Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων ν. AS EMALL LTD, Αγωγή αρ. 7633/09, 12 Φεβρουαρίου, 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 7633/09 Μεταξύ: Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Ενάγοντες και A.S. EMALL LTD Εναγομένων 12 Φεβρουαρίου,
- Για τους ενάγοντες - αιτητές, εμφανίζεται ο κ. Κ. Ευσταθίου για τον κ. Ε. Κ. Ευσταθίου. Για τον εναγομένους - καθ' ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Α. Χρ. Θεοφίλου για κ.κ. A. Chr. Theophilou LLC. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 21.12.09 (αίτημα για την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος) ------------------------------------------------------------------------------------ Στις 21.12.2009 οι ενάγοντες - αιτητές («οι αιτητές»), ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, κατεχώρισαν, με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο, την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Αξιώνουν από τους εναγομένους - καθ' ων η αίτηση («οι καθ' ων η αίτηση»), μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την παροχή υπηρεσιών διαδικτύου και τη διαχείριση ιστοσελίδων: (α) αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση στην ιστοσελίδα τους στο διαδίκτυο και/ή για παράνομη επέμβαση στα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που απέκτησαν επί της ιστοσελίδας αυτής, (β) την έκδοση διατάγματος το οποίο να τους εμποδίζει να συνεχίσουν να διακόπτουν και ή να επεμβαίνουν στην ιστοσελίδα αυτή και (γ) τιμωρητικές αποζημιώσεις εν σχέσει με τα προαναφερθέντα. Διεκδικούν, επίσης, τόκους και έξοδα. Αυθημερόν, οι αιτητές κατεχώρισαν την υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκουν την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος δια του οποίου να εμποδίζονται οι καθ' ων η αίτηση, έως και την εκδίκαση της αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, να επεμβαίνουν στην ιστοσελίδα και ή την υπό-ιστοσελίδα τους στο διαδίκτυο με αναφορά «www.contractors-council.org.cy» και/ή να καταχωρούν οιονδήποτε κείμενο σε αυτήν και/ή να διαγράφουν οιονδήποτε κείμενο από αυτήν και/ή να προκαλούν την αδυναμία εμφάνισης αυτής και/ή να αναστέλλουν την εμφάνιση αυτής και/ή να διακόπτουν την εκπομπή μέσω του διαδικτύου («το διάταγμα»). Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60όπως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6, όπως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τη Δ.48 θ.θ.1, 2, 3, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το δίκαιο της επιείκειας και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Ανδρέα Βιολάρη, υπαλλήλου των αιτητών, το περιεχόμενο της οποίας συνοψίζεται ως εξής: Κατά ή περί τις 25.9.2002 οι αιτητές συνεβλήθηκαν με την εταιρεία «Avacom Net Services Ltd» («η Avacom») στα πλαίσια της οποίας η δεύτερη ανέλαβε, έναντι αμοιβής, να δημιουργήσει ιστοσελίδα στο διαδίκτυο η οποία θα ανήκε στους αιτητές. Στα πλαίσια της ίδιας συμφωνίας η «Avacom» ανέλαβε να συντηρεί και ενημερώνει την ιστοσελίδα αυτή, σύμφωνα με τις οδηγίες και κατ' εντολήν των αιτητών. Η ιστοσελίδα των αιτητών, η οποία παρουσίαζε κείμενα, πληροφορίες και διαφημίσεις εν σχέσει με τις εργασίες και τις αρμοδιότητές τους έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό τόσον στη Δημοκρατία όσον και στο εξωτερικό. Κατά ή περί τις 21.4.2004 συνήφθηκε δεύτερη συμφωνία μεταξύ των αιτητών και της «Avacom» στα πλαίσια της οποίας η τελευταία ανέλαβε, έναντι πρόσθετης αμοιβής, να κατασκευάσει υπό-ιστοσελίδα στην οποία, μεταξύ άλλων, θα διαφημιζόντουσαν μέλη των αιτητών. Τα συμφωνηθέντα εκτελούντο έως και τον Μάιο του έτους
- Οι αιτητές κατέβαλαν στην «Avacom» όσα της όφειλαν, εν σχέσει με την ιστοσελίδα έως και τις 15.5.2008 και, εν σχέσει με την υπό-ιστοσελίδα, έως και τις 8.10.
- Κατά ή περί τις 11.5.2009 οι καθ' ων η αίτηση παρουσιάσθηκαν στους αιτητές ως οι διάδοχοι της «Avacom». Με επιστολή τους ημερ. 6.10.2009 οι καθ' ων η αίτηση αφ' ενός πρότειναν στους αιτητές να συνεχίσουν να τους εξυπηρετούν ως η «Avacom» και αφ' ετέρου διεκδίκησαν συγκεκριμένο ποσόν ως οφειλόμενο από αυτούς προς την «Avacom». Σε μεταγενέστερο στάδιο, οι καθ' ων η αίτηση παρουσιάσθηκαν πρόθυμοι να συνεχίσουν να συντηρούν και να ανανεώνουν την ιστοσελίδα των αιτητών χωρίς αμοιβή έως ότου οι τελευταίοι προκηρύξουν προσφορές για τις υπηρεσίες αυτές. Στις 25.11.2009 οι αιτητές απεδέχθηκαν την πρόταση των καθ' ων η αίτηση, τερμάτισαν τη συμφωνία τους με την «Avacom» και απεφάσισαν την προκήρυξη προσφορών για τη συντήρηση και ενημέρωση των ιστοσελίδων τους. Πλην όμως, δια της επιστολής τους ημερ. 30.11.2009 οι καθ' ων η αίτηση ζήτησαν, εκ νέου, από τους αιτητές, να τους καταβάλουν όσα οφείλουν στην «Avacom», ενώ δια της επιστολής τους ημερ. 9.12.2009 αυτοί πληροφόρησαν τους αιτητές ότι θα διέκοπταν αμέσως όλες τις υπηρεσίες που παρείχαν σε αυτούς. Το έπραξαν και, μάλιστα, δημοσίευσαν στην ιστοσελίδα των αιτητών κείμενο με το οποίο ισχυρίζονται πως η ιστοσελίδα και η υπό-ιστοσελίδα των αιτητών διεκόπη γιατί αυτοί άφησαν απλήρωτο το σχετικό λογαριασμό τους. Ο Ανδρέας Βιολάρης συνεχίζει ισχυριζόμενος τα εξής: «
- Συνεπεία της πιο πάνω αντισυμβατικής και/ή παράνομης επέμβασης και/ή ενέργειας των εναγομένων η λειτουργία της ιστοσελίδας του Συμβουλίου παρέμεινε ανενεργός από 9.12.2009 - 15.12.2009 και καθ' όλο το διάστημα αυτής το πιο πάνω δυσφημιστικό κείμενο εδημοσιεύετο απευθυνόμενο προς το ευρύ κοινό. Συνεπεία της πιο πάνω ενέργειας των εναγομένων, το Συμβούλιο υπέστη βλάβη ως προς τη φήμη, το καλό όνομα, την εμφάνιση προς τα έξω και/ή υπέστη ζημία αναφορικά με την ιδιοκτησία του, δηλαδή την ιστοσελίδα αυτού. Μάλιστα θα πρέπει να αναφέρω ότι το εν λόγω γεγονός παρουσιάστηκε και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης δημιουργώντας περαιτέρω βλάβη και ζημιά στο καλό όνομα και τη φήμη του Συμβουλίου. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Η αντίγραφο σχετικού άρθρου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» στις 15.12.
- Περαιτέρω των πιο πάνω, η ιστοσελίδα του Συμβουλίου παρέμεινε χωρίς συντήρηση και τούτο παρά την περί του αντιθέτου ανάληψη υποχρέωσης των εναγομένων όπως παρέχουν τις πιο πάνω υπηρεσίες μέχρι της προκήρυξης και κατακύρωσης προσφοράς προς τον επιτυχόντα προσφοροδότη, η οποία κατακύρωση προβλέπεται να λάβει χώρα στις 11.1.
- ... Συνεπώς, εάν το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί, το Συμβούλιο κινδυνεύει να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη, η οποία θα είναι αδύνατο να θεραπευτεί στο μέλλον έστω και αν πετύχει απόφαση υπέρ του και ως εκ τούτου να μην απονεμηθεί δικαιοσύνη στην παρούσα υπόθεση.
- Επιπρόθετα, ως με συμβουλεύει ο δικηγόρος του Συμβουλίου αλλά και ως έντιμα αναφέρω, πιστεύω και πληροφορούμαι το γεγονός ότι οι εναγόμενοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να διακόψουν την παροχή της ιστοσελίδας και/ή να επεμβαίνουν γράφοντας επί της οθόνης κείμενα δικής των εκλογής χωρίς να υφίσταται από το Συμβούλιο καμία δυνατότητα αποτροπής των, δημιουργεί βάσιμους κινδύνους και σοβαρή ζημιά στο Συμβούλιο. Δηλαδή σε περίπτωση που επαναληφθεί η πιο πάνω ενέργεια, τότε το Συμβούλιο δεν θα μπορεί να επιτελέσει τα ανατιθέμενα σε αυτό καθήκοντα δυνάμει Νόμου, κυρίως να ασκήσει τη διαδικασία ελέγχου ή πληροφόρησης περί της διαδικασίας εγγραφής και/ή παροχής πληροφοριών προς παν ενδιαφερόμενο για την κείμενη Νομοθεσία, τους όρους άσκησης του επαγγέλματος του εργολήπτη, τα δικαιώματα παντός πολίτη της Δημοκρατίας ή του εξωτερικού για τον οποίον και δημιουργήθηκε και αποκτήθηκε η συγκεκριμένη ιστοσελίδα. Ως εκ των ανωτέρω υφίσταται επαρκέστατος χώρος στο Σεβαστό Δικαστήριο όπως ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και αποτρέψει το ενδεχόμενο αυτό. Σημειώνω τέλος ότι με τους εναγομένους ουδεμία επαφή υφίσταται ούτως ώστε να αποφευχθεί ή να γίνει δυνατή οποιαδήποτε συζήτηση πριν την εκ νέου πιθανή παράνομη επέμβαση των εναγομένων επί της ιστοσελίδας του Συμβουλίου». Διετάχθηκε η επίδοση της αίτησης και στις 14.1.2010 οι καθ' ων η αίτηση κατεχώρισαν ένσταση. Οι λόγοι της ένστασης είναι πολυσχιδείς και αφορούν κυρίως στα εξής:
(1)Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος εφ' όσον, επί τη βάσει του περιεχομένου του κλητηρίου εντάλματος, της αίτησης και της υποστηρίζουσας αυτήν ένορκης δήλωσης δεν αποκαλύπτεται καλή και/ή συζητήσιμη υπόθεση, ούτε αποκαλύπτονται πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής, και ούτε προκύπτει ανάγκη έκδοσης του διατάγματος. Εν σχέσει με το τελευταίο, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, η επιδίκαση αποζημιώσεων αποτελεί ικανοποιητική θεραπεία.
(2)Η αίτηση επιδιώκει θεραπείαν όμοιαν με τη θεραπεία που επιδιώκεται δια της παρα. Β. της αγωγής.
(3)Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι, σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, οι καθ' ων η αίτηση δεν θα μπορέσουν να ικανοποιήσουν την εις βάρος τους απόφαση.
(4)Υπό τις περιστάσεις, δεν είναι δίκαιο και ούτε εύλογο να εκδοθεί το διάταγμα.
(5)Οι ισχυρισμοί των αιτητών είναι αναληθείς ή εσφαλμένοι ή ελλειπτικοί. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Σωτήρη Διακουρτή, διευθυντή των καθ' ων η αίτηση, ο οποίος, εν πρώτοις, επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς περί ύπαρξης συμφωνιών μεταξύ των αιτητών και της «Avacom» για τη δημιουργία και συντήρηση ιστοσελίδας και υπό-ιστοσελίδας των πρώτων. Αναφέρει, όμως, ότι η συνεργασία μεταξύ των αιτητών και της «Avacom» διήρκεσε έως και τον Μάρτιο του έτους 2009 οπότε η «Avacom» πώλησε και εκχώρησε σε τρίτη εταιρεία τα δικαιώματά της που απορρέουν, μεταξύ άλλων, και από τις συμβάσεις που αυτή συνήψε με τους αιτητές. Τον Μάιο του έτους 2009 η τρίτη εταιρεία πώλησε και εκχώρησε στους καθ' ων η αίτηση όσα αυτή ανέλαβε από την «Avacom». Έτσι, οι καθ' ων η αίτηση, ως οι νέοι ιδιοκτήτες του κυβερνοχώρου στον οποίο φυλάσσεται η ιστοσελίδα των αιτητών, τους πληροφόρησαν σχετικώς, τους ενημέρωσαν για τα οφειλόμενα σε αυτούς (ως οι διάδοχοι της «Avacom») και τους κοινοποίησαν το ύψος της αμοιβής που ζητούσαν για την εκ μέρους τους συνέχιση παροχής υπηρεσιών διαδικτύου. Οι καθ' ων η αίτηση συνέχισαν να παρέχουν υπηρεσίες διαδικτύου στους αιτητές έως και τις 9.12.09 παρά το ότι οι τελευταίοι δεν κατέβαλαν τα οφειλόμενα. Δι' επιστολής ημερ. 30.11.09, οι καθ' ων η αίτηση ζήτησαν εκ νέου την καταβολή των οφειλομένων σε αυτούς παρέχοντας προθεσμία επτά
(7)ημερών. Επειδή δεν υπήρξε ανταπόκριση, οι καθ' ων η αίτηση διέκοψαν τις υπηρεσίες διαδικτύου προς τους αιτητές και δημοσίευσαν στην ιστοσελίδα που αρχικώς ανήκε στους αιτητές το κείμενο στο οποίο αναφέρεται ο Ανδρέας Βιολάρης. Οι ενέργειες αυτές των καθ' ων η αίτηση είναι νόμιμες εφ' όσον οι ίδιοι οι αιτητές τερμάτισαν, στις 25.11.09, τη συμφωνία επί τη βάσει της οποίας απέκτησαν τις επίδικες ιστοσελίδες και εφ' όσον αυτοί δεν εξόφλησαν όσα όφειλαν αρχικώς στην «Avacom» και στη συνέχεια στους διαδόχους της, δηλαδή τους καθ' ων η αίτηση. Ο Σωτήρης Διακουρτής αρνείται ρητώς ότι ο ίδιος, εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση, ή οι ίδιοι οι καθ' ων η αίτηση ανέλαβαν ή υπεσχέθησαν να παράσχουν στους αιτητές δωρεάν υπηρεσίες διαδικτύου για οιονδήποτε χρονικό διάστημα. Και αρνείται πως η εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση συνέχιση παροχής υπηρεσιών διαδικτύου στους αιτητές έως και τις 9.12.09 δύναται να ερμηνευθεί ως ανάληψη τέτοιας υποχρέωσης ή ως παροχή τέτοιας υπόσχεσης. Οι καθ' ων η αίτηση δεν δύνανται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν εφ' όσον αυτοί αγόρασαν εξοπλισμό, τον οποίον εγκατέστησαν σε ειδικό δωμάτιο, και καταβάλλουν ποσά για να είναι συνδεδεμένοι με τον τοπικό και το διεθνή βρόγχο διαδικτύου, για να συντηρούν τον εξοπλισμό τους, για να χρησιμοποιούν ηλεκτρισμό και για να εργοδοτούν εξειδικευμένο προσωπικό. Περαιτέρω, ο Σωτήρης Διακουρτής υποστηρίζει πως η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου εφ' όσον, καθ' ομολογίαν του Ανδρέα Βιολάρη, αναμένετο ότι οι αιτητές θα ενοικίαζαν, από τρίτον, άλλο κυβερνοχώρο και θα ανέθεταν σε αυτόν τη δημιουργία και τη συντήρηση ιστοσελίδας και υπο-ιστοσελίδων. Συνεπώς, συνεχίζει, ουδεμία ανεπανόρθωτη ζημία θα υποστούν οι αιτητές. Αντιθέτως, εάν εκδοθεί το διάταγμα και αναγκαστούν οι καθ' ων η αίτηση να λειτουργήσουν ξανά την ιστοσελίδα των αιτητών, χωρίς αυτοί να έχουν πληρώσει τα οφειλόμενα, θα δημιουργηθεί προηγούμενο εις βάρος τους το οποίο θα θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά τους. Τέλος, ο Σωτήρης Διακουρτής δήλωσε πως οι καθ' ων η αίτηση αποτελούν εταιρεία υγιή και οικονομικά εύρωστη, η οποία είναι σε θέση να καταβάλει τις αποζημιώσεις που τυχόν επιδικασθούν εναντίον της. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε επί τη βάσει των ισχυρισμών περί τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις των Ανδρέα Βιολάρη και Σωτήρη Διακουρτή. Δεν υπήρξε αίτημα για υποβολή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και ούτε υπήρξε αίτημα για την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι περιορίσθηκαν σε αγορεύσεις. Αγορεύοντας, ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών υπεστήριξε πως, εν προκειμένω, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος. Αντίθετες θέσεις υπεστήριξε ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση. Ιδίως, ο κ. Θεοφίλου υπέδειξε πως η έκδοση του διατάγματος μετά τις 11.1.10, ημερομηνία κατά την οποίαν, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Ανδρέα Βιολάρη, οι αιτητές θα κατακύρωναν την προσφορά για τη δημιουργία και λειτουργία των ιστοσελίδων τους σε τρίτους, δεν έχει νόημα. Και θύμισε πως οι αιτητές πληροφόρησαν για τα εξής γεγονότα: (α) εξόφλησαν τα οφειλόμενα για την ιστοσελίδα έως και τις 15.5.08 και τα οφειλόμενα για την υπο-ιστοσελίδα έως και τις 8.10.08, (β) στις 25.11.09 οι ίδιοι τερμάτισαν τις συμφωνίες τους με την «Avacom» επί τη βάσει των οποίων διατηρούσαν στον κυβερνοχώρο την κρίσιμη ιστοσελίδα και υπο-ιστοσελίδα τους. Ο κ. Θεοφίλου κατέληξε υποδεικνύοντας πως τυχόν έκδοση του διατάγματος θα ισοδυναμούσε με εξαναγκασμό των καθ' ων η αίτηση να παρέχουν στους αιτητές υπηρεσίες χωρίς αντιπαροχή καθώς και με καταπάτηση του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματός τους να διαπραγματεύονται και να συμβάλλονται ελεύθερα. Έχω μελετήσει με προσοχή τα ενώπιόν μου δεδομένα και παρατηρώ και διαπιστώνω τα ακόλουθα: Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θεμελιώνεται στο άρθρο 32 του Ν. 14/60. "Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 (Βλ. Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Βλ. και Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263 και Hadiikvriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689" (Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799, 807). Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο δεσμευτικό διάταγμα. Παράγοντες σχετικοί με το θέμα είναι και οι ακόλουθοι:
(1)Η υπηκοότητα, η οικονομική κατάσταση και η μόνιμη κατοικία του εναγομένου.
(2)Το προηγούμενο ή το υφιστάμενο πιστωτικό μητρώο του εναγομένου.
(3)Οιαδήποτε εκφρασθείσα πρόθεση του εναγομένου για δοσοληψίες εν σχέσει με τα περιουσιακά του στοιχεία.
(4)Η συμπεριφορά του εναγομένου έναντι της επίδικης αξίωσης [Poltava Petroleum Co. ν. Mexana Oil Ltd κ.ά.
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ 1301]. Το άρθρο 32 του Ν.14/60, "προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων" και "αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει, χωρίς οποιανδήποτε εξαίρεση" (Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α. (ανωτέρω), 402 και 403, δείτε και Doleqo Estates Ltd κ.α. ν. Φιλίππου κ.α.
(1999)1(B) Α.Α.Δ. 1217, 1222). Βεβαίως, τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ 1237, 1244]. Το Δικαστήριο εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ 152]. Τέλος, σημειώνω πως επειδή η εξουσία έκδοσης ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος, ως το επιδιωκόμενο, είναι μεγάλης αξίας για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των δικαστικών αποφάσεων, αυτή δεν πρέπει να υποβαθμίζεται. Και δεν πρέπει να προσφέρεται στον ενάγοντα ως μέσον εξασφάλισης προτεραιότητας ή ως μέσον πίεσης του εναγομένου να συμβιβασθεί [δείτε την Z Ltd v. A - Z
(1982)Q. B, 558 και David Bean Q. C, Injunctions, eighth edition, Thomson, Sweet and Maxwell, 2004, p.108-9]. Εν προκειμένω, και επί τη βάσει της έκθεσης απαίτησης και της ένορκης δήλωσης του Ανδρέα Βιολάρη, θα ήμουν έτοιμη να δεχθώ τη συνδρομή των προϋποθέσεων της ύπαρξης σοβαρού θέματος προς εκδίκαση καθώς, επίσης, και της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής. Σημειώνω πως στο παρόν στάδιο περιορίζομαι σε μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση των περιστάσεων και δεν προβαίνω σε διαπιστώσεις ως προς την ύπαρξη ουσιαστικού δικαιώματος των αιτητών [Parico Aluminium Designs Ltd ν. Muskita - Aluminium Co. Ltd κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ 2015, 2041]. Όμως, δεν είμαι έτοιμη να δεχθώ τη συνδρομή της τρίτης σωρευτικής προϋπόθεσης, του βάσιμου κινδύνου η τυχόν απόφαση υπέρ των αιτητών να μην μπορεί να ικανοποιηθεί. Και ούτε είμαι έτοιμη να δεχθώ πως η έκδοση του διατάγματος θα ήταν, υπό τις περιστάσεις, δίκαιη και πρόσφορη. Η μαρτυρία που παρουσιάσθηκε προς το σκοπό τεκμηρίωσης των προϋποθέσεων αυτών δεν ικανοποιεί. Κατ' αρχάς, το ουσιώδες γεγονός της κατακύρωσης, εκ μέρους των αιτητών, στις 11.1.10, της προσφοράς για την απόκτηση και τη συντήρηση ιστοσελίδας στον κυβερνοχώρο παραμένει αδιευκρίνιστο. Ο Σωτήρης Διακουρτής ισχυρίζεται, κατ' ουσίαν, πως εάν και όταν κατακυρωθεί η προσφορά αυτή, οι αιτητές θα αποκτήσουν νέα ιστοσελίδα και, έτσι, ουδεμία ανάγκη θα έχουν την ιστοσελίδα και την υπο-ιστοσελίδα που απέκτησαν δυνάμει των συμφωνιών τους με την «Avacom». Το κατά πόσον στις 11.1.10 υπήρξε τέτοια κατακύρωση παρέμεινε αδιευκρίνιστο. Περαιτέρω, ο προαναφερθείς ισχυρισμός του Σωτήρη Διακουρτή αντικρούει τον ισχυρισμό του Ανδρέα Βιολάρη πως μόνον με την έκδοση του διατάγματος θα μπορούν οι αιτητές να επιτελούν τα νόμιμα και δημόσια καθήκοντά τους, όπως είναι ο έλεγχος και η πληροφόρηση των ενδιαφερομένων για τη διαδικασία εγγραφής ως εργοληπτών καθώς και για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού. Με άλλα λόγια, παραμένει άγνωστο κατά πόσον τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώριση, στις 21.12.09, της αίτησης, παρέμειναν αναλλοίωτα έως και την ακρόαση της, η οποία έλαβε χώραν σε χρόνο μεταγενέστερο της 11.1.10. Υπενθυμίζω πως η 11.1.10 ανακοινώθηκε από τους αιτητές ως η ημερομηνία κατά την οποίαν ανεμένετο η κατακύρωση της προσφοράς για την παροχή σε αυτούς υπηρεσιών στο διαδίκτυο και, συνεπώς, ως η ημερομηνία απόκτησης νέας ιστοσελίδας. Παραμένουν, επίσης, αναπάντητοι οι ισχυρισμοί του Σωτήρη Διακουρτή σύμφωνα με τους οποίους σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, οι καθ' ων η αίτηση είναι σε θέση να αποζημιώσουν τους αιτητές. Τέλος, παραμένουν αναπάντητοι οι ισχυρισμοί του ίδιου προσώπου σύμφωνα με τους οποίους τυχόν έκδοση του διατάγματος θα αναγκάσει τους καθ' ων η αίτηση να λειτουργήσουν, με δικό τους κόστος, την ιστοσελίδα των αιτητών και αυτό θα αποτελέσει προηγούμενο και πιθανόν θα θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά τους. Η προβολή, εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση, των πιο πάνω ισχυρισμών, οι οποίοι αφορούν σε προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος, επέβαλε στους αιτητές το βάρος να αποδείξουν τους ισχυρισμούς για τα γεγονότα που οδήγησαν στο να καταχωριστεί και να συνεχίσει η αίτηση. Ιδίως, επέβαλε στους αιτητές το βάρος να αποδείξουν τη συνδρομή των γεγονότων που σχετίζονται με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 καθώς και με τη νομολογημένη προϋπόθεση όπως η έκδοση του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος να είναι, υπό τις περιστάσεις, δίκαιη και εύλογη. Οι αιτητές μπορούσαν να αποδείξουν τα αμφισβητούμενα αυτά γεγονότα είτε με την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είτε με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος Σωτήρη Διακουρτή. Νομολογήθηκαν σχετικώς τα εξής: «σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του..... Ο Αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση» (lacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1377, 1380, δείτε και την Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1863). Όμως, οι αιτητές παρέλειψαν να προβούν σε οποιαδήποτε προσπάθεια απόσεισης του βάρους απόδειξης που τους βαραίνει. Κατά την ακρόαση της αίτησης, η πλευρά τους περιορίσθηκε σε αγόρευση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδά της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων - καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.).............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο