Peratica Trading Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ.Αγωγής: 10306/04, 19 Φεβρουαρίου 2010

Peratica Trading Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ.Αγωγής: 10306/04, 19 Φεβρουαρίου 2010 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2010:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 10306/04 Peratica Trading Ltd. Ενάγουσα και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγόμενος . . . . . . . Αίτηση για διαγραφή της Απάντησης στην Υπεράσπιση ημερομηνίας 6 Νοεμβρίου 2009 Ημερομηνία: 19 Φεβρουαρίου 2010 Εμφανίσεις: Για τον αιτητή-εναγόμενο: κα. Μαθηκολώνη Για τον καθ'ου η αίτηση-ενάγοντα: κ. Χαραλάμπους. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή αφορά χρέος ύψους ΛΚ242.734,38 που ο ενάγοντας αξιώνει από την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Κυπριακή Δημοκρατία καταχώρησε υπεράσπιση με την οποία ισχυρίζεται ότι το οφειλόμενο ποσό προς τον ενάγοντα έχει πληρωθεί. Αναφέρεται στην Έκθεση Υπεράσπισης ότι πληρώθηκε μειωμένο ποσό στον ενάγοντα επειδή δεν εκτέλεσε ορθά τις συμβατικές του υποχρεώσεις και παρέδωσε τα άρβυλα που είχαν παραγγελθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία με καθυστέρηση. Στις 22 Ιανουαρίου 2009 ο ενάγοντας αιτήθηκε όπως τροποποιήσει την Έκθεση Απαιτήσεως. Η αίτηση απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου στις 31 Μαρτίου

1. Στις 16 Ιουνίου 2009 ο ενάγοντας ζήτησε παράταση χρόνου για να καταχωρήσει απάντηση στην υπεράσπιση. Το Δικαστήριο έδωσε παράταση χρόνου και η απάντηση καταχωρήθηκε. Στην απάντηση ο ενάγοντας έδωσε εξήγηση για το γεγονός ότι οι παραγγελθείσες αρβύλες δυνατόν να μην παραδόθηκαν σύμφωνα με τις προδιαγραφές. Στις παραγράφους 12 και 13 της απάντησης παραδέχεται ότι πληρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία έναντι του χρέους και δηλώνει ότι έχει απομείνει μόνο το ποσό της αποκοπής, δηλαδή το ποσό των ΛΚ40.954,
2. Ο εναγόμενος έχει καταχωρήσει την παρούσα αίτηση επειδή θεωρεί ότι ο ενάγοντας έχει κατορθώσει με την καταχώρηση της απάντησης να εισάξει τους ισχυρισμούς και τα γεγονότα τα οποία δεν κατόρθωσε να εισάξει με την αίτηση τροποποίησης. Επίσης περιορίζει την απαίτηση του στο ποσό των ΛΚ40.954,70 αφού έχει παραδεχθεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει πληρώσει για άρβυλα πλην του ποσού της αποκοπής. Είναι θέση του εναγόμενου ότι με την απάντηση του ο ενάγοντας έχει εισάξει νέα αιτία αγωγής και έχει ενεργήσει με καταχρηστικό τρόπο με την καταχώρηση της απάντησης. Αιτήσεις οι οποίες βασίζονται στην Δ.27 θ.3 αποσκοπούν αποκλειστικά στην διαγραφή ολόκληρου δικογράφου για τον λόγο ότι το εν λόγω δικόγραφο δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής. Αίτηση η οποία βασίζεται στην Δ.19 θ.26 αποσκοπεί στη διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων του δικογράφου. Πρέπει να αποδειχθεί ότι η συμπερίληψη αυτών των παραγράφων στο εν λόγω δικόγραφο έχει ως αποτέλεσμα την εισαγωγή στην αγωγή ζητήματα άσχετα με τα υπό εκδίκαση ζητήματα, επιπόλαια ζητήματα ή ζητήματα που τείνουν να επηρεάζουν ή καθυστερούν την δίκαια εκδίκαση της υπόθεσης. Επομένως, σε κάποιες περιπτώσεις είναι δυνατόν να βασίζεται αίτηση είτε στην Δ.27 θ.3 ή στη Δ.19 θ.
3. Η χρήση της Δ.27 θ.3 είναι περιοριστική και καλύπτει μόνο τις περιπτώσεις όπου ο αιτητής ζητεί την διαγραφή ολόκληρου δικογράφου διά τον λόγο ότι δεν καλύπτει μόνο την περίπτωση όπου δικόγραφο ή μέρος αυτού δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής. Στην απόφαση In re Pelmako Ltd. v In re the Companies Law Cap.113 [1] το Εφετείο ασχολήθηκε με τις πρόνοιες της Δ.27 θ.3 εκφράζοντας την θέση ότι είναι μέτρο που ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου αναμφίβολα προκύπτει ότι δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής στο εν λόγω δικόγραφο και όπου διαφαίνεται ότι η όλη διαδικασία κινήθηκε για αλλότριους σκοπούς. 'Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ορθά επισημαίνεται ότι η διαγραφή αίτησης για διάλυση, όπως και κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αναμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο που επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται με βάση αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δηλαδή, χρήση του μέσω του δικαίου για αλλότριους σκοπούς. Η διαγραφή δικογράφου και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάση του Συντάγματος.' Η Δ.19 θ.26 καλύπτει και άλλες περιπτώσεις που δικαιολογούν την άσκηση διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για να διαγραφεί μέρος του δικογράφου. Σχετική αναφορά σε αυτή την δυνατότητα γίνεται στο Annual Practice Book του
4. Η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.19 θ.26 είναι το O.19 r.
5. Η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.27 θ.3 είναι το O.25 r.
6. Στη σελίδα 574 του Αnnual Practice Book στο σημείο που γίνονται επεξηγήσεις σε σχέση με την εξουσία του Δικαστηρίου με βάση το Ο.25 r. 24 εξηγείται ότι αίτηση που γίνεται με βάση το Ο.25 r.4 για το λόγο ότι δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής μπορεί να γίνει και με βάση το O.19 r.
7. Με βάση τη Δ.19 θ.26 το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακρατική του εξουσία να διαγράψει μέρος των δικογράφων μόνο στην περίπτωση που αυτό είναι αναγκαίο για την δίκαια εκδίκαση και επίλυση της αγωγής. Επί παραδείγματι, στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ. ν Σοφοκλής Σαββίδης, Πολιτική Έφεση 9754 ημερ. 11/6/97 το Δικαστήριο διέταξε τη διαγραφή δικογράφου διότι διαπίστωσε ότι ήταν διατυπωμένο με τρόπο που να προκαλούσε αμηχανία στην άλλη πλευρά. Σε εκείνη την περίπτωση η αίτια αγωγής βασιζόταν σε παράβαση συμφωνίας και ο ενάγοντας δεν περιορίσθηκε να εκθέσει μόνο τα ουσιώδη γεγονότα στην απαίτηση του αλλά περιέλαβε ολόκληρο το πολυσέλιδο κείμενο της επίδικης συμφωνίας μέσα στην έκθεση απαιτήσεως. Όμως και πάλι θα πρέπει να λεχθεί ότι ως γενικός κανόνας το Δικαστήριο δεν πρέπει να διαγράφει δικόγραφα ακόμη και όταν αυτά περιέχουν άσχετα και περιττά γεγονότα ή μόνο επειδή αυτά είναι μακροσκελή εάν δεν προκαλούν πραγματικό πρόβλημα στην άλλη πλευρά. Ο γενικός κανόνας είναι ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπαγορεύσει στους διαδίκους πώς θα διατυπώσουν την απαίτηση τους ή την υπεράσπιση τους. Είναι δικαίωμα της κάθε πλευράς να θέσουν την υπόθεση τους με τον τρόπο που επιθυμούν. (Annual Practice Book 1958 σελ. 477.) Ένας διάδικος υπερβαίνει το δικαίωμα του να θέσει την υπόθεση του με τον τρόπο που θέλει μόνο όταν η διατύπωση της υπόθεσης του επηρεάζει δυσμενώς την άλλη πλευρά. Στην υπόθεση ναυτοδικείου Onega v Πλοίο ' Grivas', 121/97 ημερ. 121/97 λέχθηκε ότι ακόμη και αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί ή διαζευκτικοί ισχυρισμοί δεν πρέπει να διαγραφούν εάν δεν επηρεάζουν την δίκαια επίλυση της υπόθεσης. Είναι πιο ορθό και δίκαιο αυτά τα ζητήματα να αντιμετωπισθούν κατά την ακροαματική διαδικασία και όχι στα προκαταρτικά στάδια της δίκης με αποτέλεσμα να περιορισθεί το δικαίωμα της κάθε πλευράς να ακουστεί και να θέσει την υπόθεση της. Στην παρούσα περίπτωση το ποσό της απαίτησης πλην του μικρού ποσού της αποκοπής πληρώθηκε στον ενάγοντα πριν την έγερση της αγωγής, δηλαδή στις 13 Οκτωβρίου
8. Παρόλο τούτου ο ενάγοντας αξιώνει με την αγωγή του όλο το ποσό της προσφοράς. Από το περιεχόμενο της απάντησης προκύπτουν τα ακόλουθα γεγονότα. Ο ενάγοντας παραδέχεται ότι καθυστέρησε να παραδώσει τα άρβυλα και δίδει εξήγηση για την εν λόγω καθυστέρηση. Παραδέχεται ότι έχει πληρωθεί το ποσό των ΛΚ238.189,83 και του αποκόπηκε το ποσό των ΛΚ40.954,
9. Ισχυρίζεται ότι η αποκοπή που έγινε είναι αντισυμβατική και αδικαιολόγητη. Σημειώνεται ότι ο ενάγοντας δεν ασχολήθηκε με αυτά τα ζητήματα καθόλου όταν εξέθεσε τα ουσιώδη γεγονότα στην Έκθεση Απαιτήσεως. Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι μετατίθεται η ουσία της αγωγής όπως εκτίθεται στην Έκθεση Απαιτήσεως, δηλαδή από την μη πληρωμή του οφειλόμενου ποσού στο κατά πόσο δικαιολογείτο υπό τις περιστάσεις και δυνάμει της συμφωνίας μεταξύ των μερών ο εναγόμενος να προβεί σε αποκοπή του οφειλόμενου ποσού. Περαιτέρω δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα κατά πόσο ο ενάγοντας προχώρησε με το συγκεκριμένο τρόπο επειδή δεν κατόρθωσε να τροποποιήσει την Έκθεση Απαιτήσεως. Παρόλο τούτου δεν θα ασκήσω την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου υπέρ της διαγραφής του δικογράφου. Το ζήτημα της αποκοπής του οφειλόμενου ποσού και ερμηνείας της συμφωνίας είναι ζητήματα για τα οποία ενδεχομένως το Δικαστήριο θα επέτρεπε την εισαγωγή μαρτυρίας ακόμη και με τα υφιστάμενα δικόγραφα. Ο ίδιος ο εναγόμενος παραθέτει στην Έκθεση Υπεράσπισης γεγονότα που αφορούν τους λόγους για τους οποίους προχώρησε στην εν λόγω αποκοπή. Επίσης αναφέρει ότι προέβη στην αποκοπή λόγω της αδικαιολόγητης και αντισυμβατικής καθυστέρησης του ενάγοντα στην παράδοση των εν λόγω αγαθών. Επομένως, το ζήτημα της αποκοπής και το δικαιολογημένο της αποκοπής κατέστη επίδικο ζήτημα εφόσον ο ενάγοντας με την αγωγή του αξιώνει ολόκληρο το ποσό και ο εναγόμενος με την υπεράσπιση του δίδει εξήγηση για το γεγονός ότι δεν πλήρωσε όλο το ποσό που ζητείται. Σημειώνεται, επίσης ότι δεν είναι ξεκάθαρο ότι ο ενάγοντας έχει περιορίσει την απαίτηση του στο ποσό των ΛΚ40.954,70 αφού η Έκθεση Απαιτήσεως δεν έχει τροποποιηθεί. αλλά δεν θεωρώ ότι έχει εισάξει νέα αιτία αγωγής αφ'ης στιγμής το ποσό των ΛΚ40.954,70 συμπεριλαμβάνεται και αφορά το χρέος που παρατίθεται στην Έκθεση Απαιτήσεως. Θα συμφωνούσα με τον εναγόμενο ότι οι χειρισμοί του ενάγοντα στην παρούσα υπόθεση έχουν προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης αφού τα γεγονότα ήταν γνωστά στον ενάγοντα πριν την έγερση της αγωγής. Όμως δεν θεωρώ ότι η απάντηση θα προκαλέσει αμηχανία και ή δυσκολία στον εναγόμενο κατά την αντιμετώπιση της απαίτησης. Η απαίτηση του ενάγοντα έχει περιορισθεί σε συγκεκριμένο σημείο και ο εναγόμενος δύναται να ζητήσει λεπτομέρειες στην περίπτωση που υπάρχουν ζητήματα που είναι αλληλοσυγκρουόμενα ή συγχυσμένα. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον του εναγόμενου όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 1 CLR 246