KAZKHIMMONTAZH HOLDING AO ν. PROMSTROI HOLDINGS LTD, Αγωγή αρ.: 1195/09., 29.1.2010

KAZKHIMMONTAZH HOLDING AO ν. PROMSTROI HOLDINGS LTD, Αγωγή αρ.: 1195/09., 29.1.2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΡΠΑΡΙΝΟΥ, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1195/

1. METAΞΥ : KAZKHIMMONTAZH HOLDING AO, Εναγόντων, - και - PROMSTROI HOLDINGS LTD, Εναγομένων. ----------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29.1.
2. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα : κ. Χ. Κυριακίδης. Για την Εναγόμενη: κ. Γ. Μούντης. ----------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 25.2.09 κατεχωρήθη η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, με την οποία η ενάγουσα αξιοί το ποσό των US$4 εκατομμύρια δυνάμει συμφωνίας πωλήσεως μετοχών, κλπ και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Την ίδια ημέρα η ενάγουσα κατεχώρησε αίτηση άνευ κλήσεως, με την οποία αιτείτο τρία προσωρινά διατάγματα, τα οποία να εμποδίζουν την πώληση και/ή αποξένωση περιουσίας κινητής και ακίνητης, τόσο της εναγομένης όσο και θυγατρικών της εταιρειών. Το Δικαστήριο εξέδωσε αυτά αυθημερόν. Την 3.3.09, όταν τα πιο πάνω διατάγματα ήταν επιστρεπτέα, διά την εναγόμενη ενεφανίσθη δικηγόρος, ο οποίος δήλωσε ότι προτίθεται να καταχωρίσει η εναγόμενη εμφάνιση υπό αίρεση και αίτηση για αναστολή της διαδικασίας και ενδεχομένως για απόσυρση ή αναστολή ισχύος των διαταγμάτων λόγω της ύπαρξης ρήτρας διαιτησίας στην επίδικη συμφωνία. Παράλληλα, κατόπιν συμφωνίας και της άλλης πλευράς, τα προσωρινά διατάγματα ημερ. 25.2.09 τροποποιήθηκαν μερικώς. Η αίτηση ημερ. 25.2.09 ορίσθηκε διά οδηγίες στις 13.3.09, με οδηγίες του Δικαστηρίου όπως «οποιαδήποτε ένσταση στην αίτηση να καταχωρηθεί μέχρι τότε και οποιαδήποτε άλλη αίτηση καταχωρηθεί να ορισθεί από τον Πρωτοκολλητή την ίδια ημερομηνία». Τα ίδια επαναλήφθησαν την 13.3.09 και ορίσθηκε η αίτηση στις 19.3.
3. Ακολούθησε η καταχώριση σημειώματος εμφάνισης υπό αίρεση υπό της εναγομένης την 16.3.
4. Την ίδια ημέρα κατεχωρήθη και η ένσταση της εναγομένης στην αίτηση ημερ. 25.2.
5. Παράλληλα κατεχωρήθη υπό της εναγομένης και αίτηση διά κλήσεως (ημερ. 16.3.09), με την οποία αιτείτο τα ακόλουθα: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία στην πιο πάνω αγωγή, λόγω και/ή μέχρι το πέρας της διαιτητικής διαδικασίας στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας στο Λονδίνο (LCIA), στο οποίο θα παραπεμφθεί η διαφορά και/ή οι διαφορές των διαδίκων (Ενάγουσας και Εναγομένης), με βάση τον όρο 7.12 της Γραπτής Συμφωνίας ημερ. 16.5.2008 η οποπια συνήφθη μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης και η οποία αποτελεί τη βάση της πιο πάνω αγωγής. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται και/ή αναστέλλεται η εκδίκαση της μονομερούς αίτησης των Εναγόντων ημερ. 25.02.2009 και/ή να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή αναστέλλεται η ισχύς του μονομερώς εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 25.02.2003 (όπως αυτό τροποποιήθηκε στις 3.03.2009), λόγω και/ή μέχρι το πέρας της διαιτητικής διαδικασίας στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας στο Λονδίνο (LCIA), στο οποίο θα παραπεμφθεί η διαφορά και/ή οι διαφορές των διαδίκων (Ενάγουσας και Εναγομένης), με βάση τον όρο 7.
6. της Γραπτής Συμφωνίας ημερ. 16.5.2008, η οποία συνήφθη μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης και η οποία αποτελεί τη βάση της πιο πάνω αγωγής.» Η αίτηση στηρίζετο μεταξύ άλλων και στο άρθρο 8 του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4 και άρθρα 8 και 9 του Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987 (Ν.101/87). Οι δύο αιτήσεις (ημερ. 25.2.09 και 16.3.09) ορίσθησαν διά οδηγίες την 23.3.09 και ακολούθως η αίτηση ημερ. 25.2.09, που αφορούσε τα προσωρινά διατάγματα ορίσθηκε διά ακρόαση την 14.4.09, ενώ η αίτηση διά αναστολή (ημερ. 16.3.09) διά οδηγίες την ίδια ημερομηνία, με οδηγίες του Δικαστηρίου για καταχώριση ένστασης μέχρι τότε. Στις 14.4.09 εκδόθηκε από το Δικαστήριο το ακόλουθο διάταγμα: «(α) Στην αίτηση ημερ. 16.3.09, εκ συμφώνου, «εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο αναστέλλεται η διαδικασία στην παρούσα αγωγή μέχρι το πέρας της διαιτητικής διαδικασίας στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας στο Λονδίνο (LCIA), στο οποίο θα παραπεμφθούν οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων (ενάγουσας και εναγομένης) με βάση τον όρο 7.12 της γραπτής συμφωνίας ημερ. 16.5.08». Ως προς τη θεραπεία η οποία επιζητείται στην παρ. (Β) του αιτητικού της αίτησης 16.3.09, αυτή ορίζεται για Οδηγίες στις 27.4.09, η ώρα 9.00 π.μ. Η ένσταση να γίνει μέχρι τότε. (β) Η αίτηση 25.2.09 προσωρινά διατάγματα επίσης ορίζεται για Οδηγίες την ίδια ημέρα και ώρα. Τα διατάγματα θα συνεχίσουν να ισχύουν μέχρι τότε. Έξοδα στο αποτέλεσμα.» Στις 27.4.09 η αίτηση ημερ. 25.2.09 ορίσθη διά οδηγίες την 11.5.09 όπως και η αίτηση ημερ. 16.3.09 αναφορικά με το αιτητικό (Β). Όλα τα πιο πάνω έγιναν ενώπιον Δικαστηρίου με άλλη σύνθεση. Η υπόθεση τέθηκε ενώπιον μου για πρώτη φορά την 11.5.09 και αμέσως υπό του Δικαστηρίου τέθηκε το ακόλουθο ερώτημα: «Δικαστήριο:- Σύμφωνα με το διάταγμα που εξεδόθη στις 14.4.09, η διαδικασία στην παρούσα αγωγή έχει ανασταλεί μέχρι το πέρας της διαιτητικής διαδικασίας στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας στο Λονδίνο. Από την άλλη όμως, η διαδικασία προχωρεί αναφορικά με το προσωρινό διάταγμα που εξεδόθη στις 25.2.
7. Αυτά τα δύο πώς μπορούν να συμβαδίζουν;» Οι δικηγόροι τοποθετήθησαν κατ΄ αρχήν και αφού ζήτησαν εν συνεχεία χρόνο να τοποθετηθούν οριστικά, το Δικαστήριο όρισε ημερομηνία (6.7.09) διά να ακούσει τις απόψεις των συνηγόρων. Ο συνήγορος της εναγούσης, αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό της διαδικασίας, ακολούθως με αναφορά στη νομολογία, Κυπριακή και Αγγλική, όπως και νομικά συγγράμματα, εισηγήθηκε συμπερασματικά ότι «... ανεξάρτητα από τη βούληση των μερών, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 14.4.09 έχει θέσει ουσιαστικά μια παύση (stop) στην περαιτέρω πορεία της δικαστικής διαδικασίας στο σημείο που αυτή είχε φθάσει κατά το στάδιο της αναστολής. Η αναστολή της διαδικασίας συνεπάγεται την αδυναμία διεξαγωγής οποιασδήποτε περαιτέρω διαδικασίας και το Δικαστήριο εμποδίζεται, κατά τη διάρκεια ισχύος της αναστολής, ουσιαστικά να διεξάγει οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία, εκτός αν αυτή αποσκοπεί στην άρση της αναστολής. Πέραν τούτου, οτιδήποτε έγινε μετά την έκδοση του διατάγματος αναστολής (while the stay endures, while the stay is in force), ουσιαστικά δεν έχει οποιαδήποτε ισχύ. Από την άλλη πλευρά, ο συνήγορος της εναγομένης εισηγήθηκε ότι από τα πρακτικά της διαδικασίας φαίνεται ότι το διάταγμα ημερ. 14.4.09 εξεδόθη εκ συμφώνου επί τη βάση της αντίληψης και συνεννόησης των διαδίκων ότι η αίτηση ημερ. 25.2.09 και τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα ήταν θέμα ανεξάρτητο από την έκδοση του διατάγματος αναστολής ημερ. 14.4.09 και αυτό αποφάσισε και το Δικαστήριο με το να ορίσει την άνω αίτηση (ημερ. 25.2.09) να εκδικασθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Περαιτέρω, ήταν η θέση του ότι και αν ακόμη το Δικαστήριο δεν αποδεχθεί την άνω εισήγηση του, τότε τα προσωρινά διατάγματα ημερ. 25.2.09 θα πρέπει να ακυρωθούν ενόψει της έκδοσης του διατάγματος για αναστολή της διαδικασίας ημερ. 14.4.
8. Εφόσον ισχύει, όπως το έθεσε, η αναστολή, το προσωρινό διάταγμα θα παραμείνει σε ισχύ για αόριστο χρόνο, αφού και μετά το πέρας της διαιτητικής διαδικασίας δεν θα είναι δυνατή η συνέχιση της αγωγής, ενόψει της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης. Συνεπώς, η αναστολή της διαδικασίας στα πλαίσια του άρθρου 8 του Κεφ. 4 ουσιαστικά υπέχει θέση απόρριψης της αγωγής και κατά συνέπεια ακύρωση οποιουδήποτε ενδιάμεσου διατάγματος έχει εκδοθεί στα πλαίσια αυτής. Ήταν ακόμη εισήγηση του ότι σε περίπτωση μη εκδίκασης του προσωρινού διατάγματος, η παραμονή αυτού εν ισχύ επ΄ αόριστο, θα σημαίνει ότι το Δικαστήριο έχει αποφασίσει να διατηρήσει σε ισχύ ένα μονομερές εκδοθέν διάταγμα χωρίς να δώσει την ευκαιρία στην άλλη πλευρά να ακουστεί. Κατά συνέπεια, ήταν η κατάληξη του, όπως το Δικαστήριο ορίσει την αίτηση ημερ. 25.2.09 διά εκδίκαση. Είναι καλά γνωστό ότι αυτό που παρέχεται με την διαιτητική ρήτρα είναι το δικαίωμα του εναγομένου να ζητήσει την αναστολή των διαδικασιών που άρχισαν, αφού βεβαίως συμμορφωθεί σε ορισμένες προϋποθέσεις. Αυτό έγινε και στα περιστατικά της παρούσης υπόθεσης. Η εναγόμενη με την αίτηση της ημερ. 16.3.09 επεδίωξε την αναστολή της διαδικασίας και το πέτυχε αφού συνεφώνησε και η άλλη πλευρά με την έκδοση του διατάγματος ημερ. 14.4.
9. Εις τον Halsbury´s Laws of England, 4η Έκδ., παρ. 926 και 927αναφέρεται η φύση και το αποτέλεσμα έκδοσης τέτοιου διατάγματος. «
10. In general. A stay of proceedings arises under an order of the court which puts a stop or ΄stay´ on the further conduct of the proceedings in that court at the stage which they have then reached, so that the parties are precluded thereafter form taking any further step in the proceedings. The object of the order is to avoid the trial or hearing of the claim taking place, where the court thinks it is just and convenient to make the order, to prevent undue prejudice being occasioned to the opposite party or to prevent the abuse of process. The order is made generally in the exercise of the court´s discretionary jurisdiction, and by way of summary process, that is without a trial on the substantive merits of the case, and, at any rate in the exercise of its inherent jurisdiction, an order for the stay of proceedings is made very sparingly and only in exceptional circumstances.» ....................................
11. Effect of stay of proceedings. A stay of proceedings is not the equivalent of a judgment or of a discontinuance, and may be removed if proper grounds are shown, even if the stay is imposed by a consent order. In contrast with a judgement for the defendant or the dismissal or discontinuance of a claim, in the case of a stay of proceedings, whether conditional or absolute, the claim still subsists; it is still ´pending´ and the stay is therefore always potentially capable of being removed. A stay may be removed if good cause or proper grounds are shown on the continuance of the stay could cause or produce injustice or prejudice or where there has been a change in the law. In the case of general stay, an application for its removal is necessary. On the other hand, the order to stay proceedings may define the circumstances in which it will be removed. For example, the order may provide that a specified act or condition should be performed or complied with within a specified time, otherwise the claim will be dismissed or the claimant will be at liberty to enter judgment within a specified time. In these circumstances the stay is removed immediately upon performance or compliance with the specified act or condition, and no application for the removal of the stay is necessary.» Εις τα περιστατικά της παρούσης υπόθεσης το Δικαστήριο καθόρισε με ακρίβεια τον χρόνο της αναστολής .... «μέχρι το πέρας της διαιτητικής διαδικασίας στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας στο Λονδίνο ...». Εις το Σύγγραμμα «Zuckerman on Civil Procedure Principles of Practice», 2η Έκδοση, σελ. 535, παρ. 13.21, που παρέθεσε ο συνήγορος της εναγούσης, αναφέρεται: «Α stay of proceedings suspends their progress, so that no further step may be taken while the stay is in place. "A stay of proceedings", Lord Oliver said, "is an order which puts a stop to the further conduct of proceedings in court before a tribunal at the stage which they have reached, the object being to avoid the hearing or trial taking place .. It simply means that the relevant court or tribunal cannot, whilst the stay endures, effectively entertain any further proceedings, except for the purpose of lifting the stay". Stayed proceedings continue to subsist and could be revived on the fulfillment of a condition or by permission of the court.» (Βλ. Ministry of Foreign Affairs, Trade & Industry v. Vehicles & Suplies Ltd [1991]1 WLR 550, 556 και Αoun v. Bahri