Ανδρέα Νικολάου κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 3933/08, 12 Φεβρουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A49 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3933/08 Μεταξύ:
- Ανδρέα Νικολάου
- Παναγιώτη Πασχάλη
- Δήμητρας Παπαδήμα
- Μαρίας Γαβριήλ
- Χρίστου Ανδρέου
- Ανδρέα Τρύφωνος Εναγόντων και
- Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
- Ογκολογικού Ιδρύματος της Τράπεζας Κύπρου Εναγομένων ------------------- Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 30.4.2009: Μεταξύ:
- Σόνιας Νικολάου, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Ανδρέα Νικολάου αποβιώσαντος την 31.8.2008
- Δέσπως Ανδρέου, ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος την 10.8.2008 Παναγιώτη Πασχάλη
- Δήμητρας Παπαδήμα
- Μαρίας Γαβριήλ ως διαχειρίστριας της περιουσίας της μητέρας της Ανδρούλλας Γαβριήλ, που απεβίωσε την 20.3.2007
- Χρίστου Ανδρέου, ως διαχειριστής της περιουσίας της συζύγου του, Θεανώς Ανδρέου, αποβιωσάσης την 20.7.2005
- Ανδρέα Τρύφωνος Εναγόντων και
- Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
- Ογκολογικού Ιδρύματος της Τράπεζας Κύπρου Εναγομένων ------------------------------ Αίτηση ημερομ. 11.11.09 για Διαγραφή της Έκθεσης Απαίτησης 12 Φεβρουαρίου,
- Για τους Αιτητές-εναγόμενους 2: κα Ξ. Κόκκινου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-ενάγοντες: κ. Λ. Λουκαϊδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές επιζητούν τη διαγραφή της παρούσας αγωγής ως καταχρηστικής, ενοχλητικής, σκανδαλώδους, ανεπίτρεπτης και ως προκαλούσας δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα των Αιτητών, αλλά και στη δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας. Διαζευκτικά, αξιώνουν απόρριψή της ως παράτυπης και/ή ανεπίτρεπτης και/ή αντίθετης των Διαδικαστικών Κανονισμών, της πρακτικής του Δικαστηρίου και της νομολογίας, καθότι, δεν βασίζεται σε οποιοδήποτε εύλογο και/ή οιονδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων 2 και/ή δεν στοιχειοθετείται η ύπαρξη τέτοιου αγώγιμου δικαιώματος εναντίον τους. Η Αίτηση εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.19 θθ 4, 26, Δ.20 θθ 2, 3, Δ.27 θ.3 και Δ.48 θθ 1, 2, 3, 4, 8 και
- Επίκληση γίνεται επίσης των συμφυών εξουσιών και των αρχών που διέπουν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, καθώς επίσης των γενικών αρχών του δικαίου. Την υπό κρίση Αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση την οποία ορκίζεται ο Γενικός Διευθυντής των Αιτητών. Επικαλείται τη νομική συμβουλή των συνηγόρων του σε σχέση με τα όσα θέματα νομικής υφής καλύπτουν οι αναφορές του. Θέτει, σχετικά, ότι τόσο ο τρόπος με τον οποίο είναι διατυπωμένη η Έκθεση Απαίτησης, όσο και το Αιτητικό της αγωγής, δεν στοιχειοθετούν οποιοδήποτε εύλογο και/ή αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων
- Θέτει περαιτέρω ότι δεν περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβαση οποιουδήποτε καθήκοντος των εναγομένων 2 και ούτε συνδέεται με τους εναγόμενους αυτούς καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ο δικογραφημένος πόνος και/ή ταλαιπωρία των εναγόντων. Προσθέτει ακόμη, ότι η Έκθεση Απαίτησης δεν συνάδει με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αφού σε αυτή δεν παρατίθενται τα ουσιώδη γεγονότα αλλά μαρτυρία, είναι δε, επιπρόσθετα, ασαφής και δυσνόητη. Αιτιολογώντας, τέλος, την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, αναφέρει ο ενόρκως δηλών ότι η ανάγκη για διαγραφή και/ή απόρριψη της Έκθεσης Απαίτησης προέκυψε όταν μελετήθηκε προσεκτικά το περιεχόμενό της κατά το χρόνο προετοιμασίας της Έκθεσης Υπεράσπισης εκ μέρους των εναγομένων
- Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Συγκεκριμένα, στις Δ.19, Δ.25, Δ.48 θ.4 και Δ.64 θθ 1,
- Επικαλούνται οι Καθ΄ ων η Αίτηση ως συγκεκριμένους λόγους ένστασης τις θέσεις ότι: (α) Σαφώς προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης ότι η αγωγή βασίζεται στο αγώγιμο δικαίωμα της παράβασης καθηκόντων που επιβάλλονται διά Νόμου, του περί της Κατοχύρωσης και της Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ασθενών Νόμου του 2004, Ν.1(Ι)/
- (β) Με τα γεγονότα που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης δίδεται επαρκής εξήγηση των προαναφερόμενων παραβάσεων, με τη μορφή της ανεπάρκειας, της αμέλειας, της καθυστέρησης και γενικότερα των παραβιάσεων των δικαιωμάτων των εναγόντων-ασθενών. (γ) Ο τρόπος αποτύπωσης της Έκθεσης Απαίτησης ούτε παραπλανεί, ούτε δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα. Το συγκεκριμένο δε έγγραφο είναι σαφές και δεν καλύπτεται από οποιαδήποτε παρατυπία που να δικαιολογεί απόρριψη ή διαγραφή του. Αγορεύοντας η ευπαίδευτη συνήγορος για τους Αιτητές, αναφέρθηκε στις νομικές αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, προκειμένου να εισηγηθεί ότι αυτή είναι γενικόλογη, συγχυτική και αόριστη. Περιέχει δε αχρείαστα στοιχεία και ζητήματα που αφορούν μαρτυρία. Κατέληξε, θέτοντας ότι στην Έκθεση Απαίτησης δεν εμφαίνονται οι θεραπείες που ζητούνται και η αιτία της αγωγής, ούτε είναι επαρκώς διασαφηνισμένα τα θέματα. Έτσι, με αυτό τον τρόπο, περιπλέκεται η όλη υπόθεση και προκαλείται καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής. Ο κ. Λουκαϊδης, υιοθετώντας τους λόγους ένστασης, εισηγήθηκε ότι η Αίτηση δεν ευσταθεί και πρέπει να απορριφθεί, καθότι μέσα από την Έκθεση Απαίτησης εύκολα εντοπίζεται ότι η αιτία αγωγής είναι η παράβαση καθήκοντος που πηγάζει από Νόμο. Πρόσθεσε επίσης ότι οι Αιτητές ούτε παραπλανούνται, ούτε συγχύζονται από τις δικογραφημένες θέσεις, όπως αυτές προβάλλονται στο υπό αναφορά δικόγραφο. Εν πάση δε περιπτώσει, εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος, έστω κι αν υπάρχουν κάποια ζητήματα τα οποία χρήζουν επεξήγησης, εναπόκειται στους εναγόμενους 2-Αιτητές να ζητήσουν λεπτομέρειες προς αυτή την κατεύθυνση. Παρά την αναπόφευκτη επιμήκυνση της Ενδιάμεσης αυτής απόφασης, είναι αναγκαία η αυτολεξεί παράθεση της Έκθεσης Απαίτησης, προκειμένου να γίνουν ευκολότερα κατανοητές οι θέσεις των δύο πλευρών, αλλά και ευχερής η παρακολούθηση της κατάληξης του Δικαστηρίου: «ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ Οι αξιώσεις των Εναγόντων είναι: ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
- Ο υπ' αριθμόν 1 Ενάγων, Ανδρέας Νικολάου, έχει στο μεταξύ αποβιώσει (31.08.2008). Διαχειρίστρια της περιουσίας του διορίστηκε η σύζυγος του Σόνια Νικολάου. Κατά τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε θύμα της ασθένειας του καρκίνου. Περί τα τέλη Μαΐου 2007 υπήρξε ιατρική διάγνωση ότι υπέφερε από μεταστατικό καρκίνο των πνευμόνων. Έκανε χημειοθεραπεία στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας (ΓΝΛ) με καλά αποτελέσματα. Την 18η Απριλίου του 2008, σαν αποτέλεσμα μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου, διαπιστώθηκε μετάσταση του καρκίνου στον εγκέφαλο. Οι γιατροί του ΓΝΛ τον παρέπεμψαν στο Ογκολογικό Κέντρο [ίδρυμα] της Τράπεζας Κύπρου (ΟΚΤΚ) ως επείγον περιστατικό, διότι το κυβερνητικό νοσηλευτήριο, δεν είχε τον κατάλληλο εξοπλισμό για ακτινοθεραπεία, παρόλο που διαθέτει εξαιρετικούς ογκολόγους-ακτινοθεραπευτές και ακτινογράφους-ακτινοθεραπείας. Ο γιατρός του ΟΚΤΚ τον εξέτασε στις 30 Απριλίου 2008, παρά την επείγουσα φύση της περίπτωσής του και αποφάσισε πως η καλύτερη μέθοδος θεραπείας θα ήταν η ακτινοβολία σε όλο τον εγκέφαλο, αφού οι όγκοι ήταν διάσπαρτοι. Η θεραπεία αυτή θα 'πρεπε να γίνει άμεσα. Ωστόσο καθυστερούσε και κατόπιν πιέσεων προς το ΟΚΤΚ τελικά άρχισε η θεραπεία στις 12.05.2008, δηλαδή καθυστέρησε 24 ημέρες, ενώ σύμφωνα με το διεθνές πρωτόκολλο έπρεπε να γίνει μέσα σε 10 ημέρες το αργότερο. Τελικά η καθυστέρηση της θεραπείας δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Δυστυχώς η αντιμετώπιση του από το ΟΚΤΚ ήταν ψυχρή, απογοητευτική, αρνητική και αδιάφορη. Δεν του εξηγούσαν επαρκώς την πορεία της υγείας του. Οι εξηγήσεις που του έδιναν ήταν ελλιπείς και παραπλανητικές. Μια γιατρός του ΟΚΤΚ το πρωί έδωσε οδηγίες να μειωθεί η κορτιζόνη, μετά που τηλεφώνησε σε κάποιον άλλο, αφού η ίδια δεν ήξερε τι φαρμακευτική αγωγή να ακολουθήσει. Το απόγευμα πληροφορήθηκε πως η κορτιζόνη όχι μόνο δεν έπρεπε να μην μειωθεί αλλά αντίθετα να αυξηθεί, αφού η ακτινοβολία προκαλεί οιδήματα, κάτι που η γιατρός παρέλειψε να του αναφέρει. Λόγω της ανεπάρκειας του ΟΚΤΚ αποτάθηκε στον ογκολόγο του ΓΝΛ ο οποίος του υπέδειξε την ανάγκη εξασφάλισης άμεσα μιας κρέμας, η οποία δεν υπήρχε στο ΓΝΛ αλλά μόνο στο ΟΚΤΚ. Όταν προσπάθησε να την προμηθευτεί το ΟΚΤΚ καθυστέρησε μια βδομάδα να του την προμηθεύσει επικαλούμενο την ανάγκη πρώτα να ληφθεί η άδεια του γιατρού του ΟΚΤΚ. Τόσο ο κ. Νικολάου όσο και οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι η αντιμετώπιση, η αμεσότητα στην ανταπόκριση, όσο και ο σεβασμός στον ασθενή υπερτερεί κατά πολύ στο ΓΝΛ σε σύγκριση με το ΟΚΤΚ. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι το ΓΝΛ στερείται βασικών ακτινογραφικών μηχανημάτων εξαναγκάζοντας έτσι του ασθενείς να εξαρτώνται από το μονοπώλιο ακτινοθεραπευτικών υπηρεσιών του ΟΚΤΚ, το οποίο λόγω της μονοπωλιακής υπερφόρτωσής του και της σημαντικής αύξησης των κρουσμάτων καρκίνου συνεπάγεται σοβαρή και επικίνδυνη καθυστέρηση στην θεραπεία των ασθενών. Λόγω των πιο πάνω ο Ενάγων 1 υπέστη σοβαρή ταλαιπωρία, ο δε θάνατός του οπωσδήποτε επιταχύνθηκε λόγω της καθυστέρησης και της ανεπάρκειας του ΟΚΤΚ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ
- Ο Εναγόμενος 2 γεννήθηκε στην Λευκωσία το
- Πέθανε μετά την καταχώρηση της αγωγής στις 10.08.
- Διαχειρίστρια της περιουσίας του διορίστηκε η Δέσπω Ανδρέου εκ Λευκωσίας. Κατά την διάρκεια της ζωής του υπήρξε θύμα της ασθένειας του καρκίνου. Το 2006 διαγνώστηκε καρκίνος των εντέρων στην ιδιωτική κλινική «Ευαγγελίστρια», όπου υποβλήθηκε με δικά του έξοδα εγχείρηση στα έντερα. Οι απαραίτητες διευκολύνσεις για τέτοια εγχείρηση δεν προσφέρονται στο ΟΚΤΚ. Λόγω του μονοπωλιακού καθεστώτος του ΟΚΤΚ αναγκάστηκε να αποταθεί στο ίδρυμα αυτό για περαιτέρω θεραπεία. Στο ΟΚΤΚ του ξεκίνησαν χημειοθεραπεία και μετά του προμήθευσαν ένα port a cath και τον παρότρυναν να πάει σε κάποιο χειρούργο /αναισθησιολόγο να του το τοποθετήσει λόγω της έλλειψης τέτοιων διευκολύνσεων στο ΟΚΤΚ. Παραπέμφθηκε στην «Ευαγγελίστρια» όπου με έξοδα δικά του έκανε την τοποθέτηση και υπέστη πολυήμερη χημειοθεραπεία στο σπίτι του καθ' υπόδειξη του ΟΚΤΚ χωρίς να του προσφέρεται οποιαδήποτε παρακολούθηση κατά την διάρκεια της χημειοθεραπείας ενώ όλη αυτή η διαδικασία της θεραπείας θα έπρεπε να είχε γίνει στο ΟΚΤΚ για να υπάρχει επαρκής και αποτελεσματική ιατρική παρακολούθηση. Αργότερα υπέστη απόφραξη εντέρων και με παρότρυνση του ΟΚΤΚ πήγε στην «Ευαγγελίστρια» όπου εγχειρίστηκε ξανά με έξοδα πάλι δικά του. Στο ΟΚΤΚ τον δέχτηκαν μετά από 3 μήνες αλλά στο μεταξύ είχε μετάσταση στα οστά. Η εξέταση με μαγνητικό τομογράφο (MRI) καθυστέρησε αδικαιολόγητα για ένα μήνα. Το ΟΚΤΚ και πάλι του προμήθευσε ένα port a cath και τον παρότρυνε να πάει σε κάποιο χειρούργο /αναισθησιολόγο να του το τοποθετήσει λόγω της έλλειψης τέτοιων διευκολύνσεων στο ΟΚΤΚ. Πήγε πάλι στην «Ευαγγελίστρια» όπου με έξοδα δικά του έκανε την τοποθέτηση και ακολούθησε την θεραπεία στο σπίτι του ενώ πάλι όλη αυτή η διαδικασία της θεραπείας θα έπρεπε να είχε γίνει στο ΟΚΤΚ για να υπάρχει επαρκής και αποτελεσματική ιατρική παρακολούθηση. Το 2008 επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο η υγεία του και με παρότρυνση του ΟΚΤΚ πήγε πάλι στην «Ευαγγελίστρια» έκανε πάλι εξετάσεις με δικά του έξοδα και αμέσως μετά στο «Ιπποκράτειο» όπου του έγινε άλλη ειδική εξέταση, με δικά του έξοδα. Όλες αυτές οι εξετάσεις θα έπρεπε να προσφέρονται από το ΟΚΤΚ ή το κράτος. Από τον Ιούνιο του 2008 είχε δυνατούς πόνους και έπρεπε να του κάνουν παρηγορητική θεραπεία με ακτινοβολία χάλασε όμως το simulator και μετά από διαμαρτυρία και παρέμβαση του δικηγόρου του και άλλων του έκαναν μια μικρής ισχύος ακτινοθεραπεία χωρίς τη χρήση simulator και αυτή μετά από καθυστέρηση τριών εβδομάδων. Λόγω πάλι του μονοπωλίου του ΟΚΤΚ, ο ασθενής δεν είχε άλλη εκλογή παρά να περιμένει την ακτινοθεραπεία από το ΟΚΤΚ. Ενώ βρισκόταν στο ΟΚΤΚ και δεν μπορούσε να στηριχθεί στα πόδια του, τον έστειλαν αδικαιολόγητα στο σπίτι του από όπου την επόμενη επέστρεψε με ασθενοφόρο και με επιδεινωμένη την κατάστασή του. Στο ΟΚΤΚ ένας γιατρός έδωσε οδηγίες να του δώσουν χάπια του ύπνου και να του αφαιρεθούν οι ορροί και σε λίγο ήρθε ο ίδιος και του έδωσε αντίθετες οδηγίες. Του δόθηκαν ορροί και οξυγόνο και την επόμενη ημέρα 10 Αυγούστου ο ασθενής πέθανε. ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑ Η κ. Παπαδήμα είναι η τρίτη
(3)Ενάγουσα. Εχει δυο παιδιά ηλικίας 24 και 20 αντίστοιχα, διαζευγμένη, ιδιωτικός υπάλληλος, ηλικίας 46 χρονών, κάτοικος Λεμεσού. Από το 2004 ταλαιπωρείται με την ασθένεια του καρκίνου. Το 2004 έκανε δεξιά μαστεκτομή σε ιδιώτη γιατρό με έξοδα δικά της. Το χειρουργικό κόστος το επωμίστηκε η ίδια. Αποτάθηκε στο ΟΚΤΚ και αναζήτησε πλαστικό χειρούργο, επειδή όμως δεν είχε το ΟΚΤΚ της υπέδειξε να αποταθεί στον ιδιωτικό τομέα και το κόστος το επωμίστηκε πάλι η ίδια. Επίσης, στο ΟΚΤΚ δεν υπήρχε ούτε ψυχολόγος για να στηρίξει την Ενάγουσα ούτε φυσιοθεραπευτής. Το 2006 πήγε ξανά σε ιδιωτικό χειρουργείο όπου υπέστη επέμβαση Lattisimus dorsi. Αυτή η διαδικασία θα έπρεπε να προσφέρεται από το ΟΚΤΚ. Κατά την ανάρρωση έπαθε σοβαρή μόλυνση -ψευδωμονάς και αναγκάστηκε να έχει μηχανική στήριξη για 45 μέρες. Το σχετικό μηχάνημα δεν το διέθετε το ΟΚΤΚ και με υπόδειξη του ΟΚΤΚ αναγκάστηκε να αποταθεί σε ιδιώτη και να πληρώσει 2.500 Λ.Κ. για να νοικιάσει το μηχάνημα για 45 μέρες. Ακολουθεί παραπεμπτικό από το χειρουργό για ιατρικό έλεγχο από το ΟΚΤΚ λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής της. Εστάλη εκεί με ένα πλακάκι από το εργαστήριο που έκανε την βιοψία. Το ΟΚΤΚ εσφαλμένα δεν εντόπισε ότι το πλακάκι αυτό έφερε το όνομα άλλης ασθενούς. Σε κάποιο στάδιο εντοπίστηκε το λάθος διότι υπέπεσε στην αντίληψη της Ενάγουσας. Στη συνέχεια άρχισαν οι χημειοθεραπείες από το ΟΚΤΚ χωρίς συμβουλή ή οδηγίες σωστής διατροφής. Ως αποτέλεσμα των χημειοθεραπειών η Ενάγουσα παρουσίασε δερματικές παρενέργειες και χρειάστηκε δερματολόγο και φαρμακευτική αγωγή που δεν διέθετε πάλι το ΟΚΤΚ ως όφειλε και εξαναγκάσθηκε η Ενάγουσα να αποταθεί σε ιδιώτη και να επωμιστεί η ίδια τα έξοδά της. Από άλλη παρενέργεια χρειάστηκε καρδιολόγο. Το ΟΚΤΚ της υπέδειξε να κάνει καρδιογράφημα πάλι με δικά της έξοδα διότι δεν διέθετε καρδιολόγο. Το ίδιο συνέβη με γυναικολόγο μετά από παρενέργειες φαρμακευτικής αγωγής (Norvatex) και την παρότρυναν να πάει σε ιδιώτη γυναικολόγο διότι δεν διέθεταν την ειδικότητα αυτή στο ΟΚΤΚ. Η σχετική επίσκεψη, οι αναλύσεις και τα φάρμακα πάλι με δικά της έξοδα. Η Ενάγουσα πήρε την εν λόγω φαρμακευτική αγωγή για να μην την ξανακτυπήσει ο καρκίνος στον αριστερό μαστό διότι δεν της έκαναν οποιαδήποτε εξέταση ενώ είχε ήδη ένα μεγάλο όγκο (9x2x10), ο οποίος βεβαίως υπό τις περιστάσεις δεν έγινε αντιληπτός. Η Ενάγουσα αποτάθηκε πάλι σε ιδιωτικό χειρουργό έκανε εγχείρηση και υπέστη τα συνεπακόλουθα έξοδα. Συνέχισε με προβλήματα που χρειάζονταν την ειδικότητα φυσιοθεραπευτή, που έπρεπε πάλι για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω να αποταθεί και πάλι σε ιδιώτη φυσιοθεραπευτή και να επωμισθεί τα έξοδα και τον κίνδυνο ο φυσιοθεραπευτής να μην κάνει σωστά τη δουλειά του λόγω μη επαρκούς ειδίκευσης σε ογκολογικά προβλήματα και έλλειψη επικοινωνίας με τον ογκολόγο της Ενάγουσας και αντίστροφα. Η συμπεριφορά του ΟΚΤΚ απέναντι των ασθενών είναι πολλές φορές απαράδεκτη. Για παράδειγμα, ο τρόπος που αναγγέλλουν την ασθένεια πολλές φορές ρίχνει την ψυχολογία του ασθενή σε κατάθλιψη και ακόμα σε τάσεις αυτοκτονίας. Οι ογκολόγοι του ΟΚΤΚ ισχυρίζονταν ότι είχε μεταστάσεις στα οστά και στο συκώτι και ότι της απέμειναν 3 χρόνια ζωής. Μετά από δική της απαίτηση στάληκε στο Ισραήλ όπου της έγινε ειδική εξέταση με Petscan, το οποίο απέδειξε ότι δεν υπάρχουν μεταστάσεις στα οστά και στο συκώτι. Για την εν λόγω διαδικασία στο Ισραήλ το ΟΚΤΚ κατέβαλε μόνο τα πραγματικά έξοδα της εξέτασης ενώ τα έξοδα για την γνωμάτευση, τη διαμονή και το αεροπορικό εισιτήριο πληρώθηκαν από την ίδια.
- ΜΑΡΙΑ ΓΑΒΡΙΗΛ Η Ενάγουσα 4 είναι η θυγατέρα της Ανδρούλλας Γαβριήλ, εκ Λεμεσού, η οποία απεβίωσε την 19/3/2007 από καρκίνο των ωοθηκών σε ηλικία 63 ετών. Η Ενάγουσα 4 είναι εξουσιοδοτημένη από τον διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης μητέρας της να προβεί σε όλα τα αναγκαία μέτρα για την δικαστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων της αποβιωσάσης μητέρας της σύμφωνα με το παρούσα έκθεση απαιτήσεως. Μετά τη διάγνωση της ασθένειας της, η μητέρα της Ενάγουσας αποτέθηκε στο ΟΚΤΚ με προτροπή άλλων λόγω του μονοπωλιακού καθεστώτος του ιδρύματος αυτού. Λόγω της οδυνηρής χημειοθεραπείας την οποία υπέστη η μητέρα της Ενάγουσας αισθάνθηκε την ανάγκη να ζητήσει και δεύτερη γνώμη άλλου ιδιώτη γιατρού, ο οποίος ήταν πρόθυμος να συνεργαστεί με τον θεράποντα γιατρό της στο ΟΚΤΚ. Ο δεύτερος όμως αρνήθηκε την όποια συνεργασία με τον πρώτο γιατρό λέγοντας ότι «Ή εμάς ή εκείνον. Αν έχετε λεφτά να πληρώνετε πηγαίνετε σε έξω γιατρό». Όλες τις φορές που τηλεφωνούσε στο ΟΚΤΚ για βοήθεια της έλεγαν ότι ο γιατρός απουσιάζει στο εξωτερικό σε συνέδριο και θα σας πάρει αργότερα. Ήταν πολύ οδυνηρό για την μητέρα της Ενάγουσας να σπαράζει από τον πόνο, να υποφέρει με απόφραξη και να την πληροφορούν ότι ο θεράπων γιατρός της λείπει χωρίς αντικατάσταση. Όσες φορές άφησε μήνυμα δεν είχε ποτέ ανταπόκριση. Ουδέποτε είχε μια ψυχολογική υποστήριξη ή έστω ανθρώπινη κατανόηση από το ΟΚΤΚ. Υπήρξαν επαναλαμβανόμενες περιπτώσεις αδικαιολογήτων καθυστερήσεων για την παροχή της επιβαλλόμενης θεραπείας. Παραδείγματα τέτοιων καθυστερήσεων είναι η καθυστέρηση για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλαγής του καθετήρα με κίνδυνο επιμολύνσεων, με αποτέλεσμα η μητέρα της Ενάγουσας να αποτείνεται στον ιδιωτικό τομέα για την αλλαγή του καθετήρα. Επίσης για την αναγκαία χειρουργική επέμβαση επειδή δεν υπήρχε ειδικός γυναικολόγος- χειρουργός αναγκάστηκε η μητέρα της Ενάγουσας να καταφύγει πάλι στον ιδιωτικό τομέα και να επιβαρυνθεί με τα έξοδα που περιλάμβαναν και τη σχετική θεραπευτική αγωγή. Όταν επιδεινώθηκε η ασθένεια της μητέρας της Ενάγουσας και δεν μπορούσε να πηγαινοέρχεται στην Λευκωσία και η Ενάγουσα ζήτησε να μεταφερθεί η μητέρα της στο ογκολογικό τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, ο προϊστάμενος του τμήματος αυτού Δρ. Μαλάς απέκλισε το ενδεχόμενο αυτό λέγοντας «Ε, τι νομίζεις ότι αν την φέρεις εδώ θα γίνει καλά! Έχουμε πολλούς δεν προλαβαίνουμε». Όλα αυτά εξανάγκασαν την οικογένεια της ασθενούς να ζητά συνεχώς την βοήθεια ιδιωτών γιατρών και να πληρώνουν δεκάδες χιλιάδες λίρες παρόλο που οι καρκινοπαθείς δικαιούνται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
- ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ Ο υπ' αρ. 5 ενάγοντας, ο Χρίστος Ανδρέου, είναι σύζυγος της Θεανώς Χρ. Ανδρέου, η οποία γεννήθηκε το 1948 στην Κωνσταντινούπολη, ήταν φιλόλογος, μετοίκησε στην Κύπρο το 1978 και πέθανε στις 20 Ιουλίου 2005 από καρκίνο. Ο ενάγοντας διορίστηκε από το δικαστήριο ως διαχειριστής της περιουσίας της αποθανούσας. Η Θεανώ Χρ. Ανδρέου κτυπήθηκε το 1988 από καρκίνο (λέμφωμα), της έγινε σπλινεκτομή στο Γεν. Νοσοκομείο Λευκωσίας. Της έδωσαν 3 μήνες ζωής και μετά από συνδυασμένη θεραπεία και καθοδήγηση από το Ιατρικό Κέντρο του Χαντάσσα (Ισραήλ) έγινε θεραπεία στο Ογκολογικό του Γεν. Νοσοκομείου υπό το δρ Αδάμο Αδάμου και αποθεραπεύτηκε. Το 1993 την χτύπησε νέος καρκίνος, άσχετος από τον πρώτο, τώρα ενδομήτριος. Έγινε εγχείρηση στο Γυναικολογικό του Μακάριου Νοσοκομείου και την παρακολουθούσαν παράλληλα από το Ογκολογικό του ΓΝΛ οι δρ Αδάμου και δρ Πέτρος Κίτσιος. Με την έναρξη λειτουργίας του ΟΚΤΚ
(1998), αφού αυτό απέτυχε να προσελκύσει ασθενείς και σε μια προσπάθεια διάλυσης του κρατικού Ογκολογικού, προσφέρθηκε στους δυο πιο πάνω ογκολόγους (δρ Αδάμου και ο δρ Κίτσιο) μισθός πολύ μεγαλύτερος από ότι παίρνανε από το κράτος (που πάλιν το κράτος πληρώνει) και οι γιατροί μεταπήδησαν στο ΟΚΤΚ. Τότε ουσιαστικά αναγκάστηκε το ζεύγος Ανδρέου να ακολουθήσει τους γιατρούς της κας Ανδρέου στο ΟΚΤΚ. Λόγω του πολύπλοκου της ασθένειας της Θεανώς έπρεπε να παρακολουθείται παράλληλα και από το γυναικολόγο της, ο οποίος ήταν στο Μακάριο Νοσοκομείο. Δεν υπήρχε καμιά επικοινωνία μεταξύ του γυναικολόγου και του ογκολόγου, ούτε είχαν επαφή με τους φακέλους ενός έκαστου και ο ένας της έδινε φάρμακα που αντιδρούσαν αρνητικά στα φάρμακα τού άλλου και προκαλούσαν αναφυλαξία ή/και άλλες παρενέργειες. Στο ΟΚΤΚ δεν υπήρχε δερματολόγος ούτε αλλεργιολόγος και το ζεύγος Ανδρέου από μόνοι τους έτρεχαν να εντοπίσουν το πρόβλημα και να αγοράσουν φάρμακα, πάντα με δικά τους λεφτά και με ρίσκο αφού δεν υπήρχε επικοινωνία μεταξύ των γιατρών του ΟΚΤΚ και των άλλων γιατρών (ιδιωτών ή κυβερνητικών) που έβλεπε η αποθανούσα. Ακολούθως δημιουργήθηκαν στην ασθενή ουρολογικά προβλήματα και στη συνέχεια νευρολογικά. Έπρεπε από μόνη της με το σύζυγο της να τρέχουν να βρούνε γιατρούς και να τους εξηγούν τι είχε, τι φάρμακα έπαιρνε και γενικά το ιστορικό της για να την βοηθήσουν, αφού δεν υπήρχε επικοινωνία με το ΟΚΤΚ. Κάποτε της είπαν ότι πρέπει να βάλει «port a cath» για να κάνει χημειοθεραπεία. Της έδωσαν το μηχάνημα και της είπαν να πάει σε κάποια κλινική για να της το τοποθετήσουν. Ζήτησε πληροφορίες και έμαθε ότι θα πλήρωνε £
- Ζήτησε από το Θωρακοχειρουργικό του Γενικού νοσοκομείου Λευκωσίας (ΝΛ) να το τοποθετήσουν. Η επέμβαση ολοκληρώθηκε σε 10 λεπτά, με τοπική αναισθησία. Στο ερώτηση γιατί στέλνονται οι καρκινοπαθείς σε ιδιωτικές κλινικές και πληρώνουν, αφού οι καρκινοπαθείς έχουν δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η απάντηση ήταν διότι το ΟΚΤΚ εσκεμμένα τους στέλνει σε ιδιώτες. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της ασθενούς στο ΟΚΤΚ διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχαν άλλες ειδικότητες ιατρών, πλην ογκολόγων, ούτε άλλες απαραίτητες παραϊατρικές ειδικότητες. Τον Οκτώβρη του 2004 επιδεινώθηκε η υγεία της Θεανώς, το ΟΚΤΚ με το πρόσχημα ότι δεν είχε κενή κλίνη αρνήθηκε την εισαγωγή της και το ζεύγος Ανδρέου πήγε μέσω των Πρώτων Βοηθειών στο Ογκολογικό του ΓΝΛ. Από επιτόπια έρευνα διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν 5 κλίνες κενές στο ΟΚΤΚ αλλά τις κρατούσαν για «ειδικές περιπτώσεις». Οι γιατροί είχαν οδηγίες να μη δέχονται ασθενείς που η κατάσταση της υγείας τους είναι πολύ επιδεινωμένη και κινδυνεύουν. Υπό αυτές τις συνθήκες έτυχε «θεραπείας» η σύζυγος του ενάγοντα Η Θεανώ πέθανε στις 20 Ιουλίου 2005 μέσα στο Ογκολογικό του Γεν. Νοσοκομείου Λευκωσίας.
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΡΥΦΩΝΟΣ Ο Ενάγων 6 είναι ο υιός του αποθανόντος Νίκου Τρύφωνος και ενεργεί ως διαχειριστής της περιουσίας του πατρός του. Ο πατέρας του Ενάγοντα υπέφερε από καρκίνο στο δεξιό γλουτό, ο οποίος διαπιστώθηκε στο Νοσοκομείο Λάρνακας μετά από εξέταση τον Σεπτέμβριο του
- Το Νοέμβριο του 200, δηλαδή μετά από καθυστέρηση δυο μηνών, έγινε βιοψία και την 6 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους ανακοινώθηκε σε αυτόν η ύπαρξη καρκίνου του Μέρκελ και παραπέμφθηκε σε ογκολόγο μετά την εξέταση του ασθενούς από τον γιατρό Γ. Ιωαννίδη, ογκολόγο του ΓΝΛ. Άρχισε αμέσως χημειοθεραπεία επειδή όμως διαπιστώθηκε ότι δεν ανταποκρίθηκε στην θεραπεία αυτή παραπέμφθηκε στο ΟΚΤΚ για ακτινοβολία, η οποία άρχισε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση την 2 Απριλίου 2008 και τελείωσε την 2 Μαΐου
- Λόγω και της καθυστέρησης επιδεινώθηκε η κατάσταση του ασθενούς. Μετά την ακτινοβολία, μεταφέρθηκε στον ογκολογικό θάλαμο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας για νοσηλεία για πληγές και οίδημα στο πόδι. Στο διάστημα της νοσηλείας του ο καρκίνος εμφανίστηκε σε άλλο σημείο στο πόδι και παραπέμθηκε στο ΟΚΤΚ για ακτινοβολία στην οποία ο ιατρός κος Κατωδρίτης και ο υπεύθυνος ακτινολόγος δήλωσαν αδυναμία νέας ακτινοβολίας. Μετά από προσπάθειες για νέα επανεξέταση με τον διευθυντή του ΟΚΤΚ κον Σταμάτη και τον κον Ανδρεόπουλο και την δήλωση τους ότι η απόφαση των ιατρών είναι αμετάκλητη, υποχρεώθηκε η οικογένεια του ασθενούς να αποταθεί σε ακτινολογικά νοσοκομεία στο εξωτερικό που έχουν την δυνατότητα περεταίρω θεραπείας: Αποταθήκανε στην Ιατρική Σχολή Κρήτης στον καθηγητή κον Βαρβέρη και στην ακτινολογική εταιρεία Ελλάδος η οποία μας συνέστησε τον καθηγητή κον Νικόλαο Ζάμπογλου στην Γερμανία. Έστειλαν τις φωτογραφίες και μικρό ιστορικό στον κον Ζάμπογλου και μετά από τηλεφωνική επικοινωνία, τους ανακοινώθηκε ότι μπορεί να ακτινοβολήσει τον ασθενή με μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας εντός 15 με 20 μέρες. Μετά την αδυναμία του ΟΚΤΚ να εκτελέσει την ακτινοβολία και διότι στο ΓΝΛ δεν υπάρχουν τα απαραίτητα μηχανήματα ζήτησα από τον Υπουργό Υγείας να εγκριθεί η μεταφορά του ασθενή στο εξωτερικό για περίθαλψη. Λόγω όμως των αδικαιολόγητων καθυστερήσεων και της συνεπαγόμενης επιδείνωσης της υγείας του πατέρα του Ενάγοντα επήλθε ο θάνατός του την 01/07/2008 προτού προλάβει να μεταφερθεί στο εξωτερικό. ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΟΚΤΚ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΟΥΣΙΩΔΗ ΧΡΟΝΟ Ι) Στο ΟΚΤΚ δεν υπήρχαν άλλες ειδικότητες ιατρών, πλην ογκολόγων, ούτε άλλες απαραίτητες παραϊατρικές ειδικότητες Π.χ. δεν υπήρχαν: Γυναικολόγος, Χειρουργός, Καρδιολόγος, Δερματολόγος, Θωρακοχειρουργός, Αγγειολόγος, Ουρολόγος, Πνευμολόγος, Αλλεργιολόγος, Εντερολόγος, Παθολόγος, Γιατρός του Πόνου κλπ. Επίσης, δεν υπήρχαν: Ψυχολόγος, Φυσιοθεραπευτής, Επαναρθωτικός, Πλαστικός κλπ. και οι ασθενείς από μόνοι τους έτρεχαν να εντοπίσουν το πρόβλημα και να αγοράσουν φάρμακα, πάντα με δικά τους λεφτά και με ρίσκο αφού δεν υπήρχε επικοινωνία μεταξύ των γιατρών του ΟΚΤΚ και των άλλων γιατρών (ιδιωτών ή κυβερνητικών.) Λόγω της χημειοθεραπείας ασθενείς παθαίνανε σιόκ και δεν υπήρχε ειδικός γιατρός για αναζωογόνηση, ούτε ομάδα καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης, ούτε απινιδωτές, ούτε εντατική, ούτε ασθενοφόρο με αποτέλεσμα να ειδοποιείται το Γεν. Νοσοκομείο Λευκωσίας να στείλει ασθενοφόρο και να χάνεται έτσι πολύτιμος για τους ασθενείς χρόνος. Όταν στελνόταν ο ασθενής στις Α' Βοήθειες δεν συνοδευόταν από γιατρό του ΟΚΤΚ ώστε να δοθούν οι πρώτες πληροφορίες στο Τμήμα Α' Βοηθειών ούτε παραδιδόταν ο φάκελος του ασθενή. Έτσι οι γιατροί των Α' Βοηθειών και οι ογκολόγοι του ΓΝΛ που καλούνταν από τις Α' Βοήθειες, έπρεπε να πληροφορηθούν από τους συγγενείς, αν υπήρχαν εκεί εκείνη την ώρα, την κατάσταση του ασθενή, τη φαρμακευτική αγωγή που ακολουθούσε, πώς προήλθε το σιόκ κλπ για να δώσουν οι γιατροί τις πρώτες βοήθειες! ΙΙ) Το 2003 χάλασαν και τα δυο μηχανήματα Ακτινοθεραπείας του κρατικού Ογκολογικού. Το ένα χρειαζόταν επιδιόρθωση κόστους £1.800 και το δεύτερο χρειαζόταν πηγή κοβαλτίου. Ενώ στη σύσκεψη που έγινε τον Ιούνιο του 2003 στο Υπουργείο Υγείας από τους ειδικούς του Υπουργείου, κατατέθηκαν έγγραφα ότι βρέθηκε εταιρία που μπορούσε να διορθώσει το ένα μηχάνημα μέσα σε δυο μέρες, με μόνο £1.800 και ότι βρέθηκε πηγή κοβαλτίου από την Αμερική και πάρθηκε απόφαση και τηρήθηκαν και πρακτικά ότι έπρεπε να διορθωθούν όλα αμέσως, εντούτοις μέχρι σήμερα, εσκεμμένα, δεν διορθώθηκαν ώστε να εξαναγκάζονται οι καρκινοπαθείς να μετακινηθούν στο ΟΚΤΚ και να δημιουργηθεί εκεί το απόλυτο μονοπώλιο στην Ακτινοθεραπεία. Τότε εργάζονταν στο κρατικό Ακτινοθεραπευτικό Τμήμα 7 άτομα ως τεχνικοί (ακτινογράφοι-ακτινοθεραπείας) και έκτοτε κάθονται και πληρώνονται (οι τρεις βγήκαν στο μεταξύ με σύνταξη, δυο μετατέθηκαν αργότερα σε άλλα τμήματα και οι δυο είναι εκεί και κάθονται). Επίσης, οι τρεις Ογκολόγοι-Ακτινοθεραπευτές του κρατικού Ογκολογικού έκτοτε δεν έχουν τα εργαλεία (ακτινοθεραπευτικά μηχανήματα) της ειδικότητάς τους για να ασκήσουν την ειδικότητα για την οποία προσλήφθηκαν στο Κρατικό Νοσοκομείο. Στο μεταξύ οργανώθηκαν οι ασθενείς και συγγενείς τους και έκαναν διαμαρτυρίες έξω από τη Βουλή και στο περίβολο του Γεν. Νοσοκομείου. Μεταξύ 8 Σεπτεμβρίου και 7 Οκτωβρίου 2004 (για 30 μέρες) έκαναν απεργία έξω από το Προεδρικό Μέγαρο διαμαρτυρόμενοι και ζητώντας κατάργηση του μονοπωλίου του ΟΚΤΚ. Με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου (48.753/2.12.1998) καταργήθηκε το μονοπωλιακό καθεστώς του ΟΚΤΚ, εντούτοις μέχρι σήμερα δεν εφαρμόστηκε η απόφαση αυτή. ΙΙΙ) Οι γιατροί είχαν οδηγίες να μη δέχονται ασθενείς που η κατάσταση της υγείας τους είναι πολύ επιδεινωμένη και κινδυνεύουν να πεθάνουν. Τον Οκτώβρη του 2004 δόθηκε οδηγία από το Υπουργείο Υγείας να μειωθούν οι κλίνες του κρατικού Ογκολογικού του ΓΝΛ από 18 σε 12 με στόχο να διαλυθεί το κρατικό Ογκολογικό για να εξαναγκάζονται οι καρκινοπαθείς να πηγαίνουν μόνο στο ΟΚΤΚ. Με τη μείωση των κλινών οι γιατροί του κρατικού ογκολογικού αναγκάζονταν να μην δέχονται περιστατικά καρκινοπαθών για εισαγωγή, να αναζητούν κλίνες από άλλα τμήματα ή να μην κάνουν θεραπείες σε καρκινοπαθείς ή να διώχνουν εσπευσμένα από το θάλαμο κάποιους καρκινοπαθείς για να βάλουν άλλους μέσα. Τότε μια ομάδα ασθενών και συγγενών αντέδρασε και παραβίασε τις πόρτες του δωματίου με τις 6 κλίνες που έκλεισε το Υπουργείο Υγείας και έβαλε μέσα ασθενείς. Η διεύθυνση του Νοσοκομείου σε τρεις περιπτώσεις έφερε εργάτες μετά τα μεσάνυκτα και με συνοδεία αστυνομικών μετακινούσαν ασθενείς από το εν λόγω 6κλινο δωμάτιο, μετακινούσαν κλίνες και έκλειναν το δωμάτιο. Η εν λόγω ομάδα την άλλη μέρα το ξανάνοιγε τον 6κλινο θάλαμο και έφερνε δικές της κλίνες και έβαζε ασθενείς. Ακολούθως η ίδια ομάδα κατάφυγε στο Ανώτατο οπόταν τον Ιούνιο του 2005 δικαιωθήκαν και επανήλθε ο θάλαμος στις 18 κλίνες. ΙV)Τα μονοπώλια αποβαίνουν σε βάρος των Κυπρίων ασθενών. Αυτό ισχύει στην περίπτωση του ΟΚΤΚ όπου υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στην παροχή υπηρεσιών προς τους καρκινοπαθείς. Παρόλο ότι έγιναν επανειλημμένες προειδοποιήσεις ότι θα βρεθεί το κράτος στο τομέα αντικαρκινικών ιατρικών υπηρεσιών αντιμέτωπο με αυξημένες ανάγκες, τις οποίες δεν θα ήταν δυνατόν να καλυφθούν, οι εκάστοτε κυβερνώντες δεν φρόντισαν να λάβουν τα μέτρα τους. Εξήγγειλαν ότι θα προχωρήσουν στην δημιουργία Ακτινοθεραπευτικού Κέντρου στη Λεμεσό. Η υπόθεση αυτή χρονολογείται και εξαιτίας της κωλυσιεργίας χάθηκαν σημαντικές δωρεές από ιδιώτες. Το έργο δεν προχωρά. Χρόνια ανακοινώνεται ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας για τη λειτουργία του Ογκολογικού Κέντρου και θα προκηρύξει προσφορές για αγορά υπηρεσιών. Αυτό δεν έγινε διότι προσκρούει σε συμφέροντα. Στον κρατικό τομέα το Ογκολογικό Τμήμα αντιμετωπίζει πρόβλημα στελέχωσης και εντούτοις δεν προσλαμβάνονται γιατροί και το Ογκολογικό Κέντρο ενισχύεται συνεχώς με νέο προσωπικό με τις ευλογίες του κράτους, το οποίο καλύπτει τα έξοδα της μισθοδοσίας τους. Οι κυβερνητικοί γιατροί προειδοποίησαν ότι το ΟΚΤΚ δεν θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Το Υπουργείο Υγείας γνωρίζει τα προβλήματα , αλλά και πάλι δεν έκανε τίποτα για να τα λύσει. Για να αποσυμφορηθεί το Ογκολογικό Κέντρο και να εξυπηρετούνται σωστά οι ασθενείς έπρεπε να προκηρυχθούν προσφορές για αγορά υπηρεσιών και από άλλα κέντρα αλλά αυτό δεν έγινε. Υφισταται αποκλειστική εξάρτηση των καρκινοπαθών από το ογκολογικό κέντρο της τράπεζας Κύπρου το οποίο εδώ και καιρό έχει κατ' ιδίαν ομολογία ξεπεράσει τα όρια των δυνατοτήτων του με αποτέλεσμα τη δημιουργία του παγκοσμίως πρωτοφανούς φαινόμενου της λίστας αναμονής των καρκινοπαθών σε μια προηγμένη, υποτίθεται, χώρα. Η χώρα μας δεν μπορεί να προσφέρει στοιχειώδεις υπηρεσίες θεραπείας (χημειοθεραπεία-ακτινοθεραπεία) στους καρκινοπαθείς μας. Η παθητική αναμονή και αδράνεια οδήγησε στην παρούσα απαράδεκτη κατάσταση η οποία αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κυπρίων πολιτών περιλαμβανομένων των Εναγόντων και όχι μόνο των δικαιωμάτων τους ως ασθενών. ΥΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΤΥΧΑΝ «ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ» ΟΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΣΤΟ ΟΚΤΚ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΟΙ ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ ΑΞΙΟΥΝ: Α. Όσον αφορά την Ενάγουσα 3 αυτη αξιοί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για την βλάβη που προκλήθηκε στην υγεία της ή/και για την ψυχική οδύνη και σωματικό πόνο και/ή ταλαιπωρία και/ή απάνθρωπη και αναξιοπρεπή μεταχείριση που υπέστη σαν αποτέλεσμα της παράλειψης του κράτους να συμμορφωθεί προς την απαγόρευση απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης ή/και να εκπληρώσει την νομική υποχρέωση προστασίας της ζωής της Ενάγουσας η οποία είναι καρκινοπαθής, λόγω της ανεπαρκούς ιατρικής φροντίδας και θεραπείας και του ελλιπούς νοσοκομειακού εξοπλισμού, νοσοκομειακών διευθετήσεων και ιατρικών υπηρεσιών χωρίς η διόρθωση της εν λόγω ανεπάρκειας και των σχετικών ελλείψεων να συνεπάγονται έξοδα του κράτους πέραν των οικονομικών δυνατοτήτων ή/και του προϋπολογισμού του κράτους. Η Ενάγουσα αξιοί τις ίδιες γενικές και ειδικές αποζημιώσεις και από τους δυο Εναγόμενους λόγω αμέλειας η/και παράβασης των δια της νομοθεσίας προβλεπόμενων καθηκόντων (breach of statutory duty) «ιατρικών ιδρυμάτων» προς όφελος των ασθενών βάσει του Νόμου περί Κατοχύρωσης και Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ασθενών του 2004 αρ. 1(Ι) του 2005 και συγκεκριμένα των καθηκόντων που προκύπτουν από τα αντίστοιχα δικαιώματα των ασθενών σύμφωνα με το άρθρο 4
(1),
(2)και
(4)και το άρθρο 5
(1),
(2),
(3)και
(4)του εν λόγω Νόμου. Β. Όσον αφορά τους Ενάγοντες 1, 2, 4 και 5 οι οποίοι ενάγουν ως διαχειριστές της περιουσίας των αποθανόντων συγγενών τους, η μεν Ενάγουσα 1 τον αποθανόντα Αντρέα Νικολάου (που πέθανε στις 31.08.2008), η δε Ενάγουσα 2 τον Παναγιώτη Πασχάλη (που πέθανε στις 10.08.2008). Η δε ενάγουσα 4 της αποθανούσης μητέρας της Μαρίας Γαβριήλ (που πέθανε στις 19.03.2007) δυνάμει του άρθρου 34 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, οι Ενάγοντες αξιούν γενικές και ειδικές αποζημιώσεις σχετικά με τη βλάβη που προκλήθηκε στην υγεία των εν λόγω συγγενών τους οι οποίοι ήσαν καρκινοπαθείς ή/και για την ψυχική οδύνη και σωματικό πόνο και/ή ταλαιπωρία και/ή απάνθρωπη και αναξιοπρεπή μεταχείριση που υπέστησαν οι συγγενείς τους σαν αποτέλεσμα της παράλειψης του κράτους να συμμορφωθεί προς την απαγόρευση απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης ή/και να εκπληρώσει την νομική υποχρέωση προστασίας της ζωής τους, λόγω της ανεπαρκούς ιατρικής φροντίδας και θεραπείας και του ελλιπούς νοσοκομειακού εξοπλισμού, νοσοκομειακών διευθετήσεων και ιατρικών υπηρεσιών χωρίς η διόρθωση της εν λόγω ανεπάρκειας και των σχετικών ελλείψεων να συνεπάγονται έξοδα του κράτους πέραν των οικονομικών δυνατοτήτων ή/και του προϋπολογισμού του κράτους. Οι εν λόγω Ενάγοντες αξιούν τις ίδιες γενικές και ειδικές αποζημιώσεις και από τους δυο Εναγόμενους λόγω αμέλειας ή/και παράβασης των δια της νομοθεσίας προβλεπόμενων καθηκόντων (breach of statutory duty) «ιατρικών ιδρυμάτων» προς όφελος των ασθενών βάσει του Νόμου περί Κατοχύρωσης και Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ασθενών του 2004 αρ. 1(Ι) του 2005 και συγκεκριμένα των καθηκόντων που προκύπτουν από τα αντίστοιχα δικαιώματα των ασθενών σύμφωνα με το άρθρο 4
(1),
(2)και
(4)και το άρθρο 5
(1),
(2),
(3)και
(4)του εν λόγω Νόμου. Γ. Όσον αφορά τον Ενάγοντα 6, αυτός αξιοί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία του θανάτου του πατέρα του Νίκου Τρύφωνος που συνέβη την 01.07.2008 και που προκλήθηκε λόγω αμέλειας ή/και λόγω των παραβιάσεων από τους Εναγόμενους των πιο πάνω αναφερομένων καθηκόντων που προβλέπονται δια της νομοθεσίας και της παράλειψης του κράτους να εκπληρώσει νομική υποχρέωση προστασίας της ζωής του πατέρα του ο οποίος ήταν καρκινοπαθής λόγω της ανεπαρκούς ιατρικής φροντίδας και θεραπείας και του ελλιπούς νοσοκομειακού εξοπλισμού, νοσοκομειακών διευθετήσεων και ιατρικών υπηρεσιών χωρίς η διόρθωση της εν λόγω ανεπάρκειας και των σχετικών ελλείψεων να συνεπάγονται έξοδα του κράτους πέραν των οικονομικών δυνατοτήτων ή/και του προϋπολογισμού του κράτους. Η αγωγή του Ενάγοντος 6 εγείρεται προς όφελος των εξαρτωμένων του αποβιώσαντος σύμφωνα με το άρθρο 58 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 (όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 156/85). Δ. Οποιαδήποτε άλλη παρεμπίπτουσα ή/και δίκαιη θεραπεία ήθελε κρίνει πρέπουσα το Δικαστήριο. Ε. Νόμιμο τόκο προς 8% από την ημερομηνία των πιο πάνω παραβιάσεων σε σχέση με καθένα από τους Ενάγοντες. Ζ. Νόμιμο τόκο προς 8% από την ημερομηνία της απόφασης μέχρι τελικής αποπληρωμής και εξόφλησης. ΣΤ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Παρεμβάλλω, συνοπτικά, τις αρχές δικογράφησης: Οι διάδικοι απολαμβάνουν κάθε δυνατής ελευθερίας στη σύνταξη δικογράφων. Παρά όμως το αναγνωρισμένο, αδιαμφισβήτητο, αυτό δικαίωμα, συνιστά υποχρέωση των μερών η αποφυγή παραβίασης των κανόνων που διέπουν τη σύνταξη δικογράφων. Έτσι, εάν ένας διάδικος εισαγάγει δικόγραφο που είναι αχρείαστο και τείνει να επηρεάσει, ενοχλήσει ή καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης, τότε αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο ενεργοποίησης του μηχανισμού διαγραφής των ανάλογων στοιχείων. Εν πάση όμως περιπτώσει, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για διαγραφή, ακριβώς λόγω της δραστικότητας που ενέχει, πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή και σύνεση και μόνο σε πολύ ξεκάθαρες περιπτώσεις. Διαφορετικά, η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος. (In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246, 255). Γενικά, το κατά πόσο ένα δικόγραφο ή μέρος του είναι αχρείαστο ή τείνει να επηρεάσει δυσμενώς ή να δυσχεράνει ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση μιας υπόθεσης, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα η σχετικότητα του αμφισβητούμενου θέματος. Η διασφάλιση δίκαιων όρων διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας και η παρεμπόδιση εισαγωγής δικογράφων αορίστου μορφής ή τα οποία εμπεριέχουν τον κίνδυνο απόκρυψης ή συσκότισης των πραγματικών θεμάτων ή της ουσίας της επίδικης διαφοράς, συνιστούν τον κύριο σκοπό άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς διαγραφή. Η Δ.19, πάντα των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, θέτει τους κανόνες που διέπουν το όλο φάσμα της σύνταξης δικογράφου. Η εφαρμογή δε των δικονομικών παραμέτρων που η διαταγή αυτή θέτει, προκειμένου δικόγραφο να συμμορφώνεται με τις επιταγές της, τυγχάνει δικαστικού ελέγχου με βάση τις εξουσίες που παρέχουν στο Δικαστήριο οι πρόνοιες του θ.26 της Δ.19. Προβλέπεται μέσα από αυτές η δυνατότητα διαγραφής δικογράφου ή μέρους του. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ερμηνεύοντας τη Δ.19 θ.26, στην υπόθεση Ν. Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1998)1 ΑΑΔ 1338, 1343, καθόρισε ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου περιορίζεται από το ίδιο το κείμενο του θεσμού στη διαγραφή μέρους των δικογράφων. Παρά ταύτα, το Δικαστήριο έχει σε κάθε περίπτωση εγγενή ή συμφυή εξουσία να διατάσσει τη διαγραφή ολόκληρου δικογράφου, εφόσον αυτό κριθεί επιπόλαιο και/ή ενοχλητικό (The Annual Practice 1958, pp 577-8). Η Δ.27 θ.3 θεσμοθετεί στην ουσία μία συνοπτική διαδικασία, η οποία παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία, χωρίς τη διεξαγωγή δίκης, να απορρίψει οιονδήποτε δικόγραφο. Ο θεσμός αυτός δίδει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει μια αγωγή όταν αυτή δεν αποκαλύπτει καλή βάση ή είναι επιπόλαιη ή παρενοχλητική. Σύμφωνα με τη νομολογία, η εξουσία αυτή ασκείται με εξαιρετική φειδώ και αποτελεί εξαιρετικής μορφής μέτρο (Ν. Σιακόλας, ανωτέρω, σελ. 1344). Παρωνυχίδα των εισηγήσεων των Καθ΄ ων η Αίτηση συνιστά η θέση ότι η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση στην οποία καταγράφονται νομικές προσεγγίσεις αντί οποιαδήποτε γεγονότα. Είναι, με όλο το σεβασμό, χωρίς σημασία αυτή η εισήγηση. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48, θ.9, όλες οι Αιτήσεις, εξαιρουμένων εκείνων για τις οποίες ειδικά γίνεται πρόβλεψη στο θ.8 της πιο πάνω διάταξης, θα πρέπει να γίνονται διά κλήσεως και να υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση γεγονότων. Αιτήσεις όμως οι οποίες βασίζονται στους συγκεκριμένους θεσμούς που παρατίθενται στη συνέχεια του κειμένου του θ.9, δεν είναι αναγκαίο να υποστηρίζονται από ένορκο δήλωση, εκτός εάν αυτό απαιτηθεί από το Δικαστήριο. Μεταξύ των περιπτώσεων όπου δεν παρίσταται τέτοια ανάγκη, συγκαταλέγονται και οι αιτήσεις οι οποίες εδράζονται στις Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3, που συνιστούν και τους κύριους δικονομικούς πυλώνες επί των οποίων στηρίζεται και η παρούσα Αίτηση. Όχι τυχαία. Η φύση των συγκεκριμένων Αιτήσεων και η πορεία εξέτασής τους, δεν προϋποθέτουν παροχή γεγονότων μέσα από συνοδευτικές ένορκες δηλώσεις. Το περιεχόμενο των δικογράφων εξεταζόμενο υπό το πρίσμα των αρχών που διέπουν το ζήτημα διαγραφής τους, οριοθετεί και το πλέγμα όλων των απαραίτητων για κατάληξη δεδομένων. Συνεπώς, η καταγραφή στην ένορκη δήλωση νομικών προσεγγίσεων, κατ΄ ακολουθία ανάλογης νομικής συμβουλής, δεν ενέχει τίποτα το μεμπτό. Επικαλέστηκε περαιτέρω ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ΄ ων η Αίτηση ύπαρξη καθυστέρησης προώθησης από τους Αιτητές των υπό κρίση αξιούμενων θεραπειών. Στην υπόθεση Mepa Underwriting Management Limited κ.ά. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 ΑΑΔ 772, αναφέρεται, στη σελ. 780: Όπως έχει νομολογηθεί η αίτηση από εναγόμενο για απόρριψη της αγωγής πρέπει να κατατίθεται εγκαίρως. Παρόλο ότι μπορεί να κατατεθεί πριν την καταχώριση της υπεράσπισης, δεν μπορεί να κατατεθεί πριν την καταχώριση της έκθεσης απαιτήσεως (Βλ. Α. G. of Duchy of Lancaster v. L. & N. W. Ry [1892] 3 Ch. 374 και Wright v. Prescot U.D.C. 115 L.T. 772). Μπορεί να καταχωρηθεί και μετά το κλείσιμο της δικογραφίας (Βλ. Tucker v. Collinson, 34 W.R. 354). Μετά που η αγωγή ορίζεται για ακρόαση η αίτηση απορρίπτεται (Βλ. Cross ν. Earl Howe 62 L.J. Ch. 342, Fletcher v. Bethom, 68 L.T. 438).» Υπό το φως των πιο πάνω αρχών, δεν εντοπίζονται περιθώρια επιτυχίας των προβαλλόμενων θέσεων των Καθ΄ ων η Αίτηση περί ύπαρξης ανεπίτρεπτης καθυστέρησης, δεδομένου ότι η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρήθηκε μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, ως αποτέλεσμα του περιεχομένου αυτού του δικογράφου, και προτού ετοιμαστεί και καταχωρηθεί η Έκθεση Υπεράσπισης των εναγομένων 2. Κεντρικό άξονα των ισχυρισμών των Αιτητών αποτέλεσε η θέση ότι με τον τρόπο διατύπωσης της Αγωγής και της Έκθεσης Απαίτησης, δεν εντοπίζεται να στοιχειοθετείται οποιοδήποτε εύλογο και/ή αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους. Στην υπόθεση Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1316, 1326 αναφέρονται: «Προκύπτει από την εξέταση της νομολογίας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής, για το λόγο που προβλήθηκε, παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής, και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής που, όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα». Μέσα από την Έκθεση Απαίτησης, επανειλημμένα γίνεται αναφορά σε παραβίαση εκ μέρους των εναγομένων προβλεπόμενων από τη νομοθεσία καθηκόντων. Γίνεται δε επίκληση του περί της Κατοχύρωσης και της Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ασθενών Νόμου του 2004, Ν.1(Ι)/05(θα αναφέρεται στη συνέχεια ως ο Νόμος). Στην ανάγκη ψήφισης του Νόμου οδήγησε η κύρωση από την Κυπριακή Δημοκρατία σειράς προηγούμενων διεθνών συμβάσεων σχετικών με την προστασία των δικαιωμάτων των ασθενών. Για σκοπούς δε νομικής κατοχύρωσης των δικαιωμάτων αυτών, και σύστασης αποτελεσματικού μηχανισμού για την παρακολούθηση του σεβασμού τους, κατέστη αναγκαία η νομοθετική παρεμβολή μέσω της εισαγωγής του νόμου, ο οποίος δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας αρ. 3943 της 7ης Ιανουαρίου, 2005. Θα τίθετο δε σε ισχύ, σύμφωνα με το άρθρο 27, όπως και έγινε, εντός τριών μηνών από την ημερομηνία της δημοσίευσής του. Τα άρθρα 4
(1)
(2)
(4)και 5
(1)
(2)
(3)
(4)του Νόμου προβλέπουν για το δικαίωμα φροντίδας, υγείας, θεραπείας και αξιοπρεπούς μεταχείρισης του ασθενούς κατά το χρόνο και τη διάρκεια της ασθένειάς του μέχρι και το τελικό στάδιο της ζωής του, εντός των πλαισίων που ο νόμος καθορίζει. Είναι την παραβίαση αυτών των νομοθετικών προνοιών από τους εναγόμενους που επικαλούνται οι ενάγοντες και επί των οποίων εδράζουν το αγώγιμο δικαίωμά τους. Συνεπώς, και σε ό,τι αφορά το εξεταζόμενο συγκεκριμένο ζήτημα της προβληθείσας από τους Αιτητές ανυπαρξίας εύλογου και ή αγώγιμου δικαιώματος, το αίτημά τους είναι έκθετο σε απόρριψη. Η κρινόμενη δεν συνιστά περίπτωση τόσο φανερή που θα δικαιολογούσε τερματισμό της διαδικασίας χωρίς άλλο. Η Έκθεση Απαίτησης εμπεριέχει - χωρίς να συνιστά υπόδειγμα προς μίμηση - ικανοποιητικά γεγονότα για υποστύλωση της προβαλλόμενης βάσης αγωγής. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η αγωγή, παρά τις εγγενείς αδυναμίες της, στις οποίες και θα αναφερθεί το Δικαστήριο αμέσως πιο κάτω, μπορεί να διασωθεί. Όπως έχει ήδη καταγραφεί κατά το στάδιο της παράθεσης της νομικής πλευράς, η Δ.19 θέτει τις παραμέτρους που διέπουν το πλαίσιο σύνταξης δικογράφων. Εφαρμογή των αρχών ορθής δικογράφησης στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης εύκολα επιμαρτυρεί το βάσιμο των προσεγγίσεων των Αιτητών ως προς αυτό το ζήτημα. Επεξηγώ: Εγκύπτοντας στο περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης δεν μπορεί το Δικαστήριο παρά να παρατηρήσει ότι σε αυτή εμπεριέχονται αφενός στοιχεία τα οποία είναι από μόνα τους επιλήψιμα και εντοπίζεται, αφετέρου, εκτροπή σημαντικής έκτασης από τους κανόνες ορθής δικογράφησης. Τέτοιας μορφής που έχει ως αναπόφευκτη συνέπεια τη συσκότιση των επίδικων θεμάτων, την πρόκληση δυσχέρειας στους αντίδικους και, τελικά, τη δημιουργία καθυστέρησης. Η συγγραφή της Έκθεσης Απαίτησης υπό τύπο ενιαίου κειμένου και με παράθεση σειράς μη αναγκαίων γεγονότων και στοιχείων μαρτυρίας, χωρίς οποιονδήποτε - απαραίτητο υπό τις συνθήκες της υπόθεσης - διαχωρισμό σε αριθμημένες παραγράφους, δεν αντιβαίνει μόνο τις ρητές διατάξεις της Δ.19 θ.4, αλλά δημιουργεί ασάφεια ως προς τον καθορισμό των συγκεκριμένων παραπόνων των εναγόντων, την έκταση της εμπλοκής και το είδος της ευθύνης του κάθε εναγόμενου ξεχωριστά. Η συμπερίληψη δε στο υπό κρίση δικόγραφο, σχετικών ή άσχετων ισχυρισμών, και η μεταξύ τους ανάμειξη, σε συνδυασμό με την παράθεση και σύζευξη στοιχείων μαρτυρίας, προκαλεί δυσχέρεια στην πλευρά των αντιδίκων, τόσο σε σχέση με τη δυνατότητα ετοιμασίας της Έκθεσης Υπεράσπισής τους, όσο και σε αναφορά με τη διεξαγωγή της ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματικής διαδικασίας. Υπό τις συνθήκες, πλήττονται τα όρια δίκαιης δίκης, αφού, πέραν των πιο πάνω, οι εναγόμενοι 2-Αιτητές, είναι αδύνατο να σχηματίσουν μέσα από την καταχωρηθείσα Έκθεση Απαίτησης μια σαφή εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσουν κατά την ακρόαση, ούτως ώστε να μπορέσουν να ετοιμάσουν και τη δική τους υπόθεση. Καθότι, το συνονθύλευμα καταγραφών και θέσεων που εντοπίζεται στο δικόγραφο των εναγόντων και η επιπρόσθετη απουσία οποιωνδήποτε καταγραμμένων με σαφήνεια λεπτομερειών αμέλειας και ειδικών ζημιών, καθώς επίσης και η απουσία επακριβούς καθορισμού των συγκεκριμένων καθηκόντων που επικαλούνται οι ενάγοντες ότι οι εναγόμενοι 2 παραβίασαν, καθιστά αδύνατη την επαρκή υπεράσπισή των τελευταίων. Ό,τι μπορεί να λεχθεί γενικά, είναι ότι, ως σύνολο, η Έκθεση Απαίτησης καθιστά αδύνατο το διαχωρισμό μεταξύ σχετικού και άσχετου, ουσιώδους και επουσιώδους, αποδεκτού και μη. Υπό το φως αυτών των δεδομένων αναπόδραστο είναι να προκαλείται ποικιλόμορφη δυσχέρεια και αμηχανία στους Αιτητές και, μεταγενέστερα, καθυστέρηση και ανωμαλία κατά την ορθή διεξαγωγή και ορθή διαχείριση της δίκης. Υπό το πρίσμα όλων των πιο πάνω δεδομένων, είναι, όχι μόνο απρόσφορο και αντιπαραγωγικό, αλλά και ουσιαστικά αχρείαστο να εντοπίσει το Δικαστήριο ένα προς ένα τα συγκεκριμένα επιλήψιμα σημεία της Έκθεσης Απαίτησης. Όπως δε έχει εντοπιστεί από τον Δ. Κληρίδη, τότε Π.Ε.Δ., σε ανάλογη Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 17.3.2009, στην αγωγή 3410/06 Γιάννης Λύτρας κ.ά. v. Universal Financial Services Ltd, απόσπασμα το οποίο και υιοθετώ: «Ούτε και είναι έργο του Δικαστηρίου να αναδιατάξει το δικόγραφο διαγράφοντας ένα σημείο σε κάποιο μέρος του, άλλο σημείο σε άλλο μέρος του, κλπ. Κάτι τέτοιο, θα προκαλούσε προφανώς χειρότερο αποτέλεσμα απ΄ αυτό που θα επιχειρούσε να διορθώσει. Η μόνη λύση σε μια περίπτωση όπως η παρούσα, είναι η πλήρης διαγραφή του δικογράφου και η παροχή ακόμα μιας ευκαιρίας για καταχώρηση ενός δικογράφου σε συνοπτική μορφή στο οποίο να αποφεύγονται οι προαναφερθείσες παρασπονδίες.» Καταληκτικά, και για όλους τους πιο πάνω λόγους, διατάσσεται η διαγραφή ολόκληρης της Έκθεσης Απαίτησης. Οι ενάγοντες δύνανται να καταχωρήσουν νέο δικόγραφο εντός 45 ημερών από σήμερα. Οι εναγόμενοι θα δύνανται να καταχωρήσουν την Έκθεση Υπεράσπισής τους στη νέα Έκθεση Απαίτησης εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παράδοσης σε αυτούς αντιγράφου του νέου δικογράφου των εναγόντων. Τα έξοδα της Αίτησης και οποιαδήποτε έξοδα χάνονται λόγω της διαγραφής και επανακαταχώρησης δικογράφων, επιδικάζονται εναντίον των εναγόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] ........... Α. Ρ. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο