← Κύπρος

ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ κ.α. ν. ALAIN MANGION κ.α., Αρ. Αγωγής: 3579/09, 27 Ιανουαρίου, 2010

ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ κ.α. ν. ALAIN MANGION κ.α., Αρ. Αγωγής: 3579/09, 27 Ιανουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: X. Ι. ΠΟΓΙΑΤΖΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3579/

  2. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ,
  3. STERFORCE INVESTMENTS LTD, Eνάγοντες, - και -
  4. ALAIN MANGION
  5. CREDINVEST INTERNATIONAL CORPORATE FINANCE LTD Εναγόμενοι. ------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 2009, ΓΙΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗ/ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ/ΑΝΑΣΤΟΛΗ/ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΚΑΙ/Η ΤΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ 27 Ιανουαρίου, 2010 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές-Εναγομένους: κ. Δ. Παπαδόπουλος με κ. Γ. Τσαρδελή για Παπαδόπουλο, Λυκούργο & Σία ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες: κ. Α. Νεοκλέους. ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση τους οι Αιτητές εξαιτούνται τα πιο κάτω: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται και/ή να παραμερίζεται και/ή να αναστέλλεται και/ή να ακυρώνεται η Αγωγή και/ή το Κλητήριο Ένταλμα και/ή το Διάταγμα Επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και/ή η επίδοση της Ειδοποίησης της πιο πάνω Αγωγής εκτός δικαιοδοσίας και/ή το Διάταγμα σφραγίσεως του πιο πάνω Κλητηρίου Εντάλματος που έχει εκδοθεί στη Μονομερή Αίτηση 462/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερ. 10.6.09 και/η τη μέχρι σήμερα διαδικασία στην παρούσα Αγωγή. (Β) Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται κάθε διαδικασία και/ή περαιτέρω διαδικασία στην παρούσα Αγωγή. (Γ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή Διαταγή ήθελε το Δικαστήριο διατάξει. (Δ) Έξοδα. Το βασικό επιχείρημα των Αιτητών είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι αναρμόδιο και δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την επίδικη διαφορά αφού αρμοδιότητα έχουν μόνο τα Δικαστήρια της Μάλτας. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα πιο κάτω γεγονότα προβάλλουν ως μη αμφισβητούμενα τόσο από τις θέσεις αμφοτέρων των πλευρών, όσο και από το Φάκελο Δικογραφίας:
  6. Στις 10.6.09 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με Διάταγμα του στη Γενική Αίτηση 462/09, επέτρεψε τη σφράγιση του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος.
  7. Στις 18.6.09 καταχωρίστηκε με Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα η παρούσα Αγωγή και την ίδια μέρα καταχωρίστηκε Μονομερής Αίτηση με την οποία επιζητείτο άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος με διπλοσυστημένη επιστολή.
  8. Την 1η Ιουλίου, 2009, εκδόθηκε το πιο πάνω Διάταγμα, ενώ στις 4 Αυγούστου, 2009, οι Εναγόμενοι καταχώρισαν Σημείωμα Εμφανίσεως υπό Διαμαρτυρία.
  9. Είναι παραδεκτό ότι αμφότεροι οι Εναγόμενοι είναι από τη Μάλτα.
  10. Η αξίωση των Εναγόντων στην Αγωγή περιγράφεται ως ακολούθως: «Α. €195.000 οφειλόμενη αμοιβή για παροχή υπηρεσιών. Β. €725,000 απώλεια και/ή ζημιά λόγω αθέτησης και/ή παράβασης Συμφωνίας και/ή απώλεια μελλοντικών κερδών και/ή εισοδημάτων. Γ. €30,000 καταβληθέντες μισθούς στον βοηθό από Ιανουάριο 2007 μέχρι σήμερα ως αμοιβή του από Ενάγοντα 1 αντί των Εναγομένων. Δ. Τόκο 8% και/ή Νόμιμο τόκο, από την αντίστοιχη ημερομηνία καθυστέρησης και/ή την ημερομηνία που έπρεπε να καταβληθεί έκαστο οφειλόμενο ποσό. Ε. Διάταγμα το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους όπως καταβάλουν στους Ενάγοντες κάθε ποσό το οποίο αυτοί θα αποδώσουν στον ανωτέρω αναφερόμενο βοηθό ως αμοιβή στο μέλλον και μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος και/ή διαζευκτικά Διάταγμα το οποίο να ορίζει ως αποκλειστικό δικαιούχο και κάτοχο και ιδιοκτήτη και/ή κύριο του προγράμματος καθώς και των μηχανημάτων των απαραίτητων για την λειτουργία του προγράμματος τους Ενάγοντες. Ζ. Έξοδα.» ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΔΙΑΔΙΚΩΝ Οι δύο πλευρές με τις Ε/Δ τους σε ουσιώδη γεγονότα προβάλλουν αντίθετους ισχυρισμούς. Η μεν πλευρά των Αιτητών/Εναγομένων ισχυρίζεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο και ο Ενάγων 1 ήταν μόνιμος κάτοικος Μάλτας και ότι η σύναψη της επίδικης συμφωνίας η οποία ήταν προφορική, έγινε στη Μάλτα και αφορά την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών προς την Εταιρεία Giocobet Ltd, η οποία έχει έδρα τη Μάλτα, ως εκ τούτου η διεξαγωγή των εργασιών της δε θα μπορούσε να είναι άλλη από τη Μάλτα. Αντίθετα, η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση/Εναγόντων ισχυρίζεται ότι οι συμβάσεις τις οποίες επικαλείται καταρτίστηκαν δια τηλεφώνου και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μεταξύ των Εναγόντων από Κύπρο και των Εναγομένων στη Μάλτα και ήταν εκτελεστές εν μέρει στην Κύπρο και εν μέρει στη Μάλτα. Η παράβαση των συμβάσεων έλαβε χώρα στην Κύπρο γιατί, όπως είχε συμφωνηθεί, οι Εναγόμενοι θα κατέβαλλαν τα οφειλόμενα ποσά στους Ενάγοντες στην Κύπρο ή συμφώνως οδηγιών τους από την Κύπρο ή οφείλονται τα ποσά στους Ενάγοντες στην Κύπρο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Θεωρώ ορθό όπως εξετάσω πρώτα τον ισχυρισμό των Αιτητών για έλλειψη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων όπως εκδικάσουν την παρούσα Αγωγή αφού, σύμφωνα με αυτούς, αρμόδια είναι τα Δικαστήρια της Μάλτας. Το επιχείρημά τους αυτό βασίζεται στις πρόνοιες του Κανονισμού για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις, ΕΚ 44/
  11. Οι σκοποί, στόχοι και ισχύς του Κανονισμού αυτού αναλύθηκαν με σαφήνεια στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 22.10.09 του Αδελφού Προέδρου κ. Μ. Χριστοδούλου, στην Αγωγή Αρ. 6464/08, Powertools Electro SRL v. Black & Decker (Ελλάς) A.E. Υιοθετώντας τις εν λόγω απόψεις, τις παραθέτω αυτούσιες: «Ο εν λόγω Κανονισμός, γνωστός ως Brussels I Regulation, δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 16.1.01 και αποβλέπει στη ρύθμιση θεμάτων που σχετίζονται με τη δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση του δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) στην υπόθεση C-386/05, Color Drack GmbH v. Lexx International Vetriebs GmbH ημερ. 3.5.07 η οποία, επικαλούμενη τη δεύτερη και ενδέκατη αιτιολογική σκέψη του Κανονισμού, επεσήμανε «. ότι ο σκοπός του Κανονισμού είναι η ενοποίηση των κανόνων συγκρούσεως των δικαιοδοσιών στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις μέσων κανόνων δικαιοδοσίας που παρουσιάζουν υψηλό βαθμό προβλεψιμότητας» και «Στο πλαίσιο αυτό, ο εν λόγω Κανονισμός αποσκοπεί στην ενίσχυση της δικαστικής προστασίας των προσώπων που είναι εγκατεστημένα στο έδαφος της Κοινότητας και παρέχει ταυτόχρονα τη δυνατότητα στον ενάγοντα να προσδιορίζει με ευκολία το δικαστήριο στο οποίο μπορεί να προσφύγει και στον εναγόμενο να προβλέπει ευλόγως το δικαστήριο ενώπιον του οποίου μπορεί να εναχθεί». Ο Κανονισμός δεν έχει εισαχθεί στο νομικό σύστημα της Κύπρου με ειδικό νόμο, όπως έγινε σε κάποιες άλλες χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο βάσει του άρθρου 249 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης είναι δεσμευτικός και στη χώρα μας ως άμεσα εφαρμοστέου (directly applicable) και η νομική του ισχύς αναγνωρίσθηκε με τον περί της Πέμπτης Τροποποίησης του Συντάγματος Νόμο του 2006 (Ν.127

(1)/2006). Παραθέτω σχετικά αυτούσιο το άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου:- «2. Το Σύνταγμα τροποποιείται με την προσθήκη, αμέσως μετά το άρθρο 1 αυτού, του ακόλουθου νέου άρθρου 1Α: «Άρθρο 1Α. Ουδεμία διάταξη του Συντάγματος θεωρείται ότι ακυρώνει νόμους που θεσπίζονται, πράξεις που διενεργούνται ή μέτρα που λαμβάνονται από τη Δημοκρατία τα οποία καθίστανται αναγκαία από τις υποχρεώσεις της ως κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε εμποδίζει Κανονισμούς, Οδηγίες ή άλλες πράξεις ή δεσμευτικά μέτρα νομοθετικού χαρακτήρα που θεσπίζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες ή από τα θεσμικά τους όργανα ή από τα αρμόδιά τους σώματα στη βάση των συνθηκών που ιδρύουν τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες ή την Ευρωπαϊκή Ένωση από του να έχουν νομική ισχύ στη Δημοκρατία.» Όπως γίνεται αντιληπτό από τα πιο πάνω, οι πρόνοιες του Κανονισμού όχι μόνο έχουν νομική ισχύ και στην Κύπρο αλλά υπερισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης του εσωτερικού μας δικαίου. Έπεται ότι ο προβληθείς από την καθ΄ ης η αίτηση λόγος ένστασης για μη υποχρεωτική αλλά δυνητική εφαρμογή του Κανονισμού δε ευσταθεί και απορρίπτεται.» Προτού προχωρήσω στην εξέταση των εκατέρωθεν ισχυρισμών, σημειώνω ότι έχει νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο, ακόμη και αυτεπάγγελτα, μπορεί να κρίνει κατά πόσο δημιουργείται θέμα δικαιοδοσίας με βάση το περιεχόμενο της Ε/Α. Εναπόκειται δε στον Ενάγοντα να διατυπώσει τη βάση της απαίτησης του, όπως εκείνος την αντιλαμβάνεται. Βλ. Μούρτζινος ν. Global Cruises S.A.
(1992)1 (B) A.A.Δ 1160, 1164-1165. Επιπρόσθετα, το βάρος αποδείξεως ότι το Δικαστήριο άλλης χώρας είναι πιο κατάλληλο να δικάσει την υπόθεση, αντί των Δικαστηρίων της Κύπρου, το φέρει ο Αιτητής/Εναγόμενος. Βλ. G. J. Magdon Ltd v. A. L. Metal Trading Ltd
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2064. Έχοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω νομικές αρχές, προχωρώ να εξετάσω την παρούσα Αίτηση στη βάση των δικών της δεδομένων. Η Ε/Α παρά τα κάποια κενά που παρουσιάζει ως προς τα σημαντικά για την παρούσα Αίτηση γεγονότα, προβάλλει όμως και κάποιους σαφείς ισχυρισμούς. Όλα αυτά συνοψίζονται ως ακολούθως: (α) παρόλον ότι στον τίτλο του Κλητηρίου Εντάλματος ο Ενάγων 1 παρουσιάζεται να είναι από τη Λευκωσία, στην Ε/Α δεν καθορίζεται πού έχει τη διαμονή του. Σημειώνεται ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι κατά ουσιώδεις χρόνους για την Αγωγή
(2004), ο Ενάγων 1 ήταν μόνιμος κάτοικος Μάλτας, (β) αντίθετα, για την Ενάγουσα 2 Εταιρεία, υπάρχει σαφής ισχυρισμός στην Παράγρ. 1 της Ε/Α ότι έχει ως έδρα των εργασιών της τη Λευκωσία, (γ) δεν αναγράφεται ο τόπος σύναψης της επίδικης συμφωνίας και στο σημείο αυτό οι δύο πλευρές με τις Ε/Δ τους προβάλλουν αντίθετους ισχυρισμούς, (δ) δεν αναγράφεται ο τόπος που η Εταιρεία Giocobet θα είχε την έδρα των εργασιών της, ενώ οι δύο πλευρές και πάλι προέβαλαν αντίθετους ισχυρισμούς με τις Ε/Δ τους, (ε) στην Παράγρ. 6Α της Ε/Α όμως, προβάλλεται ισχυρισμός ότι η υλοποίηση της επίδικης συμφωνίας θα γινόταν στην Κύπρο και οι Ενάγοντες θα προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στην Κύπρο. Επιπρόσθετα ο Ενάγων 1 θα παρείχε υπηρεσίες και στη Μάλτα, κάτι το οποίο σύμφωνα με σχετικό ισχυρισμό (Παράγρ. 10 της Ε/Α), όντως έπραξε, (στ) στην Παράγρ. 6Β της Ε/Α, προβάλλεται ισχυρισμός ότι οποιαδήποτε ποσά ήταν πληρωτέα από τους Εναγομένους προς τους Ενάγοντες, θα ήταν πληρωτέα στην Κύπρο και/ή σύμφωνα με τις οδηγίες των Εναγόντων από την Κύπρο, (ζ) στην Παράγρ. 13 της Ε/Α, οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι κατέβαλαν στους Ενάγοντες το ποσό των €45.000 για τις υπηρεσίες τους, χωρίς όμως να διευκρινίζεται σε ποία χώρα πληρώθηκε το ποσό αυτό. Το Άρθρο 5
(1)του ΕΚ 44/2001, στο οποίο στηρίζονται κυρίως οι Αιτητές, αναφέρει τα ακόλουθα: «Πρόσωπο που έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος: 1. α) ως προς διαφορές εκ συμβάσεως, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή β) για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας διάταξης και εφόσον δεν συμφωνήθηκε διαφορετικά, ο τόπος εκπλήρωσης της επίδικης παροχής είναι: - εφόσον πρόκειται για πώληση εμπορευμάτων ο τόπος τους κράτους μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης, έγινε ή έπρεπε να γίνει η παράδοση των εμπορευμάτων, - εφόσον πρόκειται για παροχή υπηρεσιών ο τόπος του κράτους μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης, έγινε ή έπρεπε να γίνει η παροχή των υπηρεσιών. γ) το στοιχείο α) εφαρμόζεται, εφόσον δεν εφαρμόζεται το στοιχείο β).» Είναι φανερό από την Ε/Α, παρόλο ότι οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι σχετικοί ισχυρισμοί είναι ατεκμηρίωτοι, ότι αποτελεί θέση των Εναγόντων ότι η παροχή υπηρεσιών θα γινόταν σε αμφότερες Κύπρο και Μάλτα. Θεωρώ ότι με βάση τα γεγονότα αυτά, η ορθή ερμηνεία του εν λόγω Άρθρου είναι ότι αμφότερα τα Δικαστήρια της Κύπρου και της Μάλτας έχουν δικαιοδοσία αφού η παροχή υπηρεσιών θα γινόταν και στις δύο χώρες. Οι Αποφάσεις του ΔΕΚ στις οποίες έκαμε αναφορά στην Αγόρευση του ο κ. Παπαδόπουλος αποφασίστηκαν πριν τη θέσπιση του ΕΚ 44/2001 και το Δικαστήριο προσπαθούσε να εξεύρει ποια χώρα είχε τον πλησιέστερο συνδετικό παράγοντα μεταξύ της επίδικης συμφωνίας και του Δικαστηρίου που διέθετε δικαιοδοσία, στηρίζονται δε στο Άρθρο 5
(1)της Συνθήκης των Βρυξελλών, 1968. Το Άρθρο αυτό επίσης περιέχει πρόνοιες αναφορικά με τη δικαιοδοσία, πλην όμως το Άρθρο 5
(1)του ΕΚ 44/2001 περιέχει σαφέστερες πρόνοιες και καλύπτει πλήρως τα γεγονότα της παρούσας Αίτησης. Με βάση όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι εφαρμόζοντας τις πρόνοιες του Άρθρου 5
(1)(β) του ΕΚ 44/2001 και τα Κυπριακά Δικαστήρια διαθέτουν δικαιοδοσία για εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Για τους λόγους αυτούς η Αίτηση απορρίπτεται, με Έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών αλληλέγγυα και/ή χωριστά, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην αντίστοιχη Κλίμακα, θα είναι δεν πληρωτέα μετά το πέρας της όλης υπόθεσης. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.