μ.Β. Ιωάννου. (κ Χ¨Δημητρίου για να ακούσει απόφαση). Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων με αγωγή που κατέθεσε στις 15.9.04 αξιώνει εναντίον του Εναγομένου το ποσό των Λ.Κ.76,600 δυνάμει 23 επιταγών, λεπτομέρειες των οποίων παρατίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης, ο Εναγόμενος έναντι νομίμου και καλού ανταλλάγματος «εξέδωσε τις εν λόγω επιταγές στον Ενάγοντα, ο οποίος τις παρουσίασε δεόντως για πληρωμή αλλά δεν τιμήθησαν και επεστράφησαν απλήρωτες με την ένδειξη "Refer to Drawer" (απευθύνεστε στον εκδότη) ή την ένδειξη "stop payment"». Ο Εναγόμενος με το δικόγραφο του αρνείται ότι είχε οποιαδήποτε συναλλαγή με τον Ενάγοντα. Ισχυρίζεται, ανάμεσα σε άλλα, ότι οι επίδικες επιταγές είναι άκυρες, καθότι εκδόθηκαν για εξόφληση χρέους που σχετίζεται με παράνομη συναλλαγή. Για τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές, αναφέρει τα ακόλουθα: (Παρατίθενται αυτολεξεί οι παράγραφοι 9 - 18 από το δικόγραφο του.) «9. Ο Εναγόμενος ο οποίος κατά πάντας ουσιώδεις χρόνους δια την παρούσα αγωγή ήτο κάτοικος Λεμεσού, εις διαφόρους ημερομηνίας μεταξύ του Ιανουαρίου 1998 και Οκτωβρίου 1999 επισκεπτόταν το πρακτορείο στοιχημάτων του εξ' ανταπαιτήσεως Εναγομένου αρ. 2 όπου έπαιζε ποδοσφαιρικά και ως επί το πλείστον ιπποδρομιακά στοιχήματα. 10. Όταν ο Εναγόμενος επισκέφθη για πρώτη φορά το κατάστημα του εξ' ανταπαιτήσεως Εναγομένου αρ. 2 κατά ή περί τον Ιανουάριο του 1998 τούτος τον διαβεβαίωσε ότι ήτο κάτοχος αδείας τόσο δια ιπποδρομιακά όσο και δια ποδοσφαιρικά στοιχήματα και ότι η επιχείρηση του λειτουργούσε καθ' όλα νόμιμα. 11. Ο Εναγόμενος βασιζόμενος τόσο πάνω στις προσωπικές διαβεβαιώσεις του εξ' ανταπαιτήσεως Εναγομένου αρ. 2 καθώς και συγγενικού του προσώπου ότι η επιχείρηση του ήτο αδειούχα και λειτουργούσε καθ' όλα νόμιμα εις διάφορες ημερομηνίες μεταξύ Ιανουαρίου 1998 και Οκτωβρίου 1999 απέστειλε και/ή παρέδωσε προς τον εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενο αρ. 2 49 επιταγές δια το συνολικό ποσό των Λ.Κ.118.000.- 12. Ο Εναγόμενος εις κάποιο στάδιο πληροφορήθηκε ότι ο εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος αρ. 2 δεν είχε άδεια ποδοσφαιρικών και ιπποδρομιακών στοιχημάτων, λειτουργούσε παράνομα και ως εκ τούτου φρόντισε όπως οι επιταγές που αναφέρονται στην Έκθεση Απαιτήσεως όπως μη πληρωθούν προς τον εν λόγω εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενο αρ. 2 αφού ο Εναγόμενος τον πληροφόρησε ότι δεν επιθυμούσε να παίζει παράνομα στοιχήματα καθ' ότι εργαζόταν ως Λοχίας Αστυνομικός στις Αγγλικές Βάσεις και ήτο ενδεχόμενον ο Εναγόμενος να είχε πρόβλημα με την υπηρεσία του και ο εν λόγω εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος αρ. 2 αρχικά συμφώνησε με την εισήγηση του Εναγομένου και μάλιστα υπεσχέθη προς τον Εναγόμενο όπως του επιστρέψει τις επιταγές που αναφέρονται στην Έκθεση Απαιτήσεως. 13. Ενώ ο Εναγόμενος ανέμενε από τον εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενο αρ. 2 όπως επιστρέψει εις τούτον τις επιταγές που αναφέρονται στην Έκθεση Απαιτήσεως ο Εναγόμενος παρέλαβε επιστολή ημερ. 26.03.2001 παρά του πρώην Δικηγόρου του Ενάγοντος ο οποίος καλούσε τον Εναγόμενο να πληρώσει προς τον Ενάγων το ποσό των Λ.Κ.30.000.- για 7 ακάλυπτες επιταγές και περαιτέρω ο Ενάγων στην εν λόγω επιστολή πληροφορούσε τον Εναγόμενο ότι θα ακολουθούσαν και οι υπόλοιπες επιταγές οι οποίες θα εμφανίζοντο προς πληρωμή εκ συνολικού ποσού δια Λ.Κ.45.600.- 14. Ο Εναγόμενος απάντησε στην πιο πάνω επιστολή του Δικηγόρου του Ενάγοντος με επιστολή μέσω του Δικηγόρου του ημερ. 10.04.2001 στην οποία αρνείτο το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής του Ενάγοντος και ο Εναγόμενος ανέφερε ότι στην εν λόγω επιστολή ότι δεν γνώριζε τον Ενάγοντα, ουδέποτε τον συνάντησε και ουδέποτε είχε οιανδήποτε συναλλαγή μαζί του. 15. Περαιτέρω ο Εναγόμενος μέσω του Δικηγόρου του διεμαρτυρήθη προς το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας με επιστολή του ημερ. 13.12.2001 καθώς και στον Υπεύθυνο Αξιωματικό του Τμήματος Οικονομικού Εγκλήματος Τ. Α.Ε. Λευκωσίας στο Αρχηγείο Αστυνομίας. 16. Στην συνέχεια ο Ενάγων ως παραπονούμενος την 31.07.2001 καταχώρησε την υπ' αρ. 21571/2001 Ε. Δ. Λευκωσίας ποινική υπόθεση εναντίον του Εναγομένου ως κατηγορούμενου δια μερικές από τις επιταγές που αναφέρονται στην Έκθεση Απαιτήσεως όμως το Δικαστήριο στις 09.07.2003 αθώωσε και απάλλαξε τον Εναγόμενο από τις εναντίον του κατηγορίες και εναντίον της αποφάσεως ο Ενάγων άσκησε ποινική έφεση αρ. 7471 η οποία τελικώς απεσύρθη υπό του Ενάγοντος. 17. Ενώ ο 2°s εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος έδινε υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις προς τον Εναγόμενο ότι θα παρέδιδε προς τον Εναγόμενο τις επίδικες επιταγές κατά παράβαση των υποσχέσεων και διαβεβαιώσεων του ο 2°s εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος παρέδωσε τις επίδικες επιταγές προς τον Ενάγοντα και εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενο αρ. 1 ο οποίος είχε αδειούχο πρακτορείο στοιχημάτων που είχε άδεια για ιπποδρομιακά και ποδοσφαιρικά στοιχήματα με σκοπό ο l°s εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος να καταθέσει τις επιταγές στην τράπεζα και να επιστραφούν απλήρωτες και έτσι να λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον του εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντος για την είσπραξη του ποσού των επιταγών. 18. 0 εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγων ισχυρίζεται ότι οι εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 συνωμότησαν να εξαπατήσουν τον εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντα χρησιμοποιώντας απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ ή προκάλεσαν πλάνη στον εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και/ ή άλλως πως ως ακολούθως λεπτομερώς αναφέρεται: ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑΙ: α) Ο 2ος εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος ενώ αρχικά παρέστησε στον εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντα ότι το πρακτορείο του είχε άδεια ιπποδρομιακών και ποδοσφαιρικών στοιχημάτων εξ' όσων εφάνη εκ των υστέρων τούτο δεν ήτο αληθές. β) Ο 2ος εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος ενεργά απέκρυψε παρά του εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντα ότι το πρακτορείο του δεν διέθετε άδεια ιπποδρομιακών και ποδοσφαιρικών στοιχημάτων και περαιτέρω ότι η άδεια για ποδοσφαιρικά στοιχήματα που είχε το πρακτορείο του είχε ανακληθεί από την αρμόδια αρχή. γ) Ο 2°ς εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος ενεργά απέκρυψε παρά του εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντος ότι θα παρέδιδε τις επίδικες επιταγές στον 1°? εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενο. δ) Ενώ ο 2°s εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος διαβεβαιούσε θετικά τον εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντα ότι δεν θα κατέθετε τις επίδικες επιταγές στην τράπεζα για πληρωμή και θα τις επέστρεφε στον εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντα κατά παράβαση των υποσχέσεων και διαβεβαιώσεων του παρέδωσε τούτες προς τον εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενο αρ. 1. ε) Οι εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 συνομότησαν και/ή συνεννοήθηκαν μεταξύ των και/ή σε μεταξύ των συμπαιγνία και/ή άλλως πως ώστε προκάλεσαν πλάνη στον εξ' ανταπαιτήσεως Ενάγοντα με σκοπό να βλάψουν τούτο και να προκαλέσουν εις τούτο ζημιά.» Ο Ενάγων με την «Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση» αναφέρει ότι τα πραγματικά γεγονότα σε σχέση με την έκδοση των επίδικων επιταγών είναι τα ακόλουθα: «3. Ο Ενάγων αρνείται τις Παραγράφους 6-18 της Έκθεσης Υπεράσπισης και υποστηρίζει ότι τα πραγματικά και σχετικά γεγονότα έχουν ως ακολούθους: (
  2. i)Οι επιταγές που αναφέρονται εις την Παράγραφο 1 της Έκθεσης Απαίτησης εξεδόθησαν από τον Εναγόμενο δια νόμιμα στοιχήματα τα οποία ο Εναγόμενος έθετε εις το Πρακτορείο του Ενάγοντα μέσον του εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2. (
  3. ii)Ο Ενάγων παραδέχεται στην ύπαρξη της επιστολής ημερ. 26/3/01 του προηγούμενου δικηγόρου του Ενάγοντα καθώς και της επιστολής του δικηγόρου του Εναγομένου ημ. 10.4.01 αλλά απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι η επιστολή του δικηγόρου του Εναγομένου νομιμοποιεί τον Εναγόμενο να αρνείται πληρωμή των επίδικων επιταγών. (iii) Η αθώωση του Εναγομένου εις την ποινική υπόθεση Αρ. 21571/2001 ουδόλως απαλλάττει τον Εναγόμενο από τις υποχρεώσεις σχετικά με τις επιταγές αντικείμενο της παρούσης αγωγής. (
  4. iv)Ο ισχυρισμός του Εναγομένου περί συνωμοσίας μεταξύ του Ενάγοντα και του εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2 είναι νομικά αβάσιμος και απορρίπτεται από τον Ενάγοντα γιατί δεν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα.» Κατά την ακροαματική διαδικασία, και πριν ολοκληρωθεί η μαρτυρία του Μάριου Γιουσελλή (εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2), η Ανταπαίτηση του Εναγομένου εναντίον του Ενάγοντα και του Μάριου Γιουσελλή αποσύρθηκε άνευ βλάβης με άδεια του Δικαστηρίου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Ενάγοντα και του Εναγομένου ζήτησαν όπως αγνοηθεί η μαρτυρία του Μάριου Γιουσελλή και όπως μη ληφθεί υπόψη η μαρτυρία που δόθηκε από τον Ενάγοντα και τον Εναγόμενο όταν αυτοί αντεξετάστηκαν από τη συνήγορο του Μάριου Γιουσελλή. Κατ' επέκταση ζήτησαν όπως τα τεκμήρια 28, 29, 30 και 31 αγνοηθούν. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο θα αγνοήσει την πιο πάνω προφορική μαρτυρία και τεκμήρια. Οι επίδικες επιταγές κατατέθηκαν ως τεκμήρια 1-23. Η κυρίως εξέταση του Ενάγοντα δόθηκε με υιοθέτηση γραπτής κατάθεσής του. Παραθέτω το περιεχόμενο αυτής: «1. Ονομάζομαι Μιχαλάκης Σάββα Λουμούμπας. Κατά την σχετική με την παρούσα Αγωγή περίοδο ήμουν αδειούχος πράκτορας ιπποδρομιακών και ποδοσφαιρικών στοιχημάτων και διεξήγαγα το επάγγελμα του πράκτορα στοιχημάτων από το 1972. Σε ό,τι αφορά τα ιπποδρομιακά στοιχήματα είχα εξασφαλίσει σχετική άδεια από την Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας και σε ό,τι αφορά τα ποδοσφαιρικά στοιχήματα είχα εξασφαλίσει σχετική άδεια από την εταιρεία "Χάι Γκέιτ" και μετά "Opap Glory Ltd". 2. Το πρακτορείο στοιχημάτων το οποίο διατηρούσα στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου 102, στον Άγιο Δομέτιο, συνεργάζετο κατά την σχετική με την παρούσα Αγωγή περίοδο με το πρακτορείο της κας Μαρίας Γιουσελή σε ό,τι αφορούσε ιπποδρομιακά στοιχήματα. Επειδή το πρακτορείο της κας Μαρίας Γιουσελή ήταν αδειούχο μόνο για ποδοσφαιρικά στοιχήματα και επειδή ήθελε να εξυπηρετεί και πελάτες του οι οποίοι ήθελαν να παίζουν (εκτός από ποδοσφαιρικά στοιχήματα) και ιπποδρομιακά στοιχήματα, υπήρχε η ως άνω αναφερόμενη συνεργασία μεταξύ του δικού μου πρακτορείου και του πρακτορείου της κας Μαρίας Γιουσελή. 3. Μεταξύ των ως άνω πελατών του πρακτορείου της κας Μαρίας Γιουσελή ήταν και ο Εναγόμενος στην παρούσα αγωγή κος Γεώργιος Χρ. Ιωάννου (στο εξής αναφερόμενος "ο Εναγόμενος"), τα ιπποδρομιακά στοιχήματα του οποίου (καθώς και των υπολοίπων πελατών της κας Μαρίας Γιουσελή) διαβιβάζονταν στο πρακτορείο μου μέσω του συζύγου της κ. Μάριου Γιουσελή (στο εξής αναφερόμενου ως εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2). 4. Ο τρόπος με τον οποίο τίθονταν τα ιπποδρομιακά στοιχήματα τα οποία έπαιζε ο Εναγόμενος μέσω του εξ' ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2 στο πρακτορείο μου ήταν ο ακόλουθος: Τα ιπποδρομιακά στοιχήματα τα οποία έπαιζε ο Εναγόμενος τίθονταν / διαβιβάζονταν μέσω του εξ' ανταπαιτήσως Εναγομένου 2 στο πρακτορείο μου και από εκεί από εμένα στις τερματικές μηχανές της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας. Σε μερικές πιο σπάνιες περιπτώσεις τα εν λόγω ιπποδρομιακά στοιχήματα διαβιβάζονταν στο πρακτορείο μου μέσω του εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 2 τηλεφωνικώς. Αυτό γινόταν στις περιπτώσεις όπου τα ιπποδρομικά στοιχήματα παίζονταν κατά την διάρκεια των ιπποδρομιακών συναντήσεων. Εις το τέλος της κάθε Ιπποδρομιακής Συνάντησης ή την επομένη ο εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2 μου έφερνε τα εισιτήρια τα οποία έπαιρνε όταν τα στοιχημάτιζε, έβγαζα το λογαριασμό και αν ο Εναγόμενος είχε να δίνει τον χρέωνα, εάν όμως ο Εναγόμενος είχε κέρδη πέραν του στοιχήματος τον πλήρωνα σε μετρητά μέσω του εξ' ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2. 5. Τα ποσά τα οποία μου οφείλοντο από τον Εναγόμενο από τα ως άνω αναφερόμενα στοιχήματα τα οποία έπαιζε στο πρακτορείο μου μέσω του εξ' ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2 πληρώνονταν με επιταγές. Περίπου κάθε μήνα για τυχόν χρεωστικό υπόλοιπο του Εναγομένου, ο Εναγόμενος, με διάφορες επιταγές που μου απέστελλε με τον εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2, μου εξοφλούσε το εκάστοτε υπόλοιπο του για τον μήνα εκείνο. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι οι επιταγές του Εναγομένου έρχονταν συμπληρωμένες με το ποσό και υπογραμμένες από τον Εναγόμενο αλλά ανοιχτές χωρίς όνομα και συμπλήρωνα εγώ το όνομα μου σε αυτές. Με τη συμπλήρωση του ονόματος μου σε κάθε επιταγή εξοφλείτο αντίστοιχο ποσό στοιχήματος που μου οφείλετο από τον Εναγόμενο. Σε κάποιες περιπτώσεις έπαιρνα τον Εναγόμενο και του ανέφερα ότι παρέλαβα τις επιταγές του από τον εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2 για εξόφληση του χρεωστικού του υπόλοιπου και αυτός συμφωνούσε. 6. Η συνεργασία μου με τον Εναγόμενο μέσω του πρακτορείου της κας Μαρίας Γιουσελή και ειδικότερα μέσω του συζύγου της ήτοι του εξ' ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2 άρχισε περί το 1997. Μέχρι το τέλος του 1999 - αρχές του 2000 η συνεργασία μας έβαινε ομαλά καθότι οι επιταγές του Εναγομένου εξαργυρώνονταν χωρίς κανένα πρόβλημα. Μετά το τέλος του 1999 - αρχές του 2000 οι επιταγές του Εναγομένου άρχισαν να παρουσιάζουν διάφορα προβλήματα όταν αυτές κατατίθοντο για εξαργύρωση σαν αποτέλεσμα μεγάλος αριθμός επιταγών να παραμένει ανείσπρακτος. Για τις επιταγές που παρουσίαζαν τα ως άνω αναφερόμενα προβλήματα επικοινώνησα με τον Εναγόμενο επανειλημμένα και αυτός μου ζητούσε συνέχεια χρόνο για να μπορέσουμε να βρούμε όπως μου έλεγε κάποιο διακανονισμό. Μετά από αρκετό χρόνο και αρκετές οχλήσεις και αφού οι επιταγές του παρέμειναν απλήρωτες ξεκίνησα δικαστική διαδικασία εναντίον του. Έκτοτε οι επιταγές του Εναγομένου άρχισαν να έρχονται πίσω με την ένδειξη stop payment. 7. Ο Εναγόμενος εξακολουθεί μέχρι σήμερα να μου οφείλει το συνολικό ποσό των €129.170,27 (ισόποσο Λ.Κ.75.600,00) δυνάμει των ακόλουθων επιταγών του οι οποίες επιστράφηκαν απλήρωτες, κάποιες από αυτές με την ένδειξη 'Refer to Drawer' (απευθύνεστε στον εκδότη) και κάποιες με την ένδειξη 'Stop payment' (Η πληρωμή εσταματήθη): 8. Καταθέτω ως Τεκμήρια 1 έως 8 αντίγραφα των επιταγών υπό την αρίθμηση 1 έως 8 αντίστοιχα στην παράγραφο 7 ανωτέρω καθ' ότι τα πρωτότυπα των εν λόγω επιταγών βρίσκονται ήδη κατατεθειμένα ως Τεκμήρια στο φάκελο της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 2157/2001. 9. Καταθέτω ως Τεκμήρια 9 έως 23 τα πρωτότυπα των επιταγών υπό την αρίθμηση 9 έως 23 αντίστοιχα στην παράγραφο 7 ανωτέρω. 10. Ζήτησα πολλές φορές πληρωμή του ως άνω οφειλομένου ποσού των €129.170,27 (ισόποσο Λ.Κ.75.600,00) από τον Εναγόμενο αλλά αυτός ουδέποτε ανταποκρίθηκε. 11. Απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Εναγομένου ότι δεν έχω έννομο συμφέρον ή ότι οι επιταγές δεν εμπίπτουν στον ορισμό επιταγής ή ότι σχετίζονται με παράνομες συναλλαγές. 12. Απορρίπτω επίσης τον ισχυρισμό περί συνομωσίας μεταξύ μου και του εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένου 2 και αρνούμαι ότι ο Εναγόμενος δικαιούται στην επιστροφή των ποσών που πληρώθησαν για επιταγές που εξαργυρώθηκαν ή οιουδήποτε άλλου ποσού. 13. Αιτούμαι απόφαση δια €129.170,27 (Λ.Κ. 75.600,00) πλέον νόμιμο τόκο πλέον έξοδα.» Στη μαρτυρία που έδωσε κατά την αντεξέτασή του θα αναφερθώ στη συνέχεια. Ο Εναγόμενος, καταθέτοντας ανέφερε ότι ήταν Λοχίας στις Αστυνομικές Βρετανικές Βάσεις Επισκοπής. Αφυπηρέτησε τον Αύγουστο του 2005. Αναφέρθηκε στη συνεργασία που είχε με τον Μάριο Γιουσελλή, τον οποίο γνώρισε μέσω του πεθερού του Γιουσελλή κ.Μιχάλη Κιτέως. Συγκεκριμένα ανέφερε πως με τον πεθερό του Μάριου Γιουσελλή έτυχε να εργάζεται στην ίδια βάρδια στην Επισκοπή. Σε κάποιο στάδιο ο Κιτέως του ανέφερε ότι ο γαμπρός του Μάριος Γιουσελλή διέθετε πρακτορείο ιπποδρομιακών και ποδοσφαιρικών στοιχημάτων και αν ήθελε μπορούσε να του «παίζει» στοιχήματα στο εν λόγω πρακτορείο. Έτσι άρχισε να αναθέτει στον Μιχάλη Κιτέως να του «παίζει» ιπποδρομιακά στοιχήματα στο πρακτορείο του γαμπρού του Μάριου Γιουσελλή. Οι σοβαρές συναλλαγές με το Γιουσελλή σε σχέση με ιπποδρομιακά στοιχήματα, άρχισαν το 1997. Προηγουμένως στοιχημάτιζε στο Γιουσελλή, αλλά όπως ανέφερε, «αραιά και που από το 1994». Μιλούσε τηλεφωνικώς με τον Μάριο Γιουσελλή και του ζητούσε να του «παίζει» ιπποδρομιακά στοιχήματα. Επισκέφθηκε για πρώτη φορά το πρακτορείο του Γιουσελλή στη Λευκωσία για να του παραδώσει επιταγές για χρεωστικό υπόλοιπο που προέκυψε από ιπποδρομιακά στοιχήματα. Τον Οκτώβριο του 1998, πληροφορήθηκε ότι ο Μάριος Γιουσελλή δεν ήταν αδειούχος πράκτορας ιπποδρομιακών στοιχημάτων και σταμάτησε να «παίζει» κοντά του ιπποδρομιακά στοιχήματα. Εν τω μεταξύ του είχε παραδώσει μεταχρονολογημένες επιταγές (επίδικες). Κάποιες άλλες επιταγές του, είχαν ήδη εξαργυρωθεί από τον Μάριο Γιουσελλή. (Η ανταπαίτηση που υπήρχε σε σχέση με αυτές αποσύρθηκε.) Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι συνήψε οποιαδήποτε συμφωνία με τον Ενάγοντα για ιπποδρομιακά στοιχήματα. Με τον Ενάγοντα ουδέποτε μίλησε, απλά τον γνώρισε στην ιδιωτική ποινική υπόθεση που καταχώρισε εναντίον του το 2003. Ουδέποτε ο Μάριος Γιουσελλή του έδωσε οποιοδήποτε κουπόνι ή δελτίο από το οποίο να αποδεικνύεται ότι «παίχτηκαν» νόμιμα τα ιπποδρομιακά του στοιχήματα. Ουδέποτε ο Μάριος Γιουσελλή του ανέφερε ότι τα ιπποδρομιακά του στοιχήματα «παίζονταν» στο πρακτορείο του Ενάγοντα. Κατέθεσε ως τεκμήριο 26 επιστολή που απέστειλε στο Γενικό Εισαγγελέα και ως τεκμήριο 27 επιστολή που απέστειλε στον Αρχηγό Αστυνομίας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στοιχημάτιζε μεγάλα ποσά, τα οποία έφταναν μέχρι και Λ.Κ.5.000 τη βδομάδα. Ρωτήθηκε αν ζήτησε από τον Μάριο Γιουσελλή ή τον πεθερό του να του δώσουν τα κουπόνια των στοιχημάτων του. Η θέση του ήταν ότι τα ζήτησε, αλλά ουδέποτε του τα έδωσαν λέγοντάς του «δεν μας έχεις εμπιστοσύνη;» Αρνήθηκε ότι γνώριζε ότι οι επίδικες επιταγές εδίδοντο σε τρίτο πρόσωπο, αδειούχο ιπποδρομιακών στοιχημάτων. Του υποβλήθηκε ότι γνωρίζει τον Ενάγοντα, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε κατηγορηματικά. Αυτή ήταν σε γενικές γραμμές η προσαχθείσα μαρτυρία, το σύνολο της οποίας έχω θέσει ενώπιόν μου. Θα σταθώ σε συγκεκριμένα μέρη αυτής όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή και τους δύο διαδίκους ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο, το καλό ή κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 ΑΑΔ 1273, 1280 - 1281, Χριστάκης Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά, Πολ. Έφ. αρ. 15/07, απόφαση ημερ. 23.5.2008, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου, Πολ. Έφ. αρ. 99/07, απόφαση ημερ. 9.4.2009 και Νίκου Κυριάκου ν. Γεωργίου Νικόλα (Μακρή) Λτδ, Πολ. Έφ. αρ. 120/07, απόφαση ημερ. 10.7.20009). Έχω θέσει ενώπιον μου και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Τέλος, πρέπει να αναφέρω ότι πριν αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία έθεσα ενώπιον μου τα παραδεκτά γεγονότα και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Να αναφέρω εδώ πως οι ευπαίδευτοι συνήγοροι δεν αμφισβήτησαν, και ορθά, ότι η αποδοχή ιπποδρομιακών στοιχημάτων από μη αδειούχα άτομα είναι παράνομη. Ο Ενάγων δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω τη μαρτυρία του χωρίς ενδοιασμό. Ανέφερε ότι είχε στην κατοχή του γενικό βιβλίο στο οποίο καταχωρούσε τις χρεοπιστώσεις σε σχέση με ιπποδρομιακά στοιχήματα που διενεργούσε για λογαριασμό του Εναγομένου. Του ζητήθηκε να παρουσιάσει το εν λόγω βιβλίο. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τις σχετικές ερωτήσεις και απαντήσεις. «Ε. Εκτός από τον τύπο που είναι άδειο, υπάρχει οτιδήποτε άλλο που υπάρχει το όνομα του που χρεοπιστώνετο; Έχεις απόδειξη; Α. Είχα γενικό βιβλίο. Ε. Που είναι; Α. Έκλεισα το μαγαζί έχει πέντε χρόνια, επέταξα τα όλα. Ε. Πότε έκλεισες το μαγαζί κύριε; Α. Το
  1. Ε. Όταν έκλεισες το μαγαζί, επέταξες μαζί και το γενικό βιβλίο; Α. Όλα γενικά. Ε. Δεν ήξερες ότι εκκρεμούσε αυτή η υπόθεση στο Δικαστήριο; Α. Δεν το θεώρησα ότι χρειάζετο.» Το Δικαστήριο βρίσκει πως οι πιο πάνω απαντήσεις του Ενάγοντα συνιστούν σκέψεις εκ των υστέρων. Αν υπήρχε τέτοιο βιβλίο θα ανέμενα από τον Ενάγοντα να το φύλαττε ως κόρη οφθαλμού και όχι να το πετάξει, ως ισχυρίσθηκε, το 2006 όταν ακόμη εκκρεμούσε η παρούσα αγωγή στην οποία ο Εναγόμενος αρνείται ότι είχε οποιαδήποτε επαφή μαζί του και ότι του έδωσε οδηγίες για ιπποδρομιακά στοιχήματα. Μάλιστα, είχε προηγηθεί η εκδίκαση ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης που καταχώρισε εναντίον του Εναγομένου για επιταγές που αφορούσαν και πάλι ιπποδρομιακά στοιχήματα, στην οποία ο Εναγόμενος είχε και τότε προβάλει τους ίδιους ισχυρισμούς. Να αναφέρω εδώ πως στην εν λόγω ιδιωτική ποινική υπόθεση, ο Ενάγων δέχθηκε, αντεξεταζόμενος, πως ουδέποτε ο Εναγόμενος έκανε συμφωνία μαζί του για να του «παίζει» ιπποδρομιακά στοιχήματα. Τουναντίον είχε αναφέρει ότι η συμφωνία για ιπποδρομιακά στοιχήματα καταρτίστηκε μεταξύ του Εναγομένου και του Μάριου Γιουσελλή. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τη σχετική μαρτυρία από τα πρακτικά της ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης (τεκμήριο 25). «Ε. Πες μου εκάμετε καμμιά συμφωνία συνεργασίας με τον κατηγορούμενο εκείνη την ημέρα, είπατε τίποτε άλλο για να συνεργασθείτε, εκάμετε καμμιά άλλη συμφωνία μαζί; Α. Όχι. Ε. Δηλαδή απ' ότι αντιλήφθηκα από αυτά που μας είπες κ. μάρτυς είναι ότι ουδέποτε συμφώνησε μαζί σου απ' ευθείας να παίζει στοιχήματα μαζί σου. Α. Μάλιστα. Ε. Μάλιστα, ουδέποτε. Και συμφωνείς μαζί μου κ. μάρτυς ότι η συμφωνία που είχε ο κατηγορούμενος να παίζει ιπποδρομιακά στοιχήματα ήτο με τον Μάριο Γιουσελή. Α. Μάλιστα. Ε. Και συμφωνείς μαζί μου κ. μάρτυς εσύ δεν είσαι εις θέσιν να γνωρίζεις τι είχε συμφωνηθεί μεταξύ του κατηγορουμένου και του Μάριου Γιουσελή γι' αυτή τη συνεργασία του. Α. Ε.. όχι.» Ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου ισχυρίσθηκε άλλα. Συγκεκριμένα ανέφερε πως πριν αρχίσει να δέχεται στοιχήματα για λογαριασμό του Εναγομένου μίλησε τηλεφωνικώς με αυτόν, ο οποίος και του ανέφερε ότι κάθε μήνα θα του καταβάλλει τα χρήματα για τα ιπποδρομιακά στοιχήματα που θα δεχόταν για λογαριασμό του. Μάλιστα, αυτή τη συνομιλία ο ίδιος ο Ενάγων την αποκάλεσε «προσωπική συμφωνία με τον Εναγόμενο». Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τη σχετική μαρτυρία από τα πρακτικά της αγωγής. «Με επισκέφθηκε ο κ.Μάριος Γιουσελής και μου ανέφερε ότι θέλει να συνεργαστούμε στα ιπποδρομιακά, καθότι ο ίδιος δεν ήταν αδειούχος με εγκριμένη μηχανή για ιπποδρομιακά στοιχήματα. Μου ανέφερε ότι έχει έναν παίχτη ο οποίος στοιχηματίζει μεγάλα ποσά και ήθελε να τον πάρει ως πελάτη του για να επωφελείται και τα ποδοσφαιρικά στοιχήματα. Εγώ του είπα εντάξει. Μίλησε ο Μάριος Γιουσελής με τον κ.Ιωάννου τηλεφωνικά, του είπε ότι είναι ΟΚ, του ανέφερα ότι θέλω κάθε μήνα να πληρώνομαι, μου τον έδωσε στο τηλέφωνο και μου είπε ο κ.Ιωάννου ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) «Ε. Σου υποβάλλω κ. μάρτυς ότι ο Εναγόμενος ουδεμία συμβατική σχέση είχε μαζί σου για οποιονδήποτε θέμα για τα οποία έκανες αναφορά στη γραπτή σου κατάθεση και στη μαρτυρία. Α. Τι εννοείτε συμβατική; Ε. Συμφωνία. Α. Είχα, είχα συμφωνία. Ε. Με τον ίδιο προσωπικά; Α. Μάλιστα. Ε. Πού έγινε αυτή η συμφωνία; Α. Τηλεφωνικώς στην παρουσία του κ.Γιουσελή.» Θεωρώ πως οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Ενάγοντα συνιστούν και πάλι σκέψεις εκ των υστέρων. Ο Ενάγων εσκεμμένα διαφοροποίησε τη μαρτυρία που έδωσε στην ποινική υπόθεση σε σχέση με το πιο πάνω ουσιώδες θέμα για να αποδείξει συμβατική σχέση μεταξύ του ιδίου και του Εναγομένου. Εάν γινόταν δεκτή η μαρτυρία του Ενάγοντα ότι πριν από την έναρξη της συνεργασίας γνώρισε και μίλησε με τον Εναγόμενο με τον οποίο συμφώνησε τον τρόπο που θα «παίζονταν» τα ιπποδρομιακά στοιχήματα και τον τρόπο αποπληρωμής τους, τότε δεν υπήρχε κανένας λόγος ο Εναγόμενος να απευθύνεται στον Μάριο Γιουσελλή για να στοιχηματίζει, αφού θα μπορούσε κάλλιστα να απευθύνεται απ' ευθείας στον Ενάγοντα, ο οποίος είχε άδεια από τη Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας για να δέχεται ιπποδρομιακά στοιχήματα εκ μέρους της. Άλλωστε τόσο ο Ενάγων όσο και ο Μάριος Γιουσελλή είχαν τις επιχειρήσεις τους στη Λευκωσία και όχι στη Λεμεσό όπου διέμενε ο Εναγόμενος. Το κυριότερο όμως είναι ότι ο Ενάγων μπορούσε, όπως ο ίδιος ανέφερε, να δεχθεί και δεχόταν ιπποδρομιακά στοιχήματα και από το τηλέφωνο. Συνεπώς ο Εναγόμενος με ένα τηλεφώνημα προς τον Ενάγοντα μπορούσε να στοιχηματίσει. Δεν υπήρχε επίσης κανένας λόγος οι επιταγές να έμεναν ανοιχτές σε σχέση με το όνομα του δικαιούχου, ενώ δεν υπήρχε κανένας λόγος αυτές να παραδίδονται στον Μάριο Γιουσελλή. Κλήθηκε κατά την αντεξέταση να παρουσιάσει οποιοδήποτε στοιχείο που να αποδεικνύει ότι αποδέχτηκε νόμιμα ιπποδρομιακά στοιχήματα του ύψους του ποσού των επιταγών της αγωγής. Παρέπεμψε στον τύπο του βιβλιαρίου (τεκμήριο 24) από το οποίο όμως τίποτε δεν αποδεικνύεται αφού αυτό συνιστά ένα κενό έγγραφο. Η μαρτυρία του ότι τηρούσε τέτοιο βιβλιάριο στο οποίο κατέγραφε ιπποδρομιακά στοιχήματα που διενεργούσε για λογαριασμό του Εναγομένου απορρίπτεται ως σκέψη εκ των υστέρων. Είναι δε αξιοσημείωτο πως όταν ρωτήθηκε ποια ποσά κέρδισε ο Εναγόμενος από τα ιπποδρομιακά στοιχήματα, ανέφερε τα εξής: «Γύρω στο 20% που τα στοιχήματα του». Όταν ρωτήθηκε πώς καταλήγει σε αυτό το συμπέρασμα, έδωσε την ακόλουθη μη πειστική απάντηση: «Η πείρα μου αυτό λέει», ωσάν το θέμα αυτό να είναι θέμα πείρας και όχι συγκεκριμένων γεγονότων. Η μαρτυρία του Ενάγοντα ότι δέχθηκε ιπποδρομιακά στοιχήματα για λογαριασμό του Εναγομένου τα οποία συνιστούν το αντάλλαγμα των επίδικων επιταγών, απορρίπτεται χωρίς ενδοιασμό. Να σημειωθεί εδώ πως από τα πρακτικά της ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης (τεκμήριο 25) φαίνεται πως ο Ενάγων παραδέχθηκε πως δεν γνώριζε κατά πόσο ο Εναγόμενος έδιδε εντολές στον Μάριο Γιουσελλή για να του «παίζει» ιπποδρομιακά στοιχήματα στο πρακτορείο του (του Ενάγοντα). Ο Εναγόμενος μου έκανε καλή εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Δέχομαι τη μαρτυρία του ότι ουδέποτε συνήψε οποιαδήποτε συμφωνία με τον Ενάγοντα. Δέχομαι τη μαρτυρία του ότι δεν μίλησε με τον Ενάγοντα και ότι τον γνώρισε για πρώτη φορά στην ιδιωτική ποινική υπόθεση το
  2. Δέχομαι τη μαρτυρία του ότι τα ιπποδρομιακά στοιχήματα σε σχέση με τα οποία εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές τα στοιχημάτιζε στον Μάριο Γιουσελλή, ο οποίος δεν είχε άδεια, όπως δεν είχε άδεια και το πρακτορείο της συζύγου του, για ιπποδρομιακά στοιχήματα. Δέχομαι τη μαρτυρία του ότι ουδέποτε ο Μάριος Γιουσελλή του ανέφερε ότι τα ιπποδρομιακά του στοιχήματα διαβιβάζονταν νόμιμα στο πρακτορείο του Ενάγοντα. Το μόνο μέρος της μαρτυρίας του που δεν αποδέχομαι είναι ότι σταμάτησε να «παίζει» ιπποδρομιακά στοιχήματα στον Μάριο Γιουσελλή, όταν πληροφορήθηκε ότι ο τελευταίος δεν ήταν αδειούχος πράκτορας ιπποδρομιακών στοιχημάτων. Ενώ γνώριζε ότι όταν κάποιος στοιχηματίζει νόμιμα ιπποδρομιακά στοιχήματα θα πρέπει να παραλαμβάνει και το σχετικό κουπόνι που εκδίδεται από την τερματική μηχανή της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας, συνέχιζε να στοιχηματίζει τηλεφωνικώς τεράστια ποσά χωρίς να του παραδίδονται τα σχετικά κουπόνια, παρόλο που ως ο ίδιος ισχυρίστηκε, αξίωσε κάτι τέτοιο από τον Μάριο Γιουσελλή και τον πεθερό του. Εδώ δεν με έπεισε και θεωρώ πως ο ίδιος "έπαιζε" ιπποδρομιακά στοιχήματα στον Μάριο Γιουσελλή με πίστωση, γνωρίζοντας ότι ο τελευταίος δεν ήταν αδειούχος πράκτορας και ότι αυτά δεν θα διαβιβάζοντο στις επίσημες τερματικές μηχανές της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας. Αυτή η κατάσταση φαίνεται να βόλευε και τον ίδιο αφού το πάθος του για τον ιπποδρομιακό τζόγο, κάτι το οποίο ο ίδιος δεν αμφισβήτησε, υπερίσχυε της νόμιμης διεξαγωγής ιπποδρομιακών στοιχημάτων. Νομική πτυχή Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι επίδικες επιταγές φέρουν την υπογραφή του Εναγομένου, ο οποίος τις παρέδωσε στον Μάριο Γιουσελλή. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε ανέγραψε το όνομα του Ενάγοντα στις επίδικες επιταγές, και ότι αυτές συμπληρώθηκαν με το όνομα του Ενάγοντα από τον ίδιο τον Ενάγοντα. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι επιταγές παραδόθηκαν στον Ενάγοντα από τον Μάριο Γιουσελλή. Με την παράδοση των επιταγών στον Ενάγοντα, ο τελευταίος κατέστη κάτοχος των επιταγών. Στην υπόθεση Ρωμανός ν. Χρυσάνθου
(1991)1 Α.Α.Δ. 991 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα
(994): «Έγινε δεκτή και από τους δύο διαδίκους η νομική αρχή πως ο κάτοχος συναλλαγματικής θεωρείται, εκ πρώτης όψεως, ότι έδωσε και αξιόλογη αντιπαροχή γι' αυτή. Αυτό εξάλλου προνοείται ρητά στο άρθρο 30
(1)του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ.262. Δημιουργείται επομένως εκ του νόμου μαχητό τεκμήριο υπέρ του κατόχου της συναλλαγματικής, πως έδωσε δηλαδή αντιπαροχή για την έκδοση της, η κατάρριψη του οποίου βαραίνει αυτόν που επικαλείται την έλλειψη αντιπαροχής.» Παρόμοια σχόλια βρίσκουμε και στους Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 4, σελ.164, παρ.379: "Presumption of consideration. It has been already stated that bills of exchange and promissory notes, unlike other forms of simple contract, are presumed to stand upon the basis of a valuable consideration. Not only is this so in the case of the imme­diate parties to the bill or note, but it is also in the case of those who become parties to it subsequently by indorsement, for every party whose signature appears on a bill is prima facie deemed to have become a party thereto for value. The effect of the presumption, therefore, is that it shifts the burden of proof from the shoulders of the plaintiff who relies upon the instrument to those of the defendant who impugns it." Η θέση του Ενάγοντα είναι ότι παρέλαβε τις επίδικες επιταγές για νόμιμο αντάλλαγμα το οποίο αφορούσε σε ιπποδρομιακά στοιχήματα που ο ίδιος διαβίβασε στις τερματικές μηχανές της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας. Σε σχέση με την αντιπαροχή, το άρθρο 27
(1)του περί Συναλλαγματικών Νόμου, του Κεφ.262 αναφέρει τα ακόλουθα: "Valuable consideration for a bill may be constituted by - (
  1. a)any consideration sufficient to support a contract; (
  2. b)an antecedent debt or liability. Such a debt or liablility is deemed valuable consideration whether the bill is payable on demand or at a future time." Στην παρούσα υπόθεση ο Εναγόμενος κατάφερε να καταρρίψει το μαχητό τεκμήριο υπέρ του κατόχου των επιταγών, αφού το Δικαστήριο βρίσκει, με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του, πως δεν έλαβε οποιαδήποτε αντιπαροχή από τον Ενάγοντα για τις επίδικες επιταγές (αφού ουδέποτε ο Ενάγων διενήργησε τα ιπποδρομιακά στοιχήματα στα οποία αναφέρθηκε). Παρόλο που η αγωγή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, εντούτοις, για ό,τι αξίζει, βρίσκω, με βάση πάντα την αξιόπιστη μαρτυρία του Εναγομένου, πως οι επίδικες επιταγές δόθηκαν από τον Εναγόμενο στον Μάριο Γιουσελλή για παράνομα ιπποδρομιακά στοιχήματα που ο τελευταίος αποδεχόταν, αφού δεν ήταν κάτοχος άδειας από τη Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας για να δέχεται εκ μέρους της τέτοια στοιχήματα. Νοείται βεβαίως ότι είναι εύρημα του Δικαστηρίου πως τα ιπποδρομιακά στοιχήματα σε σχέση με τα οποία εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές, ουδέποτε διαβιβάστηκαν στις τερματικές μηχανές της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας. Συνάγεται από τα πιο πάνω πως ο Μάριος Γιουσελλή και ο Ενάγων σκαρφίστηκαν το σενάριο της διαβίβασης των παράνομων ιπποδρομιακών στοιχημάτων στον Ενάγοντα, ο οποίος ήταν αδειούχος για ιπποδρομιακά στοιχήματα, για να μπορέσει έτσι ο Ενάγων να διεκδικήσει δικαστικώς τα ποσά των επίδικων επιταγών, οι οποίες εν γνώσει τους εκδόθηκαν για παράνομα ιπποδρομιακά στοιχήματα. Όσον αφορά στα έξοδα, αφού έλαβα υπόψη μου ότι οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν από τον Εναγόμενο για παράνομες συναλλαγές στις οποίες εμπλεκόμενος ήταν και ο ίδιος, αποφάσισα να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της μη επιδίκασης εξόδων προς όφελός του. Η αγωγή απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. [Υπ.] ......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.