Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Σάββα Κυπριανού, Αγωγή αρ. 592/09, 10 Φεβρουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 592/09 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και Σάββα Κυπριανού Εναγομένου 10 Φεβρουαρίου, 2010. Για τους ενάγοντες - αιτητές, εμφανίζεται η κα Χρ. Μαυρικίου για κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο - καθ' ου η αίτηση, καμία εμφάνιση. Απόφαση για την μονομερή αίτηση ημερ. 26.11.09 (αίτημα για την έκδοση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και για οδηγίες εν σχέσει με την εμφάνιση του εναγομένου) ---------------------------------------------------------------------------------------------- Δια κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 3.2.2009, οι ενάγοντες - αιτητές («οι αιτητές») επιδιώκουν όπως εκδοθούν εναντίον του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση («ο καθ' ου η αίτηση») (α) απόφαση για το ποσόν των €10.636,15, ως το υπόλοιπο οφειλόμενο επί τη βάσει σύμβασης ενοικιαγοράς ή και ως αποζημιώσεις για την παράβαση της σύμβασης αυτής, τόκους και έξοδα και (β) διάταγμα με το οποίο αυτός να διατάσσεται να παραδώσει στους αιτητές τα έπιπλα που αποτελούν το αντικείμενο της σύμβασης ενοικιαγοράς για να πωληθούν σε δημόσιο πλειστηριασμό. Στις 26.11.09 οι αιτητές κατεχώρισαν την υπό συζήτησιν μονομερή αίτηση δια της οποίας επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος για την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου «δια δημοσιεύσεως στον τύπο και/ή άλλως ήθελε διατάξει το Σεβαστό Δικαστήριο», για την προθεσμία καταχώρισης εμφάνισης καθώς και για τον τρόπο επίδοσης μεταγενέστερων αιτήσεων, στα πλαίσια της προκείμενης αγωγής, σε περίπτωση που ο καθ' ου η αίτηση δεν καταχωρίσει εμφάνιση εντός της προθεσμίας που θα ταχθεί. Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, τη Δ.5 θ.θ 1, 9 και 10, τη Δ.5Α, τη Δ.48 θ.θ. 2 και 8
(1)(1α) και (e) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού, υπαλλήλου των αιτητών, ο οποίος περιορίζεται να αναφέρει πως δεν κατέστη δυνατή η επίδοση του κλητηρίου στον καθ' ου η αίτηση γιατί, όπως τον πληροφορεί ιδιώτης επιδότης, ο καθ' ου η αίτηση δεν ανευρίσκεται στη δοθείσα διεύθυνση. Και προσθέτει πως οι αιτητές δεν κατάφεραν να εντοπίσουν τον καθ' ου η αίτηση και τη διεύθυνσή του. Προς υποστήριξη της αίτησης, κατεχωρίστηκε και συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Μιχάλη Νεοφύτου ο οποίος αναφέρει και τα ακόλουθα: «
- Την 8/10/09 προσπάθησα να επιδώσω το Κλητήριο Ένταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής στον Εναγόμενο στη διεύθυνση Ιωάννη Στυλιανού αρ. 7, Ακρόπολη στο Στρόβολο, αλλά η επίδοση δεν κατέστη δυνατή αφού πληροφορήθηκα από τον κάτοχο της κατοικίας επί της ως άνω διεύθυνσης, ότι ο Εναγόμενος εγκατέλειψε την ως άνω διεύθυνση εδώ και χρόνια.
- Εκ των ανωτέρω παρακαλώ όπως το Κλητήριο Ένταλμα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή επιδοθεί δια δημοσιεύσεως εις τον τύπον και/ή με οιονδήποτε άλλο τρόπο διατάξει το Σεβαστό Δικαστήριο καθ' ότι είναι άγνωστη η διεύθυνση που διαμένει τώρα ο Εναγόμενος και επειδή μόνο με αυτό τον τρόπο το Κλητήριο Ένταλμα θα τεθεί υπόψη και θα περιέλθει στην γνώση του Εναγομένου». Αγορεύοντας, η ευπαίδευτη συνήγορος των αιτητών επικαλέστηκε τις αποφάσεις Karim ν. Κoνιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ 36, Zachariades and Pantelides Enterprises Ltd ν. Fiat Auto S.P.A
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ 447 και Φραγκίσκου κ.ά. ν. Γρηγορίου
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ 1765 και ζήτησε την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. Έχω μελετήσει με προσοχή τα ενώπιόν μου δεδομένα και παρατηρώ τα ακόλουθα: Ο κανόνας της προσωπικής επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο [Δ.5 θ.2
(1)] υποχωρεί, κατά πρώτον, στις περιπτώσεις όπου αυτό δεν είναι πρακτικώς εφικτό γιατί ο εναγόμενος δεν ανευρίσκεται στην οικία ή στο συνήθη χώρο εργασίας του. Για τις περιπτώσεις αυτές η Δ.5 θ.2
(1)(Ι) (ΙΙ) και (ΙΙΙ) προβλέπει πως το κλητήριο δύναται να αφεθεί σε πρόσωπα που ανήκουν σε καθορισθείσες ομάδες. Πρόκειται για τους συγγενείς ή τον εργοδότη του εναγομένου ή το πρόσωπο το οποίο είναι υπεύθυνο στο χώρο εργασίας του. Είναι προφανές πως ο νομοθέτης επέλεξε τα πρόσωπα αυτά γιατί η σχέση τους με τον εναγόμενο είναι τέτοια ώστε να δημιουργείται (μαχητό) τεκμήριο πως το κλητήριο θα τεθεί υπ' όψιν του εναγομένου. Περαιτέρω, στις περιπτώσεις όπου για, οιονδήποτε λόγο, δεν είναι εφικτή η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ως προβλέπει ο θ.2
(1)της Δ.5, ο θ.9 αυτής καθιερώνει τη δυνατότητα υποκατάστατης επίδοσής του (substituted service). Έτσι, κατόπιν αίτησης (Δ.5Α), το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα για την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος με τρόπον άλλον από αυτούς που ορίζει η Δ.5 θ.2
(1), όπως, για παράδειγμα, με δημόσια δημοσίευση. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει διάταγμα για την υποκατάστατη επίδοση ενός κλητηρίου εντάλματος είναι διακριτική και ασκείται εντός συγκεκριμένου και νομολογημένου πλαισίου. Κατ' αρχάς, θα πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος αποφεύγει την επίδοση ή, τουλάχιστον, θα πρέπει να υπάρχει ισχυρή ένδειξη για το γεγονός αυτό. Δεύτερον, θα πρέπει η επιδιωκόμενη υποκατάστατη επίδοση να δημιουργεί την προοπτική πως το κλητήριο ένταλμα θα τεθεί υπ' όψιν του εναγομένου [Φραγκέσκου κ.ά ν. Γρηγορίου (ανωτέρω) και Karim ν. Κονιδάρη (ανωτέρω)]. Η δεύτερη αυτή προϋπόθεση είναι ουσιώδης εφ' όσον συνδέεται με τη δυνατότητα του εναγομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο και συνυφαίνεται με τα όσα το Άρθρο 30.1 του Συντάγματος διασφαλίζει [δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, Ιερά Μητρόπολις Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ 43 και Αντωνίου κ.ά. ν. C. Proupakis Transport Ltd
(2006)1 (Α) Α.Α.Δ 651]. Διεξήλθα τα γεγονότα που περιβάλλουν την αίτηση, όπως αυτά εκτίθενται στις ένορκες δηλώσεις του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού και του Μιχάλη Νεοφύτου, και διαπιστώνω πως ουδείς αναφέρει πως ο καθ' ου η αίτηση αποφεύγει την επίδοση του κλητηρίου, ή έστω, πως άλλα περιστατικά δημιουργούν ισχυρή ένδειξη για το γεγονός αυτό. Περαιτέρω, ουδείς εξηγεί πώς και γιατί η προτεινόμενη δημοσίευση του κλητηρίου εντάλματος στον τύπο δημιουργεί την προοπτική πως αυτό θα τεθεί υπ' όψιν του καθ' ου η αίτηση. Υπενθυμίζω πως τα μόνα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιόν μου είναι αφ' ενός η αποτυχία του ιδιώτη επιδότη Μιχάλη Νεοφύτου να επιδώσει, στις 8.10.09, το κλητήριο ένταλμα στον καθ' ου η αίτηση, στη διεύθυνση Ιωάννη Στυλιανού αρ. 7, Ακρόπολη, Στρόβολος, και αφ' ετέρου ότι ο καθ' ου η αίτηση εγκατέλειψε τη διεύθυνση αυτή πριν από χρόνια. Επισημαίνω πως ουδεμία άλλη σχετική ενέργεια των αιτητών αναφέρεται. Παραμένει άγνωστο το κατά πόσον, μετά την αποτυχία της 8.10.09, οι αιτητές προσπάθησαν να εντοπίσουν τη νέα διεύθυνση διαμονής του καθ' ου η αίτηση. Παραμένει, επίσης, άγνωστο το κατά πόσον οι αιτητές προσπάθησα να εντοπίσουν τον καθ' ου η αίτηση στο χώρο εργασίας του. Το κενό που παρατηρείται εν σχέσει με τις ενέργειες των αιτητών να επιδώσουν το κλητήριο ένταλμα ως οφείλουν κατ' αρχήν [Δ.5 θ.2
(1)] επιτείνεται δεδομένου του ότι εν αντιθέσει με τη διεύθυνση που αναφέρει ο επιδότης Μιχάλης Νεοφύτου (Ιωάννη Στυλιανού αρ. 7, Ακρόπολη, στο Στρόβολο), στον τίτλο της αγωγής ο καθ' ου η αίτηση παρουσιάζεται ως «εκ Λ/σού, Κωνσταντίνου Αγαπίου 22, Κ. Πύργος Τυλληρίας». Καταληκτικά αναφέρω πως οι αιτητές δεν προσεκόμισαν επαρκή μαρτυρία για να καταδείξουν πως ο καθ' ου η αίτηση αποφεύγει την επίδοση ή, έστω, για να καταδείξουν πως υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για το γεγονός αυτό. Και ούτε προσεκόμισαν επαρκή μαρτυρία για να καταδείξουν πως η δημοσίευση του κλητηρίου εντάλματος στον τύπο δημιουργεί την προοπτική ο καθ' ου η αίτηση να μάθει περί αυτού. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο