← Κύπρος

Glober Investments SA ν. Εxcel-Serve Management Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 4821/09, 26 Ιανουαρίου, 2010

Glober Investments SA ν. Εxcel-Serve Management Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 4821/09, 26 Ιανουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A27 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4821/09 Μεταξύ: Glober Investments S.A. Εναγόντων και

  1. Εxcel-Serve Management Limited
  2. APM Terminals B.V.
  3. Event Planning Software Limited
  4. Πολύδωρου Μιχαήλ
  5. Confucius Services Limited Εναγομένων --------------------- Αίτηση ημερ. 11.8.2009 για Προσωρινά Διατάγματα 26 Ιανουαρίου,
  6. Για τους Αιτητές-ενάγοντες: κ. Χρ. Κινάνης μαζί με κα Δ. Ανδρέου και κα Στ. Κουκούνη Για τους Καθ΄ων η Αίτηση 1-εναγόμενους 1: κ. Γ. Μούντης Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση 2, 3-εναγόμενους 2, 3: κα Κ. Κακουλλή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές είναι ιδιωτική εταιρεία εγγεγραμμένη στον Παναμά. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 3 είναι επίσης ιδιωτικές εταιρείες, περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένες στην Κύπρο. Η δε Καθ΄ ης η Αίτηση 2 είναι πολυεθνική εταιρεία εγγεγραμμένη στην Ολλανδία. Στις 13.7.2007 οι Αιτητές μαζί με μια ακόμη εταιρεία, εγγεγραμμένη στην Κύπρο, την Levor Trans Oil Ltd, η οποία δεν είναι διάδικος, συνήψαν με εταιρεία εγγεγραμμένη σύμφωνα με τους νόμους της Δανίας, την Maersk A/S, Συμφωνία Κοινοπραξίας (Joint Venture Agreement - που θα αναφέρεται στη συνέχεια ως JVA). Αντικείμενο της συμφωνίας αυτής ήταν η απόκτηση των αναγκαίων δικαιωμάτων στην περιοχή του ναυπηγείου Illichivsk της Ουκρανίας, η προετοιμασία της γης και η κατασκευή επ΄ αυτής σύγχρονου σταθμού εμπορευματοκιβωτίων και λειτουργία κεντρικού σταθμού εμπορικών πλοίων για την προώθηση του ναυτιλιακού εμπορίου στη Μαύρη Θάλασσα. Η γη επί της οποίας θα ανεγειρόταν και θα λειτουργούσε ο σταθμός, θα αποκτάτο στο σύνολό της από την Ουκρανική εταιρεία Illichivsk Container Company LCC (η οποία στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ΙCC). Η τελευταία αυτή εταιρεία ανήκε κατά 80% στην Καθ΄ ης η Αίτηση 3 Κυπριακή εταιρεία, της οποίας μοναδικός μέτοχος ήταν η Αιτήτρια εταιρεία. Κατά ή περί την 21.2.2008, η συμβαλλόμενη στην JVA πολυεθνική εταιρεία Maersk A/S εκχώρησε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της που απέρρεαν από την συμφωνία αυτή στους Καθ΄ ων η Αίτηση
  7. Για να καταστεί δυνατή η υλοποίηση των συμφωνηθέντων στην JVA, η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 παρείχε, δυνάμει συμφωνίας δανείου, ημερ. 8.4.2008, στην Καθ΄ ης η Αίτηση 3, δάνειο ύψους USD19.500.
  8. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε ότι το δανεισθέν κεφάλαιο θα διοχετευόταν από την Καθ΄ ης η Αίτηση 3 στην ICC, προκειμένου η τελευταία να ολοκληρώσει την απόκτηση των κτιρίων και την προετοιμασία της γης, όπως η JVA προέβλεπε. Προς εξασφάλιση της αποπληρωμής του δανείου, η Αιτήτρια ενεχυρίασε τις μετοχές που κατείχε στην Καθ΄ ης η Αίτηση 3, που όπως ήδη προαναφέρθηκε ήταν το 100% του μετοχικού της κεφαλαίου, προς όφελος της Καθ΄ ης η Αίτηση
  9. Αυτό προέβλεπε και η συμφωνία δανείου, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμ. 16 στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Ότι δηλαδή η Αιτήτρια θα συνάψει συμφωνία ενεχυρίασης των μετοχών της στην Καθ΄ ης η Αίτηση 3 προς όφελος της Καθ΄ ης η Αίτηση
  10. Προβλέπεται περαιτέρω στο πιο πάνω Τεκμήριο ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 θα ενεργεί ως αντιπρόσωπος και καταπιστευματοδόχος (Agent and Trustee) για λογαριασμό της Καθ΄ ης η Αίτηση
  11. Με συμφωνία δε ενεχυρίασης ημερ. 31.3.2008, οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 διορίστηκαν ως ενεχυροδανειστές (Pledgees) για λογαριασμό των Καθ΄ ων η Αίτηση
  12. Στη συμφωνία αυτή, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμ. 9 στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, καθορίζεται ότι η Αιτήτρια ενεχυριάζει τις πιο πάνω μετοχές προς όφελος του ενεχυροδανειστή «as security trustee on behalf of the lender». Καθορίζεται δε στην παράγραφο 2.2 του Τεκμ. 9 ότι: «The Pledgee holds the benefit of this Deed of Pledge on trust for the benefit of the Lender». Ως δανειστής (Lender) καθορίζεται η Καθ΄ ης η Αίτηση
  13. Kάτω από συνθήκες οι οποίες τελούν υπό αμφισβήτηση και λεπτομέρειες των οποίων θα δοθούν σε κατοπινό στάδιο της απόφασης, οι ενεχυριασθείσες μετοχές, συνολικού αριθμού 839.045, μεταβιβάστηκαν στους Καθ΄ ων η Αίτηση
  14. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση θέτουν ότι η μεταβίβαση έλαβε χώρα ως αποτέλεσμα παραβίασης των συμφωνηθέντων από τους Αιτητές και στα πλαίσια των δικαιωμάτων που οι Αιτητές έδωσαν στους Καθ΄ ων η Αίτηση 2 με τη συμφωνία ενεχυρίασης προς εξασφάλιση του δανείου. Αντίθετα, προβάλλοντας ως κεντρική εισήγηση τους οι Αιτητές ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 ενήργησαν αντισυμβατικά και παράνομα, προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και, ταυτόχρονα, της υπό κρίση Αίτησης. Μέσα από το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο αξιώνονται, μεταξύ άλλων, δηλωτικές αποφάσεις: (α) ότι οι εναγόμενοι παραβίασαν τις μεταξύ των μερών συμφωνίες και προέβησαν παράνομα στη μεταβίβαση των υπό αναφορά μετοχών και (β) ακύρωσης της εν λόγω μεταβίβασης και της εγγραφής στο όνομα των εναγομένων 1 των πιο πάνω μετοχών. Επιζητείται επίσης και διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον την επανεγγραφή των 839.045 αυτών μετοχών στο όνομα των εναγόντων. Όπως ήδη λέχθηκε, ταυτόχρονα καταχωρήθηκε εκ μέρους των εναγόντων-Αιτητών μονομερής Αίτηση, το αντικείμενο αυτής της διαδικασίας, με την οποία ζητούσαν: «Α. ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στους καθ'ών η αίτηση αρ.
  15. και 2 προσωπικά και/ή δια των πραγματικών ή απόλυτων δικαιούχων τους και/ή δια των υπαλλήλων τους και/ή δια των αντιπροσώπων τους και/ή δια των μετόχων τους και/ή δια των διευθυντών τους και/ή δια των γραμματέων τους από του αποξενώσουν και/ή διαθέσουν και/ή προσφέρουν προς πώληση και/ή να επιβαρύνουν και/ή να ενεχυριάσουν και/ή να μεταβιβάσουν και/ή να διαπραγματεύονται και/ή δωρίσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο να αποξενώσουν τις 839.045 μετοχές ονομαστικής αξίας €1,71 έκαστη που είναι εγγεγραμμένες στο όνομα των καθ' ων η αίτηση αρ.1 στο μετοχικό κεφάλαιο των καθ' ων η αίτηση αρ. 3 ή οποιοδήποτε μέρος των μετοχών αυτών μέχρι εκδίκασης κα/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή Β. ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στους καθ' ων η αίτηση αρ.3 και/ή δια των διευθυντών και/ή δια των αντιπροσώπων τους και/ή δια των μετόχων τους από του να εγκρίνουν οιανδήποτε μεταβίβαση των 839.045 μετοχών ονομαστικής αξίας €1,71 έκαστη οι οποίες είναι εγγεγραμμένες στο όνομα των καθ' ων η αίτηση αρ.1 στο μετοχικό κεφάλαιο των καθ' ων η αίτηση αρ.3 μέχρι εκδίκασης κα/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στους καθ' ων η αίτηση αρ.3 δια των διευθυντών αυτών και/ή δια του γραμματέως αυτών και/ή δια των αντιπροσώπων αυτών και/ή δια των μετόχων αυτών από του να αλλοιώνουν και/ή να τροποποιούν και/ή μετατρέπουν καθ' οιονδήποτε τρόπο τα μητρώα διευθυντών, μετόχων, γραμματέα, εγγεγραμμένου γραφείου που διατηρεί η Εταιρεία μέχρι εκδίκασης κα/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στους καθ' ων η αίτηση αρ.
  16. αι 2 και 3 προσωπικά και/ή δια των πραγματικών ή απόλυτων δικαιούχων τους και/ή δια των υπαλλήλων τους και/ή δια των αντιπροσώπων τους και/ή δια των μετόχων τους και/ή δια των διευθυντών τους και/ή δια των γραμματέων τους από του να πωλούν και/ή διαθέτουν και/ή προσφέρουν προς πώληση και/ή να διαπραγματεύονται και/ή να δωρίζουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο να αποξενώνουν οιανδήποτε περιουσία και/ή περιουσιακό στοιχείο το οποίο κατέχουν άμεσα ή μέσω θυγατρικών εταιρειών και/ή διαθέσουν, πωλήσουν, ή άλλως αποξενώσουν ή επιβαρύνουν το 80% του μετοχικού κεφαλαίου που κατέχουν οι καθ' ων η αίτηση αρ.3 στην Ουκρανική Εταιρεία ILLICHIVSK CONTAINER COMPANY LLC μέχρι εκδίκασης κα/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση βασίζεται «στα άρθρα 29 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/40, στα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 άρθρα 4,5,7 και 9, στα άρθρα 27, 29, 73,105, 109, 111, 113, 113Α του Περί Εταιρειών Νόμου, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1,2,3,8 και 9 και στις αρχές του δικαίου της επιείκειας και των κανόνων του κοινοδικαίου και στη γενική πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου». Το φάσμα των γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση, τίθεται μέσα από την ογκώδη ένορκο δήλωση του εκ των μετόχων της Αιτήτριας εταιρείας Αλέξιου Πατουρίδη. Όπως θα διαφανεί στη συνέχεια της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου, καθίσταται χωρίς ουσιαστική σημασία η λεπτομερής καταγραφή των όσων αποτυπώνονται στην ένορκη αυτή δήλωση. Είναι αρκετή, για σκοπούς κατάληξης, συνοπτική αναφορά των απαραίτητων γεγονότων και μόνο στο κατάλληλο στάδιο της απόφασης. Την ίδια μέρα, 11.8.2009, η Αίτηση τέθηκε ενώπιον Δικαστή, σύμφωνα με το πρόγραμμα εργασίας των καλοκαιρινών διακοπών. Μετά από σχετική δε εξέταση, κρίθηκε ότι πληρούντο οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων πιο πάνω διαταγμάτων. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση προχώρησαν στην καταχώρηση ενστάσεων. Επικαλούνται σειρά λόγων, οι οποίοι και υποστηρίζονται από συνοδευτικές ένορκες δηλώσεις. Θέτουν, μεταξύ άλλων, παράλειψη των Αιτητών να αποκαλύψουν όλα τα ουσιαστικά για την υπόθεση γεγονότα. Ζήτημα που επιβάλλεται να εξεταστεί κατά προτεραιότητα. Η έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς συνιστά εξαιρετικό μέτρο, καθότι παρέχεται κατά παρέκκλιση ενός από τους βασικούς κανόνες φυσικής δικαιοσύνης: του αποκλεισμού παροχής θεραπείας στην απουσία της άλλη πλευράς, στερώντας της έτσι την ευκαιρία να ακουστεί. Κανόνας προαιώνιος και αξία διαχρονική, η οποία βρήκε τον απόλυτο ορισμό της τον 6ο π.Χ. αιώνα στην αναφορά του γνωμικού ποιητή Φωκυλίδη «Μήδε δίκην δικάσης πριν αν αμφοίν μύθον ακούσης» και αποτυπώθηκε λακωνικά στο λατινικό αξίωμα «Audi alteram partem», ήτοι, «άκου και την άλλη πλευρά - άκου και τις δύο πλευρές». Η ύψιστη πίστη που καλύπτει κάθε μονομερή αίτηση επιβάλλει στους αιτητές να παρουσιάσουν κατά τρόπο ξεκάθαρο το όλο φάσμα των γεγονότων. Και εδώ ακριβώς υπεισέρχεται το θέμα της απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Είναι θεμελιωμένο ότι το Δικαστήριο μπορεί χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος να το ακυρώσει αν εντοπισθεί ότι έχει γίνει απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, τέτοιας μορφής που ενδεχόμενα να επηρέασε το Δικαστήριο. H διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος και ο όλος μηχανισμός που την διέπει έχουν βαθιές τις ρίζες τους στο Δίκαιο της Επιείκειας. Οι παράμετροι προσέγγισης του όλου ζητήματος από τα Δικαστήρια έχουν τεθεί από τον Ralph Gibson L.J. σε επτά αριθμημένες παραγράφους στην κλασική επί του θέματος υπόθεση Brink´s Mat Ltd v. Elcombe and others [1988] 1 WLR 1350, 1356-1357: "In considering whether there has been relevant non-disclosure and what consequence the court should attach to any failure to comply with the duty to make full and frank disclosure, the principles relevant to the issues in these appeals appear to me to include the following.

(1)The duty of the applicant is to make "a full and fair disclousure of all the material facts:" see Rex v. Kensington Income Tax Commissioners, Ex parte Princess Edmond de Polignac [1917] 1 K.B. 486, 514 per Scrutton L.J.
(2)The material facts are those which it is material for the judge to know in dealing with the application as made: materiality is to be decided by the court and not by the assessment of the applicant or his legal advisers: see Rex v. Kensington Income Tax Commissioners, per Lord Cozens-Hardy M.R., at p. 504, citing Dalglish v. Jarvie
(1850)2 Mac. & G. 231, 238, and Browne-Wilkinson J. In Thermax Ltd v. Schott Industrial Glass Ltd. [1981] F.S.R. 289, 295.
(3)The applicant must make proper inquiries before making the application: see Bank Mellat v. Nikpour [1985] F.S.R. 87. The duty of disclosure therefore applies not only to material facts known to the applicant but also to any additional facts which he would have known if he had made such inquiries.
(4)The extent of the inquiries which will be held to be proper, and therefore necessary, must depend on all the circumstances of the case including (
  1. a)the nature of the case which the applicant is making when he makes the application; and (
  2. b)the order for which application is made and the probable effect of the order of the defendant: see, for example, the examination by Scott J. of the possible effect of an Anton Piller order in Columbia Picture Industries Inc. v. Robinson [1987] Ch. 38; And (
  3. c)the degree of legitimate urgency and the time available for the making of inquires: see per Slade L.J. in Bank Mellat v. Nikpour [1985] F.S.R. 87, 92-93.
(5)If material non-disclosure is established the court will be "astute to ensure that a plaintiff who obtains [an ex parte injunction] without full disclosure . is deprived of any advantage he may have derived by that breach of duty:" see per Donaldson L.J. in Bank Mellat v. Nikpour, at p. 91, citing Warrington L.J. in the Kensington Income Tax Commissioners' case [1917] 1 K.B. 486, 509.
(6)Whether the fact not disclosed is of sufficient materiality to justify or require immediate discharge of the order without examination of the merits depends on the importance of the fact to the issues which were to be decided by the judge on the application. The answer to the question whether the non-disclosure was innocent, in the sense that the fact was not known to the applicant or that its relevance was not perceived, is an important consideration but not decisive by reason of the duty on the applicant to make all proper inquiries and to give careful consideration to the case being presented.
(7)Finally, it "is not for every omission that the injunction will be automatically discharged. A locus poenitentiae may sometimes be afforded:" per Lord Denning M.R. in Bank Mellat v. Nikpour [1985] F.S.R. 87, 90. The court has a discretion, notwithstanding proof of material non-disclosure which justifies or requires the immediate discharge of the ex parte order, nevertheless to continue the order, or to make a new order on terms. "when the whole of the facts, including that of the original non-disclosure, are before [the court, it] may well grant . a second injunction if the original non-disclosure was innocent and if an injunction could properly be granted even had the facts been disclosed:" per Glidewell L.J. in Lloyds Bowmaker Ltd. V. Britannia Arrow Holdings Plc., ante, pp. 1343H -1344 A.» Στην υπόθεση Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστοφόρου κ.ά. [1995] 1 ΑΑΔ, 248, 265-266, τονίζεται η φύση της διαδικασίας μονομερούς αίτησης και το καθήκον που δημιουργείται στον αιτητή, ακριβώς λόγω του στοιχείου της υψίστης πίστεως που καλύπτει αιτήσεις αυτής της μορφής, για αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων. Σημειώνεται δε ότι παράλειψη παρουσίασης τέτοιων γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Η αποκάλυψη συναρτάται λοιπόν με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Το κριτήριο του τι συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό. Το στοιχείο δε της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. (Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου [1998] 1 ΑΑΔ, 598). Εύκολα εντοπίζεται από τα πιο πάνω ότι η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Συνακόλουθα η εξεταζόμενη αρχή τυγχάνει εφαρμογής όχι μόνο στις περιπτώσεις που ένας αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα, αλλά και όπου αυτά εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλειπής ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν αυτό γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Προς συμπλήρωση της νομικής πτυχής του εξεταζόμενου ζητήματος, παραθέτω πως στην απόφαση Harvardskiy Prumyslovy Holdings A.S. v. Daventree Resources Limited κ.ά. Πολ. Έφ. 9/07, ημερ. 10.7.2008, κωδικοποιούνται οι σχετικές αρχές οι οποίες διέπουν το όλο φάσμα της απόκρυψης γεγονότων. Είναι επιβεβλημένη η αναφορά στα περιστατικά της υπόθεσης, προκειμένου να διαπιστωθεί αν οι Αιτητές κάλυψαν το καθήκον που έχουν για πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων. Η υφή της υπόθεσης, σε συνάρτηση με τα επιζητούμενα διατάγματα, συνιστούν την ουσιαστική οριοθέτηση της έκτασης του καθήκοντος αυτού. Η όλη υπόθεση των εναγόντων-Αιτητών, όπως αποτυπώνεται στις δικογραφημένες τους θέσεις, περιστρέφεται γύρω από ισχυριζόμενη παραβίαση εκ μέρους των εναγομένων των συμφωνιών, διαζευκτικά, κοινοπραξίας, ενεχυρίασης και δανειοδότησης. Επικαλούνται δε, συνακόλουθα, παράνομη μεταβίβαση των 839.045 μετοχών που κατείχαν στο μετοχικό κεφάλαιο της εναγόμενης 3 και παράνομο διορισμό διευθυντών και γραμματέα στην πιο πάνω εταιρεία. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, γίνεται επίσης αναφορά στις τρεις πιο πάνω συμφωνίες. Προκειμένου δε να στοιχειοθετηθεί ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση ενήργησαν αντισυμβατικά και ότι αυθαίρετα προχώρησαν στη μεταβίβαση των επίδικων μετοχών, γίνεται εκτεταμένη επίκληση σε μη επέλευση γεγονότος παράβασης της JVA και παραβίασης της διαδικασίας που προβλέπεται στην προαναφερόμενη συμφωνία προς επιβεβαίωση ύπαρξης Γεγονότος Παράβασης. Η επίδικη λοιπόν διαφορά και τα όσα κάλυπταν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι μετοχές της εναγόμενης 3 θα ήταν συμβατικά δυνατό να μεταβιβαστούν, διαδραμάτιζαν τον κεντρικό πυρήνα των ουσιαστικών για την υπόθεση γεγονότων. Οι παράμετροι που τα πλαισίωναν, θα έπρεπε, ως εκ τούτου, να τεθούν κατά τρόπο ξεκάθαρο και δίκαιο ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο της μονομερούς εξέτασης της Αίτησης. Επικαλούνται οι Καθ΄ ων η Αίτηση ότι αυτό δεν έγινε. Ορθά. Η δε βάση στήριξης των αντίθετων προσεγγίσεων του ευπαίδευτου συνήγορου για τους Αιτητές, αντιβαίνει τις θεμελιώδεις αρχές που καλύπτουν Αιτήσεις αυτής της μορφής. Καθότι θέτει, στην ουσία της, το βάρος στο Δικαστήριο να αναζητήσει, εντοπίσει και συσχετίσει μέσα στα πιεστικά χρονικά δεδομένα της μονομερούς εξέτασης κάθε στοιχείο το οποίο πιθανό να επιδρούσε στην κρίση του, ανατρέχοντας σε κάθε λεπτομέρεια που καλύπτει ο όγκος των επισυνημμένων στην Αίτηση τεκμηρίων. Η δε έλλειψη ειλικρινούς διάθεσης των Αιτητών και η παράλειψη έκφρασής της με ανάλογο καθαρό λόγο, ως ήταν υποχρέωσή τους (Α. Εργατίδης v. G. Georgalletos Enterprises Ltd κ.ά.
(2000)1 ΑΑΔ 995) οδηγούσε σε παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Θα επεξηγήσω την πιο πάνω προσέγγιση λεπτομερώς: Έντεχνα οι Αιτητές άφηναν να πλανάται, σε όλο το εύρος της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτησή τους, η θέση ότι η JVA εμπλέκεται άρρηκτα με τα γεγονότα της υπόθεσης και τη μεταβίβαση των επίδικων μετοχών στο όνομα των Καθ΄ ων η Αίτηση 1. Μάλιστα, όχι μόνο αυτό, αλλά τίθεται, περαιτέρω, σειρά ισχυρισμών οι οποίοι εδράζονται σε όρους της JVA, προκειμένου να θεμελιωθεί η επικαλούμενη αντισυμβατική συμπεριφορά των Καθ΄ ων η Αίτηση. Προσεκτική όμως εξέταση των ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένων, καταδεικνύει ότι η συμφωνία ενεχυρίασης, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η γένεση των ισχυριζόμενων βάσεων αγωγής, είναι εντελώς ανεξάρτητη από τη JVA. Συνδέεται μόνο με τη συμφωνία δανείου. Στους Καθ΄ ων η Αίτηση 2-ενεχυροδανειστές δόθηκαν τα δικαιώματα εις αντάλλαγμα της παραχώρησης του δανείου των USD19.500.000 και προς εξασφάλισή του. Σε αυτό το απλό, ξεκάθαρο, γεγονός θα έπρεπε οι Αιτητές να είχαν επισύρει την προσοχή του Δικαστηρίου κατά το χρόνο εξέτασης μονομερώς των αιτημάτων τους. Αντί δε να περιπλέκουν τα γεγονότα καλύπτοντάς τα με νεφελώδεις, πολύπλοκες, αναφορές και διαστρεβλώνοντάς τα κατά τρόπο που να προκαλούν παραπλάνηση του Δικαστηρίου, θα έπρεπε, ως η υποχρέωσή τους, να στρέψουν την προσοχή του Δικαστηρίου στις κρίσιμες, για σκοπούς της Αίτησής τους, πρόνοιες της συμφωνίας ενεχυρίασης. Αναφορά στις πρόνοιες αυτές, σε συνδυασμό με τον τρόπο που οι Αιτητές λειτούργησαν, θα καταδείξει την έκταση του ασύμβατου της συμπεριφοράς τους με τις υποχρεώσεις που περιβάλλουν τον κάθε ένα που προσφεύγει στο Δικαστήριο επιζητώντας θεραπεία στηριζόμενη στο δίκαιο της επιείκειας: Κατ΄ ακολουθία της συμφωνίας δανείου οποιοδήποτε Γεγονός Πταίσματος (Εvent of Default) ήταν αρκετό για να δώσει την ευχέρεια στους Καθ΄ ων η Αίτηση να ασκήσουν τα δικαιώματα που τους παρείχε η συμφωνία ενεχυρίασης. Μεταξύ των δικαιωμάτων αυτών ήταν και η εγγραφή των επίδικων, ενεχυριασθεισών μετοχών στο όνομα της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 ως "trustee" και "nominee" της Καθ΄ ης η Αίτηση 2. Τα δικαιώματα των πιο πάνω Καθ΄ ων η Αίτηση για εκτέλεση της συμφωνίας ενεχυρίασης θα τίθεντο σε τροχιά ενεργοποίησης σε περίπτωση επέλευσης Γεγονότος Εκτέλεσης (Enforcement Event), το οποίο - κατ΄ ακολουθία των όρων 1, 2 και 7 της πιο πάνω συμφωνίας - καθορίζετο ότι θα ήταν οποιοδήποτε Γεγονός Παράβασης (Event of Default) της συμφωνίας δανείου. Στις 6.11.2008 η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 επέδωσε στην Καθ΄ ης η Αίτηση 3 - στο άλλο δηλαδή μέρος της συμφωνίας δανείου ημερ. 8.4.2008, Τεκμ. 16 επί της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την Αίτηση - ειδοποίηση παράβασης (notice of default), η οποία περιλάμβανε και ειδοποίηση επίσπευσης της πληρωμής του δανείου (acceleration notice). Η ειδοποίηση αυτή, Τεκμ. 18 στην πιο πάνω ένορκη δήλωση, εκδόθηκε κατ΄ ακολουθία του όρου 10.2 της συμφωνίας δανείου και κατ΄ επίκληση Γεγονότων Παράβασης, μέρος των οποίων και καταγράφεται. Παρά το γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση του κ. Πατουρίδη, επί της οποίας εδράστηκε το αίτημα για έκδοση προσωρινού διατάγματος, γίνεται σαφής αναφορά στην πιο πάνω ειδοποίηση παράβασης, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, και επισυνάφθηκε ως Τεκμ. 18, παραλείπεται παντελώς, έστω και οποιαδήποτε νύξη για μετέπειτα αποστολή ειδοποίησης επέλευσης Γεγονότος Εκτέλεσης. Όχι μόνο αυτό, αλλά, για να τεθούν τα γεγονότα στην ακριβή τους διάσταση, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι τέτοια ειδοποίηση δεν στάληκε. Συγκεκριμένα, ενώ σε σειρά παραγράφων της ενόρκου δηλώσεως, στις παραγρ. 32 μέχρι 35, καταγράφονται τα γεγονότα που καλύπτουν την αλληλογραφία μεταξύ των διαδίκων, αποσιωπάται η αποστολή ειδοποίησης ημερ. 12.12.2008. Περαιτέρω δε, καταγράφεται ξεκάθαρα στην παράγρ. 37 της συγκεκριμένης ένορκης δήλωσης «δεν είχαμε παραλάβει από τους Καθ΄ ων η Αίτηση αρ. 1 προηγούμενη γραπτή ειδοποίηση τουλάχιστον 15 ημερών για την πρόθεσή τους να εξασκήσουν τα δικαιώματα απόκτησης των μετοχών των Καθ΄ ων αρ. 3, όπως προβλέπει η Συμφωνία Ενεχυρίασης..». Ο ισχυρισμός αυτός επαναλαμβάνεται και στην παράγρ. 53 (
  1. ii)της ένορκης δήλωσης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, αντιλαμβανόμενος προφανώς τη σημαντική διάσταση της πιο πάνω παράλειψης, διαφοροποίησε τη θέση της πλευράς που εκπροσωπεί κατά το στάδιο της ενώπιον του Δικαστηρίου αγόρευσής του. Δέχθηκε ότι η υπό αναφορά ειδοποίηση λήφθηκε μεν, αλλά εισηγήθηκε ότι δεν είναι έγκυρη, για το λόγο ότι αυτή στάληκε από την Καθ΄ ης η Αίτηση 2 και όχι εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση 1. Η θέση αυτή του ευπαίδευτου συνήγορου στερείται σοβαρού υπόβαθρου στήριξης. Κινείται, με όλο το σεβασμό, στα ίδια πλαίσια προσπάθειας συσκότισης των γεγονότων που καλύπτουν και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Καθότι επιχειρείται η παρουσίαση του αποστολέα της ειδοποίησης, της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 δηλαδή, ως άσχετου με τη συμφωνία ενεχυρίασης. Όπως ήδη αναφέρθηκε στα αρχικά στάδια της Ενδιάμεσης Απόφασης, η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 ενεργούσε, με βάση τις πρόνοιες των συμφωνιών δανείου και ενεχυρίασης, ως αντιπρόσωπος και καταπιστευματοδόχος για λογαριασμό της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 και διορίστηκε ως ενεχυροδανειστής για λογαριασμό της πιο πάνω. Συνεπώς, η αποστολή της ειδοποίησης από την ίδια την Καθ΄ ης η Αίτηση 2 δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως στοιχείο αποσυναρτημένο από τα ουσιώδη για την υπόθεση γεγονότα. Σύμφωνα με τον όρο 7(
  2. b)της συμφωνίας ενεχυρίασης, ο ενεχυριούχος δανειστής είχε δικαίωμα να εκτελέσει τα έγγραφα τα οποία είχε στην κατοχή του ως εξασφάλιση και τα οποία συνδέονταν άμεσα και με τη μεταβίβαση των επίδικων μετοχών, μετά από παροχή ειδοποίησης 15 ημερών. Η Καθ΄ ης η Αίτηση 2, ως ο δικαιούχος της συμφωνίας ενεχυρίασης και των μετοχών, και διατηρώντας τα δικαιώματα που είχε ως αντιπροσωπευόμενο μέρος, τα άσκησε αποστέλλοντας την ειδοποίηση ημερ. 12.12.2008. Με τα όσα καταγράφονται δεν εξετάζεται βεβαίως σε αυτό το στάδιο η ουσία της υπόθεσης ή εάν ήταν συμβατικά επιτρεπτή ή έγκυρη η μεταβίβαση των επίδικων μετοχών. Ούτε το Δικαστήριο υπεισέρχεται στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης στην ουσία της μεταξύ των μερών διαφοράς. Οι αναφορές γίνονται προκειμένου να καταδειχθεί το ουσιαστικό του γεγονότος που παραλήφθηκε, εξεταζόμενο υπό το πρίσμα των δεδομένων της υπόθεσης. Στοιχείο που θα επέβαλλε την υποχρέωση στην πλευρά των Αιτητών να θέσουν το όλο φάσμα αυτών των γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το χρόνο προσφυγής τους μονομερώς, για να αξιολογηθεί η σημασία τους και να σταθμιστεί η επίδρασή τους στην κρίση για έκδοση ή μη, στην απουσία της άλλης πλευράς, των αιτούμενων διαταγμάτων. Εύκολα, λοιπόν, γίνεται αντιληπτό, με βάση την υφή της υπόθεσης και τα γεγονότα που την καλύπτουν, ότι ήταν απαρέγκλιτα επιτακτική και αναγκαία η παρουσίαση με σαφήνεια και δίκαιο τρόπο των όσων γεγονότων περιέβαλλαν τα δικαιώματα των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 και την εξάσκησή τους κατ΄ ακολουθία των συμφωνιών δανείου και ενεχυρίασης. Ιδιαίτερα οι Αιτητές, κατά την προσφυγή τους μονομερώς στο Δικαστήριο, είχαν βασική υποχρέωση να κατευθύνουν την προσοχή του Δικαστηρίου στους σχετικούς με τα δικαιώματα αυτά όρους των δύο πιο πάνω συμφωνιών, και σε όσες ενέργειες είχαν λάβει χώρα, σχετικές με τους πιο πάνω όρους. Στα πλαίσια αυτά, στοιχειώδη υποχρέωση είχαν να προβούν σε ξεκάθαρη αποκάλυψη και της αποστολής της ειδοποίησης ημερ. 12.12.2008. Ειδοποίηση που καλύπτεται από τον ουσιαστικό όρο 7(
  3. b)της συμφωνίας ενεχυρίασης και που τυχόν εγκυρότητά της θα παρείχε το δικαίωμα ενεργοποίησης των δικαιωμάτων των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2, εκθεμελιώνοντας οποιαδήποτε βάση στήριξης των απαιτήσεων των Αιτητών και των αιτούμενων στην υπό κρίση Αίτηση θεραπειών. Για την υπόθεση η παράνομη μεταβίβαση των μετοχών, τις οποίες οι Αιτητές κατείχαν στο μετοχικό κεφάλαιο της Καθ΄ ης η Αίτηση 3, ήταν ουσιώδες γεγονός. Συνεπώς, οτιδήποτε ήταν σχετικό με ενεργοποίηση όρων συμφωνίας οι οποίοι θα παρείχαν το δικαίωμα έγκυρης μεταβίβασης αυτών των μετοχών, ήταν εξίσου σημαντικό. Και η παράθεσή του ως εκ τούτου επιβεβλημένη. Οι Αιτητές όχι μόνο δεν αποκάλυψαν την ύπαρξη της προαναφερόμενης ειδοποίησης, όχι μόνο παρέθεσαν με ομιχλώδη τρόπο τα όσα σχετικά με το πιο πάνω ουσιαστικό θέμα σχετίζοντο, αλλά και - πολύ περισσότερο - απροκάλυπτα ισχυρίστηκαν ότι ουδέποτε απεστάλη τέτοια ειδοποίηση. Καθήκον τους ήταν να αναφέρουν ρητά στο Δικαστήριο την ύπαρξη της ειδοποίησης αυτής και να εξηγήσουν τους λόγους για τους οποίους, κατά την θέση τους, δεν ήταν αποτελεσματική η ειδοποίηση, παρά το γεγονός ότι στάληκε. Θέτοντας έτσι ενώπιον του Δικαστηρίου το όλο φάσμα των ουσιαστικών για την υπόθεση γεγονότων και παρέχοντάς του με αυτό τον τρόπο τη δυνατότητα ολοκληρωμένης εκτίμησης των δεδομένων και κατάληξης υπό το πρίσμα αυτό στην αποδοχή ή όχι των αιτημάτων τους κατά το στάδιο της παρουσίασης τους μονομερώς. Είναι γεγονός ότι η πιο πάνω ειδοποίηση επισυνάπτεται ως παράρτημα «C» στο Τεκμ. 30 το οποίο συνοδεύει την ένορκη δήλωση του κ. Πατουρίδη. Δεν συνιστά όμως αυτό επαρκή αποκάλυψη, δεδομένων των όσων προηγουμένως εντοπίστηκαν ότι καλύπτουν σχετικά με το ζήτημα αυτό την ένορκη δήλωση του προαναφερόμενου προσώπου. Καθότι, πέραν του ότι ξεκάθαρα αναφέρεται στην ένορκο δήλωση ότι δεν απεστάλη ειδοποίηση, δεν γίνεται και καμιά παραπομπή στο έγγραφο «C» και στη ρητή αναφορά του ότι αποστέλλεται δυνάμει του όρου 7(
  4. b)της συμφωνίας ενεχυρίασης. Έχει ήδη καταγραφεί η νομική πλευρά επί του σημείου αυτού. Το Δικαστήριο προσθέτει μόνο τις αναφορές του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πρόσφατη υπόθεση Cybarco plc κ.ά. και Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.ά. Υπόθεση Αρ. 1855/08, ημερ. 9.1.2009, σύμφωνα με τις οποίες, σε ό,τι αφορά τα ουσιώδη γεγονότα δεν είναι αρκετή η επισύναψη ενός εγγράφου στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, το οποίο μόνο αν μελετηθεί προσεκτικά αποκαλύπτει τα γεγονότα, αλλά πρέπει να επισύρεται ειδικά σε αυτά η προσοχή του Δικαστηρίου. Ακόμη, στην υπόθεση Interpartemental Concern "Uralmetrom" v. Besuno Ltd
(2004)1(Α) ΑΑΔ 557 αναφέρεται, στη σελ. 560: «Η δε εισήγηση του δικηγόρου των εφεσειόντων πως δεν υπήρξε κακοπιστία εκ μέρους τους δεν βοηθά. Το καθήκον τους ήταν να αναφερθούν ρητά στην ένορκη δήλωση στην ύπαρξη του όρου για διαιτησία ή να παραπέμψουν ειδικά στον όρο στην επισυνημμένη στην ένορκη δήλωση σύμβαση. Και μάλιστα να εξηγήσουν γιατί δεν έγιναν διαβήματα για την υλοποίηση της διαιτησίας, στοιχείο που οπωσδήποτε θα λαμβανόταν υπόψη στην κρίση του Δικαστηρίου κατά πόσο θα εξέδιδε το ενδιάμεσο διάταγμα». Είναι, ως απόρροια των ανωτέρω, κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα στο στάδιο της εξέτασης μονομερώς της Αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Γεγονότα τα οποία είτε γνώριζαν, είτε θα μπορούσαν να εξακριβώσουν με απλή εύλογη έρευνα. Η μη αποκάλυψή τους στέρησε το Δικαστήριο από τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της υπόθεσης τους, κάτω από τις προϋποθέσεις του άρ. 32 του Ν. 14/60 και των αρχών που διέπουν το ζήτημα έκδοσης μονομερώς διαταγμάτων. Ως αποτέλεσμα της εκτροπής αυτής η απόρριψη της Αίτησης και η ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων είναι αναπόφευκτη. Τα προσωρινά διατάγματα ημερ. 12.8.2009 ακυρώνονται στην ολότητά τους. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση-εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ........... Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.