Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων ν. Ν.Σ. Κουτσοκούμνης Λτδ, Αρ. Αγωγής: 4051/08, 29 Ιανουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4051/08 Μεταξύ: Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων Ενάγοντα και Ν.Σ. Κουτσοκούμνης Λτδ Εναγομένης ----------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 3.3.09 για εκδίκαση προδικαστικών ενστάσεων 29 Ιανουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια - Εναγομένη: κ. Σ. Αγγελίδης (κ. Ηλίας Χρίστου για να ακούσει απόφαση). Για Καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα: κ. Σ. Σταυρινού (κα Κάλια Κυθραιώτου για να ακούσει απόφαση). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων με την παρούσα αγωγή που κατέθεσε στις 11.7.08 αξιώνει εναντίον της Εναγομένης το ποσόν των €140.568,35 δυνάμει χρηματικής επιβάρυνσης που επέβαλε σε αυτήν με επιστολή της ημερ. 21.8.
- Η εν λόγω επιβάρυνση επιβλήθηκε για πλεονάζουσα ποσότητα ζάχαρης. Η Εναγόμενη προσέβαλε την πιο πάνω απόφαση στο Ανώτατο Δικαστήριο με την προσφυγή αρ. 1068/05, η οποία ακόμη εκκρεμεί. Με το δικόγραφο της η Εναγόμενη εγείρει τις ακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις (παρατίθενται αυτολεξεί): «
- Εγείρεται προδικαστική ένσταση σε σχέση με την εμφάνιση στο τίτλο της παρούσης αγωγής οργάνου της διοίκησης αντί του Γενικού Εισαγγελέα που είναι κατά το Νόμο το όργανο το οποίο ενάγει και ενάγεται εκ μέρους του Κράτους και των οργάνων του.
- Χωρίς επηρεασμό και διαζευκτικά προς την πρώτη πιο πάνω προδικαστική ένσταση οι Εναγόμενοι εγείρουν δεύτερη προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενοι ότι η αξίωσης στηρίζεται επί διοικητικής απόφασης που αμφισβητήθηκε από τους Εναγομένους με προσφυγή στα πλαίσια του άρθρου 146 του Συντάγματος που καταχωρήθηκε και εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου που έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα τελικής κρίσης της νομιμότητας της πράξης. Άρα πρόωρα η παρούσα αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό άδικα, αχρείαστα, αβάσιμα και ενοχλητικά καταχωρήθηκε εναντίον τους και οι Εναγόμενοι ζητούν την απόρριψη της μετ' εξόδων». Με την υπό εκδίκαση αίτηση αξιώνει όπως οι πιο πάνω προδικαστικές ενστάσεις εκδικαστούν πριν από την ακρόαση της αγωγής, κάτι που το Δικαστήριο ενέκρινε με προηγούμενη απόφασή του. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Έχω θέσει ενώπιόν μου τα όσα ανέφεραν με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Σε σχέση με την πρώτη προδικαστική ένσταση, αναφέρω ότι με τη συγκατάθεση της Εναγομένης έγινε τροποποίηση του ονόματος του Ενάγοντα ούτως ώστε αυτός να είναι ο Διευθυντής Τμήματος Τελωνείων. Η πλευρά της Εναγομένης εισηγείται ότι Ενάγων πρέπει να είναι ο Γενικός Εισαγγελέας. Στο άρθρο 57 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Αγωγαί υπό της Δημοκρατίας εναντίον οιουδήποτε προσώπου, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιουδήποτε νόμου, θα εγείρωνται εν ονόματι του Γενικού Εισαννελέως της Δημοκρατίας, και αγωγαί εκ μέρους οιουδήποτε προσώπου κατά της Δημοκρατίας, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιουδήποτε νόμου, θα εγείρωνται εναντίον του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας ως εναγόμενου. Τοιαύται αγωγαί, τηρουμένων των διατάξεων οιουδήποτε νόμου ή διαδικαστικού κανονισμού, θα εκδικάζωνται κατά αυτόν τρόπον, ως προς όλας τας απόψεις, ως και αι δίκαι μεταξύ ιδιωτικών διαδίκων» . Με άλλα λόγια είναι δυνατό Νόμος να κάνει αναφορά σε πρόσωπο άλλο από το Γενικό Εισαγγελέα για αγωγές που εγείρονται από και εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το άρθρο 53 του περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου, Ν.94
(1)/2004 προβλέπει τα ακόλουθα: «Η τελωνειακή οφειλή ή και η άλλη τελωνειακή οφειλή εισπράττεται ως αστικό χρέος οφειλόμενο στη Δημοκρατία και οποιαδήποτε διαδικασία για είσπραξη του χρέους ασκείται στο όνομα του Διευθυντή.» Η εν λόγω πρόνοια του πιο πάνω Νόμου είναι σαφής και θεωρώ πως η αγωγή συνιστά διαδικασία για είσπραξη τελωνειακής οφειλής. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο της Εναγομένης ότι από την πιο πάνω πρόνοια εκείνο που συνάγεται είναι ότι ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων απλά εκδίδει την απόδειξη είσπραξης και ότι δεν έχει δικαίωμα να κινεί αγωγή για είσπραξη της οφειλής. Υπό το φως των πιο πάνω, η πρώτη προδικαστική ένσταση απορρίπτεται. Σε σχέση με τη δεύτερη προδικαστική ένσταση παρατηρώ τα ακόλουθα. Στην υπόθεση Χρίστου ν. Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελ. Κύπρου
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ 1847, επαναλαμβάνεται η γνωστή αρχή πως μια διοικητική πράξη παράγει έννομα αποτελέσματα μέχρι να ακυρωθεί ή ανακληθεί. Στις περιπτώσεις όπου δεν συμβαίνει ούτε το ένα ούτε το άλλο, παρέχει το δικαίωμα, στο πρόσωπο που νομιμοποιείται, να αξιώσει την καταβολή των οφειλομένων τελών. Η υπόθεση Sigma Radio T.V. Public Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, Πολιτική Έφεση 403/06, απόφαση ημερομηνίας 10.2.09, δεν υποστηρίζει τη θέση του κ. Αγγελίδη. Λέχθηκε εκεί πως «λογικό και φρόνιμο είναι να μην καταχωρείται αγωγή προς είσπραξη τέτοιου προστίμου ως αστικού χρέους πριν, είτε παρέλθει η προθεσμία για καταχώριση προσφυγής χωρίς να καταχωρηθεί προσφυγή, είτε κριθεί τελεσιδίκως προσφυγή καταχωρηθείσα κατά της νομιμότητας της αποφάσεως με την οποίαν επεβλήθη το πρόστιμο». Με άλλα λόγια, δεν αναφέρθηκε ότι η καταχώριση αγωγής πριν από την έκδοση τελεσίδικης απόφασης στην προσφυγή κατά της διοικητικής πράξης, συνιστά παράνομη ενέργεια και οδηγεί την αγωγή σε απόρριψη. Στην παρούσα υπόθεση η διοικητική πράξη (αντικείμενο της προσφυγής της Εναγομένης) δεν έχει ανασταλεί μέσω της κατάλληλης διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου όπου εκκρεμεί η προσφυγή. Τα όσα ανέφερε ο κ. Αγγελίδης περί υποχρέωσης της Διοίκησης να εφαρμόζει την αρχή της Καλής Πίστης με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο. Αυτά όμως είναι θέματα που μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της προσφυγής που η Εναγόμενη Εταιρεία καταχώρισε. Ο κ. Αγγελίδης έκανε αναφορά και στην Πολ. Έφ.402/06 SIGMA RADIO T.V. PUBLIC LTD. ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, απόφαση ημερ. 27.1.2009. Μελετώντας την εν λόγω απόφαση δεν διαπιστώνω ότι το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η αγωγή καταχωρίστηκε πρόωρα επειδή η διοικητική πράξη, πάνω στην οποία βασιζόταν, προσβλήθηκε με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο και ακυρώθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο. Εκείνο που το Ανώτατο Δικαστήριο έκανε, ήταν να παραμερίσει την πρωτόδικη απόφαση και να απορρίψει την αγωγή αφού η διοικητική πράξη πάνω στην οποία βασιζόταν ακυρώθηκε. Συναφής είναι και ο Κανονισμός 2913/92 ημερομηνίας 12 Οκτωβρίου 1992 (Council Regulation, EEC), στον οποίο παρέπεμψε ο κ. Σταυρινού. Στο άρθρο 244 του Κανονισμού αναφέρεται ότι η άσκηση προσφυγής δεν επιφέρει την αναστολή της εκτέλεσης της προσβαλλόμενης απόφασης. Εν κατακλείδι, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι η καταχώριση της προσφυγής από την Εναγόμενη Εταιρεία δεν καθιστά την παρούσα αγωγή πρόωρη, αβάσιμη και ενοχλητική, ως ισχυρίζεται η τελευταία. Και οι δύο προδικαστικές ενστάσεις απορρίπτονται. Η Εναγόμενη Εταιρεία καταδικάζεται στα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] .......... Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο